M. PERFECTHION LIMlTED ν. Ο.Α. ZAATAR CONSULTANTS LlMlTED, Αρ. Αίτησης : Ε6/2019, 22/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης : Ε6/2019 Μεταξύ: M. PERFECTHION LIMlTED, Αγία Νάπα Αιτητών και Ο.Α. ZAATAR CONSULTANTS LlMlTED, Αγία Νάπα Καθ' ων η Αίτηση και DES ESTATES LTD Τριτοδιαδίκου Κλήση για οδηγίες ημερ. 04.04.2023 Ημερομηνία: 22/08/2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η αίτηση: Γεώργιος Παπαντωνίου & Σία ΔΕΠΕ Για Τριτοδιάδικο: Ανδρέας Χρ. Μάγος & Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αναδρομή στο ιστορικό της Αίτησης είναι απαραίτητη για την πληρέστερη κατανόηση της παρούσας απόφασης. Με την αίτηση έξωσης που καταχώρησαν οι Αιτητές, με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό (υπό την ιδιότητα των νέων ιδιοκτητών, δυνάμει αγοράς, του επίδικου ακινήτου), αξιώνουν εναντίον των Καθ' ων η κυρίως αίτηση: (α) την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου καταστήματός (κατάστημα αρ. 4 στο οικοδομικό συγκρότημα Coralli Complex στη Λεωφόρο Νησί (Nissi Avenue), στην [ ] στην Αγία Νάπα) που αυτοί κατέχουν ως θέσμιοι ενοικιαστές, στην βάση οφειλόμενων ενοικίων, τα οποία προέκυψαν από παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης. (β) την έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια (€60.000) και ενδιάμεσα οφέλη (€1.200 μηνιαίως), τόκο έξοδα και Φ.Π.Α. Με την Απάντηση και Ανταπαίτηση τους, οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους, διότι ιδιοκτήτες του ακινήτου εξακολουθούν να είναι οι αντισυμβαλλόμενοι τους στην σύμβαση ενοικίασης, D.E.S. ESTATES LIMITED (στους οποίους καταβάλλονται τα μηνιαία ενοίκια). Παράλληλα, οι Καθ' ων η αίτηση εξασφάλισαν στις 20.02.2020 άδεια για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στους D.E.S. ESTATES LIMITED (στο εξής "ο Τριτοδιάδικος"). Χωρίς να μεσολαβήσει η καταχώρηση αίτησης για λήψη οδηγιών αναφορικά με την διαδικασία Τριτοδιαδίκου, ο Τριτοδιάδικος αποδεχόμενος την προσθήκη του στη διαδικασία, καταχώρησε Απάντηση και Ανταπαίτηση. Ακολούθησε ο ορισμός της κυρίως Αίτησης για ακρόαση και στη συνέχεια υποβλήθηκε από τους Αιτητές (στις 05.05.2022), αίτημα για απόρριψη του δικογράφου του Τριτοδιαδίκου, απόρριψη της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου ή απόρριψη της Ανταπαίτησης του Τριτοδιαδίκου. Είχαν υποστηρίξει τότε οι Αιτητές (μεταξύ άλλων) ότι χωρίς την προηγούμενη ειδοποίηση των ιδίων, ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε παράτυπα δικόγραφο, το οποίο είναι παράτυπο και δεν προνοείται στους διαδικαστικούς κανονισμούς, ενώ η Ανταπαίτηση του Τριτοδιαδίκου δεν αποκαλύπτει ζήτημα προς εκδίκαση εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Καταχωρίστηκαν ενστάσεις και εκδικάστηκε η αίτηση, με αποτέλεσμα να απορριφθούν οι λόγοι παραμερισμού της ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου που είχαν προβάλει οι Αιτητές, (οι οποίοι αφορούσαν (α) την η παράλειψη προηγούμενης ενημέρωσης των Αιτητών και (β) η παράλειψη επίδοσης της ειδοποίησης στον Τριτοδιάδικο). Κρίθηκε ότι η Ανταπαίτηση του Τριτοδιαδίκου (για την διάγνωση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του μίσθιου) δεν ενέπιπτε στην καθ' ύλη αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου (αλλά του Επαρχιακού Δικαστηρίου στο οποίο ήδη εκκρεμεί η εκδίκαση αγωγής μεταξύ Καθ' ων η αίτηση και Τριτοδιαδίκου, με ακριβώς αυτό το αντικείμενο). Διατάχθηκε η διαγραφή της Ανταπαίτησης από την Απάντηση του Τριτοδιαδίκου, ενώ ως προς την υπόλοιπη Απάντηση κρίθηκε ότι το δικόγραφο αποκαλύπτει εύλογη αιτία Απάντησης. Μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης, στις 09.01.2023, ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε την κλήση για οδηγίες ημερ. 04.04.2023 (στην βάση της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας) προς τους Καθ' ων η αίτηση, η οποία προκάλεσε την νέα αντίδραση των Αιτητών, οι οποίοι υπέβαλαν ένσταση στην προώθηση της. Η υπό εξέταση ένσταση των Αιτητών στην κλήση για οδηγίες Υποστηρίζουν οι Αιτητές ότι εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση δεν καταχώρησαν την αίτηση για οδηγίες αναφορικά με την διαδικασία Τριτοδιαδίκου, που προνοεί η Δ.10 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η συμμετοχή του Τριτοδιαδίκου δεν δικαιολογείται και το Δικαστήριο δεν πρέπει να εξετάσει αυτή την κλήση για οδηγίες. Η ένσταση των Αιτητών υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, στην οποία αναφέρουν ότι η παράλειψη καταχώρησης της προβλεπόμενης στην Δ.10 Θ.7, Αίτησης για οδηγίες, συνεπάγεται και την παράλειψη παρουσίασης μαρτυρίας από τους Καθ' ων η αίτηση, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στο Δικαστήριο να εξετάσει την αναγκαιότητα της συμμετοχής του Τριτοδιαδίκου στην διαδικασία. Ζητούν δε ακύρωση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου καθότι αυτή θα περιπλέξει αχρείαστα τα ειδικά ζητήματα και θα καθυστερήσει την εκδίκαση της δικής τους απαίτησης. Αγορεύσεις Κλήθηκαν όλες οι πλευρές να αγορεύσουν επί του ζητήματος αυτού. Στις αγορεύσεις θα γίνει αναφορά όπου κρίνεται απαραίτητο. Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή Η διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου διέπεται από την Δ.10 των θεσμών πολιτικής δικονομίας[1], όπου στον Θ.1 προνοούνται τα ακόλουθα: 1. 1) Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this order called "the Third Party"). (
- a)That he is entitled to contribution or indemnity, or (
- b)That he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same relief or remedy claimed by the Plaintiff, or (
- c)That any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the Plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third party notice ". Επομένως, στο αρχικό στάδιο, το Δικαστήριο αρκεί να διαπιστώσει ότι εκ πρώτης όψεως η υπόθεση που εξετάζει εντάσσεται στην περιπτωσιολογία της Δ.10 Θ.1. Αυτή προφανώς η διαπίστωση οδήγησε το Δικαστήριο (με την τότε σύνθεση του) στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας υπέρ της χορηγήσης της σχετικής άδειας. H διαδικασία που ακολουθεί την έκδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, διέπεται από τον Θ.7 της Διαταγής 10, ως ακολούθως: 7.
(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court of Judge may (
- a)Where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
- b)If satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or (
- c)dismiss the application. [.]
(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the Court or Judge. Καμία τέτοια αίτηση για οδηγίες καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, ενώ είναι φανερό ότι ο Τριτοδιάδικος δεν ενίσταται στην συμμετοχή του στην κυρίως Αίτηση. Αντ' αυτού, οι Καθ' ων η αίτηση, έχουν καταχωρήσει "κλήση για οδηγίες" δυνάμει της Δ.30. Παρά τις διαπιστώσεις που έχουν γίνει στην ενδιάμεση απόφαση ημερ.09.01.2023 και παρά την άρνηση των Καθ' ων η αίτηση να συμμορφωθούν με την Δ.10 Θ.7, βρίσκω ότι η συμπλήρωση των δικογράφων μεταξύ Καθ' ων η αίτηση και Τριτοδιαδίκου, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο να εξετάσει το ζήτημα του κατά πόσον δικαιολογείται η συμμετοχή του Τριτοδιαδίκου στην διαδικασία, αφού το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να παραμερίσει τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου, ανά πάσα στιγμή («at any time»). Δεν μου διαφεύγει ότι βασική προϋπόθεση για την εξέταση της βασιμότητας της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου είναι η καταχώρηση της αίτησης για οδηγίες (της Δ.10 θ.7). Όπως αναφέρει η νομολογία (βλ. Asimenos v. Chrysostomou a.o.
(1982)1 C.L.R 145): "[.] questions such as embarrassment or delay to the plaintiff or where the questions at issue cannot be completely disposed in the action, or whether the procedure will be allowed to continue, are matters which will have to be considered on the application for directions [.] It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted the court will not, in granting leave, consider the merits of the claim." Βρίσκω ωστόσο ότι η παράλειψη των Καθ' ων η αίτηση να συμμορφωθούν με το καθήκον καταχώρησης της εν λόγω αίτησης, έχει εγκλωβίσει τους Αιτητές και την κυρίως Αίτηση τους σε μια πορεία εκδίκασης χωρίς να προηγηθεί η σε βάθος εξέταση της ουσίας της απαίτησης που προβάλλουν οι Καθ' ων η αίτηση και κατά πόσον αυτή πραγματικά εμπίπτει στις περιπτώσεις της Δ.10 Θ.1. Το γεγονός ότι ο Τριτοδιάδικος αποδέχθηκε τη συμμετοχή του στη διαδικασία, δεν αναιρεί το καθήκον εξέτασης του ζητήματος, ως προνοούν οι θεσμοί, ειδικά εφόσον οι Αιτητές προβάλλουν σθεναρή ένσταση (στη συμμετοχή του Τριτοδιαδίκου) υποστηρίζοντας ότι αυτό επηρεάζει αρνητικά τα συμφέροντα τους και καθυστερεί την εκδίκαση της Αίτησης τους. Είναι γεγονός ότι γενικά η προσεπίκληση Τριτοδιαδίκου δυνατόν να προκαλέσει καθυστέρηση στη διαδικασία, η οποία αντισταθμίζεται από τον σκοπό που αυτή εξυπηρετεί, δηλαδή την αποφυγή πολλαπλών διαδικασιών.[2] Η συμπεριφορά των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι παράκαμψαν την αίτηση για οδηγίες, βρίσκω ότι δίδει στο Δικαστήριο το δικαίωμα να εξετάσει το ζήτημα έστω και στο πλαίσιο της κλήσης για οδηγίες. Εξάλλου, οι διαδικασίες ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου έχουν συνοπτικό χαρακτήρα (ως επιβάλλει η σχετική πρωτογενής και δευτερογενής νομοθεσία) με σκοπό την ταχεία και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης[3]. Εξετάζοντας τις θέσεις όλων των εμπλεκομένων μερών, καταρχήν θα πρέπει να επαναλάβω ότι το ζήτημα της διάγνωσης του "πραγματικού ιδιοκτήτη" του μίσθιου δεν εμπίπτει στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου (για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση μου ημερ. 09.01.2023 (και που δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω). Αφού η Ανταπαίτηση του Τριτοδιαδίκου έχει διαγραφεί, αυτό που το Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει είναι κατά πόσον, σε περίπτωση επιτυχίας της απαίτησης των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, οι τελευταίοι δικαιούνται σε συνεισφορά από τον Τριτοδιάδικο, τον οποίο αυτοί αναγνωρίζουν, μέχρι τώρα, ως τον ιδιοκτήτη του μίσθιου και τον δικαιούχο των μηνιαίων ενοικίων. Ερχόμενη στην απαίτηση των Αιτητών, διαπιστώνω ότι προκειμένου αυτή να στεφθεί με επιτυχία, οι Αιτητές θα πρέπει να αποδείξουν την συνδρομή των διάφορων προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Ν.23/1983. Μια από αυτές τις προϋποθέσεις είναι η ιδιότητα των Αιτητών ως ιδιοκτητών του μίσθιου και η ύπαρξη θέσμιας ενοικίασης. Επομένως, εφόσον πετύχει η Αίτηση έξωσης, θα έχει διαγνωστεί θετικά η ύπαρξη θέσμιας ενοικιαστικής σχέσης μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η αίτηση. Αυτή η διαπίστωση αποκλείει αυτόματα την πιθανότητα να υφίσταται παράλληλα άλλη θέσμια ενοικίαση για το ίδιο ακίνητο μεταξύ Καθ' ων η αίτηση και Τριτοδιαδίκου. Η συνέχιση της διαδικασίας και η εξέταση της απαίτησης των Καθ' ων η αίτηση εναντίον του Τριτοδιαδίκου (σε περίπτωση έγκρισης της Αίτησης έξωσης), δεν θα αφορά ζήτημα που προκύπτει από την θέσμια ενοικίαση, αλλά απαίτηση για ποσά αχρεωστήτως καταβληθέντα. Αυτό συνάγεται και φανερά από την ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου, αλλά και από τις θέσεις των διαδίκων όπως έχουν διατυπωθεί στις αγορεύσεις που έχουν παρουσιάσει (για το ζήτημα που εξετάζεται αλλά και προηγούμενα, στην αίτηση ημερ.05.05.2022). Είναι ξεκάθαρο ότι οι Καθ' ων η αίτηση ζητούν όπως τους επιτραπεί να διεκδικήσουν την συνεισφορά και/ ή κάλυψη από τον Τριτοδιάδικο, του ποσού που τυχόν διαταχθούν να καταβάλουν στους Αιτητές. Ωστόσο, μια τέτοια αξίωση δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου τούτου καθότι δεν αφορά "διαφορά που αναφύεται κατά την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου". Σχετική είναι η απόφαση Papageorghiou v. Karayiannis
(1988)1 C.L.R. 571, όπου αναλύεται το ζήτημα της αρμοδιότητας, με παραπομπές στη νομολογία (Petsas v. Pavlides
(1980)1 C.L.R. 158 και Efthymiadou v. Zoudros a.o.
(1986)1 C.L.R. 341) και διακρίνει τις διαφορές που αναφύονται κατά την εφαρμογή του Νόμου, ως εξής:
(1)περιορισμός της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα έξωσης [άρθρο 11
(1)],
(2)καθορισμός του ενοικίου στα ενοικιοστασιακά υποστατικά [άρθρο 8],
(3)επιδικασμός αποζημίωσης στον ενοικιαστή [άρθρα 12, 13 και 15]
(4)παραχώρηση νέας ενοικιάσεως στον ενοικιαστή [άρθρο 14]. Ειδικά ως προς την πρόνοια "συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος", η νομολογία διευκρινίζει ότι αυτή δεν είναι ανεξάρτητη από τα κύρια ζητήματα, δηλαδή αυτά που αναφύονται κατά την εφαρμογή του Νόμου. Στην υπόθεση Papageorghiou, η αξίωση της ιδιοκτήτριας (όπως δικογραφήθηκε) δεν εδραζόταν σε παράβαση των όρων της θέσμιας ενοικίασης, αλλά στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης και οχληρίας. Παρά το ότι στη σύμβαση περιλαμβανόταν όρος ότι ο ενοικιαστής όφειλε να απέχει από την πρόκληση ενόχλησης στους γείτονες, κρίθηκε ότι η περίπτωση δεν ενέπιπτε εντός των προνοιών του άρθρου 4
(1). Εξετάζοντας προσεκτικά τις θέσεις των Καθ' ων η αίτηση, βλέπω ότι η αξίωση τους δεν απαιτεί την εφαρμογή του Νόμου, ούτε την εξέταση οποιωνδήποτε όρων της θέσμιας ενοικίασης. Η αξίωση για συνεισφορά μπορεί να εξεταστεί μόνο στην βάση των γενικών αρχών του αστικού δικαίου που αφορούν την απαίτηση για επιστροφή ποσών που έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως. Συμπέρασμα Η απαίτηση των Καθ' ων η αίτηση εναντίον του Τριτοδιαδίκου για συνεισφορά, δεν σχετίζεται ή συνδέεται με την αρχική απαίτηση των Αιτητών, ούτε και αποτελεί «ουσιαστικά την ίδια απαίτηση» ώστε να απαιτείται η εκδίκαση της στο πλαίσιο της κυρίως Αίτησης. Πέραν τούτου, η απαίτηση εναντίον του Τριτοδιαδίκου εκφεύγει της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Ανατροπή προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης Δεν μου διαφεύγει ότι η παρούσα απόφαση αποτελεί ανατροπή της προηγούμενης απόφασης μου επί του αιτήματος των Αιτητών για παραμερισμό της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Μιχαλης Ρουβήμ ν. Laiki Cyprialife
(2011)1 ΑΑΔ 1300, όπου λέχθηκε ότι η ανατροπή από το πρωτόδικο Δικαστήριο προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης του είναι επιτρεπτή και αποτελεί εξαίρεση του κανόνα ότι "το Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως εφετείο για τον εαυτό του". Σημειώνω ότι με βάση τα όσα εξηγούνται πιο πάνω στην παρούσα απόφαση, γίνεται φανερό ότι (α) οι Καθ' ων η αίτηση παραλείπουν επανειλημμένα να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες της Δ.10 θ.7 και (β) η συνεισφορά που απαιτούν από τον Τριτοδιάδικο δεν εμπίπτει στην καθ' ύλην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην βάση των όσων προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, ασκώ την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της ειδοποίησης προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου και κατ' επέκταση ακύρωσης της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου. Δια του παρόντος, η ειδοποίηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου παραμερίζεται. Σταθμίζοντας την συμπεριφορά των διαδίκων όπως περιγράφεται πιο πάνω, τα έξοδα της ακρόασης της ένστασης ημερ. 24.04.2022, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και του Τριτοδιαδίκου. (Υπ.) ............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983. [2] Βλ. Νικήτα ν. Medcon Construction Ltd κ.α.
(1997)1Β Α.Α.Δ 646 [3] Βλ. IRONFX GLOBAL LIMITED v. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, Πολιτική Έφεση αρ. Ε338/2016, 23.03.2017. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο