M. PERFECTHION LIMlTED ν. Ο.Α. ZAATAR CONSULTANTS LlMlTED, Αρ. Αίτησης : Ε6/2019, 9/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2023:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης : Ε6/2019 Μεταξύ: M. PERFECTHION LIMlTED, Αγία Νάπα Αιτητών και Ο.Α. ZAATAR CONSULTANTS LlMlTED, [ ] Καθ' ων η Αίτηση και DES ESTATES LTD Τριτοδιαδίκου Aίτηση ημερομηνίας 05.05.2022 Ημερομηνία: 09/01/2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η κυρίως αίτηση: Γεώργιος Παπαντωνίου & Σία ΔΕΠΕ Για Τριτοδιάδικο: Ανδρέας Χρ. Μάγος & Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση έξωσης που καταχώρησαν με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό οι Αιτητές, ως νέοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, αξιώνουν εναντίον των Καθ' ων η κυρίως αίτηση: (α) την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου καταστήματός [κατάστημα αρ. 4 στο οικοδομικό συγκρότημα Coralli Complex στη Λεωφόρο Νησί (Nissi Avenue), στην οδό Σώτου Χ" Προκοπίου 17 στην Αγία Νάπα] στην βάση οφειλόμενων ενοικίων, τα οποία προέκυψαν από παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης (β) την έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια (€60.000) και ενδιάμεσα οφέλη (€1.200 μηνιαίως), τόκο έξοδα και Φ.Π.Α. . Μετά την καταχώρηση της Απάντησης και Ανταπαίτησης τους (στην οποία υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους, διότι ιδιοκτήτες του ακινήτου εξακολουθούν να είναι οι αντισυμβαλλόμενοι των Καθ' ων η αίτηση, D.E.S. ESTATES LIMITED, στους οποίους καταβάλλονται τα μηνιαία ενοίκια) οι Καθ' ων η αίτηση εξασφάλισαν στις 20.02.2020 την άδεια για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιάδικου στους D.E.S. ESTATES LIMITED (στο εξής "ο Τριτοδιάδικος"). O Τριτοδιάδικος καταχώρησε Απάντηση και Ανταπαίτηση. Στην συνέχεια και αφού η κυρίως Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, υποβλήθηκε από τους Αιτητές η παρούσα αίτηση στις 05.05.2022, με το εξής αίτημα: "Α. Απόφαση ή και Διάταγμα διατάσσον τον παραμερισμό ή και διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου ημερ. 10/07/2020 με τίτλο «Απάντηση στην Αίτηση της Αιτήτριας» που καταχώρισε ο Τριτοδιάδικος στην υπό άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση. Β. Απόφαση ή και Διάταγμα διατάσσον τον παραμερισμό ή και ακύρωση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου ή και την προσθήκη της εταιρείας DES ESTATES LTD ως Τριτοδιαδίκου στην υπό άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση ή και όλων των διαδικασιών αναφορικά με τον Τριτοδιάδικο στην υπό άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση. Γ. Διαζευκτικά προς τα ανωτέρω, απόφαση ή και διάταγμα διατάσσον την απόρριψη ή και εξαίρεση (exclusion) της Ανταπαίτησης του Τριτοδιαδίκου έναντι των Αιτητών." Η αίτηση βασίζεται "στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.10, θ.4, 7, 11 και 12, Δ.19, θ.2, 3 και 26, Δ.21, θ.7Α, 8, 10, 14 και 15, Δ.27, θ.1, 2 και 3, Δ.48, θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 και 9, στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς (2/1983) Καν. 3, 8, 9 και 12 και στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμου (Ν.23/1983) άρθρα 2 και 4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου". Υποστηρίζεται δε, από την ένορκη δήλωση της Σταύριας Μηνά, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, στην οποία αναφέρει τα πιο κάτω: Χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση των Αιτητών και χωρίς την επίδοση εγγράφων στον Τριτοδιάδικο, ο τελευταίος κατάχωρησε το δικόγραφο με τίτλο «Απάντηση στην Αίτηση της Αιτήτριας». Αυτό το δικόγραφο είναι παράτυπο και δεν προνοείται στους διαδικαστικούς κανονισμούς. Είναι επίσης αχρείαστο και σκανδαλώδες. Η ανταπαίτηση του Τριτοδιάδικου δεν αποκαλύπτει ζήτημα προς εκδίκαση εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Ένσταση Καθ' ων η κυρίως Αίτηση Η πλευρά των Καθ' ων η κυρίως Αίτηση καταχώρησε στις 23.09.2022, ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης:
- Η αίτηση αντίκειται στο Σύνταγμα και το Νόμο και είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/η αντίκειται στην ισότητα των πολιτών έναντι του Νόμου.
- Η Αίτηση υπεβλήθη από διάδικο ο οποίος δεν έχει έννομο συμφέρον στην προώθηση της και ούτε τα δικαιώματα του θα επηρεαστούν αρνητικά από την προώθηση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου.
- Η πραγματική και νομική διαφορά αφορά την Καθ' ης η Αίτηση και Τριτοδιάδικο και ουδεμία σχέση έχει η Αιτήτρια.
- Η αίτηση γίνεται κακή τη πίστη.
- Η Ένορκη Δήλωση στην Αίτηση έγινε από αναρμόδιο πρόσωπο ήτοι γραμματειακή υπάλληλο του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Αιτητές ενώ έπρεπε να γίνει από τους Αιτητές.
- Δεν υπάρχει ορθή Νομική βάση της Αίτησης.
- Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που δεν προωθηθεί η παρούσα Ειδοποίηση θα επηρεαστούν αρνητικά τα δικαιώματα της.
- Δεν παρουσιάζονται τα ορθά γεγονότα στην Ένορκή Δήλωση των Αιτητών καθότι έχει γίνει ορθά η επίδοση την 1/7/22 στους Τριτοδιαδίκους οι οποίοι και καταχώρησαν απάντηση την 10/7/
- Η μη καταχώρηση της επίδοσης στο φάκελο του Δικαστηρίου δεν συνιστά λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου.
- Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία, καθότι η εμφάνιση Τριτοδιαδίκου και η Απάντηση του έγινε στις 10/07/2020 και οι Αιτητές δεν είχαν προβάλει οποιαδήποτε ένσταση ή αίτηση μέχρι τον Μάιο του
- Η Αίτηση αντίκειται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και το δικόγραφο δεν περιέχει στοιχείο κατάχρησης ή καταπίεσης ούτε ισχυρισμούς οι οποίοι είναι σκανδαλώδη ή αχρείαστοι.
- Ο Αιτητής δεν παρουσίασε γεγονότα ή/ και σοβαρούς λόγους για στήριξη της Αίτησης που να δικαιολογούν την έκδοση του Διατάγματος για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου.
- Η Αίτηση είναι κατ' ουσία αβάσιμη αφού ο Αιτητής δεν έχει αναφέρει πως επηρεάζονται τα δικαιώματα του με την καταχώρηση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης, ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, Omar Alshwaiti, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Αιτητών, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και προσθέτει τα κάτωθι: Κατά την 18/3/2014 οι Καθ' ων η αίτηση νοίκιασαν το επίδικο κατάστημα από τον Τριτοδιάδικο. Στη διάρκεια της ενοικιαστικής αυτής σχέσης, οι Αιτητές, υποστηρίζοντας ότι αγόρασαν το επίδικο ακίνητο, αξίωσαν την καταβολή ενοικίων από τους Καθ' ων η Αίτηση. Εφόσον δεν έχουν συμβληθεί με τους Αιτητές, οι Καθ' ων η αίτηση στο δικόγραφο τους αναφέρουν ότι προτίθενται να καλέσουν, ως Τριτοδίαδικο, την αντισυμβαλλόμενη εταιρεία. Η διαδικασία προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου έγινε νομότυπα και επιδόθηκε την 1/7/
- Έχει καταχωρηθεί η επίδοση της ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και ο τελευταίος καταχώρησε εμφάνιση και υπεράσπιση. Δεν έχει δικαίωμα η Αιτήτρια να προωθεί την παρούσα Αίτηση, αφού δεν παρουσιάζει πειστικό λόγο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης του Τριτοδιάδικου. Ένσταση Τριτοδιάδικου Η πλευρά του Τριτοδιαδίκου καταχώρησε στις 16.09.2022, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, στο αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης τριτοδιάδικου και του δικογράφου τους, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης:
- Με την παρούσα Αίτηση επιχειρείται η διαγραφή ολόκληρου του Δικογράφου ημερ. 10/07/2020 με τίτλο «Απάντηση στη Αίτηση της Αιτήτριας» του Τριτοδιαδίκου .
- Η αιτούμενη διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου ημερομηνίας 10/07 / 2020 είναι τελείως άκυρος και ανυπόστατη καθότι η πραγματική και νομική διαφορά είναι μεταξύ της καθ' ης η αίτησης και της Τριτοδιαδίκου και ουδεμία σχέση έχει με την Αιτήτρια.
- Τα αιτούμενο διάταγμα σκοπό έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας πράγμα ανεπίτρεπτο.
- Η αίτηση γίνετε κακή τη πίστη.
- Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων παραβιάζουν το Άρθρο 30 του Συντάγματος.
- Με την υπό εκδίκαση Αίτηση επιχειρείται η καταστρατήγηση Των Διατάξεων Δ.19 Κ.26 και Δ.27 Κ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς επίσης και της σχετικής νομολογίας καθότι το εν λόγω δικόγραφο το οποίο επιχειρείται η διαγραφή του δεν περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι είναι σκανδαλώδη (scandalous) ή αχρείαστοι (unneccessary) ή περιττοί και οι οποίοι τείνουν να περιπλέξουν ή καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
- Η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης, η διευθύντρια του Τριτοδιάδικου, Μαρία Χαραλαμπίδου, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Αιτητών και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Σε αυτές θα γίνει αναφορά όπου κριθεί απαραίτητο. Νομική Πτυχή: Α. Παραμερισμός ειδοποίησης Τριτοδιάδικου Η διαδικασία προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου διέπεται από την Δ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας[1]: "1.
(1)Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this Order called the "third party" )- (
- a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
- b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
- c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third-party notice". [.]" (Δική μου υπογράμμιση) Βλέπουμε έτσι ότι η διαδικασία αυτή, ενεργοποιείται στις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος προβάλλει απαίτηση εναντίον τρίτου προσώπου που δεν είναι διάδικο μέρος και η απαίτηση αυτή συνδέεται ουσιαστικά με την απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου. Τότε προκύπτει η ανάγκη για διάγνωση του επίδικου ζητήματος όχι μόνο μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενου αλλά μεταξύ αυτών και του τρίτου προσώπου (Τριτοδιάδικου). Έτσι, το Δικαστήριο δύναται να παραχωρήσει άδεια για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Επομένως, ερχόμενη στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, οι Καθ' ων η αίτηση, με την Απάντηση τους υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές δεν είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του μίσθιου και επομένως δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους. Προβάλλουν δε Ανταπαίτηση με την οποία ζητούν όπως, μεταξύ άλλων, αναγνωριστεί Η ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος από μέρους των Αιτητών (ως μη δικαιούχων του μίσθιου και των ενοικίων αυτού), και περαιτέρω να διαταχθούν οι Αιτητές να απέχουν από ενέργειες που σχετίζονται με το επίδικο υποστατικό. ως υφιστάμενη και ισχύουσα η ενοικιαστική σχέση μεταξύ των συμβαλλομένων στην αρχική σύμβαση ενοικίασης, η οποία έχει μετατραπεί σε θέσμια ενοικίαση. Αξιώνουν οι Κα' ων η αίτηση τον καθορισμό του ιδιοκτήτη/ δικαιούχου των ενοικίων του μίσθιου και ζητούν την συνεισφορά από τον Τριτοδιάδικο (δηλαδή τον αντισυμβαλλόμενο τους στην αρχική συμφωνία ενοικίασης). Όσον αφορά το αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, σημειώνω ότι τα γεγονότα επί των οποίων αυτό εδράζεται καταγράφονται στην ένορκη δήλωση της Στ. Μ. και αφορούν, συγκεκριμένα: Την παράλειψη προηγούμενης ενημέρωσης των Αιτητών Την παράλειψη επίδοσης της ειδοποίησης στον Τριτοδιάδικο. Ως προς την μονομερή έκδοση της ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, προκύπτει αβίαστα από τη Δ.10, θ.1
(2)ότι τέτοια αίτηση μπορεί να προωθηθεί μονομερώς και επομένως δεν διακρίνω οτιδήποτε μεμπτό σε αυτή την ενέργεια των Καθ' ων η αίτηση. Είναι επίσης φανερό, από το περιεχόμενο του φακέλου, ότι οι Καθ' ων η αίτηση επέδωσαν μεν στον Τριτοδιάδικο την σχετική ειδοποίηση, αλλά παρέλειψαν να καταχωρήσουν την επίδοση αυτή στον φάκελο του Δικαστηρίου. Αυτή η παράλειψη δεν ακυρώνει όμως την διαδικασία Τριτοδιαδίκου. Εν πάση περιπτώσει, αυτή η παράλειψη θεραπεύθηκε με την, έστω και καθυστερημένα, ενημέρωση του φακέλου του Δικαστηρίου. Δεν αποκαλύπτεται επομένως (με τα όσα οι Αιτητές υποστηρίζουν) βάσιμος λόγος παραμερισμού της ειδοποίησης Tριτοδιάδικου Το αίτημα αυτό είναι απορριπτέο. Β. Παραμερισμός/ Διαγραφή του δικογράφου του Τριτοδιαδίκου. Στη νομική βάση της αίτησης, κυριαρχεί η Δ.27. Η Δ.27, Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προνοεί τα ακόλουθα: "The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgement to be entered accordingly as may be just.". Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να απορρίψει το δικόγραφο όταν αυτό είναι ανυπόστατο. Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ, διότι η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο. Σχετική είναι η απόφαση In re Pelmako Development Ltd.
(1991)1 C.L.R. 246, όπου λέχθηκαν τα εξής: «[.] κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. [.] Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.» (Δική μου υπογράμμιση). Συνάγεται από τα πιο πάνω, ότι η εξουσία αυτή ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δικόγραφο είναι ανυπόστατο και ότι από αυτό δεν προκύπτει αιτία αγωγής ή απάντηση. Σε τέτοια περίπτωση, η διατήρηση του δικογράφου και η συνέχιση της διαδικασίας με βάση αυτό, θα ισοδυναμούσε με κατάχρηση της διαδικασίας. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου αναφορικά με το αίτημα για διαγραφή δικογράφου, έχουν αναλυθεί στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην απόφαση Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 A.A.Δ. 1119, αναφέρονται τα εξής: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή, το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246). Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Βλ. Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 C.L.R. 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305» (Δική μου υπογράμμιση). Στην απόφαση Λοΐζος Λουκά Λτδ ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας
(1999)1 ΑΑΔ 1316, λέχθηκαν τα κάτωθι: «[το αίτημα για απόρριψη της αγωγής ικανοποιείται] μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» (Δική μου υπογράμμιση). Προκύπτει λοιπόν από την νομολογία ότι το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει κατά πόσον το δικόγραφο που ζητείται να διαγραφεί αποκαλύπτει «εύλογη αιτία αγωγής ή απάντηση». Στην υπόθεση Gargill ν. Greenock
(1990)1 ΑΑΔ 40, εξετάζεται το ζήτημα αυτό με αναφορά στην Αγγλική νομολογία: «Στην υπόθεση Drummond-Jackson v. British Μ. Ass. & Others [1970] 1 All E.R. 1094, ο Λόρδος Pearson στη σελ. 1101, γράμμα b είπε: "Over a long period of years it has been firmly established by many authorities that the power to strike out a statement of claim as disclosing no reasonable cause of action is a summary power which should be exercised only in plain and obvious cases. ... but, I think, 'reasonable cause of action' means a cause of action with some chance of success when (as required by r.l9
(2)) only the allegations in the pleading are considered. If when those allegations are examined it is found that the alleged cause of action is certain to fail, the statement of claim should be struck out." [.] Στην ίδια υπόθεση ο Ser Gordon Willmer στη σελ. 1105 γράμμα a είπε: "The power to strike out in limine is no doubt a valuable weapon in the hands of the Court, enabling it to prevent abuse of its process by the prosecution of vexatious or frivolous litigation. But it is clear that such a drastic power must be sparingly exercised, and it has long been established that recourse will be had to it only in plain and obvious cases." Επομένως, τα πιο πάνω θα εξεταστούν λαμβάνοντας υπόψη μόνο το κείμενο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί (δηλαδή της Απάντησης και Ανταπαίτησης του Τριτοδιαδίκου) και πάντα υπό το δεδομένο ότι ο Τριτοδιάδικος θα αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Όσον αφορά ειδικά την αιτία αγωγής, "εύλογη" είναι αυτή που αποκαλύπτει κάποια προοπτική επιτυχίας. Εάν από την εξέταση των ισχυρισμών της Ανταπαίτησης, συνάγεται ότι αυτή δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας, τότε πρέπει να διαγραφεί. Αναγνώζοντας την Απάντηση του Τριτοδιάδικου, προβάλλεται η θέση ότι αυτός είναι ο μόνος νόμιμος ιδιοκτήτης του μίσθιου και επομένως ο μόνος δικαιούχος του ενοικίων αυτού. Το κείμενο όμως του δικογράφου αυτού, αποτελεί δείγμα κακής σύνταξης, αφού παραπέμπει στο δικόγραφο της Αιτήτριας, δηλαδή στην κυρίως Αίτηση. Η διαπίστωση μου αυτή, όμως, από μόνη της δεν πρέπει να οδηγήσει στην διαγραφή της Απάντησης του Τριτοδιάδικου αφού μια τέτοια ενέργεια είναι πολύ δραστική και θα στερήσει τον Τριτοδιάδικο από την προώθηση αυτών των ουσιωδών θέσεων του. Επιπρόσθετα, το κείμενο της Απάντησης, πέρα από τις αρνήσεις των θέσεων της Αιτήτριας, δεν φαίνεται να περιέχει σκανδαλώδεις, αχρείαστους ή περιττούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν να περιπλέξουν ή να καθυστερήσουν την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Δεν ισχύει όμως το ίδιο όσον αφορά την Ανταπαίτηση του Τριτοδιάδικου. Με αυτήν, ο Τριτοδιάδικος ζητά από το Δικαστήριο την κήρυξη ως άκυρης της σύμβασης πώλησης του επίδικου ακινήτου στους Αιτητές. Ωστόσο, δεν φαίνεται να εμπίπτει στην καθ' ύλην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου, το ζήτημα αυτό. Σχετικό είναι το άρθρο 4
(1)του του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου: "Καθιδρύονται Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων ο αριθμός των οποίων δεν θα υπερβαίνη τα τρία επί σκοπώ επιλύσεως, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, των εις αυτά αναφερομένων διαφορών των αναφυομένων επί οιουδήποτε θέματος εγειρομένου κατά την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος." (Δική μου υπογράμμιση) Στην απόφαση Papageorghiou v. Karayiannis
(1988)1 C.L.R. 571, αναλύεται το άρθρου αυτό, με παραπομπές στη νομολογία (Petsas v. Pavlides
(1980)1 C.L.R. 158 και Efthymiadou v. Zoudros a.o.
(1986)1 C.L.R. 341) και διακρίνει τις διαφορές που αναφύονται κατά την εφαρμογή του Νόμου, ως εξής:
(1)περιορισμός της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα έξωσης [άρθρο 11
(1)],
(2)καθορισμός του ενοικίου στα ενοικιοστασιακά υποστατικά [άρθρο 8],
(3)επιδικασμός αποζημίωσης στον ενοικιαστή [άρθρα 12, 13 και 15]
(4)παραχώρηση νέας ενοικιάσεως στον ενοικιαστή [άρθρο 14]. Ειδικά ως προς την πρόνοια "συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος", η νομολογία διευκρινίζει ότι αυτή δεν είναι ανεξάρτητη από τα κύρια ζητήματα, δηλαδή αυτά που αναφύονται κατά την εφαρμογή του Νόμου. Στην υπόθεση Papageorghiou, η αξίωση της ιδιοκτήτριας (όπως δικογραφήθηκε) δεν εδραζόταν σε παράβαση των όρων της θέσμιας ενοικίασης, αλλά στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης και οχληρίας. Παρά το ότι ήταν όρος της σύμβασης ενοικίασης (και δυνάμει του άρθρου 27 διατηρήθηκε ως όρος της θέσμιας ενοικίασης), ότι ο ενοικιαστής όφειλε να απέχει από την πρόκληση ενόχλησης στους γείτονες, κρίθηκε ότι η περίπτωση δεν ενέπιπτε εντός των προνοιών του άρθρου 4
(1). Συγκεκριμένα, ο τρόπος που η Αιτήτρια είχε δικογραφήσει την αξίωση της δεν απαιτούσε την εφαρμογή του Νόμου ούτε την εξέταση οποιωνδήποτε όρων της θέσμιας ενοικίασης. Η αξίωση μπορούσε να εξεταστεί μόνο με βάση τις γενικές αρχές του αστικού δικαίου που αφορούν την παράνομη επέμβαση και την οχληρία. Το ίδιο ισχύει και στην παρούσα Ανταπαίτηση του Τριτοδιάδικου. Η εξέταση της νομιμότητας της σύμβασης πώλησης και η κήρυξη της ως άκυρης, δεν προαπαιτεί την εξέταση των όρων της θέσμιας ενοικίασης, ούτε και την παραπομπή στις διατάξεις του άρθρου 27 του Νόμου. Το ζήτημα της εγκυρότητας της σύμβασης πώλησης βρίσκεται φανερά εκτός των πλαισίων της θέσμιας ενοικίασης και επομένως εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην βάση των όσων προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, ασκώ την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της μερικής έγκρισης της παρούσας αίτησης. Α. Δια του παρόντος, διατάζεται η διαγραφή της Ανταπαίτησης του Τριτοδιαδίκου. Β. Τα υπόλοιπα αιτητικά απορρίπτονται. Λόγω της μερικής μόνο επιτυχίας της αίτησης και της απόρριψης του μεγαλύτερου μέρους αυτής, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και του Τριτοδιάδικου (αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά) στο ποσό των €500, πλέον ΦΠΑ, μόνο. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει των Κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο