Αλέξη Αλωνεύτη κ.α. ν. ARS Tuetur Agency Ltd κ.α., Αίτηση Αρ.:Ε113/20, 11/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2023:22 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.:Ε113/20 Μεταξύ:
- Αλέξη Αλωνεύτη,
- Πέτρου Αλωνεύτη και
- Μαρίας Μιχαηλούδη Αιτητών και
- ARS Tuetur Agency Ltd,
- Γιώργου Χριστοφή Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος 11 Μαΐου 2023 Για τους Αιτητές 1, 2 και 3: κ. Κ. Καντούνας για κ.κ. Δικηγορικό Γραφείο Κωνσταντή Καντούνα Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Στ. Βασιλακκάς για κ.κ. Ε. Φλουρέντζου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 14.10.2021, οι Αιτητές 1, 2 και 3 εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Απόφαση και/ή Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μαζί και ή κεχωρισμένα όπως καταβάλουν αμέσως στους Αιτητές το ποσό των €27,600.- το οποίο αντιπροσωπεύει τα ενοίκια για το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία (το υποστατικό) με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής : επαρχία : Λευκωσία ενορία : Τρυπιώτης αριθμό εγγραφής : 25/5265 Τεμάχιο : 1232 Φύλλο / Σχέδιο : 21/460504 για την περίοδο Νοεμβρίου 2020 μέχρι και Οκτωβρίου
- Β. Απόφαση και/ή Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- όπως σε περίπτωση που το ρηθέν ποσό των €27,600.- δεν καταβληθεί στους Αιτητές εντός 10 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος, να παραδώσουν αμέσως στους Αιτητές, το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία (το υποστατικό) με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής : επαρχία : Λευκωσία ενορία : Τρυπιώτης αριθμό εγγραφής : 25/5265 Τεμάχιο : 1232 Φύλλο / Σχέδιο : 21/460504 Γ. Απόφαση και/ή Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μαζί και ή κεχωρισμένα όπως από 1η Νοεμβρίου 2021 και την 1η εκάστου επόμενου μηνός, με 5 μέρες χάρη, καταβάλλουν στους Αιτητές το ποσό των €2,300.- το οποίο αντιπροσωπεύει το μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία (το υποστατικό) με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής : επαρχία : Λευκωσία ενορία : Τρυπιώτης αριθμό εγγραφής : 25/5265 Τεμάχιο : 1232 Φύλλο / Σχέδιο : 21/460504 για την περίοδο Νοεμβρίου 2020 μέχρι και Οκτωβρίου
- Δ. Απόφαση και/ή Διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όπως σε περίπτωση που το ρηθέν ποσό των €2,300.- δεν καταβάλλεται στους Αιτητές από 1η Νοεμβρίου 2021 και την 1η εκάστου επόμενου μηνός, με 5 μέρες χάρη, από την επίδοση του Διατάγματος, να παραδώσουν αμέσως στους Αιτητές, το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία (το υποστατικό) με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής : Επαρχία : Λευκωσία ενορία : Τρυπιώτης αριθμό εγγραφής : 25/5265 Τεμάχιο : 1232 Φύλλο/Σχέδιο : 21/460504» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 8 και 9, Δ.39 και Δ.64 θθ.1 και 2, στους περί Ενοικιοστασίου Νόμους 1983 έως 2021, άρθρα 29, 30, 31 και 32, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 1960 (Ν.14/1960), άρθρα 46 και 51, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ.149, άρθρα 46 και 51, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 7, στα Άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα Άρθρα 6 και 13 και στο Άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στις Αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Αλέξη Αλωνεύτη, εκ Λευκωσίας. Είναι ο Αιτητής 1, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την κυρίως Αίτηση και την παρούσα Αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές 2 και 3 να προβεί στη δήλωση του. Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες ενός καταστήματος το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία, (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»), με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής: Επαρχία Λευκωσία, Ενορία Τρυπιώτης, αρ. εγγρ. 25/5265, Τεμάχιο 1232, Φύλλο/Σχέδιο 21/
- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε το επίδικο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21.6.2014, για περίοδο από 1.7.2014 μέχρι 31.12.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι εγγυητής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και διευθυντής αυτής. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για αυτόματες διετείς ανανεώσεις, και όντως ανανεώθηκε για δύο έτη από 1.1.2017 και ξανά στις 1.11.
- Έχει τερματιστεί με επιστολές ημερομηνίας 8.8.2017 και 10.9.
- Προνοούσε, μεταξύ άλλων, ότι το ενοίκιο από 1.4.2015 θα ήταν €2.300.- μηνιαίως, προπληρωτέο την πρώτη μέρα εκάστου μήνα. Το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείτο από την Καθ' ης η Αίτηση 1, αποκλειστικά και μόνο ως κατάστημα. Ο κ. Αλωνεύτης κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά παράβασην των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου, συστηματικά καθυστερούσε την πληρωμή των ενοικίων. Ως εκ τούτου και μετά από πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες να εισπράξουν τα οφειλόμενα, οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή μέσω του δικηγόρου τους, ημερομηνίας 8.8.2017, με την οποία πληροφορούσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι η μεταξύ των σύμβαση ενοικιάσεως, τερματιζόταν. Περαιτέρω, οι Αιτητές ζητούσαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1, να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €22.475,50 ήτοι ενοίκια της περιόδου από Δεκέμβρη 2016 (μέρος) μέχρι και Αύγουστο
- Η ίδια επιστολή απεστάλη και στον Καθ' ου η Αίτηση 2 ως εγγυητή. Λίγες μέρες μετά την αποστολή της επιστολής, οι Αιτητές είχαν συνάντηση με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος για πρώτη φορά τους ανέφερε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία είχε διαλυθεί και δεν υφίστατο πλέον. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 τους είπε ότι η πρόθεση του ήταν να πωλήσει το εμπόρευμα / στοκ της εταιρείας, να τους παραδώσει το κατάστημα τους πρώτους μήνες του 2018 και να καταβάλει κάθε οφειλόμενο ποσό. Ανέφερε δε περαιτέρω, πως σε περίπτωση Δικαστικών μέτρων εναντίον του, δεν θα παρέδιδε το κατάστημα και θα καθυστερούσε την υπόθεση στα Δικαστήρια. Μετά από έλεγχο, οι Αιτητές διαπίστωσαν ότι η ARS Tuetur Agency Ltd., είχε όντως διαγράφει από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών στις 11.1.
- Στη συνέχεια, οι Αιτητές πληροφορήθηκαν ότι στο υποστατικό εμπορευόταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και μία άλλη εταιρεία, της οποίας ήταν Διευθυντής. Εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και της άλλης εταιρείας, καταχωρήθηκαν Αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Το 2020, οι Αιτητές έλαβαν πληροφορίες και μετά από έρευνα στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών, έχει διαπιστωθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, έχει επανεγγραφεί, μετά από σχετικό Διάταγμα του Δικαστηρίου. Το Διάταγμα επανεγγραφής είναι ημερομηνίας 23.4.
- Εν όψει της επανεγγραφής της Καθ' ης η Αίτηση 1, οι Αιτητές απέστειλαν μέσω του δικηγόρου τους, επιστολή ημερομηνίας 10.9.
- Με την επιστολή πληροφορούσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι η μεταξύ τους σύμβαση ενοικιάσεως, τερματιζόταν. Περαιτέρω, ζητούσαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €100.713,73, περιλαμβανομένης της Άμυνας και του ΓεΣΥ. Επίσης, οι Αιτητές προειδοποιούσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 με δικαστικά μέτρα, σε περίπτωση αμέλειας ή άρνησης καταβολής του οφειλόμενου ποσού εντός 21 ημερών από τη λήψη της επιστολής. Η ίδια επιστολή εστάλη και στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ως εγγυητή. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ενοίκιο για την περίοδο από Μάρτιο 2017, ήτοι 56 ολόκληρους μήνες. Χρωστούν επίσης μέρος του Φεβρουάριου
- Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν προτείνει την παράδοσή του υποστατικού, υπό την εκβιαστική προϋπόθεση οι Αιτητές να άρουν τις Δικαστικές διαδικασίες και διεκδικήσεις. Συνεχίζουν να κατακρατούν και να κατέχουν το επίδικο υποστατικό, παρόλο που για τουλάχιστον 3 μήνες δεν το χρησιμοποιούν και το έχουν κλειστό. Το οφειλόμενο ποσό κατά την ημερομηνία της ενόρκου δηλώσεως, ήταν €126.141,60 όπως κατέθεσε ο μάρτυρας. Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, οι Καθ' ων η Αίτηση θα συνεχίσουν να κατακρατούν το ακίνητο, θα συνεχίσουν να μην πληρώνουν τα ενοίκια, χωρίς να υπάρχει καμία προοπτική να εισπραχθούν αυτά τα λεφτά, αφού ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ανέφερε στον Αιτητή 1, ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να πληρωθούν τα οφειλόμενα από το
- Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 5.11.2020 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1, 2 και 3 εξαιτούνται ως ακολούθως: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την Καθ' ης η Αίτηση 1, όπως εκκενώσει και παραδώσει αμέσως στους Αιτητές σε άριστη κατάσταση, ελεύθερη κατοχή του καταστήματος το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου ΙΙΙ, 17 Α και Β στη Λευκωσία (το υποστατικό) με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής : επαρχία : Λευκωσία ενορία : Τρυπιώτης αριθμό εγγραφής : 25/5265 Τεμάχιο : 1232 Φύλλο / Σχέδιο : 21/460504 ήτοι το υποστατικό, το οποίο ενοικιάζει η Καθ' ης η αίτηση 1 από τους Αιτητές.
- Τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι και τον Νοέμβριο 2020 τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €105,313.73, περιλαμβανομένης Άμυνας και ΓΕΣΥ.
- €2,300.- μηνιαία ενδιάμεσα οφέλη μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως ελευθέρας της κατοχής του ως άνω αναφερόμενου υποστατικού στους Αιτητές με νόμιμο τόκο επί των ποσών αυτών από την ημέρα που θα καθίστανται οφειλόμενα μέχρι πλήρους εξοφλήσεως.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση, όπως κατά την παράδοση του υποστατικού στους Αιτητές εξοφλήσουν κάθε λογαριασμό κατανάλωσης νερού και ηλεκτρικού ρεύματος και κοινοχρήστων.
- Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικατήριο ήθελε κρίνει δίκαια και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις.
- €150.- πλέον ΦΠΑ, έξοδα επιστολής ημερομηνίας 10.09.20, πλέον €18.- έξοδα επίδοσης πλέον νόμιμο τόκο.
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ.» Ο Αιτητές 1, 2 και 3, ενάγουν ως ιδιοκτήτες ενός καταστήματος επί της Λεωφόρου Μακαρίου ΙΙΙ, 17 Α και Β στη Λευκωσία. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενάγεται ως ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού, με βάση ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 21.6.2014 το οποίο έχει τερματιστεί και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ως εγγυητής του ενοικιαστή, δυνάμει του ιδίου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Δεν ενάγεται ως κάτοχος του υποστατικού υπό την προσωπική του ιδιότητα, ζήτημα το οποίο εγείρεται με την ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 συστηματικά καθυστερούσε την πληρωμή των ενοικίων και απέστειλαν επιστολή ημερομηνία 8.8.
- Μέχρι τότε, η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε ποσό €22.475,
- Οι Αιτητές πληροφορήθηκαν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 διεγράφη από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών το 2016 και ότι επανενεγράφη το
- Εν τω μεταξύ, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και μία άλλη εταιρεία, εμπορεύονταν στο επίδικο υποστατικό και εναντίον τους καταχωρήθηκαν Πολιτικές Αγωγές. Οι Αιτητές απέστειλαν δεύτερη επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση 1, την 10.9.
- Μέχρι τότε, όφειλε ποσό €100.713,
- Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχώρισαν Απάντηση την 23.11.2020 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων, εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η κυρίως Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή σκανδαλώδης, αφού για παρόμοιες και/ή ταυτόσημες θεραπείες, οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει Αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με παρόμοια και/ή ταυτόσημα γεγονότα, για τους ίδιους επίδικους χρόνους. Εγείρουν δεύτερη προδικαστική ένσταση ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν διαγραμμένη μεταξύ 11.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147 και 23.4.2019 και υφίσταται μεν ως νομικό πρόσωπο, αλλά δεν έχει δικαιοπρακτική ικανότητα και/ή δεν μπορούσε να αποτελεί μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση προβαίνουν σε αριθμό παραδοχών και ισχυρίζονται ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 21.6.2014 στερείται νομιμότητας, καθώς δεν είναι υπογραμμένο από δύο ικανούς μάρτυρες, οι οποίοι να υπογράφουν ως τέτοιοι ταυτόχρονα μεταξύ τους και με τους συμβαλλόμενους. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται την αποστολή των δύο επιστολών και ισχυρίζονται ότι εφαρμόζονται οι Αρχές του δόγματος της αδικαιολόγητης καθυστέρησης (laches). Προβαίνουν σε γενική άρνηση σε σχέση τόσο με τον ισχυρισμό των Αιτητών περί οφειλής, όσο και με το ύψος των ποσών. Οι Αιτητές 1, 2 και 3 καταχώρησαν Ανταπάντηση την 11.2.2021 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων, απορρίπτουν τις προδικαστικές ενστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Υποστηρίζουν ότι οι Αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο, αφορούν διαφορετικό συνδυασμό Εναγομένων, οι καταχωρήσεις έγιναν καθ' όν χρόνο η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν διαγραμμένη και η βάση της Αγωγής είναι διαφορετική, αφού αφορά trespass. Το δε ενοικιαστήριο έγγραφο, έχει υπογραφεί από δύο ικανούς μάρτυρες, οι οποίοι υπέγραψαν ως τέτοιοι ταυτόχρονα μεταξύ τους και είναι καθόλα έγκυρο και νόμιμο. Εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα: Την 22.10.2021, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προστακτικά προσωρινά Διατάγματα, ως οι παράγραφοι (Γ) και (Δ) της υπό εξέταση αίτησης. Τα Διατάγματα τελούσαν υπό τον όρο καταχώρησης εγγύησης από τους Αιτητές για το ποσό των €1.
- Οι παράγραφοι υπό (Α) και (Β) της υπό εξέταση αίτησης, αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των Αιτητών. Διαδικασία: Στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης, καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων, με τις οποίες συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Δόθηκαν επίσης οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγου Μαρτύρων και Σύνοψης Μαρτυρίας, με τις οποίες συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης και στη συνέχεια, την 15.12.2021, καταχωρήθηκε αίτηση παρακοής από πλευράς των Αιτητών 1, 2 και 3, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Την 20.12.2021, οι Αιτητές καταχώρισαν μονομερή αίτηση για την παραχώρηση άδειας για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, η οποία εγκρίθηκε. Την 21.6.2022, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούσαν Διάταγμα διατάττον την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 15.12.
- Οι Αιτητές καταχώρισαν ένσταση και το Δικαστήριο εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση την 23.9.2022, με την οποία απέρριψε την αίτηση. Την 31.1.2023, το Δικαστήριο εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση επί της αίτησης για παρακοή Διατάγματος, με την οποία απέρριψε την αίτηση ως πρόωρη, εφόσον τα προσωρινά Διατάγματα δεν είχαν ακόμα καταστεί απόλυτα. Στη σελίδα 8 της Απόφασης, αναφέρεται ότι η κατοχή του επίδικου έχει ανακτηθεί από τους Αιτητές, μετά την 23.12.
- Η κυρίως Αίτηση ορίστηκε για Ακρόαση επί της ουσίας και στη συνέχεια, παρέμεινε για Οδηγίες την ίδια ημέρα με την έκδοση της παρούσης Απόφασης, για να προγραμματιστεί. Επί της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 14.3.2023, οπότε επιφύλαξε την απόφαση του. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καταχωρίστηκε την 14.12.2021 και αυτή βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 31 και 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 7, 8, 9 και 11, Δ.39 θθ.1-5 και 9 και Δ.64, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στον περί Εταιρειών Νόμο, στις συμφυείς εξουσίες, στο Δίκαιο της Επιείκειας και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου, στα Άρθρα 15, 16, 23 και 30 του Συντάγματος και στις Αρχές της ξεχωριστής νομικής οντότητας (separate legal personality). Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη και/η πραγματικά γεγονότα και/η στοιχεία της υπόθεσης ούτως ώστε να επιτύχουν από το Δικαστήριο τα αιτηθέντα Διατάγματα αφού, μεταξύ άλλων, το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 21/06/2014 στερείται νομιμότητας καθώς δεν είναι υπογραμμένο από δύο ικανούς μάρτυρες οι οποίοι να υπογράφουν ως τέτοιοι ταυτόχρονα μεταξύ τους όσο και με τους συμβαλλομένους.
- Η Αίτηση των Αιτητών είναι καταχρηστική και/ή σκανδαλώδης αφού για παρόμοιες και/ή ταυτόσημες θεραπείες έχουν αποταθεί σε πολιτική διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την καταχώρηση ξεχωριστών αγωγών με παρόμοια και/ή ταυτόσημα γεγονότα για τους ίδιους επίδικους χρόνους που αναφέρονται και/ή περιλαμβάνονται και στην παρούσα.
- Η Αίτηση των Αιτητών είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη και/ή καταχρηστική, αφού οι Αιτητές γνωρίζουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 ήταν διαγραμμένη και ναι μεν υφίσταται ως νομικό πρόσωπο, δεν έχει όμως δικαιοπρακτική ικανότητα και/ή δεν μπορούσε να αποτελεί μέρος της οποιοσδήποτε συμφωνίας.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 για την έκδοση των ζητηθέντων διαταγμάτων και δεν δικαιολογείτο η έκδοση τους, αφού τίποτε το επείγον δεν υπάρχει και η υπό κρίση Αίτηση των Αιτητών όπως και η κυρίως Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου.
- Η Ένορκη Δήλωση του κ. Αλέξη Αλωνεύτη είναι πλήρης αντιφάσεων και εικασιών που δεν οδηγούν εις ασφαλές συμπέρασμα.
- Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ούτε εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και οι Ενάγοντες ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχουν.
- Οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει με καθαρά χέρια.
- Η αίτηση στερείται οποιουδήποτε ορθού νομικού και πραγματικού υπόβαθρου είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, αντινομική και αντικανονική.
- Δεν υπάρχει περίπτωση υπό τις περιστάσεις οι Αιτητές να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά και τα όσα αναφέρουν ότι πιθανόν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά είναι αόριστοι και αβάσιμοι ισχυρισμοί χωρίς αντίκρισμα και τεκμηρίωση.
- Οι Αιτητές ζητούν τελική θεραπεία και/ή θεραπεία που αποφασίζει την ουσία της Κυρίως Αίτησης, πράξη δικονομικά και νομικά ανεπίτρεπτη, αφού με την Κυρίες Αίτηση ζητούν και τα ενδιάμεσα οφέλει.
- Δεν μπορεί ο Καθ' ης η αίτηση αρ.2 να διαταχθεί ως το αιτούμενο διάταγμα καθώς δεν υπάρχει αγώγιμο δικαιώμα εναντίων του προσωπικά καθώς κάτοχος του υποστατικού αποκλειστικά η Καθ' ής η αίτηση αρ. 1 και η υπό κρίση Αίτηση εναντίον του ασκείται καταχρηστικά και/ή καταπιεστικά.
- Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση ενδιάμεσης αίτησης.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Χριστοφή, εκ Λευκωσίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
- Γνωρίζει δε προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Προβαίνει στη δήλωση του τόσο υπό την προσωπική του ιδιότητα, όσο και υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
- Ο ενόρκως δηλών παραδέχεται τη συνομολόγηση του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21.6.2014, για την περίοδο από 1.7.2014 έως 31.12.2016, αλλά λέγει ότι αυτό στερείται νομιμότητας, καθώς δεν είναι υπογραμμένο από δύο ικανούς μάρτυρες, οι οποίοι να υπογράφουν ως τέτοιοι ταυτόχρονα μεταξύ τους, όσο και με τους συμβαλλομένους. Η εγγύηση στερείται νομιμότητας, αφού συμπαρασύρεται από το ενοικιαστήριο έγγραφο. Ο ενόρκως δηλών ουδέν αναφέρει περί του αντίθετου ισχυρισμού των Αιτητών στο δικόγραφο τους (Ανταπάντηση), ούτε περί της ύπαρξης σχετικής νομολογίας, εφόσον τυγχάνει νομικής συμβουλής, η οποία επηρεάζει και αντικρούει αυτή τούτη τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με την έλλειψη νομιμότητας του ενοικιαστηρίου εγγράφου και κατ' επέκτασην, της εγγύησης. Ο κ. Χριστοφή παραδέχεται επίσης ότι το έγγραφο προνοούσε για αυτόματη ανανέωση και ανανεώθηκε για δύο έτη από 1.1.2017 και από 1.1.11.2019, ότι το ενοίκιο από 1.4.2015 ήταν €2.300 μηνιαίως, πληρωτέο προκαταβολικά. Η αποστολή των επιστολών ημερομηνίας 8.8.2017 και 10.9.2020, είναι παραδεκτή. Περαιτέρω, δέχεται ότι το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείτο από την Καθ' ης η Αίτηση 1 ως κατάστημα και λέγει ότι ήταν υπεύθυνος του καταστήματος ως διευθυντής της εταιρείας ARS Tuetur Agency Ltd. και ποτέ υπό την προσωπική του ιδιότητα και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι κατείχε ποτέ το επίδικο υπό την προσωπική του ιδιότητα. Τα όσα αναφέρει ο Αιτητής 1 περί της συνάντησης των μετά την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 8.8.2017 και των όσων λέχθηκαν, είναι εκ των υστέρων σκέψεις, στην προσπάθεια να δικαιολογήσουν την αδικαιολόγητη καθυστέρηση για έγερση της κυρίως Αίτησης και καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης. Οι Αιτητές τεχνηέντως αποφεύγουν να προσδιορίσουν πότε θα παραδιδόταν το επίδικο υποστατικό, γιατί γνωρίζουν ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην κυρίως Αίτηση. Μάλιστα, το 2018, οι Αιτητές καταχώρησαν 4 αγωγές ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, οι οποίες αφορούν τα ίδια επίδικα θέματα. Ο ενόρκως δηλών δεν αρνείται ότι έγινε συνάντηση και/ή ότι λέχθηκε εκ μέρους του ότι θα παραδιδόταν κατοχή του επίδικου υποστατικού για τους αυτούς ή άλλους λόγους, ούτε αναφέρει ο ίδιος πότε προτίθετο να παραδώσει την κατοχή εκ μέρους της εταιρείας του. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές ουδέν αγώγιμο δικαίωμα έχουν εναντίον του. Συμβαλλόμενοι είναι οι Αιτητές και η Καθ' ης η Αίτηση
- Ποτέ δεν κατείχε το ακίνητο υπό την προσωπική του ιδιότητα. Περαιτέρω, αφού το ενοικιαστήριο έγγραφο στερείται νομιμότητας, νομιμότητας στερείται και η εγγύηση που το συνοδεύει. Είναι η θέση του ότι, η καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, αλλά και της υπό εξέταση αίτησης, γίνεται καταπιεστικά, καταχρηστικά και για αλλότριους σκοπούς. Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει 4 αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εναντίον του και εναντίον της εταιρείας Redbox Fashion Ltd., για τα ίδια γεγονότα, το ίδιο επίδικο υποστατικό και για την ίδια χρονική περίοδο. Με τις αγωγές τους οι Αιτητές, αιτούνται ενδιάμεσα οφέλη. Με την παρούσα αίτηση και το εκδοθέν μονομερώς Διάταγμα, τρέχουν εναντίον τους παράλληλες διαδικασίες, για τα ίδια γεγονότα της ίδιας χρονικής περιόδου. Οι Καθ' ων η Αίτηση ενίστανται στην υπό εξέταση αίτηση επειδή, μεταξύ άλλων, οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο το γεγονός της καταχώρησης των Αγωγών. Αυτό όμως και δικογραφημένο είναι και αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών δεν σχολιάζει και δεν αρνείται ότι οι Αγωγές αφορούν άλλα πρόσωπα ή και άλλα πρόσωπα και έχουν άλλη νομική βάση και είχαν καταχωρηθεί κατά το χρόνο που η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν διαγραμμένη. Ο κ. Χριστοφή υποδεικνύει ότι οι Αιτητές εξαιτούνται θεραπείας ταυτόσημης με τελική θεραπεία. Με τη μη καταβολή ενός ενοικίου, το ενδιάμεσο Διάταγμα διατάττει την παράδοση της κατοχής. Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο δεν θα έχει κάτι να αποφασίσει σε τελικό στάδιο και το ενδιάμεσο Διάταγμα καθιστά την κυρίως Αίτηση άνευ αντικειμένου. Οι Αιτητές δεν έχουν βάση ή καλή βάση αγώγιμου δικαιώματος. Διεκδικούν ποσά ως αποζημίωση, που διεκδίκησαν και στο παρελθόν ως ενοίκια από άλλα πρόσωπα, τα οποία δεν είναι διάδικοι. Επίσης, διεκδικούν εναντίον του προσωπικά αποζημιώσεις ενώ ουδέποτε υπήρξε κάτοχος του υποστατικού υπό την προσωπική του ιδιότητα. Δεν υπάρχει περίπτωση υπό τις περιστάσεις, οι Ενάγοντες να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά που δεν εξαλείφεται με την καταβολή αποζημίωσης και πρόκειται για αόριστους και αβάσιμους ισχυρισμούς χωρίς αντίκρισμα και τεκμηρίωση. Δεν φαίνεται δε να υπάρχει λόγος να μεταβληθεί η παρούσα κατάσταση πραγμάτων (status quo) προς όφελος των Αιτητών. Ο ενόρκως δηλών ουδέν αναφέρει σχετικά με την ύπαρξη οφειλής εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Είτε το έγγραφο φέρει την υπογραφή δύο μαρτύρων είτε όχι, είτε καταχωρήθηκαν Αγωγές είτε όχι, αυτό το υποστατικό κατέχεται από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τον ίδιο για λογαριασμό και εκ μέρους της, οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες και το ενοίκιο δεν καταβάλλεται; Ιδού ένα καίριο ερώτημα. Επίσης ο ενόρκως δηλών δεν εξηγεί γιατί η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει δικαιοπρακτική ικανότητα εφόσον υφίσταται ως νομικό πρόσωπο. Αυτός ο ισχυρισμός ή θέση, έχει παραμείνει τελείως μετέωρος. Πραγματικά Γεγονότα για σκοπούς εξέτασης της αίτησης: Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και νομικές και πραγματικές θέσεις. Λαμβάνοντας υπόψην ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4
(2)) και λαμβάνοντας υπόψη τα δικόγραφα, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο: Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες ενός καταστήματος το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία, με στοιχεία πιστοποιητικού εγγραφής: Επαρχία Λευκωσία, Ενορία Τρυπιώτης, αρ. εγγρ. 25/5265, Τεμάχιο 1232, Φύλλο/Σχέδιο 21/460504, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν της εννοία του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, άρθρο 2 και της Κ.Δ.Π. 519/
- Το επίδικο υποστατικό συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε το επίδικο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21.6.2014, για περίοδο από 1.7.2014 μέχρι 31.12.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι εγγυητής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και διευθυντής αυτής. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για αυτόματες διετείς ανανεώσεις, και όντως ανανεώθηκε για δύο έτη από 1.1.2017 και ξανά στις 1.11.
- Υπάρχει ισχυρισμός περί τερματισμού του, ο οποίος δεν έγινε αντικείμενο άρνησης από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση, με επιστολές των Αιτητών ημερομηνίας 8.8.2017 και 10.9.
- Η λήψη των επιστολών είναι παραδεκτή. Το έγγραφο προνοούσε, μεταξύ άλλων, ότι το ενοίκιο από 1.4.2015 θα ήταν €2.300.- μηνιαίως, προπληρωτέο την πρώτη μέρα εκάστου μήνα. Το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείται από την Καθ' ης η Αίτηση 1, αποκλειστικά και μόνο ως κατάστημα. Δεν αμφισβητείται η θέσμια ενοικίαση και/ή η αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου. Στην επιστολή των Αιτητών μέσω του δικηγόρου τους, ημερομηνίας 8.8.2017, ζητούσαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1, να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €22.475,50 ήτοι ενοίκια της περιόδου από Δεκέμβρη 2016 (μέρος) μέχρι και Αύγουστο
- Η ίδια επιστολή απεστάλη και στον Καθ' ου η Αίτηση 2 ως εγγυητή. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε διαγραφεί από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών στις 11.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:D
- Στο υποστατικό εμπορευόταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και μία άλλη εταιρεία, της οποίας ήταν Διευθυντής. Εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και της άλλης εταιρείας, καταχωρήθηκαν Αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει επανεγγραφεί στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, μετά από σχετικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 23.4.
- Εκ πρώτης όψεως, οι Αιτητές δεν εδύναντο να λάβουν Δικαστικά μέτρα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 μεταξύ της 11.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147 και της 23.4.
- Στην επιστολή των Αιτητών μέσω του δικηγόρου τους, ημερομηνίας 10.9.2020, ζητούσαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €100.713,73, περιλαμβανομένης της Άμυνας και του ΓεΣΥ. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει ενοίκια από το Μάρτιο 2017 και το ποσό κατά την 14.10.2021, ανερχόταν σε €126.141,60, διατηρώντας εν τω μεταξύ, την κατοχή του επίδικου υποστατικού, μέχρι την εκτέλεση εντάλματος ανάκτησης κατοχής και την ανάκτηση αυτής. Νομική και δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Απόκρυψη γεγονότων (non disclosure): Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι απόκρυψης γεγονότων. Για να καταλήξει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές είναι ούτως ένοχοι απόκρυψης, αυτό πρέπει να προκύπτει αβίαστα από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή (βλέπετε Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε σχετικά Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.,
(1996)Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.
(1997)1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd. κ.ά.,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές πως διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Έχω ήδη καταγράψει ανωτέρω, ότι οι Αιτητές είχαν δικογραφήσει αλλά και θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο είχε υπογραφεί από δύο μάρτυρες και ότι είχαν καταχωρήσει Πολιτικές Αγωγές εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και άλλου νομικού προσώπου, κατά τη χρονική διάρκεια που η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν διαγεγραμμένη από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Είναι η κρίση μου ότι ο ισχυρισμός περί απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων από πλευράς των Αιτητών, κατά την εξέταση της αίτησης μονομερώς, δεν έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σ' αυτό το στάδιο και δεν είναι βάσιμος. Συνεπώς, ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Καθυστέρηση (laches): Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Οι Αιτητές καταχώρισαν την υπό εξέταση αίτηση την 14.10.2021, αφού λήφθηκαν τα δικονομικά μέτρα με βάση τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και 11 μήνες μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Η δε κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε μετά την επανεγγραφή της Καθ' ης η Αίτηση 1 και 2 μήνες μετά την αποστολή της δεύτερης επιστολής των Αιτητών για τερματισμό και καταβολή οφειλόμενων ενοικίων, η οποία ακολούθησε την επανεγγραφή της εταιρείας. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν επεξηγούν που έγκειται η αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Θα έλεγε κάποιος ότι οι Αιτητές έδωσαν χρόνο στους ενοικιαστές τους ή στην ενοικιάστρια τους, να τους πληρώσει ενοίκιο ή να αρχίσει να πληρώνει ενοίκιο, μετά την καταχώρηση της υπόθεσης, τουλάχιστον τα ενδιάμεσα οφέλη. Αφού ουδέν δικογράφησε περί της οφειλής και ουδέν πλήρωσε και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν το αρνούνται και δεν αναφέρουν οτιδήποτε γι' αυτό το ζήτημα, ούτε στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους, ο ισχυρισμός τους περί αδικαιολόγητης καθυστέρησης των Αιτητών να λάβουν μέτρα, παραμένει μετέωρος. Στην αυθεντία Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd.
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1121, κρίθηκε ότι τρίμηνη καθυστέρηση στη λήψη δικαστικών μέτρων μετά τον τερματισμό συμφωνίας δεν επηρέασε σε τέτοιο βαθμό την εφεσίβλητη που θα δικαιολογούσε τη διακοπή της διαδικασίας της αγωγής. Βλέπετε ακόμα σχετικά Τσιαντής v. Hellenic Bank (Investments) Ltd.
(2001)1(Γ) 2029 και Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, όπου, στη σελίδα 287, γραμμές 7 έως 12, σημειώθηκε από τον έντιμο Δικαστή κ. Φρ. Νικολαϊδη, ότι: «η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελίδα 223).» Είναι η κρίση μου ότι αυτό δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Κρίνω ότι η καθυστέρηση από το Σεπτέμβριο 2020 μέχρι τον Νοέμβριο 2020, για τη λήψη Δικαστικών μέτρων, από μόνη της, δεν είναι μοιραία. Δεν είναι μοιραία από μόνη της, ούτε η όποια καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης και του δικογράφου των Καθ' ων η Αίτηση, ώστε να επηρεάσει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να αποδώσει την αιτούμενη θεραπεία, όταν αυτό ασκεί δικαιοδοσία με βάση το Δίκαιο της Επιείκειας. Στην προκείμενη περίπτωση, η καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης δεν έχει αρκούντως καταδειχθεί ότι επηρέασε αρνητικά τους Καθ' ων η Αίτηση, ώστε η παροχή της θεραπείας να καθίσταται άδικη. Αιτούμενο Διάταγμα τελική θεραπεία: Στην αυθεντία Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά. (πιο πάνω) στη σελίδα 176, ο έντιμος Δικαστής κ. Δ. Χατζηχαμπής, ως ήταν τότε, είπε: «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ίδε: Jonitexo Ltd. v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή», διότι, ακριβώς, όπως αναφέρει και πιο πάνω στη σελίδα 175 ο έντιμος Δικαστής: «Η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος όμως είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας.» Στην παρούσα υπόθεση, η οριστικοποίηση των Διαταγμάτων έχει σκοπό τη διατήρηση του status quo ante και δεν αποκλείεται η έκδοση και η οριστικοποίηση τους από μόνου του γεγονότος ότι αντιστοιχούν σε θεραπεία που ζητείται με την κυρίως Αίτηση. Οι Αιτητές ζήτησαν την έκδοση Διατάγματος ώστε να καταβάλλεται το ενοίκιο ή ενδιάμεσο όφελος, από της έκδοσης του Διατάγματος. Για να μην βρεθούν σε χειρότερη θέση από ότι ήταν κατά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Για την οποία χειροτέρευση ουδέν λέγουν οι Καθ' ων η Αίτηση. Δεν αρνούνται την οφειλή, δεν λέγουν εάν υπάρχει πιθανότητα να ικανοποιηθεί, τώρα ή στο μέλλον. Δεν αρνούνται ουσιαστικά τη χειροτέρευση της θέσης των Αιτητών. Στοιχείο κατεπείγοντος: Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν απεδείχθη η απαραίτητη προϋπόθεση του κατεπείγοντος για την έκδοση των μονομερώς εκδοθέντων Διαταγμάτων. Βλέπετε σχετικά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κασπαρή κ.ά. v. Ανδρέου,
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 784, όπου ξεκαθαρίζεται πως μετά την καταχώρηση ένστασης, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιαστικά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δια κλήσεως. Ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης που αφορά το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση των προσωρινών Διαταγμάτων, μπορεί να αφορά μόνο τα μονομερώς εκδοθέντα Διατάγματα, τα οποία δυνατόν να προσβληθούν με άλλη διαδικασία. Προσωρινά διατάγματα - προϋποθέσεις και νομολογία: Προστακτικά Διατάγματα: Οι παράγραφοι (Γ) και (Δ) της υπό εξέταση αίτησης, για τις οποίες έχουν εκδοθεί μονομερώς προσωρινά Διατάγματα, αφορούν προστατικά Διατάγματα. Η δυνατότητα θεραπείας δι' αποζημιώσεων καθίσταται ακόμα πιο σημαντική σε περιπτώσεις προστατικών διαταγμάτων. Βλέπετε Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, σελίδα 40: «But the jurisdiction to grant a mandatory injunction is exercised with caution and is strictly confined to cases where the remedy by damages is inadequate for the purposes of justice, and the restoring things to their former condition is the only remedy which will meet the requirements of the case.» Για τις γενικές αρχές επί των οποίων εκδίδεται προστακτικό διάταγμα βλέπετε Morris v. Redland Bricks Ltd.
(1970)A.C. 652, στις σελίδες 665-666 και R.K.B. Leathergoods Ltd. v. Βιργινίας Ευαγγέλου Αγγελίδη
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1071, στις σελίδες 1084-1086. Σχετικό και ιδιαίτερα διαφωτιστικό το παρατεθέν απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Μ. Φωτίου, στην αυθεντία Σχίζας v. Αδάμου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 395, στη σελίδα 404 [2]. Ο έντιμος Δικαστής ασχολήθηκε όμως με προστακτικά Διατάγματα ως τελική θεραπεία και όχι με ενδιάμεση αίτηση ως η υπό εξέταση. Για να ξεκαθαρίσει εντελώς το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδίδει Διατάγματα ως τα αιτούμενα, βλέπετε την αυθεντία Ακίνητα Ν. & Α. Αγρότης Λτδ. v. Δημητρίου
(1997)1 Α.Α.Δ. 863, όπου ξεκαθαρίστηκε ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων «έχει εξουσία να αποτρέπει αθέτηση αρνητικής συμβατικής υποχρέωσης . με απαγορευτικό διάταγμα.. Το ίδιο ισχύει και για τέτοια υποχρέωση θετικού περιεχομένου στις περιπτώσεις που εξυπακούεται η ανάληψη υποχρέωσης αρνητικού χαρακτήρα» (σελίδα 868). Η εξουσία αυτή αφορά στην έκδοση διηνεκούς απαγορευτικού ή προστακτικού διατάγματος, αντλείται από το άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/60, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης τοιούτου Διατάγματος, όπου κρίνει ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, ακόμα και σε περίπτωση που δεν αξιώνεται άλλη θεραπεία. Η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποτρέπει την αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης, εξυπακούει την επίκληση συμβατικών προνοιών και τον ισχυρισμό ότι αυτές έχουν παραβιασθεί. Στη θέσμια ενοικίαση, τα μέρη δεσμεύονται από τους όρους του λήξαντος ή τερματισθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, δυνάμει του άρθρου 27
(1)[3] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, στο βαθμό που αυτοί είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του Νόμου. Προς υποστήριξην της θέσης αυτής, βλέπετε σχετικά την απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κ. Κληρίδη, στην αυθεντία Χριστίνα Ροδοσθένους v. Γεωργίνας Οράτη Φουρουκλά,
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1154, στη σελίδα 1163. Στην προκείμενη περίπτωση, ενόψει των ανωτέρω και των αυθεντιών, κρίνω ότι οι Αιτητές έδειξαν ότι υπάρχει πολύ δυνατή πιθανότητα να τους προκληθεί σοβαρή ζημιά αν δεν επέμβει το Δικαστήριο, εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση ουδεμία ελπίδα πληρωμής οφειλόμενων ή και τρεχόντων ενοικίων έχουν αφήσει, ώστε ακριβώς να καταδεικνύεται ότι η ζημιά που θα προκληθεί από την άρνηση έκδοσης των Διαταγμάτων, είναι τέτοια που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με αποζημιώσεις. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προσπάθησαν να πληρώσουν ούτε το τρέχον ενοίκιο κάθε μήνα, από της έκδοσης των Διαταγμάτων, ούτε ισχυρίστηκαν ότι δύνανται ή έστω προτίθενται, να πληρώσουν. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η συμμόρφωση με τα Διατάγματα από τους Καθ' ων η Αίτηση δεν θα είναι παράνομη και ότι αυτοί γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν. Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [4] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Για να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα Διατάγματα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα Διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Η κατοχή του επίδικου, μία εκ των θεραπειών, έχει ανακτηθεί αλλά η αξίωση για οφειλές παραμένει προς εκδίκασην. Επιπλέον, η ανάκτηση της κατοχής του επίδικου εν τω μεταξύ, συνεπεία και της έκδοσης μονομερώς των προσωρινών Διαταγμάτων, δεν αποκλείει την εξέταση της αιτήσεως και του ζητήματος οριστικοποίησης των. Μάλλον, επιβάλλεται η εξέταση της αιτήσεως και η απόφαση του Δικαστηρίου, ώστε να ολοκληρωθεί τελικώς το ζήτημα, επί νομικής και πραγματικής βάσης. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)(πιο πάνω), όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.
(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher
(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042, Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317) και CJSC "TV COMPANY STREAM" κ.ά. v. CONTENT UNION S.A., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018, απόφαση ημερομηνίας 8.4.2021. Πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση: Η βασική Αίτηση υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι αυτή αφορά υποστατικό το οποίο εμπίπτει στο Ενοικιοστάσιο, κατέχεται από νομικό πρόσωπο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, η συμβατική ενοικίαση ανανεώθηκε και στη συνέχεια εστάλη ειδοποίηση τερματισμού της. Δεν αμφισβητήθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι θέσμια ενοικιάστρια. Ουδόλως αμφισβητήθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει μεγάλο ποσό στους Αιτητές ως καθυστερημένα ενοίκια. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου καν ισχυρισμός ότι αυτά θα εξοφληθούν και/ή ότι υπάρχει η δυνατότητα εξόφλησης τους. Το μηνιαίο ενοίκιο και/ή ενδιάμεσο όφελος, ανέρχεται σε σεβαστό ποσό. Οι Αιτητές έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Υπό το φως των όσων έχει σήμερα ενώπιον του το Δικαστήριο και των όσων μπορεί σ' αυτό το στάδιο να λάβει υπόψην, κρίνω ότι καταδεικνύεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην και αποκαλύπτεται πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης. Τρίτη προϋπόθεση: Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 231)». Η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς στους Αιτητές δυνατόν να αποδοθεί σε χρηματικό ποσό, αλλά η αποζημίωση σε χρήματα, υπό το φως των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές, φαίνεται ως δύσκολη ή και αδύνατη. Συναφώς, είναι η κρίση μου ότι είναι δύσκολο μέχρι και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση που δεν οριστικοποιηθούν τα μονομερώς εκδοθέντα Διατάγματα. Κρίνω επίσης ότι, υπό το φως όλων των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό εξέταση αίτηση, είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της οριστικοποίησης τους. Απόφαση: Για όλους τους πιο πάνω λόγους, οι λόγοι ένστασης αποτυγχάνουν. Οριστικοποιούνται τα μονομερώς εκδοθέντα την 22.10.2021 προσωρινά Διατάγματα και καθίστανται απόλυτα μέχρι την εκδίκαση και τελείαν αποπεράτωσην της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €100.000 - €500.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «Σύμφωνα με τη νομολογία και τα σχετικά συγγράμματα, η έκδοση ενός διατάγματος είναι πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία όμως πρέπει να ασκείται δικαστικά με βάση ορισμένα κριτήρια και όχι αυθαίρετα. Ειδικά για διατάγματα διατακτικής μορφής (mandatory injunctions) στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 16η έκδοση σελ. 328 παράγραφο 7-06 παρατίθενται κριτήρια τα οποία βοηθούν το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Τα κριτήρια αυτά, περιληπτικά έχουν ως ακολούθως: Διάταγμα διατακτικής μορφής εκδίδεται μόνο όπου (α) ο ενάγων δείχνει ότι υπάρχει πολύ δυνατή πιθανότητα να του προκληθεί σοβαρή ζημιά αν δεν επέμβει το δικαστήριο και (β) όπου η ζημιά που προκαλείται από την άρνηση έκδοσης του διατάγματος είναι τέτοια που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με αποζημιώσεις. (γ) Το δικαστήριο θα αρνηθεί τη θεραπεία αν η συμμόρφωση με το διάταγμα από τον εναγόμενο θα είναι παράνομη. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη και το κόστος που θα υποστεί ο ενάγων για σκοπούς συμμόρφωσης. (Morris v. Redland Bricks Ltd. [1970] A.C. 652). (δ) Εάν το δικαστήριο θα κλίνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος, τότε θα πρέπει να εξεταστεί και το κατά πόσο ο εναγόμενος θα γνωρίζει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Αναφορικά με το (γ) πιο πάνω, το γεγονός ότι θα στοιχίσει αρκετά στον εναγόμενο για να συμμορφωθεί με το διάταγμα, δυνατό να μην είναι εμπόδιο στην έκδοση του διατάγματος αν φανεί ότι ο εναγόμενος ενήργησε ετσιθελικά, παράνομα και ενάντια των δικαιωμάτων του ενάγοντα. Σχετική με το θέμα είναι και η υπόθεση Wrothams Park Estate Company v. Parkside Homes Ltd. a. o. [1974] 1 All E.R. 321 σελ 336 όπου φαίνεται ότι ακόμα και εκεί που ο εναγόμενος επίσπευσε την ανέγερση, παρά τη διαμαρτυρία του ενάγοντα, δεν υπάρχει γενικός κανόνας ότι πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα. Το θέμα παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Απλώς το γεγονός αυτό, σε κατάλληλη υπόθεση, θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη εναντίον του εναγομένου ούτως ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» [3] 27
(1)«Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνον κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις την περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [4] 32
(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο