Γιώργου Χατζηδημητρίου κ.α. ν. Κώστα Ευτυχίου, Αίτηση Αρ. Κ16/24, 13/12/2024

(1)(Β) και στο Μέρος 48, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρο 9, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, (2/1983), Καν. 2, 4, 7, 9, 12, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, Ν.23/1983, άρθρο 6, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 29, 31 και 32, στο Δίκαιο της Επιείκειας, στην Νομολογία, στη γενική πρακτική, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές βασίζονται στα δικόγραφα ή το περιεχόμενο του φακέλου της εναρκτήριας Αίτησης και της υπόθεσης Ε4/2024 [φαίνεται εκ του λοιπού περιεχομένου ότι ο αριθμός αυτός είναι λανθασμένος], της απόφασης στην οποία ζητείται ο παραμερισμός, καθώς και σε ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Σε ένορκο δήλωση προβαίνει ο κ. Γιώργος Χατζηδημητρίου, εξ' Ελλάδος, μόνιμος κάτοικος Λευκωσίας. Είναι ο Αιτητής 1 και έχει πλήρη γνώση των γεγονότων τα οποία εγείρονται στην υπό εξέταση αίτηση, ενώ είναι εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια 2, σύζυγο του, να προβεί στη δήλωση του και εκ μέρους της. Οι δύο ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση στην Ε3/2024, του παρόντος Δικαστηρίου και ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν ο Αιτητής. Απαίτησε απόφαση εναντίον τους, αιτούμενος Διάταγμα έξωσης, Διάταγμα ανάκτησης της κατοχής του επίδικου υποστατικού, Διάταγμα για την πληρωμή του ισχυριζόμενου ποσού των €6.000 ως καθυστερημένα ενοίκια και/ή τη διαφορά στα καταβληθέντα ποσά για τους μήνες Σεπτέμβρη - Δεκέμβριο 2023 και Ιανουάριο 2024, καθώς και το ποσό των €1.200 μηνιαίως ως ισχυριζόμενα ενδιάμεσα οφέλη από 11.1.2024 μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Στην εν λόγω Αίτηση εκδόθηκε, ερήμην των Αιτητών στην παρούσα, απόφαση ημερομηνίας 21.2.2024, υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των, σύμφωνα με την οποία έχουν διαταχθεί να καταβάλουν στον Καθ' ου η Αίτηση, ποσό €5.000, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 11.1.2024 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €1.000 μηνιαίως από 16.2.2024 μέχρι παράδοσης της κατοχής, εντόκως προς 5,5% ετησίως επί εκάστου ποσού €1.000 από την ημερομηνία που αυτό κατέστη πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €790.-, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 11.1.2024, πλέον Φ.Π.Α., πλέον €66.-έξοδα επιδόσεων, πλέον €29.- έξοδα σύνταξης του Διατάγματος. Η εν λόγω απόφαση τους επιδόθηκε στις 3.4.

1. Σε σχέση με τη μη καταχώρηση εμφάνισης από πλευράς των Αιτητών στην παρούσα, στην εν λόγω διαδικασία, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι, όταν έλαβαν την επίδοση της απόφασης, απόρησαν πώς ήταν δυνατόν να είχε εκδοθεί εναντίον τους απόφαση, χωρίς να τους έχει επιδοθεί η Αίτηση και έδωσαν εντολή στους δικηγόρους τους να διεξάγουν έρευνα φακέλου. Με βάση την έρευνα και τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης ημερομηνίας 18.1.2024, από τον ιδιώτη Δικαστικό Επιδότη κ. Πάρη Ανδρονίκου, η Αίτηση Ε3/2024 φέρεται ότι επιδόθηκε στον ίδιο, στην παρουσία του, και για τη σύζυγο του και ότι αρνήθηκε να υπογράψει. Ο κ. Χατζηδημητρίου κατέθεσε ότι η εν λόγω Αίτηση ουδέποτε επιδόθηκε είτε στον ίδιο, είτε στην Αιτήτρια 2, ούτε αρνήθηκε να την παραλάβει, ούτε συνάντησε οποιοδήποτε Δικαστικό Επιδότη στη διεύθυνση διαμονής τους ή προσωπικά. Συνεπεία αυτού του γεγονότος, είναι ισχυρισμός τους ότι η Αίτηση δεν τους επιδόθηκε δεόντως και νομότυπα, για να λάμβαναν προσήκουσα γνώση για την εναντίον τους Δικαστική διαδικασία που είχε ξεκινήσει ο Καθ' ου η Αίτηση, με συνέπεια να μην καταχωρήσουν εμφάνιση και Απάντηση, χωρίς όμως να είναι αμελείς. Περαιτέρω, το Δικαστήριο εσφαλμένα εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 21.2.2024, ενόψει του γεγονότος ότι ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε να αποδείξει την ιδιότητα κάτω από την οποία καταχώρησε την Αίτηση Ε3/2024, ως επίσης απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία από το Δικαστήριο, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση της απόφασης, όντας υπό το καθεστώς νομικής και πραγματικής πλάνης περί τα πραγματικά και αληθινά γεγονότα της υπόθεσης. Οι Αιτητές τυγχάνουν νομικής συμβουλής, ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην υπόθεση Ε3/
2. Θα ήταν παράλογο να έχουν λάβει γνώση της Αίτησης και να επιλέγουν να μην εμφανιστούν στη διαδικασία για να την εκθέσουν. Κατά πάντα ουσιώδη, τόσο με την παρούσα υπόθεση χρόνο, όσο και με την υπόθεση Ε3/2024, οι Αιτητές είναι διευθυντές της εταιρείας GEORGE.AFO COMPANY LTD και αναζητούσαν εκ μέρους της εταιρείας υποστατικό προς ενοικίαση, με σκοπό τη συνδυαστική χρήση του ως κατάστημα πώλησης ειδών ένδυσης ή/και υπόδησης και καφετέριας. Εξηύραν το επίδικο υποστατικό, το οποίο βρίσκεται επί της οδού Σταυρού 49, Στρόβολος, Λευκωσία. Ο Καθ' ου η Αίτηση τους παρουσιάστηκε ως ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, κατά τις συζητήσεις για τη σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης, του εκφράστηκε η βούληση, υπό την ιδιότητα των ως διευθυντές της εταιρείας, όπως ενοικιάστρια είναι η εταιρεία και όλοι οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, θα έπρεπε να μεταβιβαστούν επ' ονόματι της. Κατά ή περί την 20.12.2022, καλόπιστα υπέγραψαν την επίδικη συμφωνία ενοικίασης, η οποία ετοιμάστηκε και τους παρουσιάστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση, έχοντας προηγουμένως αρνηθεί να υπογράψει συμφωνητικό που ετοιμάστηκε από πλευράς των Αιτητών. Επί του κειμένου της συμφωνίας, έλαβαν χώρα κάποιες τροποποιήσεις χειρόγραφα και προβήκαν στην υπογραφή της. Ο κ. Χατζηδημητρίου υπέγραψε προσωπικά ως εγγυητής, εφόσον πίστευαν, καλόπιστα, ότι ενοικιαστής ήταν η εταιρεία. Ήταν μεταξύ άλλων όρων, του ενοικιαστηρίου εγγράφου, οι κάτωθι: (α) Η διάρκεια της ενοικίασης ορίστηκε σε δύο έτη. (β) Με την υπογραφή της συμφωνίας, οι ενοικιαστές θα κατέβαλλαν στον ιδιοκτήτη το ποσό των €2.775, το οποίο θα κρατείτο ως ντεπόζιτο και θα χρησιμοποιείτο από τον ιδιοκτήτη σε περίπτωση που οι ενοικιαστές όφειλαν οποιαδήποτε ενοίκια, νερό, ρεύμα. (γ) Το πρώτο ενοίκιο ξεκινούσε από τις 10.3.2023 και θα πληρωνόταν με την υπογραφή των συμβολαίων. (δ) Το κτήμα θα χρησιμοποιείτο μόνο ως κατάστημα πώλησης για μπουτίκ ένδυσης, υπόδησης, αξεσουάρ και καφέ. Το ποσό των €2.775 αφορούσε σε €2.400 ως ντεπόζιτο, ίσο με την αξία δύο ενοικίων και σε €375.- τα οποία ο Καθ' ου η Αίτηση τους είχε αναφέρει ότι ήταν τα έξοδα για να μεταβιβάσει τους λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού ρεύματος επ' ονόματι της εταιρείας. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι, κατόπιν παραστάσεων του Καθ' ου η Αίτηση, αναγράφηκε στη συμφωνία το ποσό των €2.775 χωρίς να γίνει ο εν λόγω διαχωρισμός για τη χρέωση που τους επέβαλε και η οποία αφορούσε στους λογαριασμούς κοινής ωφελείας. Ολόκληρο το ποσό, πλέον το ενοίκιο του Μαρτίου 2023 εκ ποσού €1.200, ήτοι συνολικά €3.975 πληρώθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση με την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Όπως είχαν συμφωνήσει με τον Καθ' ου η Αίτηση, επειδή θα προέβαιναν σε βελτιωτικά έργα του υποστατικού, ώστε αυτό να διαμορφωθεί με βάση τις ανάγκες της επιχείρησης, το πρώτο ενοίκιο θα καταβαλλόταν για το Μάρτιο 2023, που θα σηματοδοτούσε και επί της ουσίας την έναρξη ενοικίασης. Το επίδικο υποστατικό ήταν στην κατοχή των Αιτητών, μέχρι και τον Αύγουστο 2023, οπόταν και αποχώρησαν, παραδίδοντας κενή και ελεύθερη κατοχή στον Καθ' ου η Αίτηση, ενώ οι Αιτητές προέβησαν στην ενοικίαση νέου υποστατικού, το οποίο στεγάζει τις ανάγκες της εταιρείας τους μέχρι και σήμερα. Έχουν πληρώσει στον Καθ' ου η Αίτηση όλα τα ενοίκια για την περίοδο αυτή. Όπως φαίνεται στις αποδείξεις, πλέον των ποσών των ενοικίων, έχουν πληρωθεί καλόπιστα και ποσά που αφορούσαν την αναλογία καταναλισκόμενου ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, τα οποία πληρώθηκαν με βάση υπολογισμούς του Καθ' ου η Αίτηση, χωρίς να τεκμηριωθεί ποτέ η πραγματική κατανάλωση. Ο κ. Χατζηδημητρίου κατέθεσε ότι, κατά πάντα ουσιώδη με την ενοικίαση χρόνο, υποβλήθηκε από την εταιρεία αίτηση παροχής υπηρεσιών προς την Α.Η.Κ. Κατά την 12.6.2023, πληροφορήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι είχε εκδοθεί ο λογαριασμός ρεύματος και ότι το ποσό που αντιστοιχούσε στο υποστατικό ήταν €500.- Ο ενόρκως δηλών καλόπιστα του πλήρωσε το ποσό και του ζήτησε να του αποστείλει το λογαριασμό. Όταν τον έλαβε, συνειδητοποίησε ότι ο λογαριασμός ήταν ακόμα επ' όνοματι του Καθ' ου η Αίτηση. Τότε ήταν που ο τελευταίος τον πληροφόρησε ότι ο μετρητής δεν μπορεί να μεταβιβαστεί, επειδή ο ίδιος δεν είναι αποκλειστικός ιδιοκτήτης του υποστατικού, αλλά είναι συνιδιοκτήτης με συγγενικό του πρόσωπο, στο οποίο τον παρέπεμψε να μιλήσει και να ζητήσει τη συγκατάθεση για τη μεταβίβαση των λογαριασμών. Ο κ. Χατζηδημητρίου μίλησε με το συγγενικό πρόσωπο του Καθ' ου η Αίτηση. Πρόκειται για θεία του, ονόματι κα. Ν.Π. Η κα. Ν.Π. του ανέφερε ότι δεν προτίθεται να υπογράψει οτιδήποτε, γιατί υπάρχουν ανοικτές διαφορές μεταξύ τους. Μάλιστα, το υποστατικό λάμβανε παράνομα ηλεκτροδότηση από παρακείμενο υποστατικό εντός του οποίου κατοικούσε η μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση. Ο μάρτυρας ανέφερε στον Καθ' ου ότι όλα αυτά έπρεπε να τους τα είχε κοινοποιήσει πριν το ενοικιαστήριο έγγραφο και εκείνος αντέδρασε και έκλεισε την παροχή ρεύματος στο υποστατικό ενόσω υπήρχαν μέσα πελάτες, με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιές σε εξοπλισμό και φήμη. Κατά τον ενόρκως δηλούντα, είναι ευκόλως νοητό ότι ουδέποτε θα επιθυμούσαν να υπεισέλθουν εν γνώσει τους, σε μια παράνομη κατάσταση. Τα ανωτέρω αποτελούν ουσιώδη γεγονότα τα οποία όφειλε να τους αποκαλύψει ο Καθ' ου η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρανόμως προχώρησε στη σύναψη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αποκλειστικό ιδιοκτήτη, χωρίς να συνυπογράψει ο συνιδιοκτήτης ή να εκπροσωπείτο νομίμως από τον Καθ' ου η Αίτηση. Το γεγονός αυτό, καθιστά το ενοικιαστήριο έγγραφο εξ' υπαρχής άκυρο και η λήψη χρημάτων από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση, από τους Αιτητές ως ενοίκια και άλλα έξοδα, συνιστά από πλευράς του απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Ως οι Αιτητές πληροφορούνται από τους δικηγόρους τους, εκ της έρευνας στην Ε3/2024, ο Καθ' ου η Αίτηση, τόσο στην κυρίως Αίτηση, όσο και στην ένορκο δήλωση για έκδοση απόφασης, απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι δεν είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του υποστατικού. Λαμβάνουν δε νομική συμβουλή, ότι η εν λόγω Αίτηση είναι καταχρηστική και ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει έννομο συμφέρον στην καταχώρηση της, καθότι κατά πάντα ουσιώδη με την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης χρόνο, δεν ήταν ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Ο Αιτητής 1 κατέθεσε ότι, οι σχέσεις τους με τον Καθ' ου η Αίτηση μετά την αποκάλυψη όλων των ανωτέρω, είχαν διαρρηχθεί από τον Ιούνιο
3. Κατά ή περί την 3.7.2023, έλαβαν γνώση επιστολής από την Α.Η.Κ. Μετά την λήψη της και τις εκ νέου παραστάσεις του προς τον Καθ' ου η Αίτηση, ο ίδιος αντέδρασε αποκόπτοντας ξανά την παροχή ρεύματος στο υποστατικό. Συνεπεία των πιο πάνω και όντες επί της ουσίας ανήμποροι να εξασκήσουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες στο ενοικιαζόμενο υποστατικό, κατά τον Αύγουστο 2023 ενημέρωσαν τον Καθ' ου η Αίτηση ότι ήταν αναγκασμένοι να αποχωρήσουν, όπως και έπραξαν, με αποτέλεσμα έκτοτε, ο Καθ' ου η Αίτηση να έχει κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού. Ακολούθως, αποφάσισαν να ζητήσουν νομική συμβουλή και προς τούτο στάλθηκε εκ μέρους τους επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση. Η επιστολή απαντήθηκε από τους δικηγόρους του, με απαντητική επιστολή ημερομηνίας 2.11.2023 και έλαβαν και προσωπικά, δεύτερη επιστολή ίδιας ημερομηνίας, τερματισμού του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ο Καθ' ου η Αίτηση απέκρυψε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Αίτησης Ε3/2024, ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο είχε την κατοχή του υποστατικού και ότι η συμφωνία δεν ίσχυε από τον Αύγουστο
4. Είναι η θέση των Αιτητών ότι το Διάταγμα και Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.2.2024, πρέπει να ακυρωθεί αφού εκδόθηκε εν τη απουσία των, η οποία δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε αμέλεια ή παράλειψη εκ μέρους τους. Επετεύχθη συνεπεία ψευδών παραστάσεων και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων προς το Δικαστήριο και, περαιτέρω, έχουν καλή υπεράσπιση. Δεν έχουν καθυστερήσει στη λήψη νομικών μέτρων για την ακύρωση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 21.2.2024, λαμβάνοντας υπόψην ότι τους επιδόθηκε στις 3.4.2024, έδωσαν οδηγίες στους δικηγόρους τους να διεξάγουν έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης Ε3/2024, η οποία διεξάχθηκε στις 10.4.2024 και ακολούθως, χρειάστηκε εύλογος χρόνος για να ετοιμαστούν τόσο η παρούσα αίτηση με όλα τα συνοδευτικά Τεκμήρια, όσο και η κυρίως Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 31.5.
5. Με συμπληρωματική ένορκο δήλωση, ημερομηνίας 7.8.2024, ο κ. Χατζηδημητρίου λέγει, σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση αλλά και του ιδιώτη Δικαστικού επιδότη κ. Πάρη Ανδρονίκου, ότι η Αίτηση Ε3/2024 επιδόθηκε στον ίδιο κανονικά, πως ουδέποτε τον επισκέφθηκε ο εν λόγω Επιδότης παρά μόνο ο Επιδότης κ. Κ.Π., ο οποίος του επέδωσε άνευ υπογραφής, το Διάταγμα που εκδόθηκε χωρίς την παρουσία των Αιτητών στην Ε3/
6. Δεν υπέγραψε την επίδοση του Διατάγματος διότι δεν είχε παραλάβει την αρχική Αίτηση και ήθελε να συμβουλευτεί τους δικηγόρους του. Επιπλέον, ανυπόστατος είναι ο ισχυρισμός του επιδότη κ. Πάρη Ανδρονίκου, ότι του παρέδωσε την Αίτηση Ε3/2024, στο ενοικιαζόμενο ακίνητο, αφού είχαν παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή στον Καθ' ου η Αίτηση από το τέλος Αυγούστου, ενώ από κατά ή περί το Δεκέμβριο 2023, ενοικιάζουν νέο ακίνητο και βρίσκονται μονίμως εκεί. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση ότι έχει υπογραμμένη Συμφωνία Διανομής, με βάση την οποία είναι αποκλειστικός ιδιοκτήτης και/ή νόμιμος δικαιούχος του εν λόγω υποστατικού, αυτοί είναι παντελώς ψευδείς και ανυπόστατοι. Όταν προέβησαν σε αίτηση για αλλαγή χρήσης του επίδικου υποστατικού στην Πολεοδομία, την οποία υπέγραψε ο Καθ' ου η Αίτηση ως ιδιοκτήτης, το Τμήμα Πολεοδομίας δεν αποδέχθηκε να κατατεθεί το εν λόγω αίτημα, καθότι χρειαζόταν την υπογραφή της συνιδιοκτήτριας του ακινήτου. Εξ' όσον ο ενόρκως δηλών έχει πληροφορηθεί από την Αρχιτέκτονα των Αιτητών, η οποία ανέλαβε το χειρισμό για την αλλαγή χρήσης του υποστατικού, κα. Σ.Χ., όταν η Πολεοδομία διαπίστωσε από το σύστημα της ότι υπήρχε συνιδιοκτησία, σε επικοινωνία την οποία είχε η ίδια μαζί τους σε διάφορες περιπτώσεις, ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση είτε να υπογραφεί η αίτηση από τη θεία του και συνιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου ή να της παρέδιδε Συμφωνία Διανομής, με σκοπό την επιτυχή προώθηση της εν λόγω αίτησης. Η απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση προς την Αρχιτέκτονα, ήταν ότι δεν μπορούσε να προβεί σε κανένα από τα ως άνω αναφερόμενα διαβήματα, καθότι δεν υπήρχε τέτοια συμφωνία. Η ένορκος δήλωση της κας. Σ.Χ. επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 16 στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου, ημερομηνίας 7.8.
7. Δεν κατέθεσε αυτοτελώς και ανεξάρτητα η ίδια ως μάρτυρας, ώστε να δύναται να ζητηθεί η αντεξέταση της και ως εκ τούτου, τα όσα ούτως δηλώνει, δηλαδή εμμέσως, έχουν χαμηλή αποδεικτική αξία. Ο κ. Χατζηδημητρίου επικοινώνησε προσωπικά και συναντήθηκε με τη θεία του Καθ' ου η Αίτηση καθ' υπόδειξην του. Σε πρόσφατη συνάντηση την οποία είχε μαζί της, όταν της έδειξε το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση, η ίδια του ανέφερε ότι ουδέποτε υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο, ενώ η υπογραφή δεν ανήκει σ' αυτήν. Δήλωσε επίσης προθυμία, εφόσον κλητευθεί κατά την ακρόαση της κυρίως Αίτησης, να προσέλθει για να καταθέσει ως μάρτυρας σε σχέση με το νομικό καθεστώς του επίδικου ακινήτου. Ο μάρτυρας τυγχάνει νομικής συμβουλής σε σχέση με το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση, ότι το έγγραφο το οποίο επιχειρείται εκ των υστέρων να παρουσιαστεί ως «Συμφωνία Διανομής», δεν έχει καμία νομική ισχύ, καθότι δεν φέρει ημερομηνία, την απαραίτητη πιστοποίηση των υπογραφών από Πιστοποιών Υπάλληλο, αυτή αποστάλθηκε ημιτελής, δεν επισυνάπτεται το σχέδιο στο οποίο γίνεται αναφορά στο λεκτικό της και στο οποίο φαίνεται ο διαχωρισμός του ακινήτου, ως επίσης, δεν προσκομίστηκε αποδεικτικό κατάθεσης της εν λόγω συμφωνίας διανομής στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Ο Καθ' ου η Αίτηση τους έχει ζητήσει το ποσό των €375.-, το οποίο αφορούσε, σύμφωνα με τον ίδιο, στη μεταβίβαση του ηλεκτρικού ρεύματος, έλαβαν την άδεια του Καθ' ου η Αίτηση για την πλήρη αναβάθμιση του υποστατικού από την πολύ κακή κατάσταση όπου το παρέλαβαν, ενώ σε σχέση με την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής, την παρέδωσαν κατά ή περί το τέλος Αυγούστου
8. Οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές διέμεναν εντός του επίδικου, απορρίπτονται κατηγορηματικά. Το φωτογραφικό υλικό το οποίο επισυνάπτει ο Καθ' ου η Αίτηση, είναι κακής ποιότητας και δεν μπορεί κανένας να αντιληφθεί τι δείχνουν οι εν λόγω φωτογραφίες. Ουδέποτε ζήτησαν οι Αιτητές από τη μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση να τους δώσει παροχή νερού για πλυντήριο, ούτε επισκέφθηκαν το εν λόγω υποστατικό κατά το χρόνο στον οποίο κάνει αναφορά ο Καθ' ου η Αίτηση. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση προσπαθεί να δικαιολογήσει την παράτυπη συμπεριφορά του, αφού κατέχει το ακίνητο από το τέλος Αυγούστου 2023 και με το φωτογραφικό υλικό που παραθέτει, προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις στο Δικαστήριο, προβάλλοντας αβάσιμους ισχυρισμούς. Σε σχέση δε με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση, ότι δήθεν ήταν νόμιμη η εγκατάσταση ηλεκτρικού ρεύματος, αυτοί είναι ψευδείς και ανυπόστατοι, καθότι το περιεχόμενο της επιστολής που απέστειλε η Α.Η.Κ., ημερομηνίας 3.7.2023, είναι αυτόδηλο. Ούτε παράνομες οικοδομές υπήρχαν εντός του υποστατικού, ούτε τίποτα. Το θέμα ήταν εξ' υπαρχής το ίδιο, δηλαδή ότι ο Καθ' ου η Αίτηση απέκρυψε δολίως ότι δεν ήταν και/ή δεν είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού και ακόμη και σήμερα, μ' ένα άνευ νομικής βαρύτητας έγγραφο (Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης του), προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο. Τα όσα αναφέρει περί επικοινωνίας με τον κ. Α. και για ύπαρξη παράνομων οικοδομών, αυτά αποτελούν γεγονότα στην σφαίρα της φαντασίας του Καθ' ου η Αίτηση και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, σε αντίθεση με τα όσα παραθέτουν οι Αιτητές με την υπό εξέταση υπόθεση. Σε σχέση με την παράνομη διακοπή της ηλεκτροδότησης του υποστατικού από τον Καθ' ου η Αίτηση, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς σε περιουσία των Αιτητών, ενδεικτική είναι η καταγγελία στην οποία προέβησαν στην Αστυνομία. Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτηση, καταχωρίστηκε την 31.5.2024 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «
9. Διάταγμα ή Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται (set aside) παντελώς η απόφαση ημερ. 21/02/2024 στην υπόθεση Ε3/2024, ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λευκωσίας, υπέρ του καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των αιτητών, η οποία εκδόθηκε ερήμην τους, σύμφωνα με την οποία οι Αιτητές είχαν διαταχθεί να καταβάλουν στον καθ' ου η Αίτηση ποσό ύψους €5.000 εντόκως προς 5,5% ετησίως από 11/01/2024 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €1.000 μηνιαίως εντόκως προς 5,5% ετησίως επί εκάστου ποσού €1.000-από την ημερομηνία που αυτό κατέστη πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €790,00-εντόκως προς 5,5% ετησίως από 11/01/2024, πλέον ΦΠΑ, πλέον €66,00.- έξοδα επιδόσεων, πλέον €29,00- έξοδα σύνταξης του διατάγματος. Επισυνάπτεται ως ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α στην παρούσα Αίτηση το εν λόγω διάταγμα.
10. Παραμερισμό και/ή ακύρωση του πιο πάνω αναφερόμενου διατάγματος και/ή απόφασης για το λόγο ότι οι Αιτητές δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστηρίου επειδή η Αίτηση με αριθμό Ε3/2024 δεν επιδόθηκε στους ίδιους και συνεπώς η μη εμφάνιση δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια των ιδίων.
11. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη της αίτησης με αριθμό Ε3/2024 και όλων των απορρεόντων από αυτή δικαστικών διαβημάτων, λόγω μη ύπαρξης εύλογης αιτίας αγωγής και/ή λόγω μη ύπαρξης ή μη αποκάλυψης εκ πρώτη όψεως καλού αγώγιμου δικαιώματος από τον Καθ' ων η αίτηση.
12. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται η απόρριψη και/ή η αναστολή οποιονδήποτε μέτρων εκτέλεσης και/ή απόρριψη της αίτησης Ε3/2024 και όλων των απορρεόντων από αυτή δικαστικών διαβημάτων λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και/ή μέχρι την τελεσφόρηση της υπό κρίση αίτησης.
13. Οποιανδήποτε περαιτέρω απόφαση ή διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο.
14. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Οι Αιτητές ενάγουν ως οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην Αίτηση αρ. Ε3/2024 του παρόντος Δικαστηρίου, εναντίον των οποίων εκδόθηκε απόφαση και/ή Διάταγμα ημερομηνίας 21.2.2024 και ως ενοικιαστές του υποστατικού επί της οδού Σταυρού 49, Στρόβολος, Λευκωσία, δυνάμει γραπτής συμφωνίας με τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ήταν ο Αιτητής στην Ε3/2024 και εκ των ιδιοκτητών του επίδικου υποστατικού. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση την 4.7.
15. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανάρτησαν τις αγορεύσεις τους στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, καταχωρήθηκε την 25.7.2024 και αυτή βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2023 και συγκεκριμένα στο Μέρος 1, στο Μέρος 2, στο Μέρος 3, στο Μέρος 4, στο Μέρος 5, στο Μέρος 6, στο Μέρος 22, στο Μέρος 23 Καν. 23.7, στο Μέρος 32, στο Μέρος 38, στο Μέρος 39, στο Μέρος 41, στο Μέρος 47 Καν. 47.11-13, στο Μέρος 48, στους παλαιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 θ.11, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, (2/1983), Καν. 2, 4, 7, 9 και 12, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, Ν.23/1983, άρθρο 6, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960, Ν.14/1960, άρθρα 29, 30, 31, 32, στις Αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
16. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη Νομική βάση.
17. Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να ακούσει την παρούσα Αίτηση σύμφωνα με το Μέρος 47.1 Κ.11 (ο οποίος κανονισμός είναι πανομοιότυπος με την Δ.40 Κ.11 των παλαιών θεσμών Πολιτικής Δικονομίας) μόνο στην περίπτωση όπου έχει καταχωριστεί και εκκρεμεί Έφεση.
18. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 για την έκδοση των ζητηθέντων διαταγμάτων
19. Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
20. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης της Αιτούμενης Θεραπείας.
21. Η παρούσα Αίτηση προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court).
22. Η μεγάλη και υπέρμετρη καθυστέρηση να υποβάλει την κυρίως Αίτηση αλλά και να υποβάλει την υπό εκδίκαση ενδιάμεση Αίτηση, χωρίς να δίδεται εύλογη και δικαιολογημένη ή/και αιτιολογημένη εξήγηση για τον λόγο αυτής της καθυστέρησης είναι πρόσθετος λόγος για τη μη παροχή των αιτηθέντων διαταγμάτων
23. Με την Αίτηση οι Αιτητές ζητούν ουσιαστικά την παράταση και/ι) συνέχιση της καταχρηστικής τους συμπεριφοράς με αποκλειστικό σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας και/ή εκτέλεσης της νομίμως εκδοθείσας υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση απόφαση στην Αίτηση Ε3/
25. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν ικανή και/ή ικανοποιητική μαρτυρία, ικανή να στηρίξουν την Αίτηση τους και/ή τις αιτούμενες θεραπείες.
26. Οι Αιτητές παρέλαβαν δεόντως την Αίτηση Ε3/2024 και τα όσα ισχυρίζονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τους αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις, με σκοπό να προκαλέσουν αχρείαστη καθυστέρηση στη διαδικασία.
27. Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν με μαρτυρία στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τους ότι έχουν Υπεράσπιση επί ουσιώδους γεγονότος και εν πάσει περίπτωση τα όσα αναφέρονται σε αυτή αποτελούν ισχυρισμούς οι οποίοι είναι ανυπόστατοι και/ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα.
28. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή σκοπεί στην πρόσκληση καθυστέρησης στην λήψη μέτρων εκτέλεσης και συγκεκριμένα του Δικαιώματος του Καθ' ου η Αίτηση στην εκτέλεση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής (Writ of possession) που εκδόθηκε στις 09/07/
30. Η έγκριση της υπό κρίσης αίτησης συνιστά επί της ουσίας παραμερισμό της Απόφασης μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης και στην ουσία θα παραβλάψει ανεπανόρθωτα τα ουσιαστικά δικαιώματα και συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση, εμφαίνονται στις ένορκες δηλώσεις του ιδίου και του ιδιώτη Δικαστικού Εττιδότη, κ. Πάρη Ανδρονίκου. Ο κ. Κώστας Ευτυχίου κατέθεσε ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση και γνωρίζει τα γεγονότα που αφορούν την κυρίως Αίτηση και την υπό εξέταση αίτηση, είτε από προσωπική γνώση, είτε από έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή του. Εκτός όπου ρητά προβαίνει σε παραδοχή, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών, στην αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Ο κ. Ευτυχίου παραδέχεται ότι οι Αιτητές 1 και 2 είναι σύζυγοι, καθώς και τα της καταχώρησης της Ε3/2024 εναντίον των και της έκδοσης απόφασης σ' αυτήν. Παραδέχεται επίσης ότι έγινε έρευνα από τους δικηγόρους των Αιτητών στο φάκελο της υπόθεσης στις 10.4.
31. Παραδέχεται το περιεχόμενο της παραγράφου 12 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηδημητρίου και ισχυρίζεται ότι είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του υποστατικού και/ή αποκλειστικός δικαιούχος για εγγραφή και/ή νόμιμος δικαιούχος και/ή δικαιούμενος σε κατοχή και χρήση του επίδικου υποστατικού, δυνάμει Τίτλου Ιδιοκτησίας και/ή δυνάμει Συμφωνίας Διανομής. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση της Αίτησης Ε3/2024, αφού αυτή τους είχε δεόντως και/ή νομοτύπως επιδοθεί στις 17.1.2024, μέσω του ιδιώτη Δικαστικού Επιδότη κ. Πάρη Ανδρονίκου, δια προσωπικής επίδοσης στον Αιτητή 1 και στην Αιτήτρια 2 μέσω του Αιτητή 1, εφόσον όταν ζητήθηκε από τον Αιτητή 1 να παραλάβει και/ή να του επιδοθεί η Αίτηση, αυτός αρνήθηκε να υπογράψει ότι την παράλαβε και έτσι, η επίδοση έγινε δια της αφέσεως της. Όπως ο κ. Ευτυχίου πληροφορήθηκε από τον ιδιώτη Δικαστικό Επιδότη κ. Κ.Π., ο Αιτητής 1 είχε την ίδια συμπεριφορά όταν προσπάθησε να τους επιδώσει το Διάταγμα/Απόφαση ημερομηνίας 21.2.2024, στις 3.4.2024, αφού αρνήθηκε να υπογράψει ότι τα παράλαβε και αφέθηκαν. Συνεπώς, είναι ο ισχυρισμός του ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση της Αιτήσεως Ε3/2024 και από δική τους επιλογή και/ή παράλειψη και/ή αμέλεια, επέλεξαν να μην καταχωρήσουν Απάντηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά ότι απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία από το Δικαστήριο, τα οποία ήταν αναγκαία για την έκδοση του Διατάγματος / Απόφασης ημερομηνίας 21.2.2024 και ότι οι Αιτητές έχουν καλή υπεράσπιση. Ουδέποτε εκφράστηκε η βούληση των Αιτητών να ενοικιαστεί το υποστατικό από οποιανδήποτε Εταιρεία και ειδικότερα από την GEORGE AFO COMPANY LTD και ότι οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας θα έπρεπε να μεταβιβαστούν επ' ονόματι της. Παραδέχεται το περιεχόμενο της παραγράφου 14 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή 1, περί της υπογραφής της συμφωνίας ημερομηνίας 20.12.2022, πλην του ισχυρισμού ότι οι Αιτητές πίστευαν πως ο ενοικιαστής ήταν η GEORGE AFO COMPANY LTD, αφού ο ίδιος ουδέποτε συμβλήθηκε με τέτοια εταιρεία. Είναι ο ισχυρισμός του ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 20.12.2022, παραποιήθηκε από τους Αιτητές σε μεταγενέστερο στάδιο της υπογραφής του, έτσι ώστε να φέρει την σφραγίδα της εταιρείας GEORGE AFO COMPANY LTD. Το αυθεντικό ενοικιαστήριο έγγραφο είναι στην κατοχή του και δεν φέρει οποιαδήποτε σφραγίδα της εταιρείας GEORGE AFO COMPANY LTD. Ο κ. Ευτυχίου παραδέχεται ακόμα, το περιεχόμενο της παραγράφου 15 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηδημητρίου που αφορά στους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου, πλην του ισχυρισμού ότι η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για δύο έτη μόνο και ισχυρίζεται πως, παρά το γεγονός ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 20.12.2022, έγραφε δύο έτη, η ενοικίαση άρχιζε από τις 20.12.2022 και θα έληγε την 1.1.
32. Παραδέχεται ότι του πληρώθηκε το ποσό των €2.775 που αφορούσε το ντεπόζιτο και το ποσό των €1.200 που αφορούσε το ενοίκιο του Μαρτίου 2023, ήτοι το συνολικό ποσό των €3.975 κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.12.
33. Ολόκληρο το ποσό των €2.775 θα κρατείτο ως ντεπόζιτο και θα χρησιμοποιείτο σε περίπτωση που οι Αιτητές θα όφειλαν οποιαδήποτε ενοίκια, νερό και ρεύμα και σε περίπτωση που δεν υπήρχαν οφειλόμενα, ή ζημία στο υποστατικό κατά την παράδοση του, τότε το ποσό αυτό θα επιστρεφόταν στους Αιτητές. Ο κ. Ευτυχίου ισχυρίζεται ότι, δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.12.2022, δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να τους μεταβιβάσει τους λογαριασμούς του νερού και/ή του ηλεκτρικού ρεύματος για να τους ζητήσει να καταβάλουν το ποσό των €375.- ως έξοδα μεταβιβάσεως. Από το περιεχόμενο της παραγράφου 17 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηδημητρίου, παραδέχεται μόνο ότι η έναρξη της ενοικίασης ήταν το Μάρτιο
34. Ισχυρίζεται δε ότι, αντί οι Αιτητές να προβούν σε βελτιωτικά έργα, ανέγειραν παράνομα κτίσματα / υποστατικά / κατασκευές εντός του υποστατικού, ήτοι δωμάτιο, μπάνιο και τουαλέτα, κατά παράβαση των όρων της Συμφωνίας Ενοικιάσεως, αφού έγιναν χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του και/ή έγιναν από τρίτο πρόσωπο το οποίο δεν ήταν συμβαλλόμενος μαζί του, αλλά ούτε και διάδικος στην παρούσα διαδικασία. Από το περιεχόμενο της παραγράφου 18 της ενόρκου δηλώσεως, ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται μόνο ότι οι Αιτητές του πλήρωσαν όλα τα ενοίκια και την αναλογία του νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος μέχρι και τον Αύγουστο 2023 αλλά αρνείται κατηγορηματικά τους λοιπούς ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα και ειδικότερα, ότι του παραδόθηκε η κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού από τους Αιτητές. Ουδέποτε τον κάλεσαν για να του παραδώσουν τα κλειδιά και/ή το υποστατικό και να εκκενώσουν το υποστατικό, παρά το γεγονός ότι μετέφεραν την επιχείρηση τους σε νέο υποστατικό, ως ισχυρίζονται. Από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 13 που συνοδεύει την ένορκο δήλωση του Αιτητή, δηλαδή την επιστολή των δικηγόρων της κατ' ισχυρισμών των Αιτητών ενοικιάστριας εταιρείας, GEORGE AFO COMPANY LTD και την απαντητική επιστολή των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 2.11.2023, η οποία ουδέποτε απαντήθηκε, είναι ξεκάθαρο ότι οι Αιτητές μέχρι εκείνη τη δεδομένη χρονική περίοδο, δεν είχαν παραδώσει το υποστατικό. Περαιτέρω, είναι ισχυρισμός του ότι οι Αιτητές, μετά που έλαβαν την απαντητική επιστολή ημερομηνίας 2.11.2023 των δικηγόρων του προς τους δικηγόρους της GEORGE AFO COMPANY LIMITED, αλλά και την επιστολή ειδοποίησης απαιτήσεως ημερομηνίας 2.11.2023, προχώρησαν σε αποσυναρμολόγηση και/ή διάλυση και/ή κατεδάφιση των παράνομων κτισμάτων που κατασκεύασαν, αφήνοντας σκύβαλα εκτός του υποστατικού. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών των Αιτητών, ο Δήμος Στροβόλου, με επιστολή του ημερομηνίας 5.6.2024 καλούσε τον Καθ' ου η Αίτηση να προβεί σε ικανοποιητική καθαριότητα του υποστατικού. Ο κ. Ευτυχίου ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές διέμεναν εντός του υποστατικού, αφού ζήτησαν από τη μητέρα του, η οποία διαμένει δίπλα από το επίδικο υποστατικό, να βάλουν πλυντήριο στο πλυσταριό της. Επίσης, προσωπικά σε αρκετές περιπτώσεις τους άκουγε και τους έβλεπε αργά την νύχτα από το παράθυρο της προέκτασης που έβλεπε από την αυλή της μητέρας του, να κινούνται εντός του επίδικου υποστατικού. Ακόμα και μετά που σταμάτησαν να διαμένουν στην παράνομη προέκταση που έκαναν εντός του υποστατικού, συνέχισαν και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να το χρησιμοποιούν και/ ή να το εκμεταλλεύονται, αφού εντός αυτού έχουν αντικείμενα και το έχουν μετατρέψει σε αποθήκη τους. Την 1.7.2024, ενημερώθηκε τηλεφωνικώς από τη μητέρα του, ότι αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες και/ή πρόσωπα τα οποία ενεργούσαν κατόπιν εντολών των Αιτητών, μετέβηκαν στο υποστατικό περί τις 9:00 το πρωί και μετέφεραν αντικείμενα εκτός του υποστατικού. Όταν έφτασε στο υποστατικό περί τις 10:00 της ίδιας μέρας, τα ως άνω άτομα το είχαν ήδη εγκαταλείψει. Ακολούθως, προχώρησε σε έλεγχο του υποστατικού από το προαύλιο του, όπου αντιλήφθηκε και ο ίδιος ότι έλειπαν διάφορα πράγματα από το εσωτερικό του υποστατικού. Επιπλέον, η αίτηση που έγινε στην Α.Η.Κ., δεν ήταν για να μεταβιβαστεί ο μετρητής επ' ονόματι της εταιρείας GEORGE AFO COMPANY LTD, αλλά ήταν για την εγκατάσταση δεύτερου ξεχωριστού μετρητή στο υποστατικό, για τον οποίο είχε προχωρήσει σ' όλες τις αναγκαίες αλλαγές και πρόνοιες για να καταστεί εφικτό, καταθέτοντας και σχετικά σχέδια στην Α.Η.Κ. Πριν την ενοικίαση του υποστατικού στους Αιτητές και κατά την κατάθεση των σχεδίων στην Α.Η.Κ., η ηλεκτρική εγκατάσταση του υποστατικού ήταν καθ' όλα νόμιμη. Αρνείται τον ισχυρισμό ότι η εγκατάσταση δεύτερου ξεχωριστού μετρητή στο υποστατικό, δεν μπορούσε να γίνει λόγω του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Ο λόγος που δεν μπορούσε να γίνει εγκατάσταση δεύτερου ξεχωριστού μετρητή στο υποστατικό, ήταν επειδή, κατά τη διάρκεια της ενοικίασης και ενώ εκκρεμούσαν οι διαδικασίες στην Α.Η.Κ., οι Αιτητές ανέγειραν παράνομα κτίσματα / υποστατικά / κατασκευές εντός του υποστατικού, τα οποία σύνδεσαν παράνομα με την υφιστάμενη παροχή ρεύματος, χωρίς προηγουμένως να ληφθούν όλες οι αναγκαίες Πολεοδομικές και/ή Οικοδομικές Άδειες και χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του, κατά παράβασην των όρων της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 20.12.
35. Ο εν λόγω ισχυρισμός δυνατόν να επιβεβαιωθεί από το γεγονός ότι η Α.Η.Κ., με επιστολή της ημερομηνίας 3.7.2023, τον ενημέρωσε πως σε πρόσφατη επιθεώρηση του επίδικου υποστατικού, διαπιστώθηκε παράνομη σύνδεση εγκατάστασης και ότι, εκτός από παράνομη, ήταν και επικίνδυνη και ότι έπρεπε να αφαιρεθεί αμέσως, σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρούσαν με διακοπή της παροχής ρεύματος. Ακολούθως, μετά την παραλαβή της εν λόγω επιστολής, ο Καθ' ου η Αίτηση επικοινώνησε τηλεφωνικώς με το Λειτουργό της Α.Η.Κ. κ. Μ.Α., ο οποίος τον ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να εγκατασταθεί δεύτερος μετρητής, για το λόγο ότι στα κατατεθειμένα σχέδια ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, δεν συμπεριλαμβάνονταν τα παράνομα κτίσματα που ανέγειραν οι Αιτητές, πράγμα το οποίο εντόπισαν εκπρόσωποι της Α.Η.Κ. κατά τον έλεγχο τους στο υποστατικό. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 9 και 10 και τον ισχυρισμό ότι στις 12.6.2023 έκλεισε την παροχή ρεύματος στο υποστατικό ενόσω υπήρχαν πελάτες μέσα, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να υποστούν ζημίες σε εξοπλισμό και φήμη, ο Καθ' ου η Αίτηση τον αγνοεί και επομένως τον αρνείται. Ισχυρίζεται ότι, όταν ενημερώθηκε από τους Αιτητές για την εν λόγω διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, μετέβηκε στο σπίτι της μητέρας του όπου εντόπισε πως ο διακόπτης του υποστατικού (MCB) ήταν κάτω. Ακολούθως, τον ενεργοποίησε και ενημέρωσε σχετικά τους Αιτητές. Ουδέποτε προέβη σε ψευδείς παραστάσεις έτσι ώστε να καθίσταται το ενοικιαστήριο εξ' υπαρχής άκυρο, αφού κατά την υπογραφή του, ήταν ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού, τόσο δυνάμει Τίτλου Ιδιοκτησίας, όσο και δυνάμει Συμφωνίας Διανομής. Συνεπώς, ισχυρίζεται ότι είχε έννομο συμφέρον στην καταχώρηση της Αίτηση Ε3/
36. Από το περιεχόμενο της παραγράφου 24 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηδημητρίου, παραδέχεται μόνο ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση της επιστολής ημερομηνίας 3.7.2023 της Α.Η.Κ., την οποία υπέδειξε ο ίδιος στους Αιτητές και τους ενημέρωσε ότι θα προέβαινε στη διακοπή του ρεύματος, αφού σε διαφορετική περίπτωση, θα θεωρείτο υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε ζημίες και/ή ατύχημα τυχόν προκαλείτο από τις παρανομίες τους. Ο κ. Ευτυχίου προχώρησε και κατέθεσε ότι, πάρα ταύτα, είχε ενημερώσει τους Αιτητές πως ακόμη και αν δεν προχωρούσε ο ίδιος στη διακοπή της παροχής ρεύματος στο υποστατικό τους, θα προχωρούσε η Α.Η.Κ. πως θα προχωρούσαν οι ίδιοι με αφαίρεση του ρολογιού όλου του υποστατικού, με επακόλουθο να έμενε και η μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση χωρίς ρεύμα, αφού το ρολόι του υποστατικού και της οικίας της μητέρας του, είναι κοινό. Ισχυρίζεται ότι προέβη για πρώτη φορά στην αποκοπή παροχής ρεύματος στο υποστατικό των Αιτητών, περί τον Ιούλιο 2023, έτσι ώστε να συμμορφωθεί με την επιστολή ημερομηνίας 3.7.2023 της Α.Η.Κ., αλλά και με τις οδηγίες του Λειτουργού της. Παρά δε τις συνεχείς συστάσεις του προς τους Αιτητές, να αφαιρέσουν την παράνομη και επικίνδυνη ηλεκτρική επέκταση και/ή διασύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο από τα παράνομα κτίσματα που ανέγειραν, οι Αιτητές έδειξαν πλήρη αδιαφορία για την παράνομη κατάσταση που επικρατούσε και εγκατέστησαν ηλεκτρική γεννήτρια την οποία ένωσαν με την υφιστάμενη, παράνομη κατάσταση, την οποία οι ίδιοι δημιούργησαν. Από το περιεχόμενο της παραγράφου 25 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηδημητρίου, παραδέχεται μόνο ότι στάλθηκαν οι εν λόγω επιστολές ημερομηνίας 2.11.2023 από τους δικηγόρους του, αλλά αρνείται κατηγορηματικά τους λοιπούς ισχυρισμούς και ειδικότερα, ότι του παραδόθηκε η κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού. Η δε μόνη επιστολή που έλαβε σε σχέση με το επίδικο υποστατικό, ήταν από την GEORGE AFO COMPANY LIMITED και όχι από και/ή εκ μέρους των Αιτητών, ως ισχυρίζονται. Η Απόφαση εκδόθηκε εξ' αμέλειας και/ή παράλειψης των ιδίων των Αιτητών να καταχωρήσουν Απάντηση στην Αίτηση του, αφού είχε προηγουμένως δεόντως επιδοθεί σε αυτούς. Ουδεμία ψευδή παράσταση και/ή απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, έγινε προς το Δικαστήριο και τα όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών περί ισχυριζόμενης καλής υπεράσπισης, είναι ψευδείς ισχυρισμοί, με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και τα πραγματικά γεγονότα είναι ως τα ανέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση. Οι Αιτητές όφειλαν να καταχωρήσουν την κυρίως Αίτηση, όσο και την παρούσα, άμεσα και χωρίς χρονοτριβή, μετά που έλαβαν την πληροφόρηση από το φάκελο του Δικαστηρίου και όχι σχεδόν δύο μήνες μετά. Συνεπώς, είναι ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση, πως υπήρξε ανεξήγητη και αδικαιολόγητη αργοπορία στην καταχώρηση, τόσο της κυρίως Αίτησης, όσο και της παρούσας και την οποία αργοπορία δεν δικαιολογούν κατ' ουδένα τρόπο. Εάν δε όντως οι Αιτητές είχαν παραδώσει κενή και ελεύθερα κατοχή του υποστατικού ως αναφέρουν, τότε δεν θα ζητούσαν την αναστολή οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης στην Αίτηση Ε3/2024 και απορρεόντων από αυτή Δικαστικών διαβημάτων, μεταξύ άλλων και το δικαίωμα του να προβεί σε ανάκτηση κατοχής του υποστατικού. Γενικά, είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση, ότι οι Αιτητές απόκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και οι ισχυρισμοί τους όπως προβάλλονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι στο σύνολο τους γενικοί, αόριστοι και υστερόβουλοι και έχουν απώτερο σκοπό την εξαπάτηση και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ως επίσης την πεπλανημένη αιτιολόγηση για τους λόγους που δεν ενέργησαν άμεσα. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η επίκληση και μόνο υπεράσπισης δεν δικαιολογεί τον παραμερισμό και ούτε δεικνύει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, καθ' ότι με τη μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού η οποιαδήποτε ζημία ήθελαν υποστούν οι Αιτητές από την Απόφαση/Διάταγμα ημερομηνίας 21.2.2024, είναι αποτιμημένη μόνο σε χρήμα, εφόσον ως ισχυρίζονται, του παραδόθηκε το υποστατικό περί τον Αύγουστο
37. Ο κ. Ευτυχίου υποβάλλει ότι δεν υποδεικνύονται, ούτε συντρέχουν ικανοποιητικοί και επαρκείς λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, το οποίο αποτελεί εξαιρετικό δικαιοδοτικό μέτρο, ασκούμενο με φειδώ. Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να ακούσει αίτηση για την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης σύμφωνα με το Μέρος 47.1 Κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (που είναι πανομοιότυπο με τη Δ.40 θ.11 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας), μόνο σε περίπτωση όπου έχει καταχωριστεί και εκκρεμεί Έφεση. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει τα ρηθέντα Διατάγματα, αφού η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Ακόμα και αν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητών μπορούν να αποκαλύψουν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην, η γνώση των Αιτητών περί της Αίτησης Ε3/2024 όταν τους είχε δεόντως επιδοθεί, δεν αφήνει ερωτηματικά ως προς το αβάσιμο της υπόθεσης τους. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει το Διάταγμα, επειδή η αίτηση δεν πληροί οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
38. Επιπλέον, οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια, αλλά έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα, τα οποία συνιστούν εξαπάτηση και παραπλάνηση του Δικαστηρίου και ειδικότερα, έχουν αποκρύψει τις δικές τους παράνομες ενέργειες και προσπαθούν να επιρρίψουν τις οποιεσδήποτε ευθύνες τους αναλογούν, στον Καθ' ου η Αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση έχει καταχωριστεί με μεγάλη και υπέρμετρη καθυστέρηση, χωρίς να δίδεται εύλογη και δικαιολογημένη και/ή αιτιολογημένη εξήγηση, για το λόγο αυτής της καθυστέρησης. Ο κ. Ευτυχίου αναφέρει ότι, κατά η περί την 9.7.2024, στα πλαίσια της Αιτήσεως Ε3/2024 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, εκδόθηκε Διάταγμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού (Writ of Possession). Παρόλο ότι υπάρχει διαφωνία μεταξύ τους αν του έχει παραδοθεί η όχι το επίδικο υποστατικό, δεν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους των Αιτητών μέσω των δικηγόρων τους, να του παραδώσουν το υποστατικό με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους και να παραμείνει προς εκδίκαση το γεγονός εάν όντως του είχαν παραδώσει το υποστατικό τον Αύγουστο
39. Με συμπληρωματική ένορκο δήλωση ημερομηνίας 9.8.2024, ο κ. Κώστας Ευτυχίου λέγει ότι, μετά την καταχώρηση της ένστασης του στις 25.7.2024, εντόπισε στο διαδικτυακό ιστότοπο / εφαρμογή «Facebook», το προφίλ του .Αιτητή 1 με όνομα «George Hadjedemetriou» και ακολούθως, βρήκε πως ο Αιτητής 1 κατά ή περί τις 28.1.2024 αναρτούσε («Posts») σε διαφορές ομάδες («Groups») της εν λόγω εφαρμογής, με περιεχόμενο διάφορες φωτογραφίες που απεικόνιζαν το εσωτερικό του επίδικου υποστατικού και ότι είχε προς πώληση καρέκλες και τέντα. Συνεπώς, είναι η θέση του πως τα όσα ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών σε σχέση με το γεγονός ότι παραδόθηκε το υποστατικό στον Καθ' ου η Αίτηση στο τέλος Αυγούστου 2023, καταρρίπτονται. Ο κ. Ευτυχίου παραδέχεται μόνο ότι έδωσε στο Αιτητή 1 τα στοιχεία της θείας του κας. Ν.Χ.Π. Σε κάθε περίπτωση, είχε τη Συμφωνία Διανομής, την οποία μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν σε περίπτωση που υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με την αίτηση για εγκατάσταση δεύτερου, ξεχωριστού ρολογιού, πράγμα το οποίο δεν του ζήτησε ποτέ ο Αιτητής
40. Αρνείται το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της Αρχιτέκτονος κα. Σ.Χ., η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου και λέγει ότι ουδέποτε η Αρχιτέκτονας του ζήτησε τη Συμφωνία Διανομής και ουδέποτε της ανάφερε πως τέτοια Συμφωνία δεν υπάρχει. Η Αρχιτέκτονας ψευδώς αναφέρει στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως της, ότι δεν διαπίστωσε να υπήρχε οποιαδήποτε παράτυπη οικοδομή στο επίδικο ακίνητο. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αρχιτέκτονας γνώριζε πολύ καλά για την ύπαρξη παράνομων κτισμάτων / υποστατικών / κατασκευών, αφού σε σχετική συνάντηση που έγινε στο υποστατικό, ο κύριος προβληματισμός τον οποίο επισήμανε στους Αιτητές σε σχέση με την αίτηση για αλλαγή χρήσης του υποστατικού, ήταν η παράνομη προέκταση, πράγμα το οποίο εύκολα θα εντοπιζόταν από τους Λειτουργούς της Πολεοδομίας στην επιτόπια εξέταση τους, εφόσον οι ως άνω παρανομίες που ανέγειραν οι Αιτητές, δεν εμφαίνονται στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Ο Αιτητής 1, άνευ της άδειας της θείας του Καθ' ου η Αίτηση, κας. Ν.Χ.Π., μετέβηκε στο σπίτι της, παρενοχλώντας της και μεταξύ άλλων, της υπέδειξε διάφορα άλλα έγγραφα πλην του Τεκμηρίου 1 της ενόρκου δηλώσεως του ημερομηνίας 25.7.2024, η οποία είναι η Συμφωνία Διανομής, με σκοπό να την εξαπατήσει και να την παραπλανήσει. Σε κάθε περίπτωση, η κα. Ν.Χ.Π. έδωσε οδηγίες όπως ετοιμαστεί η εν λόγω Συμφωνίας Διανομής και όταν και εφόσον ετοιμάστηκε, την υπόγραψε και την παράδωσε στον Καθ' ου η Αίτηση για να την υπογράψει. Προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών του, επισυνάπτει ένορκο δήλωση της κας. Ν.Χ.Π., ως Τεκμήριο
41. Η Συμφωνία Διανομής είναι καθόλα νόμιμη και έγκυρη μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Δεν επηρεάζεται η εγκυρότητα της Συμφωνίας Διανομής εάν έγινε ή δεν έγινε οποιαδήποτε κατάθεση της στο Κτηματολόγιο και ακόμα περισσότερο, η συμφωνία με τους Αιτητές. Ούτε η πιστοποίηση από Πιστοποιών Υπάλληλο μπορεί να επηρεάσει την εγκυρότητά της. Η ένορκος δήλωση της κας. Χριστοδούλου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 8 στην ένορκο δήλωση του κ. Ευτυχίου ημερομηνίας 9.8.
42. Δεν κατέθεσε η ίδια αυτοτελώς και ανεξάρτητα, ως μάρτυρας, ώστε να είναι δυνατόν να ζητηθεί η αντεξέταση της. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία της, ούτως έμμεση, είναι αποδυναμωμένη. Σε σχέση με το γεγονός ότι δεν επισυνάπτεται το σχέδιο στο οποίο γίνεται αναφορά στο λεκτικό της και στο οποίο φαίνεται ο διαχωρισμός του ακινήτου, ο κ. Ευτυχίου αναφέρει ότι εκ παραδρομής δεν επισυνάφθηκε στο Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του ημερομηνίας 25.7.2024 και το επισυνάπτει ως Τεκμήριο
43. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι οι φωτογραφίες οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 4 και 5 στην αρχική ένορκο δήλωση του, είναι κακής ποιότητας, τις επισυνάπτει εκ νέου, έτσι ώστε να γίνει αντιληπτό ότι ελλείπουν αντικείμενα από το υποστατικό. Προέβη σε ένορκο δήλωση και ο κ. Πάρις Ανδρονίκου, εκ Λευκωσίας. Ο κ. Ανδρονίκου κατέθεσε ότι είναι ιδιώτης Δικαστικός Επιδότης, δεόντως εγγεγραμμένος στον κατάλογο Ιδιωτών Επιδοτών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ένα από τα γραφεία που εξυπηρετεί είναι το δικηγορικό γραφείο που αντιπροσωπεύει τον Καθ' ου η Αίτηση. Κατά ή περί την 12.1.2024, του ζητήθηκε από το εν λόγω δικηγορικό γραφείο να προβεί στην επίδοση της Αίτησης Ε3/2024 στους Αιτητές 1 και 2 στην παρούσα, στην οδό Σταυρού 49, Στρόβολος, Λευκωσία. Για σκοπούς της επίδοσης, οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση τον ενημέρωσαν ότι οι Αιτητές 1 και 2 είναι ανδρόγυνο. Κατά ή περί την 17.1.2024, μετέβηκε στο εν λόγω κατάστημα επί της οδού Σταυρού 49, Στρόβολος και εκεί εντόπισε τον Αιτητή 1 εντός του υποστατικού. Τον ενημέρωσε για το λόγο της παρουσίας του και ότι προτίθεται να του επιδώσει της Αίτηση Ε3/
44. Όταν ο κ. Ανδρονίκου ζήτησε από τον Αιτητή 1 να παραλάβει την Αίτηση Ε3/2024 και να υπογράψει για την παραλαβή της, τόσο για τον ίδιο, όσο και για την Αιτήτρια 2, ο Αιτητής 1 αντέδρασε, αφού αντιλήφθηκε τον σκοπό της Αίτησης Ε3/2024 και αρνήθηκε να τα παραλάβει και να υπογράψει. Ένεκα της άρνησης του Αιτητή 1 να τα παραλάβει, η επίδοση της Αίτησης Ε3/2024 στους Αιτητές 1 και 2, έγινε δια της αφέσεως των εγγράφων στο τραπέζι εντός του εν λόγω καταστήματος, άνευ της υπογραφής του Αιτητή
45. Συνεπώς, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι η επίδοση της Αιτήσεως Ε3/2024 στους Αιτητές 1 και 2 στην παρούσα, έγινε νομότυπα και σύμφωνα με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Πραγματικά γεγονότα: Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και νομικές και πραγματικές θέσεις. Λαμβάνοντας υπόψην ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντων και λαμβάνοντας υπόψην τα δικόγραφα, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται σ' αυτά και στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο, τα πραγματικά γεγονότα είναι όσα καταγράφονται πιο κάτω. (α) Οι Αιτητές 1 και 2 είναι σύζυγοι. (β) Οι Αιτητές 1 και 2 ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση αρ. Ε3/2024, του παρόντος Δικαστηρίου και ο Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα, ήταν ο Αιτητής. (γ) Η Αίτηση Ε3/2024, καταχωρήθηκε την 11.1.2024 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024). (δ) Ιδιώτης Δικαστικός Επιδότης, ορκίστηκε και ορκίζεται και στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, ότι η κυρίως Αίτηση στην Ε3/2024, επιδόθηκε στους Αιτητές 1 και 2 στην παρούσα, την 17.1.2024, δια της άφεσης των εγγράφων στον Αιτητή 1, προσωπικά και για την Αιτήτρια 2, ο οποίος είχε εντοπιστεί στο επίδικο υποστατικό και αρνήθηκε να υπογράψει (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024 και Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Ανδρονίκου). (ε) Οι Αιτητές στην παρούσα, δεν καταχώρισαν Απάντηση στην Ε3/
46. (στ) Εκδόθηκε ερήμην των, υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των, απόφαση και Διάταγμα ανάκτησης κατοχής, την 21.2.2024, σύμφωνα με την οποία έχουν διαταχθεί να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου καταστήματος και να καταβάλουν στον Καθ' ου η Αίτηση, ποσό €5.000, πλέον €1.000 μηνιαίως από 16.2.2024 μέχρι παράδοσης της κατοχής, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον €790.-, πλέον Φ.Π.Α., πλέον €66.-έξοδα επιδόσεων, πλέον €29.- έξοδα σύνταξης του Διατάγματος (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024). (ζ) Η Απόφαση επιδόθηκε στους Αιτητές στην παρούσα, στις 3.4.
47. (η) Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε παρουσιαστεί στους Αιτητές, ως ο μοναδικός ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. (θ) Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι συνιδιοκτήτης κατά ½ μερίδιο ενός ακινήτου στο οποίο υπάρχουν κτίρια που δεν αναφέρονται στην εγγραφή, στην τοποθεσία Σταυρού, στην ενορία Αποστόλου Βαρνάβα και Αγίου Μακαρίου, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Στροβόλου, με αρ. εγγραφής 9/478, Φ/Σχ. 30.06W1, Τμήμα 9, Τεμάχιο 500 (Τεκμήριο 11 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024). (ι) Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του υποστατικού και/ή αποκλειστικός δικαιούχος για εγγραφή και/ή νόμιμος δικαιούχος και/ή δικαιούμενος σε κατοχή και χρήση του επίδικου υποστατικού, δυνάμει Τίτλου Ιδιοκτησίας και/ή δυνάμει Συμφωνίας Διανομής (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Ευτυχίου ημερομηνίας 25.7.2024 και Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση της κας. Νίτσας Χριστοδούλου). (κ) Το επίδικο υποστατικό κείται επί της οδού Σταυρού 49, Στρόβολος, Λευκωσία. (λ) Κατά ή περί την 20.12.2022, οι διάδικοι υπέγραψαν συμφωνία ενοικίασης του επίδικου υποστατικού (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024 και Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Ευτυχίου ημερομηνίας 25.7.2024). (μ) Συμφωνήθηκε ότι με την υπογραφή της συμφωνίας, οι ενοικιαστές θα κατέβαλλαν στον ιδιοκτήτη το ποσό των €2.775, το οποίο θα κρατείτο ως ντεπόζιτο. (ν) Η καταβολή του ενοικίου θα άρχιζε την 10.3.
48. (ξ) Το επίδικο θα χρησιμοποιείτο μόνο ως κατάστημα πώλησης, μπουτίκ για είδη ένδυσης, υπόδησης, αξεσουάρ και καφέ. (ο) Οι Αιτητές ανέλαβαν κατοχή του επίδικου υποστατικού μετά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου. (π) Οι Αιτητές κατέβαλαν στον Καθ' ου η Αίτηση συνολικό ποσό εκ €3.975, κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.12.
49. (ρ) Φαίνεται ότι σε κάποια άγνωστη χρονικά στιγμή, οι Αιτητές και/ή ο Αιτητής 1, συνέστησαν εταιρεία με την επωνυμία GEORGE.AFO COMPANY LTD (Τεκμήρια 5-7 και 9 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024 και Τεκμήριο 14 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 7.8.2024). (σ) Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι παρέδωσαν κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού στον Καθ' ου η Αίτηση, τον Αύγουστο
50. (τ) Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε του παρέδωσαν κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού. (υ) Δόθηκε άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού στα πλαίσια της Ε3/2024, την 9.7.2024 (Τεκμήριο 6 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Ευτυχίου ημερομηνίας 25.7.2024). (φ) Οι δικηγόροι των Αιτητών διεξήγαγαν έρευνα στο φάκελο της Αίτησης Ε3/2024 στις 10.4.
51. (χ) Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 31.5.
52. (ψ) Οι Αιτητές κατέβαλαν στον Καθ' ου η Αίτηση όλα τα ενοίκια και την αναλογία του νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος, μέχρι και τον Αύγουστο
53. (ω) Ο Καθ' ου η Αίτηση προέβη στην αποκοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο υποστατικό, περί τον Ιούλιο
54. (ια) Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ούτως έπραξε ώστε να συμμορφωθεί με επιστολή ημερομηνίας 3.7.2023 της Α.Η.Κ. (Τεκμήριο 12 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024), αλλά και με τις οδηγίες του Λειτουργού της. (ιβ) Ο Αιτητής 1 προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία, την 25.7.2023, σχετικά με την αποκοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο υποστατικό, από τον Καθ' ου η Αίτηση, την 12.6.2023 (Τεκμήριο 10 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηδημητρίου ημερομηνίας 10.6.2024). Νομική και δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ως ίσχυαν μέχρι την 31.8.2023, καθώς και οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας 2023, εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Μέρη 23, 25 και 32: Το Μέρος 23 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει τους γενικούς κανόνες για αιτήσεις έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων, ως τα αιτούμενα με την υπό εξέταση αίτηση. Η αίτηση καταχωρίζεται σύμφωνα με το Έντυπο 34 (Μέρος 23.4

(6)), ως η υπό εξέταση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση (Μέρος 23.3

(1)). Το Μέρος 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει πρόνοια για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας (Μέρος 25.1

(1)(β)). Το Μέρος 32 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, αφορά στην παροχή μαρτυρίας. Μέρος 41: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο Μέρος 41.7

(1)(β) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «(β) Αίτηση για αναστολή διατάγματος ή απόφασης του κατώτερου Δικαστηρίου γίνεται πρώτα στο κατώτερο Δικαστήριο.» Είναι προφανές ότι ο Κανονισμός αφορά την αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης και συνεπώς, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Μέρος 47: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται και στο Μέρος 47.1, Κ.11, Κ.12 και Κ.13. Το Μέρος 47 αφορά την εκτέλεση γενικά. Η αντίστοιχη πρόνοια στους παλαιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας είναι η Διαταγή 40. Οι συγκεκριμένοι Κανονισμοί του Μέρους 47, προνοούν ως εξής: «47.1

(11)Διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση ή διάταγμα, δύναται να αιτηθεί στο δικαστήριο αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της απόφασης με βάση γεγονότα τα οποία ανέκυψαν πολύ αργά για να δικογραφηθούν· και το δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους ως κρίνει δίκαιο. Νοείται ότι το Δικαστήριο πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με κατάσχεση.» «47.1

(12)(α) Έφεση δεν επενεργεί ως αναστολή της εκτέλεσης ή της διαδικασίας στην προσβαλλόμενη απόφαση παρά μόνο στην έκταση που το δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή το Εφετείο ή δικαστής οποιουδήποτε εκ των δικαστηρίων αυτών, δύναται να διατάξει· και (β) καμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία δεν ακυρώνεται, παρά μόνο αν διατάξει το δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Πριν την καταχώρηση οποιουδήποτε διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, το πρόσωπο το οποίο εξασφαλίζει το διάταγμα προσκομίζει τέτοια εξασφάλιση (αν υπάρχει) ως δυνατόν να διαταχθεί. Αν η εξασφάλιση δίδεται υπό μορφή ομολόγου, το ομόλογο εκδίδεται προς το πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.» «47.1

(13)Όταν, δυνάμει των Κανονισμών του παρόντος Μέρους αίτηση μπορεί να υποβληθεί είτε στο κατώτερο δικαστήριο είτε στο Εφετείο, ή σε δικαστή οποιουδήποτε εκ των δικαστηρίων αυτών, υποβάλλεται πρώτο στο κατώτερο δικαστήριο. Νοείται ότι το δικαστήριο πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων, τα οποία έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση.» Ο αντίστοιχος θεσμός του Κανονισμού 47.1

(11)στη Διαταγή 40, είναι ο θεσμός 11, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Οι Αιτητές δεν προβάλλουν καν ισχυρισμούς περί γεγονότων τα οποία έλαβαν χώραν πριν την έκδοση της Απόφασης στην Ε3/2024 και τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να θέσουν ως διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου στο δικόγραφο τους. Δεν είχε καν καταχωρίσει δικόγραφο στην Ε3/2024. Εν πάση περιπτώσει, ο θεσμός 11 σχετίζεται με την αναστολή εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης ή Διατάγματος όπου έχει καταχωριστεί Έφεση, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου

(1990)1 Α.Α.Δ. 284, όπου στη σελίδα 288, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής, λέγει: «Αφετέρου, η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται από τις πρόνοιες της Δ.40, κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την αναστολή εκτέλεσης, περιορίζεται στα θέματα τα οποία εξειδικεύονται από τις διατάξεις της και τα οποία δεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει επισημανθεί στην Stavrou & Another v. Christopoulos

(1985)1 Α.Α.Δ. 449, η πιο πάνω διάταξη δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης.» Κρίνω ότι η πιο πάνω διάταξη δεν προσφέρει δικαιοδοτική βάση στο αίτημα των Αιτητών. Περαιτέρω, εκ του λεκτικού των, οι Κανονισμοί 47.1

(12)και

(13), ξεκάθαρα τυγχάνουν εφαρμογής σε περίπτωση καταχώρισης Έφεσης, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση και, ομοίως δεν προσφέρουν δικαιοδοτική βάση στο αίτημα των Αιτητών. Καθυστέρηση (laches): Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε την 31.5.2024 και η υπό εξέταση αίτηση την 10.6.

1. Η Απόφαση και το Διάταγμα στην Αίτηση Ε3/2024, εκδόθηκαν την 21.2.2024 και επιδόθηκαν την 3.4.
2. Η έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης από πλευράς των δικηγόρων των Αιτητών, διεξήχθη την 10.4.
3. Η περίοδος των 90 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος έξωσης, για σκοπούς συμμόρφωσης μ' αυτό, παρήλθαν την 3.7.
4. Εντός περιόδου πέραν των δύο μηνών (3.4.2024 - 10.6.2024), οι Αιτητές δεν έλαβαν οποιοδήποτε διάβημα. Είναι η κρίση μου ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε μέχρι την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, από μόνη της, δεν επηρεάζει αρνητικά την τύχη της. Ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Δ. Χατζηχαμπής, στην αυθεντία Χριστοδούλου v. Vraets

(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, είπε στη σελίδα 1481: «Το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση δεν ήταν επομένως ο χρόνος έγερσης της αιτίας αγωγής αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση αυτή θεραπεία.» Στην αυθεντία Τσιαντής v. Hellenic Bank (Investments) Ltd.

(2001)1(Γ) 2029, με αναφορά στην Bacardi & Co Ltd. v. Vinco Ltd.

(1996)1 Α.Α.Δ. 788, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: «κατά την εξέταση της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής καθώς και το κατά πόσο ο εναγόμενος έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της καθυστέρησης.» (σελίδα 2040). Η πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως Αίτησης, εξετάζεται πιο κάτω. Όσον αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση, φαίνεται ότι από τις αρχές Ιουλίου 2024, βρίσκεται σε διαδικασία εκτέλεσης της υπέρ του εκδοθείσας Απόφασης και Διατάγματος, για την είσπραξη του λαβείν του και την κατοχή του υποστατικού του. Στην αυθεντία Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Φρ. Νικολαϊδης είπε (στη σελίδα 287): «η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελίδα 223).» Είναι η κρίση μου ότι αυτό δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση και ότι δεν υπάρχει βάση για την επίκληση της αρχής της Επιείκειας για καθυστέρηση στη λήψη μέτρων από πλευράς των Αιτητών. Προσωρινά διατάγματα - προϋποθέσεις και νομολογία: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν εκδοθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15). Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 [2] καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης Διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου 15 [3]. Όταν ζητείται ακύρωση Διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685 της πιο πάνω αυθεντίας). Οι Αιτητές στην παρούσα, επικαλούνται ουσιαστικά ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων και/ή παραπλάνησης όσον αφορά την εγκυρότητα του ενοικιαστηρίου εγγράφου, την έκδοση απόφασης χωρίς να οφείλεται οτιδήποτε προς τον Καθ' ου η Αίτηση και την έκδοση απόφασης ερήμην των Αιτητών χωρίς η απουσία τους από το Δικαστήριο να οφείλεται σε αμέλεια εκ μέρους των, δηλαδή, εκ πρώτης όψεως, στα εδάφια (β) και (δ) του άρθρου 6. Η ιδιαιτερότητα στην παρούσα περίπτωση, είναι ότι οι Αιτητές δηλώνουν ότι παρέδωσαν κενή και ελευθέρα κατοχή του επίδικου υποστατικού στον Καθ' ου η Αίτηση, συνεπώς δύνανται να βασίσουν την κυρίως Αίτηση μόνο στο άρθρο 15 και να ζητούν αποζημιώσεις, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση δηλώνει ότι ουδέποτε παρέλαβε κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου, εξ' ου και η έκδοση από μέρους του, εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Η περίπτωση είναι ιδιάζουσα. Είναι η κρίση μου, ότι στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, οι Αιτητές δεν δύνανται να βασιστούν επί του άρθρου 15 [4] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου για να καταδείξουν ότι έχουν καλή υπόθεση, διότι δεν το επικαλούνται καν και δεν το περιλαμβάνουν στην νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.2

(1)των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και την Νομολογία η οποία την ερμήνευσε (βλέπετε ενδεικτικά Μαχλουζαρίδη v. Ιωαννίδη

(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Bank for Foreign Trade of Russian Federation v. ICC Chemicals (UK) Ltd.

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1728), καθώς και με το Μέρος 23 Κανονισμός 23.4

(1)(β), είναι όρος απαράβατος του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως. Το Δικαστήριο εξετάζει τα εδάφια (β) και (δ) του άρθρου

1. Οι Αιτητές πρέπει να καταδείξουν ότι έχουν καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτά. Με την κυρίως Αίτηση τους, φαίνεται ότι οι Αιτητές βασίζονται επί ψευδών παραστάσεων και ουσιώδους λάθους, δίχως με τη δικογράφηση τους, να αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως στέρεη νομική και πραγματική βάση για τέτοιους ισχυρισμούς. Επιπλέον, οι Αιτητές προβάλλουν ισχυρισμούς οι οποίοι ενδεχόμενα να είχαν θέση σε υπεράσπιση, δηλαδή στην Απάντηση τους στην Αίτηση Ε3/2024 και όχι σε Αίτηση Παραμερισμού. Τονίζω επίσης, ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σ' ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ' ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση. Εδάφιο (β): Στρέφομαι στον πρώτο λόγο ακύρωσης δυνάμει του άρθρου
2. Στην περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσία και Κανονισμούς επί του θέματος της καταχώρισης Απάντησης, δηλαδή υπεράσπισης, ο Κανονισμός 8(α) είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείας. Η προθεσμία που τάσσεται είναι υποχρεωτική. Η επιλογή του Καθ' ου η Αίτηση συνίσταται στην καταχώριση, ή μη, Απάντησης και στη καταβολή ή μη παντός οφειλομένου ποσού. Οι προθεσμίες τάσσονται για να τηρούνται. Αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου είναι συνοπτική (Καν. 3(στ)). Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών από την επίδοση της κυρίως Αίτησης, αφού καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια, εάν είναι αυτός ο λόγος έξωσης, εντός των 14 ημερών, ή προσκομίζοντας αποδείξεις ότι τα έχει καταβάλει. Δεν προβλέπεται η καταχώρηση Εμφάνισης ή Ειδοποίησης ή άλλως πως. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει αίτηση για απόφαση δυνάμει του Καν. 12(α). Υπάρχει επίσης η δυνατότητα υποβολής αιτήματος για την παράταση του χρόνου των 14 ημερών, με την άδεια του Δικαστηρίου και αφού υποδειχθεί λόγος για την παράταση. Οι Αιτητές δεν ισχυρίζονται ότι έπραξαν οποιοδήποτε εκ των ανωτέρω. Δηλώνουν ότι δεν καταχώρισαν Απάντηση στην Αίτηση Ε3/2024 διότι δεν τους επιδοθεί η κυρίως Αίτηση. Στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, κατέθεσε ιδιώτης Δικαστικός Επιδότης ότι επέδωσε την κυρίως Αίτηση στην Ε3/2024, στους Αιτητές 1 και 2 στην παρούσα. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση του και η μαρτυρία του παρέμεινε, ουσιαστικά, αναντίλεκτη. Στον αντίποδα, δεν υπήρχε υποχρέωση μήτε του Δικαστηρίου μήτε του Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα, να ειδοποιήσει περαιτέρω τους Αιτητές, πριν την έκδοση απόφασης στην Ε3/
3. Ποιο λοιπόν είναι, εκ πρώτης όψεως, αντικειμενικά ή έστω υποκειμενικά κατά τους Αιτητές, το ουσιώδες λάθος στην απόφαση της Ε3/2024, ή οι ψευδείς παραστάσεις ή η απάτη εκ μέρους του σημερινού Καθ' ου η Αίτηση; Το ζήτημα της ιδιοκτησίας του επίδικου, είναι ζήτημα που αφορά την εξέταση από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Ε3/
4. Απεκρύβη από το Δικαστήριο τότε και έτσι, ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ένοχος ψευδών παραστάσεων και/ή η απόφαση εκδόθηκε συνεπεία ουσιώδους λάθους; Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τα πρακτικά της διαδικασίας απόδειξης στην Ε3/2024, ώστε να έχει γνώση κατά πόσον αυτά τα ζητήματα εξετάστηκαν ή απεκρύβησαν. Διότι πρόκειται για θέματα που αφορούν το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την εξέταση της υπόθεσης. Οι επιδόσεις και το θέμα της ιδιοκτησίας, αφορούν τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της Ε3/
5. Εάν εξετάστηκαν και το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψν εφόσον τέθηκαν ενώπιον του, δεν θα λειτουργήσει τώρα ως Εφετείο του εαυτού του στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Κρίνω ότι, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, υπό το φως του εδαφίου (β). Εδάφιο (δ): Στρέφομαι στο δεύτερο λόγο ακύρωσης δυνάμει του άρθρου
6. Οι πρόνοιες σχετικά με την υποχρέωση και το δικαίωμα καταχώρησης Απάντησης σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, καταγράφονται πιο πάνω. Υπό το φως αυτών, κρίνω, πρώτον, ότι είναι πάντα υποχρέωση του ιδίου του διαδίκου να βεβαιώνεται ότι οι προθεσμίες που τάσσονται είτε από το Νόμο και τους Κανονισμούς, είτε από το Δικαστήριο, τηρούνται, αφού ο διάδικος είναι υπόλογος για τις προθεσμίες αυτές και είναι υποχρέωση του να δείχνει ενδιαφέρον για το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται η υπόθεση του ανά πάσα στιγμή. Είμαι της άποψης ότι ο σκοπός του νομοθέτη όταν θεσπιζόταν το εδάφιο (δ) του άρθρου 6, ήταν η παροχή ευκαιρίας σε διάδικο να ακυρώσει απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον του, όταν αυτός έπραξε ότι ήταν δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ή να εξοφλήσει την οφειλή του και αυτό δεν κατέστη δυνατόν, ή όπου ήταν παντελώς αδύνατον ή εξαιρετικά δύσκολο για το διάδικο έστω να λάβει μέτρα ή να προνοήσει για την εμφάνιση ή εκπροσώπηση του ενώπιον του Δικαστηρίου ή την εξόφληση οφειλόμενου ποσού. Είναι η κρίση μου ότι η κατάληξη σε οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα, κυρίως σε υπόθεση ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου, θα εγκυμονούσε κινδύνους για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, την έγκαιρη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων και την επίλυση των διαφορών που ανάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, σύμφωνα και με το άρθρο 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με το οποίο καθιδρύθηκε το παρόν Δικαστήριο. Έρεισμα για την κρίση μου, βρίσκω στη Νομολογία και αναφέρω ενδεικτικά την αυθεντία Καλλής v. Alpha Bank Ltd.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 793. Βλέπετε επίσης σχετικά την αυθεντία, αφορώσα την επαναφορά Έφεσης, Αναφορικά με την Deux L Designs Ltd.(Αρ. 1),

(2002)1(Α) Α.Α.Δ.64, στη σελίδα 66 της απόφασης του εντίμου Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Γ.Μ. Πική [5]. Δεύτερον, το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, το οποίο διασφαλίζεται με το άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος, πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα ακρόασης μίας υπόθεσης σε εύλογο χρόνο δυνάμει του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, που επίσης συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και εχέγγυο για τη διασφάλισης της λειτουργίας της Δικαστικής εξουσίας. Βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Μουγής v. Σπανούδης

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 997 και Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας v. Sazen Fast Food Ltd.,

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1283, όπου γίνεται και αναφορά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τρίτον, το κατά πόσον πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Νόμου για τους σκοπούς έκδοσης της συγκεκριμένης απόφασης τη συγκεκριμένη ημερομηνία, στην Αίτηση Ε3/2024, εκφεύγει από την εμβέλεια της δικαιοδοσίας εξέτασης του παρόντος Δικαστηρίου στα πλαίσια Αίτησης για αναθεώρηση απόφασης. Καταληκτικά, είναι η κρίση μου πως, εκ πρώτης όψεως και στα πλαίσια εξέτασης της ενδιάμεσης αίτησης, φαίνεται ότι οι Αιτητές δεν έχουν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην κυρίως Αίτηση, ούτε και καλές πιθανότητες επιτυχίας αυτής. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)(πιο πάνω), όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits

(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.

(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher

(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas

(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042, Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά.

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317 και CJSC "TV COMPANY STREAM" κ.ά. v. CONTENT UNION S.A., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018, απόφαση ημερομηνίας 8.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:A133. Έχω ήδη αποφανθεί επί των πρώτων δύο προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 231)». Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς στους Αιτητές η οποία να μην δύναται να αποζημιωθεί με χρήμα. Οι Αιτητές ζητούν την αναστολή εκτέλεσης εναντίον τους, ενός εντάλματος ανάκτησης κατοχής, για ένα υποστατικό το οποίο δηλώνουν ότι δεν κατέχουν. Κρίνω ότι δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα. Οι Αιτητές οφείλουν χρήματα με βάση απόφαση Δικαστηρίου η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί, σε υπόθεση στην οποία οι Αιτητές φαίνεται ότι είχαν τη δυνατότητα να καταχωρίσουν Απάντηση και δεν το έπραξαν. Λαμβάνοντας υπόψην την αρχή ότι το άρθρο 32 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός (βλέπετε APB Holdings v. Κιταλίδη κ.ά. (Αρ. 2), (πιο πάνω, στη σελίδα 699), κρίνω ότι δεν είναι πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα. Σημειώνω ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Είναι η κρίση μου ότι, από όλα τα πιο πάνω τα οποία λαμβάνει υπόψην και αναλύει το Δικαστήριο, προκύπτει πως δεν είναι εύλογο, ούτε δίκαιο να εκδοθεί το προσωρινό Διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της μη έκδοσης του. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι πλείστοι εκ των λόγων ένστασης επιτυγχάνουν και η υπό εξέταση αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Οι Αιτητές 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, να καταβάλουν τα έξοδα του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Ε3/2024, ήτοι €2.000 - €10.

1. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «
2. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή, ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης· (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους· (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή δια της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη· (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν οφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψην ή αμέλειαν εκ μέρους του· (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει το άρθρου 11

(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» [3]

1. «Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος δια κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριο θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος.» [4] «
2. Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος διά κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριο θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη διά ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις διά ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος.» [5] «Καθώς επισημαίνεται στη Cyprus Import Corporation Ltd., v. Σενέκη Κώστα

(1998)1 Α.Α.Δ. 1108, το δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνει το Άρθρο 30.3(β) απολήγει στη διασφάλιση λογικής ευκαιρίας στο διάδικο να θέσει την υπόθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Διευκρινίζεται στην ίδια υπόθεση 'Αυτό δε συμβαίνει εκεί όπου η μη άσκηση του δικαιώματος οφείλεται σε αδιαφορία, αμέλεια, ή σφάλμα του.' Διαφωτιστικές επί του ιδίου θέματος και επεξηγηματικές ως προς τις παραμέτρους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να επαναφέρει απορριφθείσα έφεση είναι και οι αποφάσεις στις ακόλουθες υποθέσεις: Τουβλ. Γίγας Λτδ v. Ουστά (Αρ. 2) (ανωτέρω), Πάνου Π. Βαρδιάνου v. Edwin John Thomas Richards

(1998)1 Α.Α.Δ. 698, A. N. Stasis Estates Co Ltd (Avlida Hotel) v. Χαράλαμπου Ιωάννου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1082, Deux L Designs Limited v. Κατερίνας Κλεόπα κ.ά.

(2000)1 Α.Α.Δ. 2072.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο