← Κύπρος

ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΚΑΘΥΜΗ ν. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αίτηση αρ. Ε60/2017, 5/5/2023

ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΚΑΘΥΜΗ ν. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αίτηση αρ. Ε60/2017, 5/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2023:22 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση αρ. Ε60/2017 ΜΕΤΑΞΥ: ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΚΑΘΥΜΗ, από τη Λεμεσό Αιτήτριας και ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 25/10/2022 (για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής) Ημερομηνία: 05/05/2023 Για την Αιτήτρια: κα Α. Αναξαγόρα για κ. Γ. Τσίκκο Για τον Καθ' ου η αίτηση: κα Μ. Νικολάου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια αίτηση, ολοκληρώθηκε στις 17/12/2020, με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης (στο εξής: «η Απόφαση»). Αυτό που πρωτίστως ενδιαφέρει για τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας είναι η παράγραφος A της Απόφασης, όπου αναφέρονται τα εξής: « Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού που βρίσκεται στην οδό [ ] Λεμεσό. » ΙΙ. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ - ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ. (α) Η επίδικη Αίτηση. Λόγω επικαλούμενης μη τήρησης των όρων αναστολής, η Αιτήτρια και ιδιοκτήτρια (στο εξής: «η Ιδιοκτήτρια»), στις 15/10/2022, καταχώρησε μονομερώς την παρούσα αίτηση για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου Υποστατικού (στο εξής: «το Υποστατικό»), μέσω της οποίας αξιώνεται: « Η πιο πάνω Αιτήτρια αιτείται την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του ισογείου καταστήματος με τουαλέτα και μεγάλη αυλή, που ευρίσκεται στην οδό [ ] Λεμεσό (καλούμενο στο εξής το υποστατικό), το οποίο κατέχεται από τον καθ' ου η αίτηση και το χρησιμοποιεί ως χώρο εργασίας του όπου εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων. » (ο τονισμός των λέξεων είναι του Δικαστηρίου) Σημειώνεται ότι μέσω της Απόφασης, είχαν εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας διάταγμα ανάκτησης της κατοχής, καθώς και απόφαση για €14.700, πλέον €500 ενδιάμεσα οφέλη, πλέον τόκοι και έξοδα. Επίσης, προβλέφθηκε η αναστολή από μήνα σε μήνα, νοουμένου ότι θα καταβαλλόταν το ποσό των €550 μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους, πλέον το ποσό του τρέχοντος ενοικίου, ήτοι το ποσό των €

  1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ιδιοκτήτριας. Μέσω αυτής αναφέρεται στο κείμενο της Απόφασης την οποία επέδωσε μέσω ιδιώτη επιδότη προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση, στις 26/02/2021 και στις 23/09/
  2. Η δεύτερη επίδοση έγινε αφότου υπολογίστηκαν υπέρ της τα επιδικασθέντα έξοδα και συμπεριελήφθησαν στο κείμενο της απόφασης. Περαιτέρω, αναφέρεται σε επιστολή της ημερομηνίας 23/09/2022 προς τον Καθ' ου, μέσω της οποίας ο δικηγόρος της αναφέρθηκε σε παραβίαση των προνοιών της εκ συμφώνου Απόφασης, καλώντας παράλληλα τον Καθ' ου να εξοφλήσει το εναπομείναν εξ αποφάσεως χρέος και να παραδώσει την κενή και ελεύθερη κατοχή του Υποστατικού. Ο Καθ' ου απέρριψε το αίτημα μέσω της δικηγόρου του. Σήμερα, σε σχέση με την Απόφαση, παραμένουν ανεξόφλητοι οι τόκοι αυτής καθώς και τα δικηγορικά έξοδα, πλέον τόκοι επ' αυτών, πλέον Φ.Π.Α. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος που να έχει την πραγματική κατοχή ή μέρος του εν λόγω υποστατικού και συνεπεία της μη τήρησης των όρων για αναστολή, αξιώνει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας το περιεχόμενο της επίδικης αίτησης, ζήτησε την επίδοσή της. (β) Η Ένσταση. Η πλευρά του Ενοικιαστή, μη αποδεχόμενη την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, στις 24/01/2023 καταχώρησε σχετική ένσταση. Η ένσταση υποστηρίζεται από τους ακόλουθους 36, προδήλως επικαλυπτόμενους, λόγους ένστασης: «
  3. Οι προϋποθέσεις που απαιτεί o Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής ακινήτων δεν πληρούνται και/ή δεν συνυπάρχουν και/ή δεν ικανοποιούνται.
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει η Διάταξη 43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  5. Η έκδοση εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του ισογείου καταστήματος που ευρίσκεται στην οδό [ ] στη Λεμεσό (εν τοις εφεξής καλουμένου «το επίδικο κατάστημα») επιχειρείται να εξασφαλισθεί με απάτη (obtained by fraud).
  6. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι ο κάτοχος της αυλής που βρίσκεται πέριξ ή πίσω από το επίδικο κατάστημα.
  7. Η Αιτήτρια, με την υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 25/10/2022 επιδιώκει την έκδοση εντάλματος (writ) ανάκτησης κατοχής μεγάλης αυλής που βρίσκεται πέριξ και/ή πίσω από το επίδικο κατάστημα, χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος για την ανάκτηση της κατοχής της αυλής αυτής.
  8. Η έκδοση εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα επιφέρει καταπίεση (oppression) κατά την εκτέλεση.
  9. Η έκδοση του εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα αποτελέσει μια άδικη (unfair) χρήση των δικαστικών διαδικασιών.
  10. Η Αιτήτρια με τις πράξεις και/ή τις παραλείψεις της έχει παραιτηθεί από τη διαδικασία για υποβολή, εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, αιτήματος έκδοσης εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος.
  11. Η έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης κατοχής δεν μπορεί να επιτύχει καθότι αναφέρεται σε ακίνητη περιουσία κατά τρόπο αόριστο και/ή γενικό και/ή καθότι περιέχει αναφορά σε «μεγάλη αυλή» χωρίς να περιγράφει επακριβώς αυτή.
  12. Η υπό εξέταση αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 25/10/2022 δεν μπορεί να πετύχει καθότι δεν στηρίζεται σε ορθή νομική βάση και/ή καθότι στο σώμα της υπό εξέταση αίτησης δεν αναγράφονται ρητά και συγκεκριμένα οι νομικές και δικονομικές διατάξεις στις οποίες αυτή βασίζεται.
  13. Η νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης ημερομηνίας 25/10/2022 είναι λανθασμένη και/ή δεν είναι επαρκής.
  14. Η υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 25/10/2022 είναι ουσιαστικά και νομικά αστήριχτη.
  15. Η έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος θα είναι εσφαλμένη.
  16. Η έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος θα είναι άσκοπη.
  17. Η έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος θα είναι αδικαιολόγητη.
  18. Υφίστανται λόγοι που εμποδίζουν την έκδοση του εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος.
  19. Οι ισχυρισμοί επί των οποίων βασίζεται η υπό εξέταση αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 25/10/2022 είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμοι και αθεμελίωτοι και δε στοιχειοθετούν το αίτημα της Αιτήτριας.
  20. Σε καμία περίπτωση δεν έχει προσκομισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει το βάσιμο στην έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος.
  21. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την υπό εξέταση αίτηση περιέχει ψευδή και/ή αναληθή και/ή ανυπόστατα και/ή παραπλανητικά γεγονότα.
  22. Εκ μέρους της Αιτήτριας, υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και/ή η Αιτήτρια δεν προσέρχεται με «καθαρά χέρια» ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  23. Η Αιτήτρια αποκρύπτει γεγονότα και/ή παρουσιάζει γεγονότα με αναληθή και/ή παραπλανητικό τρόπο με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου για την έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος.
  24. Η υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 25/10/2022 πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα υπάρξει δυσμενής επηρεασμός και/ή θα προκληθεί αδικία και/ή ανεπανόρθωτη και ανυπολόγιστη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση.
  25. Η Αιτήτρια κωλύεται ένεκα της συμπεριφοράς της (estoppel by conduct) από το να αιτείται την έκδοση εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος.
  26. Η έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα έχει καταστροφικές και/ή δυσμενείς συνέπειες στον Καθ' ου η Αίτηση καθότι θα τεθεί θέμα αιφνίδιας αποστέρησης των μέσων βιοπορισμού του Καθ' ου η Αίτηση και της οικογένειάς του, ενόψει της επαπειλούμενης αποστέρησης του επίδικου καταστήματος στο οποίο o Καθ' ου η Αίτηση ασκεί το επάγγελμά του.
  27. Η έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα θέσει σε κίνδυνο την εμπορική επιχείρηση που ο Καθ' ου η Αίτηση διεξάγει στο επίδικο κατάστημα και/ή θα θέσει σε κίνδυνο την ικανότητα συντήρησης του Καθ' ου η Αίτηση.
  28. Η έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα επιφέρει ολική απώλεια της εμπορικής εύνοιας του Καθ' ου η Αίτηση και/ή θα έχει καταστροφικές και/ή δυσμενείς συνέπειες στον Καθ' ου η Αίτηση καθότι o ίδιος θα απωλέσει την πελατεία του (goodwill).
  29. Η έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση, λόγω του είδους της επιχειρηματικής του δραστηριότητας.
  30. Η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με κακή πίστη και/ή εκδικητικά και/ή προς εκδίκηση του Καθ' ου η Αίτηση /ή για αλλότριους σκοπούς.
  31. Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως το Δικαστήριο απορρίψει την υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 25/10/
  33. Η έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος σκοπεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αδικαιολόγητης καταπίεσης και/ή για άλλους αλλότριους σκοπούς.
  34. Το εξ αποφάσεως χρέος δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 17/12/2020 έχει αποπληρωθεί και/ή δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για ενεργοποίηση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος ημερομηνίας 17/12/
  36. Το διάταγμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος ημερομηνίας 17/12/2020 έχει ακυρωθεί αυτόματα.
  37. Η παρούσα αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική.
  38. Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος και/ή οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος και/ή δεν συνιστούν λόγους έκδοσης του αιτούμενου εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος.
  39. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου με την υπό εξέταση αίτηση εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος θα δημιουργήσει αδικία και/ή θα επιφέρει επιπτώσεις στα καλώς νοούμενα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση.
  40. Δεν είναι δίκαιο και/ ή εύλογο και/ή δεν είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος. » Τα προαναφερόμενα υποστηρίζονται από μακροσκελή ένορκη δήλωση του Ενοικιαστή, ίδιας ημερομηνίας. Μεταξύ άλλων, αναφέρει πως εδώ και 24 περίπου χρόνια είναι ο θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. Επισημαίνει ότι η απόφαση αφορά μόνο το επίδικο Υποστατικό και όχι τη «μεγάλη αυλή», η οποία ζητείται με την παρούσα Αίτηση. Ο εν λόγω χώρος κατέχεται από τον αδελφό της Ιδιοκτήτριας, εδώ και 20 περίπου χρόνια. Είναι για τούτο το λόγο που στο κείμενο της εκ συμφώνου απόφασης δεν αναφέρεται στην εν λόγω «μεγάλη αυλή». Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, με τον τρόπο που ζητείται η έκδοσή του. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της Ιδιοκτήτριας περί μη τήρησης των όρων αναστολής, υποστηρίζει πως από την ημέρα έκδοσης της απόφασης ο ίδιος κατέβαλλε μηνιαίως και ανελλιπώς το ποσό των €1.050,00 πληρώνοντας συνολικά το ποσό των €10.450,00 μεταξύ της περιόδου 05/01/2021 μέχρι και 05/07/
  41. Επιπλέον, στις 05/08/2022 κατέβαλε άλλα €250,00 έτσι ώστε το συνολικό ποσό που είχε καταβάλει μέχρι τότε να ανέλθει στις €10.700,
  42. Το πιο πάνω ποσό, μαζί με τις €4.000,00 που είχε καταβάλει στις 17/12/2020, συμποσούται στις €14.700,00 και εξοφλείται το εξ αποφάσεως χρέος. Κατά την άποψή του, η Ιδιοκτήτρια αποποιήθηκε οποιουσδήποτε τόκους, σε σχέση με το εν λόγω ποσό. Αναφορικά δε με τα έξοδα, σημειώνει ότι έως και τις 22/09/2022 αγνοούσε το ύψος αυτών, καθότι ανέμενε να ενημερωθεί για το ακριβές ποσό, αφότου υπολογίζονταν και εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Εν τω μεταξύ, έναντι τούτου του ποσού, είχε, από τις 17/12/2020, καταβάλει το ποσό των €1.000,00 απευθείας στο δικηγόρο της Ιδιοκτήτριας. Ευθύς μόλις πληροφορήθηκε για το ύψος των εξόδων, ζήτησε από την Ιδιοκτήτρια να τον προμηθεύσει με τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού του δικηγόρου της, έτσι ώστε να καταβάλλει το ποσό των €550,00 μηνιαίως μέχρι να εξοφληθούν. Παρά όμως την περί του αντιθέτου υπόσχεση της Ιδιοκτήτριας, ουδέποτε του κοινοποιήθηκαν τα στοιχεία του εν λόγω λογαριασμού. Και ενώ ανέμενε την κοινοποίηση των στοιχείων πληροφορήθηκε, μέσω συστημένης επιστολής του δικηγόρου της Ιδιοκτήτριας, για την απαίτηση της για ανάκτηση της κατοχής. Έως τότε, ουδέν παράπονο είχε γίνει προς αυτόν σε σχέση με πληρωμές που διενεργούσε προς εξόφληση. Ευθύς μόλις έλαβε γνώση της εν λόγω επιστολής, απάντησε μέσω της δικηγόρου του, ζητώντας εκ νέου τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού, έτσι ώστε να προχωρήσει στην εξόφληση. Αναφέρεται σε επανειλημμένες επιστολές της δικηγόρου του, καθώς και σε προφορικές διαπραγματεύσεις με τους δικηγόρους της άλλης πλευράς, μέσω των οποίων του ζήτησαν αύξηση του ενοικίου από €500,00 σε €800,00 μηνιαίως. Εν τω μεταξύ, στις 24/10/2022, προέβη στην εξόφληση και των τόκων της Ιδιοκτήτριας, ανεξαρτήτως εάν ο ίδιος συνεχίζει να πιστεύει πως δεν είχε τέτοια υποχρέωση. Είναι η θέση του, ότι η πλευρά της Ιδιοκτήτριας σκόπιμα άφησε να παρέλθει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να επικαλεστεί την παραβίαση της δικαστικής απόφασης. Όσον αφορά τα δικηγορικά έξοδα, ο λόγος που δεν έχουν μέχρι σήμερα πληρωθεί είναι λόγω έλλειψης συνεργασίας της πλευράς της Ιδιοκτήτριας η οποία αρνείται να ξεκαθαρίσει και το ακριβές ύψος αυτών. Επίσης, η πλευρά της Ιδιοκτήτριας αρνείται να τον προμηθεύσει με τα στοιχεία τραπεζικού λογαριασμού του δικηγόρου της και να εκδώσει σχετικό τιμολόγιο σε σχέση με αυτά. Με βάση την ενημέρωση που λαμβάνει από τη λογίστριά του, ιδίως η καταβολή Φ.Π.Α. προαπαιτεί την έκδοση σχετικού τιμολογίου. Ισχυρίζεται ότι, εκ της συμπεριφοράς της, η Ιδιοκτήτρια εμποδίζεται να αξιώνει την ενεργοποίηση του διατάγματος και υποστηρίζει πως επιχειρείται μια άδικη χρήση των δικαστικών διαδικασιών εναντίον του, αφού ο πραγματικός σκοπός της Ιδιοκτήτριας είναι να εξασφαλίσει το Υποστατικό για να το ενοικιάσει αλλού, με πιο ψηλό ενοίκιο. Αλλά, μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν καταστροφική για τον ίδιο, καθότι έχει ξοδέψει περισσότερες από €50.000,00 μέχρι σήμερα για τη συντήρηση και ανακαίνιση του Υποστατικού, έχοντας δημιουργήσει μια καλή φήμη και πελατεία στην περιοχή. Η έκδοση του εντάλματος θα επηρεάσει αιφνιδίως και καθοριστικώς τα μέσα βιοπορισμού του ιδίου και της οικογένειάς του, ως επίσης και του υπαλλήλου του, ενώ επιπροσθέτως θα χρειαστεί πέραν των €10.000,00 ως έξοδα μετεγκατάστασης της επιχείρησής του. (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.[1] Οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτά κείμενα προς υποστήριξη των αντίθετων θέσεών τους, ως αυτές έχουν προσδιορισθεί και περιοριστεί μέσω των αγορεύσεών τους,[2] τα οποία εξέτασα με προσοχή, πλην όμως στο περιεχόμενό τους θα αναφερθώ μόνο στο μέτρο και εφόσον κρίνω σκόπιμο, κατά το στάδιο παράθεσης των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 14/03/
  43. ΙΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η διαδικασία έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής, προβλέπεται στη Διαταγή 43(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « 1.

(1)Where a judgment or order of a Court for the recovery or delivery of possession of any immovable property is sought to be enforced by a writ of possession, the writ may be issued by leave of the Court or a Judge obtained on an ex parte application by the plaintiff supported by an affidavit. The affidavit shall be in Form 39C and the writ in Form 39D.
(2)Such leave shall not be given unless it is shown that all persons in actual possession of the whole or any part of the property have received such notice of the proceedings as may be considered sufficient to enable them to apply to the Court for relief or otherwise.
  1. Upon any judgment or order for the recovery of any property and costs, there may be either one writ or separate writs of execution for the recovery of possession and for the costs at the option of the successful party.
  2. Every writ of possession shall be passed to a bailiff for execution, and, where costs are to be recovered under the same writ, the provisions of Order 44 shall be observed in so far as they are applicable except that every writ of possession issued shall be entered in a separate register. » Όπως ρητά προβλέπεται από τη Διαταγή 43(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής αξιώνεται μονομερώς. Η εν λόγω διαδικασία συνιστά θεραπεία του κοινοδικαίου με την οποία διατάσσεται η ανάκτηση της κατοχής από τον ενάγοντα/αιτητή. Δεν πρόκειται για προσωποπαγή (in personam) θεραπεία εναντίον του εναγόμενου/καθ' ου η αίτηση, αλλά πραγματοπαγή (in rem), με την οποία δίδεται η εξουσία στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες για να αποδώσει την ελεύθερη κατοχή του υποστατικού στον ενάγοντα/αιτητή.[3] Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις όπου ο Πρωτοκολλητής εκτελεί το ένταλμα εναντίον συγκεκριμένου προσώπου, έχει τη δυνατότητα να προβεί σε έξωση όλων των προσώπων που ελκύουν δικαιώματα από το προαναφερόμενο πρόσωπο. Το Δικαστήριο έχει βεβαίως πάντοτε την ευχέρεια να ρυθμίσει την όλη διαδικασία, ώστε να αποτρέψει οποιανδήποτε καταπίεση.[4] Η νομολογία που παρατίθεται στη συνέχεια, πραγματεύεται το ζήτημα της ακύρωσης εντάλματος, επειδή η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, δυνάμει της Δ.43Α, αξιώνεται και κατά κανόνα εξετάζεται, μονομερώς. Στη Kleopas Panaou v. Chrysanthos Hadjichristofi
(1963)2 CLR 19 σημειώθηκε: « The execution of a judgment is a matter under the Court's supervision and control ; and cannot be allowed to be used for purposes of unnecessary oppression as the circumstances of the present case would seem to suggest ; or, indeed, for any purpose, other than the proper satisfaction of the Court's judgment, under the Court's control » Ομοίως, στη Δ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011, ημερομηνίας 23/03/2017 επιβεβαιώθηκε ότι: « H νομολογία έχει αναγνωρίσει τον κίνδυνο, στον οποίο ήδη αναφερθήκαμε, η εκτέλεση απόφασης να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αδικαιολόγητης καταπίεσης ή οποιοδήποτε άλλο σκοπό αλλότριο προς τη δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. » Βασικός σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι να επιστραφεί η κατοχή στον νόμιμο της ιδιοκτήτη και να δοθούν σχετικές προειδοποιήσεις σε τυχόν τρίτους που επηρεάζονται για οποιονδήποτε λόγο από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο και να ζητήσουν την αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος ανάκτησης κατοχής, με βάση τη Διαταγή Δ.48, θ. 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας,[5] όπως έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη σχετική νομολογία.[6] Θα πρέπει βεβαίως να τονισθεί ότι η αναφορά στην εν λόγω Διαταγή σε «relief or otherwise» δεν ισοδυναμεί με απόδοση οποιωνδήποτε νέων δικαιωμάτων είτε στον ενοικιαστή, είτε σε άλλο κάτοχο του επίδικου υποστατικού. Όπως εξηγείται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 1142 υπό τον τίτλο «Writ of Possession» αναφορικά με την αγγλική Δ.47 (αντίστοιχη με την ημεδαπή Δ.43Α): « "For relief or otherwise:" It should be observed that the Rule does not confer any new rights on a tenant or other occupier. Its only effect is to give those who may apply for a relief an opportunity of doing so. » Ως εκ τούτου, για να παραμεριστεί ένα ένταλμα ανάκτησης κατοχής, θα πρέπει ο αιτών τον παραμερισμό να αποδείξει ότι η εκτέλεση του διατάγματος θα είναι είτε άσκοπη, είτε, ότι αυτό, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, αδικαιολόγητα είχε εξ' αρχής εκδοθεί. Σχετικά είναι τα αναφερόμενα[7] στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 17, Κεφ. Particular Forms of Execution, Writ of Possession, σελ. 303, παρ. 500 αναφέρονται τα εξής: « The writ of possession will not be set aside unless the defendant can prove that the writ would be futile or that its issue was not justified by the particular circumstances. » Στο σύγγραμμα Woodfall's Law on Landlord and Tenant, Τόμος 1, παρ. 19.090, Setting aside warrants and writs, αναφέρεται ότι η δυνατότητα για τον παραμερισμό εντάλματος ανάκτησης κατοχής είναι περιορισμένη και αφορά τις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όταν ακυρωθεί το διάταγμα επί του οποίου βασίστηκε η έκδοση του εντάλματος, ή (β) όταν το ένταλμα έχει εξασφαλιστεί με απάτη (obtained by fraud), ή τέλος, (γ) όταν υφίσταται κατάχρηση διαδικασίας ή καταπίεση (oppression) κατά την εκτέλεση. IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Εν προκειμένω, υπενθυμίζω ότι το επίδικο ζήτημα δεν αφορά ακύρωση εκδοθέντος εντάλματος, αλλά την έκδοσή του. Εντούτοις, οι δικονομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν είναι οι ίδιες. Η κα Αναξαγόρα εισηγείται ότι το «πλαίσιο της παρούσας αίτησης είναι περιορισμένο και περιορίζεται στο κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του εντάλματος ανάκτησης κατοχής». Δεν συμφωνώ. Κατ' αρχάς, το Δικαστήριο ουδέποτε ενεργεί μηχανιστικά. Η ανάκτηση της κατοχής μιας προστατευόμενης θέσμιας ενοικίασης είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Η έκδοση διατάγματος για ανάκτηση κατοχής επιφέρει από δραστικές έως ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στον κάτοχο του υποστατικού και στα εξαρτώμενα προς αυτόν πρόσωπα, εξ ου και η αναφερόμενη ενέργεια έχει χαρακτηρισθεί ως η πιο ακραία παρέμβαση[8] («most extreme form of interference») στο δικαίωμα σεβασμού της κατοικίας[9] και της επαγγελματικής στέγης.[10] Επιπρόσθετα, η εν λόγω εισήγηση παραγνωρίζει ότι ο μη επηρεασμός οποιουδήποτε τρίτου από την έκδοση του διατάγματος αποτελεί τη μια εκ των δύο προϋποθέσεων για την έκδοσή του, ως ρητά αναφέρεται στη Δ.43(Α)
(2). Στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο ζήτησε την επίδοση της παρούσας αίτησης. Ο λόγος ήταν επειδή όσα αξιώνονταν και αποκαλύπτονταν μέσω της υπό κρίση αίτησης, προβλημάτισαν το Δικαστήριο. Η διαδικασία που ακολούθησε, επιβεβαίωσε αυτό ακριβώς που εκ πρώτης όψεως διαφαινόταν. Δηλαδή, την ύπαρξη καίριων δικονομικών και ουσιαστικών εμποδίων που δεν επιτρέπουν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας. Πρώτον, υφίσταται ουσιαστικό πρόβλημα ως προς το αιτητικό της παρούσας αίτησης το οποίο δεν συνάδει με το αιτητικό της Απόφασης, επί της οποίας όφειλε να βασίζεται. Στο αιτητικό της επίδικης αίτησης έχει εμφιλοχωρήσει, μεταξύ άλλων, η αναφορά σε «μεγάλη αυλή» της οποίας ο Ενοικιαστής ισχυρίζεται, με κατηγορηματικό τρόπο, πως δεν είναι ο κάτοχός της. Τούτη η ασυμφωνία μεταξύ αιτητικού Απόφασης και επίδικης αίτησης αρκεί για την απόρριψη της τελευταίας, διότι αξιώνεται η έκδοση διατάγματος πέραν του επιτρεπόμενου, με βάση την Απόφαση, πλαισίου. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας υφίστανται για να ρυθμίζουν δικονομικά ζητήματα και όχι για να δημιουργούν δικαιώματα. Ο περί αντιθέτου ισχυρισμός της πλευράς της Ιδιοκτήτριας, ότι δήθεν τούτη η προσθήκη δεν είναι τίποτα περισσότερο από καλύτερο προσδιορισμό της υπό ανάκτηση ιδιοκτησίας, ουδόλως πείθει. Διότι, και ως ορθώς υποστηρίζει η συνήγορος του Ενοικιαστή, το ιστορικό της υπόθεσης επιβεβαιώνει ακριβώς το αντίθετο. Συγκεκριμένα, παρόλο που στην Εναρκτήρια Αίτηση γινόταν αναφορά σε «μεγάλη αυλή» τούτη η ειδική αναφορά απουσιάζει από το λεκτικό του κειμένου που συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων και από κοινού παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για την έκδοση της επίδικης εκ συμφώνου Απόφασης. Θυμίζω ότι είναι η πλευρά της Ιδιοκτήτριας που φέρει το βάρος να αποδείξει τη βασική προϋπόθεση που θέτει η Δ. 43(Α)
(2), ότι δηλαδή: «Such leave shall not be given unless it is shown that all persons in actual possession of the whole or any part of the property have received such notice of the proceedings as may be considered sufficient to enable them to apply to the Court for relief or otherwise».[11] Υπό το φως της θέσης του Ενοικιαστή ότι δεν είναι ο κάτοχος της εν λόγω «μεγάλης αυλής» η Ιδιοκτήτρια δεν έχει αποσείσει το σχετικό βάρος για να πείσει για το αντίθετο. Ως εκ των ανωτέρω, η επίδικη αίτηση δεν μπορεί να πετύχει, δίχως να χρειάζεται να εξεταστεί η ουσία της. Ο δεύτερος και αυτοτελής λόγος για την απόρριψη της επίδικης αίτησης είναι ο καταχρηστικός της χαρακτήρας. Επαναλαμβάνω πως η διαδικασία εκτέλεσης, είτε αφορά τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος, είτε οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, ρυθμίζεται και ελέγχεται από το Δικαστήριο, το οποίο έχει καθήκον να αποτρέπει την καταχρηστική άσκηση οποιουδήποτε δικαιώματος και την πρόκληση αδικαιολόγητης καταπίεσης εις βάρος του οφειλέτη. Η εν λόγω διεργασία συναρτάται με την αρχή της αναλογικότητας (principle of proportionality), ήτοι της αναλογίας του μέτρου προς τον σκοπό που εξυπηρετείται.[12] Εν προκειμένω, ο Ενοικιαστής έχει τηρήσει τους όρους αναστολής, εξοφλώντας τόσο το εξ' αποφάσεως χρέος, όσο και τους τόκους. Επίσης, έχει εγγράφως και ρητώς δηλώσει την ετοιμότητά του να εξοφλήσει και τα δικηγορικά έξοδα, τα οποία, εξ αντικειμένου δεν μπορούσε να τα καταβάλει νωρίτερα, επειδή υπολογίστηκαν αρκετά αργότερα από την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης. Η μοναδική, και υπό τις περιστάσεις εύλογη,[13] προϋπόθεση που έθεσε, ήταν να προμηθευθεί με τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού του δικηγόρου της Ιδιοκτήτριας και με σχετικό τιμολόγιο, αλλά η πλευρά της Ιδιοκτήτριας αρνείται να συνεργαστεί σχετικά. Το Δικαστήριο δεν πρόκειται να επιβραβεύσει την πιο πάνω συμπεριφορά της πλευράς της ιδιοκτήτριας, ιδίως υπό το φως των δυσανάλογα επαχθών συνεπειών που θα επιφέρει η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εις βάρος του Ενοικιαστή. Ως εκ των ανωτέρω, τα κρίσιμα γεγονότα, αναπόδραστα, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η παρούσα αίτηση υποβάλλεται καταχρηστικά και συνιστά αδικαιολόγητη καταπίεση εις βάρος του Ενοικιαστή. Διευκρινίζω, μάλλον εκ του περισσού, ότι τα προαναφερόμενα δεν ισοδυναμούν με την απαλλαγή του Ενοικιαστή από την εξόφληση του εναπομείναντος χρέους, αλλά όπως ήδη έχει εξηγηθεί, το όλο ζήτημα συναρτάται με τη τήρηση της αναλογίας μεταξύ μέτρου και σκοπού. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί οτιδήποτε άλλο. Η Αίτηση θα απορριφθεί. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση απορρίπτεται. Οι λόγοι Ένστασης 2, 5, 24 και 30 έχουν έρεισμα. Τα δικαστικά έξοδα, ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Όπως λέχθηκε στη Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακης Δημοκρατιας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020: «Όπως είναι άλλωστε παγίως καθιερωμένο η τελική αγόρευση η οποία δεν επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο επίδικο θέμα, θεωρείται ότι περιορίζει τα προς απόφαση ζητήματα και όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση, κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί.» [3] Δείτε: Manchester Corporation v Conolly and others [1970] 1 ALL ER 961. [4] Δείτε: και Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 320 υπό τον τίτλο «Forfeiture of Lease». [5] Η Διαταγή Δ. 48, θ. 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει: «
(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» [6] Μεταξύ άλλων, Αναφορικά με την Αίτηση της Salavu Ltd για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Πολιτική Αίτηση αρ. 45/2015 ημερ. 02/04/2015, Mainland Global Investments Ltd, Πολ. Αίτ. 167/2012, ημερομηνίας 9 Νοεμβρίου 2012. [7] Επίσης, Knight v Clarke
(1885)15 QBD 294, CA. [8] Το δικαίωμα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του ανθρώπου και το απαραβίαστο της κατοικίας του, αποτελούν θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα που συναρτώνται με την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, εξ ου και διασφαλίζονται τόσο από τα Άρθρα 15 και 16 του Συντάγματος όσο και από το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. [9] Δείτε: Lushkin ν. Ρωσίας, Αιτήσεις αρ. 29775/14 and 29967/14, ημερ. 15/12/2020 (απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου). [10] Δείτε: Σύγγραμμα Δρ. Κ. Παρασκευά, Κυπριακό Συνταγματικό Δίκαιο, σελ.
  1. [11] Ομοίως στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, Order 47, Writ of Possession σελ. 1142 αναφέρεται: «"Notice." - Where the defendant is the only person in possession of the premises the applicant must give the defendant notice of the judgment or order and call upon him to yield up possession under the judgment or order. Where there are other persons (not parties to the proceedings) in actual possession it is also necessary to serve them with such written notice as will give them a reasonable opportunity of applying to the Court.» [12] Η αρχή της αναλογικότητας αποτελεί βασικό πυλώνα όλων των κλάδων του Δίκαιου, από το διοικητικό (άρθρο 23 παρ. 4 του Συντάγματος) έως και το ποινικό δίκαιο (άρθρο 12 παρ. 3 του Συντάγματος) ∙ εξ ου και η συντριπτική πλειοψηφία των θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων υπόκεινται σε λογικούς και εύλογους περιορισμούς. Για τον ίδιο λόγο, οι πλείστοι λόγοι έξωσης θέσμιου ενοικιαστή δυνάμει του άρθρου 11 του Νόμου, επιβάλλουν τον συνυπολογισμό της εν λόγω έννοιας. [13] Δοθέντος ότι στο παρελθόν είχε ξανά προβεί σε απευθείας πληρωμή προς αυτόν του ποσού των €1.000,
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.