THEOKTISTO TRADING CO. LIMITED ν. DODONEA ESTATES LIMITED, Αίτηση Αρ.: K24/24, 7/11/2024

(1), 30, 31, 32, 47, στο Κεφ. 5, άρθρα 1-128, των Κανονισμών Πτώχευσης, Κανονισμοί 1-190, του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού 1983, Κ.1 - 13, του άρθρου 30 του Κυπριακού Συντάγματος, του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επί όλων των μεταγενέστερων τροποποιήσεων των αναφερόμενων Νόμων, Θεσμών και Κανονισμών, των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των Αρχών της Επιείκειας. Η Αιτήτρια βασίζεται επί γεγονότων, τα οποία προκύπτουν από τα δικόγραφα ή το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης, ως αναφέρεται, τα οποία καταγράφονται στο σώμα της υπό εξέταση αίτησης. Επειδή η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, το Δικαστήριο προβαίνει σε αναφορά μόνο στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως. Το Δικαστήριο σημειώνει όμως, ότι από το περιεχόμενο της υπό εξέταση αίτησης, δεν είναι προδήλως εμφανές, τι ζητεί η Αιτήτρια, γιατί το ζητεί και τι είναι εν τέλει το παράπονο της, για το οποίο αιτείται την αρωγή του Δικαστηρίου και η παρανομία, ανομία, αδικία, για την υποβοήθηση της διόρθωσης της οποίας, αιτείται την έκδοση Διατάγματος Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Θεοδούλου Χρυσάνθου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Αιτήτριας εταιρείας. Στις 23.7.2024, του επιδόθηκε ειδοποίηση για την Ε88/2023, με αριθμό εντάλματος 209/2023, η οποία εκδόθηκε την 17.5.2024 και έλαβε γνώσην ότι υπήρξε αυτή η Αίτηση και ότι εκδόθηκε εναντίον του απόφαση για έξωση από το ενοικιαζόμενο υποστατικό, πλέον χρηματική απαίτηση. Από τη μαρτυρία και τα Τεκμήρια τα οποία έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο μάρτυρας της Καθ' ης η Αίτηση, διαφαίνεται ότι αυτή η δήλωση είναι προδήλως και παντελώς ανεδαφική, εφόσον υποδεικνύεται ότι η Αιτήτρια γνώριζε την ύπαρξη της Ε88/2023, πριν την επίδοση της ειδοποίησης για εκτέλεση εντάλματος. Σημειωτέον δε, ότι η μαρτυρία του κ. Τσαγκάρη και τα Τεκμήρια τα οποία παρουσίασε, ουδόλως αμφισβητήθηκαν και ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε, ούτε προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία προς αντίκρουσην των όσων κατέθεσε. Ο κ. Χρυσάνθου κατέθεσε ότι, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, η Αιτήτρια εταιρεία, είχε Διευθυντές τον ίδιο και τη σύζυγο του. Η Αιτήτρια είχε συνάψει συμφωνία για ενοικίαση του επιδίκου ακίνητου, το 2015, με την αρχική ιδιοκτήτρια, Επιπλώσεις Ν.Δ. Αρμεύτης και Υιοί Λτδ. Το διετές συμβόλαιο έληξε το 2017 και ουδέν νέο συμβόλαιο είχε υπογραφεί και δεν είχε προταθεί οτιδήποτε έκτοτε. Ο κ. Χρυσάνθου κατέθεσε ότι, μέσω της εταιρείας του, συνέχισε να καταβάλλει τα ενοίκια κανονικά και ουδεμία ειδοποίηση έλαβε για οποιαδήποτε αλλαγή σε ιδιοκτησιακό καθεστώς και/ή μη καταβολή των χρημάτων και/ή τερματισμό και/ή άλλο. Κατά το 2019, διαπίστωσε με έκπληξη, ότι ο λογαριασμός νερού του ακίνητου, εκδίδονταν στο όνομα άλλης εταιρείας, της MEDOCHEMIE LTD. Τότε, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον υιό του ιδιοκτήτη της εταιρείας Αρμεύτης και τον ρώτησε απορημένος τι συνέβαινε και ποιον θα πρέπει να πληρώνει. Το εν λόγω πρόσωπο, του απάντησε: «Ένεν που την δουλειά σου, συνέχισε να πληρώνεις τζιαμέ που επιέρωνες». Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι προσπάθησε επανειλημμένως να επικοινωνήσει με την εταιρεία MEDOCHEMIE, η όποια δεν έδωσε καμιά επίσημη ή ανεπίσημη απάντηση για να ξεκαθαρίσει το «σκιώδες», όπως το αποκαλεί, ιδιοκτησιακό καθεστώς του ενοικιαζόμενου ακίνητου. Περί το Σεπτέμβριο 2019, άρχισε να καταβάλλει διπλά τα ενοίκια στην εταιρία Dodonea Estate Limited, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, μέχρι συμπλήρωσης του καθυστερημένου υπολοίπου. Εδώ δηλαδή, ο ενόρκως δηλών, χωρίς να εξηγεί γιατί θορυβήθηκε τόσο αναφορικά με το λογαριασμό νερού, δηλώνει αφενός, ότι άρχισε να καταβάλλει ενοίκιο και σε άλλο νομικό πρόσωπο, χωρίς να εξηγεί γιατί και εάν αυτό το νομικό πρόσωπο είχε σχέση με το ακίνητο και ποια και, πώς και γιατί ξαφνικά άρχισε να του καταβάλλει ενοίκιο και αφετέρου, ότι υπήρχε καθυστερημένο υπόλοιπο ενοικίων. Εγείρονται ερωτήματα τα οποία, ως φαίνεται κατωτέρω, παραμένουν αναπάντητα σ' αυτό το στάδιο. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, μετά από έρευνα, διαπιστώνεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία ιδρύθηκε στις 29.10.2018 και αποκλειστική ιδιοκτήτρια της, ήταν η εταιρεία MEDOCHEMIE. Η MEDOCHEMIE πώλησε το σύνολο των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση, στους κ.κ. Χ.Δ. και Γ.Τ.Μ., στις 20.9.

1. Λέγει ακόμα ότι το επίδικο ακίνητο αγοράστηκε από τη MEDOCHEMIE, χωρίς να αναφέρει πώς το γνωρίζει και τι σημασία έχει για την Αιτήτρια και ότι ήταν, μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση, περιουσιακό στοιχείο της MEDOCHEMIE. Στις 30.8.2023, καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, η Αίτηση αρ. Ε88/
2. Στην τρίτη σελίδα της Αίτησης, στην παράγραφο 7 αναφέρεται ότι: «η Αιτήτρια έγινε η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου καταστήματος δυνάμει αγοραπωλητήριου εγγράφου ημερομηνίας 18/12/2018 που υπέγραψε με τους τότε ιδιοκτήτες του ακινήτου MEDOCHEMIE LIMITED η οποία διαδέχθηκε την εταιρεία Ν.Δ ΑΡΜΕΥΤΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ.» Ο κ. Χρυσάνθου δηλώνει ότι η συγκεκριμένη αγοραπωλησία τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς δεν έχουν παρουσιαστεί στον ίδιο ή σε άλλους νόμιμους αντιπροσώπους, έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών, καθώς και άλλα έγγραφα. Ουδόλως εξηγεί γιατί θα έπρεπε να τους είχαν παρουσιαστεί έγγραφα, γιατί να τους δοθεί λόγος και πώς δύναται τρίτο πρόσωπο να αμφισβητεί συμφωνία αγοραπωλησίας ακινήτου μεταξύ άλλων προσώπων. Προχωρεί και λέγει ότι οι πληρωμές των ενοικίων από την εταιρεία του, δηλαδή την Αιτήτρια, γίνονταν στην Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα. Δεν εξηγεί γιατί, ιδία δε εφόσον αμφισβητεί το καθεστώς και την ιδιότητα της, αλλά αυτό δηλώνει. Εν πάση περιπτώσει, κατά ή περί το 2018 ή 2019, του παρουσιάστηκε «παράνομο» έγγραφο, όπως το χαρακτηρίζει, το οποίο τίθεται υπό αμφισβήτηση νομικά σύμφωνα με τη θέση του, αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τη μεταφορά του ακινήτου στην Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, από την αρχική εταιρεία Ν.Δ. ΑΡΜΕΥΤΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, με την οποία είχαν συναλλαγές και συμφωνία αρχικά. Καμία όμως αναφορά ή αποδοχή υπάρχει από την Καθ' ης η Αίτηση, στο όνομα της οποίας μέχρι σήμερα εκδίδεται ο λογαριασμός νερού, ο οποίος υποδηλώνει ιδιοκτησία. Αυτά λέγει. Διερωτάται κανείς, εν τέλει, του παρουσιάστηκαν έγγραφα ή όχι; Εάν του παρουσιάστηκαν, όπως λέγει εδώ και μάλιστα από το 2018, 2019, γιατί αυτά ήταν παράνομα και γιατί δεν τα δέχεται και εν πάση περιπτώσει, πώς τον επηρεάζουν τον ίδιο και την Αιτήτρια; Ακόμα μερικά αναπάντητα ερωτήματα, στο ίδιο ουσιαστικό μοτίβο και με την ίδια βάση. Ο κ. Χρυσάνθου κατέθεσε ότι ήταν πάντοτε στη διάθεση τους για την καταβολή των ενοικίων και/ή των νομοθετικών του υποχρεώσεων. Πιστεύει ότι επειδή η περιοχή έχει αποκτήσει εμπορική αξία λόγω των δραστηριοτήτων της Αιτήτριας και είναι ευρέως γνωστός ο κυκλικός κόμβος με την ονομασία «Θεόκτιστο», μοναδικός σκοπός τους είναι η καταστροφή των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Αιτήτριας. Φρονώ ότι, καθίσταται προφανές, πως από την καταγραφή των γεγονότων και θέσεων του ενόρκως δηλούντα, ελλείπει πραγματικό αλλά και λογικό υπόβαθρο και συνοχή. Αναφέρει ότι με την έκδοση της απόφασης από το Δικαστήριο, χωρίς να λέγει γιατί εκδόθηκε ερήμην της Αιτήτριας και εάν όντως υπήρχαν οφειλές ενοικίων, η Καθ' ης η Αίτηση με πίεση και δόλο, για την εξυπηρέτηση των αλλότριων σκοπών της, επιθυμεί μανιωδώς την υπογραφή νέου συμβολαίου, με αξία η οποία υπερβαίνει τα εμπορικά όρια, αγοραία αξία και παράλληλα την πλήρη εξόφληση της Δικαστικής απόφασης, πράξη την οποία χαρακτηρίζει ως εκβιασμό και ποινικό αδίκημα. Μετά την έκδοση της απόφασης, παρακαλούσε την Καθ' ης η Αίτηση να παραλάβουν τα χρήματα και αρνούντο να τα παραλάβουν, εάν δεν υπογραφεί το νέο συμβόλαιο. Ως ένδειξη καλής πίστης, έχει προχωρήσει σε έμβασμα στον τραπεζικό λογαριασμό τους για το ποσό των €20.000 και θα καταβάλει και τα υπόλοιπα. Ως εκ τούτου, ζητεί τη βοήθεια του Δικαστηρίου για την αναστολή οποιωνδήποτε Δικαστικών μέτρων εναντίον της εταιρείας του και/ή της επιχείρησης του. Ιστορικό: Διάταγμα: Την 31.7.2024, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στην Αίτηση υπ' αρ. Ε88/23 ημερομηνίας 31.7.2019, μέχρι νεωτέρας διαταγής και/ή μέχρις εκδίκασης της Αίτησης Κ24/24 για παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αναθεώρηση της απόφασης στην Ε88/
3. Το Διάταγμα τελεί υπό την αίρεση της καταβολής του ενοικίου και/ή ενδιάμεσου οφέλους για το επίδικο υποστατικό, από την Αιτήτρια εταιρεία, την 1η ημέρα εκάστου μηνός, αρχής γενομένης την 1.8.2024, με επτά

(7)ημέρες χάρη. Περαιτέρω, το Διάταγμα εκδόθηκε υπό τον όρο της υπογραφής εγγύησης από πλευράς της Αιτήτριας εταιρείας, ύψους €10.

1. Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτηση, καταχωρίστηκε την 30.7.2024 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «
2. Διάταγμα ή Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται (SET ASIDES) παντελώς η απόφαση που εκδόθηκε ημερ. 31.10.2023 στην υπόθεση Ε88.2023, ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λευκωσίας, υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον των αιτητών, σύμφωνα με την οποία οι αιτητές είχαν διαταχθεί να καταβάλουν στον καθ' ου η αίτηση (α) ποσό ύψους €54.000 εντόκως προς 9% ετησίως από 01/09/2021 έως 31/08/2023, πλέον (β) €2.250 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 01/09/2023 μέχρι την παράδοσης της κατοχής, εντόκως προς 9% ετησίως, (γ) οποιοδήποτε ποσό το οποίο αφορά λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και/ή νερού και/ή τηλεφώνου και/ή διαδικτύου και/ή δημοτικών χρεώσεων και/ή σκυβάλων και/ή αποχετευτικού αναφορικά με το επίδικο υποστατικό, (δ) €1.460 δικηγορικά έξοδα εντόκως προς 2,5% από 30/08/2023 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. πλέον €33 έξοδα επιδόσεων, πλέον €40- έξοδα σύνταξης του διατάγματος.
3. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη της αίτησης με αριθμό Ε88/2023 και όλων των απορρεόντων από αυτή δικαστικών διαβημάτων, λόγω απουσίας επί της αιτήσεως διαδίκου που επιβαλλόταν να αναγράφεται στην αίτηση ως Αιτητής, της απόκρυψης και/ή πλάνης των ουσιωδών γεγονότων τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου και αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου, την εξαπάτηση και καταφρόνηση του δικαστηρίου με την ύπαρξη αλλότριου σκοπού για εξαναγκασμό υπό πίεση του Καθ' ου η αίτηση σε υπογραφή νέας συμφωνίας η οποία περιλαμβάνει δυσβάστακτους και άλλους όρους οι οποίοι αντιβαίνουν τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο και/ή περί Συμβάσεως Νόμο.
4. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται η απόρριψη και/ή αναστολή οποιονδήποτε μέτρων άμεσης εκτέλεσης και/ή η απόρριψη της αίτησης Ε88/2023 και όλων των απορρεόντων από αυτή δικαστικών διαβημάτων λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και/ή μέχρι την τελεσφόρηση της υπό κρίση αίτησης.
5. Διάταγμα για αποζημιώσεις στον ενοικιαστή καταστήματος δυνάμει του Ν.23/1983 του άρθρου 11(ζ).
6. Διάταγμα για αποζημιώσεις στον ενοικιαστή του καταστήματος δυνάμει του Ν.23/1983 του άρθρου 13 για την εμπορική εύνοια του την οποία η Αιτήτρια θα απωλέσει μερικώς ή ολικώς σε περίπτωση μετακίνησης της.
7. Οποιανδήποτε περαιτέρω απόφαση ή διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο.
8. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η Αιτήτρια ενάγει ως ενοικιάστρια (σε ένα σημείο λέγει ότι ήταν η ίδια, σε άλλο σημείο ότι ήταν οι διευθυντές της ενοικιαστές), ενός ακινήτου με αρ. εγγραφής 8/1973 Φ/Σχ. 30/13Ε1, Τμήμα 8, Τεμάχιο 1939, επί της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού 199, Στρόβολος, Λευκωσία. Η κυρίως Αίτηση περιλαμβάνει νομική πτυχή, λανθασμένα, εφόσον πρόκειται για εναρκτήρια Αίτηση και ο σχετικός Τύπος των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, δεν προνοεί για την καταγραφή νομικής βάσης. Αυτό το ζήτημα θα αντιμετωπιστεί κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Η Αιτήτρια αναφέρεται στην Αίτηση Ε88/2023 υπό της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα και στην έκδοση Διατάγματος και Απόφασης, ερήμην της Αιτήτριας. Ζητεί τον παραμερισμό της εν λόγω Απόφασης και Διατάγματος, λόγω ψευδών παραστάσεων, απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και/ή πλάνης γεγονότων. Το Δικαστήριο παρατηρεί σ' αυτό το πρώιμο στάδιο, ότι πλείστα όσα δικογραφεί η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση, ως ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, αφορούν σε ζητήματα τα οποία δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μόνο, άλλως υπάρχει ο κίνδυνος το παρόν Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του ή αφορούν σε συμπερασματικούς ισχυρισμούς επί λανθασμένης νομικής βάσης, υπό το φως τόσον του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, όσο και του περί Εταιρειών Νόμου και αλλά και του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησης) Νόμου. Η διαπίστωση αυτή λαμβάνεται υπόψην στη συνέχεια, κατά την εξέταση των προϋποθέσεων της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου. Περαιτέρω, στην κυρίως Αίτηση γίνεται αναφορά σε διορισμό Παραλήπτη της Αιτήτριας, ως φαίνεται, εταιρείας. Αυτό δεν διευκρινίζεται επαρκώς, αλλά εάν υπάρχει το ενδεχόμενο, ως οι ίδιοι δικογραφούν, η Αιτήτρια εταιρεία να τελεί υπό εκκαθάριση, δεν εδύνατο καν να καταχωρίσει την κυρίως Αίτηση, ως την καταχώρισε. Αυτό το ζήτημα θα εξεταστεί κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση την 18.9.2024, με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και τις αιτούμενες θεραπείες και, μεταξύ άλλων, εγείρει προδικαστικές ενστάσεις. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανάρτησαν τις αγορεύσεις τους στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, την 20.9.

1. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, καταχωρίστηκε την 10.9.2024 και αυτή βασίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Μέρος 13, Μέρος 14, Μέρος 23 Κ. 1 έως και Κ. 7, Κ. 13 και Κ.9, Μέρος 25 Κ. 1 έως 3, Μέρος 32 Κ. 5 έως Κ.7 και Κ.13, Μέρος 47, Μέρος 52, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 29, 30, 31 και 32, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως αυτό τροποποιήθηκε, άρθρα 23, 28, 29 και 30, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, Ν.23/1983, άρθρα 6 και 16, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983, 1/1983, στο άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων των Ανθρώπων, στα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων των Ανθρώπων, στην Νομολογία, στις βασικές Αρχές Δικαίου, στο Κοινοδίκαιο και στο Δίκαιο της Επιείκειας, στην Νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική των Δικαστηρίων. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
2. H υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, αφού δεν στηρίζεται από το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο και η νομική της βάση είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη.
3. Η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη με αποτέλεσμα να ελλείπει το δικαιοδοτικό υπόβαθρο επί του οποίου μπορεί το Δικαστήριο να βασισθεί και να εξετάσει αυτήν. 3 Το νομικό υπόβαθρο και/ή h νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη και ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση έκθετη σε απόρριψη.
4. Η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης η οποία είναι εσφαλμένη και/ή ελλιπής δεν παρέχει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε εξουσία έγκρισης των αιτούμενων θεραπειών και ως εκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθεί και το προσωρινό διάταγμα να ακυρωθεί.
5. Η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή ελλιπής και η υπό κρίση αίτηση δεν στηρίζεται επί των ορθών νομοθετικών διατάξεων και/ή επί του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (23/83) με αποτέλεσμα να ελλείπει το δικαιοδοτικό πλαίσιο επί του οποίου μπορεί να στηριχθεί το Δικαστήριο για να εξετάσει αυτήν.
6. Η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή ελλιπής και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των Θεσμών 14, 47 και 52 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και/ή του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του
8. Η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
9. Δεν συντρέχουν οι εκ του Νόμου και Νομολογίας τασσόμενες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αλλά ούτε και οι εξαιρετικές περιστάσεις που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς την έγκριση των αιτούμενων θεραπειών.
10. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (23/83) για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
11. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχουν αποκρύψει ουσιώδη σε σχέση με την υπό κρίση αίτηση γεγονότα.
12. Οι Αιτητές ενώ επιδιώκουν δραστικότατης φύσεως θεραπεία από το Δικαστήριο, ήτοι να αποστερήσουν από τους Καθ' ων η Αίτηση την ικανοποίηση δικαστικής απόφασης η οποία εκδόθηκε υπέρ τους, δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα περιλαμβανόμενης και της πρότερης στάσης και συμπεριφοράς τους η οποία δείχνει την κακοπιστία με την οποία επενεργούν, γεγονότα τα οποία εάν είχαν τεθεί ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου θα επηρέαζαν την κρίση του.
13. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και τα γεγονότα τα οποία την υποστηρίζουν δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
14. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν και/ή παραθέσουν επαρκείς λεπτομέρειες που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και την αναστολή της εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 31/10/
16. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960) αφού οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι α) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης τους, β) δυνάμει της προσκομισθείσας μαρτυρίας και των γεγονότων της Κυρίως Αίτησης τους δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας αυτής γ) δεν έχουν αποδείξει ότι σε Θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να αποδοθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση που δεν εκδοθεί και/ή οριστικοποιηθεί το Διάταγμα ημερ. 31/07/
18. Η νομική βάση της Κυρίως Αίτησης είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη και ως εκ τούτου η ρηθείσα Αίτηση έκθετη σε απόρριψη με αποτέλεσμα οι Αιτητές να μην έχουν πιθανότητες επιτυχίας σε αυτήν και να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960) για την έκδοση και/ή οριστικοποίηση του Διατάγματος ημερ. 31/07/
20. Δεν αποκαλύπτεται οιοσδήποτε σοβαρός λόγος και/ή επαρκής μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση και/ή οριστικοποίηση του Διατάγματος ημερ. 31/07/
22. Η συμπεριφορά των Αιτητών τόσο πριν από την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 30/10/2023 όσο και μετά συνιστά περιφρόνηση του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου οι Αιτητές εμποδίζονται από του να αξιώνουν οιεσδήποτε θεραπείες από το Δικαστήριο το οποίο καταφρονούν.
23. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και τα αναφερόμενα σε αυτή γεγονότα είναι μη αληθή, προϊόν της φαντασίας των Αιτητών και κατασκευασμένα από αυτούς και σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το σεβαστό Δικαστήριο.
24. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και τα αναφερόμενα σε αυτή γεγονότα είναι αντιφατικά, ψευδή, ασαφή, παραπλανητικά, ατεκμηρίωτα και ανυπόστατα.
25. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και τα γεγονότα τα οποία οι Αιτητές προβάλλουν δεν στοιχειοθετούν οιονδήποτε καλό και/ή ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων σύμφωνα με τα όσα προνοεί η κείμενη Νομοθεσία, Νομολογία και Κανονισμοί.
26. Η υπό κρίση Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχρηστική και προωθείται κακόπιστα με απώτερο σκοπό την καθυστέρηση της ικανοποίησης των Καθ' ων η Αίτηση στην Απόφαση / Διάταγμα ημερ. 31/10/2023 και/ή της ορθής απονομής δικαιοσύνης.
27. Τόσο από την υπό κρίση Αίτηση, όσο και από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει αυτήν αλλά και την Κυρίως Αίτηση δεν προκύπτουν οιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις οι οποίες να δικαιολογούν την στέρηση από τους Αιτητές της επιτυχίας τους στην Αίτηση υπ' αριθμόν Ε88/2023 και την άρση της τελεσιδικίας.
28. Η υπό κρίση αίτηση προωθείται καταχρηστικά και κακόπιστα και καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση.
29. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης και των αιτούμενων θεραπειών συνεπάγεται την αποστέρηση του δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση σε ορθή απονομή της δικαιοσύνης και απόλαυσης των καρπών της επιτυχίας τους εις την Αίτηση υπ' αριθμόν Ε88/
31. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης και των αιτούμενων θεραπειών συνεπάγεται την καθυστέρηση του δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση να απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας τους εις την Αίτηση υπ' αριθμόν Ε88/
33. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης και των αιτούμενων θεραπειών θα έχει ως αποτέλεσμα την διαιώνιση της διαφοράς μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση και την εξακολούθηση κατακράτησης της περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές παρά την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 31/10/2024 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ημερ. 16/04/
35. Η υπό κρίση αίτηση προωθείται κακόπιστα και καταχρηστικά και με σκοπό οι Αιτητές να διορθώσουν προηγούμενες παραλείψεις και/ή λάθη τους στα πλαίσια της διαδικασίας της Αίτησης υπ' αριθμόν Ε88/
37. Η υπό κρίση αίτηση προωθείται κακόπιστα και καταχρηστικά και με σκοπό την καθυστέρηση της εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 30/10/2023 εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση.
38. Τα όσα οι Αιτητές επικαλούνται στην υπό κρίση αίτηση αλλά και στην Κυρίως Αίτηση τους αφορούν θέσεις και ισχυρισμούς τους οποίους ήτο σε θέση να εγείρουν στα πλαίσια της Αίτησης υπ' αριθμόν Ε88/2023 κάτι το οποίο δεν έπραξαν με αποτέλεσμα να κωλύονται να το πράξουν στο στάδιο αυτό μετά και την έκδοση της Απόφασης ημερ. 30/10/2023 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ημερ. 16/04/
40. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι η Κυρίως Αίτηση τους έχει καλές και βάσιμες προοπτικές επιτυχίας και/ή ότι νομιμοποιούνται να προωθήσουν αυτήν.
41. Οι Αιτητές κωλύονται (estoppel) από την μέχρι σήμερα συμπεριφορά τους να προωθούν τόσο την υπό κρίση Αίτηση όσο και την Κυρίως Αίτηση.
42. Η καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης παραμερισμού της Απόφασης ημερ. 31/10/2023 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ημερ. 16/04/2024 από μόνη της δεν αποτελεί λόγο για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
43. Δεν πληρούνται ο προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί προς όφελος των Αιτητών αφού δεν συντρέχουν οιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις.
44. Τυχόν έκδοση και/ή οριστικοποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων συνεπάγεται και την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι θα αποστερηθούν χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας τους στην Αίτηση υπ' αριθμόν Ε88/
46. Οι Αιτητές ουδεμία αιτιολογία και/ή επαρκή αιτιολογία έχουν παρουσιάσει δια τον λόγο δια τον οποίο δεν εμφανίσθηκαν στα πλαίσια της Αίτησης υπ' αριθμόν Ε88/2023 να εγείρουν τα όσα εγείρουν με την υπό κρίση αίτηση τους και την Κυρίως Αίτηση τους με αποτέλεσμα να κωλύονται από το να τα εγείρουν στο στάδιο αυτό και μετά την έκδοση της Απόφασης ημερ. 31/10/2023 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ημερ. 16/04/
48. Τυχόν έκδοση και/ή οριστικοποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει τεράστια αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση αφού χωρίς ουδένα ουσιαστικό και σοβαρό λόγο θα εμποδισθούν από του να λάβουν κατοχή του ακινήτου τους την οποία δικαιούνται δυνάμει της Απόφασης ημερ. 31/10/2023 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ημερ. 16/04/
50. Τυχόν έκδοση και/ή οριστικοποίηση του Διατάγματος ημερ. 31/07/2024 θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη οικονομική ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι θα εμποδιστούν από του να εκμεταλλευτούν και/ή αξιοποιήσουν την περιουσία τους.
51. Οι Αιτητές δεν έχουν με ουδένα τρόπο αποδείξει ότι σε περίπτωση μη αναστολής της εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 31/10/2023 και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ημερ. 16/04/2024 θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά για την οποία δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν μετέπειτα.
52. Τυχόν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης ουδόλως βλάπτει τα δικαιώματα των Αιτητών οι οποίοι σε περίπτωση επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης τους θα μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις από τους Καθ' ων η Αίτηση.
53. Σε περίπτωση διατήρησης του εκδοθέντος διατάγματος ημερ. 31/07/2024 και/ή έγκρισης των αιτούμενων διαταγμάτων οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ή και δυσανάλογη βλάβη συγκριτικά με την οιαδήποτε τυχόν ζημιά ήθελαν υποστούν οι Αιτητές στην απομακρυσμένη περίπτωση επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης τους.
54. Δεν υφίσταται ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος και/ή η υπό κρίση Αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση.
55. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζει την υπό κρίση αίτηση στερούνται πειστικότητας και λογικής.
56. Οι αιτούμενες θεραπείες και το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 31/07/2024 αποτελούν εξαιρετικής μορφής μέτρο το οποίο δεν ενδείκνυται στην παρούσα υπόθεση.
57. Δεν παρουσιάζονται καθόλου και/ή ικανοποιητικοί και/ή επαρκείς λόγοι και/ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να διατηρήσει το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 31/07/2024 και/ή να εγκρίνει τις αιτούμενες θεραπείες.
58. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει καταφανώς υπέρ της ΜΗ διατήρησης του εκδοθέντος διατάγματος ημερ. 31/07/2024 και ΜΗ έγκρισης και έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή υπό τις περιστάσεις δεν ενδείκνυται η έκδοση ή και διατήρηση τους.
59. Αιτητής απέτυχε να αποσείσει και/ή ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης που φέρει για σκοπούς έκδοσης των αιτούμενων θεραπειών και παρέλειψε να αποδείξει ότι οι αιτούμενες θεραπείες δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις.
60. Στους Καθ' ων η Αίτηση επιδόθηκαν έγγραφα άλλα από εκείνα που προνοούνταν εις το Διάταγμα ημερ. 08/08/2024 για υποκατάστατη επίδοση και/ή δεν τους έχει επιδοθεί η Αίτηση ημερ. 31/07/2024 η οποία έχει ορισθεί από το Δικαστήριο για Ακρόαση αλλά Αίτηση ημερ. 30/07/2024 με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η Αίτηση να κινδυνεύουν να τοποθετηθούν επί Αίτησης ανύπαρκτης και/ή που δεν έχουν γνώση του περιεχομένου της.
61. Η μη νομότυπη επίδοση των σχετικών με την υπό κρίση υπόθεση εγγράφων και/ή η εσφαλμένη και/ή ελλιπής επίδοση παραβιάζει τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση σε δίκαιη δίκη.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη, εκ Λεμεσού. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι νομικός σύμβουλος στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση, αφυπηρετήσας δικηγόρος και χειρίζεται την παρούσα υπόθεση σε εξωδικαστηριακό επίπεδο, ενώ τόσο στην παρούσα Αίτηση, όσο και στην Αίτηση υπ' αριθμόν Ε88/2023, παρέχει καθοδήγηση στο δικηγόρο που τις χειρίζεται. Υπ' αυτή την ιδιότητα, γνωρίζει τα γεγονότα, από προσωπική γνώση, από έγγραφα που έχει στην κατοχή του ως και από πληροφόρηση που έλαβε από την Καθ' ης η Αίτηση. Είναι δε πλήρως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η Αίτηση να προβεί στη δήλωση του. Ο ενόρκως δηλών υιοθετεί τους λόγους ένστασης. Υποστηρίζει ότι τίθεται ζήτημα ως προς την νομότυπη επίδοση των σχετικών με την παρούσα υπόθεση εγγράφων. Συγκεκριμένα, στις 8.8.2024 εκδόθηκε μονομερώς Διάταγμα με το οποίο επιτρεπόταν η υποκατάστατη επίδοση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτησης, της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 31.7.2024, της ενόρκου δηλώσεως της ίδιας ημερομηνίας και του Διατάγματος ημερομηνίας 1.8.
62. Ωστόσο, στην Καθ' ης η Αίτηση επιδόθηκαν η κυρίως Αίτηση, αίτηση και ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.7.2024 και όχι 31.7.2024 και Διάταγμα ημερομηνίας 31.7.2024 και όχι 1.8.2024, για το οποίο εκ των υστέρων διευκρινίστηκε από το Δικαστήριο ότι η ημερομηνία αφορούσε τη σύνταξη του και όχι την έκδοση του. Μέχρι και σήμερα, στην πλατφόρμα i-justice, δεν τους έχει δοθεί πρόσβαση σε οποιαδήποτε αίτηση ημερομηνίας 31.7.
63. Δυνάμει πρακτικού του Δικαστηρίου, ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 30.7.2024, έχει απορριφθεί. Ο μάρτυρας αναφέρει ότι στις 31.10.2023, στα πλαίσια της Αίτησης Ε88/2023, εκδόθηκε από το παρόν Δικαστήριο, Διάταγμα με το οποίο, μεταξύ άλλων, διατάχθηκε, πέραν της απόφασης για ενοίκια, έξοδα και τόκους, η εκκένωση και παράδοση ελεύθερης κατοχής του υποστατικού επί της Λεωφόρου Σπ. Κυπριανού 199, Στρόβολος, Λευκωσία, επί του τεμαχίου υπ' αριθμόν 1939, Φ/Σχ. 30/13Ε1, Τμ. 8, Αμπέλια, Ενορία Αγ. Βασιλείου, στο Δήμο Στροβόλου, με αρ. εγγραφής 8/1973 (εν τοις εφεξής «το επίδικο ακίνητο»), σε 90 ημέρες από την επίδοση του. Στις 16.4.2024, εκδόθηκε ένταλμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου ακινήτου. Από τον Ιανουάριο 2024 μέχρι και σήμερα, η ανάκτηση της ελεύθερης κατοχής του ακινήτου δεν έχει λάβει χώραν. Δυνάμει της κείμενης Νομοθεσίας και του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, οι περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, είναι συγκεκριμένες και προνοούνται ρητά, συγκεκριμένα από το άρθρο 6 αυτής. Το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση ακύρωσης, αναθεώρησης ή τροποποίησης Διατάγματος ανάκτησης κατοχής, όταν ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Η Αιτήτρια με την κυρίως Αίτηση, αξιώνει, μεταξύ άλλων, Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το Διάταγμα ημερομηνίας 31.10.2023, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Ε88/2023, επικαλούμενη απόκρυψη ή και πλάνη ουσιωδών γεγονότων από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα και Αιτήτριας στην Αίτηση Ε88/
64. Δυνάμει των αιτούμενων θεραπειών τους και των γεγονότων στα οποία βασίζει την κυρίως Αίτηση και την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια, η αξίωση της πηγάζει από το άρθρο 6(β) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Το άρθρο 6(β) ωστόσο, απουσιάζει, τόσο από την νομική βάση της κυρίως Αίτησης, όσο και από την νομική βάση της υπό κρίση αίτησης, κάτι το οποίο οδηγεί στην απόρριψη και των δύο αυτών αιτήσεων χωρίς περαιτέρω εξέταση της ουσίας τους. Στην νομική βάση της κυρίως Αίτησης αλλά και της υπό κρίση αίτησης, περιλαμβάνεται το άρθρο 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, δυνάμει του οποίου ενοικιαστής μπορεί να αξιώσει την καταβολή αποζημιώσεων μετά την ανάκτηση της κατοχής του μίσθιου από τον ιδιοκτήτη του. Άνευ βλάβης των ως άνω, η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται, δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί και το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 31.7.2024 να ακυρωθεί. Ο κ. Τσαγκάρης κατέθεσε ότι, τα όσα η Αιτήτρια επικαλείται στην υπό κρίση αίτηση, αλλά και στην κυρίως Αίτηση, τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι ψευδή και ανυπόστατα και σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, έπρεπε και μπορούσαν να εγερθούν κατά το στάδιο της εκδίκασης της Αίτησης Ε88/
65. Πράγματι είχε αποσταλεί από τους τότε δικηγόρους της Αιτήτριας, πρόταση για διευθέτηση της Αίτησης Ε88/2023, χωρίς ωστόσο αυτή να ευδοκιμήσει λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας. Δυνάμει των όσων η Αιτήτρια ισχυρίζεται, εάν και εφόσον υφίστατο η αμφιλεγόμενη κατάσταση σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου, γιατί, διερωτήθηκε ο μάρτυρας, δεν ζήτησε άδεια να καταχωρήσει Απάντηση και να υπερασπισθεί τα οποιαδήποτε ισχυριζόμενα δικαιώματα της στην Αίτηση Ε88/2023, αλλά, αντίθετα, χωρίς καμία αναφορά σε τέτοιο ζήτημα, αιτήθηκε παράταση διότι δήθεν συζητούσε με την Καθ' ης η Αίτηση; Ποιες είναι οι εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και για ποιο λόγο δεν τέθηκαν υπόψιν του Δικαστηρίου από την Αιτήτρια στα πλαίσια της Αίτησης Ε88/2023, ως και της παρούσας μονομερούς αίτησης της, ορθώς, φρονώ διερωτάται ο μάρτυρας. Υποστηρίζει επιπλέον, ότι σε κάθε περίπτωση, η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχει αποκρύψει ουσιώδη, σε σχέση με την υπό κρίση αίτηση, γεγονότα. Δυνάμει αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 18.12.2018, η εταιρεία MEDOCHEMIE LTD πώλησε το ακίνητο στην Αιτήτρια και η ολοκλήρωση της μεταβίβασης του έλαβε χώραν στις 23.9.
66. Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος κοινοποιήθηκε άμεσα στην Αιτήτρια και στις 24.9.2021, η Αιτήτρια και η Καθ' ης η Αίτηση υπέγραψαν Ενοικιαστήριο Έγγραφο / Μεταφορά Ιδιοκτησίας, το οποίο αφορούσε τη μεταφορά της ιδιοκτησίας του ακινήτου και της μεταφοράς του αρχικού ενοικιαστηρίου μεταξύ της Ν.Δ. Αρμεύτης Λτδ και της Theoktisto Trading Ltd. ημερομηνίας 1.3.
67. Το εν λόγω έγγραφο είναι αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η Αιτήτρια έλαβε γνώση της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του ακινήτου. Παρά του ότι η Αιτήτρια έλαβε γνώση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του ακινήτου και ότι πλέον ιδιοκτήτες αυτού ήταν η Καθ' ης η Αίτηση, ουδέποτε κατέβαλε οποιοδήποτε ενοίκιο προς την Καθ' ης η Αίτηση, εκτός ως ο μάρτυρας αναφέρει. Συνεπεία της μη συμμόρφωσης της Αιτήτριας με την καταβολή του ενοικίου, στις 11.3.2023 της επιδόθηκε επιστολή ημερομηνίας 1.3.2023 από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, δια της οποίας της εδίδετο ειδοποίηση όπως αποπληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια, της κοινοποιήθηκε αντίγραφο του Τίτλου Ιδιοκτησίας του ακινήτου στο οποίο φαίνεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχαν καταστεί ιδιοκτήτες αυτού από την 23.9.2021, ως επίσης και ο τραπεζικός λογαριασμός της Καθ' ης η Αίτηση για σκοπούς κατάθεσης των οφειλόμενων ενοικίων. Η Αιτήτρια δεν ανταποκρίθηκε στην εν λόγω ειδοποίηση. Ο κ. Τσαγκάρης κατέθεσε ότι ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, στις 30.8.2023 καταχωρήθηκε η Αίτηση Έξωσης Ε88/2023 από την Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα. Επιδόθηκε στην Αιτήτρια στις 11.9.
68. Η Αιτήτρια στην παρούσα, καταχώρησε Ειδοποίηση Εμφάνισης στις 19.9.
69. Στις 16.10.2023, η Αιτήτρια μέσω των τότε δικηγόρων της, απέστειλε email στο γραφείο των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση, με το οποίο εισηγούνταν, μεταξύ άλλων, την εκ συμφώνου έκδοση Διατάγματος με αναστολή. Στις 19.10.2023, η Καθ' ης η Αίτηση απέρριψε την πρόταση των δικηγόρων της Αιτήτριας, υπέβαλε αντιπρόταση, πλην όμως ουδεμία απάντηση υπήρξε. Ο κ. Τσαγκάρης συνεχίζει και λέγει ότι στις 24.10.2023, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη αίτηση της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα για απόφαση λόγω παράλειψης της Αιτήτριας να πληρώσει τα καθυστερούμενα ενοίκια εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και να καταχωρήσει Απάντηση, η Αιτήτρια ζήτησε από το Δικαστήριο δια μέσω της Επικοινωνίας, χρόνο διότι δήθεν ευρισκόταν σε συζητήσεις με την Καθ' ης η Αίτηση για διευθέτηση της υπόθεσης. Στις 31.10.2023, το Δικαστήριο, απορρίπτοντας το πιο πάνω αίτημα, προχώρησε στην έκδοση Διατάγματος εναντίον της Αιτήτριας, το οποίο επιδόθηκε στις 18.11.2023 στο Θεόδουλο Χρυσάνθου, Διευθυντή της Αιτήτριας και η Αιτήτρια έλαβε γνώση του περιεχομένου αυτού, δυνάμει του οποίου, μεταξύ άλλων, ήταν υποχρεωμένη να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου εντός 90 ημερών. Περί τον Ιανουάριο 2024 και ένα μήνα πριν την εκπνοή της προθεσμίας των 90 ημερών, η Αιτήτρια επικοινώνησε με τον κ. Τσαγκάρη και ζήτησε συνάντηση με την Καθ' ης η Αίτηση για σκοπούς εξεύρεσης λύσης σε σχέση με τα οφειλόμενα ενοίκια και την κατοχή του επίδικου ακινήτου, επειδή επιθυμούσαν τη συνέχιση της ενοικίασης. Στις 16.1.2024, στην παρουσία των Κ.Δ. και του συζύγου της Γ.Τ.Μ., Διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση, ο ενόρκως δηλών συνάντησε στο γραφείο του στη Λεμεσό, τον κ. Θεόδουλο Χρυσάνθου, ένα εκ των Διευθυντών της Αιτήτριας και τον κ. Α.Μ., ο οποίος τον ενημέρωσε ότι είναι εξάδελφος του κ. Θεόδουλου Χρυσάνθου και επρόκειτο να τον χρηματοδοτήσει για την εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων προς την Καθ' ης η Αίτηση. Ακολούθησε ακόμα μια συνάντηση στις 18.1.
70. Αντικείμενο και των δύο, ήταν η αποπληρωμή των οφειλόμενων ενοικίων και η συνέχιση της ενοικίασης του επίδικου ακινήτου, με την υπογραφή νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Σε τρίτη συνάντηση στις 5.2.2024, τα μέρη κατέληξαν σε συμφωνία στα βασικά και ως εκ τούτου, δόθηκαν οδηγίες στον ενόρκως δηλούντα από αμφότερες τις πλευρές, ως προς τη σύνταξη νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου για τη συνέχιση της ενοικίασης του επίδικου ακινήτου, ως και άλλων εγγράφων, αναγκαίων για τη διασφάλιση της Καθ' ης η Αίτηση, στη βάση των συμφωνηθέντων. Μετά από την εν λόγω συνάντηση, ο κ. Α.Μ. απέστειλε στον ενόρκως δηλούντα, εκ μέρους του κ. Θεόδουλου Χρυσάνθου και της Αιτήτριας, email ημερομηνίας 8.2.2024, με το οποίο εξέφρασε την ικανοποίηση και ευχαριστίες της Αιτήτριας για τη συμβολή του κ. Τσαγκάρη στη συμφωνία στην οποία κατέληξε με την Καθ' ης η Αίτηση και στην επίτευξη της. Ταυτόχρονα, έδωσε τα στοιχεία των εγγυητών, οι οποίοι θα εγγυούνταν την Αιτήτρια στο νέο ενοικιαστήριο έγγραφο. Ο κ. Τσαγκάρης συνέταξε τα έγγραφα και τα έστειλε μέσω email στην Αιτήτρια και τον κ. Α.Μ., στις 14.2.
71. Στις 15.2.2024, τον κάλεσε ο κ. Θεόδουλος Χρυσάνθου και του ζήτησε να στείλει εκ νέου τα έγγραφα, καθότι δεν μπορούσε να τα εντοπίσει. Ο κ. Τσαγκάρης τα έστειλε. Στη δε τηλεφωνική επικοινωνία του με κ. Χρυσάνθου, ενημέρωσε τον τελευταίο και για την προθεσμία των 90 ημερών για την εκτέλεση του Διατάγματος, η οποία έληγε στις 17.2.2024 και ως εκ τούτου, η υπογραφή νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου για τη συνέχιση της ενοικίασης του επίδικου ακινήτου, ως και των άλλων εγγράφων για την εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων, θα έπρεπε να γίνει άμεσα, προς εκπλήρωση των συμφωνηθέντων. Δυνάμει της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 1.3.2015, η Καθ' ης η Αίτηση είχαν δικαίωμα αύξησης του συμφωνηθέντος ενοικίου, 10% ανά δύο έτη και το ενοίκιο το οποίο δικαιούνταν κατά τον χρόνο σύνταξης του νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου, ανερχόταν στο ποσό των €3.294,
72. Η Καθ' ης η Αίτηση συμφώνησε σε χαμηλότερο ενοίκιο από αυτό που δικαιούνταν, ήτοι στο ποσό των €3.000.-. Η Αιτήτρια, προφασιζόμενη διάφορα όπως είπε ο μάρτυρας, δεν υπέγραψε το νέο ενοικιαστήριο έγγραφο και τα λοιπά έγγραφα, πριν από τη λήξη της προθεσμίας των 90 ημερών, παρά το ότι σ' αυτά περιλαμβάνονταν οι όροι τους οποίους οι ίδιοι είχαν συμφωνήσει. Στη συνέχεια και περί τις αρχές Μαρτίου 2024, η Αιτήτρια κάλεσε τον κ. Τσαγκάρη πλείστες φορές, εκφράζοντας πρόθεση για διευθέτηση της υπόθεσης και του υποσχέθηκε ότι θα υπογράψει, τόσο το νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, όσο και τα άλλα έγγραφα, όπως είχαν συμφωνήσει σε προηγούμενες συζητήσεις και συναντήσεις. Η Καθ' ης η Αίτηση επιθυμούσε τη διευθέτηση της διαφοράς και συμφώνησε, παρά την προηγούμενη συμπεριφορά της Αιτήτριας, όπως υπογραφούν τα ρηθέντα έγγραφα. Έτσι, συμφωνήθηκε με την Αιτήτρια, μέσω του κ. Θεοδούλου Χρυσάνθου και με τον κ. Α.Μ., να επισκεφθούν το γραφείο του κ. Τσαγκάρη, με τον εγγυητή, στις 13.3.2024, για την υπογραφή των πιο πάνω εγγράφων. Την ημέρα εκείνη, οι κ.κ. Θ. Χρυσάνθου και Α.Μ., παρουσιάσθηκαν χωρίς τον έτερο εγγυητή. Ο ενόρκως δηλών, κατόπιν οδηγιών των παρόντων εκπροσώπων της Καθ' ης η Αίτηση, επειδή αντιληφθήκαν ότι σκοπός της Αιτήτριας ήταν και συνεχίζει να είναι, η καθυστέρηση της ανάκτησης της κατοχής του επίδικου ακινήτου από την Καθ' ης η Αίτηση, τους ενημέρωσε ότι όλες οι συζητήσεις τερματίζονταν, ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα προχωρήσει μέσω Δικαστηρίου για διασφάλιση των δικαιωμάτων της δυνάμει της Απόφασης ημερομηνίας 31.10.2023 και θα προχωρήσει άμεσα σε διαδικασίες ανάκτησης κατοχής του επίδικου, σύμφωνα με το Διάταγμα. Ως εκ των ανωτέρω, δόθηκαν οδηγίες στους δικηγόρους οι οποίοι χειρίζονται την Αίτηση Ε88/2023, να προχωρήσουν σε μέτρα εκτέλεσης του Διατάγματος. Την 15.3.2024 καταχωρήθηκε σε υποθηκευμένη περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση [αντιλαμβάνομαι εννοεί την Αιτήτρια στην παρούσα, Καθ' ης η Αίτηση στην Ε88/2023], το MEMO με αριθμό ΕΒ746/24 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Την 10.4.2024, καταχωρήθηκε αίτηση στην Ε88/23 για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του υποστατικού. Την 16.4.2024, το Δικαστήριο εξέδωσε το σχετικό Διάταγμα, δυνάμει του οποίου την 25.4.202

(5), εκδόθηκε το ένταλμα ανάκτησης κατοχής. Την 12.4.2024, εκδόθηκε το υπ' αριθμόν 105670 ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας της Αιτήτριας για ικανοποίηση των εξ' αποφάσεως οφειλόμενων ποσών. Την 24.5.2024, οι εντεταλμένοι επιδότες του Δικαστηρίου επισκέφθηκαν το επίδικο υποστατικό, όπου στην παρουσία του κ. Θεόδουλου Χρυσάνθου, αφού τον ενημέρωσαν για τα εις χείρας τους δυο εντάλματα είσπραξης και ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, προέβησαν σε καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων για σκοπούς εκτέλεσης του εντάλματος κινητών και περαιτέρω, του έδωσαν και κατ' επέκτασην έδωσαν στην Αιτήτρια, προθεσμία μέχρι 26.6.2024 όπως εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ποσά και όπως παραδώσουν το επίδικο υποστατικό, αλλιώς δεν θα είχαν άλλη επιλογή παρά την εκτέλεση των ενταλμάτων. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι από την 13.3.2024 μέχρι την 6.6.2024, δεν υπήρξε οποιαδήποτε επαφή με την Αιτήτρια. Στις 6.6.2024 κατόπιν παράκλησης του δικηγόρου κ. Χατζησέργη, έγινε εκ νέου συνάντηση με την Αιτήτρια και τον κ. Χατζησέργη στο γραφείο του κ. Τσαγκάρη, όπου, παρά το ότι είχαν συμφωνήσει τους όρους του ενδεχόμενου νέου ενοικιαστηρίου από 5.2.2024 και των άλλων εγγράφων, επανήλθαν με νέα πρόταση, η οποία περιλάμβανε απαίτηση τους να υπενοικιάζουν το επίδικο ακίνητο, ως και απαίτηση τους για τη χρήση της ταράτσας, έτσι ώστε να είναι σε θέση να εισπράττουν ενοίκια από τις υπενοικιάσεις για να πληρώνουν το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο. Η Καθ' ης η Αίτηση προβληματίστηκε κατά την εν λόγω συνάντηση και ρώτησε την Αιτήτρια γιατί επιδιώκει τη συνέχιση της ενοικίασης του επίδικου, αφού δεν είναι σε θέση να καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο. Η Αιτήτρια απάντησε ότι άνοιξε καφετέρια σε μέρος του επίδικου και θα ήθελε να συνεχίσει την ενοικίαση του. Η Αιτήτρια, κατόπιν της άρνησης της Καθ' ης η Αίτηση να αποδεχθεί τους νέους όρους της, επανήλθε μέσω του δικηγόρου κ. Χατζησέργη, ότι θα αποδεχόταν τα βασικά συμφωνηθέντα στις 5.2.2024, αλλά να τους παραχωρήσει η Καθ' ης η Αίτηση άδεια χρήσης της ταράτσας του επίδικου υποστατικού, μέχρι να τη χρειαστεί η Καθ' ης η Αίτηση. Στις 26.6.2024 στάλθηκε στον τότε δικηγόρο της Αιτήτριας, επιστολή δια της οποίας δόθηκε ακόμη μια ευκαιρία στην Αιτήτρια για τη διευθέτηση της υπόθεσης και τη συνέχιση της ενοικίασης του επίδικου, επί τη βάσει του αποσταλέντος ενοικιαστηρίου, χωρίς ωστόσο καμία ανταπόκριση. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ακόμα ότι, συνεπεία της μη συμμόρφωσης της Αιτήτριας, ο τότε δικηγόρος της κ. Χατζησέργης, αποσύρθηκε και η διαδικασία ανάκτησης της κατοχής του επίδικου συνεχίστηκε κανονικά. Στις 23.7.2024, ο Δικαστικός επιδότης επισκέφθηκε εκ νέου την Αιτήτρια στο επίδικο και τους ενημέρωσε ότι πρέπει να παραδώσει την κατοχή του μέχρι τις 30.7.2024, αλλιώς στις 31.7.2024, θα προχωρούσε ο ίδιος στην ανάκτηση του. Η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε και στις 30.7.2024 ο νυν δικηγόρος της Αιτήτριας επισκέφθηκε το Δικαστικό επιδότη και τον ενημέρωσε να μην προχωρήσει με την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου, διότι καταχώρησε αίτηση αναστολής της ανάκτησης του. Υποδεικνύει ο μάρτυρας, ότι ως προκύπτει από τα πιο πάνω, η Αιτήτρια είχε πλήρη γνώση του Διατάγματος και των προνοιών αυτού, ως επίσης και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής, πολύ πριν από την προώθηση της υπό κρίση αίτησης, κάτι το οποίο δόλια απέκρυψε από το Δικαστήριο, όπως απέκρυψε επίσης και τις προσπάθειες για διευθέτηση της διαφοράς, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να επιτύχει την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 31.7.2024 και να καθυστερήσει περαιτέρω την ανάκτηση κατοχής του επίδικου, εις βάρος των δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση. Η δε καθυστέρηση την οποία επέδειξε η Αιτήτρια στην καταχώρηση της υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτησης, αλλά και της υπό κρίση αίτησης, πέραν του ότι καταδεικνύει την κακοπιστία με την οποία ενεργεί, καταδεικνύει και την απουσία του κατεπείγοντος. Η επιτηδευμένη απόκρυψη των πιο πάνω αναφερομένων γεγονότων από μέρους της Αιτήτριας, συνιστά παράπτωμα και παραβίαση των εκ του Νόμου τασσόμενων υποχρεώσεων και καθηκόντων της, αφού παραποίησε και δεν αποκάλυψε τα αληθινά γεγονότα ως έλαβαν χώραν και δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο ουσιώδη ζητήματα, τα οποία θα ήταν καθοριστικά για την κρίση του. Η όλη συμπεριφορά της Αιτήτριας, συνιστά περιφρόνηση του Δικαστηρίου, κατάχρηση των διαδικασιών και παραβίαση του καθήκοντος της να ενεργήσει με ειλικρίνεια και να παρουσιάσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα στο Δικαστήριο, ειδικότερα εφόσον προσέφυγε στο Δικαστήριο μονομερώς. Περαιτέρω, δεν δικαιολογείται η έκδοση ή και οριστικοποίηση του Διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, διότι η κυρίως Αίτηση καμία ορατότητα επιτυχίας έχει, λόγω της εσφαλμένης και ελλιπούς της νομικής βάσης και διότι, η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε πλάνη και απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων από την Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της Αίτησης Ε88/2023, ως προνοεί ο Νόμος. Αντίθετα, η Αιτήτρια είναι αυτή που ενήργησε κακόπιστα και παραπλάνησε το Δικαστήριο, αποκρύπτοντας ουσιώδη στοιχεία στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Ούτε όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, η Αιτήτρια κατάφερε να αποδείξει οποιαδήποτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας, αφού το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου προκύπτει αναμφίβολα από το σχετικό Πιστοποιητικό Ακίνητης Ιδιοκτησίας το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση παρουσίασε και από το οποίο προκύπτει ότι, κατά τους επίδικους χρόνους 1.9.2021 έως 30.8.2023, ήταν η νόμιμη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Είναι η θέση του μάρτυρα, ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία της, η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά την οποία θα υποστεί σε περίπτωση μη έκδοσης ή οριστικοποίησης του Διατάγματος και τούτο διότι δεν απέδειξε αδυναμία της Καθ' ης η Αίτηση να την αποζημιώσει στο μέλλον, σε περίπτωση επιτυχίας της κυρίως Αίτησης. Η Αιτήτρια, ως καταδεικνύεται και από τη συμπεριφορά της, μοναδικό σκοπό έχει την καθυστέρηση της ανάκτησης της κατοχής του επίδικου, σε βάρος των συνταγματικών και άλλων δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση. Ο μάρτυρας υποδεικνύει καταληκτικά, ότι η Αιτήτρια, μεταξύ άλλων, τοποθετεί παράνομες συναλλαγές μεταξύ των εταιρειών MEDOCHEMIE LIMITED και Ν. Δ. ΑΡΜΕΥΤΗΣ & ΥΙΟΙ ΑΙΜΙΤΕΔ, σε χρόνους προγενέστερους της εγγραφής του επίδικου επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση και σε χρόνους για τους οποίους ουδεμία αξίωση υπήρχε από την Καθ' ης η Αίτηση για την καταβολή οιωνδήποτε καθυστερημένων ενοικίων. Ακόμη και εάν η μεταβίβαση του ακινήτου στην Καθ' ης η Αίτηση, ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ των MEDOCHEMIE LIMITED και Καθ' ης η Αίτηση, για τη διευθέτηση δικών τους σκοπών, που δεν ήταν, πώς επηρεάζει αυτό τα οποιαδήποτε δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση να αξιώνει καθυστερημένα ενοίκια για περίοδο κατά την οποία το επίδικο ήταν νομίμως εγγεγραμμένο επ' ονόματι της; Πραγματικά γεγονότα: Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και νομικές και πραγματικές θέσεις. Λαμβάνοντας υπόψην ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντων και λαμβάνοντας υπόψην τα δικόγραφα, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται σ' αυτά και στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο, τα πραγματικά γεγονότα είναι όσα καταγράφονται πιο κάτω. Το Δικαστήριο σημειώνει εκ νέου ότι, πλείστα όσα εμφαντικά, ουσιαστικά και ξεκάθαρα κατέθεσε ο μάρτυρας της Καθ' ης η Αίτηση, παρέμειναν αναντίλεκτα, εφόσον δεν αντεξετάστηκε και δεν ζητήθηκε η καταχώριση συμπληρωματικής, απαντητικής μαρτυρίας από πλευράς της Αιτήτριας. (α) Η εταιρεία MEDOCHEMIE LTD πώλησε ένα ακίνητο στο Στρόβολο, στην Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία. (β) Η ολοκλήρωση της μεταβίβασης έλαβε χώραν στις 23.9.2021. (γ) Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια κατά τον ουσιώδη χρόνο. (δ) Η Αιτήτρια ήταν ήδη κάτοχος και ενοικιάστρια του εν λόγω ακινήτου, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. (ε) Στις 24.9.2021, η Αιτήτρια και η Καθ' ης η Αίτηση υπέγραψαν Ενοικιαστήριο Έγγραφο / Μεταφορά Ιδιοκτησίας, το οποίο αφορούσε τη μεταφορά της ιδιοκτησίας του ακινήτου και της μεταφοράς του αρχικού ενοικιαστηρίου εγγράφου, ημερομηνίας 1.3.2015. (στ) Ο Τίτλος Ιδιοκτησίας του ακινήτου κοινοποιήθηκε εκ νέου στην Αιτήτρια, με επιστολή των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 11.3.2023. (ζ) Στις 30.8.2023, η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, καταχώρισε Αίτηση Έξωσης με αρ. Ε88/2023, εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. (η) Η Αίτηση επιδόθηκε στην Αιτήτρια στις 11.9.2023. (θ) Η Αιτήτρια καταχώρησε Ειδοποίηση Εμφάνισης στις 19.9.2023. (ι) Στις 31.10.2023, το Δικαστήριο εξέδωσε εναντίον της Αιτήτριας, Διάταγμα ανάκτησης κατοχής του ακινήτου στο Στρόβολο και απόφαση για χρηματικά ποσά. (κ) Το Διάταγμα και η Απόφαση επιδόθηκαν στην Αιτήτρια στις 18.11.2023. (λ) Στις 16.4.2024, εκδόθηκε ένταλμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου ακινήτου. (μ) Μεταξύ Απριλίου και Μαίου 2024, λήφθηκαν διάφορα μέτρα εκτέλεσης της Απόφασης και του Διατάγματος στην Ε88/2023, για τα οποία έλαβε γνώσην η Αιτήτρια. (ν) Η Αιτήτρια διατηρεί την κατοχή του επίδικου ακινήτου και δεν έχει εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος της. Νομική και δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ως ίσχυαν μέχρι την 31.8.2023, καθώς και οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας 2023, εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Μέρη 23, 25 και 32: Το Μέρος 23 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει τους γενικούς κανόνες για αιτήσεις έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων, ως τα αιτούμενα με την υπό εξέταση αίτηση. Η αίτηση καταχωρίζεται σύμφωνα με το Έντυπο 34 (Μέρος 23.4

(6)), ως η υπό εξέταση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση (Μέρος 23.3

(1)). Το Μέρος 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει πρόνοια για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας (Μέρος 25.1

(1)(β)). Το Μέρος 32 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, αφορά στην παροχή μαρτυρίας. Εντάλματα εκτέλεσης: Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και του Διατάγματος ημερομηνίας 31.10.2023 στην Αίτηση Ε88/2023. Η απόφαση περιλάμβανε Διάταγμα ανάκτησης κατοχής και απόφαση για χρηματικά ποσά και για την εκτέλεση τους, έχει εκδοθεί ένταλμα ανάκτησης κατοχής και κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας. Το ένταλμα ανάκτησης κατοχής εκκρεμεί προς εκτέλεσην. Με την υπό εξέταση αίτηση, δεν ζητείται ο παραμερισμός και/ή η ακύρωση του Διατάγματος με το οποίο δόθηκε άδεια για την έκδοση του εν λόγω εντάλματος ανάκτησης κατοχής και κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας. Εντάλματα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων εκδίδονται από τα αρμόδια Πρωτοκολλητεία των διαφόρων Δικαστηρίων, ανάλογα με την περίπτωση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 420). Η μόνη περίπτωση μετά την έκδοση απόφασης κατά την οποία το Δικαστήριο ασχολείται με την εκτέλεση της απόφασης δια της έκδοσης εντάλματος, είναι στην περίπτωση που οι Θεσμοί προνοούν την παροχή άδειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του εντάλματος, όπως στην περίπτωση ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής (βλέπετε σχετικά Halsbury's ως ανωτέρω και Διαταγή 43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αυτοί ίσχυαν μέχρι την 31.8.2023 και Μέρος 52 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023). Το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει ένταλμα σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις. Βλέπετε Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 425: "If there is a defect or error in any writ, indorsement or return the court may allow it to be amended upon such terms as may be just. As a general rule an amendment should be allowed if it can be made without injustice. Leave will be given to amend the writ even after levy when it has been issued for too small or too large a sum, or when the date in the writ does not correspond with the date of the judgement. The indorsement will be amended when the wrong amount is inserted, or interest is omitted either on the judgement debt or costs." Από τη στιγμή που η απόφαση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε ένα ένταλμα και επί της οποίας αυτό εδράζεται, είναι σε ισχύ, κρίνω ότι δεν υπάρχει δικαιοδοσία ακύρωσης του εντάλματος ή αναστολής εκτέλεσης αυτού. Επί τούτου, παραπέμπω στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 451, η οποία αφορά και την άσκηση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Απόκρυψη γεγονότων (non-disclosure): Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια είναι ένοχη απόκρυψης γεγονότων. Για να καταλήξει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι η Αιτήτρια είναι ούτως ένοχη απόκρυψης, αυτό πρέπει να προκύπτει αβίαστα από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή (βλέπετε Global Cruises v. Metro Shipping

(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε σχετικά Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.,

(1996)Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.

(1997)1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd. κ.ά.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές πως διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Το Δικαστήριο έχει σημειώσει ανωτέρω, διάφορα ζητήματα τα οποία διεφάνη από τη μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση, ότι δεν είχαν αποκαλυφθεί πλήρως ή καθόλου, από την Αιτήτρια και/ή επί των οποίων το Δικαστήριο είχε παραπλανηθεί, κατά το στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης και δεν προκύπτει ανάγκη επανάληψης τους εδώ. Είναι η κρίση μου ότι ο ισχυρισμός περί απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων από πλευράς της Αιτήτριας, κατά την εξέταση της αίτησης μονομερώς, έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σ' αυτό το στάδιο και είναι βάσιμος. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι η Αιτήτρια είναι ένοχη απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης. Το εύρημα αυτό από μόνο του, δυνατόν να αποτελέσει τη βάση απόρριψης της υπό εξέταση αίτησης, άνευ ετέρου. Το Δικαστήριο προχωρεί με την εξέταση του ζητήματος της καθυστέρησης, αλλά και του βασικού δικαιοδοτικού άρθρου για αιτήσεις αυτής της φύσεως, για σκοπούς πληρότητας. Καθυστέρηση (laches): Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στο τέλος Αυγούστου 2024, ως και η υπό εξέταση αίτηση. Η Απόφαση και το Διάταγμα στην Αίτηση Ε88/2023, εκδόθηκαν τον Οκτώβριο 2023 και επιδόθηκαν τον Νοέμβριο 2023. Η περίοδος των 90 ημερών από την επίδοση, την οποία προνοεί το Διάταγμα ανάκτησης κατοχής για σκοπούς συμμόρφωσης, παρήλθε το Φεβρουάριο 2024. Η Αιτήτρια δεν έλαβε ή επιδίωξε τη λήψη οποιουδήποτε διαβήματος σε οποιοδήποτε προηγούμενο στάδιο. Είναι η κρίση μου ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε μέχρι την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, επηρεάζει αρνητικά την τύχη της. Ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Δ. Χατζηχαμπής, στην αυθεντία Χριστοδούλου v. Vraets

(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, είπε στη σελίδα 1481: «Το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση δεν ήταν επομένως ο χρόνος έγερσης της αιτίας αγωγής αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση αυτή θεραπεία.» Στην αυθεντία Τσιαντής v. Hellenic Bank (Investments) Ltd.

(2001)1(Γ) 2029, με αναφορά στην Bacardi & Co Ltd. v. Vinco Ltd.

(1996)1 Α.Α.Δ. 788, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: «κατά την εξέταση της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής καθώς και το κατά πόσο ο εναγόμενος έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της καθυστέρησης.» (σελίδα 2040). Η πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως Αίτησης, εξετάζεται πιο κάτω. Όσον αφορά την Καθ' ης η Αίτηση, φαίνεται ότι είναι σε διαδικασία εκτέλεσης της υπέρ της εκδοθείσας Απόφασης και Διατάγματος, για την είσπραξη του λαβείν της και την κατοχή του υποστατικού της. Στην αυθεντία Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Φρ. Νικολαϊδης είπε (στη σελίδα 287): «η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελίδα 223).» Είναι η κρίση μου ότι αυτό ισχύει στην παρούσα υπόθεση και υπάρχει βάση για την επίκληση της αρχής της Επιείκειας για καθυστέρηση στη λήψη μέτρων. Προσωρινά διατάγματα - προϋποθέσεις και νομολογία: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15). Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης Διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο, ως την προκείμενη περίπτωση. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου

1. Όταν ζητείται ακύρωση Διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685 της πιο πάνω αυθεντίας). Η Αιτήτρια πρέπει να καταδείξει ότι έχει καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/
2. Με την κυρίως Αίτηση της, φαίνεται ότι η Αιτήτρια βασίζεται επί ψευδών παραστάσεων και ουσιώδους λάθους, δίχως με τη δικογράφηση της, να αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως στέρεη νομική και πραγματική βάση για τέτοιους ισχυρισμούς. Επιπλέον, η Αιτήτρια προβάλλει ισχυρισμούς οι οποίοι ενδεχόμενα να είχαν θέση σε υπεράσπιση, δηλαδή στην Απάντηση της στην Αίτηση Ε88/2023 και όχι σε Αίτηση Παραμερισμού. Τονίζω επίσης, ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σ' ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ' ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση. Κρίνω ότι, ενόψει των ανωτέρω, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, υπό το φως του άρθρου 6, ούτε έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)(πιο πάνω), όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits

(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.

(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher

(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas

(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042, Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά.

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317 και CJSC "TV COMPANY STREAM" κ.ά. v. CONTENT UNION S.A., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018, απόφαση ημερομηνίας 8.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:A133. Έχω ήδη αποφανθεί επί των πρώτων δύο προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 231)». Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς στην Αιτήτρια η οποία να μην δύναται να αποζημιωθεί με χρήμα. Κρίνω ότι δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση που δεν οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα. Η Αιτήτρια οφείλει χρήματα με βάση απόφαση Δικαστηρίου η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί, σε υπόθεση στην οποία η Αιτήτρια είχε τη δυνατότητα να καταχωρίσει Απάντηση και δεν το έπραξε. Υπομνίζω πως, λαμβάνοντας υπόψην την αρχή ότι το άρθρο 32 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός (βλέπετε APB Holdings v. Κιταλίδη κ.ά. (Αρ. 2), (πιο πάνω, στη σελίδα 699), κρίνω ότι δεν είναι πρόσφορο να οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα. Σημειώνω ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Είναι η κρίση μου ότι, από όλα τα πιο πάνω τα οποία λαμβάνει υπόψην και αναλύει το Δικαστήριο, προκύπτει πως δεν είναι εύλογο, ούτε δίκαιο να οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της μη οριστικοποίησης του. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν. Το μονομερώς εκδοθέν την 1.8.2024, προσωρινό Διάταγμα, ακυρώνεται. Η Αιτήτρια να καταβάλει τα έξοδα της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000 - €100.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο