ΚΑΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ν. ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αίτηση αρ.: Ε40/2021, 18/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2023:40 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε40/2021 Μεταξύ: ΚΑΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτήτρια και ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 28/04/2023 (για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής) Ημερομηνία: 18/10/2023 Για την Αιτήτρια: κ. Γ. Κωνσταντινίδης για Γιάννης Κωνσταντινίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Α. Χαραλάμπους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια αίτηση, ολοκληρώθηκε στις 23/03/2023, με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης (στο εξής: «η Απόφαση»), μέσω της οποίας είχε εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας διάταγμα ανάκτησης της κατοχής, καθώς και απόφαση προς €600,00 μηνιαίως από 01/04/2023, ως ενδιάμεσα οφέλη μέχρι παραδόσεως της κενής και ελεύθερης κατοχής την 01/04/
- Αυτό που ενδιαφέρει για τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας είναι η παράγραφος «ΣΤ» της Απόφασης, όπου αναφέρονται τα εξής: « Στ. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, μέχρι την 01.04.2023 και περαιτέρω αναστολή, από μήνα σε μήνα, εφόσον, από τις 01.04.2023 και για κάθε επόμενο μήνα, καταβάλλεται, με 10 μέρες χάρη, το ποσό των €600,00 προς εξόφληση του μηνιαίου ενδιάμεσου ωφελήματος. Παράλειψη πληρωμής του μηνιαίου ενδιάμεσου ωφελήματος, καθιστά την παρούσα απόφαση άμεσα εκτελεστή και το οφειλόμενο ποσό άμεσα απαιτητό. Σε κάθε περίπτωση, η αναστολή ολοκληρώνεται την 01.04.
- » ΙΙ. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ - ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ. (α) Η επίδικη Αίτηση. Λόγω επικαλούμενης μη τήρησης των όρων αναστολής, η Αιτήτρια και ιδιοκτήτρια (στο εξής: «η Ιδιοκτήτρια»), στις 28/04/2023, καταχώρησε μονομερώς την παρούσα αίτηση, μέσω της οποίας αξιώνεται η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, αναφορικά με το επίδικο Υποστατικό (στο εξής: «το Υποστατικό»). Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ιδιοκτήτριας. Μέσω αυτής αναφέρεται ότι το ενοίκιο του Απριλίου του 2023 δεν της καταβλήθηκε και συνεπώς οι όροι αναστολής δεν τηρήθηκαν. Προσθέτει ότι έγινε προσωπική επίδοση του διατάγματος στις 11/04/2023 και πως δεν υπάρχει οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο που να έχει δικαίωμα στην κατοχή του Υποστατικού. (β) Η Ένσταση. Αφότου διατάχθηκε η επίδοση της παρούσας Αίτησης, η πλευρά της Ενοικιάστριας, μη αποδεχόμενη την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, στις 20/09/2023 καταχώρησε σχετική ένσταση. Η ένσταση υποστηρίζεται από τους ακόλουθους 6 λόγους: «
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και των Κανονισμών για την έκδοση των αιτουμένων ενταλμάτων και/ή διαταγμάτων.
- Οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν αποτύχει να προσκομίσουν μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων ενταλμάτων και/ή διαταγμάτων.
- Η Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και δεν περιέχει εκείνα τα πραγματικά γεγονότα και στοιχεία που να επέτρεπαν την έκδοση των Αιτουμένων διαταγμάτων.
- Με συμφωνία μεταξύ των Διαδίκων η οποία έγινε προφορικά κατά η περί την [κενό διάστημα] Συμφωνήθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έχει καθυστερήσει και να συνεχίσει να καταβάλλει τα ενδιάμεσα ενοίκια σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστήριο ημερομηνίας και η Αιτήτρια θα αποσύρει την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση για έκδοση εντάλματος Ανάκτησης κατοχής.
- Μετά την πιο πάνω συμφωνία η παρούσα Αίτηση κατέστει άνευ αντικειμένου.
- Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική. » Τα προαναφερόμενα υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του υιού της Ενοικιάστριας, ίδιας ημερομηνίας. Μεταξύ άλλων, αναφέρει πως η καταβολή του επίδικου ενοικίου γινόταν από άλλο πρόσωπο, ο οποίος, λόγω προσωπικών προβλημάτων, καθυστέρησε να προβεί στην πληρωμή του ενοικίου. Όταν επέστρεψε και επιχείρησε να πληρώσει, η Ιδιοκτήτρια και ο δικηγόρος της αρνήθηκαν να παραλάβουν την επιταγή επειδή παρήλθε η προθεσμία των 10 ημερών που προέβλεπε το διάταγμα. Τους ενημέρωσαν παράλληλα ότι θα προχωρούσαν με διαδικασία έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Αναφέρει ότι στις 7.6.2023 επικοινώνησε με την Ιδιοκτήτρια, της υποσχέθηκε ότι πλέον θα υπάρχει πλήρης συνέπεια στην καταβολή των ενοικίων και παράλληλα κατέβαλε το ποσό των €1.200, το οποίο η Ιδιοκτήτρια εισέπραξε δίχως οποιανδήποτε επιφύλαξη. Παρουσιάζει αντίγραφο της σχετικής επιταγής, μαζί με χειρόγραφη σημείωση της Ιδιοκτήτριας, η οποία έχει ως ακολούθως: « ΕΓΩ Η ΚΑΙΤΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ ΤΑΥΟΤΗΤΑΣ [ ] ΕΛΑΒΑ ΣΗΜΕΡΑ 7/6/23 ΕΠΙΤΑΓΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ [ ] ΔΙΑ ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΪΟΥ 2023 ΠΟΥ ΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ €1200 ΧΙΛΙΑ ΔΙΑΚΟΣΕΙΑ ΕΥΡΩ. » [Η σύνταξη και ορθογραφία διατηρείται αυτούσια] Ισχυρίζεται ότι η Ιδιοκτήτρια έδειξε κατανόηση και πως του υποσχέθηκε ότι θα αποσύρει την παρούσα αίτηση. Επίσης, παρουσιάζει αποδείξεις κατάθεσης των ενοικίων Ιουνίου έως Σεπτεμβρίου. Υποστηρίζει ότι μετά την «πιο πάνω συμφωνία» δεν υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση ή παραβίαση της απόφασης του Δικαστηρίου και ότι «με νέα συμφωνία μεταξύ μου για λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση και της αιτήτριας έχει αποκατασταθεί και δεν υφίσταται πλέον οποιαδήποτε παραβίαση του διατάγματος». Θεωρεί ότι η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και θα πρέπει να αποσυρθεί, όπως έχει συμφωνηθεί. (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.[1] Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 12/10/
- Προηγουμένως, οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτά κείμενα προς υποστήριξη των αντίθετων θέσεών τους, ως αυτές έχουν προσδιορισθεί και περιοριστεί μέσω των αγορεύσεών τους[2] και απάντησαν σε σχετικές διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου. Ειδική αναφορά στο περιεχόμενο των αγορεύσεων θα γίνει μόνο στο μέτρο που κριθεί σκόπιμο κατά το στάδιο παράθεσης των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. ΙΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η διαδικασία έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής, προβλέπεται στη Διαταγή 43(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « 1.
(1)Where a judgment or order of a Court for the recovery or delivery of possession of any immovable property is sought to be enforced by a writ of possession, the writ may be issued by leave of the Court or a Judge obtained on an ex parte application by the plaintiff supported by an affidavit. The affidavit shall be in Form 39C and the writ in Form 39D.
(2)Such leave shall not be given unless it is shown that all persons in actual possession of the whole or any part of the property have received such notice of the proceedings as may be considered sufficient to enable them to apply to the Court for relief or otherwise.
- Upon any judgment or order for the recovery of any property and costs, there may be either one writ or separate writs of execution for the recovery of possession and for the costs at the option of the successful party.
- Every writ of possession shall be passed to a bailiff for execution, and, where costs are to be recovered under the same writ, the provisions of Order 44 shall be observed in so far as they are applicable except that every writ of possession issued shall be entered in a separate register. » Όπως ρητά προβλέπεται από τη Διαταγή 43(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής αξιώνεται μονομερώς. Η εν λόγω διαδικασία συνιστά θεραπεία του κοινοδικαίου με την οποία διατάσσεται η ανάκτηση της κατοχής από τον ενάγοντα/αιτητή. Δεν πρόκειται για προσωποπαγή (in personam) θεραπεία εναντίον του εναγόμενου/καθ' ου η αίτηση, αλλά πραγματοπαγή (in rem), με την οποία δίδεται η εξουσία στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες για να αποδώσει την ελεύθερη κατοχή του υποστατικού στον ενάγοντα/αιτητή.[3] Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις όπου ο Πρωτοκολλητής εκτελεί το ένταλμα εναντίον συγκεκριμένου προσώπου, έχει τη δυνατότητα να προβεί σε έξωση όλων των προσώπων που ελκύουν δικαιώματα από το προαναφερόμενο πρόσωπο. Το Δικαστήριο έχει βεβαίως πάντοτε την ευχέρεια να ρυθμίσει την όλη διαδικασία, ώστε να αποτρέψει οποιανδήποτε καταπίεση.[4] Η νομολογία που παρατίθεται στη συνέχεια, πραγματεύεται το ζήτημα της ακύρωσης εντάλματος, επειδή η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, δυνάμει της Δ.43Α, αξιώνεται και κατά κανόνα εξετάζεται, μονομερώς. Στη Kleopas Panaou v. Chrysanthos Hadjichristofi
(1963)2 CLR 19 σημειώθηκε: « The execution of a judgment is a matter under the Court's supervision and control ; and cannot be allowed to be used for purposes of unnecessary oppression as the circumstances of the present case would seem to suggest ; or, indeed, for any purpose, other than the proper satisfaction of the Court's judgment, under the Court's control » Ομοίως, στη Δ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011, ημερομηνίας 23/03/2017 επιβεβαιώθηκε ότι: « H νομολογία έχει αναγνωρίσει τον κίνδυνο, στον οποίο ήδη αναφερθήκαμε, η εκτέλεση απόφασης να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αδικαιολόγητης καταπίεσης ή οποιοδήποτε άλλο σκοπό αλλότριο προς τη δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. » Βασικός σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι να επιστραφεί η κατοχή στον νόμιμο της ιδιοκτήτη και να δοθούν σχετικές προειδοποιήσεις σε τυχόν τρίτους που επηρεάζονται για οποιονδήποτε λόγο από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο και να ζητήσουν την αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος ανάκτησης κατοχής, με βάση τη Διαταγή Δ.48, θ. 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας,[5] όπως έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη σχετική νομολογία.[6] Θα πρέπει βεβαίως να τονισθεί ότι η αναφορά στην εν λόγω Διαταγή σε «relief or otherwise» δεν ισοδυναμεί με απόδοση οποιωνδήποτε νέων δικαιωμάτων είτε στον ενοικιαστή, είτε σε άλλο κάτοχο του επίδικου υποστατικού. Όπως εξηγείται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 1142 υπό τον τίτλο «Writ of Possession» αναφορικά με την αγγλική Δ.47 (αντίστοιχη με την ημεδαπή Δ.43Α): « "For relief or otherwise:" It should be observed that the Rule does not confer any new rights on a tenant or other occupier. Its only effect is to give those who may apply for a relief an opportunity of doing so. » Ως εκ τούτου, για να παραμεριστεί ένα ένταλμα ανάκτησης κατοχής, θα πρέπει ο αιτών τον παραμερισμό να αποδείξει ότι η εκτέλεση του διατάγματος θα είναι είτε άσκοπη, είτε, ότι αυτό, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, αδικαιολόγητα είχε εξ' αρχής εκδοθεί. Σχετικά είναι τα αναφερόμενα[7] στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 17, Κεφ. Particular Forms of Execution, Writ of Possession, σελ. 303, παρ. 500 αναφέρονται τα εξής: « The writ of possession will not be set aside unless the defendant can prove that the writ would be futile or that its issue was not justified by the particular circumstances. » Στο σύγγραμμα Woodfall's Law on Landlord and Tenant, Τόμος 1, παρ. 19.090, Setting aside warrants and writs, αναφέρεται ότι η δυνατότητα για τον παραμερισμό εντάλματος ανάκτησης κατοχής είναι περιορισμένη και αφορά τις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όταν ακυρωθεί το διάταγμα επί του οποίου βασίστηκε η έκδοση του εντάλματος, ή (β) όταν το ένταλμα έχει εξασφαλιστεί με απάτη (obtained by fraud), ή τέλος, (γ) όταν υφίσταται κατάχρηση διαδικασίας ή καταπίεση (oppression) κατά την εκτέλεση. IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Κατ' αρχάς υπενθυμίζω ότι το επίδικο ζήτημα δεν αφορά ακύρωση εκδοθέντος εντάλματος, αλλά την έκδοσή του. Εντούτοις, οι δικονομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν είναι, επί της ουσίας, οι ίδιες. Εν προκειμένω, η πλήρωση των δικονομικών προϋποθέσεων δεν αμφισβητείται. Επίσης, υπάρχει κατάλληλη επίδοση και παρέλευση της προθεσμίας για συμμόρφωση προς την Απόφαση. Περαιτέρω, ικανοποιούνται και τα διαλαμβανόμενα στη Διαταγή 43Α θ.1
(2)των προηγούμενων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ούτε ασφαλώς είναι η περίπτωση που το διάταγμα επί του οποίου βασίστηκε η έκδοση του εντάλματος έχει ακυρωθεί, ούτε τίθεται ζήτημα εμφιλοχώρησης παρανομίας κατά την εξασφάλισή του. Αυτό δηλαδή που απομένει να εξεταστεί είναι, ως στην προαναφερθείσα νομολογία υποδεικνύεται, το κατά πόσον δια της εκτέλεσης θα προκληθεί είτε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας είτε καταπίεση (oppression) στην Ενοικιάστρια. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η επιθυμία για τη δέουσα εκτέλεση μιας καλώς εκδοθείσας δικαστικής απόφασης δεν ισοδυναμεί με καταπίεση εις βάρος εκείνου που οφείλει να συμμορφωθεί προς αυτήν. Είναι η εκτέλεση που ολοκληρώνει στην πράξη τη δικαστική διαδικασία.[8] Εδώ, η επίδικη Απόφαση συνεχίζει να είναι ισχυρή, εκτελεστή και δεσμευτική. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι υπήρξε παραβίαση των όρων αναστολής που μέσω αυτής καθορίστηκαν, δίχως καν να γίνει, εγκαίρως, προσπάθεια για τη διαφοροποίησή τους. Οι ισχυρισμοί του υιού της Καθ' ης περί ύπαρξης δήθεν «νέας συμφωνίας» μεταξύ των διαδίκων, ουδόλως πείθουν. Πρόκειται για αόριστους και μη τεκμηριωμένους ισχυρισμούς, ως καταδεικνύεται από το ίδιο το περιεχόμενο του σχετικού λόγου ένστασης, όπου στο σημείο που ακολουθεί την αναφορά ότι «Με συμφωνία μεταξύ των Διαδίκων η οποία έγινε προφορικά κατά η περί την» αντί να τίθεται ημερομηνία, εντοπίζεται μόνο ένα κενό διάστημα. Εξάλλου, συμφωνία επί ποιου θέματος; Ότι η Ιδιοκτήτρια γενικώς «δεν θα προχωρήσει με άλλα μέτρα»; Και με ποιο αντάλλαγμα; Την καταβολή των ήδη οφειλόμενων ενοικίων; Το δε περιεχόμενο της απόδειξης για την είσπραξη των ενοικίων επουδενί παραπέμπει στη δημιουργία της ισχυριζόμενης νέας συμφωνίας. Ως οι σχετικές επί του θέματος αρχές επιτάσσουν,[9] για τη δημιουργία μιας νέας τέτοιας συμφωνίας, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη στοιχείων που να καταδεικνύουν την πρόθεση όλων των συμβαλλομένων για τη συνομολόγησή της. Τέτοια δεδομένα δεν υπάρχουν. Το γεγονός ότι τον Ιούνιο του 2023 εξοφλήθηκαν τα ήδη καθυστερημένα ενοίκια από τον Απρίλιο του ίδιου έτους και αφού προηγουμένως επιδόθηκε στην Ενοικιάστρια η παρούσα αίτηση, δεν αρκεί. Εντούτοις, ο κ. Χαραλάμπους επέμεινε για το αντίθετο. Συναφώς, υπέβαλε προς το Δικαστήριο ότι η Ιδιοκτήτρια όταν εισέπραξε τα οφειλόμενα ενοίκια είχε υποχρέωση να επιφυλάξει τα δικαιώματά της και επειδή δεν το έπραξε αυτό, δημιουργήθηκε νέα συμφωνία. Με τον προσήκοντα σεβασμό, πρόκειται για αβάσιμη εισήγηση η οποία παραγνωρίζει τόσο τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εγκαθίδρυση μιας νέας συμφωνίας (novation)[10] όσο και τον σκοπό και ρόλο που επιτελεί η εναπόθεση της αναφοράς «άνευ βλάβης» (without prejudice)[11] στην επικοινωνία μεταξύ των διαδίκων. Εξάλλου, η εν λόγω εισήγηση είναι αλυσιτελής, αφού, ως προαναφέρθηκε, υποβλήθηκε δίχως προηγουμένως να επιχειρηθεί από την πλευρά της Ενοικιάστριας η διαφοροποίηση[12] της εν λόγω εκ συμφώνου Απόφασης, έτσι ώστε να δημιουργηθεί το νομιμοποιητικό υπόβαθρο επί του οποίου θα μπορούσε να στηριχθεί ο ισχυρισμός περί ύπαρξης «νέας συμφωνίας». Δεν χρειάζεται να ειπωθεί οτιδήποτε άλλο. Ό,τι λέχθηκε προηγουμένως απαντά και σε όλους τους λόγους Ένστασης, οι οποίοι απορρίπτονται. Η Αίτηση θα εγκριθεί. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση επιτυγχάνει. Οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Δίδεται άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου Υποστατικού, όπως αυτό περιγράφεται στο αιτητικό της παρούσας αίτησης. Δίδεται επίσης άδεια για την κατάσχεση και εκποίηση επιτρεπόμενης κινητής περιουσίας η οποία βρίσκεται στο υποστατικό και ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους, εφόσον υπάρχει, πλέον των εξόδων της παρούσης. Τα δικαστικά έξοδα, ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης, ως υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €500 - €2.000. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Όπως λέχθηκε στη Στέλιος Σάββα και Υιοί Λίμιτεδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακης Δημοκρατιας, Αγωγή Αρ. 1/2019, ημερομηνίας 28/05/2020: «Όπως είναι άλλωστε παγίως καθιερωμένο η τελική αγόρευση η οποία δεν επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο επίδικο θέμα, θεωρείται ότι περιορίζει τα προς απόφαση ζητήματα και όσα δεν αναπτύχθηκαν με την αγόρευση, κρίνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί.» [3] Δείτε: Manchester Corporation v Conolly and others [1970] 1 ALL ER 961. [4] Δείτε: και Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 320 υπό τον τίτλο «Forfeiture of Lease». [5] Η Διαταγή Δ. 48, θ. 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει: «
(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» [6] Μεταξύ άλλων, Αναφορικά με την Αίτηση της Salavu Ltd για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Πολιτική Αίτηση αρ. 45/2015 ημερ. 02/04/2015, Mainland Global Investments Ltd, Πολ. Αίτ. 167/2012, ημερομηνίας 9 Νοεμβρίου 2012. [7] Επίσης, Knight v Clarke
(1885)15 QBD 294, CA. [8] Είναι η καθυστέρηση στην εκτέλεση που διαβάλλει τη δίκαιη δίκη και απολήγει στην παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, καθώς και του δικαιώματος σεβασμού της περιουσίας. Ενδεικτικά, δείτε: αποφάσεις Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) στη Απόφαση του ΕΔΑΔ ημερ. 18.06.2020, Safonov και Safonova κατά Ουκρανίας της Προσφυγή αρ. 24391/10 και στη Cristea κατά Δημοκρατίας της Μολδαβίας Απόφαση του ΕΔΑΔ ημερ. 13.02.2019 Προσφυγή αρ. 35098/12 . [9] Συναφώς δείτε: Λιμνατίτη και άλλη ν. Σύννου και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 817, Κυθραιώτης κ.ά. v. Milington-Ward
(2001)1(B) A.Α.Δ. 1480 και A. M. C. Hotels v. Α. Κάτση
(2011)1Α Α.Α.Δ
- Στο Woodfall, Determination of the Tenancy, Surrender, Α, παρ. 17.031, acceptance by landlord of the new tenant υποδεικνύεται πως, το κατά πόσο ο ιδιοκτήτης συναίνεσε στην αντικατάσταση του ενοικιαστή, είναι ζήτημα των ειδικών γεγονότων της κάθε υπόθεσης. [10] Δείτε: άρθρο 62 του περί Συμβάσεων Νόμου και Chittys on Contracts 31st Edition, Volume 1, σελ. 1515 παρ. 19-
- [11] Δείτε: Walker v Wilsher
(1889)23 QBD 335, 54 JP 213. [12] Για το πώς διαφοροποιείται μια εκ συμφώνου απόφαση, δείτε: Π. Ανδρέου ν. P & D Crystal Line Co. Ltd.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1521, Τ. Τρύφωνος ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 411/2011, ημερομηνίας 27/03/2018 και Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 22, παρ. 1672: «Setting aside a consent judgment». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο