← Κύπρος

K.R.A GLASS WORKS LTD κ.α. ν. MOVITECO LIMITED, Αίτηση Αρ. Κ34/23, 20/9/2023

K.R.A GLASS WORKS LTD κ.α. ν. MOVITECO LIMITED, Αίτηση Αρ. Κ34/23, 20/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Κ34/23 (i-justice) Ενώπιον:

  1. K.R.A GLASS WORKS LTD
  2. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΡΩΣΣΙΔΗ Αιτητών και MOVITECO LIMITED Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης 20.9.2023 Για τους Αιτητές 1 και 2: κα. Σπ. Χριστοδούλου - Γεωργίου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ρ. Μαππουρίδης και κα. Λ. Μαππουρίδου για κ.κ. Ρίκκος Μαππουρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 29.6.2023, οι Αιτητές 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση, εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Όπως η εκτέλεση της δικαστικής αποφάσεως και διατάγματος εξώσεως ημερομηνίας 12/1/2023 εις την αίτηση εξώσεως αρ. Ε 118/2022 εκδοθείσα υπό του δικαστηρίου ελέγχουν ενοικιάσεων Λευκωσίας προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και Αιτητών στην αίτηση αρ. ΕΠΙ 8/2022 και εναντίον του Αιτητή αρ. 2 και Καθ' ων η αίτηση εις την αναφερόμενη αίτηση εξώσεως και ανάκτησης κατοχής, ανασταλεί μέχρι εκδικάσεως της αιτήσεως δια παραμερισμό της ανωτέρω απόφασης και του διατάγματος έξωσης μέχρι εκδικάσεως της αιτήσεως για ακύρωση και ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης και διατάγματος και ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Β. Οποιονδήποτε έτερον διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο και δίκαιον υπό τις περιστάσεις και Γ. Έξοδα της παρούσης αιτήσεως.» Η υπό εξέταση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 21, 22, 29, 31, 32 και 42, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θθ.1, 2, Δ.40 θ.1, Δ.48 θθ.1-4, 6, 7, 8, 9, 12, 13 και Δ.64 , στους περί Ενοικιοστασίου Δικαστικού Κανονισμούς, Καν. 7(α)(β)(στ)(ζ) και 11(α) και (β), στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις Γενικές Αρχές του Νόμου και της Νομολογίας και στο άρθρου 30 του Συντάγματος. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Αλέξη Χριστοδούλου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ένας εκ των Διευθυντών της Αιτήτριας 1 και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Ο μάρτυρας δεν εξηγεί από πού πηγάζει η προσωπική του γνώση εφόσον σημερινός Αιτητής 2 και Καθ' ου η Αίτηση στην Ε118/2022 στην οποία γίνεται αναφορά, είναι άλλο φυσικό πρόσωπο, το οποίο δεν προβαίνει σε ένορκο δήλωση, χωρίς να εξηγείται ο λόγος γι' αυτό. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι οι Αιτητές (αντιλαμβάνομαι εννοεί τους Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα), καταχώρησαν Αίτηση Εξώσεως με αρ. Ε118/2022 εναντίον του Εύρου Ρωσσίδη και της εταιρείας Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd., ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, για οφειλόμενα ενοίκια και άλλες ισχυριζόμενες οφειλές. Η Αίτηση έξωσης αναφερόταν σε συμφωνία ενοικιάσεως ακινήτου επί της οδού Στυλιανού Λένα αρ. 5 μεταξύ της εταιρείας Hyorest Properties Ltd. και της εταιρείας Γυαλιά Ε. Ρωσίδης Λτδ, η οποία μετονομάστηκε σε Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd., ως επικαλούνταν. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.9.2013, είχε γίνει μεταξύ της εταιρείας HYCREST RPOPERTY LTD και της εταιρείας Γυαλιά Ε. Ροσσίδης Λτδ, η οποία ακολούθως μετονομάστηκε σε K.R.A GLASS WORKS LTD. Αυτό ήταν γνωστό στους Αιτητές, οι οποίοι, εσκεμμένα και δόλια, το απέκρυψαν και προχώρησαν στην εν λόγω Αίτηση, χωρίς να αποκαλύψουν τα αληθή γεγονότα και χωρίς να ενημερώσουν το Δικαστήριο, ότι είχαν παράλληλα καταχωρήσει Αίτηση αύξησης ενοικίου με αριθμό Κ13/2022, η οποία εκκρεμεί. Ο κ. Χριστοδούλου δεν εξηγεί ποίος ήταν ο δόλος των Αιτητών στην προηγούμενη υπόθεση, Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και ποίο το κίνητρο τους να αποκρύψουν από το Δικαστήριο την πραγματική ταυτότητα του ενοικιαστή; Ποίον το όφελος που αποκόμισαν; Η εξασφάλιση απόφασης εναντίον νομικού προσώπου που δεν έχει την κατοχή του επίδικου υποστατικού, όπως οι Αιτητές στην παρούσα ισχυρίζονται; Είναι ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι οι Αιτητές γνώριζαν πως ο Ευριπίδης Ρωσσίδης δεν ήταν μέρος σε καμία συμφωνία ενοικίασης, εγγυητής ή εμπλεκόμενος προσωπικά. Τη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.9.2013, την υπέγραψε για την εταιρεία ως διευθυντής προσωπικά και όχι ως ενοικιαστής. Ο λόγος που δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση, είναι επειδή ουδέποτε επιδόθηκε στο μάρτυρα ως διευθυντή, Αίτηση έξωσης στην εταιρεία Γυαλιά Ε. Ρωσσίδης ως μετονομάστηκε σε K.R.A. GLASS WORKS LTD. Ως εκ τούτου, η εκδοθείσα απόφαση είναι άκυρη και συνεπακόλουθα, είναι άκυρα και άνευ αντικειμένου τα εκδοθέντα εντάλματα ανάκτησης κατοχής. Ασφαλώς, τα πιο πάνω εδύνατο να τα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, ως έχων προσωπική γνώση, μόνο ο κ. Ευριπίδης Ρωσσίδης, ο οποίος τήρησε σιγήν ιχθύος και σαφώς όχι ο μάρτυρας ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν εξαπατήσει το Δικαστήριο στην Αίτηση E118/2022, καθ' ότι αρχικά, προσπάθησαν για αύξηση ενοικίου τόσο προσωπικά στον Ευριπίδη Ρωσσίδη, όσο και ως διευθυντή της εταιρείας K.R.A GLASS WORKS LTD, με την αίτηση αύξησης ενοικίου Κ13/
  3. Για την εκδοθείσα Απόφαση και Διάταγμα εξώσεως, ο κ. Χριστοδούλου έχει λάβει γνώση μόλις πρόσφατα, μετά από ενημέρωση του Αιτητή
  4. Οι Καθ' ων η Αίτηση, ενώ γνωρίζουν ότι όλα τα οφειλόμενα ενοίκια έχουν διευθετηθεί, καθώς και το ρεύμα, προβαίνουν μονομερώς σε πράξεις αλλαγής κλειδαριών, κλεισίματος δωματίων και ανάρτησης ανακοινώσεων για ενοικίαση. Ο ίδιος ο ενόρκως δηλών αποκαλύπτει ότι η γνώση του είναι πρόσφατη και έμμεση, όχι άμεση. Επιπλέον, καθίσταται σαφές και από τα πιο κάτω, ότι η παράθεση γεγονότων από πλευράς των Αιτητών, είναι ελλιπής, αφού δεν έχουν παρουσιάσει την Απόφαση του Δικαστηρίου στην Ε118/22 και δεν παραθέτουν λεπτομερή σχετικά στοιχεία στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι η εταιρεία K.R.A Glass Works Ltd., καταβάλλει τα ενοίκια εκ ποσού €750.- ανελλιπώς, μέσω τράπεζας, μετά από άρνηση των Αιτητών να τα παραλαμβάνουν. Η απόφαση για ισχυριζόμενο ποσό ρεύματος δεν ισχύει, καθ' ότι πάντοτε το κατέβαλλαν στον ιδιοκτήτη. Οι νέοι ιδιοκτήτες αρνούνται να το παραλάβουν. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι, υπό τις περιστάσεις, είναι ορθό και δίκαιο όπως ανασταλεί η εκδοθείσα Απόφαση και το Διάταγμα εξώσεως και ανάκτησης κατοχής του ακινήτου, μέχρις εκδικάσεως της κυρίως Αιτήσεως για ακύρωση και/ή παραμερισμό της Απόφασης, ώστε η εταιρεία KRA Glass Works Ltd. να καταθέσει τις θέσεις και ισχυρισμούς της. Η εταιρεία έχει έννομο συμφέρον όπως εμπλακεί στη διαδικασία αυτή ως ενοικιαστές και επηρεαζόμενοι από τυχόν εκτέλεση μίας τέτοιας απόφασης και έξωσης σε βάρος τους. Συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει και παραμερίσει την Απόφαση και το εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 12.1.2023, μέχρις εκδικάσεως της κυρίως Αιτήσεως. Περαιτέρω, το εκδοθέν Διάταγμα είναι πρακτικώς ανεφάρμοστο για το λόγο ότι στο επίδικο υποστατικό, ενοικιαστής είναι οι Αιτητές 1 και όχι οι Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση Ε188/
  5. Τα δε περιουσιακά αντικείμενα ανήκουν στην εταιρεία K.R.A Glass Works Ltd. Οι Αιτητές δεν θα ζημιωθούν από την έκδοση του αιτουμένου Διατάγματος, επειδή τα ενοίκια πληρώνονται μέσω τραπέζης, σε αντίθεση με το μάρτυρα προσωπικά και την εταιρεία K.R.A Glass Works Ltd., που θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και επαγγελματική καταστροφή σε περίπτωση έξωσης. Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 28.6.2023 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1 και 2, εξαιτούνται ως ακολούθως: «1) Οι αιτητές αιτούνται την έκδοση απόφασης και ή διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και ή παραμερίζεται η απόφαση και ή διάταγμα και ή ένταλμα ανάκτησης κατοχής τα οποία εξεδόθησαν από το δικαστήριο στα πλαίσια της αιτήσεως Ε118/
  6. 2) Διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο δηλώνεται ότι ενοικιαστές του ακινήτου είναι οι αιτητές αρ.
  7. 3) Διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους αιτητές όπως υποβάλουν Υπεράσπιση και ακουστούν στην αίτηση των καθ' ων η αίτηση αρ. Ε 118/2022.. 4) Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη το δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. 5) Έξοδα παρούσης αιτήσεως» Οι Αιτητές δικογραφούν ότι επί της οδού Στυλιανού Λένα 5, στο Καϊμακλί, υπάρχει σύμπλεγμα αποθηκών. Δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1.9.2013, μεταξύ της εταιρείας Hycrest Properties Ltd. και της εταιρείας Γυαλιά Ε. Ρωσσίδης Λτδ, η οποία μετονομάστηκε σε K.R.A. GLASS WORKS LTD, η Αιτήτρια 1 ενοικίασε μία αποθήκη με αρ. 1, με κουζίνα, τουαλέτα και γραφείο, προς €750.- μηνιαίως. Η συμφωνία υπεγράφη μεταξύ των προηγούμενων ιδιοκτητών και του Αιτητή 2 ως διευθυντή και μετόχου της Αιτήτριας
  8. Όταν οι Καθ' ων η Αίτηση κατέστησαν ιδιοκτήτες, καταχώρισαν Αίτηση Καθορισμού ενοικίου Κ13/2020 και Αίτηση Ε118/
  9. Οι Αιτητές κατέβαλαν σε διάφορες περιόδους τα καθυστερημένα ενοίκια και οφειλές στην Α.Η.Κ. και δεν οφείλουν σήμερα οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Δόλια, οι Καθ' ων η Αίτηση απέκρυψαν από το Δικαστήριο τις διάφορες πληρωμές, παραπλανώντας ότι οφείλονται τα ισχυριζόμενα ποσά και ταυτόχρονα, ζητούσαν και Διάταγμα καθορισμού του ενοικίου. Οι Αιτητές είναι θέσμιοι ενοικιαστές και το επίδικο είναι ο επαγγελματικός τους χώρος. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καταχωρίσει Απάντηση μέχρι σήμερα. Διαδικασία: Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες επίδοσης της μονομερούς αιτήσεως, η οποία κατέστη δια κλήσεως. Εμφανίστηκαν δικηγόροι για τους Καθ' ων η Αίτηση και ζήτησαν χρόνο για την καταχώρηση ένστασης. Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις την 28.7.2023, επιφυλάσσοντας την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήθηκε την 26.7.2023 και αυτή βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρο 4, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 8, 9, 12 και 13, Δ.40 θθ.1 και 15, Δ.39 θθ.1 έως 10, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 21, 22, 29, 31, 32 και 42, στους περί Ενοικιοστασίου Δικαστικούς Κανονισμούς, Καν. 7(α)(β)(στ)(ζ) και 11(α) και (β), στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, Ν. 23/1983, άρθρο 6(β)(γ)(δ), στις συμφυείς εξουσίες, τη συνήθη πρακτική και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  10. Οι Αιτητές 1 και 2 δεν νομιμοποιούνται να ζητούν την αναστολή εκτέλεσης απόφασης που λήφθηκε στα πλαίσια άλλης Αίτησης, δηλαδή της Αίτησης Έξωσης υπ' αριθμό Ε118/2022, καθ' ότι δεν εξηγούν στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα κατά πόσον αξιώνουν την αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 12/01/2023 και του διατάγματος ημερομηνίας 01/06/2023 που εκδόθηκαν στα πλαίσια της Αίτησης Ε118/2022 για έναν από τους λόγους που προβλέπονται στο Άρθρο 6 (β) ή (γ) ή (δ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (23/1983) και συγκεκριμένα, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση για την έκδοση διατάγματος αναστολής στην παρούσα αίτηση, δεν προβλήθηκε είτε από τον Αιτητή 2 είτε μέσω του ενόρκως δηλούντα στην παρούσα, ισχυρισμός ότι το διάταγμα εκδόθηκε ως αποτέλεσμα απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους το οποίο να εξειδικεύεται προκειμένου να καταδειχθεί συζητήσιμη Υπόθεση.
  11. Οι Αιτητές 1 και 2 δεν μπορούν να επιτύχουν στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αφού στην παρούσα Αίτηση αναστολής, δεν προβάλλουν επίσης τον ισχυρισμό ότι μετά την έκδοση των διαταγμάτων για τα οποία επιδιώκουν την αναστολή, υπάρχει νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως η οποία δεν μπορούσε να προσαχθεί με την άσκηση εύλογης επιμέλειας όταν τα διατάγματα εκδόθηκαν και επιδόθηκαν στον Διευθυντή της Αιτήτριας
  12. Δεν περιέχεται τέτοια μαρτυρία στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα. Επομένως, δεν πληρείται η προϋπόθεση για ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης, αφού δεν συντρέχει καμιά από τις προϋποθέσεις του Άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, για την αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση διατάγματος του δικαστηρίου που να αιτιολογεί την έκδοση του Διατάγματος στην παρούσα Αίτηση.
  13. Δεν εξηγεί γιατί παρόλο ότι τα διατάγματα εκδόθηκαν στην απουσία του και παρόλο ότι του επιδόθηκαν, η απουσία του αυτή δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους του.
  14. Ενώ ο Αιτητής 2 ήταν διάδικος στην Αίτηση Έξωσης Ε118/2022, ούτε ο ίδιος, ούτε υπό την ιδιότητά του ως Διευθυντής της Αιτήτριας 1 στην παρούσα, δεν ακολούθησε τη διαδικασία που προνοείται στην Δ.40, Θ15, δηλαδή δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο ως Διευθυντής της Αιτήτριας 1 για οδηγίες, αφού αυτή ήταν πρόσωπο επηρεαζόμενο από την εκτέλεση της απόφασης ως «person affected by the execution».
  15. Οι Αιτητές 1 και 2 δεν προσέρχονται στην παρούσα διαδικασία με καθαρά χέρια, αφού πίσω από την Ένορκη Δήλωση άλλου Διευθυντή της Αιτήτριας 1, αποκρύπτουν ότι ο Αιτητής 2 στην παρούσα μονομερή αίτηση και αντίστοιχα Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Ε118/2022 είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής στην Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd και ένας εκ των τριών διευθυντών και μετόχων στην εταιρεία K.R.A Glass Works Ltd Αιτήτρια 1 στην παρούσα και επομένως γνώριζαν εξ αρχής την έκδοση των Διαταγμάτων για τα οποία επιδιώκουν αναστολή, χωρίς να πράξουν οτιδήποτε για την εμπρόθεσμη προσβολή τους.
  16. Ο Αιτητής 2 δεν προσέρχεται στην παρούσα διαδικασία με καθαρά χέρια, αφού αποφεύγει να αναφέρει ότι η Αίτηση Έξωσης Ε118/2023, του επιδόθηκε προσωπικά στις 15/11/2022, όπως επίσης ότι του επιδόθηκε προσωπικά την 01/02/2023 το διατάγματα έξωσης ημερομηνίας 12/01/2023 χωρίς να εξηγείται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα γιατί το γεγονός τούτο δεν αποτέλεσε αντικείμενο ενέργειας της Αιτήτριας 1 ως Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο δυνάμει της Δ.40 Θ 15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  17. Οι Αιτητές 1 και 2 δεν προσέρχονται στην παρούσα διαδικασία με καθαρά χέρια, επειδή αποκρύπτουν ότι ο Ενόρκως Δηλών της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση, δεν ήταν ούτε διευθυντής αλλά ούτε και μέτοχος της Αιτήτριας 1 κατά την ημερομηνία υπογραφής του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 01/09/2013 αλλά διορίστηκε διευθυντής και έγινε μέτοχος 4 χρονιά μετά την ενοικίαση, δηλαδή στις 18/10/
  18. Επομένως, ο Ενόρκως Δηλών δεν μπορεί να γνωρίζει τα γεγονότα που περιβάλλουν τον καταρτισμό του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, τα οποία εκθέτει στις παραγράφους 5 και 7 της Ένορκης Δήλωσης.
  19. Ο Ενόρκως Δηλών στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση, δεν αποκαλύπτει την πηγή γνώσης του για τα θέματα που αναφέρει στις παραγράφους 5 και
  20. Η απόφαση ημερομηνίας 12/01/2023 στην Αίτηση Ε118/2022 η οποία αποτελεί αντικείμενο στην παρούσα, επιδόθηκε στον Αιτητή 2 την 01/02/2023 και επομένως ως Διευθυντής της Αιτήτριας 1, εσκεμμένα και για αποτροπή της εκτέλεσης της δεν προχώρησε σε έγκαιρη αντιμετώπιση της, αν το επιθυμούσε, αφού από την ημέρα της επίδοσης της γνώριζε ότι αυτή τίθεται σε ισχύ 90 μέρες μετά την ημερομηνία επίδοσης της, δηλαδή στις 02/05/2023 και δεν εξηγεί στην Ένορκη Δήλωση άλλου Διευθυντή της Αιτήτριας 1 που συνοδεύει την παρούσα, γιατί δεν προχώρησε σε προσβολή της πριν την πάροδο του χρονικού αυτού διαστήματος ή έστω, μετά την έκδοση του Εντάλματος Ανάκτησης Κατοχής αφού η Αιτήτρια 1 είναι, ως ισχυρίζονται, ενδιαφερόμενο Πρόσωπο.
  21. Στην ένορκη Δήλωσή τους οι Αιτητές δεν εξηγούν γιατί ενώ η δικηγόρος του Αιτητή 2, η οποία ήταν και η δικηγόρος της εταιρείας Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd, Καθ' ης η Αίτηση 1 στα πλαίσια της Αίτησης Έξωσης Ε118/2022 και τώρα εμφανίζεται και ως δικηγόρος της Αιτήτριας 1 στην παρούσα, ενώ γνώριζε την επίδοση και της Αίτησης Έξωσης Ε118/2022 και του διατάγματος 12/01/2023 από τον πελάτη της Αιτητή 2 στην παρούσα και έλαβε πρόσθετη γνώση για την ύπαρξη της Ε118/2022, από την επικοινωνία μέσω i-justice ημερομηνίας 10/04/2023 που της κοινοποιήθηκε στα πλαίσια της Κ13/2022 i-justice, όταν ζητήθηκε αναβολή εκκρεμούσης της Αίτησης Ε118/2022 δεν λήφθηκαν μέτρα. Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα, δεν εξηγήθηκε γιατί ο Αιτητής 2, παρέλειψε να ενεργήσει για διεκδίκηση όσων θεωρεί ως δικαιώματα του ως Διευθυντής της Αιτήτριας 1 εντός εύλογου χρόνου, είτε από την επίδοση της Αίτησης Έξωσης, είτε από την επίδοση του διατάγματος, είτε από την ημέρα που η δικηγόρος του έλαβε γνώση.
  22. Για τους πιο πάνω λόγους, το Σεβαστό Δικαστήριο δύναται να καταλήξει εύλογα σε συμπέρασμα ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν υπάρχει σοβαρό συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αναστολής.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κα. Λήδας Μαππουρίδου, δικηγόρου, από τη Λευκωσία. Η κα. Μαππουρίδου κατέθεσε ότι εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τους Καθ' ων η Αίτηση και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης μετά από ενημέρωση που είχε από τη Διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, κα. Βερόνικα Πίττα, από την προσωπική της γνώση λόγω του χειρισμού της υπόθεσης και από τα στοιχεία του φακέλου. Η Διευθύντρια των Καθ' ων η Αίτηση ευρίσκεται στο εξωτερικό έως την Πέμπτη 27.7.2023 και επομένως, είναι αδύνατο να μεταβεί στο Πρωτοκολλητείο για να ορκιστεί. Γι' αυτό, εξουσιοδότησε τη μάρτυρα να προβεί εκ μέρους της και εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, στη δήλωση της, την οποία η κα. Μαππουρίδου έθεσε υπόψην της ηλεκτρονικά και την έχει εγκρίνει. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται ότι ο κ. Χριστοδούλου είναι ο ένας εκ των τριών μετόχων και διευθυντών της Αιτήτριας 1, όμως είναι η θέση τους πως αυτός δεν δύναται και/ή νομιμοποιείται να προβεί σε ένορκο δήλωση, αφού η υπό εξέταση αίτηση επιδιώκει την αναστολή Διατάγματος σε Αίτηση που καταχωρήθηκε και επιδόθηκε εναντίον άλλου διαδίκου, δηλαδή της Ε. Rossides Glassross Double Glazing Limited και του Ευριπίδη Ρωσσίδη. Επομένως, ουδεμία προσωπική γνώση έχει ο ενόρκως δηλών αναφορικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αφού ουδέποτε του επιδόθηκε Αίτηση ή Διάταγμα σε σχέση με το επίδικο υποστατικό και άρα, η έκδοση της Απόφασης στην Αίτηση Ε118/2022, δεν μπορεί να ανασταλεί με αίτηση προσώπου το οποίο δεν ήταν διάδικος εκεί. Η μάρτυρας λέγει περαιτέρω, ότι είναι αδύνατο για τον ενόρκως δηλούντα να γνωρίζει υπό ποιες συνθήκες υπογράφηκε το ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 1.9.2013, αφού ο ίδιος δεν ήταν ούτε Διευθυντής, ούτε μέτοχος στην Αιτήτρια 1 πριν το
  23. Συγκεκριμένα, διορίστηκε ως Διευθυντής της Αιτήτριας 1 στις 18.10.2017, δηλαδή περίπου 4 χρόνια μετά την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού από τον Αιτητή
  24. Όσον αφορά τον τρίτο Διευθυντή της Αιτήτριας 1, αυτός επίσης ανέλαβε τη θέση του Διευθυντή στις 18.10.
  25. Επομένως, από την ημερομηνία εγγραφής της Αιτήτριας 1, στις 12.7.2012, έως τις 18.10.2017, ο Αιτητής 2 ήταν ο μοναδικός Διευθυντής της Αιτήτριας
  26. Ήταν επίσης ο μοναδικός μέτοχος της Αιτήτριας 1, αφού η μεταβίβαση μετοχών επ' ονόματι του ενόρκως δηλούντα και του έτερου μετόχου, έγινε στις 18.10.
  27. Ο ενόρκως δηλών, κ. Χριστοδούλου, δεν νομιμοποιείται να προβεί σε μαρτυρία. Η κα. Μαππουρίδου λέγει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται, ότι στις 2.11.2022, καταχωρήθηκε η Αίτηση Ε118/2022 (i-justice) μεταξύ της εταιρείας Moviteco Ltd, Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, εναντίον της εταιρείας Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd που δεν είναι διάδικο μέρος στην παρούσα, της οποίας μοναδικός διευθυντής και μέτοχος είναι ο Ευριπίδης Ρωσσίδης και εναντίον του ιδίου του Ευριπίδη Ρωσσίδη, που είναι ο Αιτητής 2 στην παρούσα. Η Αίτηση επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση/Αιτητή 2 στην παρούσα, στις 15.11.
  28. Μεταξύ άλλων εγγράφων, η ενόρκως δηλούσα παρουσίασε αντίγραφο έρευνας του Εφόρου Εταιρειών, όπου διαφαίνεται ότι ο Αιτητής 2 στην παρούσα, είναι ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd και αντίγραφο έρευνας όπου διαφαίνεται ότι ο Αιτητής 2 στην παρούσα, είναι ένας εκ των τριών διευθυντών και μετόχων στην Αιτήτρια εταιρεία 1 στην παρούσα, δηλαδή την εταιρεία K.R.A GLASS WORKS LTD. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, ότι όπως προκύπτει, ο Αιτητής 2 ήταν το πρόσωπο που είχε συμφέρον, τόσο στην Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Αίτηση Ε118/22, όσο και στην Αιτήτρια 1 στην παρούσα, γεγονός το οποίο επιχειρεί τώρα να αξιοποιήσει, αφού με τη μη διευκρίνηση της ιδιότητας υπό την οποία υπογράφει το ενοικιαστήριο έγγραφο, προσπαθεί να αποκτήσει τη δυνατότητα, ανάλογα με το εναντίον ποιων στρέφεται η Αίτηση, να παρουσιαστεί είτε ως εκπρόσωπος της μίας ή της άλλης εταιρείας, είτε να προβάλει ισχυρισμό ότι υπογράφει αυτοπροσώπως. Ο Αιτητής 2 στην παρούσα και Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Ε118/2022 (i- justice), παρέλειψε και/ή αμέλησε να καταχωρήσει Απάντηση ή να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό προς την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία στην παρούσα και Αιτήτρια στην Ε118/2022, έναντι των καθυστερημένων ενοικίων και γι' αυτό καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Απάντησης, με αποτέλεσμα να εκδοθεί Απόφαση ημερομηνίας 12.1.
  29. Η απόφαση επιδόθηκε προσωπικά στον Αιτητή 2 την 1.2.2023 και επομένως, αυτός γνώριζε ότι θα τίθετο σε ισχύ 90 μέρες μετά την ημερομηνία επίδοσης της, δηλαδή στις 2.5.
  30. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι ο Αιτητής 2 εσκεμμένα και για αποτροπή της εκτέλεσης της, δεν προχώρησε σε έγκαιρη αντιμετώπιση της, αν το επιθυμούσε. Είναι επίσης η θέση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι ο ενοικιαστής του επίδικου ακινήτου, είναι ο Αιτητής 2 και όχι η Αιτήτρια 1, όπως προβάλλεται ισχυρισμός στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου, αφού στο τέλος του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.9.2013, υπογράφει ο Αιτητής 2, κ. Ευριπίδης Ρωσσίδης, χωρίς να αναφέρει υπό ποια ιδιότητα υπογράφει και χωρίς το ενοικιαστήριο έγγραφο να φέρει τη σφραγίδα οποιοσδήποτε εταιρείας. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση, ότι το γεγονός τούτο τέθηκε υπόψην του κ. Ρωσσίδη στα πλαίσια της Αίτησης Ε118/2022 στην παράγραφο 1 των «Λεπτομερειών Ενοικιάσεως», χωρίς να αντικρουστεί, αφού παρόλον ότι η Αίτηση επιδόθηκε στον Αιτητή 2 / Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Ε118/2022, αυτός δεν καταχώρησε Υπεράσπιση. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται ότι κατέθεσαν και την Αίτηση με αριθμό Κ13/2022 (i-justice) εναντίον των Ε. Rossides Glassross Double Glazing Limited και του Ευριπίδη Ρωσσίδη. Οι Καθ' ων η Αίτηση στην Απάντηση τους στην Αίτηση Κ13/2022, προέβαλαν το επιχείρημα ότι τη συμφωνία ενοικιάσεως ημερομηνίας 1.9.2013, υπέγραψε η εταιρεία Γυαλιά Ε. Ρωσσίδης Λτδ. Οι Αιτητές στην Αίτηση Κ13/2022 και Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, στην Ανταπάντηση τους ημερομηνίας 20.10.2022, αναφέρουν ότι στο ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφει αυτοπροσώπως ως ενοικιαστής και όχι εκ μέρους της εταιρείας της οποίας είναι μέτοχος, Διευθυντής και Γραμματέας, ο Αιτητής 2 στην παρούσα. Ο ισχυρισμός αυτός ήταν γνωστός στον Αιτητή 2 και σε κανένα σημείο της ενόρκου δηλώσεως του κ. Αλέξη Χριστοδούλου, γίνεται αναφορά σε ενημέρωση που τυχόν είχε από τον Αιτητή
  31. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι, πράγματι οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 1.11.2021, η οποία επιδόθηκε προσωπικά στον Αιτητή 2, η οποία όμως παρέμεινε αναπάντητη. Επιπλέον, οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και Αιτητών στην Ε118/2022, ανάρτησαν Επικοινωνία στις 10.4.2023 στα πλαίσια της Κ13/2022 (i-justice) και ζήτησαν αναβολή, εκκρεμούσης της Αίτησης Ε118/2022 που κοινοποιήθηκε στη δικηγόρο του Αιτητή 2, η οποία ενεργεί και ως δικηγόρος της εταιρείας Ε. Rossides Glassross Double Glazing Ltd, Καθ' ης η Αίτηση 1 στα πλαίσια της Αίτησης Έξωσης Ε118/2022 και τώρα εμφανίζεται και ως δικηγόρος της Αιτήτριας 1 στην παρούσα. Επομένως, η δικηγόρος του Αιτητή 2, ενώ θα έπρεπε να γνωρίζει την επίδοση και της Αίτησης Έξωσης Ε118/2022 και του Διατάγματος ημερομηνίας 12.1.2023, από τον πελάτη της, Αιτητή 2 στην παρούσα, έλαβε πρόσθετη γνώση για την ύπαρξη της Ε118/2022, από την επικοινωνία μέσω i- justice. Ο Αιτητής 2, στοχευμένα παραλείπει να εξηγήσει γιατί δεν ενέργησε για τη διεκδίκηση όσων θεωρεί ως δικαιώματα του, εντός εύλογου χρόνου, είτε από την επίδοση της Αίτησης Έξωσης, είτε από την επίδοση του Διατάγματος, είτε από την ημέρα που η δικηγόρος του έλαβε γνώση. Επομένως, κακόπιστα ο κ. Χριστοδούλου αναφέρει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προσπάθησαν να εξαπατήσουν το Δικαστήριο. Ακόμα και αν ο κ. Χριστοδούλου ορθά αναφέρει ότι μόλις πρόσφατα έλαβε γνώση, αυτό οφείλεται στον Αιτητή 2, ο οποίος δεν τον ενημέρωσε και ο κ. Χριστοδούλου κακόπιστα και/ή παραπλανητικά, αφήνει ασάφεια ως το πότε ακριβώς έλαβε γνώση, αποφεύγοντας να αναφέρει τα γεγονότα κάτω από τα οποία έλαβε τη γνώση αυτή, το χρόνο που έλαβε γνώση και δεν εξηγεί κατά πόσον η γνώση του ήταν ανεξάρτητη από την γνώση που αποδεδειγμένα είχε ο Αιτητής
  32. Η μάρτυρας κατέθεσε πως οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι όλα τα οφειλόμενα ενοίκια, καθώς και τα έξοδα για κοινόχρηστα, έχουν εξοφληθεί. Για την περίοδο από 1.11.2021 μέχρι σήμερα, καταβλήθηκαν ενοίκια προς €750.- από τον Αιτητή 2 μέσω (KRA), σε διάφορες ημερομηνίες, τις οποίες παραθέτει. Σε σχέση με τα οφειλόμενα ενοίκια, σήμερα εκκρεμούν τα πιο κάτω ποσά:

(1)το υπόλοιπο ποσό των €150.- για το Δεκέμβριο 2022, αφού καταβλήθηκε μόνο το ποσό των €600. Το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται στην απόφαση ημερομηνίας 12.1.2023 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Ε118/2022 και ως εκ τούτου δεν θα απαιτηθεί και,
(2)τα ενοίκια για τους μήνες από Ιανουάριο 2023 έως Ιούλιο 2023, δηλαδή €5.250.-. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η κα. Μαππουρίδου ισχυρίζεται ότι, ο κ. Χριστοδούλου, σκόπιμα και/ή κακόπιστα παραθέτει δύο φορές τις ίδιες πληρωμές και συγκεκριμένα: η κατάθεση ημερομηνίας 30.12.2022 για τα ποσά €400 και €550, επαναλαμβάνεται στο έγγραφο υπ' αριθμό 2 του Τεκμήριου 4 και στο έγγραφο υπ' αριθμό 6 του Τεκμηρίου
  1. Η κατάθεση ημερομηνίας 30.1.2023 για το ποσό των €900, επαναλαμβάνεται στο έγγραφο υπ' αριθμό 3 του Τεκμηρίου 4 και στο έγγραφο υπ' αριθμό 4 του Τεκμηρίου
  2. Οι διπλές αναφορές καταθέσεων έγιναν κακόπιστα από τον κ. Χριστοδούλου, για να παραπλανήσει το Δικαστήριο ότι δήθεν καταβλήθηκαν περισσότερα ποσά απ' όσα καταβλήθηκαν στην πραγματικότητα. Επιπλέον, λέγει ότι ο ενόρκως δηλών επικαλείται με το έγγραφο υπ' αριθμό 7 του Τεκμηρίου 4, πληρωμές σκυβάλων για το έτος 2019, δηλαδή πριν οι Καθ' ων η Αίτηση καταστούν ιδιοκτήτες του ακινήτου. Το ίδιο ισχύει και για τα έγγραφα υπ' αριθμό 8, 9 και 10, τα οποία αναφέρονται σε πληρωμές που καταβλήθηκαν τον Ιούλιο 2021, Απρίλιο 2021 και Ιούνιο 2021 αντίστοιχα, πριν οι Καθ' ων η Αίτηση καταστούν ιδιοκτήτες του ακινήτου, την 20.10.
  3. Σε κάθε περίπτωση, εάν ο Αιτητής 2 ήθελε να παραθέσει τα πιο πάνω έγγραφα, αυτός θα μπορούσε να το πράξει με την καταχώρηση Απάντησης στα πλαίσια της Έ118/2022, πράγμα το οποίο παρέλειψε. Το θέμα των καθυστερημένων ενοικίων, περιλαμβανομένων και των μηνιαίων ποσών που αξιώνονται ως ενδιάμεσα οφέλη, όσο και το ύψος των οφειλόμενων κοινοχρήστων μέχρι 1.12.2022, αποτέλεσαν αντικείμενο της Απόφασης στην Ε118/
  4. Η μάρτυρας αναφέρεται σε ποσά τα οποία κατέβαλε ο Αιτητής 2 στην παρούσα και ότι το σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο καθυστερημένων ενοικίων για την περίοδο από Ιανουάριο 2023 έως Ιούλιο 2023, ανέρχεται σε €5.250.-. Το σημερινό ύψος των κοινοχρήστων για την περίοδο από 1.1.2022 έως σήμερα, ανέρχεται στο ποσό των €3.591,11 το οποίο προκύπτει μετά την αφαίρεση ορισμένων πληρωμών που κατέθεσε ο Αιτητής
  5. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η έκδοση της Απόφασης στην Αίτηση Ε118/2022, δεν μπορεί να ανασταλεί με αίτηση προσώπου το οποίο δεν ήταν διάδικος σ' εκείνη την Αίτηση και η Αιτήτρια 1 στην παρούσα εμπίπτει, κατά τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση, στην έννοια του «οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχει την κατοχή του ακινήτου» που περιέχεται στην οπισθογράφηση του Διατάγματος έξωσης ημερομηνίας 12.1.2023 στην Αίτηση υπ' αριθμό Ε118/2022, αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση
  6. Οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο τυχόν έχει την κατοχή του ακινήτου, αυτό απέκτησε την κατοχή μέσω του Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Αίτηση Ε118/2022 και Αιτητή 2 στην παρούσα, ο οποίος υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.9.2013 στο τέλος αυτού, αυτοπροσώπως και όχι εξ' ονόματος οποιοσδήποτε εταιρείας. Πραγματικά Γεγονότα για σκοπούς εξέτασης της αίτησης: Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4
(2)), και λαμβάνοντας υπόψη την κυρίως Αίτηση, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο: Το επίδικο υποστατικό εμπίπτει εντός ελεγχόμενης υπό του Ενοικιοστασίου περιοχής και αποτέλεσε το αντικείμενο Απόφασης και Διατάγματος του παρόντος Δικαστηρίου, στα πλαίσια της Αίτησης Ε118/
  1. Η Αίτηση Ε118/22 καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, εναντίον του Αιτητή 2 στην παρούσα και ενός νομικού προσώπου με την επωνυμία E. Rossides Glassross Double Glazing Ltd. Η Αιτήτρια 1 στην παρούσα, δεν ήταν διάδικο μέρος στην Ε118/
  2. Η συνταγμένη Απόφαση και το Διάταγμα, κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 8, στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ο Αιτητής 2 είναι διευθυντής της E. Rossides Glassross Double Glazing Ltd. και της Γυαλιά Ε. Ρωσσίδης Λτδ, η οποία μετονομάστηκε σε K.R.A GLASS WORKS LTD. Η συμφωνία ενοικίασης του επίδικου υποστατικού έγινε το 2013, μεταξύ των προηγούμενων ιδιοκτητών αυτού, Hycrest Properties Ltd. και της Γυαλιά Ε. Ρωσσίδης Λτδ, δηλαδή των Αιτητών 1 στην παρούσα και/ή του Αιτητή 2 προσωπικά. Το ενοικιαστήριο έγγραφο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση και ως Τεκμήριο 10 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Η Απόφαση και το Διάταγμα στην Ε118/22, επιδόθηκαν στον Αιτητή 2 στην παρούσα την 1.2.2023 (Τεκμήριο 9 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση), αλλά αυτός δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα πριν από την υπό εξέταση αίτηση και την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ούτε η Αιτήτρια 1, εταιρεία στην οποία είναι διευθυντής. Ο Αιτητής 2 δεν έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, παρόλο που φαίνεται ότι είναι το βασικό πρόσωπο στην όλη υπόθεση και ο μόνος που δυνατόν να γνωρίζει προσωπικά όλα τα γεγονότα, εφόσον είναι ο μόνος που είχε άμεση και προσωπική εμπλοκή από το
  3. Ο ενοικιαστής του επίδικου ακινήτου, Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 στην Ε118/22 ή Αιτητές 1 και/ή 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, οφείλει χρήματα ως ενοίκια και κοινόχρηστα, μέχρι σήμερα. Ο μοναδικός ισχυρισμός που φαίνεται στην κυρίως Αίτηση και την ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, που αφορά στις πρόνοιες του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, είναι ισχυρισμός δόλου από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, ως Αιτητών στην Ε118/
  4. Ο ισχυρισμός περί δόλου, προβάλλεται από ένα πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος στην Ε118/22, δηλαδή την Αιτήτρια 1 και δεύτερο πρόσωπο ο οποίος ήταν διάδικος στην Ε118/22, δηλαδή τον Αιτητή 2, αλλά στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου για να τον υποστηρίξει, είχε γνώση της διαδικασίας στην Ε118/22 και δεν έλαβε προηγούμενα οποιαδήποτε μέτρα και είναι διευθυντής όλων των νομικών προσώπων που εμπλέκονται στις δύο διαδικασίες. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, πολυάριθμοι και υποστηριζόμενοι από γραπτή μαρτυρία, παρέμειναν αναντίλεκτοι. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Εντάλματα εκτέλεσης: Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και του Διατάγματος ημερομηνίας 12.1.2023 στην Αίτηση Ε118/
  5. Με την υπό εξέταση αίτηση, δεν ζητείται ο παραμερισμός και/ή η ακύρωση της άδειας για την έκδοση οποιουδήποτε εντάλματος ανάκτησης κατοχής, ούτε η αναστολή εκτέλεσης συγκεκριμένου εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών 1 και 2 είχε αναφέρει στο Δικαστήριο και φαίνεται στο πρακτικό ημερομηνίας 6.7.2023, ότι είχε δοθεί ειδοποίηση από Δικαστικό επιδότη για την εκτέλεση την 2.8.2023, εντάλματος ανάκτησης κατοχής Εντάλματα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων εκδίδονται από τα αρμόδια Πρωτοκολλητεία των διαφόρων Δικαστηρίων, ανάλογα με την περίπτωση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 420). Η μόνη περίπτωση μετά την έκδοση απόφασης κατά την οποία το Δικαστήριο ασχολείται με την εκτέλεση της απόφασης δια της έκδοσης εντάλματος, είναι στην περίπτωση που οι Θεσμοί προνοούν την παροχή άδειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του εντάλματος, όπως στην περίπτωση ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής (βλέπετε σχετικά Halsbury's ως ανωτέρω και Διαταγή 43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει ένταλμα σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις. Βλέπετε Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 425: "If there is a defect or error in any writ, indorsement or return the court may allow it to be amended upon such terms as may be just. As a general rule an amendment should be allowed if it can be made without injustice. Leave will be given to amend the writ even after levy when it has been issued for too small or too large a sum, or when the date in the writ does not correspond with the date of the judgement. The indorsement will be amended when the wrong amount is inserted, or interest is omitted either on the judgement debt or costs." Από τη στιγμή που η απόφαση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε ένα ένταλμα και επί της οποίας αυτό εδράζεται, είναι σε ισχύ, κρίνω ότι δεν υπάρχει δικαιοδοσία ακύρωσης του εντάλματος ή αναστολής εκτέλεσης αυτού. Επί τούτου, παραπέμπω στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 451, η οποία αφορά και την άσκηση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, την οποία επικαλούνται οι Αιτητές. Προϋποθέσεις και νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [2] του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας και ότι, εκτός αν εκδοθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15 του Νόμου). Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου
  1. Όταν ζητείται ακύρωση διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685 της αυθεντίας). Οι Αιτητές πρέπει να καταδείξουν ότι έχουν καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/
  2. Εδώ υπάρχει και η ιδιαιτερότητα, ότι η Αιτήτρια 1 ισχυρίζεται ότι είναι ενοικιάστρια και έχει την κατοχή του επίδικου υποστατικού, αλλά δεν ήταν διάδικο μέρος στην Ε118/22 στην οποία εκδόθηκε η Απόφαση και το Διάταγμα που ζητεί να παραμερίσει και ο Αιτητής 2, ήταν διάδικος στην Ε118/22 αλλά ισχυρίζεται ότι δεν είναι ενοικιαστής του επίδικου και δεν έχει την κατοχή. Με την κυρίως Αίτηση τους, οι Αιτητές 1 και 2 επικεντρώνονται ουσιαστικά, σε ένα λόγο, που αντιστοιχεί στο εδάφιο (β), το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (β) Εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους.» Πρωτίστως τονίζω, ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σ' ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Εδάφιο (β): Ποιο είναι, εκ πρώτης όψεως, αντικειμενικά ή έστω υποκειμενικά κατά τους Αιτητές, το ουσιώδες λάθος στην απόφαση της Ε118/2022, ή οι ψευδείς παραστάσεις ή η απάτη εκ μέρους των σημερινών Καθ' ων η Αίτηση; Ομιλούν για δόλο, δηλαδή απάτη, επειδή, ως αντελήφθην: πρώτον, η συμφωνία ενοικίασης του επίδικου είχε γίνει με την εταιρεία Γυαλιά Ε. Ρωσσίδης Λτδ, η οποία ακολούθως μετονομάστηκε σε K.R.A GLASS WORKS LTD και το απέκρυψαν από το Δικαστήριο. Δεύτερον, δεν ενημέρωσαν το Δικαστήριο ότι είχαν παράλληλα καταχωρήσει Αίτηση αύξησης ενοικίου, με αριθμό Κ13/
  3. Τρίτον, γνώριζαν πως ο Αιτητής 2 δεν ήταν μέρος σε καμία συμφωνία ενοικίασης, εγγυητής ή εμπλεκόμενος προσωπικά. Πρώτον, αυτά δεν τα λέει ο Αιτητής 2 ο οποίος είναι ο μόνος που έχει προσωπική γνώση. Η δε απουσία μαρτυρίας από τον ίδιο, δεν έχει δικαιολογηθεί. Δεύτερον, ο Αιτητής 2 στον οποίο είχε γίνει επίδοση της Απόφασης και του Διατάγματος στην Ε118/22, είναι διευθυντής της Αιτήτριας 1 και δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Ούτε αυτό το γεγονός έχει εξηγηθεί ή δικαιολογηθεί. Τρίτον, για να εκδοθεί Απόφαση, το Δικαστήριο είχε μαρτυρία ενώπιον του. Το παρόν Δικαστήριο, στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, δεν δύναται να αξιολογήσει εκείνη τη μαρτυρία και να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Αυτό που δύναται να πράξει, είναι να κρίνει και κρίνει ότι, εκ πρώτης όψεως, οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν επαρκή στοιχεία ότι η Απόφαση στην Ε118/22 επετεύχθη συνεπεία απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα. Κρίνω ότι, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην, ούτε έχει πιθανότητα επιτυχίας κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, υπό το φως του εδαφίου (β). Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1), όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.
(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher
(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042). Έχω ήδη αποφανθεί επί των πρώτων δύο προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 231)». Από όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο παρόν στάδιο, φαίνεται ότι την κατοχή του επίδικου υποστατικού έχει η Αιτήτρια 1, όπως ισχυρίζεται. Εναντίον της δεν εκκρεμεί οποιοδήποτε Διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Συνεπώς, δεν κινδυνεύει άμεσα από την εκτέλεση οποιουδήποτε Διατάγματος εκδόθηκε εναντίον άλλου προσώπου, φυσικού ή νομικού. Οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτες. Σημειώνω δε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι δεν υπάρχει καλή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, αν δεν εκδοθεί το προσωρινό Διάταγμα, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κρίνω ότι δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της διατήρησης της κατάστασης (status quo) ως είχε μετά την έκδοση της Απόφασης στην Ε118/22. Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Απόφαση: Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Αίτηση Ε118/22. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] 32
(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.