GALIDES SHOE FACTORY LIMITED ν. Ν. A. NICOLAOU TRADING CO. LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε95/22, 11/10/2024

(90)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος, εκκενώσει και παραδώσει στην Αιτήτρια κενή και ελεύθερη την κατοχή του πιο πάνω καταστήματος με αριθμό 13Γ στη Λεωφόρο Καντάρας, 1027 Λευκωσία.

1. Απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το ποσό των €93.430 για τα οφειλόμενα από την Καθ' ης η αίτηση 1 δεδουλευμένα ενοίκια.
2. Απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για ενδιάμεσα κέρδη (mesne profits) προς €1.420 μηνιαίως από 01/10/2022 έως μέχρι την εκκένωση και παράδοση κενής και ελευθέρας της κατοχής του πιο πάνω Καταστήματος στην Αιτήτρια.
3. Νόμιμο τόκο.
4. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα ή θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει σκόπιμο υπό της περιστάσεις.
5. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η Αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος με αριθμό 13Γ, επί της Λεωφόρου Καντάρας, 1027 Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο κατάστημα»). Η ιδιότητα της Αιτήτριας είναι παραδεκτή. Το επίδικο ενοικιάστηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, με ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 29.7.1999, για περίοδο 2 ετών, από 1.9.1999 μέχρι 31.8.2001, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Μετά τη λήξη του, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε εντός του επίδικου καταστήματος και συνέχισε να το κατέχει ως θέσμια ενοικιάστρια. Η ιδιότητα της Καθ' ης η Αίτηση 1 και η περιγραφή του επίδικου, είναι παραδεκτά. Το επίδικο βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής με βάση τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς Κανονισμούς, συμπληρώθηκε δε πριν τις 31.12.1999 και κατά την εν λόγω ημερομηνία, αυτό ενοικιαζόταν, ισχυρισμοί επίσης παραδεκτοί. Το σημερινό μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται σε €1.420.- και είναι προπληρωτέο την πρώτη μέρα εκάστου μηνός. Το ενοίκιο των €1.420.- συμφωνήθηκε προφορικά κατά ή περί το Σεπτέμβριο 2010 και παρέμεινε σ' αυτό το ποσό μέχρι σήμερα. Η Αιτήτρια δικογραφεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, με εγγύηση που υπογράφτηκε ταυτόχρονα με το ενοικιαστήριο συμβόλαιο, εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση από την Καθ' ης η Αίτηση 1, όλων των όρων και υποχρεώσεων που απορρέουν από το ενοικιαστήριο συμβόλαιο. Ήταν ρητός όρος του ενοικιαστήριου συμβολαίου, ότι η εγγύηση είναι δεσμευτική για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και θα εξακολουθήσει να καλύπτει κάθε παράταση της ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας, είτε λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε Νόμου, ανεξάρτητα αν δόθηκε προηγούμενη ειδοποίηση ή όχι. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 παράνομα καθυστέρησε την πληρωμή αριθμού δεδουλευμένων ενοικίων από το Δεκέμβριο 2012, ως φαίνεται αναλυτικά σε Πίνακα στο δικόγραφο. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση 1, από τον Νοέμβριο 2012, παράνομα, μονομερώς και χωρίς τη συγκατάθεση της Αιτήτριας, δεν καταβάλλει ολόκληρο το συμφωνηθέν ενοίκιο αλλά μικρότερο ποσό, γεγονός που η Αιτήτρια ποτέ δεν αποδέχθηκε. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 (αντιλαμβάνομαι εκ του κειμένου, ότι εννοεί την Αιτήτρια), εξέδιδε απόδειξη για κάθε πληρωμή, στην οποία ρητώς ανέφερε ότι η πληρωμή ήταν έναντι ενοικίου. Η Καθ' ης η Αίτηση ουσιαστικά δεν κατέβαλε και οφείλει εξ' ολοκλήρου, 23 μήνες και το υπόλοιπο ενοίκιο που παρέλειψε να καταβάλει για μήνες όπως φαίνεται στον Πίνακα. Είναι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας, ότι κάθε μετέπειτα πληρωμή θα πρέπει να θεωρηθεί ότι εξοφλούσε τον παλαιότερο μήνα. Σήμερα η Καθ' ης η Αίτηση 1, οφείλει το συνολικό ποσό των €93.
6. Στις 25.7.2022, επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, η προβλεπόμενη από τον Νόμο ειδοποίηση, με την οποία καλείτο να πληρώσει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια εντός 21 ημερών. Η εν λόγω ειδοποίηση κοινοποιήθηκε και στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και
7. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλειψε και/ή αρνήθηκε μέχρι σήμερα να πληρώσει τα δεδουλευμένα ενοίκια και να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση της Αιτήτριας. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καταχωρήθηκε την 29.9.2022 και μ' αυτήν αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην κυρίως Αίτηση, εκτός όπου ρητά προβαίνουν σε παραδοχές. Σημειώνουμε πιο πάνω τις παραδοχές των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
8. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εγείρουν προδικαστική ένσταση και/ή ένσταση και/ή ισχυρίζονται ότι η Αίτηση είναι πρόωρη, καθότι οι Αιτητές δεν έχουν επιδώσει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 την προβλεπόμενη εκ του Νόμου ειδοποίηση και/ή δεν έχουν επιδώσει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 την αναφερόμενη στην Αίτηση ειδοποίηση ημερομηνίας 25.7.2022 και/ή δεν επέδωσαν δεόντως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, οποιαδήποτε ειδοποίηση σε σχέση με οποιαδήποτε οφειλόμενα ενοίκια. Εγείρουν δεύτερη προδικαστική ένσταση ότι η κυρίως Αίτηση είναι πρόωρη, καθότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά ή περί την 25.7.2022, είχαν εξοφλημένα όλα τα δεδουλευμένα ενοίκια εντός των εκ του Νόμου και/ή της συμφωνίας ενοικιάσεως καθοριζομένων προθεσμιών και ως εκ τούτου, η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εγείρουν τρίτη προδικαστική ένσταση, ότι οι Αιτητές δεν έχουν τερματίσει νομίμως την ενοικίαση και/ή, καθότι το περιεχόμενο της οποιοσδήποτε επιστολής που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Αιτητών επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 στις 25.7.2022, δεν δύναται να παράγει έννομα αποτελέσματα, αφού κατά ή περί την 25.7.2022, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν όφειλε στην Αιτήτρια οποιοδήποτε ενοίκιο και ως εκ τούτου, η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εγείρουν τέταρτη προδικαστική ένσταση, πανομοιότυπη με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση. Εγείρουν πέμπτη προδικαστική ένσταση ότι η κυρίως Αίτηση εδράζεται επί παραγραμμένων απαιτήσεων και/ή απαιτήσεων που έχουν εκ του Νόμου παραγραφεί και/ή διευθετημένων ενοικίων κατόπιν συμφωνίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ισχυρίζονται ότι το μηνιαίο ενοίκιο, κατόπιν συμφωνίας των διαδίκων, συμφωνείτο από το Σεπτέμβριο 2010 και έκτοτε, σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα και περιόδους, σε διαφορετικά ποσά κάθε φορά και/ή σε περιόδους σοβαρής οικονομικής κρίσης και/ή πανδημίας, συμφωνείτο μεταξύ των διαδίκων σε μηδενική αξία, ως χαριστική πράξη της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, χάριν της μακροχρόνιας συνεργασίας τους ως ιδιοκτήτες και ενοικιαστές. Περί το τέλος Ιανουαρίου 2014, το ενοίκιο ρητά συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων, σε €800.- μηνιαίως, αρχής γενομένης από το ενοίκιο Φεβρουαρίου
9. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δικογραφούν ότι, λόγω δε της καλής σχέσης των διαδίκων, υπήρξαν και μικρές περίοδοι που η Αιτήτρια δεν απαιτούσε ενοίκιο και/ή κατόπιν συμφωνίας, δεν διεκδικούσε ολόκληρο το ποσό των €800.- και/ή αποποιούνταν του δικαιώματος της να το διεκδικήσει και προέβαινε σε χαριστική πράξη προς τους Καθ' ων η Αίτηση, ένεκα διαφόρων παραχωρήσεων και/ή εξυπηρετήσεων των Καθ' ων η Αίτηση προς την Αιτήτρια. Η αναφερόμενη εγγύηση είναι ανίσχυρη πλέον και δεν δύναται να παράξει οποιαδήποτε αποτελέσματα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, προς όφελος της Αιτήτριας. Οι αναφερόμενες από την Αιτήτρια δήθεν οφειλές για καθυστερημένα ενοίκια, είναι ανεδαφικές λόγω σχετικών συμφωνιών στις οποίες προέβαινε κατά καιρούς με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και, περαιτέρω και ανεξάρτητα των ανωτέρω αναφερομένων, τέτοιου είδους απαιτήσεις είναι ήδη παραγεγραμμένες και δεν δύναται να διεκδικούνται από την Αιτήτρια. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ουδέν ποσό οφείλουν σήμερα ως ενοίκιο στην Αιτήτρια. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, δικογραφούν ότι η Αιτήτρια ουδέποτε στο παρελθόν και/ή την τελευταία τουλάχιστο 8ετία, διεκδίκησε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή απαίτησε, την καταβολή οποιουδήποτε καθυστερημένου ενοικίου και/ή μέρος αυτού και ως εκ τούτου, εκ της συμπεριφοράς της, εμποδίζονται να διεκδικεί οποιοδήποτε τέτοιο ενοίκιο σήμερα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ισχυρίζονται ότι ουδέποτε έλαβαν οποιαδήποτε ειδοποίηση ως η αναφερόμενη. Η Αιτήτρια γνωρίζει ότι η έδρα των δραστηριοτήτων της επιχείρησης της Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι στη διεύθυνση του επίδικου υποστατικού, εντούτοις σημειώνουν ως έδρα της την οδό Διονυσίου Σολωμού 8, Λατσιά, 2231 Λευκωσία, για την οποία γνωρίζει ότι δεν ισχύει σήμερα, ούτε ως έδρα των επιχειρήσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1, ούτε ως τόπος διαμονής του διευθυντή της. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτοί ίσχυαν μέχρι την 31.8.
10. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διατάγματα εκατέρωθεν για την αποκάλυψη εγγράφων, με τα οποία συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Δόθηκαν επίσης οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγων Μαρτύρων και Συνόψεων Μαρτυρίας. Μαρτυρία: Αιτητρίας: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά της Αιτήτριας εταιρείας, κατέθεσε ο κ. Γ. Γ., από τη Λευκωσία. Ο κ. Γ. κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Λέγει ότι είναι ο διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας και πλήρως εξουσιοδοτημένος απ' αυτή να προβεί στη δήλωση του. Καταθέτει δε επί γεγονότων τα οποία γνωρίζει προσωπικά, καθώς είναι ο άμεσα εμπλεκόμενος με τους πελάτες της Αιτήτριας και χειρίζεται προσωπικά όλες τις υποθέσεις της. Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος με αριθμό 13Γ, που βρίσκεται στη Λεωφόρο Καντάρας, 1027 Λευκωσία. Το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 με ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 29.7.1999, για περίοδο δύο ετών, από 1.9.1999 μέχρι 31.8.
11. Μετά τη λήξη του ενοικιαστήριου συμβολαίου, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε εντός του επίδικου καταστήματος, συνέχισε να το κατέχει ως ενοικιάστρια και κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Το επίδικο βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής με βάση τον περί Ενοικιοστάσιου Νόμο και τους σχετικούς Κανονισμούς. Συμπληρώθηκε δε πριν τις 31.12.1999 και κατά την εν λόγω ημερομηνία, ενοικιαζόταν στην Καθ' ης η Αίτηση
12. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, το σημερινό μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται σε €1.420,00 και είναι πληρωτέο την πρώτη μέρα εκάστου μηνός. Το ενοίκιο των €1.420,00, συμφωνήθηκε προφορικά κατά ή περί το Σεπτέμβριο 2010 και παρέμεινε σ' αυτό το ποσό από τότε μέχρι και σήμερα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, με εγγύηση που υπογράφτηκε ταυτόχρονα με το ενοικιαστήριο συμβόλαιο, εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση από την Καθ' ης η Αίτηση 1 όλων των όρων και υποχρεώσεων που απορρέουν από το ενοικιαστήριο συμβόλαιο. Ήταν ρητός όρος του ενοικιαστηρίου συμβολαίου, ότι η εγγύηση είναι δεσμευτική για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και θα εξακολουθεί να καλύπτει κάθε παράταση της ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας, είτε λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου ανεξάρτητα, αν δόθηκε σ' αυτούς προηγούμενη ειδοποίηση ή όχι. Ο κ. Γ. κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, παράνομα καθυστέρησε την πληρωμή αριθμού δεδουλευμένων ενοικίων από το Δεκέμβριο 2012, ενώ από τον Νοέμβριο 2012 παράνομα, μονομερώς και χωρίς τη συγκατάθεση της Αιτήτριας, δεν καταβάλλει ολόκληρο το συμφωνηθέν ενοίκιο αλλά μικρότερο ποσό, γεγονός που η Αιτήτρια δεν αποδέχθηκε. Ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αναφορικά με τη μείωση του ενοικίου και τις δήθεν αλλαγές στο καταβαλλόμενο ενοίκιο ανά διαστήματα, δεν ευσταθεί, εξ' ου και οι αποδείξεις που εκδίδονταν από την Αιτήτρια ήταν «έναντι» και όχι «προς εξόφληση» και δεν υπάρχει τίποτε άλλο γραπτώς ή άλλως πως, που να δείχνει ότι ευσταθούν τα λεγόμενα των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
13. Δεν αληθεύει ούτε ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι, τάχα υπήρχε συμφωνία να μη διεκδικήσει η Αιτήτρια οποιαδήποτε ενοίκια για οποιοδήποτε λόγο και καμιά εξυπηρέτηση πρόσφερε η Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Αιτήτρια. Η Αιτήτρια εξέδιδε απόδειξη για κάθε πληρωμή της Καθ' ης η Αίτηση 1, στην οποία ρητώς ανέφερε ότι η πληρωμή ήταν έναντι ενοικίου. Ποτέ η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έφερε ένσταση σ' αυτό, είτε γραπτώς είτε προφορικά, γεγονός που ενισχύει ότι τα όσα ισχυρίζεται στην Απάντηση της αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ουσιαστικά δεν κατέβαλε και οφείλει εξ' ολοκλήρου, 23 μήνες και το υπόλοιπο ενοίκιο που παρέλειψε να καταβάλει για σειρά μηνών, ως αυτά φαίνονται στις αποδείξεις της Αιτήτριας. Το συνολικό ποσό που οφειλόταν από την Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν €93.
14. Στις 25.7.2022 επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, η προβλεπόμενη από τον Νόμο ειδοποίηση, με την οποία καλείτο να πληρώσει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια εντός 21 ημερών. Η ειδοποίηση κοινοποιήθηκε και στον Καθ' ου η Αίτηση 2 μέσω ταχυδρομείου. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλειψε και/ή αρνήθηκε μέχρι σήμερα να πληρώσει τα δεδουλευμένα ενοίκια και να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση της Αιτήτριας και συνεχίζει να οφείλει τα ποσά που ανέφερε ο μάρτυρας και να πληρώνει μονομερώς και ετσιθελικά, μειωμένο ενοίκιο. Ερωτώμενος γιατί δεν έλαβε μέτρα ενωρίτερα, ο μάρτυρας απάντησε ότι άρχισαν να καθυστερούν ενοίκια περί το
15. Υπήρχαν δύο συγκυρίες: εκ μέρους του ενοικιαστή ο ισχυρισμός ότι είχε περίπτερο στην Πλατεία Ελευθερίας και δεν είχε πλέον εισοδήματα απ' αυτό όταν είχαν αρχίσει εκεί εργασίες και θα λάμβανε αποζημίωση από το Δήμο. Στη συνέχεια, έγινε το «κούρεμα» του 2013 και ανέμεναν να ορθοποδήσει ο ενοικιαστής. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Γ. κατέθεσε ότι καθυστερούσε η ολοκλήρωση της Πλατείας και έδιναν πίστωση στον ενοικιαστή τους. Ο ίδιος είχε στείλει μόνο μία επιστολή και περίμεναν ότι ο ενοικιαστής θα προχωρούσε σε εξόφληση. Ερωτήθηκε συγκεκριμένα για την απόδειξη Τεκμήριο 4, στην οποία υπάρχει η σημείωση «Rent for 12/16» και αποκρίθηκε ότι υπάρχει γραμματέας στην εταιρεία και αυτό πρέπει να είναι η σημείωση του λογιστηρίου. Ο ενοικιαστής είχε πει ότι θα πληρώνει κάποια χρήματα και όταν πλήρωνε, εξέδιδαν απόδειξη, είτε ο ίδιος είτε η γραμματέας. Αναφορικά με την απόδειξη αρ. 26707, πρέπει να υπάρχει τυπογραφικό λάθος, εφόσον είναι δύο αποδείξεις με την ίδια ημερομηνία. Οι αποδείξεις είναι αριθμημένες και αντί να γράψει 2017, έγραψε 2016, έκαμε λάθος. Η σημείωση «11/15» είναι του λογιστηρίου. Το ίδιο ισχύει και για τις σημειώσεις σε άλλες αποδείξεις. Η κοπέλα του λογιστηρίου κρατά σημειώσεις όταν καταχωρεί τις αποδείξεις. Οι σημειώσεις δεν σημαίνουν κάτι άλλο. Είναι η καταχώριση στο λογιστικό σύστημα. Δίνουν την απόδειξη στον ενοικιαστή και κρατάνε την απόδειξη άλλου χρώματος, στην οποία η κοπέλα σημειώνει. Έγραφαν «έναντι» γιατί ο ενοικιαστής δεν έδινε ολόκληρο το ενοίκιο. Έδινε ότι μπορούσε και του έδιναν απόδειξη «έναντι ενοικίου», μέχρι να μπορέσει να τους εξοφλήσει. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι το ενοίκιο αναθεωρήθηκε και συμφωνήθηκε σε €800.- το
16. Η οποιαδήποτε αλλαγή στο ενοίκιο, γινόταν πάντοτε με επιστολή. Ο κ. Γ. κατέθεσε ότι ήταν πάντοτε ο διευθυντής της εταιρείας και δεν έχει υπόψην του αλλαγή στο ενοίκιο. Για να βοηθήσουν τον ενοικιαστή, δεν έπαιρναν όλο το ενοίκιο, μέχρι να ορθοποδήσει. Το γιατί έδινε το ποσό των €800.-, μόνο ο ενοικιαστής το γνωρίζει. Ουδέποτε έγινε συμφωνία μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και του πατέρα του μάρτυρα, στην παρουσία του τελευταίου, για τη μείωση του ενοικίου σε €800.-, αλλά ούτε και τέτοια συνάντηση. Είχε γίνει συμφωνία για την αύξηση του ενοικίου, σε διάφορα χρονικά διαστήματα, με επιστολή. Οι Αιτητές είναι εταιρεία, δεν προβαίνουν σε προφορικές συμφωνίες. Η Κατάσταση Τεκμήριο 5, έγινε με σκοπό να βοηθηθεί ο δικηγόρος των Αιτητών και το Δικαστήριο, αναφορικά με το τι γινόταν με τις πληρωμές των ενοικίων. Τι θα έπρεπε να πληρωθεί για κάθε μήνα και τι πληρώθηκε έναντι. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι είχε επικοινωνία με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, τηλεφωνικά και με φυσική παρουσία, στο επίδικο υποστατικό. Η Αιτήτρια εταιρεία ουδέποτε επωφελήθηκε οτιδήποτε σε σχέση με τα μέτρα που λήφθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού. Ούτε και είχαν συμφωνήσει με τον Καθ' ου η Αίτηση, να τους καταβάλει το 50% του ενοικίου για 3, 4 μήνες, κατά την εν λόγω περίοδο. Ο κ. Γ. ήταν σταθερός στις απαντήσεις του, δεν ανασκεύασε, δεν κόμπιασε και η προφορική μαρτυρία του υποστηρίχθηκε επαρκώς από σχετικά έγγραφα. Ήρεμη παρουσία, συγκροτημένος λόγος και αλληλουχία σκέψεως και ενεργειών, η οποία αντέχει στη βάσανο της λογικής. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, κατέθεσε ο κ. Ν. Ν., Καθ' ου η Αίτηση 2 και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ο κ. Ν. κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Υποστήριξε ότι η Αιτήτρια δεν έχει επιδώσει δεόντως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, την αναφερόμενη στην εναρκτήρια Αίτηση ειδοποίηση και δεν επέδωσε στον ίδιο προσωπικά, είτε με επιδότη, είτε ταχυδρομικώς, οποιαδήποτε ειδοποίηση στις 25.7.2022, σε σχέση με οποιαδήποτε οφειλόμενα ενοίκια. Ουδέποτε έλαβε, είτε ο ίδιος προσωπικά, είτε η Καθ' ης η Αίτηση 1, τέτοια αναφερόμενη ειδοποίηση. Η Αιτήτρια, καίτοι γνωρίζει ότι η έδρα των δραστηριοτήτων της επιχείρησης των Καθ' ων η Αίτηση 1, είναι στη διεύθυνση του επίδικου υποστατικού, εντούτοις σημειώνει ως έδρα τους την οδό Διονυσίου Σολωμού 8, Λατσιά, 2231 Λευκωσία, η οποία καλώς γνωρίζει ότι δεν ισχύει σήμερα, ούτε ως έδρα των επιχειρήσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1, ούτε ως τόπος διαμονής του μάρτυρα. Ο κ. Ν. κατέθεσε ότι, μέχρι την 25.7.2022, η Καθ' ης η Αίτηση 1, είχε εξοφλημένα όλα τα δεδουλευμένα ενοίκια εντός των εκ του Νόμου και της συμφωνίας ενοικιάσεως, καθοριζομένων προθεσμιών. Παρουσίασε δε αριθμό αποδείξεων είσπραξης και Κατάσταση Πληρωμής Ενοικίων για τα έτη 2022 και 2023, την οποία ετοίμασε ο ίδιος (Τεκμήρια 8 και 9). Υποστήριξε ότι συνάγεται από τα εν λόγω Τεκμήρια, πως κατά ή περί την 25.7.2022, ημέρα κατά την οποία η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι επέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και ταχυδρόμησε στον ίδιο, την αναφερόμενη ειδοποίηση, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν όφειλε στην Αιτήτρια οποιοδήποτε δεδουλευμένο ενοίκιο και ούτε οφείλει οποιοδήποτε ενοίκιο μέχρι σήμερα. Αναφορικά με το ποσό του καταβαλλόμενου ενοικίου, ειδικά μετά τη λήξη της αρχικής περιόδου της ενοικιάσεως, αυτό συμφωνούνταν μεταξύ των διαδίκων κατά καιρούς, ανάλογα με τα εκάστοτε δεδομένα της οικονομίας που επηρεάζονταν από γεγονότα σοβαρής οικονομικής κρίσης ή πανδημίας. Οι συμφωνίες γίνονταν μεταξύ του ιδίου και του διευθυντή της Αιτήτριας, κ. Κ. Γ. ή του κ. Γ. Γ., ή και παρουσία των τριών και πολλές φορές, οι συμφωνίες περιλάμβαναν και ενοίκιο μηδενικής αξίας ως χαριστική πράξη της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, χάριν της μακροχρόνιας συνεργασίας τους, ως ιδιοκτήτης και ενοικιαστής. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι ο κ. Κ. Γ. και ο κ. Γ. Γ., είναι οι διευθυντές της Αιτήτριας εταιρείας. Μετά το «κούρεμα» που έγινε το Μάρτιο 2013 και την άθλια οικονομική και εμπορική κατάσταση που δημιουργήθηκε, συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ των διαδίκων, όπως καθοριστεί το ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό, στο ποσό των €800.- μηνιαίως. Η σχετική συμφωνία έγινε περί το τέλος Ιανουαρίου 2014 και το ενοίκιο συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων σε €800.- μηνιαίως, αρχής γενομένης από το ενοίκιο Φεβρουαρίου
17. Έκτοτε, το ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό, δεν διαφοροποιήθηκε και παραμένει το ίδιο μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση 1, προς πλήρη ικανοποίηση της συμφωνίας καθορισμού του ενοικίου, να καταβάλλει ανελλιπώς το ποσό των €800.- μηνιαίως. Ο κ. Ν. υποστήριξε ότι η πιο πάνω συμφωνία καθορισμού του ενοικίου, έγινε μεταξύ του ιδίου ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του κ. Κ. Γ., διευθυντή και μέτοχου/ιδιοκτήτη της Αιτήτριας, στο σπίτι του στο Στρόβολο, στην παρουσία του κ. Γ. Γ., υιού του κ. Κ. Γ. και επίσης διευθυντή της Αιτήτριας. Ο κ. Γ. δεν είπε την αλήθεια κατά την κατάθεση του και ο κ. Ν. προσπάθησε να βρει τα μηνύματα στο κινητό του τα οποία αντάλλαζε με τον κ. Γ. Γ. σε σχέση με το ενοίκιο και εντόπισε ορισμένα. Λόγω της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος, δεν έχει στη κατοχή του τις αποδείξεις είσπραξης ενοικίων που εξέδιδε η Αιτήτρια και ως εκ τούτου, επικαλέστηκε τη δέσμη με αντίγραφα των αποδείξεων που κατέθεσε η Αιτήτρια, Τεκμήριο
18. Υπέδειξε ότι, από τις εν λόγω αποδείξεις και ειδικότερα, τις αποδείξεις με αριθμούς 026425, 026438, 026451, 026463, 026475, 026488, 026496, φαίνεται ότι κατά τη διάρκεια του έτους 2014, αρχής γενομένης από το ενοίκιο Φεβρουαρίου, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλλε ανελλιπώς το ποσό των €800.- μηνιαίως. Η απόδειξη με αρ. 026532, καταδεικνύει ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εξόφλησε το ενοίκιο Δεκεμβρίου 2014, καταβάλλοντας το ποσό των €800.-. Στην απόδειξη υπάρχει ρητή η δήλωση της Αιτήτριας ότι εισέπραξε το ποσό των €800.- στις 12.2.2015, προς εξόφλησην του ενοικίου του Δεκέμβρη 2014 και επιπροσθέτως, το επιβεβαίωσε, αναγράφοντας την ένδειξη «12/14». Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι, έκτοτε, όπως φαίνεται από τις επόμενες αποδείξεις είσπραξης ενοικίων, αρχής γενομένης από την απόδειξη αρ. 026550 με την οποία πληρώθηκε ο Ιανουάριος 2015, μέχρι και την απόδειξη αρ. 27325 που πληρώθηκε ο Δεκέμβριος 2018, η Αιτήτριας κατέγραφε επί εκάστης απόδειξης, τη σχετική ένδειξη για ποιο μήνα αφορούσε η πληρωμή. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, σ' ολόκληρο το διάστημα, από το 2014 μέχρι και τον Ιανουάριο 2019, η Αιτήτρια ουδέποτε όχλησε την Καθ' ης η Αίτηση 1 για εξόφληση οποιουδήποτε καθυστερημένου ενοικίου ή μέρους ενοικίου. Αντίθετα, όπως φαίνεται καταλόγιζε την πληρωμή που γινόταν σε συγκεκριμένο μήνα προς πλήρη ικανοποίηση της, ως η συμφωνία καθορισμού ενοικίου που έγινε περί το τέλος Ιανουαρίου
19. Ο κ. Ν. υπέδειξε ότι, στο Τεκμήριο 4, αμέσως μετά την απόδειξη αρ. 27337 ημερομηνίας 8.3.2019, όπου που κατέγραψαν ότι εισέπραξαν το ενοίκιο για «JAN19», ακολουθούν 9 αποδείξεις είσπραξης και στη 10η στη σειρά απόδειξη, με αρ. 27513, λογίζουν το ενοίκιο στον Νοέμβριο 2019, καταγράφοντας την ένδειξη «11/19» και στις επόμενες συνεχίζουν, καταγράφοντας «12/19», «1/20», «2/20», «3/20», ότι δηλαδή εισέπραξαν το ποσό των €800.- για τους εν λόγω αναφερόμενους μήνες. Λόγω της καλής σχέσης των διαδίκων, υπήρξαν και μικρές περίοδοι, ειδικά στην περίοδο της πανδημίας, όπου δεν προέβαιναν σε απαίτηση ενοικίου για κάποιους μήνες και/ή κατόπιν συμφωνίας, δεν διεκδικούσαν ολόκληρο το ποσό των €800 και/ή αποποιούνταν του δικαιώματος τους να το διεκδικήσουν και προέβαιναν σε χαριστική πράξη προς την Καθ' ης η Αίτηση, ένεκα διαφόρων παραχωρήσεων και /ή εξυπηρετήσεων τις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση 1 έκανε στην Αιτήτρια. Στις αποδείξεις αρ. 27606 και 27623, φαίνεται ότι εισέπραξε ως ενοίκιο για τους μήνες Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο 2020, σε ποσό €400.- μόνο και το λόγισε αντίστοιχα. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι, την περίοδο της πανδημίας, συμφώνησε με τον Μ.Α.1, όταν τον επισκέφθηκε στο επίδικο υποστατικό, όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταβάλλει το 50% του ενοικίου, σύμφωνα με τα μέτρα στήριξης των ενοικιαστών που εξήγγειλε η Κυβέρνηση, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα τη φοροαπαλλαγή των ιδιοκτητών υποστατικών σε περίπτωση που προέβαιναν σε οικειοθελή μείωση ενοικίων. Ένεκα του γεγονότος ότι οι πληρωμές των ενοικίων γίνονταν με κάποια μικρή καθυστέρηση, ειδικά μετά την οικονομική κρίση και μέχρι την ομαλοποίηση της οικονομίας, ο μάρτυρας ζητούσε, όπως είπε, από την Αιτήτρια, όπως αναγράφει επί της αποδείξεως, το μήνα για τον οποίο γίνονταν η πληρωμή, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και η Αιτήτρια ανταποκρινόταν. Κατά την αντεξέταση του, δέχθηκε ότι η εταιρεία του ενοικιάζει το επίδικο από το
20. Το ενοικιαστήριο έγγραφο το υπέγραψε ο ίδιος, όπως και την εγγύηση. Η εγγύηση ήταν ξεχωριστό έγγραφο και ήταν για δύο χρόνια. Είναι διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας. Ρωτήθηκε εάν το Σεπτέμβριο 2010, το ενοίκιο είχε συμφωνηθεί στο ποσό των €1.400 και αποκρίθηκε ότι δεν θυμάται, αλλά σε τακτά χρονικά διαστήματα, υπήρχε αύξηση ενοικίου (κάτι που είχε αναφέρει και ο Μ.Α.1) και στη συνέχεια, είπε ότι υπήρχαν αυξομειώσεις. Τον Ιανουάριο 2014, συμφωνήθηκε το ποσό των €800.- και όλα αυτά γίνονταν προφορικά. Όταν του επιδείχθηκε το Τεκμήριο 3, που ήταν γραπτό αίτημα, ο κ. Ν. κατέθεσε ότι υπήρχαν αυξομειώσεις στο ενοίκιο και δεν θυμάται τη συγκεκριμένη επιστολή, η οποία δεν φέρει την υπογραφή του. Επέμεινε ότι οι συμφωνίες ήταν προφορικές. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε πόσα ήταν το ενοίκιο πριν μειωθεί σε €800.- και απάντησε ότι όλα αυτά ήταν μονομερώς, ενώ προηγούμενα είχε πει για συμφωνίες, έστω προφορικές και ότι το ποσό των €1.420.- το πλήρωνε. Δέχθηκε ότι αυτό ήταν το ποσό το οποίο μειώθηκε σε €800.-. Λόγω της κρίσης και άλλων προβλημάτων, αδυνατούσε να πληρώνει το ενοίκιο και είχε μιλήσει με τον κ. Κ. Γ., πριν αρχίσει να επικοινωνεί μαζί του ο Μ.Α.1, όπως είπε, ο οποίος του είχε πει να πληρώνει €1.
21. Δεν μπορούσε να το πληρώνει ούτε αυτό το ποσό και έγινε συνάντηση στο σπίτι του κ. Κ. Γ., στην παρουσία του κ. Γ. Γ. Του είπε να αφήσει το ποσό ως ήταν σε Λίρες Κύπρου και έκαμε την αναλογία και συμφώνησαν σε €800.-. Ο μάρτυρας παραγνωρίζει ότι €1.420 σε Λίρες Κύπρου, είναι 830 και όχι
22. Από τον Ιανουάριο 2014, πληρώνει €800.- εκτός όπου υπάρχει Διάταγμα μείωσης, όπως είπε. Συμφώνησε με τον κ. Γ. Γ., σε συνάντηση στο επίδικο, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, το ενοίκιο να μειωθεί κατά 50%, στα €400.-. Αυτή η συμφωνία, ήταν κατ' ακολουθίαν των Διαταγμάτων και του Νόμου. Ουδέποτε του είπαν ότι οφείλει χρήματα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είχε όντως προσέξει, πως στις αποδείξεις είσπραξης, ενόσω πλήρωνε €1.420, αναγραφόταν «εξόφληση» και όταν πλήρωνε €800.-, αναγραφόταν «έναντι» και είχε διαμαρτυρηθεί στον κ. Γ. Μετά, οι Αιτητές έγραφαν «εξόφληση». Όπως φαίνεται από το σχετικό Τεκμήριο, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο κ. Γ. του είχε πει ότι όφειλε ενοίκιο γι' αυτό στην απόδειξη για το μήνα που πλήρωνε, του έγραφε «έναντι», αλλά πάνω δεξιά, έγραφε το μήνα και αυτό σημαίνει ότι εξοφλήθηκε ο μήνας. Για κάποιο χρονικό διάστημα, κάποιοι μήνες δεν πληρώθηκαν και χαρίστηκαν. Αρνήθηκε ότι δεν πληρώνει καν το ποσό των €800.- το οποίο ο ίδιος θεωρεί ότι είναι το πληρωτέο ενοίκιο και ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν περιπτώσεις που πλήρωσε περισσότερα χρήματα και ότι στις αποδείξεις, υπάρχουν και διπλές πληρωμές. Δεν αναγνωρίζει την Κατάσταση Τεκμήριο 5, η οποία είναι λανθασμένη, όπως και η Αγωγή, όπως είπε. Ο μάρτυρας επικαλέστηκε τα δικά του Τεκμήρια και κατέθεσε ότι ούτε οι αποδείξεις τις οποίες παρουσίασε ο Μ.Α.1 είναι ορθές, ενώ κατά την κατάθεση του, είχε βασιστεί σ' αυτές και κατά την επανεξέταση του, αναφέρθηκε θετικά στο Τεκμήριο 5, σε συνάρτηση με τις αποδείξεις είσπραξης. Όταν υποδείχθηκαν στον κ. Νικολάου, συγκεκριμένες ημερομηνίες και πληρωμές κατά το 2012 και 2013, απάντησε ότι δεν έχει μπροστά του τις αποδείξεις, αλλά κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, είχε συμφωνήσει με τον κ. Κ. Γ. τη μείωση του ενοικίου και να χαριστούν ορισμένα ενοίκια που οφείλονταν μέχρι τότε. Αυτή ήταν η θέση του κ. Ν. εξ' αρχής, όμως το εάν έγινε ή όχι, συμφωνία στο τέλος του 2013, η οποία αφορούσε την αρχή του 2014 και εντεύθεν και συγκεκριμένα από το Φεβρουάριο και μετά, δεν αναιρεί ή απαλείφει την υποχρέωση που είχε ο ενοικιαστής μέχρι τότε, να καταβάλλει το ενοίκιο του σύμφωνα με το προηγούμενο συμφωνηθέν ποσό. Ακριβώς, όταν του υποβλήθηκε στη συνέχεια ότι το 2013 έκαμε μόνο δύο πληρωμές έναντι, η απάντηση του ήταν ότι δεν έχει μαζί του κανένα στοιχείο και επανέλαβε ότι συμφώνησε με τον κ. Γ. Γ. να καταβάλλει το ½ του ενοικίου κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η οποία τοποθετείται χρονικά 7 χρόνια αργότερα. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι το 2014 δεν πλήρωσε καθόλου για 4 μήνες και το αρνήθηκε, απαντώντας ότι βοηθούσε τον κ. Γ. Γ. να ενοικιάσει διαμερίσματα και έκανε και άλλες εργασίες για λογαριασμό του. Μεγάλο μέρος της κατάθεσης του κ. Νικολάου, αφορούσε ισχυρισμό ότι ο Μ.Α.1 είπε ψέματα στο Δικαστήριο, πως είχαν προφορική συμφωνία για τη μείωση του ενοικίου στα €800.-, ο κ. Γ. Γ. ήταν παρών κατά τη συνάντηση που έγινε η συμφωνία με τον πατέρα του και ψεύδεται και η Αιτήτρια δεν του έστειλε επιστολή ότι οφείλει χρήματα. Εν τω μεταξύ, μεταξύ άλλων, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι του επιδόθηκε το Τεκμήριο 6 και κατέθεσε ότι του επιδόθηκε η Αγωγή και στη συνέχεια, όταν ερωτήθηκε αν του επιδόθηκε η κυρίως Αίτηση, κατέθεσε ότι δεν του επιδόθηκε. Το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δεν είναι στη Διονυσίου Σολωμού αλλά στην Καντάρας, όπως είπε. Ο μάρτυρας δεν υποστήριξε τα λεγόμενα του με σχετικά έγγραφα. Αντίθετα, τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκε και, στη συνέχεια, διαφώνησε και με ορισμένα εξ' αυτών, υποστηρίζουν την εκδοχή της Αιτήτριας. Η μαρτυρία του δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής, σε αρκετά σημεία ο λόγος του ήταν πομπώδης και εξέλειπε το στοιχείο της ειλικρινούς παράθεσης γεγονότων, υπέπεσε σε αντιφάσεις, ήταν συγκεχυμένος και επικεντρώθηκε κυρίως, σε κατηγορία εναντίον του Μ.Α.1 ότι ψεύδεται. Η μαρτυρία του δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής, αξιολογείται αρνητικά και δεν γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο των δικογράφων, των παραδοχών και του ενώπιον μας αποδεκτού μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια εταιρεία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ενός κτιρίου, μέρος του οποίου αποτελεί το κατάστημα αρ. 13Γ, που κείται επί ακινήτου με αρ. εγγραφής Ν482, Φ/Σχ. XXI.39.5.IV, Τεμάχιο 429, στο Καϊμακλί (Τεκμήριο 1), επί της Λεωφόρου Καντάρας, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
23. Τεκμαίρεται ότι το κτίριο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999, εφόσον κατά την εν λόγω ημερομηνία, το κατάστημα με αρ. 13Γ, ενοικιαζόταν στην Καθ' ης η Αίτηση
24. Βλέπετε πιο κάτω. Η Αιτήτρια εταιρεία και η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, συνομολόγησαν ενοικιαστήριο έγγραφο την 29.7.1999 (Τεκμήριο 2), για την ενοικίαση ενός καταστήματος, αποτελούμενο από ισόγειο, υπόγειο και ημιώροφο, στη Λεωφόρο Καντάρας αρ. 13Γ, επί της πολυκατοικίας GALIDES HOUSE, με εξοπλισμό, ο οποίος καταγράφεται σε Παράρτημα, σημειούμενο «Α». Το ενοικιαστήριο έγγραφο υπέγραψε εκ μέρους της Αιτήτριας ο διευθυντής της, κ. Κ. Γ., πατέρας του Μ.Α.1 και εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, ο διευθυντής της, Καθ' ου η Αίτηση
25. Ο Μ.Α.1 είναι διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εξακολουθεί να είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Το κατάστημα ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως βιβλιοπωλείο - χαρτοπωλείο (ρήτρα 8(β)). Η ενοικίαση ήταν για δύο έτη, από 1.9.1999 μέχρι 31.8.2001 και το πληρωτέο ενοίκιο συμφωνήθηκε σε £14.400, πληρωτέο προκαταβολικά την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, με μηνιαίες δόσεις εκ £600.- εκάστη. Οι ρήτρες 6(β), 8(α), 13 και 16 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, προνοούσαν ως ακολούθως: «6(β) Αν η παρούσα μίσθωση παραταθεί πέραν των δύο χρόνων, για οποιοδήποτε λόγο, το καταβαλλόμενο ενοίκιο θα ρυθμιστεί σε νέα συμφωνία αλλά σε ποσοστό όχι μικρότερο του 14% του ενοικίου που θα καταβάλλεται κατά το τέλος της περιόδου των δύο χρόνων.» «8(α) Ο Ενοικιαστής οφείλει, μέχρι την από τον ίδιο εκκένωση και παράδοση του ενοικιασθέντος υποστατικού, να πληρώνει τακτικά, ανελλειπώς και χωρίς καθυστέρηση το ενοίκιο που καθορίζεται με την παρούσα σύμβαση, σύμφωνα με τον αναφερόμενο τρόπο και χρόνο, είτε η δόση ζητήθηκε με νομικές διαδικασίες είτε όχι. Νοείται ότι ο ιδιοκτήτης κοινοποίησε προς τον Ενοικιαστή την αναγκαιότητα καταβολής του ενοικίου τακτικά και ανελλειπώς κατά τους χρόνους που καθορίζονται στην παρούσα συμφωνία. Άσχετα με τις υποχρεώσεις του Ενοικιαστή ή τα δικαιώματα του Ιδιοκτήτη, όπως απορρέουν από την παρούσα συμφωνία, ο Ενοικιαστής οφείλει επιπλέον να καταβάλλει τον νόμιμο τόκον ετήσια πάνω σε οποιοδήποτε ποσό που οφείλεται υπό μορφή ενοικίου.» «
26. Η μόνη συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων είναι η παρούσα και καμμιά άλλη. Οποιαδήποτε αλλαγή ή τροποποίηση της παρούσας Συμφωνίας θα γίνεται γραπτώς με τη συγκατάθεση των Συμβαλλομένων.» «
27. Όλοι οι όροι της παρούσας Συμφωνίας και ιδιαίτερα η τακτική και χωρίς καμμία καθυστέρηση καταβολή του ενοικίου είναι ουσιώδεις. Η με οποιονδήποτε τρόπο και σε οποιοδήποτε χρόνο παράβαση των όρων παρέχει στον Ιδιοκτήτη το δικαίωμα να τερματίσει αμέσως τη Σύμβαση και να απαιτήσει αποζημιώσεις όπως προνοείται στους όρους.» Στο ενοικιαστήριο έγγραφο επισυνάπτεται «Εγγύησις», η οποία υπεγράφη από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και
28. Τόσο το ενοικιαστήριο έγγραφο, όσο και η Εγγύηση, υπογράφονται από δύο μάρτυρες. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε κατοχή του επίδικου καταστήματος δυνάμει του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου. Η συμβατική ενοικίαση έληξε την 31.8.2001, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου καταστήματος και ούτως κατέστη θέσμια ενοικιάστρια, από 1.9.
29. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εξακολουθεί σε κατοχή του επίδικου καταστήματος. Τον Ιούλιο 2010, απεστάλη επιστολή από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και τον Καθ' ου η Αίτηση 2, σύμφωνα με την οποία, η τελευταία αύξηση ενοικίου είχε δοθεί τον Αύγουστο 2008 και το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €1.360 και από τον Αύγουστο 2010, θα αυξανόταν σε €1.450.- μηνιαίως (Τεκμήριο 3). Εν τέλει, μεταξύ των μερών συμφωνήθηκε αύξησε σε €1.420 μηνιαίως και αυτή δόθηκε από τον Οκτώβριο
30. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, συμφώνησε ότι αυτό το ποσό πλήρωνε τότε, ως ενοίκιο. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, συνέχισε να καταβάλλει αυτό το ποσό ως ενοίκιο, μέχρι και τον Οκτώβριο
31. Τον Νοέμβριο 2012 κατέβαλε ποσό €350.- μόνο και το Δεκέμβριο 2012, δεν κατέβαλε ενοίκιο (Τεκμήριο 5). Για ολόκληρο το έτος 2013, προέβη σε μόνο μία πληρωμή εκ €1.000, τον Οκτώβριο
32. Το 2014, προέβη σε μία πληρωμή εκ €1.000 τον Ιανουάριο 2014, και σε 7 πληρωμές εκ €800.-, από το Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο
33. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κατέθεσε ότι του είχε προτείνει ο διευθυντής της Αιτήτριας, κ. Κ. Γ. να καταβάλλει ποσό €1.000 ως ενοίκιο, αλλά δεν μπορούσε να το πληρώνει. Ισχυρίστηκε ότι συμφώνησε εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, με την Αιτήτρια δια του κ. Κ. Γ., ότι θα πλήρωνε ποσό €800.- μηνιαίως ως ενοίκιο για το επίδικο κατάστημα και ότι αυτό πληρωνόταν από το Φεβρουάριο
34. Από το Τεκμήριο 5, φαίνεται ότι η πρώτη πληρωμή των €800.- έγινε το Μάιο 2014 και λογίστηκε έναντι του ενοικίου του μηνός Φεβρουαρίου
35. Το 2015 αλλά και το 2020 και 2021, η Καθ' ης η Αίτηση κατέβαλε 10 ενοίκια σε ποσό €800.- έκαστο, το 2016 και το 2022, κατέβαλε 13 ενοίκια σε ποσό €800.- έκαστο και τα έτη 2017, 2018 και 2019, κατέβαλε 12 ενοίκια σε ποσό €800.- έκαστο (Τεκμήρια 5 και 7). Η Κατάσταση Πληρωμής Ενοικίων την οποία κατάθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 (Τεκμήριο 10), για το έτος 2022, συμφωνεί με την Κατάσταση την οποία κατέθεσε ο Μ.Α.1, με τη διαφορά ότι αντί να αναφέρει για την απόδειξη αρ. 27933, ότι εκδόθηκε το Μάρτιο 2022, αναφέρει την απόδειξη αρ. 27918 δύο φορές, για τις πληρωμές το Φεβρουάριο και Μάρτιο
36. Οι δύο Καταστάσεις αναφέρονται σε 13 πληρωμές των €800.- εκάστη, το έτος
37. Για το έτος 2023, μέχρι τον Οκτώβριο 2023 που αφορά η Κατάσταση Τεκμήριο 5, οι δύο Καταστάσεις συμφωνούν στις ημερομηνίες, τα ποσά και τους αριθμούς αποδείξεων. Η δε Κατάσταση Ενοικίων, Τεκμήριο 11, καίτοι έχει χαμηλή αποδεικτική αξία, αφορά πληρωμές οι οποίες, από πλευράς της Αιτήτριας, έχουν περιληφθεί στην Κατάσταση Τεκμήριο 5 και δεν προσθέτει οτιδήποτε άλλο στην ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία. Οι αποδείξεις είσπραξης, Τεκμήριο 4, τις οποίες επικαλέστηκε και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, αφορούν στα έτη από το 2012 έως τις αρχές του 2023 και αντικατοπτρίζονται στην Κατάσταση, Τεκμήριο
38. Οι αποδείξεις είναι της Αιτήτριας εταιρείας, έχουν εκδοθεί στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1, αφορούν στο ενοίκιο του καταστήματος Καντάρας 13Γ, Καϊμακλί, ή Ευαγόρου 1, Καϊμακλί ή Καντάρας - Ευαγόρου 13Γ, Καϊμακλί και αναφέρονται σε πληρωμές έναντι ενοικίου, αφού έχει διαγραφεί η φράση «προς εξόφληση», με εξαίρεση την απόδειξη αρ. 026532, στην οποία έχει διαγραφεί η λέξη «έναντι» και παρέμεινε η φράση «προς εξόφληση» και αφορά το ενοίκιο Δεκεμβρίου
39. Η πληρωμή έγινε το Φεβρουάριο 2015, όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο
40. Σε όλες τις αποδείξεις σημειώνεται χειρόγραφα, πάνω δεξιά, «ΚΑΤ/ΜΑ ΚΑΝΤΑΡΑΣ» ή «ΚΑΝΤΑΡΑΣ ΚΑΤ/ΜΑ». Ορισμένες φέρουν επίσης πάνω δεξιά ή κάτω δεξιά, αριθμητική σημείωση η οποία φαίνεται ότι παραπέμπει σε μήνα και έτος, π.χ. η απόδειξη αρ. 026532 «12/14». Στην Κατάσταση Τεκμήριο 5, αυτή η απόδειξη φαίνεται να αφορά πληρωμή έναντι του ενοικίου του μηνός Ιανουαρίου 2015, ενώ στην ίδια την απόδειξη, καταγράφεται ότι η πληρωμή ήταν για το ενοίκιο του μηνός Δεκεμβρίου
41. Η απόδειξη αρ. 026550, αφορά σε πληρωμή που έγινε το Μάρτιο 2015, χωρίς να αναφέρεται για το ενοίκιο ποίου μηνός και στην Κατάσταση Τεκμήριο 5, λογίζεται έναντι του ενοικίου του μηνός Φεβρουαρίου
42. Η απόδειξη αρ. 026888, αφορά σε πληρωμή που έγινε το Δεκέμβριο 2016, χωρίς να αναφέρεται για το ενοίκιο ποίου μηνός, φέρει σημείωση «10/16» και στην Κατάσταση Τεκμήριο 5, φαίνεται ως 13η πληρωμή εντός του έτους
43. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι οι σημειώσεις αυτές ήταν του λογιστηρίου της Αιτήτριας εταιρείας και δεν αλλοιώνουν οποιαδήποτε ποσά ή ημερομηνίες. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ισχυρίστηκε ότι αφορούν σε πληρωμές εξόφλησης από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση 1, των μηνών που αναφέρονται στις σημειώσεις και όχι στο σώμα της απόδειξης. Η ουσία είναι ότι οι πληρωμές στα ποσά που έγιναν και στις ημερομηνίες που έγιναν, καταγράφονται και δεν αμφισβητούνται και στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα είναι ποιο είναι το ποσό που έπρεπε να είχε καταβάλει η Καθ' ης η Αίτηση 1 και ποιο ποσό έχει καταβάλει. Οι αποδείξεις είσπραξης, Τεκμήριο 8, οι οποίες αφορούν σε μέρος του έτους 2023, αντικατοπτρίζονται στην Κατάσταση, Τεκμήριο
44. Οι αποδείξεις είναι της Αιτήτριας εταιρείας, έχουν εκδοθεί στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1, αφορούν στο ενοίκιο του καταστήματος Καντάρας 13Γ, Καϊμακλί και αναφέρονται σε πληρωμές έναντι ενοικίου, αφού έχει διαγραφεί η φράση «προς εξόφληση». Σε όλες σημειώνεται χειρόγραφα, πάνω δεξιά, «ΚΑΤ/ΜΑ ΚΑΝΤΑΡΑΣ». Τα ίδια ισχύουν και για τις αποδείξεις είσπραξης και τις Καταστάσεις Λογαριασμού, Τεκμήριο 9, που αφορούν στο έτος 2022, με τη διαφορά ότι αφορούν στο ενοίκιο καταστήματος 13Γ, στην Ευαγόρου 1, Καϊμακλί. Το βασικό ζήτημα προς εξέτασην, είναι το ύψος του μηνιαίου πληρωτέου ενοικίου για το επίδικο υποστατικό, από το
45. Είναι €1.420.- ή €800.-; Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίστηκε ότι ζήτησε τη μείωση του ενοικίου σε €800.- και ότι η Αιτήτρια εταιρεία, δια του κ. Κ. Γ., διευθυντή, συμφώνησε. Ο κ. Γ. Γ., επίσης διευθυντής και παρών κατά τη συνάντηση κατά τον Καθ' ου η Αίτηση 2, σταθερά αρνήθηκε ότι έγινε τέτοια συμφωνία και ότι έγινε καν συνάντηση στην οποία ήταν παρών. Δεν υπάρχει πουθενά γραπτή μαρτυρία που αναφέρεται σ' αυτή τη συμφωνία ή οποιαδήποτε επιφύλαξη αναφορικά με το ύψος του ενοικίου, ή οποιαδήποτε σχετική επιστολή, ή ότι η μείωση είναι προσωρινή ή μόνιμη, ή ότι το υπόλοιπο δεν οφείλεται και δεν θα πληρωθεί σε συγκεκριμένο ή μη χρόνο, συσσωρευμένο ή όχι. Οι αποδείξεις είσπραξης αναφέρονται σε πληρωμές «έναντι», από τον ουσιώδη χρόνο Ιανουαρίου
46. Ακόμα και προηγούμενα, για πληρωμές που έγιναν το
47. Το αμέσως προηγούμενο πληρωτέο ενοίκιο, δηλαδή €1.420, είχε συμφωνεί γραπτώς και καταβαλλόταν, όπως φαίνεται από τις αποδείξεις είσπραξης. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, ότι ουδέποτε υπήρξε συμφωνία μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση 1, για τη μείωση του ενοικίου στο ποσό των €1.420 από τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο 2014, ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη περίοδο. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο κατάστημα, παρέμεινε στο ποσό των €1.420, μετά το τέλος του 2013 και αυτό οφείλεται μέχρι σήμερα. Η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή μέσω των δικηγόρων της, προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 19.7.2021, με την οποία έδωσε προειδοποίηση καταβολής οφειλόμενων ενοικίων σε ύψος €92.190, εντός 21 ημερών από την επίδοση της επιστολής. Στην επιστολή επισυναπτόταν η Κατάσταση Πληρωμών Ενοικίων, Τεκμήριο
48. Αυτή επιδόθηκε στην οδό Διονυσίου Σολωμού αρ. 8, Λατσιά, ως το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση 1, την 25.7.2022 (Τεκμήριο 6). Η διεύθυνση αυτή αναφέρεται ως η διεύθυνση της Καθ' ης η Αίτηση 1 στο ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο
49. Σύμφωνα με το άρθρο 29

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως τροποποιήθηκε, το οποίο ρυθμίζει την αποστολή ειδοποιήσεων σε θέσμιο ενοικιαστή, η Αιτήτρια εδύνατο, μεταξύ άλλων, να αποστείλει την επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση 1, με ασφαλισμένο ταχυδρομείο, στην τελευταία γνωστή ταχυδρομική της διεύθυνση στην Κύπρο. Στην επιστολή Τεκμήριο 6, η διεύθυνση Διονυσίου Σολωμού 8, Λατσιά, δίδεται και για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και

1. Στην κυρίως Αίτηση, η οποία επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και στον Καθ' ου η Αίτηση 2, καταγράφεται ως η διεύθυνση και των δύο, η οδός Διονυσίου Σολωμού 8, Λατσιά. Είναι γνωστές οι αρχές που αφορούν στην επίδοση εγγράφων σε νομικά πρόσωπα. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Δεν έχουμε πιστέψει τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι η επιστολή Τεκμήριο 6, δεν επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και δεν τον έχουμε πιστέψει ότι η εν λόγω διεύθυνση δεν είναι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Η αποστολή της επιστολής στη διεύθυνση που φαίνεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, ελέγχεται ως επιτρεπόμενη. Η κυρίως Αίτηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 15.9.
2. Δεν έχει επιδοθεί, ούτε προωθηθεί εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 3 και δεν έχει ανανεωθεί για σκοπούς επίδοσης. Ούτως, απορρίπτεται εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όφειλαν ποσό κατά την αποστολή της επιστολής Τεκμήριο 6, το οποίο δεν εξοφλήθηκε εντός 21 ημερών από την επίδοση της και όφειλαν ποσό κατά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, το οποίο δεν εξοφλήθηκε εντός περιόδου 14 ημέρες μετά την επίδοση της. Από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εγείρεται ζήτημα παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος της Αιτήτριας. Ο περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος του 2012, Ν.66(Ι)/2012, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, αφορά σε «Αγωγές», ορισμός ο οποίος έχει την έννοια που του αποδίδεται από τον περί Δικαστηρίων Νόμο και περιλαμβάνει Ανταπαίτηση (βλέπετε άρθρο 2). Οι εναρκτήριες Αιτήσεις οι οποίες καταχωρούνται με βάση τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, δεν εμπίπτουν στον ορισμό της «Αγωγής» και συνεπώς, ο προαναφερθείς Νόμος δεν τυγχάνει εφαρμογής σ' αυτές. Νομική και δικονομική πτυχή: Επίδοση στην Καθ' ης η Αίτηση 1 επιστολής προειδοποίησης: Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας», ενώ στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ως αυτοί ίσχυαν μέχρι την 31.8.2023, η Δ.5 θ. 7 προνοεί ως ακολούθως: "In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall be deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or number of persons, corporate, unincorporated, the service of the office copy of the writ may be effected accordingly." Αντίστοιχο είναι το Μέρος 6.4

(7)των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023. Σχετικές είναι οι αυθεντίες Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd,

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 43, Maxana Oil Ltd. v. Poltava Petroleum Company

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 834, J.Z. Classic Music Pro Ltd. v. Alkadia Music Land Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1151, Παναγιώτης Αντωνίου v. C. Poupakis Transport Ltd.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 651, I.P.M. Industries Co Ltd. v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ

(2006)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Όλες, με εξαίρεση τη Maxana, αφορούσαν επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Η Maxana αφορούσε την επίδοση ειδοποίησης εγγραφής αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, δηλαδή και πάλι δικαστικό έγγραφο. Στην αυθεντία Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, (πιο πάνω), με αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις, τέθηκε εν αμφιβόλω η εφαρμογή του άρθρου 372 στην επίδοση δικαστικών εγγράφων. Ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Σ. Νικήτας είπε, στη σελίδα 48: «.. το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρο 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρο 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των 'θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών' του Συντάγματος.» Κρίνω ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο τυγχάνει εφαρμογής η Δ.5 θ.7 που ζητεί, εναλλακτικά, την επίδοση σε αξιωματούχο εταιρείας. Στην I.P.M. Industries (πιο πάνω), κρίθηκε πως επίδοση αγωγής εναντίον εταιρείας σε Γραμματέα της εταιρείας, είναι καλή επίδοση, υπό το φως της Δ.5 θ.
2. Στην προκείμενη περίπτωση, ο ισχυρισμός είναι ότι η επίδοση της επιστολής προειδοποίησης, έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση
3. Στην ίδια διεύθυνση έγινε και η επίδοση της κυρίως Αίτησης, η οποία είναι παραδεκτό ότι παραλήφθηκε. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι η επιστολή Τεκμήριο 6, επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση
4. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεσην επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [2]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Η Καθ' ης η Αίτηση 1να είναι θέσμιος ενοικιαστής. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εκ μέρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στην Καθ' ου η Αίτηση 1, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. (η) Ή εάν αυτά έχουν καταβληθεί, ο ενοικιαστής διαρκούσης της ενοικιάσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο. Δυνάμει του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2020 (Ν.3(Ι)/20), προστέθηκαν στην παράγραφο (α) του εδαφίου 1 του άρθρου 11, δύο νέες υποπαράγραφοι: «(ii) απάντηση σε καταχωριζόμενη δυνάμει της υποπαραγράφου (i) αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραμματέα του Δικαστηρίου μόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το αναφερόμενο στην αίτηση οφειλόμενο ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραμματέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών

(3)ημερών ενώπιον του Δικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του Δικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση» «(iii) σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος έξωσης μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη ως ανωτέρω, το Δικαστήριο δύναται να καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με το διάταγμα έξωσης ο οποίος δεν δύναται να είναι μικρότερος των ενενήντα

(90)ημερών.» Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, πληρούνται. Εγγύηση και θέσμια ενοικίαση: Λεκτικό: Την Εγγύηση υπέγραψαν οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3. Την υπογραφή της Εγγύησης στο Τεκμήριο 2, παραδέχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στη μαρτυρία του. Το λεκτικό της εγγύησης έχει ως εξής: «Με την παρούσα εγγυούμεθα την πιστή τήρηση από τους Ενοικιαστές όλων των όρων και υποχρεώσουν που απορρέουν από αυτό το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η εγγύηση μας είναι δεσμευτική για μας και θα εξακολουθήσει να καλύπτει κάθε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας είτε λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου, ανεξάρτητα αν ειδοποιηθήκαμε ή όχι για την παράταση αυτή, ως επίσης και σε περίπτωση που ο Ιδιοκτήτης ανεχθεί ή αποδεχθεί παρατάσεις πληρωμής ανεξάρτητα αν ελάβαμε ή όχι γνώση γι' αυτό. Όλα αυτά θα ισχύουν ανεξάρτητα αν μας δόθηκε ή όχι προηγουμένως ειδοποίηση και εξακολουθούμε να ευθυνόμαστε σαν εγγυητές μέχρι την εκκένωση και παράδοση της ελεύθερης κατοχής του «κτήματος» στον ιδιοκτήτη του. Η Εγγύηση αυτή υπογράφτηκε από τους εγγυητές ταυτόχρονα με την υπογραφή του πιο πάνω εγγράφου.» [υπογράμμιση του Δικαστηρίου] Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Πέραν του πιο πάνω αποσπάσματος, το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16 της αυθεντίας Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην προκείμενη περίπτωση, το κείμενο της εγγύησης αναφέρεται σε συνέχιση της ισχύος της εγγύησης σε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης. Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [3]. Στην παρούσα περίπτωση, το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν περιλάμβανε πρόνοια ανανέωσης, πλην της αναφοράς στο ύψος του ενοικίου σε παράταση της ενοικίασης πέραν των δύο ετών (βλέπετε πιο πάνω), όμως αυτό θα ρυθμιζόταν με νέα συμφωνία. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές και ξεκάθαρο λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [4]. Στην αυθεντία Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δεν δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν, δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Α.Ρ. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου

(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφή του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows

(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για την ενοικιάστρια, η οποία κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1. Περαιτέρω, το ενοικιαστήριο έγγραφο υπεγράφη από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και ανέλαβε την κατοχή του επίδικου καταστήματος δυνάμει αυτού. Οι Εγγυητές είναι ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και η τότε σύζυγος του. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου Τεκμήριο 2 και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες. Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω).» Είναι η κρίση μου ότι, από το λεκτικό της εγγύησης που δόθηκε, προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο, η παραχώρηση εγγύησης για την καταβολή του ενοικίου κατά τη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή κατά την παράταση της ενοικίασης δυνάμει εφαρμογής του Νόμου. Κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2, είναι υπόλογος για οποιαδήποτε καθυστερημένα και οφειλόμενα υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοίκια, μετά τη λήξη ή τον τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης. Δεν αποφαίνομαι για την Καθ' ης η Αίτηση 3, καθότι η υπόθεση δεν προωθήθηκε εναντίον της και δεν την έχουμε ακούσει. Εγκατάλειψη δικαιώματος: Είναι νομολογημένο πως ισχυρισμοί για εγκατάλειψη δικαιώματος (waiver), συγκατάνευση (acquiescence) ή νομικό κώλυμα (estoppel) πρέπει να διατυπώνονται ρητά στα δικόγραφα, άλλως το Δικαστήριο δεν μπορεί να τους εξετάσει έστω και εάν υπάρχει σχετική μαρτυρία. Βλέπετε σχετικά Πούρικκος v. Σάββα και άλλων

(1991)1 Α.Α.Δ. 507, στη σελίδα 519 και την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Ι. Πογιατζή [5]. Στην Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, δεν υπάρχει σχετική δικογράφηση. Ούτε υπάρχει ενώπιον μας ικανοποιητική αποδεκτή μαρτυρία η οποία να υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια εγκατέλειψε τα δικαιώματα της να στραφεί εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 vis a vis τις υποχρεώσεις της ως ενοικιάστριας, δυνάμει του λήξαντος ενοικιαστηρίου εγγράφου και της θέσμιας ενοικίασης. H αποδοχή ενοικίου εκ μέρους του ιδιοκτήτη το οποίο κατέβαλε και/ή καταβάλλει ο θέσμιος ενοικιαστής του, δεν αποτελεί εγκατάλειψη του δικαιώματος του να προχωρήσει με την προώθηση λόγου έξωσης για τον οποίο έστειλε την νενομισμένη ειδοποίηση στον ενοικιαστή του. Η κατάληξη στο αντίθετο συμπέρασμα θα ισοδυναμούσε με τη δωρεάν παραμονή του ενοικιαστή στο μίσθιο και χρήση αυτού, μετά την παραλαβή ειδοποίησης δυνάμει του άρθρου 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης από το Δικαστήριο. Το σύγγραμμα Megary's The Rent Acts, 10 έκδοση, πραγματεύεται το θέμα της αποδοχής ενοικίου και τι σημαίνει τέτοια αποδοχή, στον Τόμο 1, σελίδες 228 - 231. Είναι σημαντικό να διαχωρίσει κάποιος τι νομικό αποτέλεσμα έχει η αποδοχή ενοικίου στις ενοικιάσεις που δεν είναι ενοικιοστασιακές και τι νομικό αποτέλεσμα έχει στις ενοικιοστασιακές ενοικιάσεις. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 229 - 230: "(

1. b)Tenancies within the Acts. The law is otherwise in the case of tenancies within the Acts. Not even the payment and acceptance of rent as such will give rise to the inference of a new tenancy; for whether the contractual tenancy was determined by notice to quit or by the expiry of a fixed term, the landlord had no option but to permit the tenant to remain. .....If the acceptance of rent can be explained on some footing other than the creation of a contractual tenancy, e.g., by reasons of an actual or possible statutory right to remain, no new tenancy will be inferred. (
2. c)The statutory provision. ......Accordingly, the principle that no new tenancy is to be inferred from the acceptance of rent in respect of a tenancy within the Acts has been applied by the courts to cases where the statutory period is exceeded, and to cases where the tenancy determined not by notice to quit but by the expiry of the fixed term for which it was granted. The principle also applies where rent is accepted after the commencement of proceedings for possession, or during an adjournment of the hearing." Τα πιο πάνω είναι σε πλήρη ταύτιση με τη βασική αρχή του αμετακίνητου του θέσμιου ενοικιαστή. Ο ιδιοκτήτης δεν δύναται να του στερήσει την κατοχή του μίσθιου χωρίς διαταγή του Δικαστηρίου και ο θέσμιος ενοικιαστής καταβάλλει στον ιδιοκτήτη ένα αντάλλαγμα για την κατοχή και χρήση του μίσθιου. Στις περιπτώσεις που ο ενοικιαστής είναι ήδη θέσμιος, η αποδοχή ενοικίου δεν δεικνύει τη δημιουργία νέας ενοικίασης ή την εγκατάλειψη οποιουδήποτε δικαιώματος του ιδιοκτήτη να προωθήσει απαίτηση για θεραπεία με βάση την περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσία, ενώ τα χρήματα τα οποία καταβάλλονται εν τω μεταξύ, αποτελούν ενδιάμεσα οφέλη (mesne profits). Έχω επίσης καθοδηγηθεί από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 27, σελίδα 334, παράγραφο 430, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα, κάτω από την επικεφαλίδα What acts amount to waiver: «However, if the landlord has already shown a final determination to take advantage of the forfeiture, for instance by commencing an action to recover possession, no subsequent act, whether receipt of rent, or distress, or otherwise, will operate as a waiver.» Βλέπετε επίσης το σύγγραμμα Woodfall Landlord & Tenant, παράγραφοι 17.092 και 17.100 [6]. Κρίνω ότι ο ιδιοκτήτης, δια της αποδοχής ποσού €800.- προς πλήρη εξόφληση του ενοικίου ενός μηνός, δεν εγκατέλειψε το δικαίωμα του να προωθήσει το συγκεκριμένο λόγο έξωσης. Είναι επίσης η κρίση μου, ότι το γεγονός από μόνο του, πως η Αιτήτρια εξέδωσε μία απόδειξη το Φεβρουάριο 2015, ότι εισπράχθηκε ποσό €800.- προς εξόφληση ενοικίου, μήτε ακυρώνει τις προηγούμενες αποδείξεις είσπραξης, μήτε ακυρώνει τις μεταγενέστερες. Η δε συνέχιση της είσπραξης ποσού εκ €800.- από την Αιτήτρια, δεν την εμποδίζει να προωθήσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και να ζητεί Διάταγμα έξωσης της ενοικιάστριας της από το επίδικο υποστατικό. Προδικαστικές ενστάσεις: Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εγείρουν στο δικόγραφο τους, πέντε προδικαστικές ενστάσεις (βλέπετε πιο πάνω). Ως εμφαίνεται από την πιο πάνω ανάλυση και την παράθεση των πραγματικών γεγονότων, όλες αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. Αναστολή διατάγματος έξωσης: Το άρθρο 11

(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Το Δικαστήριον, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσα το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελαν συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους.» Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχει και χρησιμοποιεί το επίδικο υποστατικό για πολλά χρόνια. Συνεπώς, κρίνουμε ότι υπάρχει λόγος άσκησης της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της αναστολής εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης, για περίοδο δώδεκα

(12)μηνών, υπό των κατάλληλων όρων, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να εξεύρει και να μετακομίσει σε άλλο υποστατικό. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ανάκτησης κατοχής του καταστήματος με αριθμό 13Γ, επί της Λεωφόρου Καντάρας, 1027 Λευκωσία. Η εκτέλεση του Διατάγματος αναστέλλεται για περίοδο δώδεκα

(12)μηνών από σήμερα, ήτοι μέχρι την 11.10.2025 περιλαμβανομένης, νοουμένου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2, καταβάλουν στην Αιτήτρια παν ποσό ενοικίου σήμερα οφειλόμενο και το οποίο θα προκύψει εν τω μεταξύ, εντός τριών

(3)μηνών από την έκδοση της παρούσας απόφασης, ήτοι μέχρι 11.1.2025, περιλαμβανομένης. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €99.270 (αφού λήφθηκε υπόψην ότι για το μήνα Δεκέμβριο 2014 το ποσό που εισπράχθηκε ήταν προς εξόφληση), ως υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων για το επίδικο υποστατικό για την περίοδο από τον Νοέμβριο 2012 μέχρι τον Οκτώβριο 2023, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €1.420 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την 1.11.2023 μέχρι την παράδοση της κατοχής, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €1.420 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι τελείας εξόφλησης. (γ) Δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €100.000 - €500.000. Η εκτέλεση του Διατάγματος αναστέλλεται αρχικά από σήμερα μέχρι την 11.1.2025 και, νοουμένου ότι την ή μέχρι την 11.1.2025, εξοφληθούν τα ποσά των οφειλόμενων ενοικίων και ενδιαμέσων οφελών ως ανωτέρω, μέχρι και περιλαμβανομένου των ενδιαμέσων οφελών του μήνα Ιανουαρίου 2025, τότε θα αναστέλλεται από μήνα σε μήνα, για την υπόλοιπη περίοδο των δώδεκα

(12)μηνών από σήμερα, νοουμένου ότι την 1ην ημέρα εκάστου επομένου μηνός, αρχής γενομένης την 1.2.2025, με επτά

(7)μέρες χάρη, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 θα καταβάλλουν στην Αιτήτρια το μηνιαίο ενδιάμεσο όφελος, ως ανωτέρω. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 2. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «29.-

(1)Τηρουμένων των σχετικών διατάξεων του περί Πολιτικής Δικονομίας διαδικαστικού κανονισμού και οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού εκδιδομένου δυνάμει του παρόντος Νόμους, οιαδήποτε ειδοποίησις, αίτησις, απαίτησις ή άλλο έγγραφον δυνάμει του παρόντος Νόμου υποβάλλεται εγγράφως και δύναται να επιδίδηται εις το πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή είτε προσωπικώς, είτε, δια της παραδόσεως τούτου δι' αυτό εις το τελευταίον γνωστόν μέρος διαμονής ή εργασίας του εν Κύπρω ή δια της αποστολής τούτου διά του ταχυδρομείου δι' ησφαλισμένης επιστολής απευθυνομένης εις αυτό εις την τελευταίαν γνωστήν ταχυδρομικήν του διεύθυνσιν εν Κύπρω, το δε πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή περιλαμβάνει οιονδήποτε αντιπρόσωπον τοιούτου προσώπου δεόντως εξουσιοδοτημένον προς τούτο. Νοείται ότι σε κάθε περίπτωση δύναται να γίνει ιδιωτική επίδοση με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης της ηλεκτρονικής επίδοσης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα του Δικαστηρίου: Νοείται περαιτέρω ότι επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δύναται να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεθνή σύμβαση, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό που ισχύει στη Δημοκρατία.» [2] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [3] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [4] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.

1. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση [5] «Η συγκατάνευση ή εγκατάλειψη δικαιωμάτων (waiver) συνιστά ένα είδος του νομικού κωλύματος που είναι γνωστό στο Κοινοδίκαιο ως 'estoppel'. Δέστε επί του προκειμένου το Σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleading, 12 έκδοση, σ.
2. Στη σ. 1056 του ιδίου συγγράμματος αναφέρεται ότι απαιτείται ειδική αναφορά του estoppel στα δικόγραφα όχι μόνο γιατί είναι ένα ουσιώδες γεγονός, αλλά επίσης γιατί εγείρει θέματα που είναι δυνατό να θέσουν τον αντίδικο προ εκπλήξεως, και γιατί συνήθως εγείρει θέματα πραγματικά που δεν πηγάζουν από το προηγούμενο δικόγραφο. Η πρόνοια της Δ.19 θ. 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ορθά ερμηνευόμενη, επιβάλλει την ίδια υποχρέωση.» [6] 17.092 «Waiver of forfeiture - Legal basis of waiver of forfeiture: By waiver of forfeiture (an expression often used in the old cases) is meant waiver of the right to forfeit. Waiver cannot occur once the forfeiture has been effected, whether by physical re-entry or by proceedings.» 17.100«No waiver by acceptance of rent, distress, etc., after re-entry: Service of a writ containing an unequivocal claim for possession, or an unequivocal claim for a declaration of title to possession, operates as a final election to determine the lease. Accordingly, if the landlord brings proceedings for forfeiture, and afterwards accepts rent, or purports to distrain, or relies on a subsequent non-payment of rent as a ground for forfeiture, there is no waiver.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο