ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ ν. SYNOFLAME GRILL LTD κ.α., Αίτηση αρ.: E41/2021, 28/9/2023

(1)(α)(ii) του Ν.23/

1. Συνεπεία τούτου, ο Αιτητής εξασφάλισε ερήμην των Καθ' ων η αίτηση 1, στις 16.06.2022, την έκδοση διατάγματος έξωσης και απόφασης σε βάρος τους, για το ποσό των €8.570,48 (οφειλόμενα ενοίκια, πλέον ενδιάμεσα οφέλη προς €400 μηνιαίως από 01.01.2022, πλέον τόκο και έξοδα). Ο Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος ενάγεται υπό την ιδιότητα του εγγυητή, καταχώρησε Απάντηση και έτσι η Αίτηση μεταξύ Αιτητή και Καθ' ου η αίτηση 2, οδηγήθηκε σε ακρόαση. Απαίτηση Αιτητή: Αποτελεί δικογραφημένη θέση του Αιτητή ότι: (α) ο Καθ' ου η αίτηση 2 ενάγεται "υπό την ιδιότητα του ως εγγυητή της Καθ' ης η αίτηση 1, για την πιστή τήρηση από αυτήν των όρων του συμβολαίου ενοικίασης". (β) οι Καθ' ων η αίτηση 1 αρνούνταν να καταβάλουν ενοίκια από τον Μάϊο του 2020 στον Αιτητή. (γ) Η συμβατική ενοικίαση τερματίστηκε με επιστολή που επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση στις 9.11.
2. (δ) Οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατείχαν έκτοτε το μίσθιο, παραλείποντας να καταβάλουν τα ενοίκια που κατά την καταχώρηση της Αίτησης συμποσούνταν €8.570,
3. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Με την Απάντηση του, ημερομηνίας 18.03.2022, ο Καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι έπαψε να είναι εγγυητής των Καθ' ων η αίτηση 1, από την εκπνοή της συμφωνίας ενοικίασης (στις 30.11.2020) καθότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 είχαν πλέον καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές. Ανταπαιτεί δε: (α) ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των €8.000,00 για τον χρόνο που ανάλωσε για την παρούσα Αίτηση (40ώρες @ €200 = €8.000) (β) γενικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υφίσταται από την χωρίς έρεισμα έγερση της Αίτησης εναντίον του. (γ) τόκο και έξοδα Ανταπάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση Στην Ανταπάντηση του, ο Αιτητής απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση 2 και επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει στην Αίτηση του, αιτούμενος την απόρριψη της Ανταπαίτησης. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο Αιτητής, ως ιδιοκτήτης, νοίκιασε το μίσθιο στους Καθ' ων η αίτηση 1, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 09.10.2019, για περίοδο ενός έτους αρχομένης την 01.12.2019, με αρχικό μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €
4. Η σύμβαση εξέπνευσε κανονικά την 30.11.2020 και οι Καθ' ων η αίτηση διατήρησαν την κατοχή του μίσθιου. Κανένα ποσό ενοικίου κατέβαλαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 στον Αιτητή, από τον Μάιο του 2020, μέχρι και τον Απρίλιο του
5. Τα ενοίκια της περιόδου αυτής συμποσούνται σε €10.445,
6. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 είναι διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση 1 και με αυτή την ιδιότητα του εγγυήθηκε την συμφωνία ενοικίασης, δυνάμει γραπτής συμφωνίας εγγύησης, ίδιας ημερομηνίας. Λίγους μήνες μετά την σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης, εκδηλώθηκε στην Κύπρο η πανδημία covid-19 και λήφθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία διάφορα μέτρα για τον περιορισμό της. Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν Η έκταση της ευθύνης του εγγυητή και κατά πόσον η συμφωνία εγγύησης καλύπτει την περίοδο μετά την εκπνοή της συμβατικής ενοικίασης. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Στην παρούσα υπόθεση παρουσιάστηκαν δυο μόνο μάρτυρες (ο Αιτητής και ο Καθ' ου η αίτηση 2). Με δεδομένο το περιορισμένο πλέον αντικείμενο της της υπόθεσης, θα σχολιαστεί μονό η σχετική με τα αμφισβητούμενα ζητήματα, μαρτυρία. Μάρτυρας Αιτητή Ο Αιτητής παρουσιάστηκε ως ο μόνος μάρτυρας για την υπόθεση του (Μ.Α.). Στην γραπτή δήλωση που παρουσίασε, αναφέρεται στην ιδιοκτησία του μίσθιου και στην γραπτή συμφωνία ημερ. 09/10/2019, μεταξύ των διαδίκων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ενάγεται ως εγγυητής των Καθ' ων η Αίτηση 1, διότι εγγυήθηκε την πιστή τήρηση των όρων της ενοικίασης, μέχρι την εκκένωση και παράδοση του καταστήματος. Καθ' όλη την διάρκεια της ενοικίασης, το μίσθιο κατείχε ο Καθ' ου η Αίτηση
7. Η κατοχή του μίσθιου αναλήφθηκε εκ νέου από τον ίδιο μετά από εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής, στις 12/01/
8. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κανένα ποσό κατέβαλαν έναντι του εξ' αποφάσεως χρέος τους (ημερ. 16/06/2022). Το μίσθιο χτίστηκε στο έτος 1994 και έκτοτε ενοικιάζεται ανελλιπώς. Αντεξεταζόμενος ο Μάρτυρας υποστήριξε ότι η εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 καλύπτει και την περίοδο της Θέσμιας ενοικίασης. Αξιολόγηση μαρτυρίας Αιτητή Ο Αιτητής μου έχει κάνει καλή εντύπωση, με εξαίρεση τη γνώμη που επανειλημμένα διατύπωσε αναφορικά με την έκταση της εγγύησης του Καθ' ου η αίτηση 2, καθώς και ότι κάτοχος του μίσθιου ήταν ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση
9. Η μαρτυρία γνώμης επί νομικών ζητημάτων (εφόσον ο μάρτυρας δεν έχει νομικές γνώσεις) δεν είναι αποδεκτή. Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία του, διαπιστώνω ότι ο Αιτητής υπήρξε σταθερός και η μαρτυρία του φυσιολογική. Δεν διαπιστώνω σημαντικές αντιφάσεις, ενώ οι απαντήσεις του στην αντεξέταση ήταν άμεσες και σαφείς. Επομένως, αποδέχομαι την μαρτυρία του Αιτητή αναφορικά με: · την ιδιοκτησία του μίσθιου και την περιγραφή αυτού, · την σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης και της εγγύησης, · την ακόλουθη ανάληψη της κατοχής του μίσθιου από τους Καθ' ων η αίτηση 1 · την παράλειψη καταβολής οφειλόμενων ενοικίων από την Καθ' ης η αίτηση 1 και · την ανάληψη της κατοχής του μίσθιου στις 12.01.
10. Μαρτυρία Καθ' ου η αίτηση 2: Ο Καθ' ου η αίτηση 2 παρουσιάστηκε επίσης ως ο μοναδικός μάρτυρας για την δική του υπόθεση, (Μ.Κ.). Στην γραπτή δήλωσή του, αναλώθηκε στην υποστήριξη του ισχυρισμού ότι ο ίδιος έχει πάψει να είναι εγγυητής της επίδικης ενοικίασης από την 30/11/2020, όταν εξέπνευσε η γραπτή συμφωνία. Προβαίνει επίσης σε ερμηνεία της εγγύησης, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η απαίτηση σε βάρος του είναι ανυπόστατη και αναιτιολόγητη. Ισχυρίζεται ότι έχει υποβληθεί αδικαιολόγητα σε ταλαιπωρία και έξοδα (δικηγορικά και ιατρικά), τα οποία ανταπαιτεί, παραθέτοντας ένα πρόχειρο υπολογισμό των δικηγορικών εξόδων και μια ιατρική έκθεση. Αντεξεταζόμενος ο Μάρτυρας, παραδέχθηκε ότι διάβασε μεν, αλλά βιαστικά, την εγγύηση προτού την υπογράψει. Η ενοικίαση είχε γίνει προκειμένου να επεκτείνουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 τον χώρο της υφιστάμενης επιχείρησης τους, που εδρεύει στο διπλανό κατάστημα. Σύντομα μετά την σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης επιβλήθηκαν τα μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας covid - 19 και δεν ήταν πλέον εφικτή η χρήση του μίσθιου λόγω του μεγέθους και σχήματός του. Στο μίσθιο δεν πρόλαβαν να τοποθετήσουν ρεύμα και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε. Δεν γνώριζε ότι όφειλε να λάβει μέτρα για την παράδοση της κατοχής του μίσθιου και έτσι να περιορίσει την ζημιά των Καθ' ων η Αίτηση
11. Θεώρησε ότι με την εκπνοή της συμφωνίας και εφόσον δεν καταβάλλονταν τα ενοίκια και οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν αποκόμισαν όφελος από την ενοικίαση, το ζήτημα είχε λήξει. Αξιολόγηση μαρτυρίας Καθ' ου η αίτηση 2 Ο Μ.Κ.1 δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Κατέβαλε υπερβολική προσπάθεια να μας πείσει ότι

(1)η εγγύηση που υπέγραψε δεν επεκτάθηκε μετά την λήξη της συμβατικής ενοικίασης. Αυτή όμως η μαρτυρία γνώμης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για τους ίδιους λόγους που δεν έγινε αποδεκτή και η αντίστοιχη γνώμη του Αιτητή.

(2)Δεν γνώριζε ότι εφόσον διατηρούσαν την κατοχή του μίσθιου οι Καθ' ων η αίτηση 1 η υποχρέωση τους για καταβολή ενοικίου συνεχιζόταν και μετά την λήξη της συμβατικής ενοικίασης. Αυτή η εκδοχή του μάρτυρα δεν είναι πειστική. Ο μάρτυρας είναι αξιωματούχος των Καθ' ων η αίτηση 1, οι οποίοι ασκούν εμπορική δραστηριότητα διατηρώντας επιχείρηση εστίασης σε άλλο διπλανό κατάστημα. Ασκώντας τον έλεγχο των Καθ' ων η αίτηση 1, είναι η δική μου άποψη ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 προφανώς γνωρίζει τους απλούς κανόνες της αγοράς (ότι δηλαδή η παρακράτηση της κατοχής συνεπάγεται την απόδοση του σχετικού ανταλλάγματος - ενοικίου). Η εξήγηση του ότι με την λήξη της συμφωνίας το όλο ζήτημα έληξε (χωρίς να αποδοθεί καν η κατοχή του μίσθιου στον ιδιοκτήτη του), είναι εντελώς αβάσιμη και ούτε αντέχει στη βάσανο της λογικής και επομένως απορρίπτεται. Η εντύπωση που έχω αποκομίσει παρακολουθώντας τον Καθ' ου η αίτηση 2 στο εδώλιο του μάρτυρα είναι ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει τον εαυτό του και όχι να παραθέσει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Αυτή η ανειλικρίνεια του βρίσκω ότι έχει "μολύνει" την μαρτυρία του σε βαθμό που να μην μπορεί το Δικαστήριο να την λάβει υπόψη. Συνεπεία των πιο πάνω, από την μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 2 αποδέχομαι μόνο όσα γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν από τον Αιτητή. Αυτά είναι: Η σύναψη της συμφωνίας και εγγύησης του Τεκμηρίου 3, η ανάληψη της κατοχής του μίσθιου από τους Καθ' ων η αίτηση 1, η παύση στην καταβολή ενοικίων από τους Καθ' ων η αίτηση 1, καθώς και η επέλαση της πανδημίας covid -19 στην Κύπρο έξι μήνες μετά την σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης. Ευρήματα Δικαστηρίου Λαμβάνοντας υπόψη μου τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα και έγγραφα και την αποδεκτή μαρτυρία, καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας Αίτησης, έχουν ως εξής: Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης του μίσθιου, το οποίο ανεγέρθηκε πριν το έτος 1999 και προσφερόταν έκτοτε προς ενοικίαση. Βρίσκεται δε σε ελεγχόμενη, δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 και της Κ.Δ.Π. 519/2007, περιοχή. Επομένως, το μίσθιο εμπίπτει στην έννοια του "ακινήτου" του άρθρου 2 του Ν.23/

1. Το μίσθιο νοίκιασαν, με γραπτή συμφωνία ενοικίασης (ημερομηνίας 09.10.2019) οι Καθ' ων η αίτηση 1, με την εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση 2 με σκοπό να επεκτείνουν την επιχείρηση εστίασης που στέγαζαν σε διπλανό κατάστημα. Η συμφωνία είχε διάρκεια ένα μόνο έτος (από 01.12.1999 μέχρι την 30.11.2020). Το ενοίκιο είχε καθοριστεί σε €400,00 μηνιαίως, καταβλητέο την πρώτη μέρα κάθε μήνα. Στην συμφωνία προνοείτο περίοδος ανανέωσης για ένα περαιτέρω έτος. Στην σύμβαση αυτή συμβλήθηκε και ο Καθ' ου η αίτηση 2, ως εγγυητής της "εκπλήρωσης από τον ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ όλων των υποχρεώσεων του δυνάμει του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου [.]". Με την εκπνοή της αρχικής περιόδου ενοικίασης, στις 30.12.2020, οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατήρησαν την κατοχή του μίσθιου. Είχαν παρουσιαστεί καθυστερήσεις στην καταβολή του ενοικίου, οι οποίες οδήγησαν στην επίδοση (στις 9/11/2021) της χωρίς ημερομηνία ειδοποίησης για εξόφληση των οφειλομένων τότε ενοικίων ύψους €8.128,92, στους Καθ' ων η αίτηση 1 και
2. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, με αποτέλεσμα την έκδοση απόφασης σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1, στις 16.06.2022, για το ποσό των €8.570,48, πλέον ενδιάμεσα οφέλη προς €400 μηνιαίως από την 01.01.2022, έξοδα κτλ. Η κατοχή του μίσθιου αποδόθηκε στον Αιτητή στις 12.01.2023 (με την εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής). Νομική πτυχή Εφόσον για την απαίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, ως πρωτοφειλετών, έχει εκδοθεί ήδη απόφαση, απομένει ως επίδικο ζήτημα η έκταση της εγγύησης του Καθ' ου η αίτηση
3. Προκειμένου να εξεταστεί το ζήτημα του κατά πόσο η παραδεκτή εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση 2, στο τεκμήριο 3, συνέχισε να υφίσταται μετά την εκπνοή της συμβατικής ενοικίασης, θα πρέπει να ανατρέξω στην σχετική νομολογία όπου παρατίθενται οι αρχές που διέπουν το ζήτημα αυτό. Η διάρκεια του τεκμηρίου 3 και η θέσμια ενοικίαση Εφόσον δεν υπήρξε μαρτυρία περί τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης πριν την 30.11.2020, ούτε και μαρτυρία περί της εξάσκησης από τους Καθ' ων η αίτηση 1 του δικαιώματος ανανέωσης της συμφωνίας ενοικίασης (δυνάμει των όσων προνοούνται στο σημείο (5.) αυτής), είναι φανερό ότι η μεταξύ των διαδίκων συμβατική ενοικίαση εξέπνευσε την 30.11.2020, με τους Καθ' ων η αίτηση 1 ως ενοικιαστές. Εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατήρησαν την κατοχή του μίσθιου μετά την ημερομηνία αυτή, είχαν καταστεί, από την 01.12.2020, θέσμιοι ενοικιαστές του μίσθιου (αφού το μίσθιο εμπίπτει στην έννοια του "ακινήτου" του άρθρου 2 του Ν.23/1983). Επέκταση της εγγύησης του Καθ' ου η αίτηση 2, στη θέσμια ενοικίαση Για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης του εγγυητή στη σύμβαση ενοικίασης, σχετικές είναι οι αποφάσεις στις Πολιτικές Εφέσεις Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και ΜΑΝΤΖΑΛΟΣ ν. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ κ.α., Πολιτική Εφεση Αρ. 74/2013, 14/2/2019. Στην πρόσφατη απόφαση ΜΑΝΤΖΑΛΟΣ ν. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ (πιο πάνω) το λεκτικό της εγγύησης είχε ως εξής: «Εγγυώμαι προσωπικά και αλληλέγγυα με τον Ενοικιαστή την τήρηση των όρων του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου και την τακτική πληρωμή του ενοικίου μέχρι τελείας εξόφλησης όλων των δόσεων και παράδοσης του Καταστήματος από τον Ενοικιαστή στον Ιδιοκτήτη.» (Δική μου υπογράμμιση) Το Εφετείο, αφού υιοθέτησε και επανέλαβε τις αρχές αναφορικά με την ερμηνεία των συμβάσεων, κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: "Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης έχει δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω). Επανερχόμενοι στα γεγονότα της ενώπιόν μας περίπτωσης, είναι η κρίση μας ότι το λεκτικό της σύμβασης εγγύησης δεν εμπίπτει στα πλαίσια της ξεκάθαρης ανάληψης υποχρέωσης κάλυψης και θέσμιας ενοικίασης, ούτως ώστε να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι πρόθεση των συμβαλλομένων ήταν η επέκταση της και σε αυτή τη μορφή ενοικίασης και ότι ο εγγυητής δεσμεύθηκε στην καταβολή των ενοικίων και για την εν λόγω περίοδο. Η αναφορά στην επίδικη συμφωνία εγγύησης σε εξασφάλιση του ενοικίου μέχρι την παράδοση του καταστήματος στον ιδιοκτήτη, συνδεόταν άμεσα με «την τήρηση των όρων του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου» και όχι με οποιαδήποτε μεταβολή της ενοικίασης από συμβατική σε θέσμια." (Δική μου υπογράμμιση) Στην παρούσα περίπτωση, η σύμβαση ενοικίασης προνοούσε περίοδο ενοικίασης ενός έτους, η οποία ξεκινούσε την 01.12.2019, με πρόνοια για ανανέωση, για ένα περαιτέρω έτος. Η διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης δεν επεκτεινόταν πέραν από την 30.11.2021. Το λεκτικό της εγγύησης στο Τεκμήριο 3, έχει ως εξής: "Ο ΥΠΟΦΑΙΝΟΜΕΝΟΣ Γιώργος Συνοδινός [...] εγγυούμαι την εκπλήρωση από τον ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ όλων των υποχρεώσεων του δυνάμει του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου και η εγγύηση αυτή θα είναι δεσμευτική για μένα και θα εξακολουθεί να καλύπτει και κάθε νοητή ή υπονοούμενη παράταση του ως άνω εγγράφου και θα εξακολουθώ να ευθύνομαι ως εγγυητής του "ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ" για οποιαδήποτε υποχρέωση αυτού σχετικά με την ενοικίαση και κατοχή του "ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΟΥ" μέχρι εκκένωση και παράδοσης τούτου στον "ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ". Η διατύπωση της εγγύησης στην παρούσα περίπτωση δεν διαφέρει από τις πιο πάνω περιπτώσεις, αφού καλύπτει μόνο την εκπλήρωση "των υποχρεώσεων δυνάμει του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου" και "καλύπτει και κάθε παράταση του εγγράφου". Υιοθετώντας το σκεπτικό της απόφασης Μάντζαλος ν. Μιχαηλίδη (πιο πάνω) διακρίνω ότι το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης, αποκαλύπτει μεν την πρόθεση των μερών, για την επέκταση της εγγύησης του Καθ' ου η αίτηση 2 πέραν της αρχικής περιόδου της συμβατικής ενοικίασης, αλλά μόνο μέχρι και την, δυνητική, παράταση της έγγραφης συμφωνίας, δηλαδή την συμφωνηθείσα ανανέωση της συμβατικής ενοικίασης. Η συνεχής παραπομπή στο λεκτικό της εγγύησης στο "ενοικιαστήριο έγγραφο" και στην "παράταση του εγγράφου" δεν προκαλούν αμφιβολία ως προς την μη επέκταση της εγγύησης του Καθ' ου η αίτηση 2 στην διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης. Εφόσον η συμβατική ενοικίαση προνοούσε ως μέγιστη διάρκεια (σε περίπτωση εξάσκησης του δικαιώματος ανανέωσης) το ένα περαιτέρω έτος, δηλαδή την 30.11.2021, διαπιστώνω ότι ο εγγυητής αποδέχθηκε όπως η εγγύηση του έχει ως μέγιστη διάρκεια την 30.11.2021, σε περίπτωση που η ανανέωση υλοποιείτο. Με δεδομένη όμως την παράλειψη ανανέωσης της σύμβασης, σύμφωνα και με την νομολογία, η εγγύηση εξέπνευσε ταυτόχρονα με την εκπνοή της συμβατικής ενοικίασης. Η εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση 2 δεν κάλυψε την περίοδο της θέσμιας ενοικίασης. Επαναλαμβάνω, στο σημείο αυτό ότι η απαίτηση του Αιτητή βασίζεται στο Τεκμήριο 3 και μόνο. Συμπέρασμα Η οφειλή των Καθ' ων η αίτηση 1, δημιουργήθηκε στην διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης (αφού τα οφειλόμενα ενοίκια καλύπτουν την χρονική περίοδο από την 01.05.2020 - 30.11.2020) και συνεχίζεται στην περίοδο της θέσμιας ενοικίασης (01.12.2020 - 12.01.2023). Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, βρίσκω ότι η απαίτηση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 2, έχει επιτύχει μερικώς και η απόφαση που θα εκδοθεί σε βάρος του θα αφορά την οφειλή της περιόδου από την 01.05.2020 μέχρι την 30.11.2020, δηλαδή την ημερομηνία εκπνοής της συμβατικής ενοικίασης, (7 μήνες @ €400 = €2.800,00) ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Νομική Πτυχή Ανταπαίτησης: Το βάρος της απόδειξης του αγώγιμου δικαιώματος του Ανταπαιτητή βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του ιδίου. Ο Καθ' ου η αίτηση 2, θα πρέπει να αποδείξει την ανταπαίτηση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, πιο πάνω). Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι. Ειδικές αποζημιώσεις: Είναι γνωστή η αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να δικογραφούνται ειδικά και να αποδεικνύονται αυστηρά [βλ. Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (αρ.2)

(2012)1 Α.Α.Δ. 753]: "[Η] ειδική αποζημίωση, όπως είναι στην προκείμενη περίπτωση η απαίτηση της εφεσείουσας, επιβάλλεται να αποδεικνύεται με τη δέουσα αυστηρότητα και το βάρος αυτό το φέρει ο ενάγων. Βλ. Παναγή ν. Κακόψιτου

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 839. Ταυτοχρόνως, στην υπόθεση Πίριλλος ν. Κονναρή

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153, τονίστηκε ότι η ειδική αποζημίωση πρέπει να δικογραφείται, να εξειδικεύεται στην απαίτηση, με την αναγκαία λεπτομέρεια και να αποδεικνύεται με αυστηρότητα για κάθε συγκεκριμένο στοιχείο. Βλ. επίσης Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157." Εφόσον η Ανταπαίτηση αφορά τον ισχυρισμό περί της δημιουργίας εξόδων σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση 2 (λόγω του "αβάσιμου της Αίτησης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 2") και με δεδομένη την επιτυχία (έστω και μερική) της απαίτησης του Αιτητή, η Ανταπαίτηση αναφορικά με τα έξοδα του Καθ' ου η αίτηση 2, είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Το ίδιο ισχύει και ως προς τις γενικές αποζημιώσεις που ο Καθ' ου η αίτηση αξιώνει, οι οποίες είχαν την ίδια νομική βάση ("χωρίς έρεισμα" έγερση της Αίτησης). Η Ανταπαίτηση θα απορριφθεί στο σύνολο της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων: Α. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά με τους Καθ' ων η αίτηση 1, για το ποσό των €2.800,00 το οποίο καλύπτει τα οφειλόμενα ενοίκια της χρονικής περιόδου από την 01.05.2020 μέχρι την 30.11.2020. Β. Η αιτούμενη θεραπεία υπό Β(ε) απορρίπτεται, λόγω μη προώθησης της[1]. Γ. H Ανταπαίτηση του Καθ' ου η αίτηση 2, απορρίπτεται. Έξοδα: Δεν μου έχει λεχθεί οτιδήποτε και δεν διαπιστώνω να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης. Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση 2, τα έξοδα της Αίτησης και της Ανταπαίτησης στην κλίμακα εξόδων €2.000 - €10.000, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Εγγύηση - έκταση ευθύνης εγγυητή - ανταπαίτηση - ειδικές αποζημιώσεις [1] "Αποζημιώσεις για τυχόν ζημιές που προκλήθηκαν στο κατάστημα κατά την διάρκεια της ενοικίασης." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο