A. Georgiades Stores Ltd ν. Mediterranean L.C. Duty Free Ltd, Αίτηση αρ. E46/2022, 1/2/2023

(1)(α)(iii) διαλαμβάνει. Το ακριβές λεκτικό του υπό αναφορά δικαστικού διατάγματος (το οποίο στο εξής θα αναφέρεται ως «το Διάταγμα»), ήταν ως εξής: « Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώριση Απάντησης υπό τον όρο όπως, εντός 48 ωρών από σήμερα (25.10.2022), καταχωριστεί εντός του συστήματος i-justice του Δικαστηρίου, απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου, από ή εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, για την καταβολή τον ποσού των €31.200,00 (τριάντα μία χιλιάδες και διακόσια ευρώ), ως στο άρθρο 11

(1)(α)(ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου διαλαμβάνεται, ποσό για το οποίο ο συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση προχώρησε σε σχετική δέσμευση προς το Δικαστήριο. » Έχει τη δική του σημασία και το γεγονός ότι η εν λόγω ενδιάμεση απόφαση δόθηκε προφορικώς από έδρας και το σχετικό γραπτό κείμενο συντάχθηκε και αναρτήθηκε στο σύστημα i-Justice, μόλις την επόμενη μέρα (ήτοι στις 26/10/2022) και συγκεκριμένα, η ώρα 13:21. Εν τω μεταξύ, οι δικηγόροι των Ενοικιαστών, το ίδιο πρωί της 26/10/2022, απευθύνθηκαν στο Λογιστήριο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για να καταβάλουν το ποσό των €31.200 με μετρητά, εντούτοις, τους λέχθηκε ότι επειδή το εν λόγω ποσό υπερβαίνει τις €10.000, για λόγους που σχετίζονται με την τήρηση των ορθών τραπεζικών πρακτικών, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό μόνο μέσω κατάθεσης του διά τραπεζικής επιταγής (banker's draft), είτε μέσω εμβάσματος. Ακολούθως, οι Ενοικιαστές αποτάθηκαν στην τράπεζά τους, η οποία τους ενημέρωσε, μεταξύ άλλων, πως δεν θα μπορούσε να εκδοθεί αυθημερόν η σχετική επιταγή, διότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η διαδικασία κανονιστικού ελέγχου που σχετίζεται με την καταπολέμηση ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Υπό τις περιστάσεις, οι Ενοικιαστές βρέθηκαν σε δύσκολη θέση για να συμμορφωθούν προς (την ομολογουμένως σύντομη) προθεσμία που τέθηκε σε αυτούς από το ίδιο το Δικαστήριο. Αυθημερόν, και ώρα 21:12, οι δικηγόροι των Ενοικιαστών καταχώρησαν σχετική επιστολή στο σύστημα i-Justice, μέσω της οποίας αναφέρθηκαν στα γεγονότα και στις δυσκολίες που μεσολάβησαν από την έκδοση του Διατάγματος και ζήτησαν από το Δικαστήριο όπως τους δοθεί άδεια για να λάβουν το αναγκαίο δικονομικό διάβημα για παράταση του χρόνου συμμόρφωσής τους, που τέθηκε στο Διάταγμα. Την επόμενη μέρα, μέσω πρακτικού που καταχωρήθηκε στο σύστημα I-justice η ώρα 11:12, το Δικαστήριο έδωσε τις ακόλουθες οδηγίες προς την πλευρά των Ενοικιαστών: « Λόγω των αυστηρών χρονικών περιθωρίων που δόθηκαν από το ίδιο το Δικαστήριο, υπό το φως του περιεχομένου της επιστολής των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 26.10.22, δίδεται άδεια για να καταχωριστεί σήμερα, κατ' εξαίρεση, το «αναγκαίο δικονομικό διάβημα», που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση προτίθεται να καταχωρίσει. Οι δε προθεσμίες που καθορίζονται στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για επίδοση και καταχώριση ένστασης, θα προσαρμοστούν ανάλογα, δυνάμει της Δ.57

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Η σκοπούμενη αίτηση να επιδοθεί ηλεκτρονικά, αυθημερόν, μαζί με το παρόν πρακτικό. Τυχόν ένσταση να καταχωριστεί έως τις 31.10.22 και η σκοπούμενη αίτηση ορίζεται για ακρόαση την 1.11.22, η ώρα 10:

1. Η αίτηση για απόφαση, ημερ. 5.7.22, παραμένει για απόδειξη την 1.11.
2. » (α) Η επίδικη Αίτηση. Αυθημερόν, η ώρα 21:30, καταχωρήθηκε στο σύστημα i-Justice η παρούσα επίδικη αίτηση (στο εξής: «η Αίτηση»), μέσω της οποίας οι Ενοικιαστές αιτούνται τα ακόλουθα: « Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως η χρονική προθεσμία που τέθηκε στο Διάταγμα και/ή την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 25/10/2022, «Αναφορικά με την σποδεκτότητα της Απάντησης», στα πλαίσια της Αίτησης Ενοικιοστασίου με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο για ικανοποίηση του όρου που τέθηκε για να επιτραπεί στους Καθ' ων η Αίτηση η καταχώρηση Απάντησης, ως το άρθρο 11

(1)(α)(ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου διαλαμβάνεται, ήτοι η καταβολή του ποσού των €31.200, παραταθεί για περίοδο 48 ωρών από την έκδοση, σύνταξη και ανάρτηση του διατάγματος που θα εκδοθεί στο σύστημα i-justice. Β. Εναλλακτικά ή επιπρόσθετα με τα υπό Α. ανωτέρω, Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως ο χρόνος εντός του οποίου η απόδειξη του λογιστηρίου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για την καταβολή του ποσού €31.200 καταχωρισθεί εντός του συστήματος i-jυstίce του Δικαστηρίου παραταθεί για περίοδο 48 ωρών από την έκδοση, σύνταξη και ανάρτηση του διατάγματος που θα εκδοθεί στο σύστημα i-jυstice. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή οδηγίες και/ή θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο υπό τας περιστάσεις. Δ. Έξοδα, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ. Π.A.. » Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Π. Κτίστη, η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «

1. Αμέσως α Αντρέας Γιωρκάτζης επικοινώνησε με τον Αντρέα Ευρυπίδου, αρμόδιο λειτουργό της Τράπεζας Κύπρου, όπου η Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό, ζητώντας όπως εκδοθεί τραπεζική επιταγή (banker's draft) πληρωτέα στον ΓΙρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για το ποσό των €31.200 που βρίσκεται στην κατοχή του και θα κατατίθετο άμεσα.
2. Ο Αντρέας Ευρυπίδου υπέδειξε στον Αντρέα Γιωρκάτζη άτι για την έκδοση τραπεζικής επιταγής (banker's draft) απαραίτητη είναι η κατάθεση του ισάξιου της τραπεζικής επιταγής (banker's draft) ποσού σε ειδικά λογαριασμό της Τράπεζας (specific account) για το άνοιγμα του οποίου θα πρέπει να ακολουθηθεί η νενομισμένη διαδικασία κανονιστικού ελέγχου και συμμόρφωσης σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία και τις εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος (anti-money laundering), ενώ επιπρόσθετα στην συγκεκριμένη περίπτωση απαιτείται η παρουσίαση πιστού αντιγράφου του εκδοθέντος διατάγματος του Δικαστηρίου.
3. Ενόψει των πιο πάνω έγινε αντιληπτό ότι η υλοποίηση του όρου που τέθηκε από το Δικαστήριο δεν μπορεί να ικανοποιηθεί μέσα στο χρόνο που το Σεβαστό Δικαστήριο όρισε, και έτσι επικοινώνησα με τους δικηγόρους των Αιτητών, και αφού εξήγησα το πρόβλημα που ανέκυψε, ζήτησα την συνεργασία τους ώστε να εμφανιστούμε ενώπιον του Δικαστηρίου για να εκδοθεί εκ συμφώνου διάταγμα για τροποποίηση του εκδοθέντος την 25/10/2022 διατάγματος επεκτείνοντας τον χρόνο εντός του οποίου θα έπρεπε να υπάρξει συμμόρφωση με τον τεθέντα όρο.
4. Δυστυχώς όμως οι δικηγόροι των Αιτητιάν με πληροφόρησαν ότι ακολουθώντας οδηγίες των πελατών τους δεν μπορούν να συνεργαστούν και συνεπώς δεν προτίθενται να εμφανιστούν ενώπιον ταυ Δικαστηρίου για τροποποίηση του διατάγματος ως προς τον χρόνο υλοποίησης του όρου που τέθηκε από το Δικαστήριο
5. Ευσεβάστως, σημειώνω ότι η Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου αναρτήθηκε στο σύστημα i-justice την 26/10/2022 και ώρα 13.29 και ακολούθησε κατόπιν αιτήματος μου να μας παραχωρηθεί δικαίωμα πρόσβασης στον ηλεκτρονικά φάκελο του Δικαστηρίου, κάτι που μέχρι εκείνης της στιγμής δεν είχαμε, και έτσι ήταν αδύνατον να καταβάλουμε το αναγκαίο τέλος για λήψη (εκτύπωση) του διατάγματος του Δικαστηρίου.
6. Η εισήγηση του Αντρέα Γιωρκάτζη προς το λογιστήριο ταυ Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπως εντός της 27/10/2022 παραδοθεί επιταγή των Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. για το ποσό των €31.200, η οποία επιταγή να αντικατασταθεί με τραπεζική επιταγή σε εύλογο χρόνο μεταγενέστερα, δεν έγινε αποδεκτή με την υπόδειξη ότι η εισήγηση δεν συνάδει με γράμμα του διατάγματος ημερομηνίας 25/10/2022, αλλά ούτε με την εφαρμοζόμενη πρακτική και τις εγκυκλίους του Γενικού Λογιστή.
7. Δοθέντων των πιο πάνω εμφανίστηκα σήμερα, 27/10/2022, ενώπιον του Δικαστηρίου και ζήτησα όπως δοθεί άδεια για ληφθεί το αναγκαίο δικονομικό διάβημα για την τροποποίηση του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 25/10/2022 έτσι που να παρατείνεται ο χρόνος υλοποίησης του όρου που τέθηκε από το Δικαστήριο με το εν λόγω διάταγμα.
8. Αργότερα την ίδια μέρα (27/10/2022) και ώρα 12.20 αναρτήθηκε στο σύστημα i-justice το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/10/2022 με το οποίο δόθηκε «άδεια για να κσταχωριστεί σήμερα, κατ' εξαίρεση, το «αναγκαίο δικονομικά διάβημα», που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση προτίθεται να καταχωρίσει». Αντίγραφο του σχετικού πρακτικού του Δικαστηρίου επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο
10. Ευσεβάστως, όπως καλύτερα πιστεύω, η έκδοση του/των αιτούμενου/ων διατάγματος/των τροποποίησης του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 25/10/2022 έτσι που να παρατείνεται / επεκτείνεται ο χρόνος υλοποίησης του όρου που τέθηκε από το Δικαστήριο με το εν λόγω διάταγμα δεν θα προκαλέσει καμία ζημία στους Αιτητές, αλλά αντίθετα θα διασφαλίσει το ορθό και δίκαιο, δηλαδή την ισχύ και εγκυρότητα του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 25/10/
11. » (β) Η Ένσταση. Η πλευρά των Καθ' ων και Αιτητών στην Κυρίως Αίτηση (στο εξής: «οι Ιδιοκτήτες»), ενίσταται στην έκδοση της αιτούμενης θεραπείας, μέσω των ακόλουθων 7 λόγων: «
12. H Αίτηση είναι εκπρόθεσμη.
13. H επίδοση της αίτησης είναι αντικανονική και/ή παράτυπη, αφού δεν επιδόθηκε, έστω και ηλεκτρονικά, πιστό αντίγραφο αυτής σύμφωνα με τις πρόνοιες των Περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμών πού διέπουν τα της επίδοσης δικογράφων.
14. H επίδοση της αίτησης στους Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση και/ή στους δικηγόρους τους είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή εκπρόθεσμη.[1]
15. H Αίτηση είναι καταχρηστική, καθότι καταχωρήθηκε αποκλειστικά με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης προκειμένου οι Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητές να παραμείνουν στο επίδικο ακίνητο για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
16. Οι Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητές με την παρούσα αίτηση επιχειρούν επί της ουσίας να τροποποιήσουν την απόφαση τον Δικαστηρίου ημερομηνίας 25/10/2022, ώστε να αποφύγουν τις συνέπειες που συνεπάγεται γι' αυτούς η μη τήρηση εκ μέρους τους του όρου που επέβαλε το Δικαστήριο με την ρηθείσα απόφαση.
17. Οι Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση, εμποδίζονται με την ίδια τους την συμπεριφορά, αλλά και με τα όσα δήλωσαν ενώπιον τον Δικαστηρίου στις 25/10/2022, από του να ζητούν τις αιτούμενες με την υπό κρίση αίτηση θεραπείες.
18. Η θεραπεία την οποία επιδιώκουν οι Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητές μέσω της παρούσας αίτησης αντιβαίνει στον συνοπτικό χαρακτήρα της διαδικασίας ενώπιον τον παρόντος Δικαστηρίου, ο οποίος αποσκοπεί στην ταχεία και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. » Η ενόρκως δηλούσα για τους Ιδιοκτήτες κα Ρ. Κωνσταντίνου, προβάλλει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα γεγονότα, προς υποστήριξη της Ένστασης: «
19. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, προκειμένου να επιτραπεί η καταχώρηση της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητών στην υπό κρίση αίτηση, θα έπρεπε οι Καθ' ων η Αίτηση να προβούν σε πληρωμή του ποσού των €31,200 και να καταχωρίσουν τη σχετική απόδειξη στο σύστημα ηλεκτρονικής, δικαιοσύνης i-justice εντός 48 ωρών από την ημέρα έκδοσης του σχετικού Διατάγματος του Δικαστηρίου ήτοι από την 25/10/
21. Σύμφωνα με τον περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021, ηλεκτρονική καταχώριση η οποία γίνεται μετά την 13:01, λογίζεται ότι έγινε την επόμενη ημέρα έναρξης της λειτουργίας του Πρωτοκολλητείου.
22. Εν προκειμένω, η υπό κρίση Αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε στο σύστημα ηλεκτρονικής δικαιοσύνης i-justice μετά την 13:01 και συγκεκριμένα στις 21:30 το βράδυ της 27/10/2022 και εγκρίθηκε από τη Γραμματεία τον Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων την 31/10/2022 το πρωί, οπότε έλαβε και τη σχετική σφραγίδα τον πιστού αντιγράφου. Επισυνάπτω στιγμιότυπο οθόνης από την επιφάνεια εργασίας του i-justice, όπου φαίνεται η ώρα καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης ως Τεκμήριο
24. Συνεπώς, με βάση τα διαλαμβανόμενα περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό τον 2021, η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε την 31/10/2022, ήτοι εκπρόθεσμα και κατά παράβαση των όρων και προθεσμίας που τάχθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25/10/
25. Συνακόλουθα η κατάσταση παραμένει ως είχε τότε, ήτοι να μην υπάρχει στην ουσία νόμιμο ένδικο διάβημα ενώπιον του Δικαστηρίου. [.]
26. Όσον αφορά την επίδοση της αίτησης προς τους δικηγόρους των Αιτητών/Καθ' ων στην υπό κρίση η Αίτηση, το Δικαστήριο διέταξε όπως αυτή γίνει ηλεκτρονικά. Οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητών απέστειλαν στις 27/10/2022 και ώρα 21:44 στους δικηγόρους των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση/Καθ' ων στην υπό κρίση Αίτηση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αντίγραφο της υπό κρίση Αίτησης η οποία δεν έφερε την σφραγίδα του πιστού αντιγράφου. Επισυνάπτω στην παρούσα αντίγραφο του ηλεκτρονικού μηνύματος των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση/Αιτητών προς τον δικηγόρο των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση/Καθ' ων η Αίτηση ως Τεκμήριο 2 και αντίγραφο τον εγγράφου πού απεστάλη στον δικηγόρο των Αιτητών/Καθ' ων η Αίτηση ως Τεκμήριο
28. Οι δικηγόροι των Αιτητών/Καθ' ων στην υπό κρίση Αίτηση έλαβαν γνώση της αίτησης μόλις την 31/10/22, όταν επέστρεψαν στο γραφείο και είχαν πρόσβαση στο ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο και στο σύστημα ί-justice, όπου η υπό κρίση Αίτηση εμφανίστηκε ως καταχωρισθείσα και εγκριθείσα στις 31/10/
30. Σε κάθε περίπτωση, το έγγραφο το οποίο απεστάλη στον Δικηγόρο των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, δεν έφερε τη σφραγίδα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, ώστε να θεωρείται πιστό αντίγραφο της φερόμενης ως καταχωρισθείσας υπό κρίση Αίτησης στις 27/10/
31. » (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.[2] Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρησαν γραπτά κείμενα προς υποστήριξη των αντίθετων θέσεών τους, ως αυτές έχουν προσδιορισθεί και περιοριστεί μέσω των αγορεύσεών τους,[3] στο ειδικότερο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ, εφόσον κρίνω σκόπιμο κατά το στάδιο παράθεσης των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Ως διαφάνηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, στις 02/11/2022, οι Ενοικιαστές κατέβαλαν το εν λόγο ποσό των €31.
32. Τούτη όμως η εξέλιξη, κατά την πλευρά των Ιδιοκτητών, είναι άνευ σημασίας επειδή η πληρωμή έγινε εκπρόθεσμα σε σχέση με τις οδηγίες που έδωσε σε αυτούς το Δικαστήριο στις 27/10/
33. Ο κ. Κατσικίδης παρέπεμψε συναφώς στα προβλεπόμενα στον περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021 για να καταλήξει ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα παραβιάσει το συνταγματικό δικαίωμα των πελατών του για εκδίκαση εντός εύλογου χρόνου. Η πλευρά των Ενοικιαστών αντιτείνει πως η μη συμμόρφωσή τους εντός της ταχθείσας προθεσμίας, δεν υπήρξε αποτέλεσμα είτε αμέλειας, είτε αδιαφορίας, είτε περιφρόνησης των οδηγιών του Δικαστηρίου, αλλά για λόγους που δεν οφείλονται σε αυτούς. Χαρακτηρίζουν το επίδικο ζήτημα ως διαδικαστικής φύσης και όχι ουσίας και επικαλούνται τη Διαταγή 57 θ. 2 ως το δικονομικό μέσο για να τους παραχωρηθεί η αιτηθείσα παράταση. Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 11/01/
34. ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται αναλογικά στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, που αναφέρει τα ακόλουθα: « 12.(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Στη Διαταγή
35. θ.
36. των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αναφέρεται: « A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order. » Η Απάντηση που έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα μπορεί να καταστεί και εκ των υστέρων έγκυρη νοουμένου ότι υποβάλλεται σχετικό αίτημα με βάση την Δ.57 θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία εφαρμόζεται κατ' αναλογία στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η έγκριση αιτήματος για παράταση, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, με καθοριστικότερο κριτήριο το συμφέρον της Δικαιοσύνης. Όπως λέχθηκε στην Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου

(1991)1 Α.Α.Δ 945: « Το πρωτόδικο Δικαστήριο μετά τη διάγνωση του πως η εκπρόθεσμη αίτηση ήταν παράτυπη και όχι άκυρη, απλώς παράκαμψε το θέμα και προχώρησε στην εξέταση της ουσίας. Ο χειρισμός αυτός ήταν λανθασμένος. Η κατάταξη μιας παράβασης των κανονισμών στην κατηγορία των παρατυπιών που μπορούν να θεραπευθούν δεν σημαίνει αυτόματα και ανοχή της. Οι κανονισμοί είναι θεσπισμένοι για να τηρούνται. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες επανηλειμμένα τονίστηκε η ανάγκη τήρησής τους [...] H παρέλευση μιας προθεσμίας που προβλέπουν οι κανονισμοί δεν είναι βέβαια μοιραία. Η Δ.57 κ.2 προσδιορίζει τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάθε διάδικος μπορεί πρίν από την πάροδο της προθεσμίας αλλά και μετά από αυτή να υποβάλει αίτηση για την παράταση της. » Η Δ.57 θ.2 αντιστοιχεί στη Διαταγή 64 θ.7 των παλαιών αγγλικών Θεσμών. Στην Πέτρος Αυξεντίου ν. Σάββα Σάββα

(2003)1 Α.Α.Δ. 1963 το Ανώτατο Δικαστήριο, υιοθετώντας την αγγλική επί του θέματος νομολογία ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως: « Επισημαίνεται όμως ότι σε ενδιάμεσες διαδικασίες το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να παρατείνει το χρόνο, ανεξάρτητα από οποιουσδήποτε κανονισμούς. » Το πιο πάνω απόσπασμα της Αυξεντίου συνάδει με τη σχετική αναφορά που εντοπίζεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, στη σελ. 1813 που έχει ως εξής: « Scope of Rule.- Where the time, sought to be enlarged, is not "appointed by these Rules" but by the Practice Masters' Rules (which have no statutory force) or some other rule of practice, r. 7 does not apply, and in interlocutory proceedings the Court or Judge has inherent jurisdiction to extend the time independently of it (see Keymer v. Reddy, [1912] 1 K. B. p. 221, C. A.; » Η ουσία της Αυξεντίου, είναι ότι ακόμη και εκεί που δεν υπάρχει ρητή δικονομική πρόβλεψη, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παρατείνει χρόνο εάν η εν λόγω ενέργεια «είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου ώστε να εφαρμοστεί η απόφασή του».[4] Στον περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021, μεταξύ άλλων, αναφέρεται: « 16. Έγγραφο δεν θα θεωρείται ως καταχωρηθέν, μέχρις ότου η ηλεκτρονική καταχώριση ολοκληρωθεί και σημειωθεί επιτυχής από το σύστημα, καταβάλλοντας παράλληλα τα νενομισμένα τέλη. Για σκοπούς προθεσμιών ισχύει ο Κανονισμός 18. 17. Το σύστημα ηλεκτρονικής καταχώρισης θα λειτουργεί επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Η λειτουργία του θα διακόπτεται μόνο σε περίπτωση προγραμματισμένης ή απρόοπτης διακοπής. 18. Ηλεκτρονική καταχώριση η οποία γίνεται μετά τις 13:01, λογίζεται ότι έγινε την επόμενη ημέρα έναρξης της λειτουργίας του Πρωτοκολλητείου. [.. ] 28.

(1)Έγγραφο το οποίο διάδικος προτίθεται να καταχωρίσει με σκοπό αυτό να καταστεί τεκμήριο στη δίκη, καταχωρίζεται μέσω του συστήματος, στο σχετικό μέρος του ηλεκτρονικού φακέλου, οποιαδήποτε ώρα πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, τηρουμένων των προθεσμιών και των οδηγιών που ο Δικαστής δίδει ως προς την παρουσίαση της ενώπιόν του μαρτυρίας. Κάθε τέτοιο έγγραφο πρέπει να καταχωρίζεται σύμφωνα με τον Κανονισμό 10 εκτός όπου καταχωρίζονται πολλά έγγραφα μαζί σε δέσμη, η οποία θα σημειώνεται ως ένα τεκμήριο. [.]

1. Ο ηλεκτρονικός φάκελος φέρει τις ιδιότητες και παράγει τα έννομα αποτελέσματα ενός φυσικού φακέλου. » ΙΙΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Με βάση το πιο πάνω πλαίσιο γεγονότων και νομικών αρχών, είναι προφανές ότι το αίτημα είναι δικαιολογημένο και η έγκριση της αίτησης αποτελεί τη μοναδική ορθολογιστική προσέγγιση του ζητήματος. Η ουσία του πράγματος είναι ότι το Δικαστήριο επέτρεψε την καταχώριση της Απάντησης των Ενοικιαστών, υπό τον όρο πληρωμής συγκεκριμένου ποσού, όρο προς τον οποίο οι Ενοικιαστές συμμορφώθηκαν. Ο χρόνος συμμόρφωσης των Ενοικιαστών ουδέποτε υπήρξε ζήτημα καθοριστικής σπουδαιότητας. Μήτε η ολιγοήμερη καθυστέρηση καταβολής του ποσού επηρέασε καθ' οποιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Ιδιοκτητών. Η δε γενεσιουργός αιτία της καθυστέρησης δεν μπορεί να καταλογισθεί στους Ενοικιαστές, ούτε θα ήταν δίκαιο να τους επιρριφθεί ευθύνη για τους λόγους που δεν κατέστη δυνατή νωρίτερα η συμμόρφωσή τους. Ούτε μπορεί να επιρριφθεί σε αυτούς ασύγγνωστη ολιγωρία ή συμπεριφορά που να δεικνύει, κακοπιστία ή περιφρόνηση προς το Δικαστήριο, αφού εντός της ταχθείσας προθεσμίας παρουσιάστηκαν στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου και προσπάθησαν να καταθέσουν το σχετικό πόσο χρημάτων, με μετρητά. Μόλις ανέκυψε το πρόβλημα ως προς την αποδοχή τούτου του πόσου τοις μετρητοίς, έδρασαν τάχιστα και έθεσαν άμεσα προς το Δικαστήριο το εν λόγω θέμα. Ακολούθως, συμμορφώθηκαν με τις οδηγίες του Δικαστηρίου καταχωρώντας έγκαιρα αίτηση για παράταση του χρόνου, πριν δηλαδή την εκπνοή της σχετικής προθεσμίας, ενέργεια η οποία καταδεικνύει τη δέουσα σπουδή με την οποία ενήργησαν, η οποία και τους πιστώνεται. Όπως λέχθηκε στη Mitchell v News Group Newspapers Ltd [2014] 2 All ER 430: « We should add that applications for an extension of time made before time has expired will be looked upon more favourably than applications for relief from sanction made after the event. » Οι λόγοι ένστασης δεν μεταβάλλουν οτιδήποτε. Υπενθυμίζω τα σχετικά γεγονότα. Στις 27/10/2022, λίγο πριν το μεσημέρι, το Δικαστήριο έδωσε άδεια για να «καταχωριστεί σήμερα, κατ' εξαίρεση, το «αναγκαίο δικονομικό διάβημα», που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση προτίθεται να καταχωρίσει» και η «σκοπούμενη αίτηση να επιδοθεί ηλεκτρονικά,[5] αυθημερόν, μαζί με το παρόν πρακτικό». Ο συνήγορος των Ιδιοκτητών εισηγείται ότι η συμμόρφωση των αντιδίκων του, παρόλο που έλαβε χώρα το βράδυ της ίδιας μέρας, για να ήταν έγκυρη θα έπρεπε αυτό να είχε γίνει μέχρι τις 13:00 της ίδιας ημέρας. Θα έπρεπε δηλαδή, σύμφωνα πάντα με την εισήγησή του, εντός μιας ώρας να συνταχθεί η αίτηση και να καταχωρηθεί στο σύστημα I-justice. Προφανώς και δεν ήταν αυτές οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Η επίκληση των διαλαμβανομένων στον περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021 δεν διαφοροποιούν τα προαναφερόμενα. Ο εν λόγω Κανονισμός αποτελεί ένα βοήθημα προς την υλοποίηση του στόχου της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης και κυρίως, για τη διευκόλυνση των δικηγόρων και ως τέτοιο θα πρέπει να εξετάζεται κατά την στάθμιση των πραγμάτων. Δεν αποτελεί μέσο για να εξασφαλίζονται δικονομικά πλεονεκτήματα μέσω φορμαλιστικών προσεγγίσεων που παραπέμπουν σε προσεγγίσεις παρωχημένων εποχών, τότε δηλαδή που η τυπολατρική προσέγγιση των πραγμάτων[6] οδηγούσε στον αποπροσανατολισμό από την ουσιαστική διάσταση του επίδικου θέματος. Εξάλλου, ο τρόπος με τον οποίο τούτο το Δικαστήριο ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία είναι ζήτημα διακριτικής εξουσίας, η οποία έχει δύο κεντρικούς άξονες. Την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα, στη βάση του άρθρου 5 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και του Κανονισμού 3(στ) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του
2. Οι προθεσμίες που τίθενται στον περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021 ούτε υπερισχύουν ούτε καθοδηγούν το πλαίσιο των οδηγιών που δίδει το Δικαστήριο, στο πλαίσιο άσκησης της διακριτικής του εξουσίας και ρύθμισης της ενώπιον του διαδικασίας. Τούτο συνάγεται σαφώς και από την αναφορά στον Κανονισμό 28 ότι έγγραφα που καταχωρούνται στο σύστημα τελούν υπό την αίρεση και την τήρηση «των προθεσμιών και των οδηγιών που ο Δικαστής δίδει ως προς την παρουσίαση της ενώπιόν του μαρτυρίας». Ακόμη όμως και τα διαλαμβανόμενα στον περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021 να υπερίσχυαν των οδηγιών του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/10/2022, τούτο δεν θα οδηγούσε στην απόρριψη της αίτησης, παρά μόνο θα καθιστούσε εκπρόθεσμη την καταχώρισή της. Παράλληλα όμως, θα συνυπολογιζόταν υπέρ των Ενοικιαστών ότι οι ίδιοι δεν ευθύνονται για την απόφαση του Δικαστηρίου να δώσει τόσο σύντομες οδηγίες και συνεπώς δεν πρέπει να μετακυλιστεί σε αυτούς οποιαδήποτε ευθύνη.[7] Πέραν των πιο πάνω, θα συνυπολογιζόταν ότι η εκπρόθεσμη καταχώριση μιας αίτησης ή κάποιου δικόγραφου, δεν αποτελεί ελάττωμα θεμελιακό τέτοιας μορφής έτσι που, ανεξάρτητα από όσα θα επακολουθήσουν, ο,τιδήποτε κτιστεί πάνω τους θα πρέπει να καταρρεύσει ως αιωρούμενο στο κενό.[8] Η νομολογία η οποία παρατίθεται κατά το νομικό πλαίσιο, έχει αυτόδηλο περιεχόμενο και για σκοπούς οικονομίας δεν επαναλαμβάνεται. Προστίθεται μόνο ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων για παράταση των χρονικών προθεσμιών,[9] είναι ευρύτατη. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η Χριστοδουλίδου ν. Emkin Consulting Ltd κ.α. Πολιτική Αίτηση αρ. 80/2018 ημερομηνίας 04/04/2019, ECLI:CY:AD:2019:B131, όπου το επίδικο ζήτημα αφορούσε αίτημα για επέκταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης. Παρά το γεγονός ότι τέτοια δυνατότητα δεν προβλέπεται ούτε στο άρθρο 7 του Νόμου, αλλά ούτε στους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων κέκτειται εξουσίας για να παρατείνει τον χρόνο για την καταχώριση έφεσης, δυνάμει της αναλογικής εφαρμογής της Διαταγής 57 θ.2, από την εφαρμογή της οποίας ούτε αναφύονται ζητήματα που συναρτώνται με την ιεράρχηση των πηγών δικαίου, ούτε συνεπάγεται επέμβαση στο έργο του Νομοθέτη, αλλά δυνατότητα που συμβαδίζει με την επίτευξη των σκοπών του Νόμου, ως ο κανονισμός 12 των περί Ενοικιοστάσιου Διαδικαστικών Κανονισμών αναφέρει. Και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αποτελούν, δίχως υπερβολή, ίσως το καταλληλότερο παράδειγμα για να εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα στον προαναφερόμενο Κανονισμό 12, όπου αναφέρεται ότι η μη συμμόρφωση δεν συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. Κατά συνέπεια, η επίδικη αίτηση, είτε προσεγγιστεί ως εμπροθέσμως, είτε ως εκπροθέσμως καταχωρηθείσα, στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγούμαστε. Οι Ιδιοκτήτες, διατείνονται επιπλέον ότι η έγκριση του αιτήματος θα αντιστρατεύεται τα απορρέονται εκ του Άρθρου 30 του Συντάγματος δικαιώματά τους, για την εκδίκαση της υπόθεσής τους σε εύλογο χρόνο. Αν και η γενικότητα της εισήγησης αρκεί για την απόρριψή της,[10] θα απαντήσω και επί της ουσίας. Κατ' αρχάς, η επίκληση της συνοπτικότητας τούτης της δικαιοδοσίας προβάλλεται προσχηματικά. Διότι, αποτελεί σχήμα οξύμωρο από τη μια να αμφισβητούνται τα στενά χρονικά περιθώρια που έδωσε το Δικαστήριο, λόγω ακριβώς της συνοπτικής του φύσης, και από την άλλη να γίνεται επίκληση του ιδιαίτερου χαρακτήρα τούτου του Δικαστηρίου για να μην επιτραπεί μια μικρή και απολύτως αιτιολογημένη παράταση του χρόνου. Επιπλέον, η ταχύτητα, προϋποθέτει απαρέγκλιτα την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.[11] Με άλλα λόγια, ο σκοπός ουδέποτε αγιάζει τα μέσα, διότι ο γενικότερος σκοπός του Νόμου δεν σημαίνει και πλήρη κατάργηση των ελαχίστων προϋποθέσεων διεξαγωγής της δίκαιης δίκης.[12] Η ουσία του θέματος είναι ότι τυχόν άρνηση του Δικαστηρίου να δώσει την αιτούμενη παράταση προς τους Ενοικιαστές, νομοτελειακά, δοθέντος ότι εκκρεμεί αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Απάντησης, θα οδηγήσει, κατά πάσα πιθανότητα, στην εξασφάλιση απόφασης εναντίον τους, δίχως να τους δοθεί δυνατότητα να παρουσιάσουν την υπεράσπισή τους και παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο ήδη αποφάσισε ότι υπάρχει καλός λόγος να ακουστούν, υπό όρους, τους οποίους και τήρησαν. Tο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ερμηνεύοντας[13] το άρθρο 6.
3. της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (το οποίο είναι προσόμοιο με το Άρθρο 30 παρ. 1 του δικού μας Συντάγματος) έχει αναγνωρίσει ότι στο δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα αποτελεσματικής άσκησής του.[14] Η αποτελεσματικότητα στοιχειοθετείται όταν παρέχεται σε κάποιον, όχι θεωρητική, αλλά πρακτική και ξεκάθαρη[15] δυνατότητα αμφισβήτησης της πράξης που επηρεάζει τα δικαιώματά του. Κατά συνέπεια, είναι με την απόρριψη της παρούσας αίτησης που θα επηρεαστούν τα εκ του Άρθρου 30 του Συντάγματος δικαιώματα των Ενοικιαστών και όχι το αντίθετο. Ως εκ των ανωτέρω, η εισήγηση των Ιδιοκτητών απορρίπτεται, αφού απολήγει στον επηρεασμό του δικαιώματος πρόσβασης των Ενοικιαστών στο Δικαστήριο, συνιστά λανθασμένη θεώρηση των οδηγιών που το Δικαστήριο έδωσε στους Ενοικιαστές και επιπλέον, αντίκειται στη δίκαιη προσέγγιση του όλου ζητήματος με βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της παρούσας υπόθεσης, αφού θα οδηγούσε σε πασιφανή αδικία προς τους Ενοικιαστές και εσφαλμένη άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου.[16] Δεν χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε περισσότερο για τους λόγους Ένστασης. Η αίτηση θα πετύχει. Αυτό επιβάλλει το συμφέρον της Δικαιοσύνης. ΙV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Η αίτηση επιτυγχάνει. Επειδή όμως στο μεσοδιάστημα από την καταχώρισή της έχει επέλθει η συμμόρφωση των Ενοικιαστών προς τον όρο που τους είχε τεθεί, αρκεί και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Απάντηση των Ενοικιαστών θεωρείται εμπροθέσμως καταχωρηθείσα. Ως προς τα έξοδα, έχοντας συνυπολογίσει τις σχετικές επί του θέματος αρχές[17] και ιδίως το παντελώς ανυπόστατο της ένστασης, ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Ενοικιαστών και εναντίον των Ιδιοκτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Οι λόγοι που σχετίζονται με την επίδοση της αίτησης, δεν έχουν στην αγόρευση των Ιδιοκτητών. [2] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [3] Όπως λέχθηκε στη Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακης Δημοκρατιας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020: «Όπως είναι άλλωστε παγίως καθιερωμένο η τελική αγόρευση η οποία δεν επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο επίδικο θέμα, θεωρείται ότι περιορίζει τα προς απόφαση ζητήματα και όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση, κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί.» [4] Στη R v Bloomsbury and Marylebone County Court, ex p Villerwest Ltd [1976] 1 All ER 897 επιβεβαιώθηκε ότι, επί τούτου του θέματος, το Δικαστήριο έχει «wide inherent jurisdiction to control its own procedure». Ομοίως, στη Keymer v. Reddy, [1912] 1 K. B. p. 221, C. A. στην οποία αναφέρεται η Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, η παράταση του χρόνου, αφορούσε το αναφαίρετο δικαίωμα εναγόμενου να εμφανιστεί στη διαδικασία υπό διαμαρτυρία. Συνακόλουθα, στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ 1814 αναφέρεται ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αποσκοπεί στην αποτροπή αδικίας στους διαδίκους («with a view to the avoidance of injustice to the parties»). [5] Δείτε άρθρο 29 εδάφιο 2, του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. [6] Δείτε: Κανονισμό 12(β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Χέυς ν. Φιλιππίδης, Έφεση αρ. 41/2015, ημερομηνίας 18/02/2020 και Απόφαση ΑΔΔΑ στη Dos Santos Calado κ.α. κατά Πορτογαλίας στις προσφυγές αρ. 55997/14, 6843/16, 78841/16, και 370617, ημερομηνίας 31/03/
4. [7] Δείτε, κατ' αναλογία: Επί Τοις Αφορώσι τον Λουκή Παπαχριστοφόρου ν. Αίτηση από Ρεϊνποου Πλήτσιγκ και Νταϊγκ Κο. Λτδ

(2003)1Α Α.Α.Δ 332, καθώς και αποφάσεις ΕΔΑΔ στη Platakou v. Greece, Αρ. Αίτησης 389460/97, ημερ. 11/01/2001, και στη NIKOS KOUTRAS ATTEE v. Greece, Αρ. Αίτησης 39442/98, ημερ. 16/02/2001. [8]Δείτε Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου

(1991)1 Α.Α.Δ 945 και Macfoy v. United Africa Co. Ltd. [1961] All ER

1. [9] Στη Αναφορικά με την Αίτηση του Χριστοφόρου, Πολιτική Αίτηση αρ. 229/2019, ημερομηνίας 16/01/2022 είχε εξασφαλιστεί από την Αιτήτρια διάταγμα παράτασης του χρόνου για την έκδοση της κλήσης για οδηγίες. Η διαδικασία έλαβε χώρα στο ΔΕΕ Λευκωσίας και το διάταγμα εξασφαλίστηκε μονομερώς. Ακολούθως, ο αντίδικός της αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο αξιώνοντας άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος, επικαλούμενος ότι «το ΔΕΕ εσφαλμένα και κατά έκδηλη υπέρβαση του Νόμου ενέκρινε το σχετικό αίτημα μονομερώς ενόσω η προνοούμενη προθεσμία είχε πλέον παρέλθει άπρακτη και η αίτηση εθεωρείτο ως εγκαταλειφθείσα και εφόσον δεν καταδείχθηκε ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης». Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την αιτούμενη άδεια, υπέδειξε αφενός ότι η ευχέρεια για τέτοια παράταση προβλέπεται ειδικά στον καν. 2(β) της Δ.30, και, αφετέρου, ότι το ΔΕΕ έχει δικαιοδοσία να παρατείνει τις προθεσμίες της Δ.
2. Επίσης, Ανδρέας Λυσιώτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2000)1 ΑΑΔ

1. [10] Δείτε: Στέγη Ευγηρίας «Αρχάγγελος Μιχαήλ» Καϊμακλίου ν. Αργυρίδου, Πολιτική Έφεση αρ. 32/2014, ημερομηνίας 29/09/
2. [11]Δείτε: κανονισμό 3(στ) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του
3. [12]Δείτε: Παπά ν. Οικονομίδη

(2012)1Β Α.Α.Δ

1. [13] Στην υπόθεση Golder v. The United Kingdom, Αίτηση αρ. 4451/70, ημερομηνίας 21/02/1975, λέχθηκαν τα εξής: «Article 6 para. 1 (art. 6-1) secures to everyone the right to have any claim relating to his civil rights and obligations brought before a court or tribunal. In this way the Article embodies the "right to a court", of which the right of access, that is the right to institute proceedings before courts in civil matters, constitutes one aspect only. To this are added the guarantees laid down by Article 6 para. 1 (art. 6-1) as regards both the organisation and composition of the court, and the conduct of the proceedings. In sum, the whole makes up the right to a fair hearing». [14] Δείτε: Κυπριακό Συνταγματικό Δίκαιο του Δρ. Κώστα Παρασκευά, Κεφ. 8 - Πρόσβαση στο Δικαστήριο - παρ. 8.2: Δικαίωμα αποτελεσματικής πρόσβασης, σελ.
2. [15] Δείτε: Bellet v. France Αίτηση αρ. 23805/94, ημερομηνίας 04/12/1995 και Zubac v. Croatia Αίτηση αρ. 40160/2012, ημερομηνίας 05/04/
3. [16] Δείτε: Αρέστη ν. Ηλία

(1991)1 Α.Α.Δ. 984. Ως συναφώς σημειώθηκε στη Regata Holdings Ltd. ν. Petrolina (Holdings) Public Ltd.

(2012)1α Α.Α.Δ 579: "προεξάρχον κριτήριο στην άσκηση της περί ου ο λόγος διακριτικής ευχέρειας, αποτελεί η αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης". [17] Η επιδίκαση εξόδων σε τούτη τη δικαιοδοσία διέπεται από τον Κανονισμό 13(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983 και τη σχετική νομολογία (μεταξύ άλλων: KATSIANTONIS v FRANTZESKOU

(1981)1 CLR 566) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο