KRAMVIS ESTATES LTD ν. Σ.Β. ΕΝΤΥΠΟ ΚΙΝΗΣΗ ΛΤΔ κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε142/18, 13/6/2023

(1)Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει όπως οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή υπάλληλοι των και/ή υπηρέτες του και/ή αντιπρόσωποι των και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει εξ αυτών δικαιώματα και/ή γενικά κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και ένα έκαστο εξ αυτών όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στους Αιτητές κενή και ελεύθερη κατοχή του ακινήτου και/ή υποστατικού στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, 1060 Λευκωσία που ενοικιάζουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και χρησιμοποιούν ως κατάστημα και/ή ως γραφείο.

(2)Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όπως καταβάλουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα εις τους Αιτητές το ποσό των €1.200 που αφορά καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1/7/2018 έως και την 1/11/2018 συμπεριλαμβανομένων, συγκεκριμένα καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια 5 μηνών προς €240 έκαστο.

(3)Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζων τους Καθ' ων η Αίτηση 1 & 2 να καταβάλλουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα εις τους Αιτητές το ποσό των €240 μηνιαίως και/ή οποιοδήποτε ποσό κρίνει το Δικαστήριο ως εύλογο και/ή δίκαιο υπό τις περιστάσεις ως ενδιάμεσα οφέλη από την έκδοση του διατάγματος έξωσης μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελευθέρας κατοχής του πιο πάνω αναφερόμενου υποστατικού και/ή καταστήματος και/ή για όσο χρόνο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατέχουν το Υποστατικό χωρίς να καταβάλουν το συμφωνηθέν ενοίκιο.

(4)Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις.

(5)Έξοδα πλέον Φ.Π.Α, πλέον έξοδα επίδοσης.» Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι και/ή δικαιούχοι και/ή τα πρόσωπα που δικαιούνται να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες, του ακινήτου και/ή του υποστατικού που βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, 1060 Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»), το οποίο κατέχει η Καθ' ης η Αίτηση

1. Το επίδικο ανήκει σε οικοδομή και/ή κτιριακό συγκρότημα, το οποίο αποτελείται από καταστήματα και/ή γραφεία (εν τοις εφεξής «το κτιριακό συγκρότημα») και χρησιμοποιείται ως γραφείο και/ή κατάστημα από τους Καθ' ων η Αίτηση και/ή τους αντιπροσώπους τους, ισχυρισμοί οι οποίοι δεν γίνονται αντικείμενο ειδικής άρνησης. Το επίδικο έχει ανεγερθεί πολύ πριν την 31.12.1999 και ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής εν την εννοία της περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσίας. Το επίδικο ενοικιάστηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και των Αιτητών και/ή των αντιπροσώπων των, ημερομηνίας 12.10.
2. Το συμφωνηθέν και/ή καταβαλλόμενο ενοίκιο από την Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν €240.- και ήταν προπληρωτέο την 1η ημέρα κάθε μήνα, με δέκα ημέρες χάρη. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς τους Αιτητές και ότι το ενοίκιο θα καταβαλλόταν κανονικά. Οι Αιτητές δικογραφούν ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο είχε διάρκεια 2 ετών, αλλά υπεγράφη από μόνο ένα μάρτυρα, με αποτέλεσμα να είναι άκυρο και η Καθ' ης η Αίτηση 1 να κατέχει το επίδικο με ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Επίσης, λανθασμένα στο ενοικιαστήριο έγγραφο αναγράφεται ο αριθμός 8Α. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση [αντιλαμβάνομαι ότι η αναφορά είναι για τους ίδιους τους Αιτητές] συστάθηκαν κατά ή περί την 21.7.1980 και εγγράφηκαν με αριθμό εγγραφής ΗΕ14387, σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 συστηματικά καθυστερεί να καταβάλει το μηνιαίο ενοίκιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν να καταβάλουν ενοίκια 3 μηνών, ήτοι €720.- και οι Αιτητές επέδωσαν επιστολή στις 29.6.2018, με την οποία τους ενημέρωναν ότι τερματιζόταν η οποιαδήποτε συμβατική σχέση των διαδίκων και έπρεπε να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου, μέχρι την 31.7.
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν και οφείλουν τα ενοίκια Ιουνίου - Νοεμβρίου 2018, ήτοι €1.
4. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καταχωρίστηκε την 30.11.2018 και μ' αυτό εγείρουν αριθμό προδικαστικών ενστάσεων και αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Αίτηση, οι οποίοι είναι αντίθετοι και/ή δεν συνάδουν με τους δικούς τους ισχυρισμούς, εκτός όσους ρητά παραδέχονται. Η πρώτη προδικαστική ένσταση αφορά στο πρόωρο της κυρίως Αίτησης, καθότι οι Αιτητές δεν έχουν τερματίσει νομίμως την ενοικίαση και/ή καθότι το περιεχόμενο της οποιασδήποτε επιστολής τερματισμού, δεν δύναται να παράγει έννομα αποτελέσματα, αφού κατά ή περί την 29.6.2018, ημέρα κατά την οποία οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι τερμάτισαν την οποιαδήποτε συμβατική σχέση των διαδίκων, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν όφειλε στους Αιτητές τα απαιτούμενα απ' αυτήν ποσά και/ή το ποσό των €720.- και ως εκ τούτου, η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Η δεύτερη προδικαστική ένσταση αφορά και πάλιν στο πρόωρο της κυρίως Αίτησης, καθότι κατά ή περί την 29.6.2018, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν εξοφλημένα όλα τα δεδουλευμένα ενοίκια εντός των εκ του Νόμου και/ή της συμφωνίας ενοικιάσεως, καθοριζομένων προθεσμιών και ως εκ τούτου η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αρνούνται την ιδιότητα των Αιτητών και τις αιτούμενες θεραπείες. Ταυτόχρονα όμως, ισχυρίζονται ότι κατέχουν το επίδικο υποστατικό δυνάμει προφορικής συμφωνίας ενοικίασης που συνήψαν με κάποιο ΧΜ, ο οποίος παρουσιάστηκε ως διαχειριστής του επίδικου υποστατικού των Αιτητών, όπως λέγουν. Το αναπόφευκτο συμπέρασμα απ' αυτή τη δήλωση, είναι ότι παραδέχονται πως κατέχουν το επίδικο και πως αυτό ανήκει στους Αιτητές. Δικογραφούν ότι η συμφωνία ημερομηνίας 12.10.2016, ουδέποτε τέθηκε σε ισχύ και/ή είναι άκυρη και/ή δεν δύναται να παράξει έννομα αποτελέσματα και περαιτέρω, ούτε συμφώνησαν σε μηνιαίο ενοίκιο εκ €240.-, ούτε κατέβαλαν ποτέ το εν λόγω ποσό ως μηνιαίο ενοίκιο και ούτε οι αποδείξεις πληρωμής που ελάμβαναν για το μηνιαίο ενοίκιο, αναφέρονται σε τέτοιο ποσό. Ως εκ τούτου, ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε, δυνάμει εγκύρου εγγράφου εγγυήσεως, τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τυχόν εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2, είναι άκυρη και/ή δεν δύναται να παράξει έννομα αποτελέσματα. Ωσαύτως, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι ενοικίασε το υποστατικό που βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, 1060 Λευκωσία από κάποιον ΧΜ, ο οποίος εμφανίστηκε ως διαχειριστής του επίδικου υποστατικού των Αιτητών, έναντι του μηνιαίου ποσού των €220.- πληρωτέου την τελευταία ημέρα εκάστου μήνα, με 10 μέρες χάρη, χωρίς να τους εγγυηθεί οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο και ως εκ τούτου, ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση
5. Ήταν ρητός όρος της εν λόγω συμφωνίας ενοικίασης, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα προέβαινε σε εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης του επίδικου υποστατικού, το οποίο βρισκόταν σε άθλια κατάσταση, το δε κόστος θα το αναλάμβαναν οι ιδιοκτήτες και/ή θα αποκοπτόταν από το μηνιαίο ενοίκιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 προέβη σε όλες τις ανωτέρω εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης του επίδικου υποστατικού, συνολικού κόστους εκ ποσού €5.200, το οποίο απαιτούσε και απαιτεί από τους ιδιοκτήτες, πλην όμως ο ΧΜ αμελούσε και/ή αρνούνταν να το αποκόψει από το μηνιαίο ενοίκιο, κατά παράβασην της σχετικής αναφερόμενης συμφωνίας και επιπλέον, απαιτούσε και λάμβανε το μηνιαίο ενοίκιο, με το πρόσχημα ότι θα προχωρούσε σε λήψη μέτρων έξωσης των Καθ' ων η Αίτηση από το επίδικο υποστατικό. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ουδέποτε καθυστέρησαν την πληρωμή οποιουδήποτε ενοικίου σύμφωνα με τους όρους της ενοικιάσεως, ούτε καθυστερούσαν στις 29.6.2018, ενοίκια 3 μηνών, ήτοι ποσού εκ €720.-, ούτε και παρέλαβαν τέτοια επιστολή ημερομηνίας 29.6.2018, που τους καλούσε να πληρώσουν και να παραδώσουν το υποστατικό μέχρι την 31.7.
6. Ήταν δε αδύνατο να χρωστούσαν 3 ενοίκια συνολικού ποσού εκ €720.-, καθότι το μηνιαίο ενοίκιο για το υποστατικό ανερχόταν σε €220.- μηνιαίως και περαιτέρω, είναι αδύνατο για τον ίδιο λόγο, να χρωστούσαν μηνιαία ενοίκια των μηνών Ιουλίου 2018 - Νοεμβρίου 2018 συμπεριλαμβανομένων, συνολικού ποσού εκ €1.
7. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Απάντησης και ανταξιοί εναντίον των Αιτητών: «
8. Ποσό εκ €5.200 ήτοι κόστος εργασιών αποκατάστασης και ανακαίνισης του επίδικου υποστατικού ως ανωτέρω αναφέρεται.
9. Νόμιμο τόκο
10. Έξοδα» Απάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο των Αιτητών καταχωρίστηκε την 11.10.2019 και μ' αυτό, μεταξύ άλλων, οι Αιτητές εγείρουν προδικαστική ένταση και ισχυρίζονται ότι το δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώνεται με τους σχετικούς Κανονισμούς, δεν συντάχθηκε σύμφωνα με τον ορθό Τύπο και θα πρέπει να απορριφθεί. Άνευ βλάβης της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, οι Αιτητές συνενώνουν επίδικα θέματα με τους Καθ' ων η Αίτηση και αρνούνται το περιεχόμενο της Απάντησης και Ανταπαίτησης, στο μέρος που αντιφάσκει και/ή αντίκειται και/ή δεν συνάδει με την Αίτηση. Ισχυρίζονται ότι, στις 29.6.2018, παρέδωσαν επιστολή για τα οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία μέχρι σήμερα οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται να καταβάλουν. Οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται δια συμπεριφοράς και/ή εγγράφου να ισχυρίζονται ότι, οι Αιτητές δεν είναι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού, καθότι οι διάδικοι υπέγραψαν συμφωνία, με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση αναγνώρισαν τους Αιτητές ως ιδιοκτήτες του επίδικου και/ή κατέβαλαν ενοίκια στους Αιτητές. Ο ΧΜ είναι κτηματομεσίτης, ο οποίος λάμβανε τα ενοίκια και ενεργούσε εκ μέρους των Αιτητών. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι, ουδέποτε συμφώνησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση όπως καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό για τη μετατροπή ή τροποποίηση του επίδικου υποστατικού και ουδέποτε τέθηκε τέτοιο θέμα μέχρι σήμερα. Αντίθετα, σύμφωνα με τον όρο 5 της συμφωνίας ενοικίασης, οποιαδήποτε έξοδα για τροποποίηση ή προσθήκη στο επίδικο, επιβαρύνουν αποκλειστικά τους Καθ' ων η Αίτηση. Σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι άλλαξε ο αριθμός του επίδικου υποστατικού χωρίς να αλλάξει ο αριθμός του στη συμφωνία, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέχουν το υποστατικό στο οποίο γίνεται αναφορά στην Απάντηση και Υπεράσπιση. Οι Αιτητές αρνούνται την Ανταπαίτηση και δικογραφούν επίσης, ότι δεν εξειδικεύονται οι ζημιές της Καθ' ης η Αίτηση και/ή δεν δικαιούται οποιασδήποτε αποζημίωσης, ουδέποτε συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων όπως οι Αιτητές καταβάλουν οιοδήποτε ποσό για οιεσδήποτε εργασίες που θα εκτελεστούν και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλαβαν το επίδικο ως είχε, χωρίς να εκφράσουν οποιοδήποτε παράπονο. Όλοι οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση 1 αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις για να αποφύγει την καταβολή των ενοικίων, τα οποία δεν καταβάλλει μέχρι και σήμερα. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία καταχώρισαν Παραρτήματα και οι δύο πλευρές. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διατάγματα εκατέρωθεν για την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων, με τα οποία συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Δόθηκαν επίσης οδηγίες για την καταχώρηση γραπτής μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και από τις δύο πλευρές, εφόσον κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι Ταχείας Εκδίκασης. Η Ανταπαίτηση εκδικάστηκε μαζί με την απαίτηση. Μαρτυρία: Αιτητών: Μοναδικός μάρτυρας των Αιτητών, η κα. Αγνή Κραμβή - Ιακωβίδου, από τη Λευκωσία, η οποία κατέθεσε Γραπτή Μαρτυρία. Είναι μία εκ των Διευθυντών και μετόχων των Αιτητών και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη απ' αυτούς να προβεί στη δήλωση της. Γνωρίζει δε προσωπικά και έχει θετική γνώση των γεγονότων στα οποία αναφέρεται. Η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει και υιοθετεί το περιεχόμενο της Αίτησης. Οι Αιτητές είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, η οποία συστάθηκε και εγγράφηκε την 21.7.1980, σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, με αριθμό εγγραφής HE
11. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με μοναδικό Διευθυντή και Γραμματέα τον Καθ' ου η Αίτηση 2, το εγγεγραμμένο γραφείο της οποίας βρίσκεται στην οδό Ζαππείου 5Α, Ανθούπολη, Λευκωσία. Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού που βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, 1060 Λευκωσία, το οποίο ενοικιαζόταν από την Καθ' ης η Αίτηση
12. Το επίδικο υποστατικό ανήκει σε κτιριακό συγκρότημα το οποίο αποτελείται και από άλλα καταστήματα και χρησιμοποιείται ως γραφείο ή κατάστημα από την Καθ' ης η Αίτηση
13. Το κτιριακό συγκρότημα είναι ένα ενιαίο κτίριο το οποίο χωρίστηκε σε καταστήματα. Ένα εκ των καταστημάτων είναι το επίδικο υποστατικό. Τα στοιχεία του ακινήτου όπου βρίσκεται το επίδικο και το κτιριακό συγκρότημα είναι τα ακόλουθα: αριθμός εγγραφής: 24/1231, Φύλλο/Σχέδιο: 21/460604, Τμήμα: 24, Τεμάχιο:
14. Το επίδικο έχει ανεγερθεί και βρισκόταν υπό ενοικίαση πολύ πριν την 31.12.1999 και ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία της περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσίας. Στο ακίνητο υπήρχε κλινική η οποία κατεδαφίστηκε και ανεγέρθηκε το κτιριακό συγκρότημα, το οποίο διαχωρίστηκε σε καταστήματα. Δεν έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας των καταστημάτων, περιλαμβανομένου του επίδικου υποστατικού. Το ακίνητο και το επίδικο, από την ημερομηνία κατασκευής του, ενοικιαζόταν σε τρίτους και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από τους Αιτητές. Την 12.10.2016, το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση 1 και των Αιτητών. Το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφηκε από ένα μόνο μάρτυρα, ενώ είχε ισχύ για δύο έτη, με αποτέλεσμα αυτό να είναι άκυρο και η Καθ' ης η Αίτηση 1 να κατέχει το επίδικο με ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Επίσης, λανθασμένα στο ενοικιαστήριο έγγραφο αναγράφεται ο αριθμός 8Α, εφόσον το επίδικο φέρει αριθμό 6Α. Το ενοικιαστήριο έγγραφο έληξε και συνεπώς, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατείχε το υποστατικό ως θέσμια ενοικιάστρια. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε σε όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Η κα. Ιακωβίδου κατέθεσε ότι, προς εξασφάλισην των υποχρεώσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς τους Αιτητές, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ότι θα πληρώσει τα μηνιαία ενοίκια, σε περίπτωση που η Καθ' ης η Αίτηση 1 παραλείψει να το πράξει. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλαβε το επίδικο υποστατικό σύμφωνα με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου και ουδέποτε πρόβαλε οποιοδήποτε παράπονο. Όμως, κατά παράβασην των ουσιωδών όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου, παρέλειψε να καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο ή το κατέβαλλε σχεδόν πάντοτε καθυστερημένα. Συγκεκριμένα, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε την 8.1.2018 το ενοίκιο Δεκεμβρίου 2017, την 12.2.2018 το ενοίκιο Ιανουάριου 2018, την 12.3.2018 το ενοίκιο Φεβρουάριου 2018, την 12.5.2018 το ενοίκιο Μαρτίου 2018, την 26.6.2018 το ενοίκιο Απριλίου 2018, την 2.7.2018 το ενοίκιο Μαΐου 2018, την 27.8.2018 το ενοίκιο Ιουνίου 2018, την 30.10.2018 το ενοίκιο Ιουλίου 2018 και ουδέν ποσό έκτοτε. Μέχρι την 29.6.2018, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλειψε να καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες Απρίλιο - Ιούνιο
15. Η κα. Ιακωβίδου κατέθεσε ότι, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Αιτητών και του αντιπροσώπου τους, ΧΜ, ο οποίος είσπραττε το ενοίκιο εκ μέρους των Αιτητών, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλειψε να συμμορφωθεί, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να επιδώσουν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 μέσω των δικηγόρων τους, ειδοποίηση απαίτησης ημερομηνίας 20.6.2018, καλώντας την όπως παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι τις 31.7.2018 και καταβάλει το συνολικό ποσό των €720.- ως οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες Απρίλιο έως Ιούνιο 2018, περιλαμβανομένων. Η εν λόγω επιστολή, επιδόθηκε και στον Καθ' ου η Αίτηση
16. Είναι η θέση της μάρτυρος, ότι εντέχνως, η Καθ' ης η Αίτηση 1, με σκοπό να είναι σε θέση να εγείρει υπεράσπιση, στις 26.6.2018, κατέβαλε το ενοίκιο Απριλίου 2018, στις 2.7.2018 μετά τον τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου και εν πάση περιπτώσει της σχέσης των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση το ενοίκιο Μαΐου 2018, στις 27.8.2018 το ενοίκιο Ιουνίου 2018 και το ενοίκιο Ιουλίου 2018 στις 30.10.
17. Αυτό όμως, αποδεικνύει τη συστηματική παράλειψη πληρωμής ενοικίου, καθώς επίσης και το νόμιμο της απαίτησης των Αιτητών. Η ειδοποίηση απαίτησης επιδόθηκε στις 29.6.2018 και το ενοίκιο μέχρι και τον Ιούνιο 2018, καταβλήθηκε τον Αύγουστο
18. Δηλαδή, μετά την πάροδο 21 ημερών, η Καθ' ης η Αίτηση 1 συνέχισε να οφείλει τα ενοίκια ή μέρος των ενοικίων. Το τελευταίο ενοίκιο που καταβλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν αυτό του Ιουλίου 2018, με αποτέλεσμα μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης, να οφείλει το ποσό των €960.- που αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.8.2018 έως 1.11.2018 συμπεριλαμβανομένων, δηλαδή 4 ενοίκια προς €240.- έκαστον. Την ημέρα καταχώρησης της Αίτησης, η Καθ' ης η Αίτηση 1 μπορεί να εξόφλησε τα ενοίκια που αναγράφονταν στην ειδοποίηση απαίτησης, αλλά όχι τα υπόλοιπα τρία ενοίκια που προέκυψαν μέχρι τον Νοέμβριο 2018, δηλαδή, κατά την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης, υπήρχαν νομίμως οφειλόμενα ενοίκια τριών μηνών. Εκ παραδρομής αναγράφεται στην Αίτηση ότι, οφείλεται το μηναίο ενοίκιο του Ιουλίου
19. Αυτό πληρώθηκε στις 30.10.2022 και η μάρτυς ξέχασε να ενημερώσει ανάλογα, τους δικηγόρους των Αιτητών. Προηγουμένως, η μάρτυρας ανέφερε την ημερομηνία 30.10.2018, ως η ημερομηνία καταβολής του ενοικίου του Ιουλίου 2018, το οποίο, κατ' ακολουθίαν, δεν ήταν οφειλόμενο τον Νοέμβριο
20. Η Μ.Α.1 κατέθεσε ότι, την ημερομηνία της μαρτυρίας της, η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε ενοίκια ύψους €12.720, δηλαδή από 1.8.2018 μέχρι 1.12.2022, 53 μήνες προς €240.- έκαστος. Το ίδιο ποσό οφείλεται από τον Καθ' ου η Αίτηση 2, αφ' ης στιγμής αυτός εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 που απορρέουν από το ενοικιαστήριο έγγραφο. Παρά την καταβολή των ενοικίων μετά την αποστολή ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής, μετά την πάροδο μηνών και αφού η Καθ' ης η Αίτηση 1 συνέχισε να παραλείπει να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό έναντι των οφειλόμενων ενοικίων της, οι Αιτητές προχώρησαν στην καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Δεν καταβλήθηκε κάποιο ποσό από την ημερομηνία επίδοσης της Αίτησης. Το ενοίκιο δεν καταβάλλεται συστηματικά και πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών. Η Καθ' ης η αίτηση 1 αρνείται να εκκενώσει το επίδικο υποστατικό, παρά το ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο έχει τερματιστεί και αρνείται συστηματικά να καταβάλει το μηνιαίο ενοίκιο από τον Αύγουστο 2018, μέχρι σήμερα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ισχυρίζονται πως δεν υπήρχαν οφειλόμενα ενοίκια κατά την ημερομηνία της επίδοσης ειδοποίησης απαίτησης. Η κα. Ιακωβίδου κατέθεσε ότι αυτό δεν ευσταθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν ενοίκια κατά τη συγκεκριμένη περίοδο και τα ενοίκια δεν ήταν εξοφλημένα. Το ίδιο ισχύει και κατά την ημερομηνία που καταχωρήθηκε η κυρίως Αίτηση. Εξάλλου, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παρουσιάζουν κάποιες αποδείξεις που να αποδεικνύουν το αντίθετο. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε την κατοχή του επίδικου και έκτοτε το κατέχει, μέχρι σήμερα. Η δε εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι καθ' όλα νόμιμη και δεν εξηγείται από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 στο δικόγραφο του, για ποιο λόγο δεν είναι σε ισχύ. Επιπλέον, το επίδικο υποστατικό δεν βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου 6Α, ως αναγράφεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υπέγραψαν και αρχικά, συμμορφώνονταν με τους όρους αυτού. Εν πάση περιπτώσει, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κωλύεται να αμφισβητεί την κατοχή και ιδιοκτησία του επίδικου υποστατικού. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ζητά χρήματα για υποτιθέμενες εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης του επίδικου υποστατικού. Τέτοιοι ισχυρισμοί δεν είναι εμπεριστατωμένοι και δεν παρέχονται αρκετές λεπτομέρειες και πληροφορίες για τις υποτιθέμενες εργασίες, ενώ η προβολή τέτοιων ισχυρισμών δεν αποτελεί παρά μόνο προσπάθεια αποφυγής καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τον όρο 5 της συμφωνίας ενοικίασης, οποιαδήποτε αποκατάσταση και ανακαίνιση του επίδικου, είναι παράνομη εφόσον δεν έχει προηγουμένως ληφθεί γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας και σε κάθε περίπτωση, η Αιτήτρια ουδεμία έχει υποχρέωση αποζημίωσης της Καθ' ης η Αίτηση 1 για τέτοια αποκατάσταση και ανακαίνιση. Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: Μοναδικός μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση, ο κ. Στέλιος Βρασίδας, ο οποίος κατέθεσε Γραπτή Μαρτυρία. Είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και ο Διευθυντής και μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση
21. Γνωρίζει δε πλήρως και προσωπικά όλα τα γεγονότα που αφορούν στην υπόθεση και είναι νομίμως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η Αίτηση 1 να εκθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά γεγονότα. Περί τον Οκτώβριο 2016, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήρθε σε επικοινωνία με κάποιο ΧΜ, ο οποίος εμφανίστηκε ως διαχειριστής του υποστατικού των Αιτητών που βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 8Α, 1060 Λευκωσία και συμφώνησαν μαζί του για ενοικίαση του αναφερόμενου υποστατικού. Πλην όμως τελικά, η εν λόγω συμφωνία τους ακυρώθηκε άμεσα με κοινή βούληση των μερών, το δε έγγραφο το οποίο συντάχθηκε, δεν ολοκληρώθηκε, με αποτέλεσμα να μην δύναται να παράξει έννομα αποτελέσματα. Ο μάρτυρας δεν αναφέρει πώς έγινε αυτή η ακύρωση και δεν παρουσίασε οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο να ακυρώνει το προηγούμενο έγγραφο. Στη συνέχεια, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήρθε σε συμφωνία με τον εν λόγω ΧΜ, όπως ενοικιάσουν το υποστατικό που βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου, αριθμός 6A, 1060 Λευκωσία, το οποίο γειτνιάζει με άλλο υποστατικό των Αιτητών που η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήδη ενοικίαζε απ' αυτούς. Ο μάρτυρας δεν αναφέρει ποιο είναι το υποστατικό που ήδη ενοικίαζε από τους Αιτητές. Μήπως έχει σχέση με το υποστατικό υπ' αρ. 8Α; Το ενοικιάζουν ακόμα; Ο κ. Βρασίδας κατέθεσε ότι η εν λόγω συμφωνία τους ήταν προφορική και ουδείς εγγυήθηκε τους ενοικιαστές, είτε γραπτώς είτε προφορικώς, οι δε Αιτητές υπέγραψαν την αίτηση για μεταφορά του ηλεκτρικού ρεύματος στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση
22. Το Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Αγνής Κραμβή - Ιακωβίδου, δηλαδή το ενοικιαστήριο έγγραφο, δεν πληροί τις προϋποθέσεις ενός έγκυρου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ως εκ των ανωτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλαβε κατοχή του υποστατικού επί της οδού Θουκυδίδου 6Α και παρέμεινε κάτοχος του υποστατικού ως ενοικιάστρια από μήνα σε μήνα. Κατέβαλλε το ενοίκιο εκ €220.- την τελευταία ημέρα εκάστου μήνα, με 10 ημέρες χάρη. Στις 14.12.2017, οι Αιτητές με επιστολή τους τερμάτισαν τη συμβατική σχέση των διαδίκων, καθότι ισχυρίστηκαν πρόθεση κατεδάφισης ολόκληρου του συγκροτήματος στο οποίο βρίσκεται και το υποστατικό στην οδό Θουκυδίδου αρ. 6Α. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι οι Αιτητές ήθελαν να εκδιώξουν την Καθ' ης η Αίτηση 1 από το υποστατικό, παρά το γεγονός ότι εισέπρατταν κανονικά το ενοίκιο τους. Κατά την 20.6.2018, ημέρα κατά την οποία οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι τερμάτισαν την οποιαδήποτε συμβατική σχέση των διαδίκων, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν όφειλε στους Αιτητές το απαιτούμενο απ' αυτούς ποσό των €620.-. Ο μάρτυρας δεν κατέθεσε κατά πόσον η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε οποιοδήποτε άλλο ποσό για το επίδικο υποστατικό. Κατέβαλλε τα ενοίκια της για το υποστατικό αρ. 6Α, σε ύψος €220.- και τα είχε καταβάλει κατά τον ουσιώδη χρόνο; Τα καταβάλλει σήμερα; Οφείλει οποιοδήποτε ενοίκιο εκ €220.- όπως είναι η δική της εκδοχή του ποσού του ενοικίου, για το υποστατικό στον αρ. 6Α; Τα ερωτήματα αυτά δεν απαντώνται. Ο κ. Βρασίδας κατέθεσε ότι, με τον ΧΜ, κατά τη συμφωνία ενοικίασης, συμφωνήθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 προβεί σε εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης του υποστατικού στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, 1060 Λευκωσία, το οποίο βρισκόταν σε άθλια κατάσταση. Το δε κόστος θα το αναλάμβαναν οι ιδιοκτήτες και/ή θα αποκοπτόταν από το μηνιαίο ενοίκιο. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 προέβη σ' όλες τις εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης του υποστατικού στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, συνολικού κόστους εκ ποσού €5.
23. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 απαιτούσε και απαιτεί από τους ιδιοκτήτες το εν λόγω ποσό, πλην όμως ο ΧΜ αμελούσε και/ή αρνούνταν να το αποκόψει από το μηνιαίο ενοίκιο, κατά παράβασην της σχετικής αναφερόμενης συμφωνίας και επιπλέον, απαιτούσε και λάμβανε το μηνιαίο ενοίκιο με το πρόσχημα ότι θα προχωρούσε σε λήψη μέτρων έξωσης της Καθ' ης η Αίτηση 1 από το υποστατικό. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 αξιώνει το ποσό των €5.200, δηλαδή το κόστος εργασιών αποκατάστασης και ανακαίνισης του επίδικου υποστατικού. Ουδεμία λεπτομέρεια δίδει ο μάρτυρας σε σχέση με τις εργασίες οι οποίες κατ' ισχυρισμόν του έγιναν, ούτε την κοστολόγηση τους, ενώ ο ΧΜ, καίτοι είναι αποδεκτόν ότι ήταν αντιπρόσωπος των Αιτητών και εισέπραττε τα ενοίκια εκ μέρους τους, δεν κλήθηκε να καταθέσει περί της προφορικής συμφωνίας του με τους Καθ' ων η Αίτηση. Το ζήτημα της απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση για αποζημιώσεις, παρέμεινε εν πολλοίς χωρίς την ορθή δικογράφηση και χωρίς αποδεικτικό υπόβαθρο. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Οι Αιτητές είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία συστάθηκε στις 21.7.1980, με αριθμό ΗΕ 14387 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Διευθύντριες είναι οι κυρίες Καίτη Κραμβή AS'AD και Αγνή Κραμβή Ιακωβίδου. Η τελευταία είναι και η Γραμματέας της εταιρείας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία συστάθηκε την 15.12.2009 (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Διευθυντής και Γραμματέας είναι ο κ. Στέλιος Βρασύδας. Οι Αιτητές είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες, από την 11.1.1983, ενός ακινήτου, το οποίο περιγράφεται ως «οικόπεδο, κλινική, αυλή», στην Ενορία Αγίου Αντωνίου, εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας, επί της οδού Πινδάρου 12, με αρ. εγγραφής 24/1231, Φύλλο/Σχέδιο 21/460604, Τμήμα 24, Τεμάχιο 429 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Α.1 η οποία δεν αμφισβητήθηκε επί του σημείου, η κλινική κατεδαφίστηκε και στο ακίνητο ανεγέρθηκε κτιριακό συγκρότημα, το οποίο διαχωρίστηκε σε καταστήματα, ένα εκ των οποίων είναι το επίδικο υποστατικό. Στο τοπογραφικό σχέδιο στον Τίτλο Ιδιοκτησίας, φαίνεται ότι το ακίνητο είναι γωνιακό και εφάπτεται και επί της οδού Θουκυδίδου. Δεν έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας των καταστημάτων, περιλαμβανομένου του επίδικου υποστατικού. Το κτιριακό συγκρότημα κείται εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
24. Η Μ.Α.1 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε, ότι το επίδικο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και ότι ήταν υπό ενοικίαση ή προσφερόταν προς ενοικίαση, κατά την εν λόγω ημερομηνία. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι Αιτητές και η Καθ' ης η Αίτηση 1 υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 12.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147 (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Το έγγραφο προνοεί για την ενοικίαση ενός καταστήματος με αρ. 8Α επί της οδού Θουκυδίδου, για την περίοδο από 15.10.2016 έως 14.10.2018, με ενοίκιο €240.-, προπληρωτέο την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός. Το έγγραφο προνοούσε για αυτόματη ανανέωση ενός έτους, εκτός εάν εκάτερος των συμβαλλομένων ειδοποιούσε τον έτερον δύο μήνες προηγουμένως, με ασφαλισμένη επιστολή, ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ενοικίασης. Το υποστατικό ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως χώρος γραφείου. Οι ρήτρες 4 και 5 προνοούσαν ως ακολούθως: «
25. Εάν ο ενοικιαστής ήθελε παραλείψη να πληρώση το ενοίκιον ενός οποιουδήποτε μηνός ή μέρους αυτού με παράτασιν 10 ημερών ή/και εάν ήθελε παραβή οιονδήποτε όρον ή όρους του παρόντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, ο ιδιοκτήτης θα έχη το δικαίωμα να τερματίση την παρούσαν ενοικίασιν και να αναλάβη κατοχή του ειρημένου υποστατικού. Εν τοιαύτη δε περιπτώσει ο ιδιοκτήτης θα έχει το δικαίωμα να ενοικιάση το υποστατικόν εις τρίτον, και να απαιτήσει οιανδήποτε διαφοράν ενοικίου, εάν ήθελεν υπάρξη τοιαύτη, δια τον υπολειπόμενον χρόνον της ενοικιάσεως.» «
26. Ο ενοικιαστής δεν έχει το δικαίωμα να κάμνη οιανδήποτε τροποποίησιν ή προσθήκην ή επισκευήν άνευ της γραπτής συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτου. Οιαδήποτε προσθήκη, τροποποίησις ή επισκευή ούτω γενομένη, θα γίνεται εξόδοις του ενοικιαστού και θα παραμένη ιδιοκτησία του ιδιοκτήτου, άνευ υποχρεώσεως του όπως αποζημιώση τον ενοικιαστήν. Ο ενοικιαστής θα υποχρεούται εν τούτοις να μετακινήση οιανδήποτε τοιαύτην τροποποίησιν, προσθήκην ή επισκευήν ηκαι να επαναφέρη τα ενοικιασθέν υποστικόν εις την προτέραν αυτού κατάστασιν εάν ήθελεν ούτω αποφασίση ο ιδιοκτήτης κατά την παράδοσιν αυτού. Ο ιδιοκτήτης εις ουδεμίαν ευθύνεται επιδιόρθωσιν εκτός του υδατοστεγούς της στέγης.» Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε Εγγύηση στο ίδιο ενοικιαστήριο έγγραφο. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι το Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου δεν είναι πλήρως ευανάγνωστο. Είναι όμως πλήρως ευανάγνωστο και ενώπιον του Δικαστηρίου, το κείμενο του εγγράφου ως αποκαλύφθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση στην ένορκο δήλωση αποκάλυψης του κ. Στέλιου Βρασίδα, ημερομηνίας 8.7.
27. Ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι, περί τον Οκτώβριο 2016, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήρθε σε επικοινωνία με κάποιο ΧΜ, ο οποίος εμφανίστηκε ως διαχειριστής του υποστατικού των Αιτητών που βρίσκεται στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 8Α, 1060 Λευκωσία και συμφώνησε μαζί του για ενοικίαση του αναφερόμενου υποστατικού. Πλην όμως τελικά, η εν λόγω συμφωνία τους ακυρώθηκε άμεσα με κοινή βούληση των μερών, το δε έγγραφο το οποίο συντάχθηκε, δεν ολοκληρώθηκε, με αποτέλεσμα να μην δύναται να παράξει έννομα αποτελέσματα. Ο Μ.Κ.1 δεν λέει πώς έγινε η ακύρωση, δεν παρουσίασε οποιοδήποτε έγγραφο και δεν αναφέρει καν το λόγο της ισχυριζόμενης ακύρωσης. Επιπλέον, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι προχώρησε σε προφορική συμφωνία με τον ΧΜ εκ μέρους των Αιτητών, για την ενοικίαση ενός καταστήματος με αριθμό 6Α, δηλαδή του επίδικου. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παραδέχεται ότι παρέλαβε την κατοχή του επίδικου και ότι τη διατηρεί μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο δεν γνωρίζει οτιδήποτε περαιτέρω σχετικά με υποστατικό με αριθμό 8Α επί της οδού Θουκυδίδου. Ούτε καν εάν αυτό υπάρχει επί του εδάφους. Οι Αιτητές ισχυρίστηκαν ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο αφορούσε το επίδικο υποστατικό και ότι ανεγράφη λανθασμένα ο αριθμός 8Α. Εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση 1, αφενός δέχεται τη συνομολόγηση του ενοικιαστηρίου εγγράφου, αφετέρου δεν προσκόμισε μαρτυρία για την ακύρωση αυτού και ταυτόχρονα, δέχεται ότι ενοικίασε και ενοικιάζει το υποστατικό με αριθμό 6Α, κατέβαλε ενοίκιο γι' αυτό και ο Μ.Κ.1 προσκόμισε ως Τεκμήριο 1, χρέωση της Α.Η.Κ. για την περίοδο από 5.9.2018 έως 5.11.2018, στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1, για το υποστατικό επί της οδού Θουκυδίδου 6Α, 1060 Λευκωσία, το Δικαστήριο δέχεται το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου, ως το ενοικιαστήριο έγγραφο για το επίδικο υποστατικό, δηλαδή το υπ' αρ. 6Α επί της οδού Θουκυδίδου. Το έγγραφο προνοούσε για ενοικίαση δύο ετών, αλλά υπογράφεται από μόνο ένα μάρτυρα. Το έγγραφο είναι άκυρο εξ' υπαρχής και μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση από μήνα σε μήνα, η οποία έληγε την 14.10.
28. Η περιοδική συμβατική ενοικίαση τερματίστηκε ενωρίτερα, από τους Αιτητές. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλλε ενοίκιο ύψους €240.- μηνιαίως, ως προνοείται στο ενοικιαστήριο έγγραφο και όχι €220.- μηνιαίως, όπως ισχυρίζεται ότι ήταν το ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό, το οποίο εισέπραττε ο ΧΜ εκ μέρους των Αιτητών και εξέδιδε απόδειξη (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Όλες οι πληρωμές αναφορικά με τις οποίες κατέθεσε η Μ.Α.1 και οι αποδείξεις είσπραξης τις οποίες παρουσίασε και δεν αμφισβητήθηκαν, αφορούν στο ποσό των €240.- Το ποσό των €220.- δεν φαίνεται πουθενά, σε καμία πληρωμή και/ή απόδειξη. Το Δικαστήριο δέχεται ότι το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό, ήτοι το κατάστημα επί της οδού Θουκυδίδου 6Α, είναι €240.- μηνιαίως. Η Μ.Α.1 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε το ενοίκιο Δεκεμβρίου 2017 την 8.1.2018, Ιανουάριου 2018 την 12.2.2018, Φεβρουάριου 2018 την 12.3.2018, Μαρτίου 2018 την 12.5.2018, Απριλίου 2018 την 26.6.2018, Μαΐου 2018 την 2.7.2018, Ιουνίου 2018 την 27.8.2018, Ιουλίου 2018 την 30.10.2018 και ουδέν ποσό έκτοτε. Μέχρι την 29.6.2018, η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε τα ενοίκια των μηνών Μαΐου - Ιουνίου 2018 και όχι Απριλίου - Ιουνίου 2018, όπως κατέθεσε η κα. Ιακωβίδου, εφόσον το ενοίκιο Απριλίου 2018 πληρώθηκε την 26.6.2018, σύμφωνα με τη δική της μαρτυρία (βλέπετε και Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση 1, με κοινοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ημερομηνίας 20.6.2018, με την οποία την ειδοποίησαν ότι οφείλει τα ενοίκια των μηνών Απριλίου - Ιουνίου 2018, ύψους €720.-. Στη δεύτερη παράγραφο καταγράφεται ποσό €620.- ως το ολικό οφειλόμενο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία και στη δεύτερη υποπαράγραφο της τρίτης παραγράφου, σημείο (β), το ποσό των €720.- που είναι και το ορθό άθροισμα του ενοικίου τριών μηνών. Υπό το φως των προνοιών του ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλέπετε σχετικά και πιο πάνω), οι Αιτητές είχαν το δικαίωμα να τερματίσουν τη συμβατική ενοικίαση. Για να είναι νόμιμος ο τερματισμός συμβατικής ενοικίασης, πρέπει να δοθεί προειδοποίηση ενός μηνός. Οι Αιτητές έδωσαν χρόνο πέραν του ενός μηνός, ήτοι μέχρι την 31.7.
29. Κρίνεται ότι η επιστολή ημερομηνίας 20.6.2018, αποτελεί νόμιμο τερματισμό της περιοδικής συμβατικής ενοικίασης. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η επιστολή επιδόθηκε την 29.6.2018 στη μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση 2 για τον ίδιο και ως αρμόδιο πρόσωπο στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (ως αυτό φαίνεται στο Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου) για την Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Πριν την επίδοση της πιο πάνω επιστολής, δηλαδή την 26.6.2018, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε το ενοίκιο του μηνός Απριλίου
30. Τρεις ημέρες μετά την επίδοση της πιο πάνω επιστολής, δηλαδή την 2.7.2018, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε το ενοίκιο του μηνός Μαΐου
31. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν παρέδωσε την κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι την 31.7.2018 και κατά την εν λόγω ημερομηνία, όφειλε τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου
32. Το ενοίκιο Ιουνίου 2018 απαιτήθηκε με την εν λόγω επιστολή. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου υποστατικού μετά την 31.7.2018 και ούτως κατέστη θέσμια ενοικιάστρια την 1.8.
33. Δεν κατέβαλε τα οφειλόμενα ενοίκια ούτε εντός 21 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Κατέβαλε το ενοίκιο του μηνός Ιουνίου 2018 την 27.8.2018 και του μηνός Ιουλίου 2018 την 30.10.2018 (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου). Σύμφωνα με το άρθρο 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι πρόνοιες του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση, πλην των όρων που αφορούν τη διάρκεια της ενοικίασης και το ύψος του ενοικίου. Η κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε την 14.11.2018 και κατά την εν λόγω ημερομηνία, η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε τα ενοίκια των μηνών Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2018, ύψους €960.-. Ο μήνας Ιούλιος 2018, ο οποίος απαιτείται με την κυρίως Αίτηση, είχε ήδη εξοφληθεί (βλέπετε πιο πάνω). Τα υπόλοιπα τα οποία απαιτούνται με την κυρίως Αίτηση, ήταν οφειλόμενα. Η κυρίως Αίτηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, την 16.11.2018, όπως φαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης στο φάκελο της υπόθεσης και η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν εξόφλησε το οφειλόμενο ποσό εντός 14 ημερών από την επίδοση αυτής. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν προέβη σε άλλες πληρωμές και οφείλει σήμερα τα ενοίκια από τον Αύγουστο 2018. Βλέπετε σχετικά και το Τεκμήριο 7 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου, το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, αναφέρεται στο υποστατικό αρ. 8Α, το οποίο αναφέρεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, ενώ κατατέθηκε σε σχέση το υπ' αρ. 6Α, δηλαδή το επίδικο υποστατικό. Βλέπετε σχετικά και πιο πάνω. Από την ενώπιον μας μαρτυρία, καταδεικνύεται επίσης ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 καθυστερούσε συστηματικά την καταβολή των ενοικίων για το επίδικο υποστατικό. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν προβάλλει ουσιαστική υπεράσπιση στην απαίτηση για οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια. Λέγει ότι προέβη σε έξοδα στο επίδικο υποστατικό τα οποία απαιτεί από τους Αιτητές, χωρίς να τα εξειδικεύει και να παρουσιάζει που βασίζει την αξίωση αυτών από τους Αιτητές. Είναι δική της αξίωση και φέρει η ίδια το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της. Λέγει ότι συνομολόγησε ενοικιαστήριο έγγραφο, αλλά ήταν για άλλο υποστατικό και τελικά ακυρώθηκε, χωρίς να δείχνει πως ακυρώθηκε υπογραμμένη σύμβαση, όμως δέχεται ότι παρέλαβε την κατοχή του επίδικου και τη διατηρεί μέχρι σήμερα. Λέγει ότι το ενοίκιο το οποίο είχε συμφωνήσει και κατέβαλλε ήταν €220.- μηνιαίως, ενώ παρουσιάστηκε αριθμός πληρωμών της για €240.- μηνιαίως, τις οποίες δεν αμφισβήτησε. Λέγει ότι προέβη σε μία προφορική συμφωνία, χωρίς να παρουσιάσει επαρκή σχετική μαρτυρία και ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών, η οποία επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της. Το σύνολο της υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση, παραμένει μετέωρο και χωρίς να αποδειχθούν στον απαιτούμενο βαθμό οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο δικόγραφο των. Νομική πτυχή: Περιοδικές Ενοικιάσεις (Periodic Tenancies): Το ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο υπέγραψαν οι Αιτητές και η Καθ' ης η Αίτηση 1 την 12.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147, προνοούσε για περίοδο ενοικίασης δύο ετών, αλλά υπεγράφη από μόνο ένα μάρτυρα. Το έγγραφο ήταν άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio) δυνάμει των προνοιών του άρθρου 77

(1)[2] του Κεφ. 149 και, εφόσον το ενοίκιο ήταν πληρωτέο επί μηνιαίας βάσεως, μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αυθεντία Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα, αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή τη λήξη της περιόδου που προβλέπεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε σελίδα 1995 [3]). Τα ίδια αποφασίστηκαν και στην αυθεντία Μιχαήλ κ.ά. ν. Γιαννή,

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2052. Ακολουθώντας τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, Tryfon Co. v. Black and Decker

(1983)1 C.L.R. 971) και Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη

(1995)1 Α.Α.Δ. 889, πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση η οποία να εκπνέει στο τέλος της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης. Ειδοποίηση η οποία λήγει στο μέσο της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης δεν είναι καλή ειδοποίηση και δεν έχει το αποτέλεσμα του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης (βλέπετε Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη, πιο πάνω). Με τον Τροποποιητικό Νόμο 128(Ι)/2007, εισήχθη στη βασική νομοθεσία, δηλαδή τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/83, νέο άρθρο 11

(4). Λαμβάνοντας υπόψην το λεκτικό του εν λόγω εδαφίου [4], καθώς και την αυθεντία Εταιρεία Ακινήτων Ονασαγόρας Λτδ v. Κύπρος Σπανούδης,

(2014)1(Β) Α.Α.Δ. 1533, η ειδοποίηση η οποία στέλνεται από τον ιδιοκτήτη προς τον ενοικιαστή για την εξόφληση καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, δύναται να τερματίσει και περιοδική ενοικίαση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11

(4). Στην προκείμενη περίπτωση, η περίοδος ενοικίασης η οποία προβλεπόταν από το άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο, έληγε την 14.10.

1. Οι Αιτητές νόμιμα τερμάτισαν τη συμβατική περιοδική ενοικίαση, με την επιστολή τους ημερομηνίας 20.6.2018 (βλέπετε πιο πάνω) και, εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου υποστατικού μετά την πάροδο της περιόδου προειδοποίησης, αυτή κατέστη θέσμια ενοικιάστρια από την 1.8.
2. Με την ίδια επιστολή, δόθηκε ειδοποίηση καταβολής των μέχρι τότε οφειλόμενων ενοικίων, όπως προνοείται στο άρθρο 11

(4)και στην αυθεντία Εταιρεία Ακινήτων Ονασαγόρας Λτδ v. Κύπρος Σπανούδης (πιο πάνω), ώστε να ικανοποιούνται οι πρόνοιες του άρθρου 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Ειδικές αποζημιώσεις: Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρου

(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους

(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396, Μαίττα v. Γεωργίου κ.ά.

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 1, Παναγιώτου v. Φραγκέσκου κ.ά.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Λοϊζου v. Μουρτζή

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 883, Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, Πίριλλος v. Κονναρή

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν δικογράφησε ειδικά τις οποιεσδήποτε αποζημιώσεις απαιτεί για εργασίες ανακαίνισης και αποκατάστασης του επίδικου υποστατικού, δεν κατέδειξε την υποχρέωση των Αιτητών να την αποζημιώσουν για τέτοια έξοδα και απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει και να τις αποδείξει ειδικά και συγκεκριμένα. Η Ανταπαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Εγγύηση και θέσμια ενοικίαση: Λεκτικό: Το λεκτικό της εγγύησης υπέγραψε ο Καθ' ου η Αίτηση 2. Την υπογραφή της Εγγύησης υπό του Καθ' ου η Αίτηση 2 στο Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου, παραδέχθηκε ο ίδιος στη μαρτυρία του, με την προσθήκη ότι το εν λόγω έγγραφο και άρα η εγγύηση, αφενός ακυρώθηκε και αφετέρου αφορούσαν σε άλλο κατάστημα και όχι το επίδικο. Αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν απορριφθεί από το Δικαστήριο. Βλέπετε σχετικά και πιο πάνω. Το λεκτικό της εγγύησης έχει ως εξής: «ΕΓΓΥΗΣΗ Ο υποφαινόμενος Στέλιος Βρασίδα I.C. [ ] δια του παρόντος εγγυώμαι την υπό του άνω ενοικιαστού εκπλήρωσιν όλων των υποχρεώσεων του δυνάμει του άνω συμβολαίου, η δε εκ μέρους μου εγγύησις αύτη θα είναι δεσμευτική δι' εμέ και θα εξακολουθή να καλύπτη και πάσαν νοητήν ή υπονοούμενη παράτασιν του άνω συμβολαίου γινομένην είτε συνεινέσει των άνω συμβαλλομένων είτε αναγκαστικώς συνεπεία του Νόμου, επίσης και εάν ο άνω ιδιοκτήτης ήθελε παράσχει εις τον ενοικιαστήν οιανδήποτε παράτασιν πληρωμής, ταύτα δε πάντα ανεξαρτήτως εάν εδόθη ή όχι προηγούμενη ειδοποίησις εις εμέ περί τούτων, και θα εξακολουθώ να ευθύνωμαι ως εγγυητής του άνω ενοικιαστού εν πάση περιπτώσει διά οιανδήποτε υποχρέωσιν αυτού σχετικώς προς την υπό τούτου ενοικίασιν και κατοχή του άνω κτήματος μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως ελευθέρας της κατοχής τούτου εις τον ιδιοκτήτην.» [η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου] Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Πέραν του πιο πάνω αποσπάσματος, το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16 της αυθεντίας Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [5]. Στην παρούσα περίπτωση, το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για περίοδο ανανέωσης (βλέπετε πιο πάνω), για ένα έτος, αλλά το ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν άκυρο εξ' υπαρχής και μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση από μήνα σε μήνα, η οποία τερματίστηκε νόμιμα. Βλέπετε σχετικά και πιο πάνω. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [6]. Στην αυθεντία Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δεν δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν, δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Α.Ρ. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου

(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφή του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows

(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για την ενοικιάστρια, η οποία κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση

1. Περαιτέρω, το ενοικιαστήριο έγγραφο υπεγράφη από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και η εταιρεία ανέλαβε την κατοχή του επίδικου υποστατικού δυνάμει αυτού. Ο Εγγυητής είναι αξιωματούχος της Καθ' ης η Αίτηση
2. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες. Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω).» Κρίνουμε ότι από το λεκτικό της εγγύησης που δόθηκε, προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο, η παραχώρηση εγγύησης για την καταβολή του ενοικίου κατά τη θέσμια ενοικίαση. Κρίνουμε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι υπόλογος για οποιαδήποτε καθυστερημένα και οφειλόμενα υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοίκια, μετά τη λήξη ή τον τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης. Προδικαστικές ενστάσεις: Καθ' ων η Αίτηση: Με την Απάντηση και Ανταπαίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις, ουσιαστικά ότι η κυρίως Αίτηση είναι πρόωρη επειδή δεν τερματίστηκε νόμιμα η ενοικίαση και/ή επειδή το περιεχόμενο οποιασδήποτε επιστολής τερματισμού δεν δύναται να παράγει νόμιμα αποτελέσματα αφού κατά την 29.6.2018, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν όφειλε στους Αιτητές το ποσό των €720.- και/ή είχαν εξοφλημένα όλα τα δεδουλευμένα ενοίκια. Όπως λεπτομερώς παρατίθεται και αναλύεται πιο πάνω, οι προδικαστικές ενστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση είναι ανεδαφικές και απορρίπτονται. Αιτητών: Οι Αιτητές, στην Απάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση, εγείρουν προδικαστική ένσταση σχετικά με τον Τύπο της Απάντησης και Ανταπαίτησης. Ενόψει της νομολογιακά καθιερωμένης δυνατότητας καταχώρησης Ανταπαίτησης σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (βλέπετε σχετικά την αυθεντία L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. v. Φράγκου κ.ά.

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 392) και της τελικής κατάληξης του Δικαστηρίου, κρίνουμε ότι περιττεύει η εξέταση αυτής της θέσης. Κώλυμα δια συμπεριφοράς (estoppel by conduct) και κώλυμα δι' εγγράφου (estoppel by deed): Με την Απάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση, οι Αιτητές δικογραφούν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται δια συμπεριφοράς και/ή εγγράφου να ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν είναι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού, καθότι υπέγραψαν συμφωνία με την οποία τους αναγνώρισαν ως ιδιοκτήτες και τους κατέβαλλαν ενοίκια. Οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί των Αιτητών έχουν αποδειχθεί ικανοποιητικά, όπως φαίνεται πιο πάνω. Εξετάζουμε κατά πόσον εγείρεται θέμα κωλύματος δια παραστάσεως (estoppel by representation), το οποίο representation περιλαμβάνει τη συμπεριφορά (conduct) η οποία με τη σειρά της περιλαμβάνει τη σιωπή (silence) και την υπόσχεση (promise). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16

(2), παράγραφος 951, κάτω από την επικεφαλίδα "Meaning of 'estoppel'" λέει τα ακόλουθα: "'Estoppel' has been described as a principle of justice and of equity which prevents a person who has led another to believe in a particular state of affairs from going back on the words or conduct which led to that belief when it would be unjust or inequitable (unconscionable) for him to do so. The person making the statement, promise or assurance is said to be estopped from denying or going back on it; 'estopped' means 'stopped'. ... With the exception of proprietary estoppel, estoppel cannot be used as a cause of action, but it may ensure the success of a cause of action by preventing a party from alleging or proving in legal proceedings that a fact is otherwise than it has been made to appear." Στο ίδιο σύγγραμμα, στην παράγραφο 957, κάτω από την επικεφαλίδα "Common law estoppel by representation", λέγει τα εξής: "Where a person has by words or conduct [7] made to another a clear and unequivocal representation of fact, either with knowledge of its falsehood or with the intention that it should be acted upon, or has so conducted himself that another would, as a reasonable person, understand that a certain representation of fact was intended to be acted upon, and the other person has acted upon such representation and thereby altered his position, an estoppel arises against the party who made the representation, and he is not allowed to avert that the fact is otherwise than he represented it to be." Επί του ιδίου θέματος, στην παράγραφο 1076, κατά από την επικεφαλίδα "Requirements for common law estoppel by representation", εκτός από τα πιο πάνω, τα οποία επαναλαμβάνονται, προστίθεται ότι: "It seems that, in contrast to the position where promissory estoppel or proprietary estoppel arises, there is no additional requirement of unconscionability." Σχετική είναι επίσης η αυθεντία Παπακόκκινου κ.ά. v. Δήμου Πάφου

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2398, όπου στις σελίδα 2410 και 2411 ο έντιμος Δικαστής κ. Τ. Ηλιάδης δίνει και τον ορισμό της 'μίσθωσης' προτού προχωρήσει στην παράθεση των αρχών του κωλύματος: «Δεν υπάρχει ορισμός του όρου 'μίσθωση' στο Κεφ. 224, αλλά μπορεί να λεχθεί ότι είναι μια συμφωνία που περικλείει τους καθορισμένους όρους μία ενοικίασης και δίνει το δικαίωμα αποκλειστικής κατοχής στον ενοικιαστή, είτε αμέσως είτε σε μια μελλοντική ημερομηνία. (Halsbury's Laws of England, Vol. 23, para. 1033). Σύμφωνα με τον Woodfall η μίσθωση (demise or lease) είναι η εκχώρηση του δικαιώματος αποκλειστικής κατοχής γης για ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα λιγότερο από εκείνο που δικαιούται το πρόσωπο που εκχωρεί το δικαίωμα (Woodfall "Landlord and Tenant", Vo. 1, para. 1-003). Σύμφωνα με τον Nokes το Κώλυμα (Estoppel) είναι ένας κανόνας με τον οποίο ένας διάδικος εμποδίζεται από του να εγείρει ή να αρνηθεί ένας γεγονός (Nokes "Introduction to Evidence" 3rd Ed., page 208), ενώ σύμφωνα με τον Phipson είναι ένας κανόνας που εμποδίζει ένα διάδικο από του να αρνηθεί την ύπαρξη μιας κατάστασης γεγονότων που έχει προβάλει προηγουμένως (Phipson on Evidence, 12th Ed., page 912). Το Κώλυμα μπορεί να είναι

(1)Κώλυμα λόγω δεδικασμένου (Estoppel by record),

(2)Κώλυμα λόγω καταχωρίσεων σε έγγραφα (Estoppel by deed) και

(3)Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς (Estoppel by conduct or Estoppel in pais). Σύμφωνα με τον Κανόνα του Κωλύματος λόγω συμπεριφοράς, «Όταν ένας συμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή με τα λόγια του ή τη συμπεριφορά του προβαίνει σε μία υπόσχεση ή διαβεβαίωση προς τον άλλο συμβαλλόμενο, που αποσκοπεί να επηρεάσει τις νομικές σχέσεις μεταξύ τους και ο άλλος συμβαλλόμενος ενεργεί πάνω σε αυτή, διαφοροποιώντας τη θέση του προς βλάβη, δεν θα επιτραπεί στο συμβαλλόμενο που προέβηκε στην υπόσχεση ή έδωσε τη διαβεβαίωση να ενεργήσει με τρόπο ασυμβίβαστο προς αυτή». (Χ''Γιάννης v. Γενικού Εισαγγελέα

(1970)1 C.L.R. 32). Το Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς μπορεί να πάρει τη μορφή του (

1. i)Κωλύματος λόγω παραστάσεων (Soanes v. London and South Western Railway [1919] 120 L.T. 598). (
2. ii)Κωλύματος λόγω υποσχέσεων (Central London Property Trust Ltd. v. High Trees House Ltd. [1947] 1 K.B. 130). και (iii) Περιουσιακού Κωλύματος. Το Περιουσιακό Κώλυμα διαφέρει από τα άλλα κωλύματα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, γιατί παρέχει βάση αγωγής στο πρόσωπο προς το οποίο έχει γίνει η παράσταση, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κωλύματα τα οποία μπορούν να προβληθούν μόνο ως βάση για υπεράσπιση.» Είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται ως εκ της συμπεριφοράς τους και ιδιαίτερα εκ της παραλαβής και διατήρησης της κατοχής υποστατικού των Αιτητών και της καταβολής ενοικίων γι' αυτό στους Αιτητές, να ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν είναι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού το οποίο κατέχει η Καθ' ης η Αίτηση 1. Κώλυμα λόγω δήλωσης σε έγγραφο - Estoppel by deed: Με το Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου, η Καθ' ης η Αίτηση 1 αναγνώρισε τους Αιτητές ως ιδιοκτήτες του υποστατικού επί της οδού Θουκυδίδου υπ' αρ. 8Α και με την παραλαβή της κατοχής του υποστατικού επί της οδού Θουκυδίδου υπ' αρ. 6Α, τους αναγνώρισε ως ιδιοκτήτες του εν λόγω υποστατικού. Η εξήγηση η οποία δόθηκε από την πλευρά των Αιτητών, ότι η αναφορά στο ενοικιαστήριο έγγραφο σε αρ. 8Α ήταν λανθασμένη και η ορθή αναφορά είναι αρ. 6Α, παρουσιάζεται ως λογική υπό το φως του συνόλου της παραδεκτής και αποδεκτής μαρτυρίας: ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλαβε και διατηρεί την κατοχή του υποστατικού υπ' αρ. 6Α και κατέβαλλε ενοίκιο γι' αυτό από τον Οκτώβριο 2016 μέχρι τον Ιούλιο 2018. Πρόκειται για δήλωση γεγονότος σε έγγραφο (statement of fact in a deed). Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16

(2), παράγραφος 1011, κάτω από την επικεφαλίδα "Estoppel by deed may arise from statement of fact or creation of legal estate": "Estoppel by deed comprises two distinct, but overlapping concepts:

(1)estoppel by statement of fact in a deed, and

(2)estoppel arising from the creation of a legal relationship in a deed. . Estoppel by deed is a formal estoppel arising from inconsistency alone, without the need to prove detrimental reliance, and the state of mind of the parties is generally unimportant." Το εν λόγω σύγγραμμα μνημονεύει την εμβέλεια του Κανόνα της ύπαρξης κωλύματος ειδικά σε σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή, στις παραγράφους 1030 και 1031: «

1. Estoppel by accepting grant of lease or mortgage of land. A lease or mortgage of land is created by estoppel when the grantor or landlord has no legal estate or interest in the land at the time of the grant; and; although a title by estoppel, such as the landlord or grantor in this case possesses, is good only against the person estopped by his own deed, namely the tenant or the grantee, yet as against the person estopped it has all the element of a real title... The estoppel arises when one or the other of the parties wants to deny one of the ordinary incidents or obligations of the tenancy on the ground that the landlord had no legal estate; and the basis of the estoppel is that having entered into an agreement which constitutes a lease or tenancy, he cannot repudiate that incident or obligation.» «
2. Estoppel binds landlord and tenant. It follows from the previous paragraph that the relationship of landlord and tenant may be brought into being even though the landlord has no title to the land of which he has purported to create a tenancy. The relationship so brought into being may subsist for the purposes of the Rent Acts.» Ακόμα, παρόλο που η αποδοχή ενοικίου δεν καταδεικνύει ότι δημιουργείται ενοικίαση (βλέπετε σχετικά Λιμνατίτη v. Σύννου

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 817), «payment of rent is prima facie a recognition of the title of the person to whom it is paid, and operates as an estoppel against the tenant if he disputes the title.» (παράγραφος 1037). Κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται δι' εγγράφου να αμφισβητούν την ιδιότητα των Αιτητών ως ιδιοκτητών του επίδικου υποστατικού. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεσην επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [8]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο υποστατικό να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999 και να ήταν υπό ενοικίαση ή να προσφερόταν προς ενοικίαση κατά την εν λόγω ημερομηνία. γ) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 να είναι θέσμια ενοικιάστρια. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εκ μέρους των Αιτητών, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. (η) Ή εάν αυτά έχουν καταβληθεί, η ενοικιάστρια διαρκούσης της ενοικιάσεως συστηματικά δεν κατέβαλλε το νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται και η έκδοση Διατάγματος έξωσης δικαιολογείται. Αναστολή διατάγματος έξωσης: Το άρθρο 11

(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Το Δικαστήριον, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσα το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελαν συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους.» Η Καθ' ης η Αίτηση 1 χρησιμοποιεί το επίδικο υποστατικό ως υποστατικό εργασίας για αριθμό ετών. Συνεπώς, κρίνουμε ότι υπάρχει λόγος άσκησης της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της αναστολής εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης, για περίοδο τεσσάρων

(4)μηνών, υπό των κατάλληλων όρων, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να μεταφέρει την επιχείρηση της σε άλλο υποστατικό. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή υπαλλήλων και/ή υπηρετών και/ή αντιπροσώπων αυτής και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου έλκει εξ' αυτής δικαιώματα και/ή γενικά κάθε προσώπου το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και έναν έκαστον εξ' αυτών, όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στους Αιτητές κενή και ελεύθερη κατοχή του ακινήτου και/ή υποστατικού στην οδό Θουκυδίδου αριθμός 6Α, 1060 Λευκωσία, το οποίο ενοικιάζει η Καθ' ης η Αίτηση 1 και χρησιμοποιεί ως κατάστημα και/ή ως γραφείο. Η εκτέλεση του Διατάγματος αναστέλλεται για περίοδο τεσσάρων

(4)μηνών από σήμερα, ήτοι μέχρι την 13.10.2023 περιλαμβανομένης, νοουμένου ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταβάλει στους Αιτητές παν ποσό ενοικίου σήμερα οφειλόμενο και το οποίο θα προκύψει εν τω μεταξύ, εντός ενός

(1)μηνός από την έκδοση της παρούσας απόφασης, ήτοι μέχρι 13.7.2023, περιλαμβανομένης. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €14.160,00 οφειλόμενα ενοίκια για το επίδικο υποστατικό για την περίοδο από Αύγουστο 2018 μέχρι Ιούνιο 2023, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €240,00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την 1.7.2023 μέχρι παράδοσης της κατοχής, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €240,00 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξόφλησης. (γ) Δικηγορικά έξοδα, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.000. Η εκτέλεση του Διατάγματος αναστέλλεται αρχικά από σήμερα μέχρι την 13.7.2023 και, νοουμένου ότι την ή μέχρι την 13.7.2023, εξοφληθούν τα ποσά των οφειλόμενων ενοικίων και ενδιαμέσων οφειλών ως ανωτέρω μέχρι και περιλαμβανομένου του ενδιαμέσου οφέλους του μηνός Ιουλίου 2023, τότε θα ανασταλεί περαιτέρω μέχρι την 31.7.2023 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα για την υπόλοιπη περίοδο των τεσσάρων

(4)μηνών από σήμερα, νοουμένου ότι την πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μηνός αρχής γενομένης την 1.8.2023, με επτά

(7)μέρες χάρη, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 θα καταβάλλουν στους Αιτητές το ενδιάμεσο όφελος, ως ανωτέρω. Η Ανταπαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Ιακωβίδου. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27

(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίησης, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης ένα τουλάχιστον μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [2] 77

(1)«Σύμβαση που αφορά μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» [3] «Έτσι, προκύπτει καθαρά από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού.» [4] «Η γραπτή προειδοποίηση που αποστέλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1)του παρόντος άρθρου θεωρείται και ως κατάλληλη ειδοποίηση που τερματίζει αυτόματα τη σύμβαση ενοικίασης, χωρίς αυτό να επηρεάζει, κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2007, τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου ή ενώπιον οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου υποθέσεις.» [5] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [6] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap. 86. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση [7] Στο footnote 1: "The conduct may be silence or inactivity when under a duty to speak or act: see eg Hopgood v. Brown [1955] 1 All ER 550, at 559 ." [8] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο