← Κύπρος

ΣΠΥΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΑΝΝΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ, Αίτηση Αρ.: Κ3/20, 20/12/2023

ΣΠΥΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΑΝΝΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ, Αίτηση Αρ.: Κ3/20, 20/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ3/20 Μεταξύ: ΣΠΥΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, εκ Λευκωσίας Αιτητή και ΑΝΝΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ, εκ Λευκωσίας Καθ' ης η Αίτησις ---------------------------------------------------------------------------- 20.12.2023 Για τον Αιτητή: κ. Γ. Β. Μούσκος Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γ. Χρ. Γαβριηλίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 29.1.2020 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «

  1. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) και/ή αναθεώρηση προηγούμενης υπ' αυτού απόφασης ημερομηνίας 24/07/2019 στην Αίτηση υπ' αριθμόν Ε59/2019 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας.
  2. Διάταγμα επαναφοράς της ως άνω αναφερόμενης Αίτησης, ήτοι της Αίτησης Ε59/19 και/ή διάταγμα που να επιτρέπει την καταχώρηση Απάντησης.
  3. Ποσόν εκ €48.000 ή/και οποιοδήποτε ποσό το οποίο ήθελε θεωρήσει εύλογον και δίκαιο το Δικαστήριο ως αποζημίωση του Αιτητή από την καθ' ης η Αίτηση δια τη ζημία προερχόμενη από αθέτηση συμφωνίας μεταξύ της ιδιοκτήτριας και του ενοικιαστή και/ή λόγω της συμπεριφοράς της Καθ' ης η Αίτησις έναντι του Αιτητή.
  4. Ποσόν εκ €10.000 ή/και οιονδήποτε ποσόν το οποίον ήθελε θεωρήσει εύλογον και δίκαιον το Δικαστήριον ως αποζημίωσιν του Αιτητή από την Καθ' ης η Αίτησις δια την απώλεια της φήμης και της πελατείας την οποία έχει υποστεί ο ενοικιαστής λόγω αθέτησης συμφωνίας μεταξύ ιδιοκτήτριας και ενοικιαστή και/ή λόγω της συμπεριφοράς της καθ' ης η αίτησις έναντι του Αιτητή.
  5. Οιανδήποτε άλλην διαταγήν και/ή θεραπείαν η οποία ήθελε κριθεί δικαία ή και εύλογος υπό του Δικαστηρίου.
  6. Νόμιμος τόκος.
  7. Τα έξοδα και τέλη της παρούσης αιτήσεως, πλέον έξοδα επιδόσεως, πλέον Φ.Π.Α.» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ενοικιαστής ενός υποστατικού επί της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 114, Λατσιά, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»), ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση. Ο Αιτητής χρησιμοποιούσε το υποστατικό για να ασκεί την επιχείρηση του, ήτοι πρακτορείο ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Δυνάμει εγγράφου συμφωνίας γενομένης στη Λευκωσία κατά ή περί την 19.5.2008, ενοικίασε το επίδικο υποστατικό από το σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση, για περίοδο 2 ετών, αρχομένης της ενοικίασης την 19.5.2008 και ληγούσης την 19.5.2010, με μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €1.000 για ολόκληρη την περίοδο. Μετά τη λήξη της περιόδου ενοικιάσεως, ο Αιτητής συνέχισε να ενοικιάζει το επίδικο υποστατικό μέχρι σήμερα, με το ίδιο ενοίκιο, ήτοι €1.000 μηνιαίως, ως θέσμιος ενοικιαστής. Το επίδικο υποστατικό εμπίπτει στις πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Την 15.11.2019, ο Αιτητής ενημερώθηκε ότι έχει εκδοθεί εναντίον του Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 24.7.2019, στην Αίτηση υπ' αριθμόν Ε59/19 από το παρόν Δικαστήριο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ουδέποτε είχε λάβει γνώση της ύπαρξης της συγκεκριμένης Αίτησης και διαδικασίας εναντίον του. Μετά από έρευνα που έγινε στο φάκελο του Δικαστηρίου, ο Αιτητής ανακάλυψε ότι είχε γίνει επίδοση της ως άνω αναφερόμενης Αίτησης, όμως δεν είχε γίνει στον ίδιο, ούτε σε κάποιο που είναι αρμόδιος να παραλάβει την Αίτηση. Συγκεκριμένα, η επίδοση έγινε σε πρόσωπο το οποίο ουδεμία σχέση έχει με τον Αιτητή ή με το πρακτορείο του. Ο Αιτητής δικογραφεί ότι είχε καλή Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και η Καθ' ης η Αίτηση αδίκως κινήθηκε εναντίον του. Η συμφωνία ενοικίασης, στην παράγραφο 6, ορίζει ότι ο Αιτητής δικαιούται να χρησιμοποιεί το επίδικο υποστατικό μόνο σαν πρακτορείο ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει η Αρχή Στοιχημάτων να εκδώσει σχετική Άδεια, της οποίας προϋπόθεση είναι η γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ότι επιτρέπει τη συγκεκριμένη χρήση του υποστατικού. Τόσο η Καθ' ης η Αίτηση, όσο και ο αποβιώσας σύζυγος της, τα τελευταία δύο χρόνια, αρνούντο συστηματικά να δώσουν γραπτή συγκατάθεση. Ως αποτέλεσμα, ο Αιτητής δεν μπορούσε να προχωρήσει σε συμφωνία συνεργασίας με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα τον ποδοσφαιρικών στοιχημάτων και κατά συνέπειαν, είχε τεράστιες οικονομικές ζημιές, διαφυγόντα κέρδη και καταστράφηκε ο μεγαλύτερος κύκλος εργασιών του που αφορούσε τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα. Από την άρνηση αυτή της Καθ' ης η Αίτηση και του αποβιώσαντος συζύγου της, ο Αιτητής κάθε μήνα έχανε εισοδήματα που ανέρχονταν στις €2.000 περίπου, από τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα τα οποία σταμάτησε να παρέχει στους πελάτες του. Το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν προσφέρει υπηρεσίες ποδοσφαιρικών στοιχημάτων, είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια πελατών οι οποίοι προτιμούν να πηγαίνουν σε άλλα πρακτορεία, τα οποία παρέχουν όλες τις υπηρεσίες. Η ζημιά του Αιτητή υπολογίζεται περίπου στις €48.
  8. Από την απώλεια της φήμης και της πελατείας του, ο Αιτητής υπέστη ζημιά περίπου €10.
  9. Απάντηση: Καταχωρήθηκε Απάντηση από την ίδια την Καθ' ης η Αίτηση, την 9.7.2020 και μ' αυτήν εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει την Αίτηση, εν όλω ή εν μέρει. Εγείρει δεύτερη προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα (cause of action) εναντίον της και/ή τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί τους οποίους επικαλείται ο Αιτητής, είναι επιπόλαιοι ή ενοχλητικοί (frivolous or vexatious). Η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι ο Αιτητής ήταν ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ του ενοικιαστή και του αποβιώσαντα συζύγου της, για περίοδο δύο ετών από 19.5.2008 μέχρι 19.5.2010 και με μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €1.000 για ολόκληρη την περίοδο. Παραδέχεται επίσης ότι με τη λήξη της περιόδου της πρώτης ενοικίασης, ο Αιτητής κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και ότι το υποστατικό ενέπιπτε στις πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Είναι παραδεκτόν ότι, κατόπιν επίδοσης της απόφασης ημερομηνίας 24.7.2019 και της αίτησης δυνάμει της οποίας αυτή εκδόθηκε, ο Αιτητής ενημερώθηκε στις 27.11.2019 ότι εκδόθηκε εναντίον του Δικαστική Απόφαση στην Αίτηση Ε59/
  10. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω προδικαστικών ενστάσεων, η Καθ' ης την Αίτηση αρνείται όλες τις αιτούμενες θεραπείες της Αίτησης και ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.7.2019 στην Αίτηση Ε59/2019, έχει εκδοθεί νόμιμα και συνεπώς, ο Αιτητής δεν δικαιούται Διατάγματος για την ακύρωση και/ή αναθεώρηση και/ή παραμερισμό της και/ή Διατάγματος επαναφοράς της και/ή Διατάγματος που να επιτρέπει καταχώρηση Απάντησης. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται την αιτούμενη θεραπεία για ζημιά προερχόμενη από αθέτηση συμφωνίας και το ποσό το οποίο εξαιτείται ο Αιτητής είναι αόριστο και/ή γενικό και/ή ανυπόστατο και/ή παράνομο και/ή υπερβολικό. Περαιτέρω, ουδεμία συμφωνία υπήρξε μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση και του Αιτητή, ο ισχυρισμός του περί αθέτησης συμφωνίας είναι ανεδαφικός και τον καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Τα ίδια ισχύουν και για τον ισχυρισμό του Αιτητή περί απώλειας φήμης και πελατείας. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται ότι ο Αιτητής ουδέποτε έλαβε γνώση της υπόθεσης Ε59/
  11. Προτού καταχωρηθεί η Αίτηση Ε59/2019, ο Αιτητής κλήθηκε επανειλημμένα να καταβάλει την οφειλή του, η οποία ξεκίνησε περί τις αρχές Φεβρουάριου 2018 και παρά τις συνεχείς υποσχέσεις του, ουδέποτε εξόφλησε το χρέος του, με αποτέλεσμα να επιδόθηκαν στον Αιτητή και/ή σε υπαλλήλους και/ή συνεργάτες του και/ή αντιπροσώπους του, εντός του χώρου του επίδικου υποστατικού, δύο επιστολές διεκδίκησης της οφειλής του, κατά ή περί τις 29.10.2018 και 22.2.
  12. Η πρώτη επιστολή παραλήφθηκε από το ίδιο πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε η Αίτηση Ε59/2019 και η δεύτερη, αποτέλεσε και την προϋπόθεση του Νόμου για τον τερματισμό της ενοικίασης, στην προκειμένη για έξωση δυνάμει οφειλόμενων ενοικίων. Ο Αιτητής έλαβε γνώσην αυτών των επιστολών και επικοινώνησε με το σύζυγο της Καθ' ης την Αίτηση και/ή με την ίδια, για να τους ενημερώσει ότι θα κατέβαλλε το χρέος του, μόνο εάν του υπέγραφαν κάποια Άδεια που χρειαζόταν για την Αρχή Στοιχημάτων. Παρά το ότι ο Αιτητής αναγνώριζε το χρέος του, ουδέποτε το κατέβαλε, με αποτέλεσμα να καταχωριστεί η Αίτηση Ε59/
  13. Περαιτέρω, κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης Ε59/2019, ο Αιτητής όχι μόνο δεν είχε οποιαδήποτε υπεράσπιση για τη μη καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων, αλλά ακριβώς επειδή όφειλε ενοίκια, σταμάτησε να προσέρχεται στο υποστατικό για να αποφεύγει την Καθ' ης η Αίτηση και/ή το σύζυγο της, οι οποίοι διέμεναν στον πρώτο όροφο του κτηρίου όπου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό. Το πρόσωπο στο οποίο εν τέλει έγινε η επίδοση της Αίτησης Ε59/2019, ήταν το ίδιο που παρέλαβε και την προαναφερόμενη επιστολή στις 29.10.2018, εντός του χώρου του υποστατικού. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι δεν τον γνώριζε και ότι δεν είχε καμία σχέση με το πρακτορείο του, είναι ανυπόστατος και/ή ψευδήςή. Περαιτέρω, η επίδοση της κυρίως Αίτησης Ε59/2019, έγινε σ' αυτό το πρόσωπο στο χώρο του επίδικου υποστατικού, κατόπιν ρητής εντολής του Αιτητή προς τον επιδότη. Η Ανταπαίτηση την οποία ήθελε να προωθήσει ο Αιτητής, για δήθεν ζημίες του, ακόμη και εάν υφίσταντο, αυτές δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και συνεπώς, δεν θα μπορούσε να προωθήσει καμία υπεράσπιση στα πλαίσια της υπόθεσης Ε59/
  14. Η πρόθεση των συμβαλλόμενων μερών είναι ξεκάθαρη από το λεκτικό του όρου 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ότι δηλαδή η υποχρέωση του όρου βαραίνει τον ενοικιαστή να μη χρησιμοποιήσει το υποστατικό παρά μόνο για Ιπποδρομιακά - Ποδοσφαιρικά στοιχήματα. Καμία υποχρέωση βαραίνει τον ιδιοκτήτη για τη χρήση του υποστατικού για Ιπποδρομιακά - Ποδοσφαιρικά Στοιχήματα, αντιθέτως ο ιδιοκτήτης δύναται να τερματίσει την ενοικίαση ή να διεκδικήσει αποζημιώσεις ή άλλως πως, στην περίπτωση όπου ο ενοικιαστής παραβεί αυτόν τον όρο. Η συγκατάθεση για την Αρχή Στοιχημάτων, δόθηκε από την Καθ' ης την Αίτηση και/ή το σύζυγο της στον Αιτητή, κατά ή περί την 22.10.
  15. Ανταπάντηση: Το δικόγραφο του Αιτητή καταχωρήθηκε την 31.7.2020 και μ' αυτό ενώνει επίδικα θέματα μετά της Καθ' ης η Αίτηση. Επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Αίτηση του και, εκτός όπου ρητά παραδέχεται, απορρίπτει όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι το αρμόδιο προς εκδίκασην της παρούσας Αίτησης Δικαστήριο και συνεπώς, έχει δικαιοδοσία. Επιπλέον, ο Αιτητής αναφέρει ότι τα ουσιαστικά γεγονότα που αναφέρονται στην Αίτηση αποκαλύπτουν αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή και ανταποκρίνονται στο Δίκαιο των Εγγράφων Προτάσεων, καθώς και ότι το ζήτημα αφορά την παρουσίαση μαρτυρίας στο Δικαστήριο. Ο Αιτητής δεν είχε λάβει γνώση της Αίτησης Ε59/19 και δεν αμέλησε να παρουσιαστεί σ' αυτήν. Αντέδρασε άμεσα άμα τη ενημερώσει που έτυχε. Το Διάταγμα ημερομηνίας 24.7.2019, επετεύχθη συνεπεία απόκρυψης και/ή μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από την Καθ' ης η Αίτηση, κατά το στάδιο έκδοσης του Διατάγματος εξώσεως, με αποτέλεσμα να παραπλανήσει και να εκμαιεύσει απόφαση από το Δικαστήριο, παρά το ότι, λόγω δικής της υπαιτιότητας, μειώθηκαν κατακόρυφα τα εισοδήματα του Αιτητή, αφού δεν συγκατατίθετο, η ίδια και ο αποβιώσας σύζυγος της, να υπογράψουν σχετική Βεβαίωση ότι αποδέχονται το υποστατικό να χρησιμοποιείται ως πρακτορείο στοιχημάτων, με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή του Αιτητή. Είναι η θέση του Αιτητή πως αποτελούσε υποχρέωση της Καθ' ης η Αίτηση η συγκατάθεση για χρήση του υποστατικού για διεξαγωγή Ποδοσφαιρικών και Ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Η Καθ' ης η Αίτηση υπέγραψε τη συγκατάθεση, όμως η Αρχή Στοιχημάτων εξέδωσε άδεια μέχρι την 31.12.
  16. Όταν στις αρχές του 2018, ο Αιτητής ζήτησε εκ νέου συγκατάθεση, η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε να του υπογράψει. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση, καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο εξέδωσε εκατέρωθεν Διατάγματα Αποκάλυψης Εγγράφων, με τα οποία συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές και έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγων Μαρτύρων και Συνόψεων Μαρτυρίας. Την 4.5.2020, το Δικαστήριο εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση, με την οποία απέρριψε αίτηση δια κλήσεως της Καθ' ης η Αίτηση, για την επανακλήτευση του Αιτητή. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του, κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Σπύρος Γρηγορίου. Ο κ. Γρηγορίου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Την 15.11.2019, του επιδόθηκε απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, ημερομηνίας 24.7.2019, στην Αίτηση Ε59/2019 και έλαβε γνώση ότι υπήρχε αυτή η Αίτηση και ότι εκδόθηκε εναντίον του απόφαση για έξωση από το ενοικιαζόμενο υποστατικό, πλέον χρηματικό ποσό. Κατόπιν έρευνας στο φάκελο της υπόθεσης Ε59/19, διαπίστωσε ότι η επίδοση της Αίτησης έγινε την 31.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:B408 και δεν ήταν καλή. Δεν έγινε επίδοση στον ίδιο, ή σε πρόσωπο που ήταν αρμόδιο να παραλάβει την Αίτηση. Το πρόσωπο που φαίνεται να παρέλαβε την Αίτηση, ουδεμία σχέση έχει με το πρακτορείο του, όπως κατέθεσε ο Αιτητής και ο ίδιος ουδέποτε παρέλαβε την Αίτηση. Ο κ. Γρηγορίου κατέθεσε ότι, εάν ελάμβανε κανονικά γνώση της Αίτησης, θα διόριζε δικηγόρο για να τον υπερασπιστεί. Ισχυρίστηκε ότι έχει υπεράσπιση, αλλά και απαίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Δεν τίθεται θέμα καθυστέρησης στην αντίδραση του. Αρχικά, προχώρησε με αίτηση παραμερισμού η οποία απερρίφθη για τυπικούς λόγους και την 29.1.2020, καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Την 19.5.2008, ο Αιτητής και ο κ. Χριστάκης Γαβριηλίδης, σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση, ο οποίος απεβίωσε, υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο για το υποστατικό επί της οδού Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 114, στα Λατσιά, 2224 Λευκωσία. Η αρχική περίοδος ενοικιάσεως ήταν δύο έτη, από 19.5.2008 μέχρι 19.5.
  17. Ως ενοίκιο συμφωνήθηκε το ποσό των €1.000 μηνιαίως για ολόκληρη την περίοδο. Συμφώνησαν δε, να χρησιμοποιεί το επίδικο για σκοπούς ιπποδρομιακών, ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Μετά τη λήξη της περιόδου ενοικιάσεως, ο κ. Γρηγορίου συνέχισε να ενοικιάζει το διαμέρισμα [η περιγραφή του υποστατικού είναι λανθασμένη], μέχρι και την ημέρα που του επιδόθηκε η έξωση, δηλαδή τέλος Ιανουάριου
  18. Το ενοίκιο του επίδικου υποστατικού παρέμεινε στα €1.000 μηνιαίως. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι ήταν υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί το επίδικο, αποκλειστικά για σκοπούς ιπποδρομιακών - ποδοσφαιρικών στοιχημάτων, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Για να γίνει αυτό, θα έπρεπε η Αρχή Στοιχημάτων να του εκδώσει σχετική Άδεια, ώστε να μπορεί να ασκήσει την εργασία του ως αντιπρόσωπος ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Προϋπόθεση ώστε η Αρχή να του εκδώσει τη σχετική άδεια, ήταν και είναι, η γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Ο κ. Χριστάκης Γαβριηλίδης και η Καθ' ης η Αίτηση αρνούντο να του δώσουν τη γραπτή συγκατάθεση τους. Ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς αυτής, δεν ήταν δυνατόν για τον Αιτητή να συνεργαστεί με οποιαδήποτε εταιρεία αυτού του είδους. Κατά συνέπειαν, υπέστη ζημία, είχε διαφυγόν κέρδος και στην ουσία, καταστράφηκε, όπως είπε, αφού ο μεγαλύτερος κύκλος εργασιών που είχε, αφορούσε ποδοσφαιρικά στοιχήματα και δεν ήταν σε θέση να τα προσφέρει στους πελάτες του. Περαιτέρω, μειώθηκε και η εργασία του, ήτοι τα ιπποδρομιακά στοιχήματα. Τόσο η Αιτήτρια όσο και ο αποβιώσας σύζυγος της, γνώριζαν τη δεινή θέση στην οποία βρέθηκε ο Αιτητής μετά την άρνηση τους να του υπογράψουν, όπως επίσης και την απαίτηση του αλλά και την υποχρέωση τους, να υπογράψουν. Η κατάσταση αυτή συνέβαινε τα τελευταία δύο χρόνια της ενοικίασης. Παρά τις παρακλήσεις του Αιτητή, ουδέποτε του υπέγραψαν τη σχετική συγκατάθεση. Ο κ. Γρηγορίου ισχυρίστηκε ότι έπαθε τεράστια ζημιά, όχι μόνο από το γεγονός ότι δεν προσφέρει υπηρεσίες ποδοσφαιρικών στοιχημάτων, οι οποίες, υπολογίζονται σε σύγκριση με εισπράξεις που είχε παλαιότερα, σε περίπου €2.000 το μήνα, αλλά και από απώλεια πελατείας, διότι οι περισσότεροι πελάτες του έφυγαν, αφού δεν υπήρχε παροχή υπηρεσιών ποδοσφαιρικών στοιχημάτων και προτιμούσαν να πάνε σε πρακτορεία που παρέχουν όλες τις υπηρεσίες. Υπολογίζει τη ζημιά την οποία υπέστη από την έλλειψη των ποδοσφαιρικών στοιχημάτων σε €48.000, ίσως και παραπάνω. Για την απώλεια της φήμης και πελατείας του, υπολογίζει ότι έπαθε περαιτέρω ζημιά τουλάχιστον €10.
  19. Περαιτέρω, οι υποχρεώσεις προς τρίτους, ήτοι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, συνέχισαν να υπάρχουν και να υποχρεούται να τους εξοφλήσει. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν δικαιούται να απαιτεί τα ποσά που επιδικάσθηκαν εναντίον του στην Αίτηση Ε59/19, διότι έχει υπεράσπιση αλλά και Ανταπαίτηση εναντίον της. Ο Αιτητής δεν αρνείται αλλά και ουδόλως σχολιάζει, κατά πόσον όντως όφειλε ενοίκια και όντως όφειλε τα ποσά για τα οποία εκδόθηκε η Απόφαση εναντίον του. Κατέθεσε ότι έχει απαίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία το γνωρίζει και, υπ' αυτές τις συνθήκες, δεν δικαιούται να απαιτεί εναντίον του τα ποσά στην Αίτηση Ε59/19, αλλά ούτε και δικαιούτο στην έξωση του. Παρά δε το γεγονός ότι εκκρεμεί η παρούσα υπόθεση, η Καθ' ης η Αίτηση του έστειλε Ειδοποίηση Πτώχευσης, για να εισπράξει τα εξ' αποφάσεως ποσά της Αίτησης Ε59/
  20. Μετά την επίδοση της απόφασης στην Αίτηση Ε59/19, την 24.1.2020, επικοινώνησε με τον Αιτητή κάποιος επιδότης και του ζήτησε να συναντηθούν στο επίδικο υποστατικό, σίγουρα για να εκτελέσει ένταλμα κατάσχεσης κινητών και έξωσης, πράγμα το οποίο έγινε. Τον Ιανουάριο 2020, ο κ. Γρηγορίου εγκατέλειψε το επίδικο, προς συμμόρφωσην με την απόφαση ημερομηνίας 24.7.2019 στην Ε59/
  21. Ο Αιτητής ενοικίασε το επίδικο το
  22. Η συγκατάθεση της Καθ' ης η Αίτηση χρειάστηκε όταν δημιουργήθηκε η Αρχή Στοιχημάτων. Μέχρι το 2017, δεν είχε πρόβλημα με το σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση. Τα προβλήματα άρχισαν όταν χρειάστηκε τη συγκατάθεση τους και άρχισαν τα οικονομικά του προβλήματα. Μετά που έφυγε από το επίδικο υποστατικό, δεν δραστηριοποιήθηκε στον ίδιο τομέα, αφού καταστράφηκε οικονομικά, όπως είπε. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Γρηγορίου κατέθεσε ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, είχε δύο υπαλλήλους στο κατάστημα του, την Πέτια και τη Βιολέτα. Ο ίδιος πήγαινε αραιά στο επίδικο μετά την οικονομική καταστροφή του, όπως είπε. Ο Τ.Γ. ήταν θαμώνας στο επίδικο υποστατικό και ήταν θαμώνας πριν καν αναλάβει ο Αιτητής το επίδικο, το οποίο και προηγούμενα λειτουργούσε ως πρακτορείο στοιχημάτων. Υπεβλήθη στον Αιτητή ότι στο εν λόγω πρόσωπο έγινε η επίδοση της επιστολής και της Αίτησης Ε59/19 και απάντησε ότι ο ίδιος δεν έλαβε οτιδήποτε και εάν είχε λάβει, θα έπαιρνε τα μέτρα του. Αρνήθηκε επίσης ότι του κοινοποιήθηκε επιστολή η οποία επιδόθηκε στη Βιολέτα την 22.2.
  23. Ερωτώμενος εάν είχε καταβάλει τα ενοίκια του μεταξύ Φεβρουάριο 2018 και Ιανουάριο 2021, ο Αιτητής απάντησε ότι είχε υπόλοιπο και είχε ζητήσει από τον κ. Γαβριηλίδη να το διευθετήσουν, νοουμένου ότι θα του υπέγραφε για την άδεια για πρακτορείο στοιχημάτων. Το υπόλοιπο ήταν €3.
  24. Είχε αλλάξει εταιρεία όπως είπε και δεν του έδωσαν προμήθειες, έτσι είχε ένα κενό διάστημα και γι' αυτό ζήτησε από την ιδιοκτήτρια να του υπογράψει για να αρχίσει και να μπορεί να πληρώσει το ποσό. Αυτά έγιναν το Σεπτέμβριο
  25. Όταν το πρακτορείο δούλευε κανονικά, πλήρωνε ανελλιπώς τα ενοίκια του. Ο Αιτητής επανέλαβε ότι τα ενοίκια του ήταν πληρωμένα μέχρι τον Ιανουάριο
  26. Αρχικά, η εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν ήταν η Stanley και αργότερα η Meridian. Περίπου το Σεπτέμβριο 2018, είχαν προβλήματα, εξ' ου και η εταιρεία έχει κλείσει. Αποφάσισε να πάει ξανά στην Stanleybet και γ' αυτό ζήτησε να υπογράψει νέο συμβόλαιο. Χρειαζόταν τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Χρωστούσε €6.000 και η εταιρεία θα του έδινε τις €4.000, επειδή ο ίδιος δεν είχε χρήματα. Ο κ. Γρηγορίου είπε στον κ. Γαβριηλίδη ότι τα υπόλοιπα θα τα δίνει με δόσεις των €200.- το μήνα, για να μπορέσει να δουλέψει, αλλά εκείνος αρνήθηκε να του υπογράψει. Του πρότεινε επίσης να του δώσει κάτι ως ενέχυρο για να είναι εξασφαλισμένος, αλλά δεν δέχθηκε. Η συγκατάθεση χρειαζόταν για την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, όχι για την Stanleybet και την Meridian. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει πως η Εθνική Αρχή Στοιχημάτων δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους και τα υποστατικά. Τέθηκε στο μάρτυρα ότι, σύμφωνα με το εν λόγω Μητρώο, ο ίδιος ήταν εξουσιοδοτημένος με τη Stanleybet για το επίδικο υποστατικό με την άδεια αρ. ΕΑ009/Υ318 με ισχύι από την 11.1.2016 μέχρι την 10.1.
  27. Απάντησε ότι δεν την έχει μπροστά του, αλλά είχε διακόψει για ένα διάστημα και συνεργάστηκε με την Meridian. Η άδεια ισχύει για δύο χρόνια και μπορείς να τη διακόψεις και να συνεργαστείς με άλλη εταιρεία. Τέθηκε στο μάρτυρα, ότι σύμφωνα με το Μητρώο, κατείχε άδεια με την Meridian για το επίδικο υποστατικό, με αρ. ΕΑ033/Υ318 για την περίοδο από 21.2.2018 μέχρι 5.9.
  28. Δέχθηκε ότι είχε άδεια, εξέδωσε άδεια με την Meridian για ένα διάστημα, διέκοψε, προσπάθησε να πάει ξανά με την Stanleybet και είχε το πρόβλημα με την υπογραφή. Τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα ήταν σημαντικός κύκλος εργασιών για την επιχείρηση του. Όταν είχε και τις προμήθειες από τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα, μπορούσε και πλήρωνε και τα ενοίκια του, όπως είπε, παρόλο που δέχθηκε ότι οι προμήθειες από τα ιπποδρομιακά στοιχήματα, ήταν υψηλότερες, σύμφωνα με τα δικά του Τεκμήρια. Υποστήριξε ότι η δουλειά του μειωνόταν σταδιακά λόγω της έλλειψης ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Δέχθηκε όμως ότι, παρά τον ισχυρισμό του ότι έχανε περίπου €2.000 μηνιαίως σε εισοδήματα, δεν κατέθεσε στοιχεία που να φαίνεται αυτό το ποσό. Τις €48.000 τις απώλεσε καθ' όλην την περίοδο που δεν είχε άδεια για τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα. Ο Αιτητής πήγε σε άλλο κατάστημα για να παρέχει τις υπηρεσίες του, μετά τον Ιανουάριο 2020, αλλά δεν έχει κατάσταση προμηθειών, αφού δεν του έδιναν, επειδή η εταιρεία έχει κλείσει, όπως είπε. Τώρα έχει άδεια από την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Ο κ. Γρηγορίου δέχθηκε ότι η Εθνική Αρχή Στοιχημάτων συστάθηκε το 2012 και ότι δεν μπορούσε το συμβόλαιο του με την Καθ' ης η Αίτηση, που ήταν του 2008, να προνοεί για την υποχρέωση της ιδιοκτήτριας να του δώσει συγκατάθεση. Η θέση του ήταν ότι, όταν ένα πρακτορείο λειτουργεί για 10 χρόνια, εξυπακούεται ότι πρέπει ο ιδιοκτήτης να υπογράψει για να συνεχίσει η λειτουργία του. Ο κ. Γρηγορίου κατέθεσε ότι δεν τηρούσε βιβλία στην επιχείρηση του και δεν υπέβαλλε φορολογικές δηλώσεις. Ο Αιτητής δεν παρουσίασε ικανοποιητικά στοιχεία για να υποστηρίξει την απαίτηση του. Εφόσον δύναται να βασιστεί μόνο επί του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω), έπρεπε να αποδείξει ότι υπέστη ζημία από την έκδοση του Διατάγματος έξωσης, το οποίο Διάταγμα εξασφαλίστηκε με ψευδείς παραστάσεις ή λόγω απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων. Τίποτε απ' αυτά δεν απέδειξε, όπως εξηγούμε και πιο κάτω. Η μαρτυρία του επί του θέματος των ζημιών του, ήταν παντελώς γενική και αόριστη. Τα στοιχεία τα οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο, ήταν και ανεπαρκή και δεν προώθησαν τις θέσεις του. Η εικόνα που παρουσιάστηκε από το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας, ήταν ότι αφενός όφειλε ενοίκια προς την Καθ' ης η Αίτηση και αφετέρου, η οφειλή του αφορούσε και σε περίοδο που είχε Άδεια από την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων για την παροχή υπηρεσιών ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Η μαρτυρία του δεν προσέφερε υπόβαθρο και βάση στην απαίτηση του. Καθ' ης η Αίτηση: Μοναδική μάρτυρας για την πλευρά της κατέθεσε η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση κα. Άννα Γαβριηλίδου. Η κα. Γαβριηλίδου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Ο Αιτητής είναι ο πρώην ενοικιαστής καταστήματος της στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' 114, 2224 στα Λατσιά, εναντίον του οποίου καταχώρησε την Αίτηση Ε59/2019 στο παρόν Δικαστήριο. Η Αίτηση αφορούσε την έξωση και ανάκτηση κατοχής του επίδικου υποστατικού, τη διεκδίκηση οφειλόμενων ενοικίων και ενδιάμεσων οφελών μέχρι την παράδοση της κατοχής, τόκους και έξοδα. Το Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση στην εν λόγω υπόθεση, στις 24.7.
  29. Η επίδοση της απόφασης έγινε στον ίδιο προσωπικά, στις 15.11.
  30. Επειδή ο κ. Γρηγορίου αρνείτο να παραδώσει την κατοχή του υποστατικού εντός της προθεσμίας των 15 ημερών, όπως διέταξε το Δικαστήριο, η κα. Γαβριηλίδου αναγκάστηκε να ζητήσει Διάταγμα, όπως είπε, για εκτέλεση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, δυνάμει του οποίου η παράδοση κατοχής έγινε την 31.1.
  31. Επειδή η Αίτηση Ε59/2019, αφορούσε στην έξωση του ενοικιαστή λόγω μη καταβολής του ενοικίου του, η μαρτυρία της είχε περιοριστεί μόνο στο επίδικο ζήτημα και δεν απέκρυψε οποιοδήποτε σχετικό γεγονός από το Δικαστήριο. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε ότι έχει οποιαδήποτε ευθύνη απέναντι στον ενοικιαστή, για δήθεν ζημιές του και πιστεύει ότι καταχώρισε την παρούσα υπόθεση κακόπιστα, απλά και μόνο για να αποφύγει να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου. Με τον Αιτητή, είχαν μία και μόνο συμφωνία ενοικίασης, η οποία ίσχυε καθ' όλη τη διάρκεια της ενοικίασης και κατατέθηκε από τον Αιτητή ως Τεκμήριο 2 στη μαρτυρία του. Όπως αναγράφεται στον όρο 6 του ενοικιαστήριου εγγράφου, ο ενοικιαστής επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει το υποστατικό μόνο για Ιπποδρομιακά - Ποδοσφαιρικά στοιχήματα. Η ίδια δεν ανέλαβε υποχρέωση απέναντι στον ενοικιαστή για να παρέχει αυτός τις συγκεκριμένες εργασίες, ούτε φέρει ευθύνη για τις οικονομικές ζημιές του ενοικιαστή. Δεν θα συμφωνούσε με κανέναν ενοικιαστή τέτοιο πράγμα. Πέραν τούτου, το συμβόλαιο ξεκάθαρα λέει ότι το μηνιαίο ενοίκιο θα προπληρώνεται την 1ην ημέρα κάθε μήνα, κάτι το οποίο ο Αιτητής αμελούσε, ειδικότερα τα τελευταία χρόνια της ενοικίασης. Σχεδόν πάντα καθυστερούσε να καταβάλει το ενοίκιο του και αναγκαζόταν η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της, να τον καλούν αρκετές φορές, τόσο τηλεφωνικά όσο και στο χώρο του υποστατικού, αφού το υποστατικό βρίσκεται στο ισόγειο της κατοικίας τους, για να πάει να πληρώσει το ενοίκιο του. Η κα. Γαβριηλίδου κατέθεσε βιβλιάριο αποδείξεων. Οι πρωτότυπες αποδείξεις αποκόπτονταν και δίνονταν στον ενοικιαστή, όταν πλήρωνε το ενοίκιο του. Όπως φαίνεται, ο ενοικιαστής συστηματικά καθυστερούσε να καταβάλει το ενοίκιο του, ενώ κάποτε κατέβαλλε μέρος του ενοικίου και το συμπλήρωνε σε μεταγενέστερη περίοδο, πάντα όμως με καθυστέρηση και παρά τις διαμαρτυρίες τους. Ενόψει της συμπεριφοράς του ενοικιαστή, αποφάσισαν περί τον Οκτώβριο 2017, να τον ενημερώσουν ότι, αν συνεχίσει να καθυστερεί την πληρωμή του ενοικίου, θα λάμβαναν νομικά μέτρα εναντίον του. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ο Αιτητής τους είπε ότι ήθελε μια γραπτή συγκατάθεση για την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, για να μπορέσει να πάρει μια Άδεια που χρειαζόταν. Η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της, μέχρι τότε δεν γνώριζαν για την ανάγκη αυτής της συγκατάθεσης. Τους πήρε ο Αιτητής το έντυπο της συγκατάθεσης να το υπογράψουν και τους ανέφερε ότι δεν ήταν σε καλή οικονομική κατάσταση και έλεγε συνέχεια «βοηθήστε με να σας βοηθήσω», εννοώντας να του υπογράψουν τη συγκατάθεση για να μπορέσει να δανειστεί χρήματα από την εταιρεία που συνεργαζόταν, όπως τους είπε, για να πληρώνει στην ώρα του το ενοίκιο που όφειλε. Ο Αιτητής ήταν πολύ επίμονος και επειδή χρωστούσε ήδη αρκετά ενοίκια, αναγκάστηκαν να δεχθούν να υπογράψουν τη συγκατάθεση, με την οποία απλά υπέγραψαν προς την Αρχή Στοιχημάτων ότι συναινούσαν στη χρήση του υποστατικού για παροχή στοιχημάτων και τίποτα περισσότερο, με την ελπίδα ότι θα τηρούσε την υπόσχεση του και θα κατέβαλλε τα ενοίκια στην ώρα τους. Η συγκατάθεση παραδόθηκε στον ενοικιαστή περί τα τέλη Οκτωβρίου 2017 και στη συνέχεια, εκείνος για κάποιο διάστημα, πλήρωνε κάπως μεγαλύτερο ποσό έναντι προηγούμενων καθυστερημένων οφειλών του, όπως φαίνεται και από τις αποδείξεις. Μετά την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, έλαβε συμβουλή από το δικηγόρο της, ότι η Εθνική Αρχή Στοιχημάτων είναι υποχρεωμένη δυνάμει του περί Στοιχημάτων Νόμου 2012, να τηρεί στην ιστοσελίδα της Μητρώο των αδειοδοτημένων αντιπροσώπων και υποστατικών. Όπως φαίνεται στο Μητρώο, ο κ. Σπύρος Γρηγορίου κατείχε άδεια για το επίδικο υποστατικό, για την περίοδο 21.2.2018 - 5.9.
  32. Δηλαδή την περίοδο που δεν πλήρωνε τα ενοίκια του και ισχυρίζεται ότι έπαθε ζημιές λόγω ότι δεν του υπέγραφε η ιδιοκτήτρια τη συγκατάθεση, αυτός στην πραγματικότητα είχε Άδεια από την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων να εκτελεί τις εργασίες του. Περαιτέρω, η ανάγκη για τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη προς την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, τέθηκε με Νόμο πολύ αργότερα από τη σύναψη της συμφωνίας. Άρα, τέτοιος όρος δεν μπορεί να συμφωνήθηκε το 2008, κατά τη σύναψη του ενοικιαστηρίου μεταξύ των διαδίκων. Ενώ όμως, ο Αιτητής έλαβε την άδεια που ήθελε από την Αρχή Στοιχημάτων, αυτός συνέχισε να καθυστερεί την πληρωμή του ενοικίου του και σε σχέση με τα ενοίκια του Φεβρουάριου 2018 και έπειτα, δεν πλήρωσε καθόλου. Η κα. Γιαβριηλίδου και ο σύζυγος της τον καλούσαν επανειλημμένα να πάει να πληρώσει, όμως παρά τις υποσχέσεις του, αυτός δεν πήγαινε να πληρώσει το χρέος του, με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να λάβουν νομικά μέτρα εναντίον του. Αρχικά, η Καθ' ης η Αίτηση του απέστειλε επιστολή μέσω δικηγόρων, για να καταβάλει το χρέος του, περί τις 29.10.2018, όχι όμως για τερματισμό της ενοικίασης. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στον υπεύθυνο του χώρου, στο επίδικο υποστατικό. Μετά την επίδοση της, επικοινώνησε μαζί τους ο ενοικιαστής για να τους πει ότι θα εξοφλήσει το χρέος της επιστολής, αν του υπογράψουν πάλι συγκατάθεση για την Αρχή Στοιχημάτων. Αυτή τη φορά, με τη δικαιολογία ότι ήθελε να αλλάξει την εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν και να μπορέσει να πληρώσει το χρέος του. Όταν τον ρώτησαν γιατί να δεχθούν, αφού ήδη χρωστούσε 9 ενοίκια, απέφευγε να απαντήσει. Επειδή ήδη όφειλε ενοίκια 9 μηνών, του απάντησαν ότι, αν δεν πλήρωνε τα οφειλόμενα ενοίκια, θα προχωρούσαν οριστικά με τερματισμό της ενοικίασης και την έξωση του. Επειδή δεν πήγε να πληρώσει, η Καθ' ης η Αίτηση ξαναέδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να αποστείλουν επιστολή για τερματισμό της ενοικίασης, καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και παράδοση κατοχής του υποστατικού εντός 21 ημερών. Μετά την επίδοση της δεύτερης επιστολής, επικοινώνησε μαζί τους ο κ. Γρηγορίου, με τις ίδιες δικαιολογίες για τη συγκατάθεση, χωρίς να πάει να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό του χρέους του. Η Καθ' ης η Αίτηση έδωσε οδηγίες για καταχώρηση της Αίτησης Ε59/2019, στην οποία ακολούθως, εκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Όταν του επιδόθηκε η επιστολή τερματισμού της ενοικίασης, ο Αιτητής σταμάτησε να προσέρχεται στο κατάστημα, για να τους αποφεύγει. Επειδή ο ενοικιαστής δεν πήγαινε στο κατάστημα πλέον, ο ιδιώτης επιδότης που ανέλαβε την επίδοση της Αίτησης Ε59/2019, είχε τηλεφωνικώς ρητές οδηγίες από τον ενοικιαστή να επιδώσει την Αίτηση εκ μέρους του στο πρόσωπο το οποίο ήταν υπεύθυνο στο χώρο του υποστατικού και ήταν επί καθημερινής βάσεως παρόν στο κατάστημα. Γι' αυτό η επίδοση της Αίτησης έγινε την 31.5.2019, εντός του επίδικου καταστήματος, στον υπεύθυνο του καταστήματος, με οδηγίες του ενοικιαστή. Η κα. Γαβριηλίδου αρνήθηκε ότι καταχώρισε Ειδοποίηση Πτώχευσης για να καταστρέψει οικονομικά τον Αιτητή. Ο σκοπός της είναι να προστατεύσει τα δικαιώματα της. Ο Αιτητής συστηματικά αμελεί να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, ενώ στη συνέχεια, χρησιμοποιεί ψευδείς ισχυρισμούς για κακές επιδόσεις, παρόλο που αυτές γίνονται νόμιμα. Ενδεικτικό της συμπεριφοράς του Αιτητή, όπως κατέθεσε η Καθ' ης η Αίτηση, είναι και το γεγονός ότι, ενώ του επιδόθηκε η Απόφαση Ε59/2019 και την κατέθεσε ως Τεκμήριο στην παρούσα Αίτηση, στην Ειδοποίηση Ένστασης του ορκίζεται ότι ουδέποτε του επιδόθηκε. Κατά την αντεξέταση της, η Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο το υπέγραψε ο σύζυγος της, ο οποίος ήταν εκπρόσωπος της, παρόλο που δεν υπάρχει κάτι γραπτώς γι' αυτό. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης (αντιλαμβανόμαστε εννοεί τον προηγούμενο ενοικιαστή του επίδικου), ήταν κάποιος Χ.Φ., ο οποίος είναι εγγυητής στο έγγραφο. Τον Οκτώβριο 2017, ο Αιτητής χρωστούσε 4, 5 ενοίκια. Πλήρωσε ορισμένα, δεν εξόφλησε. Είχε πληρώσει μέχρι τον Ιανουάριο
  33. Το Φεβρουάριο 2018 σταμάτησε και πάλι να πληρώνει. Η Καθ' ης η Αίτηση ήταν καλή μάρτυρας, ο λόγος της στρωτός, με ειρμό και συνοχή, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, δεν ανασκεύασε, η μαρτυρία της ήταν καθαρή και σταθερή. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής ήταν ο ενοικιαστής ενός υποστατικού επί της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' 114, Λατσιά, Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και την Κ.Δ.Π. 519/
  34. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι η ιδιοκτήτρια του υποστατικού. Ο Αιτητής χρησιμοποιούσε το υποστατικό για την άσκηση επιχείρησης πρακτορείου ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι ο Αιτητής ενοικίασε το επίδικο υποστατικό δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερομηνίας 19.5.2008 (Τεκμήριο 2), την οποία συνομολόγησε με το σύζυγο της Καθ' ης η Αίτηση, Χριστάκη Γαβριηλίδη, αποβιώσαντα, για περίοδο δύο ετών, από 19.5.2008 μέχρι 19.5.2010 και μηνιαίο ενοίκιο €1.000, προπληρωτέο την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα (ρήτρα 5). Η ρήτρα 6 του εγγράφου προνοούσε ως εξής: «Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ δεν δικαιούται να χρησιμοποιήσει τα ενοικιασθέντα υποστατικά ει μη μόνο σαν Ιπποδρομιακά - Ποδοσφαιρικά στοιχήματα ουδέ να υπενοικιάσει αυτά ή οποιοδήποτε μέρος απ' αυτά ή να εκχωρήσει τα δικαιώματα του ή μέρος των δικαιωμάτων του σ' άλλο πρόσωπο ή να αποξενώσει κατοχής οιουδήποτε απ' αυτά χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ την οποίαν συγκατάθεση ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ δικαιούται να αρνηθεί χωρίς να δώσει λόγο για την άρνηση του.» Μετά τη λήξη της συμβατικής περιόδου, ο Αιτητής συνέχισε να ενοικιάζει το επίδικο υποστατικό και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Σύμφωνα με το άρθρο 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι πρόνοιες του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση, πλην των όρων που αφορούν τη διάρκεια της ενοικίασης και το ύψος του ενοικίου. Κατά ή περί τον Οκτώβριο 2017, ο Αιτητής όφειλε ορισμένα ενοίκια στην Καθ' ης η Αίτηση και όταν του ζητήθηκαν από πλευράς της τελευταίας, ο Αιτητής ενημέρωσε την ιδιοκτήτρια και το σύζυγο της, ότι ήθελε μια γραπτή συγκατάθεση για σκοπούς της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, ώστε να δυνηθεί να εξασφαλίσει μια Άδεια την οποία χρειαζόταν. Πήρε το σχετικό έντυπο στην ιδιοκτήτρια, η οποία το υπέγραψε. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι η εν λόγω Άδεια αφορούσε την παροχή υπηρεσιών παροχής ποδοσφαιρικών στοιχημάτων από το συγκεκριμένο υποστατικό. Ο Αιτητής πλήρωσε τα μέχρι τότε καθυστερημένα ενοίκια του, καθώς και τα ενοίκια μέχρι τον Ιανουάριο 2018 (Τεκμήριο 8). Από το Φεβρουάριο 2018, ο Αιτητής σταμάτησε να πληρώνει ενοίκιο. Η Καθ' ης η Αίτηση, μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 25.10.2018, με την οποία απαιτούσε τα οφειλόμενα ενοίκια (Τεκμήριο 11). Η επιστολή επιδόθηκε σε κάποιον Τ.Γ., υπεύθυνο εργασιών και παραλαβής εγγράφων στο χώρο του επίδικου. Το ίδιο καιρό, δηλαδή περί τον Οκτώβριο 2018, ο Αιτητής ζήτησε από την Καθ' ης η Αίτηση όπως του υπογράψει εκ νέου συγκατάθεση για σκοπούς της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, ώστε να εξασφαλίσει Άδεια, αλλά επειδή όφειλε ενοίκια από το Φεβρουάριο 2018, η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε και δεν υπέγραψε. Από το ηλεκτρονικά δημοσιευμένο Μητρώο της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, φαίνεται ότι ο Αιτητής ήταν εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του αποδέκτη MERIDIAN GAMING (CY) LIMITED, στη διεύθυνση του επίδικου υποστατικού, για την περίοδο 21.2.2018 - 5.9.2018, ως η περίοδος ισχύος της άδειας αποδέκτη / εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου και υποστατικού (Τεκμήριο 10). Ο Αιτητής κατέθεσε ότι η εταιρεία MERIDIAN GAMING (CY) LIMITED, ήταν μία από τις εταιρείες με τις οποίες συνεργαζόταν ή συνεργάστηκε, για ποδοσφαιρικά στοιχήματα. Η άλλη εταιρεία ήταν η Stanleybet. Οι προμήθειες του από την Stanleybet, κατά τα έτη 2016 και 2017, ανήλθαν μεταξύ €10.085 και €11.502, ετησίως (Τεκμήριο 3). Το έτος 2018, οι προμήθειες του από την Stanleybet, μειώθηκαν δραματικά στο ποσό των €603.-, επειδή κατά την εν λόγω περίοδο συνεργάστηκε με άλλη εταιρεία, τη MERIDIAN GAMING (CY) LIMITED, όπως ο ίδιος κατέθεσε και όπως φαίνεται πιο πάνω. Για δε το έτος 2019, οι προμήθειες του Αιτητή από την Stanleybet, ήταν μηδενικές. Ο Αιτητής προσέφερε επίσης υπηρεσίες παροχής ιπποδρομιακών στοιχημάτων στο επίδικο υποστατικό. Από τη Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας, έλαβε προμήθειες για τα έτη 2017-2019, πολλαπλάσιες των προμηθειών για τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα από την Stanleybet (Τεκμήριο 4). Δεν έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, μαρτυρία σχετικά με τις προμήθειες του Αιτητή από την MERIDIAN GAMING (CY) LIMITED. Η ιδιοκτήτρια καταχώρισε εναντίον του Αιτητή, την Αίτηση αρ. Ε59/19, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, στην οποία εκδόθηκε Διάταγμα έξωσης και απόφαση ερήμην του ενοικιαστή, την 24.7.2019 (Τεκμήριο 1). Η απόφαση αφορούσε οφειλόμενα ενοίκια από το Φεβρουάριο 2018. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή αναφορικά με το παράτυπο ή μη της επίδοσης επιστολών της Καθ' ης η Αίτηση προς τον ίδιο και της κυρίως Αίτησης στην Ε59/19, δεν εξετάζονται στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Δεν είναι αυτός ο σκοπός μίας Αίτησης Παραμερισμού ή Ακύρωσης. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Αυτά εξετάστηκαν από το Δικαστήριο κατά την έκδοση απόφασης στην Ε59/2019. Το Δικαστήριο δεν καθίσταται Εφετείο του εαυτού του. Σύμφωνα με τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί, σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δεν καταχωρείται Σημείωμα Εμφάνισης, ως σε Πολιτικές Αγωγές, αλλά μόνο δικόγραφο, δηλαδή Απάντηση, με το οποίο καταχωρείται και ο Τύπος Διορισμού Δικηγόρου, εντός 14 ημερών από την επίδοση της κυρίως Αίτησης. Βλέπετε σχετικά τον Κανονισμό 8(α),(δ),(ε). Σε μία υπόθεση, ο Καθ' ου η Αίτηση δύναται να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών και/ή να καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια, αν αυτό ισχύει, εντός 14 ημερών. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει Αίτηση για απόφαση δυνάμει του Κανονισμού 12(α) και της Δ.26 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτοί ίσχυαν μέχρι την 31.8.2023, η οποία μπορεί να είναι μονομερής δυνάμει της Δ.48 θ.8
(1)(y) και να μη συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δυνάμει της Δ.48 θ.8
(2). Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι η Απόφαση στην Ε59/19, επιδόθηκε στον Αιτητή την 15.11.2019 και ότι στις 27.11.2019, ο Αιτητής, καταχώρισε αίτηση στα πλαίσια της Ε59/2019, η οποία απορρίφθηκε κατά ή περί την 10.1.2020. Την 29.1.2020, καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Παραμερισμού και η κατοχή του επίδικου υποστατικού, παραδόθηκε την 30.1.2020, κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής, το οποίο είχε εκδοθεί στην Ε59/19 (Τεκμήριο 7). Η Καθ' ης η Αίτηση έλαβε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης στην Ε59/19, εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, δια της καταχώρησης Ειδοποίησης Πτώχευσης ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με αριθμό 26/2021, την 16.6.2021 (Τεκμήριο 6). Ακολούθησε Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 1/2022, στην οποία ο Αιτητής καταχώρισε ένσταση (Τεκμήριο 12) και η διαδικασία εκκρεμεί. Ο Αιτητής ψέγει την Καθ' ης η Αίτηση, ότι δεν του έδωσε συγκατάθεση ώστε να εκδώσει Άδεια για την παροχή υπηρεσιών ποδοσφαιρικών στοιχημάτων στο επίδικο υποστατικό, ως είχε υποχρέωση σύμφωνα με τη ρήτρα 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου και ως αποτέλεσμα, μειώθηκαν τα εισοδήματα του και δεν μπορούσε να καταβάλει τα ενοίκια του, αλλά και υπέστη ζημία ύψους €2.000 μηνιαίως για τα τελευταία δύο χρόνια της ενοικίασης (δηλαδή Ιανουάριο 2018 - Ιανουάριο 2020) και απώλεια εμπορικής φήμης και πελατείας. Πρώτον, ο Αιτητής μήτε επαρκώς δικογράφησε, μήτε επαρκώς απέδειξε οποιεσδήποτε ζημιές και απώλεια φήμης και πελατείας. Αφενός μεν, εάν αυτές οι απαιτήσεις αποτελούν υπεράσπιση και ανταπαίτηση στα πλαίσια της Ε59/19, θα έπρεπε να ακουστούν σ' εκείνη την υπόθεση ή θα πρέπει να ακουστούν εάν το Δικαστήριο παραμερίσει την απόφαση του και δώσει άδεια καταχώρισης δικογράφου, αφετέρου δε, εάν αποτελούν απαίτηση στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης παραμερισμού, θα πρέπει να δικογραφηθούν ειδικά και να αποδειχθούν ειδικά. Θα μπορούσαν ακόμα να αποτελέσουν αυτοτελή απαίτηση σε υπόθεση για την απόδοση αποζημιώσεων στο θέσμιο ενοικιαστή από την ιδιοκτήτρια, λόγω πρόκλησης ζημίας σ' αυτόν εξ' υπαιτιότητας της, λόγω παραβίασης όρου της ενοικίασης. Δεύτερον, όπως φαίνεται πιο πάνω, ο Αιτητής είχε εισοδήματα τα έτη 2018 και 2019, τουλάχιστον από προμήθειες για ιπποδρομιακά στοιχήματα. Αναφορικά με τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα, το μεγαλύτερο μέρος του 2018, συνεργάστηκε με την MERIDIAN GAMING (CY) LIMITED, με την Άδεια της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, αλλά δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία σχετικά με τις προμήθειες του από την εν λόγω εταιρεία, ώστε να διαπιστωθεί η ζημία. Εν πάση περιπτώσει, εφόσον είχε Άδεια από την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου 2018, ποια η κατ' ισχυρισμόν ευθύνη της Καθ' ης η Αίτηση για τα εισοδήματα του και τυχόν απώλειες ή ζημία; Δεχόμαστε ότι για το έτος 2019, ο Αιτητής δεν είχε Άδεια για την παροχή υπηρεσιών ποδοσφαιρικών στοιχημάτων από το επίδικο υποστατικό, ενώ παρείχε ακόμα υπηρεσίες παροχής ιπποδρομιακών στοιχημάτων, επειδή η Καθ' ης η Αίτηση δεν του είχε παραχωρήσει τη συγκατάθεση την οποία απαιτεί η Εθνική Αρχή Στοιχημάτων. Είχε υποχρέωση η Καθ' ης η Αίτηση να του παραχωρήσει τέτοια συγκατάθεση, δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ιδία δε ενώ ο ίδιος ήταν ήδη σε παραβίαση των υποχρεώσεων του εφόσον δεν κατέβαλλε ενοίκια από το Φεβρουάριο 2018; Είναι η κρίση μας ότι δεν είχε τέτοια υποχρέωση. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Ακόμα και εάν κριθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε τέτοια υποχρέωση και ότι ευθύνεται για ζημίες του Αιτητή, ποιο είναι το ποσό της ζημίας του; Έχει δικογραφηθεί; Έχει αποδειχθεί; Είναι η κρίση μας πως η απάντηση είναι αρνητική. Επιπλέον, τι εξετάζει το Δικαστήριο στα πλαίσια μίας Αίτησης παραμερισμού απόφασης ή Διατάγματος; Όχι αυτά τα οποία απαιτεί ο Αιτητής. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Νομική πτυχή: Ερμηνεία γραπτών συμβάσεων: Σχετικό είναι το σύγγραμμα Chitty on Contracts, 28η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 12-041 έως 12-117 και 14-009, το σύγγραμμα του αείμνηστου Γ.Π. Κακογιάννη «Η Απόδειξη», σελίδες 717 έως 730 και οι αυθεντίες EPCO v. Lartico
(1978)1 C.L.R. 201, Polykarpou v. Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182, Saab and Another v. Holy Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499, Mavrou v. Theodorou
(1984)1 C.L.R. 635, Panayiotou v. Island Beach Development Ltd.
(1985)1 C.L.R. 623, Georghiades v. Georgiades
(1988)1 C.L.R. 428, Εθνική Τράπεζα v. Χατζηνέστορος
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 204, Λαζούρας v. Σκυλλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 168, Γεωργ. Ετ. Φούτας v. Ετ. Βάσος Λτδ.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 168, Τάκη Λευκαρίτη κ.α. v. LONG BEACH HOTELS LTD κ.α.,
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 194, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ. v. G & C Exhaust Systems Ltd.,
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 500, Ταμείο Προνοίας Π.Κ. Ορεινός Λτδ κ.ά. v. Φιλίππου,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 2013 και Ergo Constructions Ltd. v. Tanielo Holding Ltd.,
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 539. Στις πιο πάνω αυθεντίες γίνεται αναφορά και σε διαφωτιστική Αγγλική νομολογία από το 1837 και εντεύθεν. Καταγράφω τους Κανόνες οι οποίοι εξάγονται από τις εν λόγω αυθεντίες και συγγράμματα και από τους οποίους αντλώ καθοδήγηση στην παρούσα υπόθεση: · Η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζει το Δικαστήριο. Το αντικείμενο της ερμηνείας ενός εγγράφου είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως αυτή διακηρύττεται στο έγγραφο. · Η πρόθεση των μερών πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντικειμενικά κριτήρια. Η βασική προϋπόθεση είναι ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν αυτά που στην πραγματικότητα κατέγραψαν και τα λόγια τους πρέπει να ερμηνευθούν ως έχουν. Η ερμηνεία μέρους ενός εγγράφου πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο το έγγραφο, στη σημασία των λέξεων που έχουν χρησιμοποιηθεί και όχι στο τι ένας δυνατόν να υποθέσει ότι ήταν η πρόθεση των μερών. · Η ερμηνεία εγγράφων προϋποθέτει δύο τινά: πρώτο τη σημασία των λέξεων και δεύτερο το νομικό τους αποτέλεσμα. · Το εναρκτήριο σημείο για την ερμηνεία ενός εγγράφου είναι η απόδοση της συνήθους και φυσικής ερμηνείας στις λέξεις, δηλαδή η ερμηνεία με την οποία μία λέξη εν γένει γίνεται κατανοητή. · Εάν οι πρόνοιες ενός εγγράφου είναι ξεκάθαρες, δηλαδή η εξακρίβωση της πρόθεσης των συμβαλλομένων βρίσκει έκφραση στην εξωτερικευμένη δήλωση τους στη γραπτή συμφωνία, είναι επιτρεπτή μόνο η αντικειμενική ερμηνεία της δήλωσης. Εάν υπάρχουν αντιφατικές πρόνοιες και εκφράσεις και εάν φαίνεται από το έγγραφο ποια ήταν η πραγματική πρόθεση των μερών, τότε εκείνη η πρόθεση θα επικρατήσει έναντι της φανερής και συνήθους έννοιας των λέξεων (βλέπε Lloyd v. Lloyd
(1837)2 My. & Cr. 192, στη σελίδα 202 και Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ v. G & C Exhaust Systems Ltd, πιο πάνω). · Πρέπει να λαμβάνεται υπόψην ολόκληρο το έγγραφο, το αντικείμενο του και το σύνολο των όρων του, για να γίνει αντιληπτή η πρόθεση των μερών και να ερμηνευθεί μία ρήτρα του. · Όπου υπάρχει γραπτή συμφωνία, προφορική μαρτυρία δεν γίνεται αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει ή άλλως πώς να τροποποιήσει τη γραπτή συμφωνία. Ο κανόνας αυτός είναι γνωστός ως parol evidence rule και υπόκειται σε εξαιρέσεις. Μία εξαίρεση είναι όπου δεν υπήρχε η πρόθεση το γραπτό κείμενο να περιλαμβάνει ολόκληρη τη συμφωνία μεταξύ των μερών. Δεύτερη εξαίρεση είναι η συνακόλουθη συμφωνία (collateral contract), όπου ο κανόνας δεν ισχύει γιατί η προφορική μαρτυρία περί της συνακόλουθης συμφωνίας δεν τροποποιεί ή προσθέτει στην γραπτή συμφωνία αλλά πρόκειται περί ανεξάρτητης σύμβασης. Τέτοια μαρτυρία είναι επιτρεπτή σε σχέση με ένα θέμα επί του οποίου η γραπτή συμφωνία δεν περιλαμβάνει πρόνοια. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα αποδοχής μαρτυρίας προς απόδειξη μίας υπερισχύουσας προφορικής συμφωνίας ή προς απόδειξη προφορικής υπόσχεσης ότι η γραπτή σύμβαση δεν θα εφαρμοστεί σύμφωνα με τους όρους της (βλέπε City of Westminster Properties
(1934)Ltd v. Mudd
(1959)Ch. 129). Ακόμα, εξαίρεση στον κανόνα υπάρχει σε περίπτωση κενού ή αμφιβολίας στην ερμηνευόμενη σύμβαση. Είναι η κρίση μου ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν ακριβώς αυτά που κατέγραψαν και ότι η ρήτρα 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου πρέπει να ερμηνευθεί αντικειμενικά. Η ρήτρα 6 αφορά στο δικαίωμα του ενοικιαστή να χρησιμοποιήσει το επίδικο υποστατικό για συγκεκριμένο σκοπό και μόνο και τη συνακόλουθη υποχρέωση του να μην το χρησιμοποιήσει για οποιοδήποτε άλλο σκοπό. Δεν αφορά ούτε υπαινίσσεται οποιαδήποτε υποχρέωση της ιδιοκτήτριας. Αποτέλεσε επίσης κοινό έδαφος, ότι κατά το χρόνο υπογραφής του ενοικιαστηρίου εγγράφου, δεν υφίστατο η νομοθεσία που αφορά στην Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, ώστε να είναι δυνατόν να θεωρηθεί καν ότι τα μέρη είχαν πρόθεση να περιλάβουν τέτοια υποχρέωση στο μεταξύ των ενοικιαστήριο έγγραφο. Αναθεώρηση και/ή ακύρωση Απόφασης και/ή Διατάγματος - Άρθρο 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου: Ο Αιτητής παρέδωσε την κατοχή του επίδικου υποστατικού αμέσως μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Σε περιπτώσεις που ο ενοικιαστής έχει ήδη απωλέσει την κατοχή του μίσθιου, δύναται μόνο να ζητήσει αποζημιώσεις δυνάμει των προνοιών του άρθρου 15 [2] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (βλέπετε σχετικά Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679, στη σελίδα 684). Το άρθρο 15 απαντάται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρο 21, στο Rent Control (Business Premises) Law 1961 Νόμος 17/61, ως άρθρο 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν.36/75, ως άρθρο 19. Το άρθρο παρέχει μόνο δικαίωμα αποζημίωσης στον πρώην ενοικιαστή, δεν δίδει δικαίωμα για αναθεώρηση ή ακύρωση διατάγματος για ανάκτηση κατοχής του μισθίου από τον ενοικιαστή (βλέπετε Ονησιφόρου v. Ηλιάδη κ.ά.
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1442). Ιδιαίτερα διαφωτιστική αυθεντία επί του άρθρου 19 του Ν.36/75, είναι η αυθεντία Sizonos v. Massouris
(1982)1 C.L.R. 752, όπου ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής, έκρινε ότι ο ορισμός «ψευδείς παραστάσεις» πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συνήθη έννοια του [3]. Επικουρικά, δύναται κάποιος να αντλήσει καθοδήγηση και από τα άρθρα 18 [4] και 19 [5] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Βλέπετε επίσης την αυθεντία Αγγέλα Λάμπρου v. Παντελίδης Παπαχριστοδούλου Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 316/2011, απόφαση ημερομηνίας 7.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:A
  1. Αυτό δεν είναι επιλογή του Δικαστηρίου και δεν αφορά τη διακριτική του ευχέρεια. Εάν ο ενοικιαστής διατηρεί την κατοχή, δύναται να βασιστεί στο άρθρο 6, εάν όχι, δύναται να βασιστεί στο άρθρο
  2. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Ακόμα, με την κυρίως Αίτηση απαιτείται ως θεραπεία ο παραμερισμός ή η ακύρωση ολοκλήρου της απόφασης ημερομηνίας 24.7.2019 στην Ε59/19, η οποία περιλάμβανε Διάταγμα έξωσης και απαιτείται ως θεραπεία η επαναφορά της Ε59/19 και/ή η έκδοση Διατάγματος που να επιτρέπει την καταχώρηση Απάντησης. Δεν ζητείται ο παραμερισμός ή η ακύρωση, μεμονωμένα, του χρηματικού μέρους της απόφασης στην Ε59/
  3. Η δικογράφηση δεν διαφοροποιήθηκε μετά την εκτέλεση του Διατάγματος έξωσης, την επομένη της καταχώρησης της κυρίως Αίτησης. Ο Αιτητής δεν αρνήθηκε ότι όφειλε και οφείλει, τα ενοίκια από το Φεβρουάριο 2018 μέχρι την παράδοση της κατοχής. Αυτό που ουσιαστικά καλούμαστε και νόμοις και τύποις δυνατόν να κληθούμε να διαπιστώσουμε, είναι κατά πόσον η Καθ' ης η Αίτηση είναι ένοχη ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, κατά την περίοδο μεταξύ της καταχώρισης της Αίτησης Ε59/2019 και της έκδοσης της Απόφασης και του Διατάγματος έξωσης εναντίον του Αιτητή στην παρούσα. Σημειώνουμε ότι ο σκοπός των άρθρων 6 και 15 δεν είναι ο έλεγχος από το ίδιο το Δικαστήριο της ορθότητας της απόφασης του υπό το φως των ισχυρισμών του διαδίκου που ζητεί την αναθεώρηση. Αυτός είναι ο ρόλος του Εφετείου. Ο σκοπός αυτού των άρθρων είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο ή η απόδοση αποζημιώσεων, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου 6 ή στο άρθρο
  4. Ο Αιτητής αρνείται ότι είχε γνώση της ύπαρξης της υπόθεσης Ε59/2019 εναντίον του. Αρνείται ότι η κυρίως Αίτηση στην εν λόγω, υπόθεση, του είχε δεόντως επιδοθεί. Έχουμε ήδη καταγράψει την κρίση μας, ότι αυτό το ζήτημα δεν εξετάζεται στα πλαίσια της παρούσης Αιτήσεως. Η υπόθεση Ε59/19 προχώρησε εναντίον του ερήμην. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι το Διάταγμα ημερομηνίας 24.7.2019, επετεύχθη συνεπεία απόκρυψης και/ή μη αποκάλυψης ουσιαστικών γεγονότων από την Καθ' ης η Αίτηση, κατά το στάδιο έκδοσης του Διατάγματος εξώσεως, με αποτέλεσμα να παραπλανήσει και να εκμαιεύσει απόφαση από το Δικαστήριο, παρά το ότι, λόγω δικής της υπαιτιότητας, μειώθηκαν κατακόρυφα τα εισοδήματα του Αιτητή, αφού δεν συγκατατίθετο, η ίδια και ο αποβιώσας σύζυγος της, να υπογράψουν σχετική Βεβαίωση ότι αποδέχονται το επίδικο υποστατικό να χρησιμοποιείται ως πρακτορείο στοιχημάτων, ως ο όρος 6 στο ενοικιαστήριο συμβόλαιο, με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή του Αιτητή. Το έτος 2018, ο Αιτητής είχε Άδεια για την παροχή υπηρεσιών ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Για το έτος 2019, δεν είχε Άδεια και δεχόμαστε ότι δεν είχε, επειδή δεν έδωσε τη συγκατάθεση της η ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού. Ο Αιτητής όφειλε ενοίκια στην Καθ' ης η Αίτηση, για τα οποία εκδόθηκε απόφαση. Τα ενοίκια αφορούσαν και σε χρόνο που ο Αιτητής είχε Άδεια παροχής υπηρεσιών ποδοσφαιρικών στοιχημάτων. Η παροχή ή μη, συγκατάθεσης για την έκδοση Άδειας για ποδοσφαιρικά στοιχήματα, ήταν ουσιώδες γεγονός σε μία υπόθεση που αφορούσε έξωση για απλήρωτα ενοίκια; Η υποχρέωση του ενοικιαστή να καταβάλλει το ενοίκιο του, είχε αναιρεθεί ή παγοποιηθεί, τουλάχιστον για το έτος 2019 και αυτό έπρεπε να αναφερθεί στο Δικαστήριο και δεν αναφέρθηκε; Εάν αυτή είναι η θέση του Αιτητή, είναι η κρίση μας πως η απάντηση είναι αρνητική. Είναι η κρίση μας ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι ένοχη ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, μεταξύ της καταχώρησης της Ε59/2019 και της έκδοσης της Απόφασης και του Διατάγματος έξωσης την 24.7.
  5. Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, ακόμα και στην περίπτωση που το Δικαστήριο εύρισκε ότι όντως η Απόφαση και το Διάταγμα στην Ε59/2019 είχαν εξασφαλιστεί συνεπεία ψευδών παραστάσεων και/ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, επειδή το μόνο που δύναται να αποδώσει δυνάμει του άρθρου 15, είναι αποζημιώσεις, δεν θα εδύνατο ούτως να επιδικάσει, εφόσον η κυρίως Αίτηση δεν περιλαμβάνει λεπτομερή δικογράφηση τυχόν ζημιών ή απώλειας του Αιτητή, τις οποίες υπέστην συνεπεία της Απόφασης και/ή του Διατάγματος. Επιπλέον, οι αποζημιώσεις τις οποίες απαιτεί, προέκυψαν πριν την έκδοση του Διατάγματος έξωσης και όχι συνεπεία αυτού. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Ειδικές αποζημιώσεις: Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι από τη συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση και του αποβιώσαντα συζύγου της, είχε καθημερινά απώλεια εισοδημάτων, φήμης και πελατείας, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην οικονομική καταστροφή. Στη σελίδα 379 της 12ης έκδοσης του συγγράμματος Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, μνημονεύεται η ανάγκη καταγραφής με πλήρη λεπτομέρεια των ειδικών ζημιών, για τις οποίες πρέπει να παρέχονται Λεπτομέρειες στο δικόγραφο (βλέπετε σχετικά Odgers' Principles of Pleading and Practice, 21η έκδοση, σελίδα 164). Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα και οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396, Μαίττα v. Γεωργίου κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 1, Παναγιώτου v. Φραγκέσκου κ.ά.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Λοϊζου v. Μουρτζή
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 883, Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδώσει αποζημιώσεις για ειδική ζημιά η οποία δεν έχει δικογραφηθεί λεπτομερώς. Βλέπετε σχετικά Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (πιο πάνω) στη σελίδα 1937 [6]. Η επιδίκαση ουσιαστικών αποζημιώσεων είναι δυνατή μόνο όπου αυτές αποδεικνύονται (Μεταλλικά Η. Μιχαηλίδης Λτδ v. G & C Exhaust Systems Ltd.,
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 500, στη σελίδα 526). Στην αυθεντία Sizinos v. Massouris (πιο πάνω), στη σελίδα 759, ο έντιμος Δικαστής εξηγεί τον τρόπο υπολογισμού της ζημίας του ενοικιαστή σε τέτοιες περιπτώσεις: «The damage recoverable under s.19 must naturally arise and be attributable to the ill-founded dispossession. We need not pronounce conclusively on the items of damage that may be recovered under s. 19.» Ο έντιμος κ. Γ.Μ. Πικής, αναφερόταν στο άρθρο 19 του Ν.36/75, αντίστοιχο του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, όπως σημειώνουμε πιο πάνω. Συνεπώς, η ζημία την οποία δυνατόν να επικαλεστεί ο ενοικιαστής και για την οποία δυνατόν να αποζημιωθεί δυνάμει του άρθρου 15, αφορά σε ζημία που απορρέει από την έκδοση του Διατάγματος έξωσης, το οποίο λανθασμένα εξεδόθη εφόσον ο ιδιοκτήτης ήταν ένοχος ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η ζημία του προκλήθηκε από την άρνηση της Καθ' ης η Αίτηση να του υπογράψει συγκατάθεση για την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων και, άρα, είχε προκύψει πριν την έκδοση του Διατάγματος έξωσης και όχι συνεπεία αυτού. Κατ' ακολουθίαν, επανερχόμεθα στο ερώτημα το οποίο θέσαμε πιο πάνω: η αξίωση του Αιτητή για χρηματική αποζημίωση, όπως διαμορφώθηκε και δικογραφήθηκε, χωρεί σε Αίτηση Παραμερισμού δυνάμει του άρθρου 15; Είναι η κρίση μας ότι η απάντηση είναι αρνητική. Κατ' ακρίβειαν, ο Αιτητής επικαλείται αθέτηση συμφωνίας. Η απαίτηση του θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο Ανταπαίτησης στην Ε59/19 ή αυτοτελή αξίωση εναντίον της ιδιοκτήτριας στα πλαίσια άλλης υπόθεσης. Η δυνατότητα απόδοσης αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 15, δεν εξισώνει οποιαδήποτε αξίωση για αποζημιώσεις, με αξίωση κάτω από το άρθρο
  1. Προδικαστικές ενστάσεις: Η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει την κυρίως Αίτηση, εν όλω ή εν μέρει. Η προδικαστική ένσταση δεν υποστηρίζεται επαρκώς και το Δικαστήριο καταγράφει πιο πάνω που εδράζεται η αρμοδιότητα του σε Αιτήσεις Παραμερισμού, αλλά και σε υποθέσεις όπου ο ενοικιαστής απαιτεί αποζημιώσεις από τον ιδιοκτήτη, οι οποίες σχετίζονται και απορρέουν από τη θέσμια ενοικίαση. Η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται ως ανεδαφική. Η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει δεύτερη προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα (cause of action) εναντίον της και/ή τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί τους οποίους επικαλείται ο Αιτητής, είναι επιπόλαιοι ή ενοχλητικοί (frivolous or vexatious). Το Δικαστήριο αποφαίνεται ανωτέρω αναφορικά με το βάσιμο των ισχυρισμών του Αιτητή και το αγώγιμο δικαίωμα του. Ως εκ των ανωτέρω, η προδικαστική ένσταση, αν και όχι όπως διατυπώθηκε, ουσιαστικά, επιτυγχάνει. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Ε59/
  2. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27
(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίησης, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης ένα τουλάχιστον μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [2] «Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος δια κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριο θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος.» [3] «As the learned trial Judge correctly noted, innocent misrepresentation and concealment of facts suffice to establish a case under s. 19. The meaning of the two expressions is not qualified by the section of the law itself, nor does the legislature use either expression as a term of art. Consequently, they must be interpreted in accordance with their popular meaning; therefore, misrepresentation of any kind, as well as concealment of facts, whether made bona fide or otherwise, will sustain an action, provided it produces the consequences laid down by the law, i.e. loss or damage as a result of a judgement founded upon such misrepresentation or concealment. There is no authoritative pronouncement on the interpretation of s.19 but a decision of the Supreme Court, on the interpretation of the comparable provisions of s.2
(2)of the Increase of Rent (Restriction) Law, 1942 (see also section 21, Cap. 86), is of considerable assistance and lends force to the view that it matters not whether the misrepresentation or concealment is made bona fide or mala fide - Ayshe Moustafa & Another v. Athena Theocharous, 18 C.L.R. Part III, 183. Further, this interpretation is fully consonant with the spirit of the law and the intention of the legislature to make security of tenure for the tenants, as effective as the law intends to be. A similar approach was adopted by English Courts regarding the interpretation of s.6
(6)of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920, conferring a kindred right to that created by s.
  1. The subject is discussed by R.E. Megarry in his work on the Rent Acts, 10th ed., p. 297 et seq. As the learned author notes, it matters not that ejectment was obtained as a result of a consent order so long as the consent is obtained or induced by the misrepresentations made or the withholding of material facts. The misrepresentation or concealment must be objectively established, by reference to the representations made by the landlord in seeking recovery of possession. As Scott, L.J. observed in Thorne v. Smith [1947] K.B. 307, 312, the landlord claiming possession must show 'the utmost good faith'.» (σελίδες 756, 757) [4]
  2. « 'Ψευδής παράσταση' περιλαμβάνει - (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας ή μέρος αυτής.» [5]
  3. «
(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.
(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.
(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.
(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκλήθηκε προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» [6] «Η ζημιά που αξιώνεται με την ανταπαίτηση αποτελεί ειδική ζημιά. Οι ισχυρισμοί που σχετίζονται με τον πιο πάνω λόγο της Έφεσης φέρνουν στο προσκήνιο τις αρχές που διέπουν την αξίωση και την απόδειξη ειδικών αποζημιώσεων. Έχει νομολογηθεί ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση, να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Ο ενάγων βαρύνεται με την υποχρέωση να αποδείξει με καθαρή μαρτυρία τα κονδύλια που διεκδικεί ως ειδικές αποζημιώσεις (Βλ. Παναγιώτου v. Φραγκίσκου κ.α., Πολιτική Έφεση 9320, ημερομηνίας 30.4.1999, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου, Πολιτική Έφεση 8999, ημερομηνίας 8.11.1996, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους, Πολιτική Έφεση 9117, ημερομηνίας 18.4.1997, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Λοϊζου v. Μουρτζή, Πολιτική Έφεση 10085, ημερομηνίας 21.6.1999, Μαϊττα v. Γεωργίου κ.α., Πολιτική Έφεση 8499, ημερομηνίας 9.1.1998).» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.