← Κύπρος

X.X. ν. J. GEORGHIOU & CO LTD κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ20/20, 15/5/2023

X.X. ν. J. GEORGHIOU & CO LTD κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ20/20, 15/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2023:23 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Γ. Ελληνίδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ20/20 Μεταξύ: XXX, εκ [ ], Λευκωσία Αιτητή -και-

  1. J. GEORGHIOU & CO LTD
  2. XXX εκ [ ], Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση --------------------------------------------------------------------------------------------- 15.5.2023 Για τον Αιτητή: κ. Ε. Χειμώνας και κ. Μ. Χατζηδάκης για κ.κ. Ανδρέας Γ. Δανός & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση 2: κ. Μ. Κιτρομηλίδης για κ.κ. Μ. Κιτρομηλίδης Δικηγόροι Δ.Ε.ΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε στο παρόν Δικαστήριο την 31.7.2020, αφού είχε παραπεμφθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, όπου είχε αρχικά καταχωρηθεί ως Αγωγή υπ' αρ. 50/
  3. Ο Αιτητής εξαιτείται απόφασης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, για το ποσό των €14.100 ως υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων ή δυνάμει εγγυήσεως, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, σε ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των διαδίκων ημερομηνίας 28.6.1996, αναφέρεται ως ιδιοκτήτης του υποστατικού επί της Λεωφόρου Κ. Παντελίδη 3, Πλατεία Ελευθερίας, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»), ή/και ως ενοικιαστή με δικαίωμα υπενοικιάσεως. Με το εν λόγω έγγραφο, ο Αιτητής εκμίσθωσε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, το επίδικο υποστατικό - επιχείρηση γνωστό ως «ΤΡΟΚΑΔΕΡΟ». Η ενοικίαση ήταν διάρκειας από 1.7.1996 έως 30.6.2000 και συνεχίστηκε μέχρι της 31.5.2009.Το μίσθιο θα χρησιμοποιούνταν ως κέντρο διασκεδάσεως και/ή καμπαρέ και το μηνιαίο ενοίκιο ήταν Λ.Κ.1.014 ή €1.732,52 για τα πρώτα 2 χρόνια και Λ.Κ.1.155 ή €1.973,43 για τα επόμενα 2 χρόνια, προπληρωτέο την 1ην εκάστου μηνός. Το μηνιαίο ενοίκιο προ του 2009, συμφωνήθηκε και καθορίστηκε και καταβαλλόταν εκ €2.
  4. Τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 εγγυήθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά ή περί την 31.5.2009, εγκατέλειψε και παρέδωσε στον Αιτητή, ελευθέρα και κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά παράβασην των όρων του ως άνω εγγράφου, δεν κατέβαλε το ποσό των €14.100 για οφειλόμενα ενοίκια μέχρι την 31.5.
  5. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές μετά τη λήξη της ενοικιάσεως. Το δε επίδικο υποστατικό ανεγέρθηκε προ του
  6. Απάντηση Καθ' ου η Αίτηση 2: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2, καταχωρήθηκε την 8.2.2021 και μ' αυτήν ισχυρίζεται προδικαστικά, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη συμφώνως του Νόμου, είναι σήμερα ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, αφού αυτή διαγράφηκε από τις 27.11.2013 και η εναντίον της απαίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 επίσης προδικαστικά ισχυρίζεται, ότι το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή εναντίον του έχει παραγραφεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 προβαίνει σε ορισμένες παραδοχές, τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Απορρίπτει την ιδιότητα του Αιτητή και ισχυρίζεται ότι οι αιτούμενες θεραπείες, είναι νομικά και πραγματικά, αβάσιμες και ανυπόστατες. Είναι η θέση του ότι ουδέν ποσόν ενοικίου οφείλεται στον Αιτητή από την Καθ' ης η Αίτηση 1 για το επίδικο υποστατικό και κατ' επέκτασην, ο ίδιος ουδέν ποσόν οφείλει και ουδεμία ευθύνη φέρει έναντι του Αιτητή. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 συμφωνεί ότι υπεγράφη σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο για το επίδικο υποστατικό. Η αρχική ενοικίαση ήταν διάρκειας από 1.7.1996 έως 30.6.2000 και με τη λήξη της, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε ως ενοικιαστής μέχρι και το Δεκέμβριο 2008, οπότε εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό, κατόπιν συμφωνίας με τον Αιτητή. Ο Αιτητής συμφώνησε και αποδέχθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 του παραδώσει ελευθέρα και κενή κατοχή του υποστατικού στα τέλη Δεκεμβρίου 2008, αφήνοντας στον Αιτητή όλο τον εξοπλισμό του υποστατικού, ως αντάλλαγμα για τη διευθέτηση της όποιας εκκρεμούσης υποχρέωσης μεταξύ των διαδίκων και προς ικανοποίηση των όποιων απαιτήσεων του Αιτητή για αποζημιώσεις λόγω πρόωρου τερματισμού της ενοικίασης. Ο εξοπλισμός του επίδικου υποστατικού αποτελείτο από ψυγεία, πάγκους, αλκοολούχα ποτά και άλλα αντικείμενα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δικογραφεί ότι, μετά τη συμφωνία αυτή, ο Αιτητής παρέλαβε ελευθέρα και κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού από την Καθ' ης η Αίτηση 1, απαλλάσσοντας τους Καθ' ων η Αίτηση από όποιες υποχρεώσεις τους και συνέχισε ο ίδιος τη λειτουργία και διαχείριση του υποστατικού, ως δισκοθήκης. Είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι ουδέν ενοίκιο οφείλεται από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στον Αιτητή ως ενοίκια και εν πάση περιπτώσει, για την περίοδο που ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οφείλονται ενοίκια, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατείχε το επίδικο υποστατικό, αφού το είχε ήδη παραδώσει στον Αιτητή από τα τέλη Δεκεμβρίου
  7. Περαιτέρω, είναι θέση του Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι ουδέποτε ο Αιτητής κάλεσε είτε την Καθ' ης η Αίτηση 1, είτε τον ίδιο, να καταβάλουν το όποιο δήθεν οφειλόμενο ενοίκιο και εντελώς παράνομα και αδικαιολόγητα και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση καταχώρησε εναντίον τους τρία χρόνια μετά, την Αγωγή υπ' αρ. 50/
  8. Ανταπάντηση στην Απάντηση: Το δικόγραφο του Αιτητή καταχωρήθηκε την 16.3.2021 και μ' αυτό, εκτός όπου ρητώς παραδέχεται, αρνείται τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Απάντηση, ομού και ένα έκαστον κεχωρισμένως, εκτός όπου αποτελούνται από παραδοχές ή/και δεν αντίκεινται προς την Αίτηση και ενώνει επίδικα θέματα. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η απαίτηση του εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, δεν έχει παραγραφεί, αφού είχε καταχωρηθεί η Αγωγή υπ' αρ. 50/2012, την 4.1.
  9. Παραπέμφθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων προς εκδίκασην και δεν απερρίφθη. Ο Αιτητής εμμένει στην ιδιότητα, λεπτομέρειες, θεραπείες και πραγματικά γεγονότα της Αίτησης του και λέγει ότι η επίδικη ενοικίαση διήρκησε μέχρι την 31.5.
  10. Περαιτέρω, το μίσθιο ήταν πλήρως εξοπλισμένο και επιπλωμένο για να χρησιμοποιηθεί σαν κέντρο διασκέδασης ή καμπαρέ. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρίστηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία καταχώρισαν Παραρτήματα και οι δύο πλευρές. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων και από τις δύο πλευρές. Αμφότερα τα μέρη, συμμορφώθηκαν. Δόθηκαν επίσης οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγου Μαρτύρων και Σύνοψης Μαρτυρίας. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του, κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Θάσος Θωμά. Ο κ. Θωμά κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ήταν ενοικιαστής από το 1976, του υποστατικού επί της οδού Κωστάκη Παντελίδη 3, στην Πλατεία Ελευθερίας, στη Λευκωσία. Το υποστατικό αποτελείτο από υπόγειο και ισόγειο. Με την άδεια και συγκατάθεση των ιδιοκτητών και κατόπιν Πολεοδομικής Άδειας και Άδειας Λειτουργίας, με δικά του έξοδα, μετέτρεψε το υπόγειο σε κέντρο διασκέδασης - καμπαρέ και ξόδεψε γι' αυτά, με επίπλωση και λοιπό εξοπλισμό περί τις €171.000 ή Λ.Κ.100.
  11. Υπενοικίασε στους Καθ' ων η Αίτηση μόνο το υπόγειο, αφού είχε το δικαίωμα από τους ιδιοκτήτες και σε κάθε περίπτωση, ήταν σε γνώση τους και με τη συγκατάθεση τους, αφού όλα τα έξοδα για τη μετατροπή του, τα πλήρωσε ο ίδιος και ήταν προς όφελος των ιδιοκτητών. Το ότι είχε δικαίωμα υπενοικίασης, ήταν σε γνώση των Καθ' ων η Αίτηση εξ' αρχής. Ο κ. Θωμά κατέθεσε ότι, δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 28.6.1996, η οποία συνήφθη και υπεγράφη στη Λευκωσία, μεταξύ του ιδίου και των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εκμίσθωσε το επίδικο υποστατικό στην Καθ' ης η Αίτηση
  12. Η ενοικίαση ήταν για 4 χρόνια, αρχής γενομένης από 1.7.1996, έως 30.6.2000 και συνεχίστηκε μέχρι και τις 31.5.
  13. Το μίσθιο θα χρησιμοποιείτο ως κέντρο διασκέδασης -καμπαρέ. Ήταν εξ' αρχής πλήρως εξοπλισμένο και επιπλωμένο. Το ενοίκιο ήταν Λ.Κ.1.014 ή €1.732,52 για τα πρώτα δύο χρόνια και αυξανόταν σε Λ.Κ.1.155 ή €1.973,43 για τα επόμενα δύο χρόνια και ήταν προπληρωτέο την 1η εκάστου μήνα. Το μηνιαίο ενοίκιο πριν το 2009, συμφωνήθηκε και καθορίστηκε και καταβαλλόταν, εκ ποσού €2.
  14. Δυνάμει του ως άνω αναφερόμενου ενοικιαστηρίου εγγράφου, τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1, εγγυήθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και ένα τρίοτ πρόσωπο, [Κ.Κ.], ο οποίος έπειτα απεβίωσε. H Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά ή περί την 31.5.2009, εγκατέλειψε και παρέδωσε στον Αιτητή, ελεύθερη και κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παράβηκε τους όρους του άνω εγγράφου και δεν κατέβαλε στον Αιτητή το ποσό των €13.836 για τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι και 31.5.2009, δηλαδή όταν εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό. Το ποσό των €13.836 προκύπτει από πέντε μηνιαία ενοίκια, ήτοι 1.12.2008 έως και 31.5.2009, με μηνιαίο ενοίκιο €2.306, σύνολο €13.836 και όχι €14.100, όπως αρχικά ζητούσε ο Αιτητής. Συνεπεία της μη πληρωμής των ενοικίων, οι ιδιοκτήτες κίνησαν εναντίον του Αιτητή την Αίτηση υπ' αρ. Ε181/2012, για είσπραξη των ενοικίων τα οποία δεν τους πλήρωσε, αφού δεν εισέπραξε ο ίδιος και δεν είχε την οικονομική δύναμη να τα πληρώσει εξ' ιδίων του. Στους Καθ' ων η Αίτηση εστάλη επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή ημερομηνίας 5.5.2009 και άλλη επιστολή την 20.7.2011, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι είχε λάβει χώραν κλοπή στο ακίνητο του προ μερικών ετών και κλάπηκαν πολλά έγγραφα του, μεταξύ αυτών και το ενοικιαστήριο έγγραφο με τους ιδιοκτήτες. Το Φεβρουάριο 2022, τυχαία βρήκε το μπλοκ των αποδείξεων, όπου φαίνεται καθαρά η κατάσταση των ενοικίων, την οποία καταγράφει, από το Δεκέμβριο 2007 μέχρι τον Νοέμβριο
  15. Κατέθεσε ότι, όταν έφυγαν οι ενοικιαστές, ο Αιτητής, ο δικηγόρος κ. Κιτρομηλίδης και ο δικηγόρος κ. Νάσος Παναγιώτου, βρέθηκαν σε υποστατικό παραπλεύρως του επίδικου, τυχαία και συνέταξε πρόχειρο έγγραφο ο κ. Κιτρομηλίδης για το υπόλοιπο που χρωστούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση στον Αιτητή, δηλαδή €13.
  16. Το έγγραφο χάθηκε στην κλοπή. Το επίδικο υποστατικό μέχρι σήμερα, παραμένει εκτός λειτουργίας. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Θωμά κατέθεσε ότι οι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου είναι τα πρόσωπα που φαίνονται ως οι Αιτητές στο Τεκμήριο 2, τη συνταγμένη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου στην Αίτηση Ε181/
  17. Μετέτρεψε το επίδικο σε καμπαρέ, λίγο πριν το ενοικιάσει ο Καθ' ου η Αίτηση. Το είχε ενοικιασμένο αλλού για δύο μήνες και μετά, το πήρε ο Καθ' ου η Αίτηση. Υπάρχουν άδειες με την υπογραφή των ιδιοκτητών. Προηγούμενα, το είχε ενοικιάσει σε τρίτο πρόσωπο, [Κ.Κ.]. Το επίδικο ήταν το υπόγειο του σνακ μπαρ το οποίο διατηρούσε ο Αιτητής. Ήταν ενοικιασμένο στον Κ.Κ., ο οποίος βρήκε τον Καθ' ου η Αίτηση 2, τα βρήκαν μεταξύ τους και πήγαν στον Αιτητή, ο οποίος δέχθηκε τη μεταβίβαση στον Καθ' ου η Αίτηση 2, όπως είπε. Ο ενοικιαστής ήταν η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι του είχε στοιχίσει πολλά χρήματα για να το κάμει καμπαρέ. Επρόκειτο για υπόγειο στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου το ισόγειο λειτουργούσε ως αναψυκτήριο - σφαιριστήριο. Στοίχισε περίπου Λ.Κ.100.000, μαζί με την επισκευή του καταστήματος πάνω. Ουσιαστικά, έκτισε εξ' υπαρχής καμπαρέ με όλα τα χρειώδη που απαιτούσε ο Δήμος, όπως είπε. Ο κ. Θωμά αρνήθηκε ότι η ενοικίαση τερματίστηκε στο τέλος του Δεκεμβρίου 2008, ότι του παραδόθηκε η κατοχή και υπέγραψε σχετικό έγγραφο. Δέχθηκε ότι είχε υπογραφεί ένα έγγραφο στην παρουσία του κ. Χρίστου Κιτρομηλίδη και του κ. Νάσου Παναγιώτου, στη μπυραρία Roxy, πάροδο της οδού Ρηγαίνης. Ο κ. Χρίστος Κιτρομηλίδης ήταν δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση
  18. Ο Αιτητής τους βρήκε μαζί με τον κ. Νάσο Παναγιώτου. Το έγγραφο ανέφερε το υπόλοιπο που του όφειλε ο ενοικιαστής. Ο ενοικιαστής το παρέλαβε ως καμπαρέ και δεν είχε τίποτε δικό του σ' αυτό ο κ. Γεωργίου, ώστε να το παραδώσει με εξοπλισμό. Οι ιδιοκτήτες κινήθηκαν εναντίον του στο Δικαστήριο, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
  19. Ο κ. Θωμά επέμεινε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εγκατέλειψε το επίδικο το Μάιο
  20. Παρά την απόφαση στην Ε181/12, ο κ. Θωμά συνέχισε να κατέχει το επίδικο υποστατικό. Σημειώνουμε ότι το Τεκμήριο 2 αφορά οφειλόμενα ενοίκια από το τέλος 2011, δηλαδή πολύ αργότερα αφότου αποχώρησε η Καθ' ης η Αίτηση 1 από το επίδικο, είτε αυτή αποχώρησε το Δεκέμβριο 2008, είτε το Μάιο
  21. Καταχώρησε την Αγωγή το 2012 και όχι ενωρίτερα, διότι φαίνεται ότι θυμήθηκε ποιοι του χρωστούσαν, όπως είπε και αποφάσισε να κινηθεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 του όφειλε χρήματα και κατά καιρούς, έλεγε ότι θα ξανάπαιρνε το επίδικο υποστατικό. Σχετικά με την επιστολή του δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση 2, με την οποία ζητούσε λεπτομέρειες και την απάντηση των δικηγόρων του, ο κ. Θωμά κατέθεσε ότι γνωρίζει πως ο δικηγόρος του έκαμε λάθος στο ποσό και του παρουσίασε τις αποδείξεις. Τα ενοίκια είναι πληρωμένα μέχρι και τον Νοέμβριο
  22. Αρνήθηκε ξανά ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία του παρέδωσε την κατοχή του επίδικου το Δεκέμβριο
  23. Δέχθηκε ότι του άφησε όλο τον εξοπλισμό που ήταν στο επίδικο, αλλά αυτός ήταν δικός του ούτως ή άλλως, όπως είπε. Ο Αιτητής δεν μας έπεισε για την αξιοπιστία του. Δεν υποστήριξε την εκδοχή του ικανοποιητικά. Η μαρτυρία του κλονίστηκε κατά την αντεξέταση και παρουσιάζει κενά, ανακρίβειες και αντιφάσεις. Δεν συνάδει με τη γραπτή μαρτυρία την οποία παρουσίασε και γενικά, αξιολογείται ως επιφανειακή, ανεπαρκής και μάλλον, επιπόλαια μαρτυρία. Καθ' ου η Αίτηση 2: Πρώτος μάρτυρας για τον Καθ' ου η Αίτηση, κατέθεσε ο κ. Νάσος Παναγιώτου. Ο κ. Παναγιώτου γνωρίζει τόσο τον Αιτητή, όσο και τον Καθ' ου η Αίτηση
  24. Δεν θυμάται κάποια συνάντηση στα τέλη 2008, αρχές 2009, με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, τον Αιτητή και τον κ. Χρίστο Κιτρομηλίδη και τη σύνταξη ενός εγγράφου. Δεν μπορεί να επιβεβαιώσει, ούτε να διαψεύσει περί της συνάντησης. Υπήρξε δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση 2, με τον κ. Χρίστο Κιτρομηλίδη, σε σοβαρή ποινική υπόθεση Κακουργιοδικείου. Αυτή ήταν η συνεργασία του με τον κ. Χρίστο Κιτρομηλίδη και υπήρξαν διάφορες συναντήσεις. Ακόμα και να έγινε τέτοια συνάντηση, ως περιεγράφηκε, ήταν φυσικό να μη δώσει προσοχή αφού το έγγραφο δεν συνετάχθη από τον ίδιο. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ο κ. Παναγιώτου κατέθεσε τι θυμόταν. Αξιολογείται θετικά. Ως προς την αξία της μαρτυρία του, δεν προσέθεσε κάτι το ιδιαίτερο στα γεγονότα της υπόθεσης, πέραν του ότι υπήρξε δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση 2 και μαζί, στην παρουσία του κ. Χρίστου Κιτρομηλίδη, δικηγόρου, είχαν διάφορες συναντήσεις. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του, κατέθεσε ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κ. Γιαννάκης Γεωργίου. Ο κ. Γεωργίου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως η κυρίως εξέταση του. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο στις 28.6.1996, με τον Αιτητή, αναφορικά με το υποστατικό που βρίσκεται στη Λεωφόρο Κωστάκη Παντελίδη 3, στην Πλατεία Ελευθερίας, Λευκωσία, το οποίο αποτελείτο από μια μεγάλη αίθουσα με κουζίνα, αποχωρητήρια, καμαρίνια και άλλους βοηθητικούς χώρους. Κατά τον ουσιώδη χρόνο υπογραφής του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ο κ. Γεωργίου ήταν μέτοχος και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, είναι διαγραμμένη από τις 27.11.
  25. Κατά ή περί τα μέσα και/ή τέλη Δεκεμβρίου 2008, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, συμφώνησε με τον Αιτητή όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 του παραδώσει ελευθέρα και κενή κατοχή του ενοικιαζόμενου υποστατικού, μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2008, αφήνοντας όλο τον εξοπλισμό του ενοικιαζόμενου υποστατικού, ο οποίος αποτελείτο από ψυγεία, πάγκους, αλκοολούχα ποτά και άλλα αντικείμενα και με τη διευθέτηση αυτή, οποιεσδήποτε οικονομικές εκκρεμότητες και/ή υποχρεώσεις υπήρχαν μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και του Αιτητή, θα θεωρούντο πλήρως διευθετηθείσες και εξοφληθείσες, όπως διευθετηθείσες θα θεωρούντο και οι όποιες απαιτήσεις του Αιτητή για αποζημιώσεις λόγω προώρου τερματισμού της ενοικίασης. Με βάση τα πιο πάνω συμφωνηθέντα, κατά ή περί το τέλος Δεκεμβρίου 2008, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, παρέδωσε στον Αιτητή ελευθέρα και κενή κατοχή του ενοικιαζόμενου υποστατικού, παραδίδοντας σ' αυτόν όλο τον εξοπλισμό και αντικείμενα που υπήρχαν στο ενοικιαζόμενο υποστατικό και ο Αιτητής, με την παραλαβή του ενοικιαζόμενου υποστατικού, εξοπλισμού και αντικειμένων, απάλλαξε τόσο την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία ως ενοικιαστή, όσο και τον Καθ' ου η Αίτηση 2 ως εγγυητή, από όποιες υποχρεώσεις τυχόν υπήρχαν. Ο Αιτητής άμεσα συνέχισε ο ίδιος τη λειτουργία και διαχείριση του υποστατικού ως δισκοθήκης. Ο κ. Γεωργίου κατέθεσε ότι, κατά τον ίδιο ουσιώδη χρόνο παράδοσης του ενοικιαζόμενου υποστατικού και εξ' όσων θυμάται, την ιδία ημέρα παράδοσης ελεύθερης και κενής κατοχής, στην παρουσία του Αιτητή, κάλεσε τηλεφωνικά τον κ. Χρίστο Κιτρομηλίδη, δικηγόρο του μάρτυρα κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο οποίος συναντήθηκε μαζί του και με τον Αιτητή και ετοίμασε ιδιοχείρως ένα απλό έγγραφο στο οποίο αναγραφόταν ότι, με την παράδοση του ενοικιαζόμενου υποστατικού, μ' όλο τον εξοπλισμό που υπήρχε σ' αυτό, από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία στον Αιτητή, οι όποιες οικονομικές εκκρεμότητες και/ή υποχρεώσεις υπήρχαν μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του Αιτητή, θα θεωρούνταν ως πλήρως εξοφληθείσες και διευθετηθείσες και ουδεμία άλλη απαίτηση υπήρχε εκατέρωθεν. Το έγγραφο αυτό υπογράφηκε τόσο από τον Αιτητή, όσο και από τον κ. Γεωργίου υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Την ετοιμασία και υπογραφή αυτού του εγγράφου, την είχε ζητήσει ο ίδιος, για να φαίνεται η ημερομηνία παράδοσης του ενοικιαζόμενου υποστατικού από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία στον Αιτητή και ότι με την παραλαβή ελευθέρας και κενής κατοχής, δεν υπήρχαν οποιαδήποτε οφειλόμενα ποσά από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία προς τον Αιτητή και ότι ουδεμία άλλη απαίτηση υπήρχε εκατέρωθεν. Δυστυχώς, το έγγραφο αυτό, λόγω των πολλών χρόνων που διέρρευσαν, έχει απωλεσθεί. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι είναι βέβαιος πως η παράδοση ελευθέρας και κενής κατοχής του ενοικιαζόμενου υποστατικού από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στον Αιτητή, έγινε περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2008 και όχι το Μάιο 2009, όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής. Έχει δει και επιθεωρήσει τα Τεκμήρια 3 και 4 που κατέθεσε ο Αιτητής κατά την ακροαματική διαδικασία, δηλαδή τις επιστολές των δικηγόρων του προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, ημερομηνίας 5.5.2009 και 20.7.2011 και λέγει ότι τέτοιες επιστολές ουδέποτε απεστάλησαν στον ίδιο και ουδέποτε τις παρέλαβε, είτε προσωπικά, είτε υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Η επιστολή, Τεκμήριο 3, ημερομηνίας 5.5.2009 ουδέποτε του επιδόθηκε. Η υπογραφή που φαίνεται σ' αυτή, δεν είναι δική του. Περαιτέρω, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η υπογραφή που φαίνεται στο Τεκμήριο 1, το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 28.6.1996, είναι η δική του υπογραφή και δεν έχει καμιά σχέση με την υπογραφή που φαίνεται στο Τεκμήριο
  26. Είναι η θέση του ότι, για πρώτη φορά, πληροφορήθηκε αναφορικά με την απαίτηση του Αιτητή για δήθεν οφειλόμενα ενοίκια του ενοικιαζόμενου υποστατικού, στις 24.1.2012, όταν του επιδόθηκε η Πολιτική Αγωγή με αρ. 50/2012, η οποία καταχωρήθηκε στις 4.1.
  27. Με την Αγωγή αυτή, ο Αιτητής στην παρούσα Αίτηση και Ενάγοντας στην Αγωγή, απαιτούσε ενοίκια ύψους €14.100 αναφέροντας απλά τη φράση «οφειλόμενα ενοίκια μέχρι τις 31/05/2009», χωρίς να διευκρινίζει ποια περίοδο αφορούσαν. Οι δικηγόροι του κ. Γεωργίου, με επιστολή τους ημερομηνίας 22.10.2020, στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, ζήτησαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με το ύψος των οφειλόμενων ενοικίων που απαιτούσε ο Αιτητής και ποια περίοδο αντιπροσώπευαν. Ο ίδιος έχει δει και επιθεωρήσει το Τεκμήριο 6, δηλαδή επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή προς το δικηγόρο του, ημερομηνίας 3.11.2020, με επισυνημμένη γραπτή κατάθεση του Αιτητή, όπου φαίνεται στην παράγραφο πως δήθεν «το ποσό των €14.100 προκύπτει από υπόλοιπο ύψους €264 του μηνός Νοεμβρίου του 2008 και τα οφειλόμενα ενοίκια ήτοι από 01/12/2008 έως 31/05/2009 με μηνιαίο ενοίκιο €2.306». Η θέση αυτή του Αιτητή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και έρχεται σε αντίθεση με την παράγραφο 12 της γραπτής του δήλωσης, όπου ισχυρίζεται ότι το οφειλόμενο, είναι το ποσό των €13.836, το οποίο προκύπτει από τα οφειλόμενα 6 μηνιαία ενοίκια από 1.12.2008 έως 31.5.
  28. Περαιτέρω, έχοντας δει και επιθεωρήσει το Τεκμήριο 5 που έχει καταθέσει ο Αιτητής, φαίνεται ξεκάθαρα από την απόδειξη με αριθμό 293742, ότι το ενοίκιο του μηνός Νοεμβρίου 2008, καταβλήθηκε εξ' ολοκλήρου και ουδέν ποσό οφείλετο για τον μήνα Νοέμβριο
  29. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι η ημερομηνία που φαίνεται στην απόδειξη αυτή, έχει παραποιηθεί και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ουδέν ποσό οφείλει στον Αιτητή και τα όσα αντίθετα αναφέρει ο Αιτητής, αποτελούν αναλήθειες. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας δέχθηκε ότι υπεγράφη το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 21.6.1996, το οποίο αφορούσε την Καθ' ης η Αίτηση 1 και τον ίδιο ως εγγυητή, για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του ως επιχειρηματίας και ότι τότε λειτουργούσε εκεί καμπαρέ. Υπήρχαν έπιπλα μέσα όταν το λειτουργούσε ο Κ.Κ., τα οποία πέταξε ο κ. Γεωργίου και έβαλε καινούργια, δικά του. Τα έπιπλα ήταν παλαιά, αφού λειτουργούσε για 10 χρόνια πριν το καμπαρέ. Ο πρώτος ενοικιαστής ήταν ο Κ.Κ., ο οποίος το δούλεψε, ήταν όλα χάλια μέσα, ο κ. Γεωργίου έβαλε καινούργια, ούτε μουσική είχε, ούτε τίποτε, όπως είπε. Δεν θυμάται πόσα του κόστισε. Ούτε τα ψυγεία δούλευαν, ούτε η μηχανή για τα παγάκια, ούτε ο ηλεκτρισμός. Αυτά που άφησε μέσα το επίδικο, δεν είναι αυτά που αναφέρονται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, έκαμε νέα πράγματα ο ίδιος. Ο κ. Κιτρομηλίδης έκαμε ένα έγγραφο και πήρε ο κ. Γεωργίου ένα αντίγραφο και ένα ο κ. Θωμά. Ο κ. Γεωργίου πέταξε όλα τα χαρτιά του. Δεν σκέφτηκε ότι ο Αιτητής θα του ζητούσε ενοίκια με Αγωγή, τα οποία δεν δικαιούνταν. Αυτά έκαμε και με άλλους ενοικιαστές και έφαγε ξύλο, όπως είπε ο Μ.Κ.
  30. Ο κ. Θωμά συμφώνησε, την ημέρα που του παρέδωσε ο κ. Γεωργίου το μαγαζί, ότι ούτε του χρωστούσε ο δεύτερος, ούτε του χρωστούσε ο κ. Θωμά και απάλλαξε τον κ. Γεωργίου. Ο κ. Θωμά ήθελε το μαγαζί ο ίδιος. Οικονομικές υποχρεώσεις δεν υπήρχαν. Έγινε για να απαλλάξει ο κ. Θωμά τον κ. Γεωργίου από το έγγραφο, όπως είπε. Ο Μ.Κ.2 δέχθηκε ότι η ισχύς του ενοικιαστηρίου εγγράφου ήταν από 1.7.1996 μέχρι 30.6.2000 και ότι παρέμεινε μέσα ως θέσμιος ενοικιαστής. Από την ίδια νύκτα που έγινε η παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής λειτούργησε δισκοθήκη στο επίδικο υποστατικό. Ο Αιτητής ουδέποτε πήγε να του ζητήσει ενοίκια. Τον ρώτησε πότε θα παραδώσει την κατοχή και ο κ. Γεωργίου του είχε πει να πάει στο γραφείο του, στο Roxy. Είπε και στον κ. Χρίστο Κιτρομηλίδη να πάει, να τους κάμει συμφωνία δια χειρός, ότι ο κ. Γεωργίου παραδίδει το μαγαζί στον κ. Θωμά και απαλλάσσεται. Ο κ. Κιτρομηλίδης τους έκαμε τη συμφωνία, τελείωσαν μεταξύ τους και την ίδια νύκτα, ο Αιτητής λειτούργησε ο ίδιος στο επίδικο. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέδωσε τα κλειδιά. Ο κ. Γεωργίου επέμεινε στην εκδοχή του των γεγονότων. Αμφισβήτησε την υπογραφή στο Τεκμήριο 3 ως δική του υπογραφή και κάλεσε εκ νέου το συνήγορο του Αιτητή να τη συγκρίνει με την υπογραφή στο Τεκμήριο 1, την οποία δέχεται ο μάρτυρας ότι είναι δική του και την αναγνώρισε. Ο μάρτυρας ήταν σταθερός και σαφής. Η μαρτυρία του αντέχει στη βάσανο της λογικής, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, ούτε ανασκεύασε. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο, ο Αιτητής ήταν ενοικιαστής ενός ακινήτου με αρ. εγγραφής 1/2032, Φ/Σχ 21/460512, Τεμάχιο 113, Τμήμα 1, επί της Πλατείας Ελευθερίας 7 & 8 μεταξύ των οδών Κωστάκη Παντελίδη και Ρηγαίνης, συνοικία Τρυπιώτης, Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/2007, όπως φαίνεται από το συνταγμένο Διάταγμα ημερομηνίας 9.3.2015, στην Αίτηση Αρ. Ε181/12, του παρόντος Δικαστηρίου (Τεκμήριο 2), η οποία καταχωρίστηκε υπό των ιδιοκτητών του εν λόγω ακινήτου, εναντίον του Αιτητή στην παρούσα, ως ενοικιαστή των. Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν έχουν αμφισβητηθεί και εξ' αυτών, εξάγεται το πιο πάνω συμπέρασμα και πηγάζει το πιο πάνω εύρημα, στην απουσία προσκόμισης οποιουδήποτε εγγράφου μεταξύ του Αιτητή και των ιδιοκτητών του ακινήτου. Όπως επίσης φαίνεται από το Τεκμήριο 2, κατά την έκδοση της εν λόγω απόφασης, ο Αιτητής όφειλε ενοίκια στους ιδιοκτήτες από τον Νοέμβριο 2011, για το πιο πάνω ακίνητο. Μέρος του ακινήτου, με διεύθυνση Λεωφόρος Κωστάκη Παντελίδη 3, Πλατεία Ελευθερίας, αποτελείτο από υπόγειο και ισόγειο. Το ισόγειο χρησιμοποιείτο από τον Αιτητή και το υπόγειο το είχε υπενοικιάσει και χρησιμοποιείτο ως κέντρο διασκέδασης - καμπαρέ, από κάποιο πρόσωπο ονόματι Κ.Κ. Στη συνέχεια, ο Αιτητής υπενοικίασε το υπόγειο, το οποίο αποτελείτο από μια μεγάλη αίθουσα με κουζίνα, αποχωρητήρια, καμαρίνια και άλλους βοηθητικούς χώρους, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 28.6.1996 (Τεκμήριο 1), δηλαδή 20 χρόνια αφότου το είχε ενοικιάσει ο ίδιος από τους ιδιοκτήτες. Η ύπαρξη, συνομολόγηση και περιεχόμενο του ενοικιαστηρίου εγγράφου, αποτέλεσαν κοινό έδαφος. Στο ενοικιαστήριο έγγραφο, ο Αιτητής περιγράφεται ως ενοικιαστής με δικαίωμα υπενοικιάσεως, ενός υποστατικού στο οποίο διεξάγεται επιχείρηση κέντρου διασκεδάσεως και ή καμπαρέ, με την επωνυμία «ΤΡΟΚΑΔΕΡΟ», η οποία ανήκει στον Αιτητή. Ο Αιτητής υπενοικίασε τόσο το υποστατικό, όσο και την επιχείρηση η οποία διεξάγετο σ' αυτό. Στην επιχείρηση περιλήφθηκε η επίπλωση και ο εξοπλισμός της (ρήτρα 1). Η ενοικίαση ήταν για την περίοδο από 1.7.1996 έως 30.6.2000 και το επίδικο θα χρησιμοποιούνταν ως κέντρο διασκεδάσεως και/ή καμπαρέ (ρήτρα 2). Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε Λ.Κ. 1.014 μηνιαίως για τα πρώτα δύο έτη, πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα και σε Λ.Κ. 1.155 για τα τελευταία δύο έτη (ρήτρα 1). Η ρήτρα 9 του εγγράφου προνοούσε ως εξής: «Καθυστέρηση πληρωμής των δόσεων του ενοικίου για περισσότερο από τριάντα μέρες συνεπάγεται την πληρωμήν τόκον 9% μέχρι πληρωμής και επίσης δίδει δικαίωμα στον Ιδιοκτήτη, επιπρόσθετα από οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα του, να τερματίσει αμέσως την παρούσα Συμφωνία και να ζητήσει άμεση ανάκτηση της κατοχής του υποστατικού της επίπλωσης και του εξοπλισμού, και επίσης να απαιτήσει από τον Ενοικιαστή να παύσει αμέσως να ασκεί την επιχείρηση.» Το ενοικιαστήριο έγγραφο υπέγραψε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κατά τον ουσιώδη χρόνο μέτοχος και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, εκ μέρους της εταιρείας. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε επίσης το έγγραφο, ως εγγυητής της Καθ' ης η Αίτηση
  31. Δεύτερος εγγυητής της Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν ο Κ.Κ. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε κατοχή και χρήση του επίδικου υποστατικού, δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου και διατήρησε την κατοχή μετά τη λήξη της συμβατικής ενοικίασης την 30.6.
  32. Κατέστη θέσμια ενοικιάστρια από 1.7.
  33. Οι όροι του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση. Σχετικό είναι το άρθρο 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι διαγραμμένη από την 27.11.2013 (Τεκμήριο 7). Η υπόθεση δεν προωθήθηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 και απορρίπτεται. Το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό, κατά το έτος 2008, ήταν €2.306 (Λ.Κ.1.350) μηνιαίως. Ουδείς εκ των μερών αμφισβήτησε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε καταβάλει το ενοίκιο του μηνός Οκτωβρίου
  1. Σύμφωνα με την απόδειξη αρ. 293740, μέρος του μπλοκ αποδείξεων Τεκμήριο 5, το οποίο κατάθεσε ο Αιτητής, το ενοίκιο Οκτωβρίου 2008, πληρώθηκε την 30.12.
  2. Το ενοίκιο Νοεμβρίου 2008, το οποίο επίσης δέχονται τα μέρη ότι καταβλήθηκε, αναφέρεται στην απόδειξη αρ. 293742 ότι πληρώθηκε την 4.3.2009 (Τεκμήριο 5). Η ημερομηνία έχει υποστεί διαγραφή και/ή τροποποίηση, ως προς τον πρώτο αριθμό τη ημέρας, το δεύτερο αριθμό του μήνα και το δεύτερο αριθμό του έτους, όπου φαίνεται καθαρά ότι ήταν «8» και μετατράπηκε σε «9». Η επόμενη απόδειξη αφορά την 3.2.2009, δηλαδή ημερομηνία προγενέστερη της 4.3.2009, αν και επί μεταγενέστερης, σε αύξοντα αριθμό, απόδειξης. Στο Τεκμήριο 5, υπάρχουν επίσης διπλότυπα αποδείξεων είσπραξης, τα οποία παρουσιάζουν την πληρωμή ενοικίων για το επίδικο υποστατικό, από την Καθ' ης η Αίτηση 1, με διάφορους τρόπους: σωρευτικά την ίδια ημερομηνία (Μάρτιος - Μάιος 2007 και Φεβρουάριος - Μάρτιος 2008), προκαταβολικά (Ιούνιος 2007 και Μάιος 2008), τον τρέχοντα μήνα έκδοσης της απόδειξης (Ιούλιος και Αύγουστος 2007 και Ιανουάριος, Απρίλιος, Ιούνιος, Σεπτέμβριος 2008), με ένα μήνα καθυστέρηση (Σεπτέμβριος και Δεκέμβριος 2007, Φεβρουάριος 2008), άνευ ευκρινούς ημερομηνίας (Οκτώβριος και Νοέμβριος 2007, Ιούλιος και Αύγουστος 2008). Τι αξία έχει το Τεκμήριο 5; Δείχνει ότι γίνονταν πληρωμές από την Καθ' ης η Αίτηση 1 για το επίδικο υποστατικό και ότι όντως ήταν δυνατόν να υπήρχαν μεταξύ των μερών οικονομικές διαφορές κατά το Δεκέμβριο 2008, οι οποίες παραπέμπουν και σχετίζονται με, τη μαρτυρία αναφορικά με τη σύνταξη εγγράφου από το δικηγόρο κ. Χρίστο Κιτρομηλίδη και την υπογραφή του από τα μέρη κατά την παράδοση της κατοχής. Καταδεικνύει επίσης ότι, η συγκεκριμένη αναφορά του Αιτητή σε ποσό €264.- ως υπόλοιπο ενοικίου μηνός Νοεμβρίου 2008, στη Γραπτή Κατάθεση του (παράγραφος 10) στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ως Αγωγής αρ. 50/12 (Τεκμήριο 6), στερείται υποβάθρου και είναι λανθασμένη. Ως λανθασμένη, την απέσυρε και ο ίδιος. Το συγκεκριμένο όμως της αναφοράς, εγείρει το ερώτημα κατά πόσον υπήρχε και άλλο ή άλλα, μπλοκ αποδείξεων είσπραξης, ή άλλα στοιχεία σχετικά με τις πληρωμές της Καθ' ης η Αίτηση
  3. Πώς και που, βρήκε αυτό το ποσό ο Αιτητής, το 2013 (έτος που φαίνεται στη Γραπτή Κατάθεση, μέρος του Τεκμηρίου 6) και συνέχισε να το προβάλλει μέχρι και το 2020, που κοινοποιήθηκε η εν λόγω Γραπτή Κατάθεση στους δικηγόρους του Καθ' ου η Αίτηση 2; Η απαίτηση του Αιτητή ως δικογραφήθηκε, δηλαδή €14.100, μειώθηκε με την κατάθεση του σε €13.836, ως τα ενοίκια των μηνών Δεκεμβρίου 2008 - Μαίου
  4. Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι η κατοχή του επίδικου, καθώς και ο εξοπλισμός ο οποίος περιλαμβανόταν σ' αυτό, παραδόθηκε στον Αιτητή. Ο Αιτητής δεν αρνήθηκε τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι λειτούργησε ο ίδιος επιχείρηση στο επίδικο, μόλις παρέλαβε την κατοχή του. Αυτό που αμφισβητήθηκε είναι η ημερομηνία παράδοσης της κατοχής. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η παράδοση έγινε το Μάιο 2009 και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, το Δεκέμβριο
  5. Περαιτέρω, αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι, κατά το χρόνο παράδοσης της κατοχής, έλαβεν χώραν μία συνάντηση μεταξύ του Αιτητή, του Καθ' ου η Αίτηση 2 και των δικηγόρων κ.κ. Χρίστου Κιτρομηλίδη και Νάσου Παναγιώτου, σε υποστατικό κοντά στο επίδικο, στο οποίο λειτουργούσε επιχείρηση ο Καθ' ου η Αίτηση 2, με την επωνυμία "Roxy". Κατά την εν λόγω συνάντηση, ο δικηγόρος κ. Χρίστος Κιτρομηλίδης, συνέταξε έγγραφο. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι στο έγγραφο αναγραφόταν το υπόλοιπο που χρωστούσαν στον Αιτητή οι Καθ' ων η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέθεσε ότι το έγγραφο αφορούσε διευθέτηση μεταξύ των μερών για την παράδοση της κατοχής του επίδικου υποστατικού, ως είχε και ότι οποιεσδήποτε οικονομικές εκκρεμότητες και/ή υποχρεώσεις υπήρχαν μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και του Αιτητή, θα θεωρούντο πλήρως διευθετηθείσες και εξοφληθείσες. Οι θέσεις των μερών δεν διαφέρουν ουσιαστικά, εφόσον από τη στιγμή που καταρτίστηκε έγγραφο κατά την παράδοση της κατοχής, ήταν λογικό αυτό να αφορά αυτή τούτη την παράδοση και για να υπάρχει η ανάγκη καταρτισμού εγγράφου, τα μέρη επιθυμούσαν να καταγραφεί μεταξύ των διευθέτηση. Άλλως, γιατί να συνταχθεί έγγραφο και τι να αναφέρει; Τα μέρη δεν αμφισβήτησαν ότι, το επίδικο παραδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 κατά την έναρξη της ενοικίασης, με εξοπλισμό της επιχείρησης που διεξάγετο σ' αυτό. Αμφότερα δε τα μέρη δέχονται ότι παραδόθηκε στον Αιτητή η κατοχή του επίδικου με τον εξοπλισμό που υπήρχε μέσα κατά την παράδοση. Φαίνεται επίσης ότι ο Αιτητής και η Καθ' ης η Αίτηση 1, είχαν οικονομικές διαφορές κατά την παράδοση της κατοχής του επίδικου. Το ότι η παράδοση της κατοχής με τον εξοπλισμό, ικανοποίησε τις οικονομικές διαφορές, ή ότι τα μέρη είχαν συμφωνήσει για την ικανοποίηση των οικονομικών διαφορών δια της παράδοσης της κατοχής, είναι η λογική κατάληξη, εφόσον αφενός μεν φαίνεται να υπήρχε η ανάγκη σύνταξης εγγράφου ώστε να αναφερθούν ορισμένα τινά, όπως η εξάλειψη των διαφορών, αφετέρου, στην πράξη η κατοχή παραδόθηκε και δεν υπήρξε οποιαδήποτε απαίτηση από οποιονδήποτε εκ των μερών, για μεγάλη χρονική περίοδο, μέχρι το
  6. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε, ότι ο εξοπλισμός του επίδικου υποστατικού αποτελείτο από ψυγεία, πάγκους, αλκοολούχα ποτά και άλλα αντικείμενα. Το εάν ο εξοπλισμός ο οποίος παραδόθηκε πίσω στον Αιτητή, ήταν ο ίδιος, ολικώς ή μερικώς, ως ο εξοπλισμός του επίδικου το 1996, κατά την έναρξη της ενοικίασης, δεν καταδείχθηκε ενώπιον μας. Είναι λογικό ότι εντός περιόδου πέραν της δεκαετίας, μια λειτουργούσα επιχείρηση δυνατόν να χρειαστεί να αλλάξει εξοπλισμό, ακόμα και εάν αυτός ήταν εντελώς καινούργιος κατά την έναρξη της ενοικίασης, που δεν ήταν εφόσον κατά την ενοικίαση του υποστατικού και της επιχείρησης στην Καθ' ης η Αίτηση 1, ήδη το ενοικίαζε και τη λειτουργούσε για άγνωστο χρονικό διάστημα, τρίτο πρόσωπο. Όσον αφορά αλκοολούχα ποτά τα οποία παραδόθηκαν στον Αιτητή με την παράδοση της κατοχής του επίδικου και της επιχείρησης, στο τέλος του 2008, ή την άνοιξη του 2009, θα ανέμενε ένας λογικός μέσος άνθρωπος, ότι δεν είναι δυνατόν να αφορούσαν στα ίδια αλκοολούχα ποτά που υπήρχαν εντός του επίδικου, εάν υπήρχαν, το
  7. Τι σημαίνουν αυτά; Ότι παραδόθηκε πίσω στον Αιτητή έστω κάποιος εξοπλισμός και αντικείμενα ή αγαθά, που δεν ανήκαν στον ίδιο εξ' αρχής, ως ισχυρίστηκε. Καθιστώντας έτσι πιο πιθανή την εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση 2 σε σχέση με το περιεχόμενο του εγγράφου το οποίο είχε ετοιμάσει ο κ. Κιτρομηλίδης και το οποίο, δέχθηκαν και οι δύο πλευρές, ότι υπέγραψαν. Ο Αιτητής προσωπικά και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση
  8. Σημειώνουμε επίσης, ότι ο Αιτητής ουδέν δικογράφησε περί του εγγράφου το οποίο ετοίμασε ο κ. Κιτρομηλίδης, είτε το 2012 είτε το 2020 και ουδεμία αναφορά σ' αυτό γίνεται στις επιστολές τις οποίες ισχυρίστηκε ότι απέστειλε, παρόλο που στην κατάθεση του αποδέχθηκε ότι είχε υπογραφεί ένα έγγραφο και μάλιστα, βασίστηκε σ' αυτό υποδεικνύοντας ότι είναι αναξιόπιστος ο Καθ' ου η Αίτηση 2 επειδή δεν το παρουσίασε. Δεχόμαστε την εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση 2 και αποτελεί εύρημα μας ότι η παράδοση της κατοχής του επίδικου υποστατικού, έλαβεν χώραν το Δεκέμβριο 2008 και ότι στο έγγραφο το οποίο υπεγράφη μεταξύ των μερών, δεν αναγραφόταν ποσό οφειλής προς τον Αιτητή. Άλλως, είναι λογικόν ότι θα αναφερόταν σ' αυτό το ποσό στην αλληλογραφία του μεταξύ 2008 και
  9. Ο Αιτητής κατέθεσε επιστολή των δικηγόρων του προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, με κοινοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ημερομηνίας 5.5.2009 (Τεκμήριο 3), ισχυριζόμενος ότι αυτή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση
  10. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 το αρνήθηκε. Δεν κατέθεσε ενώπιον μας ο επιδότης ο οποίος προέβη στην επίδοση της επιστολής τότε, ούτε ένορκος δήλωση επίδοσης της. Υπό το φως των όσων αναφέρονται στο σύγγραμμα του αειμνήστου Γ. Κακογιάννη «Η Απόδειξη», στις παραγράφους 28-06 έως 28-09 κρίνω ότι ενώπιον μου υπάρχει άμεση μαρτυρία αναφορικά με το γραφικό χαρακτήρα του Καθ' ου η Αίτηση
  11. Ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναγνώρισε την υπογραφή του στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Δεν χρειάζεται πραγματογνώμονας για να συγκριθεί η υπογραφή επί του Τεκμηρίου 1 που υπάρχει παραδοχή ότι είναι του Καθ' ου η Αίτηση 2 και επί του Τεκμηρίου 3, για την οποία υπάρχει άρνηση. Τα δύο έγγραφα λαμβάνονται υπόψην για σκοπούς σύγκρισης του γραφικού χαρακτήρα και ως τέτοια θεωρούνται ενσώματη απόδειξη (real evidence). Η ενσώματη απόδειξη στην παρούσα περίπτωση χρησιμοποιείται για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία της εμμάρτυρης απόδειξης, όπου εμμάρτυρη απόδειξη είναι τα όσα κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση
  12. Έχω μελετήσει και λάβει υπόψη τα Αγγλικά συγγράμματα Keane's Modern Law of Evidence, 5η έκδοση, σελίδες 236-238 και Phipson on Evidence, 13η έκδοση, παράγραφοι 9-42 και 27-66 όπου αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «The genuine writing must be proved to the satisfaction of the judge». Υπενθυμίζω ότι η παρούσα είναι αστική διαδικασία και ότι ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναγνώρισε τη δική του υπογραφή. Διαπιστώνεται ότι οι υπογραφές επί των Τεκμηρίων 1 και 3, όσον αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 2, διαφέρουν. Η επίδοση της επιστολής Τεκμήριο 3, στον Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν έχει αποδειχθεί. Ο Αιτητής κατέθεσε επιστολή των δικηγόρων του προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, με κοινοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ημερομηνίας 20.7.2011 (Τεκμήριο 4), ισχυριζόμενος ότι αυτή εστάλη. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αρνήθηκε παραλαβή της. Ουδέν περαιτέρω κατατέθηκε ενώπιον μας. Η παραλαβή της από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν έχει αποδειχθεί. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στράφηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, το 2012, επειδή είχαν στραφεί εναντίον του οι ιδιοκτήτες για οφειλόμενα ενοίκια, αφού δεν τους πλήρωνε επειδή ο ίδιος δεν εισέπραττε. Οι ιδιοκτήτες απαιτούσαν ενοίκια από τον Αιτητή για περίοδο από τον Νοέμβριο 2011, δηλαδή πολύ μετά την αποχώρηση της Καθ' ης η Αίτηση 1 από το επίδικο, είτε αυτή έλαβεν χώραν το Δεκέμβριο 2008, είτε το Μάιο
  13. Από δε το συνταγμένο Διάταγμα στην Ε181/12, φαίνεται ότι αυτή καταχωρίστηκε την 26.9.2012 (εξάγεται από την ημερομηνία κατά την οποία προκύπτει ο νόμιμος τόκος όπως φαίνεται στο συνταγμένο Διάταγμα), ενώ η Αγωγή αρ. 50/12 προηγήθηκε, αφού καταχωρήθηκε την 4.1.2012, όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης. Συνεπώς, τα πράγματα είναι αντίθετα από αυτά που κατέθεσε ο Αιτητής. Εντύπωση προκαλεί επίσης ότι, με το Τεκμήριο 3, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι το Μάιο 2009 απαιτούσε ποσό €13.836, για την περίοδο από 1.12.2009 έως 31.5.2009, δηλαδή το διορθωμένο ποσό το οποίο απαιτεί σήμερα, ενώ με το Τεκμήριο 4, το 2011, απαιτούσε το αρχικά δικογραφηθέν ποσόν των €14.
  14. Η ακολουθία αυτή, όπως προβλήθηκε, δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής, ούτε προσέδωσε αξιοπιστία στον Αιτητή. «Η απόσειση του βάρους της αποδείξεως αποτιμάται υπό το φως της παραδεκτής μαρτυρίας» (βλέπετε Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165, στη σελίδα 172, γραμμή 43). «Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό. Η αποτίμηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα δεν μετράται με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, αλλά με την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο της μαρτυρίας του. Απίθανη, κατά τη συνήθη ροή των πραγμάτων εκδοχή, γίνεται παραδεκτή, εφ' όσον ο μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος και αντίθετα εκδοχή πιθανολογούμενη ως ορθή απορρίπτεται, εφ' όσον ο μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος.» (Αθανασίου κ.ά. v. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, στη σελίδα 617, γραμμές 9 έως 15). Στο σύγγραμμα των εντίμων Δικαστών κ.κ. Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», στη σελίδα 221, καταγράφονται τα ακόλουθα: «Το σύστημα που εφαρμόζεται από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι το εξεταστικό (Μάκης Αδαμίδης & Συνεργάτες v. Δ Κυθραιώτη & Συνεργάτες και Άλλων
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2106), το οποίο διαφέρει από τη διαδικασία ενώπιον των πολιτικών Δικαστηρίων, όπως αυτή καθορίζεται από τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς (Μιχαλάκης Κ Δράκος & Σία Λτδ v. Αργυρίδη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 162) και έχει ως ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του τη διεξαγωγή της δικαστικής διαδικασίας χωρίς δέσμευση από τους ισχύοντες κανόνες απόδειξης (Παπά v. Οικονομίδου και Άλλων, ΠΕ 408/08, ημ. 21.5.12, Θεμιστοκλέους v. Χρ Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1(Α) ΑΑΔ 157). Παρά ταύτα, το βάρος απόδειξης το φέρει ο Αιτητής (Indjirdjian v. Εκδόσεις Αρκτίνος
(2008)1(Β) ΑΑΔ 1105), που πρέπει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Σάββα και Άλλου v. Investwise JE Ltd
(2010)1(Α) ΑΑΔ 408, Ντίνος Β Μιχαηλίδης Λτδ v. Δρουσιώτη και Άλλων
(1995)ΑΑΔ 877).» Βλέπετε επίσης σχετικά τα πιο κάτω αποσπάσματα από τις σελίδα 173, 196 και 198 του ιδίου συγγράμματος, αντίστοιχα: «Ώστε, το κρίσιμο στάδιο στην απάντηση του ερωτήματος αν ο διάδικος που έχει το βάρος απόδειξης το απέσεισε απαντάται από το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί και τούτο γίνεται μετά τη συμπλήρωση του συνόλου της υπόθεσης των διαδίκων (Catlin v. Catlin
(1982)1 CLR 117) και τη διαπίστωση του αν ο αντίδικος πέτυχε να αντικρούσει επιτυχώς την εναντίον του μαρτυρία βάσει του αποδεικτικού βάρους απόδειξης (Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1(Α) ΑΑΔ 339).» «Στις πολιτικές υποθέσεις, η επιτυχία της αγωγής εξαρτάται από το αν ο ενάγων θα παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία με την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιήσει το εφαρμοζόμενο βάρος απόδειξης. Το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή (ή αντίθετη) από εκείνη του αντιδίκου του αλλά το κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι. Αν αποτύχει να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο, ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή εκείνης του αντιδίκου του (Σοφοκλέους v. Κυριάκου
(2010)1(Α) ΑΑΔ 665, Μαρσέλ και Άλλων v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1(Γ) ΑΑΔ 1858).» «Εάν ο ενάγων, αποτύχει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το Δικαστήριο θα απορρίψει την αγωγή ασχέτως αν ο εναγόμενος δεν έχει καταχωρίσει εμφάνιση στην αγωγή και η υπόθεση προχωρήσει σε απόδειξη (Λουκαϊδη v. Πρώτο Θέμα ΑΕ και Άλλων, ΠΕ 172/09, ημ. 13.2.13), ή λαμβάνοντας μέρος στη διαδικασία, επιλέγει να μην προσφέρει μαρτυρία (Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ v. Ματσούκα και Άλλου, ΠΕ 91/10, ημ. 3.7.14, Demchenko και Άλλου v. Nassar
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1342, Παναγιώτου v. Ιωάννου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 917).» Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψην και υπογραμμίζει ότι είναι ανεπίτρεπτη η σύζευξη της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του βάρους απόδειξης και ότι πρώτα προβαίνει στη διαπίστωση των γεγονότων που είναι άμεσα συνδεδεμένα με την επίλυση της διαφοράς και μόνο τότε προβαίνει σε εξέταση αν ο διάδικος έχει αποσείσει το σχετικό βάρος (σελίδα 203 του ιδίου συγγράμματος). Ποια γεγονότα αμφισβητούνται τα οποία είναι άμεσα συνδεδεμένα με την επίλυση της διαφοράς; Η ημερομηνία παράδοσης της κατοχής, η οφειλή 6 ενοικίων από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στον Αιτητή, η συνέχιση ύπαρξης οφειλής από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση 1 παρά την παράδοση της κατοχής και της υπογραφής σχετικού εγγράφου από τον Αιτητή και τον Καθ' ου η Αίτηση 2 εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση
  1. Έχει αποδείξει αυτά ο Αιτητής και έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει, στον απαιτούμενο βαθμό; Η απάντηση είναι αρνητική. Κρίνουμε ότι ο Αιτητής δεν έχει ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει, στον απαιτούμενο βαθμό και η απαίτηση του αποτυγχάνει. Εφόσον ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι του οφείλει οποιαδήποτε χρήματα η Καθ' ης η Αίτηση 1, η εξέταση της εγγύησης του Καθ' ου η Αίτηση 2, περιττεύει. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η κυρίως Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, απορρίπτεται, χωρίς διαταγή για έξοδα. Η κυρίως Αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 2 και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
  2. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27
(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οποιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχή, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον τούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως. Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [δική μου υπογράμμιση] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.