ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ ν. ΙΓΚΟΡ ΣΑΡΙΔΗΣ κ.α., Αίτηση αρ. Ε106/2019, 6/6/2023

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ ν. ΙΓΚΟΡ ΣΑΡΙΔΗΣ κ.α., Αίτηση αρ. Ε106/2019, 6/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2023:27 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση αρ. Ε106/2019 ΜΕΤΑΞΥ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ, από τη Λεμεσό Αιτητής και

1. ΙΓΚΟΡ ΣΑΡΙΔΗΣ, από τη Λεμεσό
2. ΡΙΜΜΑ ΚΑΛΠΑΤΣΙΔΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 04/11/2022 (για παρακοή διατάγματος του Δικαστηρίου) Ημερομηνία: 06/06/2023 Για τον Αιτητή: κ. Χρ. Νικολαϊδης για Andreas L. Neokleous Chambers LLC Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Κ. Σπηλιωτόπουλος Π Ο Ι Ν Η (δοθείσα από έδρας) Α. Εισαγωγή - επίδικο θέμα. H διαδικασία της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Κυρίως Αίτησης ολοκληρώθηκε με την έκδοση τελικής απόφασης του Δικαστηρίου στις 14/12/2020, μέσω της οποίας οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 διατάχθηκαν να παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Ο χρόνος συμμόρφωσής τους καθορίστηκε σε 90 ημέρες από την επίδοση του σχετικού διατάγματος, η επίδοση του οποίου έλαβε χώρα στις 23/09/
3. Λόγω μη παράδοσης της κατοχής, στις 04/11/2022, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Στις 17/05/2023, οι Καθ' ων 1 και 2 παραδέχθηκαν την ύπαρξη συνεχιζόμενης εκ μέρους τους παρακοής, σε σχέση με την προαναφερθείσα τελική δικαστική απόφαση. Η υπόθεση είναι ορισμένη σήμερα για γεγονότα και ποινή. Μόλις προηγουμένως, ο συνήγορος του Αιτητή δήλωσε πως έχει παραλάβει τα κλειδιά του υποστατικού και θεωρεί πως έχει προκύψει συμμόρφωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προς το πιο πάνω διάταγμα. Ακολούθως, ο συνήγορος των Καθ' ων αγόρευσε σε σχέση με τους μετριαστικούς παράγοντες τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη, πριν την επιβολή της ποινής. Β. Το Νομικό πλαίσιο. Νομικώς ομιλούντες, η υπακοή σε Διατάγματα Δικαστηρίου αποτελεί μια απόλυτη αναγκαιότητα σε ένα κράτος δικαίου[1] και απαρτίζει ένα από τα θεμέλια της πολιτισμένης ζωής.[2] Οι πολίτες, σε οποιανδήποτε τάξη και αν ανήκουν, πρέπει να υπακούουν και να σέβονται τις αποφάσεις του Δικαστηρίου. Αυτό επιβάλλει η αρχή της ισονομίας. Σχετικά, στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960) αναφέρονται τα εξής: « Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμά του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος. » Η ποιότητα της δικαιοσύνης είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αποτελεσματικότητά της. Κατά κανόνα, ως γνωστό, σε υποθέσεις παρακοής, η πρέπουσα τιμωρία είναι αυτή της φυλάκισης.[3] Τούτο επειδή, η παρακοή καταστρατηγεί την ίδια τη βάση του συστήματος απονομής της Δικαιοσύνης, υποσκάπτοντας την εξουσία του Δικαστηρίου καθώς και την εύρυθμη του λειτουργία. Γ. Οι μετριαστικοί και οι επιβαρυντικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψιν. Προχωρώντας στην εξέταση των παραγόντων που θα ληφθούν υπόψιν ως προς την επιβολή της ενδεδειγμένης ποινής, ως επιβαρυντικός παράγοντας για τους Καθ' ων 1 και 2, είναι η μακρά διάρκεια της παρακοής. Από την άλλη, προς μετριασμό, συνυπολογίζω υπέρ αυτών τα εξής: · Την παραδοχή των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, η οποία συνέβαλε στο να εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος, · ότι, έστω την ύστατη στιγμή, οι Καθ' ων 1 και 2 συμμορφώθηκαν, στοιχείο ιδιαίτερα καθοριστικό, · τη μεταμέλειά τους, την οποία θεωρώ ως ειλικρινή, τουλάχιστον τούτη ήταν η εντύπωση που αποκόμισα μέσω της προηγηθείσας αγόρευσης του συνηγόρου τους, · το λευκό ποινικό τους μητρώο, · ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι χαμηλόμισθος και ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν εργάζεται, · ότι οι Καθ' ων 1 και 2 έχουν υπό τη φροντίδα τους ένα ανήλικο παιδί, και · ότι ο λόγος της μέχρι σήμερα μη συμμόρφωσής τους συναρτάται με την οικονομική τους στενότητα. Επί τούτου, το Δικαστήριο, έχοντας δικαστική γνώση για την κατάσταση των αγοραίων ενοικίων στη Λεμεσό, κατανοεί ότι δεν ήταν εύκολο εγχείρημα για τους Καθ' ων να εξεύρουν στέγη με ανάλογο (€250 μηνιαίως) ενοίκιο. Ως εκ των ανωτέρω και επειδή σε αυτή τη δικαιοδοσία ο στόχος δεν είναι η τιμωρία αλλά η συμμόρφωση, συμπεραίνω πως, υπό τις περιστάσεις, η αρμόζουσα ποινή πρέπει να είναι αυτή του προστίμου[4] και όχι της φυλάκισης. Αναμφίβολα, καταλυτικό ρόλο για τούτην την κατάληξη διαδραμάτισε, ως προαναφέρεται, η συμμόρφωσή τους, έστω και την τελευταία στιγμή. Σχετικά με το ύψος του προστίμου που θα επιβληθεί, αυτό θα πρέπει να στιγματίζει την πράξη και να καταδεικνύει ότι η παρακοή δεν συμφέρει,[5] δίχως όμως να καθίσταται υπερβολικό.[6] Κατά συνέπεια, καταλήγω πως θα πρέπει να επιβληθεί και επιβάλλεται εις έκαστο Καθ' ου η Αίτηση, πρόστιμο ύψους €300,00 (τριακοσίων ευρώ). Τούτο το ποσό, λόγω ακριβώς των στενών οικονομικών δεδομένων των Καθ' ων, να αποπληρωθεί εντός περιόδου 6 (έξι) μηνών από σήμερα. Τα έξοδα της διαδικασίας, ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όπως υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα €500 - €2.
4. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας. [1] Δείτε: Εταιρεία Rodafinia Imports - exports Ltd v. Αστυνομίας