← Κύπρος

VLADIMEROS IOANNOU MOTORS AGENCY LIMITED ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΙΑΚΩΒΙΔΗ κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε3/2021, 13/1/2023

VLADIMEROS IOANNOU MOTORS AGENCY LIMITED ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΙΑΚΩΒΙΔΗ κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε3/2021, 13/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2023:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε3/2021 Μεταξύ: VLADIMEROS IOANNOU MOTORS AGENCY LIMITED, εκ Λεμεσού Αιτητές και

  1. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΙΑΚΩΒΙΔΗ, εκ Λεμεσού
  2. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ, εκ Λεμεσού Καθ΄ ων η αίτηση Ημερομηνία: 13/01/2023 Για τους Αιτητές: κα Ε. Λιασίδου για P. TSANGARIS & ASSOCIATES LLC. Για τους Καθ' ων: κ. Μ. Πελεκάνος για Ε. Πελεκάνος & Σία μαζί με κ. Χ. Γ. Τσίγκη. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (αίτηση ημερομηνίας 22/06/2022 για παραμερισμό της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης του Καθ' ου 1 που καταχωρήθηκε στις 25/05/2022) Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΕΠΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ. Η Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 08/02/2021 και τροποποιήθηκε στις 07/09/
  3. Πλέον, μέσω αυτής αξιώνονται καθυστερημένα ενοίκια και αποζημιώσεις για αποκατάσταση ζημιών και φθορών, ως απόρροια παράβασης συμφωνίας μίσθωσης του υποστατικού που περιγράφεται στην παράγραφο Α της αναφερόμενης Αίτησης (στο εξής: «το Υποστατικό»). Ο Καθ' ου 1 είναι ο πρωτοφειλέτης και ο Καθ' ου 2 ο εγγυητής, σε σχετική γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 15/09/2011, που έληξε στις 14/09/
  4. Στην κοινή τροποποιημένη τους Απάντηση, οι Καθ' ων 1 και 2 ισχυρίζονται ότι πραγματικός ενοικιαστής, συν τω χρόνω, κατέστη μια εταιρεία και συνεπώς, οι ίδιοι δεν φέρουν προσωπική ευθύνη. Επιπλέον, αμφισβητείται ο τερματισμός της επίδικης σύμβασης ενοικίασης, καθώς και η εγκυρότητα και η δεσμευτικότητα της εγγύησης του Καθ' ου
  5. Τέλος, αμφισβητείται η ύπαρξη ζημιών στο Υποστατικό, ως επίσης και η δυνατότητα των Αιτητών να ανακτήσουν οποιοδήποτε τέτοιο ποσό. Στις 28/01/2022, ως απόρροια σχετικής Κλήσης για Οδηγίες, εκδόθηκε, εκ συμφώνου, διάταγμα (στο εξής: «το Διάταγμα»): « . για την αποκάλυψη όλων των σχετικών με την παρούσα υπόθεση εγγράφων τα οποία βρίσκονται στην κατοχή και/ή φύλαξη και/ή έλεγχο των διαδίκων. Ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης να καταχωρηθούν μέχρι 03.05.2022 και αντίγραφα των αποκαλυφθέντων εγγράφων να επισυναφθούν σε αυτές και να ανταλλαχθούν μεταξύ των διαδίκων. » Αρχικώς, ο Καθ' ου 1 αποκάλυψε 20 έγγραφα μέσω ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 31/03/
  6. Η εν λόγω ένορκη δήλωση υπήρξε αντικείμενο αμφισβήτησης από τους Αιτητές, μέσω ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 04/05/
  7. Η αίτηση ημερομηνίας 04/05/2022, εν τέλει αποσύρθηκε στις 26/05/2022, με έξοδα υπέρ αυτών και εναντίον του Καθ' ου
  8. Στις 25/05/2022 είχε προηγηθεί η καταχώριση από τον Καθ' ου 1, 2ης πανομοιότυπης ένορκης δήλωσης αποκάλυψης, μέσω της οποίας ανέφερε, περαιτέρω, ότι ο λόγος που ο Καθ' ου 2, ο οποίος είναι υιός του, δεν ορκίζεται προσωπικά, είναι επειδή «είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού» και προσθέτει ότι « είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Καθ' ου η αίτηση 2, να προβώ εγώ στην παρούσα ένορκη δήλωση». (α) Η επίδικη Αίτηση. Στις 22/06/2022 οι Αιτητές καταχώρισαν την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία αξιώνουν: «
  9. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον παραμερισμό και/ή την διαγραφή και/ή την ακύρωση της Ένορκης Δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ημερ. 24/05/2022 και καταχωρηθείσας την 25/05/2022, η οποία καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 προς φερόμενη συμμόρφωση του Καθ' ου η Αίτηση 2 με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 28/01/2022 για αποκάλυψη εγγράφων.
  10. Επιπρόσθετα, σε περίπτωση έγκρισης του αιτουμένου Διατάγματος 1 ανωτέρω και εάν το σεβαστό Δικαστήριο δεν ήθελε παραχωρήσει παράταση του χρόνου συμμόρφωσης στον Καθ' ου η Αίτηση 2 με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 28/01/2022 για αποκάλυψη εγγράφων ή σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε παραχωρήσει παράταση αλλά ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παραλείψει να συμμορφωθεί εντός της προθεσμίας που ήθελε καθορισθεί, Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον παραμερισμό και/ή την διαγραφή και/ή την ακύρωση της Απάντησης του Καθ' ου η Αίτηση 2 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση λόγω μη συμμόρφωσης του με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 28/01/2022 για αποκάλυψη εγγράφων.
  11. Οιανδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε διατάξει.
  12. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.A. επ' αυτών. » Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή αρ. 1, ο οποίος υποστηρίζει ότι η ένορκη δήλωση αποκάλυψης που έγινε από τον Καθ' ου 1 στις 24/05/2022 και για λογαριασμό του Καθ' ου 2, ο οποίος βρίσκεται στο εξωτερικό, πάσχει και δεν μπορεί να θεωρεί ως συμμόρφωση προς το σχετικό δικαστικό διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων, καθότι δεν προσδιορίζεται σε αυτήν ποια συγκεκριμένα έγγραφα έχει στην κατοχή του έκαστος εξ' αυτών και επειδή η ευθύνη του Καθ' ου 2 είναι προσωπική και δεν δύναται να εκχωρηθεί. Δεν μπορεί να ορκιστεί άλλος για λογαριασμό του Καθ' ου
  13. Η πιο πάνω συμπεριφορά, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα «παραβιάζει τις δικονομικές υποχρεώσεις του [Καθ' ου 2] και περαιτέρω προκαλεί αδικία στην Αιτήτρια η οποία θα αποστερηθεί τα δικονομικά της δικαιώματα» και αξιώνεται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (β) Η Ένσταση. Η πλευρά των Καθ' ων ενίστανται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένσταση των Καθ' ων ημερομηνίας 11/11/2022 εδράζεται στους ακόλουθους 12 διαφορετικούς λόγους: «
  14. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή/και δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος των Αιτητών.
  15. H Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής τον Δικαστηρίου.
  16. Οι διατάξεις τοy Θεσμού 12 της Διαταγής 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν τυγχάνουν και/ή δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής καθώς το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/1/2022 για αποκάλυψη εγγράφων από όλους τους διαδίκους, δεν εκδόθηκε σύμφωνα με τον Θεσμό 1 της Διαταγής 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή δεν εκδόθηκε στην βάση του αναφερόμενου Θεσμού και/ή δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε πρόνοια ή και οπισθογράφηση δυνάμει του Θεσμού 1 και/ή σύμφωνα με τον Θεσμό 1 της Διαταγής 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  17. H ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Ιακωβίδη, ημερομηνίας 24/5/2022 που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, σε συμμόρφωση με το Διάταγμα Αποκάλυψης είναι υπό τις περιστάσεις απόλυτα νομότυπη και σύμφωνη με το Διάταγμα Αποκάλυψης και/ή τις αρχές της Νομολογίας και/ή τις σχετικές δικονομικές διατάξεις καθώς μεταξύ άλλων αναφέρεται σε αυτήν ότι ο ενόρκως δηλών είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Καθ' ου η αίτηση 2 ή/και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται ή/και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν είχε ή/και έχει στην κατοχή ή τον έλεγχό του έγγραφα σχετικά με τα επίδικα θέματα.
  18. Οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει και/ή δεν έχουν αποδείξει ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου επιδόθηκε προσωπικά στον ίδιο τον Καθ' ου η αίτηση
  19. O ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερομηνίας 24/5/2022 αναφέρει τους λόγους για τούς οποίους προβαίνει ο ίδιος στην εν λόγω ένορκη δήλωση ή/και ότι τα αποκαλυφθέντα έγγραφα βρίσκονταν στην κατοχή ή/και έλεγχο του ιδίου.
  20. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 απουσιάζει στο εξωτερικό και είναι άγνωστο το αν και πότε θα επιστρέψει στην Κύπρο ενώ βρίσκεται και/ή μετακινείται σε Χώρες της αλλοδαπής στις οποίες η Κύπρος δεν διαθέτει Πρεσβεία.
  21. Το γεγονός ότι η αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους των Αιτητών έγινε μέσω της Ε/Δ αποκάλυψης του Χαράλαμπου Ιακωβίδη, δεν δύναται να προκαλέσει οποιαδήποτε αδικία στους Αιτητές και/ή να αποστερήσει από τους Αιτητές τα οποιαδήποτε δικονομικά δικαιώματα τους δεδομένων μεταξύ άλλων των προνοιών του Θεσμού 3 της Διαταγής 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  22. O Αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία ή/και δεν καταδεικνύει οποιοδήποτε λόγο ή/και επαρκή λόγο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  23. Η Αίτηση είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη ή/και υποβάλλεται καταχρηστικά ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό ή/και απλά επιδιώκει την καθυστέρηση ή/και την κωλυσιεργία στη διαδικασία.
  24. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν ενήργησε αλλά ούτε και ενεργεί κακόπιστα ώστε να αποφύγει να συμμορφωθεί με το Διάταγμα Αποκάλυψης και/ή οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή οδηγία του Δικαστηρίου και/ή ώστε να αποφύγει την δίκαιη και/ή δέουσα αποκάλυψη ούτε και είναι υπαίτιος οποιασδήποτε δικονομικής ή διαδικαστικής κατάχρησης ή οποιασδήποτε αμφισβητήσιμης τακτικής ή περιφρονητικής, προσβλητικής, εσκεμμένης, σκόπιμης, επαναλαμβανόμενης ή συνεχιζόμενης παράβασης.
  25. Τυχόν επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης θα προκαλέσει σοβαρή αδικία στον Καθ' ου η αίτηση 2 και ή θα απολήξει σε παραβίαση αναφαίρετων Συνταγματικών δικαιωμάτων του Καθ' ου η αίτηση 2 και/ή θεμελιωδών και/ή άλλων δικαιωμάτων του Καθ' ου η αίτηση
  26. » Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου 1, ο οποίος, πέραν όσων νομικών ζητημάτων τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, ως προς τα γεγονότα, αναφέρει ότι ο λόγος που δεν ορκίστηκε ο Καθ' ου 2 είναι επειδή απουσιάζει στο εξωτερικό σε χώρες που δεν υπάρχει κυπριακή πρεσβεία. Ο Καθ' ου 2 δεν είχε και ούτε έχει στην κατοχή ή στον έλεγχό του, έγγραφα σχετικά με τα επίδικα θέματα. (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.[1] Οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτά κείμενα προς υποστήριξη των αντίθετων θέσεων τους, στο ειδικό περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ εφόσον κρίνω σκόπιμο κατά το στάδιο παράθεσης των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 14/12/
  27. ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται αναλογικά στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, που αναφέρει τα ακόλουθα: « 12.(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Η διαδικασία αποκάλυψης και επιθεώρησης εγγράφων προβλέπεται στη Διαταγή 28, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εν προκειμένω, άξιοι αναφοράς είναι οι θεσμοί 1, 2, 3, 11 και 12, οι οποίοι έχουν ως εξής: «
  28. Any party may, without filing any affidavit, apply to the Court or a Judge for an order directing any other party to any cause or matter to make discovery on oath of the documents which are or have been in his possession or power relating to any matter in question therein. On the hearing of such application the Court or Judge may either refuse or adjourn the same, if satisfied that such discovery is not necessary, or not necessary at that stage of the cause or matter, or make such order, either generally or limited to certain classes of documents, as may, in the Court's or Judge's discretion, be thought fit : provided that discovery shall not be ordered when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs. If an order is made for discovery, such order shall specify the time within which the party directed to make discovery shall file his affidavit.
  29. The affidavit to be made by a party against whom such order as is mentioned in Rule 1 of this Order has been made shall be in Form 22 and shall specify which (if any) of the documents therein mentioned such party objects to produce.
  30. If a party ordered to make discovery of documents fails so to do, he shall not afterwards be at liberty to put in evidence on his behalf in the action any document he failed to discover or to allow to be inspected, unless the Court is satisfied that he had sufficient excuse for so failing, in which case the Court may allow such document to be put in evidence on such terms as it may think fit. [..]
  31. The Court or a Judge may, on the application of any party to a cause or matter at any time, and whether an affidavit of documents shall or shall not have already been ordered or made, make an order requiring any other party to state by affidavit whether any particular document or documents or any class or classes of documents specified or indicated in the application, is or are, or has or have at any time been, in his possession, custody or power; and, if not then in his possession, custody or power, when he parted with the same and what has become thereof. Such application shall be made on an affidavit stating that in the belief of the deponent the party against whom the application is made has, or has at some time had in his possession, custody or power, the particular document or documents or the class or classes of documents specified or indicated in the application, and that they relate to the matters in question in the cause or matter, or to some or one of them.
  32. If any party refuses to allow inspection at the place named by him in that behalf and within the prescribed time of any document which he has not objected to produce, or if he fails to comply with any order for discovery or inspection of documents, he shall be liable to attachment. He shall also, if a plaintiff, be liable to have his action dismissed for want of prosecution, and, if a defendant, to have his defence (if any) struck out, and to be placed in the same position as if he had not defended, and the party seeking discovery or inspection may apply to the Court for an order to that effect, and an order may be made accordingly. » Ο σκοπός της διαδικασίας αποκάλυψης εγγράφων είναι η ορθή προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση. Η πλήρης αποκάλυψη όλων των σχετικών εγγράφων μιας υπόθεσης (μαζί με την καθαρότητα των δικογράφων) οδηγεί στον προσδιορισμό των πραγματικών επίδικων θεμάτων. Δια της δέουσας αποκάλυψης, οι διάδικοι, γνωρίζοντας πλέον τη δυναμική τόσο της δικής τους υπόθεσης, όσο και των αντιδίκων τους, ενθαρρύνονται να διευθετούν εξωδίκως[2] τις διαφορές τους και με τον τρόπο αυτό, σμικρύνει η διάρκεια και το κόστος των δικαστικών υποθέσεων. Η διαδικασία της αποκάλυψης δεν πρέπει να οδηγεί σε αδικία, για οποιονδήποτε εκ των διαδίκων, ούτε στο «ψάρεμα» μαρτυρίας. Αποκαλύπτεται μόνο ό,τι είναι αναγκαίο για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Στη G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL,

(1998)1 Α.Α.Δ. 1624 ανατράπηκε η πρωτόδικη κρίση δια της οποίας είχε εγκριθεί αίτημα για γενική αποκάλυψη εγγράφων, καθότι κρίθηκε «πρόωρο να καταχωρηθεί μια τέτοια αίτηση και η αποκάλυψη θεωρείται ότι σ' αυτό το στάδιο δεν είναι αναγκαία ούτε και εξοικονομεί έξοδα, τουναντίον τα επαυξάνει». Στη MARCEGAGLIA κ.λ.π., Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 31/2013 απόφαση ημερομηνίας 31.05.2016, ECLI:CY:AD:2016:D264, λέχθηκε ότι η υποχρέωση για αποκάλυψη είναι συνεχής («continuing obligation to give discovery») και ότι ο διάδικος οφείλει, χωρίς καθυστέρηση, να αποκαλύπτει οτιδήποτε άλλο σχετικό περιέρχεται στον έλεγχο του, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δίχως να απαιτείται η δικαστική παρεμβολή για την υλοποίηση της εν λόγω υποχρέωσης. Παράλληλα, διευκρινίστηκε ότι: «άλλο είναι το ζήτημα της δικαστικής ευχέρειας για να επιτραπεί ή όχι η κατάθεση ως τεκμηρίου ενός εγγράφου που δεν αποκαλύφθηκε ή που δεν αποκαλύφθηκε εγκαίρως, ζήτημα που στα πλαίσια των Κυπριακών Θεσμών διέπεται από τη Δ.28, κ.3». Στη Τυλληρή ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ.
(1998)1 Α.Α.Δ. 2271 έγινε σύνοψη των σχετικών επί του θέματος αρχών: « Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1624, στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεσή του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη. (βλ. μεταξύ άλλων O΄Rourke v. Darbishire [1920] A.C. 581, H.L., 630, Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co. [1882] 11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd [1951] 2 All E.R. 43, Lagos Ltd v. Πλοίου FT Zolotets κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ., σελ. 600, The National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and Another
(1962)C.L.R. 40). » Ειδική αναφορά στο στόχο της Δ.28 θ. 11 έγινε στη TBF (Cyprus) Ltd κ.ά. ν. Εμπoρικής Μελετών Σχεδιασμού κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 153, όπου λέχθηκαν τα εξής: « Ο δικαστής είπε στο προκείμενο ότι είναι άλλοι οι στόχοι της Δ.28, θ. 11. Η άποψη του, με λίγα λόγια, είναι ότι ο θ. 11 χρησιμοποιείται εφόσο η προηγηθείσα διαταγή για γενική αποκάλυψη δεν απέληξε στην αποκάλυψη και συγκεκριμένων εγγράφων που, με έρεισμα πλέον το θ. 11, μπορεί ο διάδικος να ζητήσει για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Επικροτούμε αυτή την προσέγγιση. Η Δ.28, θ.11 ταυτίζεται με την αγγλική Δ.19 Α
(3). » ΙΙΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Με βάση λοιπόν τα επίδικα γεγονότα και το προπαρατεθέν νομικό πλαίσιο, οι διαπιστώσεις μου είναι οι ακόλουθες. Κατ' αρχάς, σημειώνω πως ουδείς εκ των διαδίκων φαίνεται να έχει συμμορφωθεί πλήρως προς το υπό εξέταση διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων. Καθότι, μέσω αυτού διατάχθηκε, πέραν την αποκάλυψης, να επισυναφθούν στις ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης τα αποκαλυφθέντα έγγραφα και αυτά να ανταλλαχθούν μεταξύ των διαδίκων. Ούτε όμως στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 29/04/2022 του ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές, ούτε στις ένορκες δηλώσεις ημερομηνίας 28/03/2022 και 24/05/2022 του Καθ' ου 1 επισυνάπτονται τα αποκαλυφθέντα έγγραφα. Συνεπώς, παρουσιάζεται ως οξύμωρο ένας διάδικος να ζητεί την «τιμωρία» του αντιδίκου του, λόγω μη συμμόρφωσής του με διάταγμα αποκάλυψης, την ίδια στιγμή που ούτε ο ίδιος έχει τηρήσει τις σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου. Όσον αφορά την πλευρά των Καθ' ων, όντως ο τρόπος με τον οποίο επιδιώχθηκε η συμμόρφωση του Καθ' ου 2, ήτοι μέσω αναφοράς του Καθ' ου 1 ότι «είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος» από τον Καθ' ου 2, δεν είναι ο ενδεδειγμένος. Διότι, το διάταγμα αποκάλυψης αφορά προσωπική υποχρέωση του διαδίκου προς τον οποίο απευθύνεται. Η ύπαρξη τόσο του προκαθορισμένου «Τύπου 22» (Form 22) με βάση τον οποίο διενεργείται η αποκάλυψη, όσο και τα διαλαμβανόμενα στους θεσμούς 2[3] και 12 της Διαταγής 28, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε διαφορετική κατεύθυνση. Η απουσία του Καθ' ου 2 στο εξωτερικό δεν τον απαλλάσσει της υποχρέωσής του,[4] ούτε του δίδει το δικαίωμα να συμμορφωθεί με όποιο εναλλακτικό τρόπο κρίνει ο ίδιος πρόσφορο, δίχως μάλιστα να εξασφαλίσει σχετική άδεια από το Δικαστήριο, όπως εν προκειμένω επιχείρησε ο Καθ' ου 2 δια μέσω της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου
  1. Συνακόλουθα, δοθέντος ότι η προθεσμία καταχώρισης ένορκης δήλωσής του παρήλθε, δίχως να εξασφαλιστεί παράταση του χρόνου συμμόρφωσης εκ μέρους του, ο Καθ' ου 2 δεν έχει συμμορφωθεί με το εκδοθέν διάταγμα αποκάλυψης, γεγονός που ενεργοποιεί τις συνέπειες τούτης της παράλειψης. Κατά τους Αιτητές, η ενδεδειγμένη συνέπεια είναι ο «παραμερισμός και/ή η διαγραφή και/ή η ακύρωση» της Ένορκης Δήλωσης του Καθ' ου
  2. Αυτό όμως που αξιώνουν, είναι ο ορθός τρόπος αντιμετώπισης της διαπιστωθείσας παράλειψης του Καθ' ου 2; Την απάντηση δίδει η ίδια η Διαταγή 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι συνέπειες της μη τήρησης της υποχρέωσης για αποκάλυψη από τον Καθ' ου 2, καθορίζονται ρητώς στους θεσμούς 3 και 12 της Διαταγής
  3. Είναι οι εξής: · Δυνάμει της Δ.28 θ.3, δεν επιτρέπεται στο διάδικο που παρέλειψε να προβεί σε αποκάλυψη («If a party ordered to make discovery of documents fails so to do»), κατά κανόνα, να παρουσιάσει κατά την ακρόαση έγγραφα που δεν αποκάλυψε («he shall not afterwards be at liberty to put in evidence on his behalf in the action any document he failed to discover or to allow to be inspected»). · Δυνάμει της Δ.28 θ.12, σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, η έκδοση διατάγματος σύλληψης («shall be liable to attachment»). Όταν η μη συμμόρφωση αφορά Ενάγοντα/Αιτητή, τη διαγραφή της απαίτησής του και την απόρριψη της υπόθεσής του («if a plaintiff, be liable to have his action dismissed for want of prosecution») και όταν η παράλειψη αφορά Εναγόμενο/Καθ' ου, τη διαγραφή της υπεράσπισης/απάντησής του και τη δημιουργία δικαιώματος στην άλλη πλευρά να ζητήσει την έκδοση απόφασης («if a defendant, to have his defence (if any) struck out, and to be placed in the same position as if he had not defended, and the party seeking discovery or inspection may apply to the Court for an order to that effect, and an order may be made accordingly»). Εάν δε, οποιοσδήποτε διάδικος είναι της άποψης ότι ο αντίδικος πρέπει να προβεί σε ειδική αποκάλυψη εγγράφων, οφείλει, κατ' επίκληση της Δ.28 θ.11, να καταχωρήσει σχετική αίτηση, ως και στη TBF (Cyprus) Ltd κ.ά. (ανωτέρω) υποδεικνύεται. Αυτά. Η διαγραφή/παραμερισμός ένορκης δήλωσης αποκάλυψης συνεναγόμενου, εν αντιθέσει με το αίτημα για διαγραφή Υπεράσπισης/Απάντησης, δεν αποτελεί δικονομικά καθορισμένη στη Διαταγή 28 συνέπεια. Οι Αιτητές επιμένουν για το αντίθετο. Παραπέμπουν στο σκεπτικό άλλων πρωτόδικων αποφάσεων και ιδίως στην 3η έκδοση του συγγράμματος Halsbury's Laws of England, Τόμος 12, παρ. 41, όπου αναγράφονται τα ακόλουθα: « Where more than one party. If discovery is ordered against more than one party each must make a separate affidavit or join in a joint one. In the latter case they must deal with the documents which they or any one of them have or have had in their or his possession or power. » Ευσεβάστως αποκλίνω. Είναι ένα πράγμα η στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης και εντελώς αλλιώτικο οι συνέπειες της μη τήρησής της. Το πιο πάνω απόσπασμα αναφέρεται στην υποχρέωση και όχι στη συνέπεια παράβασής της. Δηλαδή, δεν επιβεβαιώνει ότι η δικονομικά ορθή ενέργεια είναι η διαγραφή της ένορκης δήλωσης του συνεναγόμενου. Ούτε η νομολογία επί της οποίας εδράζεται το πιο πάνω απόσπασμα του Halsbury's παραπέμπει σε αυτό που υποβάλλουν οι Αιτητές. Το πιο πάνω απόσπασμα βασίζεται στη Fendall v. O' Connell [1885]
  4. Ch. D. 899 της οποίας ούτε τα γεγονότα, ούτε το επίδικο ζήτημα έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση[5] ∙ και το σημαντικότερο, εκεί δεν διατάχθηκε η διαγραφή της ένορκης αποκάλυψης που είχε καταχωρηθεί, αλλά, η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης («further and better affidavit»). Κατά τον ίδιο τρόπο, στη Wilson and others v. Raffalovich and another
(1881)7 Q.B.D. 553, δεν διατάχθηκε η διαγραφή της ήδη καταχωρημένης ένορκης δήλωσης, αλλά εκδόθηκε διάταγμα για καταχώριση συμπληρωματικής αποκάλυψης από τους εκεί ενάγοντες.[6] Ούτε στη Clauss v. Pir [1987] 2 ALL ER 752, στην οποία αναφέρεται μια εκ των πρωτόδικων αποφάσεων που έχω παραπεμφθεί, διατάχθηκε η διαγραφή καταχωρηθείσας ένορκης δήλωσης, αλλά τόσο η αξίωση, όσο και το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικά, αφού εν τέλει, δόθηκε παράταση του χρόνου για συμμόρφωση του διαδίκου που βρισκόταν στο εξωτερικό.[7] Εξάλλου, για ποιο λόγο να διαγραφεί η ένορκη δήλωση του Καθ' ου 1; Η υπό εξέταση ένορκη δήλωση αποκάλυψης του Καθ' ου 1, αφορά και τον ίδιο τον Καθ' ου 1, όχι μόνο τον Καθ' ου
  1. Συνεπώς, η διαγραφή της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου 1, θα επηρεάσει[8] πρωτίστως τον ίδιο τον Καθ' ου 1 και θα συνιστά επίπτωση που θα αντιστρατεύεται την ίδια τη φιλοσοφία της Διαταγής 28, ο ουσιαστικός σκοπός της οποίας είναι η ορθή προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση, «with all the cards face up on the table», όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στη Naylor v Preston Area Health Authority and other appeals - [1987] 2 All ER 353, έτσι ώστε να αποφεύγονται τακτικές αιφνιδιασμού (trial by ambush) και η παραπλάνηση της άλλης πλευράς ως προς τη διαθέσιμη μαρτυρία (cat and mouse approach). Προς την επίτευξη τούτου του σκοπού, το Δικαστήριο, κατά την ακρόαση, έχει τη δυνατότητα να αποτρέψει συμπεριφορές διαδίκων που αποσκοπούν στη διασάλευση της δίκαιης δίκης, όπως για παράδειγμα, τυχόν καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος για αποκάλυψη εγγράφων.[9] Αλλά τώρα, δεν είναι ούτε ο χρόνος, ούτε το πλαίσιο, για τέτοιου είδους διεργασίες. Η αποδεκτότητα της μαρτυρίας, εξετάζεται κατά την ακροαματική διαδικασία (δείτε: Δ.28 θ. 3 και MARCEGAGLIA ανωτέρω) και όχι σε αυτό το στάδιο. Κατά συνέπεια, το πρώτο αιτούμενο διάταγμα για «παραμερισμό και/ή την διαγραφή και/ή την ακύρωση της Ένορκης Δήλωσης», του Καθ' ου 1, ως έχει αξιωθεί από τους Αιτητές, δεν μπορεί να εγκριθεί. Ούτε όμως το δεύτερο διάταγμα μπορεί να εγκριθεί. Καθότι, παρόλο που οι Αιτητές επιθυμούσαν μάλλον την έκδοση διατάγματος τύπου «εκτός εάν» («unless order») εντούτοις και δια της αναφοράς «επιπρόσθετα, σε περίπτωση έγκρισης του αιτουμένου Διατάγματος 1» έχουν θέσει την εν λόγω αξίωση υπό τη ρητή προϋπόθεση της έγκρισης του πρώτου διατάγματος, την έκδοση του οποίου εξέλαβαν ως δεδομένη, αλλά η απόρριψη του πρώτου διατάγματος, αναπόδραστα συμπαρασύρει και το δεύτερο διάταγμα. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση θα απορριφθεί.[10] ΙV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, επειδή αφενός η απόρριψη δεν εδράζεται σε λόγο ένστασης, και αφετέρου επειδή όντως όσον αφορά τον Καθ' ου 2, δεν υπήρξε συμμόρφωση με το διάταγμα αποκάλυψης, κρίνω ορθότερο να μην εκδώσω οποιανδήποτε διαταγή. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον. Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Δείτε: Khan v Armaguard Ltd [1994] 3 All ER
  2. [3] Ο θεσμός 2 της Δ. 28, αρχίζει ως εξής: «The affidavit to be made by a party against whom such order as is mentioned in rule 1 of this order has been made shall be in the form 22.» [4] Δείτε: τα λεχθέντα στις υποθέσεις Raffalovich και Clauss που αναφέρονται στη συνέχεια. [5] Συγκεκριμένα, στη Fendall η υπόθεση δεν αφορούσε συνεναγόμενους, αλλά Ενάγοντες, συζύγους μάλιστα, οι οποίοι είχαν κινήσει αγωγή εναντίον καταπιστευματοδόχων. [6] Στη Raffalovich το ζήτημα αφορούσε τη νομιμοποίηση των κατ' όνομα Εναγόντων (nominal plaintiffs), οι οποίοι δυνάμει υποκατάστασης (subrogation) αξίωναν την αποζημίωσή τους για ασφαλιστική κάλυψη. [7] Η ουσία της Clauss είναι αφενός ότι ο δικηγόρος δεν μπορεί να αντικαταστήσει διάδικο ως προς την αποκάλυψη, και αφετέρου, ότι όταν ο διάδικος έχει αντικειμενική δυσκολία να ορκισθεί επειδή βρίσκεται στο εξωτερικό, να του παρασχεθεί εύλογη επιμήκυνση του παράταση χρόνου, για να πράξει τα δέοντα. [8] Το αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Καθ' ου 1 εδράζεται σε ισχυριζόμενη πρωτογενή υποχρέωσή του (μη πληρωμή ενοικίων ως πρωτοφειλέτης) ενώ εναντίον του Καθ' ου 2, οι Αιτητές επικαλούνται παραβίαση παρεπόμενης υποχρέωσης (εγγυητής του πρωτοφειλέτη). [9] Δείτε: Αναφορικά με την Αίτηση του Ορουντιώτη κ.α. Πολιτική Αίτηση αρ. 144/2018, ημερομηνίας 23/11/2018, ECLI:CY:AD:2018:D
  3. [10] Υπό τις περιστάσεις, δεν κρίνεται ορθό να εκδοθεί αυτεπαγγέλτως διάταγμα για παράταση του χρόνου καταχώρισης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης του Καθ' ου 2, καθότι η πλευρά του όχι μόνο δεν ζήτησε κάτι τέτοιο, αλλά εσφαλμένα επίμεινε ότι έχει συναφώς συμμορφωθεί. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.