← Κύπρος

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΦΟΥ δια του Μητροπολίτη Πάφου Κου Γεωργίου ν. Ανδρέα Χρ. Ησαΐα, Αρ. Αίτησης: Ε2/2021, 11/11/2024

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΦΟΥ δια του Μητροπολίτη Πάφου Κου Γεωργίου ν. Ανδρέα Χρ. Ησαΐα, Αρ. Αίτησης: Ε2/2021, 11/11/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Δ. Κεμιτζή, Κ. Θεοδώρου, Μελών Αρ. Αίτησης: Ε2/2021 Μεταξύ: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΦΟΥ δια του Μητροπολίτη Πάφου Κου Γεωργίου Αιτητών -και- Ανδρέα Χρ. Ησαΐα, Πάφος Καθ' ου η Αίτηση ------------------------------ Ημερομηνία: 11.11.2024 Εμφανίσεις: Για Αιτητές : κ. Π. Ευθυμίου για κ.κ. Παύλος Γ. Ευθυμίου ΔΕΠΕ Για Καθ' ου η αίτηση: κα Μ. Σταυρινού για κ.κ. ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΚΛΕΟΥΒΟΥΛΟΥ ΔΕΠΕ -------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση, που έχει ως αντικείμενο την ενοικιαστική σχέση μεταξύ των διαδίκων, οι Αιτητές αξιώνουν την έκδοση από το Δικαστήριο, διατάγματος ανάκτησης της κατοχής αριθμού καταστημάτων στην Πάφο (που στο εξής θα αναφέρονται ως "το μίσθιο" ή "τα καταστήματα"), ιδιοκτησίας των ιδίων. Οι Αιτητές βασίζουν την απαίτησή τους αυτή στα άρθρα 11

(1)(α)(i) του Ν.23/1983 και αξιώνουν, επίσης, την έκδοση απόφασης σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση, για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, αποζημιώσεις, έξοδα και ΦΠΑ. Η Αίτηση: Υποστηρίζουν οι Αιτητές, μεταξύ άλλων, ότι: Το μίσθιο ενοικιάστηκε στον Καθ' ου η αίτηση, με τη σύμβαση ημερ. 07.02.1991, διάρκειας δύο ετών (από την 01.01.1991 μέχρι την 28.02.1993). Μετά την εκπνοή της σύμβασης (την 28.02.1993) ο Καθ' ου η αίτηση διατήρησε την κατοχή του μίσθιου και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Το τρέχον μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στο ποσό των €786,
  1. Ο Καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να εξοφλήσει τα ενοίκια της χρονικής περιόδου από 01.01.2001 μέχρι και 01.08.2020, που ανέρχονται σε €45.642,
  2. Παρά την επίδοση (στις 25.08.2020) σχετικής επιστολής, ημερ. 03.08.2020, ο Καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια και συνεχίζει να κατέχει το μίσθιο. Ο Καθ' ου κατέβαλε το ποσό των €1.500,00 μετά την επίδοση της ειδοποίησης. Απάντηση: Στην Απάντησή του, ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και τους ισχυρισμούς των Αιτητών (με εξαίρεση την παραδοχή της σύναψης της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης). Υποστηρίζει ότι: · το μηνιαίο ενοίκιο είχε συμφωνηθεί στα €500,00 από την 01.03.2013 και ότι η ενοικίαση αφορά δυο μόνο καταστήματα, με αριθμούς 28 και
  3. · Η περιοχή του μίσθιου αντιμετωπίζει διαχρονικά προβλήματα λόγω διαφόρων έργων στα πλαίσια ανάπλασής της και για αυτό τα ενοίκια στην περιοχή, περιλαμβανομένων και των ακινήτων των Αιτητών, παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα. Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν στην ακροαματική διαδικασία: Η διεύθυνση του μίσθιου και το γεγονός ότι βρίσκεται εντός ελεγχόμενης, από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, περιοχής, η ιδιοκτησία του, ο χρόνος αποπεράτωσής του (πριν την 31.12.1999) το γεγονός ότι το μίσθιο βρισκόταν υπό και/ή προς ενοικίαση πριν την 31.12.
  4. η σύναψη της γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 07.02.1991 (για τη χρονική περίοδο από την 01.03.1991 μέχρι 28.02.1993). Η χρήση του μίσθιου (ως εμπορικό κατάστημα). Η επίδοση στον Καθ' ου η αίτηση, της ειδοποίησης ημερ. 03.08.2020, στις 25.08.
  5. Ακροαματική διαδικασία: Παρουσιάστηκαν συνολικά τρεις μάρτυρες στη διαδικασία και η τελική απόφαση επιφυλάχθηκε στις 08.04.2024, μετά την παρουσίαση των τελικών αγορεύσεων των δυο πλευρών. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητών: Ο μάρτυρας των Αιτητών, Λάμπρος Κακαρούνας (Μ.Α.), βρίσκεται στην υπηρεσία των Αιτητών, από τον Φεβρουάριο του
  6. Στη γραπτή δήλωση που παρουσίασε αναφέρει ότι τα καταστήματα που βρίσκονται στην Πάφο με αριθμούς 28 μέχρι 30, συμπληρώθηκαν και ήταν διαθέσιμα προς ενοικίαση πριν το έτος
  7. Ενοικιάστηκαν στον Καθ' ου η αίτηση για πρώτη φορά με τη συμφωνία ημερ. 07.02.
  8. Αναφέρθηκε στη διάρκεια της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης, στο αρχικό μηνιαίο ενοίκιο (Λ.Κ.250) και στο γεγονός πως μετά τη λήξη αυτής της ενοικίασης ο Καθ' ου η αίτηση διατήρησε την κατοχή των καταστημάτων ως θέσμιος ενοικιαστής. Το τελευταίο ενοίκιο ανέρχεται πλέον σε €786 μηνιαίως και ο Καθ' ου η αίτηση καθυστερεί να πληρώσει ενοίκια ύψους €45.642 που αφορούν την περίοδο από την 01.01.2001 μέχρι την 01.08.
  9. Με επιστολή του συνηγόρου τους, ημερομηνίας 03.08.2020, οι Αιτητές απαίτησαν την εξόφληση του ποσού αυτού εντός 21 ημερών, αλλά ο Καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί και διατηρεί μέχρι σήμερα την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έχει συναφθεί άλλη γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και το μηνιαίο ενοίκιο των €786 συμφωνήθηκε προφορικά. Με παραπομπή στην κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο αρ.4) υποδείχθηκε στον μάρτυρα και αυτός συμφώνησε, ότι ο Καθ' ου η αίτηση: · δεν αποδέχτηκε την 01.03.2003 την αύξηση σε Λ.Κ.456 και συνέχισε να καταβάλλει το ποσό των Λ.Κ.
  10. · δεν αποδέχτηκε ούτε την αύξηση που του επιβλήθηκε την 01.03.2005 στα Λ.Κ.519 και συνέχισε να καταβάλλει Λ.Κ.400, μηνιαίως. · δεν αποδέχτηκε την αύξησή σε Λ.Κ.506, ούτε τις αυξήσεις σε €864,55 και €933, αντίστοιχα. · παρά τη χρέωσή του με €786 ως μηνιαίο ενοίκιο, από τις 15.03.2013, ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλλε από τότε και στη συνέχεια, το ποσό των €500, μόνο. Ερωτώμενος σχετικά ο μάρτυρας, ανέφερε ότι η αύξηση στο ενοίκιο επιβαλλόταν κάθε δύο έτη, ενώ για τα έτη 2007 μέχρι και 2009 η αύξηση αφαιρέθηκε από όλους τους ενοικιαστές των Αιτητών. Δεν γνωρίζει κατά πόσο οι Αιτητές είχαν αποταθεί στο Δικαστήριο για καθορισμό του ενοικίου. Από το έτος 2008, δεν έχουν επιβληθεί νέες αυξήσεις και η απόφαση για την επιβολή αυξήσεων λήφθηκε από το νέο Οικονομικό Συμβούλιο που συστάθηκε τον Μάρτιο του 2023, με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Πάφου. Πριν την ίδρυση του Οικονομικού Συμβουλίου, τις αποφάσεις έπαιρνε ο ίδιος ο Μητροπολίτης Πάφου. Δεν γνωρίζει ο μάρτυρας ποια περίοδο αφορά το χρεωστικό υπόλοιπο του τεκμηρίου αρ.4, (ενοίκια ύψους €58.866). Ετοίμασε ο ίδιος το τεκμήριο 4, βασιζόμενος στη "συμφωνία του 2011". Είχε επισκεφθεί τότε την Μητρόπολη ο Καθ' ου και ζήτησε να μειωθεί το ενοίκιο στο ποσό των €786 (από €933 που ήταν από τον Μάρτιο του 2009) και αποδέχτηκαν οι Αιτητές, με συνέπεια τη διαγραφή του υπόλοιπου που υπήρχε και την πληρωμή αυτού του ποσού από τον Καθ' ου η αίτηση. Δεν γνωρίζει τις συνθήκες υπό τις οποίες είχε αυξηθεί το ενοίκιο τον Μάρτιο του
  11. Αποδέχτηκε την υποβολή ότι τον Μάρτιο του 2013, συναντήθηκε ο Καθ' ου με τον τότε Μητροπολίτη. Αρνήθηκε ότι συμφωνήθηκε τότε η μείωση του ενοικίου σε €500 μηνιαίως (αφού ο Μητροπολίτης δεν του έδωσε τέτοιες οδηγίες). Διαφώνησε με την υποβολή ότι τα διπλανά καταστήματα (ιδιοκτησίας των Αιτητών) ενοικιάζονται προς €250 μηνιαίως, αλλά ο Καθ' ου κατέχει τριπλό κατάστημα και για αυτό χρεώνεται με €
  12. Συμφώνησε ότι δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων πριν το
  13. Αξιολόγηση Μ.Α.: Ο Μ.Α. μου έχει κάνει σχετικά, μόνο καλή εντύπωση. Σημειώνω τα εξής σχετικά με τη μαρτυρία που παρουσίασε. (α) η προσωπική του γνώση ανάγεται στο έτος 2008 και ακόλουθα, ενώ περιορίζεται στα ποσά που ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλλε ως ενοίκια, αφού (β) η μαρτυρία του ως προς τη σύναψη προφορικών "συμφωνιών" για αύξηση του ενοικίου δεν προκύπτει από ίδια γνώση, αλλά αποτελεί ερμηνεία του περιεχομένου της κατάστασης λογαριασμού που παρουσίασε. (γ) στην αντεξέτασή του, παραδέχτηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν αποδέχτηκε τις αυξήσεις ανά διετία και αυτό αποτελεί ανατροπή της κυρίως εξέτασης και προφανή αντίφαση με αυτή. Η αντίφαση αυτή είναι σοβαρή και ανατρέπει πλήρως τον ισχυρισμό περί σύναψης προφορικών συμφωνιών. Από τη μαρτυρία του Μ.Α., αποδέχομαι τα γεγονότα για τα οποία δεν αντεξετάστηκε, και επίσης, ότι οι οικονομικές καταστάσεις που παρουσίασε καταδεικνύουν τις χρεώσεις των Αιτητών και τα ποσά που εισέπραξαν από τον Καθ' ου η αίτηση, αλλά δεν αποδέχομαι την ερμηνεία που επιχείρησε να δώσει σε αυτές. Καθ' ου η αίτηση: Ο Καθ' ου η αίτηση παρουσιάστηκε ως πρώτος μάρτυρας για την υπόθεσή του, (Μ.Κ.1). Στη γραπτή δήλωσή του, ο Καθ' ου η αίτηση υποστηρίζει ότι το ενοίκιο καθορίστηκε από τον Μάρτιο του 2013 στα €500 μηνιαίως, ενώ το ποσό των €786 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Παρά την ύπαρξη της θέσμιας ενοικίασης, οι Αιτητές επιμένουν να τον χρεώνουν με αυθαίρετες αυξήσεις και να παρουσιάζουν μία κατάσταση οφειλών που δεν δικαιολογείται. Αρνείται την ορθότητα του τεκμηρίου αρ.4 υποστηρίζοντας ότι λόγω των περιστάσεων που επηρεάζουν την περιοχή του μίσθιου οι Αιτητές για να διατηρήσουν τις ενοικιάσεις τους, υποχρεώθηκαν να μειώνουν τα ενοίκια και αυτό περιλάμβανε και το μίσθιο. Στην περιοχή έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται οικοδομικά έργα που είχαν μεγάλη διάρκεια. Αυτά αφορούσαν διανοίξεις δρόμων, πεζοδρόμια, ύδρευση, ηλεκτροδότηση, αποχετεύσεις και χώρους στάθμευσης. Η ελεύθερη προσβασιμότητα, η επισκεψιμότητα και η καθαριότητα της περιοχής ήταν περιορισμένες και επηρέαζαν την ορθή λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων, όπως και το μίσθιο. Επειδή κενώνονταν τα καταστήματά τους, οι Αιτητές τα ενοικίαζαν εκ νέου με πολύ μικρότερο ενοίκιο, με αποτέλεσμα σήμερα κάποιοι ενοικιαστές να πληρώνουν €200 το μήνα. Απόδειξη των προβλημάτων που υπήρχαν στην περιοχή είναι η διαγραφή για το έτος 2016 του ήμισυ των ενοικίων από τις χρεώσεις προς τους ενοικιαστές και για το έτος 2020 η διαγραφή ενός ενοικίου, ως στήριξη λόγω της πανδημίας. Τον Μάρτιο του 2013, με δική του συνάντηση με τον τότε Μητροπολίτη Πάφου συμφωνήθηκε το ενοίκιο του μίσθιου στα €500 μηνιαίως, από 3/
  14. Αυτό το ποσό οφείλει να καταβάλλει, έκτοτε, στους Αιτητές και όχι το ποσό των €
  15. Ουδέποτε αποδέχτηκε τα €786, αλλά αναγκάστηκε να το πληρώνει υπό τον φόβο της απώλειας του μίσθιου. Συνεχώς διαμαρτυρόταν για αυτό, με αποκορύφωμα τη συνάντηση με τον Μητροπολίτη και τη συμφωνία για τα €
  16. Ο Μητροπολίτης έδωσε οδηγίες στον Μ.Α.1, στην παρουσία του, να διαγράψει τις μέχρι τότε χρεώσεις που υπερέβαιναν τα €
  17. Αυτό ουδέποτε έγινε. Με επιστολή, μέσω του δικηγόρου του, ημερομηνίας 01.09.2020, ζήτησε την ανάλυση που να δικαιολογεί τις τότε αξιώσεις των Αιτητών, αλλά ουδέποτε του δόθηκε. Είναι λανθασμένη η έννοια του "τριπλού" καταστήματος που αναφέρεται στο ενοικιαστήριο, διότι τα καταστήματα που νοικιάζει είναι δύο (με αριθμούς 28,
  18. Το κατάστημα 29 βρίσκεται στην απέναντι μεριά του δρόμου). Αυτά έχουν μεν ελαφρώς μεγαλύτερο εμβαδόν από τα υπόλοιπα καταστήματα στην ίδια σειρά, αλλά όχι τόσο ώστε να θεωρούνται ως τρία καταστήματα. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας συμφώνησε με κάποιες από τις πιστώσεις του τεκμηρίου αρ.4 (πληρωμές των ποσών των Λ.Κ.400 και Λ.Κ.460) επικαλούμενος συνεχώς τη συμφωνία του Μαρτίου 2013 για ποσό ενοικίου €
  19. Το τεκμήριο 4 δεν το έχει ξαναδεί προηγούμενα και δεν συμφωνεί με τα ποσά. Παραδέχτηκε πως πλήρωνε το ποσό των €786 ως ενοίκιο μέχρι τον Φεβρουάριο 2013, λόγω του φόβου ότι θα απωλέσει το μίσθιο. Αυτό δεν γινόταν κάθε μήνα, αφού τα έργα ανάπλασης της περιοχής (διότι η Πάφος είχε ανακηρυχθεί Πολιτιστική Πρωτεύουσα) δεν επέτρεπαν την εύκολη πρόσβαση στο μίσθιο. Η συμφωνία του Μαρτίου του 2013, έγινε με τον τότε Μητροπολίτη και ήταν 7συμφωνία κυρίων. Δεν ζήτησε οτιδήποτε γραπτώς διότι έτσι λειτουργούσε η Μητρόπολη. Αξιολόγηση Μ.Κ.1 Ο Καθ΄ ου η Αίτηση μου έχει, επίσης, κάνει σχετικά μόνο, καλή εντύπωση. Αποδέχομαι τα όσα ανέφερε για τις συνθήκες που επικρατούσαν, κατά καιρούς, στην περιοχή του μίσθιου, αφού αυτά επιβεβαιώθηκαν και από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.
  20. Η αναφορά του, ωστόσο, σε καταβολή ενοικίου υπό καθεστώς «φόβου», δεν τεκμηριώθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Ούτε και η σύναψη συμφωνίας, τον Μάρτιο του 2016, με τον τότε Μητροπολίτη έχει τεκμηριωθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Θα ανέμενε κάποιος ότι γι΄ αυτό το σημαντικό, για τον Καθ΄ ου η Αίτηση, ζήτημα, θα φρόντιζε να επιβεβαιώσει τη σύναψη της συμφωνίας με κάποιο τρόπο (είτε με ανάλογη χρέωση στο τεκμήριο 4, με ανταλλαγή αλληλογραφίας ή εξοφλητική απόδειξη, κ.λ.π.). Εφόσον οι Αιτητές, συνέχισαν να χρεώνουν μεγαλύτερα ποσά στον Καθ΄ ου η Αίτηση δεν είναι δυνατή η επιβεβαίωση της σύναψης συμφωνίας. Πέραν τούτου, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του Καθ΄ ου η Αίτηση, αφού αυτός υπήρξε σταθερός μάρτυρας και απαντούσε με σαφήνεια και αμεσότητα, χωρίς σημαντικές αντιφάσεις. Ο δεύτερος μάρτυρας του Καθ' ου η αίτηση, Κωνσταντίνος Γεωργίου (Μ.Κ.2) είναι εκτιμητής ακινήτων, από το έτος
  21. Κατέχει επίσης πτυχίο αγρονόμου και τοπογράφου μηχανικού. Αναγνώρισε το τεκμήριο αρ.9 ως δική του έκθεση, η οποία περιγράφει την τοποθεσία του επίδικου υποστατικού και περιέχει μια ιστορική αναδρομή της περιοχής και μία αναδρομή στην οικονομία της περιοχής για τη χρονική περίοδο από το 2013 μέχρι τον Μάρτιο του 2022 (ημερομηνία της έκθεσης). Έχει λάβει υπόψη του τις ενοικιάσεις στην περιοχή και κατέχει στοιχεία τα οποία παρουσίασε ως τεκμήριο 10 που υποστηρίζουν ότι η λειτουργία του μεγάλου εμπορικού κέντρου της Πάφου (Mall) έχει πλήξει το ιστορικό εμπορικό κέντρο της πόλης (δηλ. την τοποθεσία του μίσθιου). Δεν έχει προβεί σε εκτίμηση για το δίκαιο ενοίκιο του επίδικου υποστατικού, αλλά ρωτώντας έχει διαπιστώσει ότι τα καταστήματα απέναντι από το επίδικο, με ίδιο εμβαδόν, ενοικιάζονται προς €200 - €250 τον μήνα το καθένα. Κατά τη γνώμη του, το λογικό ενοίκιο για το επίδικο θα ήταν €400 - €450 τον μήνα. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι γνωρίζει την περιοχή και έχει προβεί σε εκτιμήσεις και για τους Αιτητές από το έτος 2007, οι οποίοι κατέχουν αρκετά ακίνητα στη συγκεκριμένη περιοχή και έτσι έχει γνώση των ενοικίων. Το εμβαδόν των καταστημάτων που νοικιάζει ο Καθ' ου η αίτηση είναι 90 m² και αφορούν δυο καταστήματα, με ξεχωριστούς τίτλους, τα οποία έχουν ενοποιηθεί. Αυτά τα στοιχεία έλαβε από την ιστοσελίδα του Κτηματολογίου, ενώ η αναφορά σε τρία καταστήματα είναι λανθασμένη. Όταν του υποδείχτηκε από το Δικαστήριο το τεκμήριο αρ.5[1], ο μάρτυρας δεν ήταν σίγουρος αν έλαβε υπόψη του το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3706, ενώ θυμάται τα ακίνητα με αρ. 3707,
  22. Η αμοιβή του για την έκθεση που ετοίμασε ανέρχεται σε €400 και αυτά του καταβλήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση. Αξιολόγηση του Μ.Κ.2: Στη βάση των προσόντων και της πείρας του, αποδέχομαι τον μάρτυρα ως εμπειρογνώμονα. Μου έχει κάνει σχετικά καλή εντύπωση αυτός ο μάρτυρας. Στην απουσία, όμως, διενέργειας εκτίμησης, δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή η γνώμη του αναφορικά με το ύψος του δίκαιου ενοικίου του μίσθιου. Όπως προβλέπεται στη σχετική νομολογία[2], η γνώμη των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων δεν γίνεται αυτοδίκαια αποδεκτή, διότι «οι εμπειρογνώμονες οφείλουν να παρέχουν στο Δικαστήριο τέτοια στοιχεία ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους». Ως προς την αβεβαιότητά του σχετικά με τους αριθμούς εγγραφής των ακινήτων, βρίσκω ασήμαντη αυτή την ασάφεια. Πέραν των πιο πάνω, αποδέχομαι ως ορθή την έρευνα και τη γνώμη του όσον αφορά τις μετρήσεις του, τα χαρακτηριστικά των υποστατικών της περιοχής, καθώς και της ίδιας της περιοχής του μίσθιου. Ευρήματα Δικαστηρίου: Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, βρίσκω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Οι Αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του μίσθιου. Αυτό βρίσκεται σε ελεγχόμενη, δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (Ν.23/83) και της Κ.Δ.Π. 519/2007, περιοχή και συμπληρώθηκε και προσφερόταν προς ενοικίαση πριν την 31.12.
  23. Το μίσθιο νοικιάστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση, με γραπτή συμφωνία ενοικίασης ημερ. 07.02.1991 (για τη χρονική περίοδο από την 01.03.1991 μέχρι 28.02.1993). Το αρχικό ενοίκιο ήταν Λ.Κ.
  24. Η συμφωνία εξέπνευσε την 28.02.1993 και ο Καθ' ου η αίτηση συνέχισε να κατέχει το μίσθιο. Στα έτη που ακολούθησαν την εκπνοή της συμφωνίας ενοικίασης, ο Καθ' ου η αίτηση (σύμφωνα με το τεκμήριο αρ.4), κατέβαλλε μηνιαίο ενοίκιο, στους Αιτητές, ως εξής: · Μέχρι τον Ιούλιο του 2001, ποσό Λ.Κ.372, μηνιαίως. · Από την 01.08.2001, ποσό Λ.Κ.400, μηνιαίως. · Από την 01.06.2005, ποσό Λ.Κ.460, μηνιαίως (το οποίο μετατράπηκε σε €786 με την αλλαγή του νομίσματος από την 01.01.2008). · Από την 01.03.2013, ποσό €500, μηνιαίως. Οι Αιτητές επέδωσαν (στις 25.08.2020) στον Καθ' ου η αίτηση την ειδοποίηση ημερομηνίας 03.08.2020, με την οποία αυτός κλήθηκε να εξοφλήσει το ποσό των €45.642, εντός 21 ημερών. Ο Καθ' ου η αίτηση απάντησε μέσω των δικηγόρων του. Aκολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης έξωσης (στις 08.02.2021) και η επίδοση στον Καθ' ου η αίτηση, στις 11.02.
  25. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Βάρος Απόδειξης: Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Οι Αιτητές, φέρουν το βάρος απόδειξης των απαιτήσεών τους, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων [ βλ. Χρυσάνθου ν. Φραντζή
(2010)1 Α.Α.Δ. 1295, Μπούλος Μαρσέλ ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, και Σοφοκλέους ν. Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 ]. Α. Απαίτηση για ανάκτηση της κατοχής: Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83, όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο 11. Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11
(1)(α)(i) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α)(i) Εις περίπτωσιν Καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α)(i) του Νόμου, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, είναι οι εξής: Οι Αιτητές να είναι ιδιοκτήτες του μίσθιου. Το μίσθιο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Ο Καθ' ου η αίτηση να είναι θέσμιος ενοικιαστής. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο, για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στον θέσμιο ενοικιαστή. Κατά την καταχώριση της Αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί. Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η αίτηση, χωρίς ο τελευταίος να έχει πληρώσει "παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο [.]". Εξετάζονται πιο κάτω, αναλυτικά, οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α)(i):
  1. Ιδιοκτησία: Η ιδιοκτησία του μίσθιου δεν αμφισβητήθηκε και στην βάση του τεκμηρίου αρ.5[3] αυτή έχει αποδειχθεί.
  2. Ενοικιοστασιακό ακίνητο: Στη βάση και πάλι του τεκμηρίου αρ.5, προκύπτει πως το μίσθιο βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει της Κ.Δ.Π. 519/07 (στο Δήμο Πάφου) και εφόσον ενοικιάστηκε στον Καθ' ου η αίτηση στο έτος 1991, συνάγεται πως έχει συμπληρωθεί και ενοικιαστεί πριν την 31.12.
  3. Πληρούνται και αυτές οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας.
  4. Θέσμιος ενοικιαστής: Ο ορισμός του "θέσμιου ενοικιαστή" απαντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, το οποίο, μεταξύ άλλων, προνοεί τα εξής: «"θέσμιος ενοικιαστής" σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον [...]» Δεν έχει αμφισβητηθεί το γεγονός πως η συμβατική, μεταξύ των διαδίκων, ενοικίαση, εξέπνευσε την 28.02.1993 και πως ο Καθ' ου η αίτηση συνέχισε να διατηρεί την κατοχή του μίσθιου, έχοντας αποκτήσει (από την 01.03.1993) την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή. Βρίσκω ότι και αυτή η προϋπόθεση της νομοθεσίας ικανοποιείται.
  5. Καθυστέρηση στην καταβολή νομίμως οφειλόμενου ενοικίου, για το οποίο επιδόθηκε ειδοποίηση στον Καθ' ου η αίτηση: Εδώ βρίσκεται η βασικότερη διαφωνία των διαδίκων. Σημειώνω εδώ το πολύ βασικό γεγονός του περιορισμού της απαίτησης των Αιτητών (μέσα από την τελική αγόρευση των συνηγόρων τους[4]) στο ποσό των €27.456 (από €45.642) και της παραδοχής ότι κατά την αποστολή της ειδοποίησης ημερ. 03.08.2020 ο Καθ' ου η αίτηση δεν καθυστερούσε την καταβολή του ποσού των €45.
  6. Υποστηρίζουν στην τελική τους αγόρευση οι Αιτητές, πως το ποσό των €26.026 που κατ' εκείνους όφειλε ο Καθ' ου η αίτηση στις 03.08.2020 αποτελεί την διαφορά μεταξύ των €786 (το κατ' ισχυρισμό συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο) και των €500 (το ενοίκιο που ο Αιτητής κατέβαλλε) για περίοδο 91 μηνών (από τον Φεβρουάριο 2013 μέχρι τον Αύγουστο 2020). Χωρίς να εξετάζω την ορθότητα του συλλογισμού των Αιτητών, αυτή η παραδοχή τους, εκθεμελιώνει την απαίτηση για έξωση του Καθ' ου η αίτηση, αφού η νομοθεσία απαιτεί να σταλεί στον θέσμιο ενοικιαστή ειδοποίηση για το πραγματικά οφειλόμενο ποσό. Η παραδοχή των Αιτητών ότι με την ειδοποίηση του άρθρου 11
(1)(α)(i) κάλεσαν τον Καθ΄ ου η Αίτηση να καταβάλει ποσό υπερδιπλάσιο από το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο, επηρεάζει την εγκυρότητα της ειδοποίησης. Θα πρέπει εδώ να αναφερθεί πως δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση η αρχή "εκ του μείζονος προκύπτει το έλασσον", αφού ο νομοθέτης θέτει ως προϋπόθεση για την καταχώρηση της Αίτησης έξωσης, την παράλειψη εξόφλησης "των νομίμως οφειλόμενων ενοικίων" (παρά την επίδοση της έγγραφης απαίτησης για καταβολή αυτού του οφειλόμενου ποσού). Η διαπίστωσή μου αυτή αποβαίνει μοιραία για την έκβαση της απαίτησης για έξωση του Καθ' ου η αίτηση. Παρόλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, θα εξετάσω και τις λοιπές προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α)(i) και στη συνέχεια θα ασχοληθώ με το ζήτημα του ύψους του καταβλητέου ενοικίου του μίσθιου κατά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης και τη χρηματική απαίτηση των Αιτητών.
  1. Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί: Μετά την επίδοση της ειδοποίησης ημερ. 03.08.2020, στον Καθ' ου η αίτηση, (στις 25.08.2020) αυτός κατέβαλε εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, το ποσό των €500 μόνο (στις 28.08.2020), ενώ η επόμενη πληρωμή ήταν επίσης €500 και έγινε την 01.10.
  3. Πάροδος άπρακτης της προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης: Η Αίτηση έξωσης καταχωρήθηκε στις 08.02.2021 και επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 11.02.
  4. Σύμφωνα με το τεκμήριο αρ.4, κανένα ποσό κατέβαλε ο Καθ' ου η αίτηση εντός της προθεσμίας των 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης. Η πληρωμή που ακολούθησε την επίδοση της Αίτησης, έγινε στις 14.04.2021 (για ποσό €500). Β. Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ ΕΝΟΙΚΙΑ Η δικογραφημένη θέση των Αιτητών, αναφορικά με το ζήτημα αυτό, είναι η εξής: "Το τρέχον συνολικό μηνιαίο ενοίκιο και/ή ενδιάμεσο κέρδος είναι €
  5. Λόγω μη πληρωμής ενοικίων για τους μήνες που καλύπτουν την περίοδο 1/1/01 μέχρι 1/8/2020 δηλαδή σύνολο €45642,00 οι αιτητές μέσω επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 3/8/20, ζήτησαν την πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών και παράλληλα τερμάτισαν την ενοικίαση. Η επιστολή ελήφθη από την Καθ' ης η αίτηση στις 25/8/20, αλλά αυτός παρέλειψε να εξοφλήσει τα καθυστερημένα ενοίκια."[5] Αυτή ήταν και η γραμμή της μαρτυρίας που παρουσίασαν οι Αιτητές, αφού ο Μ.Α. αυτά ανέφερε στο Δικαστήριο. Ωστόσο, στην τελική γραπτή αγόρευσή τους, οι Αιτητές άλλαξαν τη γραμμή τους. Τώρα υποστηρίζουν ότι: "Ανεξάρτητα από άλλες προηγούμενες καθυστερήσεις, όταν εστάλη η επιστολή των 21 ημερών στις 3/8/20, ο καθ' ου η αίτηση καθυστερούσε μόνο για την περίοδο αυτή 91 μήνες το μέρος του ενοικίου των €286,00 που απέκοπτε αυθαίρετα, δηλαδή €26.026,
  6. Είναι η θέση μας ότι, με τη δοθείσα μαρτυρία, ο καθ' ου η αίτηση πράγματι όταν του στάλθηκε η επιστολή των 21 ημερών από μέρους των αιτητών δηλαδή στις 3/8/2020, είχε παραλείψει να πληρώνει νόμιμα οφειλόμενα ενοίκια, της τάξης, των €26.026,00 και οι αιτητές δικαιωματικά προέβησαν, στα διαβήματα που προέβησαν και διεκδικούν την έξωση του, από τα επίδικα καταστήματα, στην βάση των προβλέψεων, της σχετικής νομοθεσίας. [.] Η σχετική ειδοποίηση προς τον καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 3/8/2020, επιδόθηκε προσωπικά σ' αυτόν και εις το στάδιο εκείνο καθυστερούσε, σύμφωνα με τους αιτητές το ποσό των €45.642,00." Πέραν από τη βασική νομική αρχή ότι δεν μπορεί να τίθεται μαρτυρία μέσω των αγορεύσεων στο Δικαστήριο, ο συλλογισμός των Αιτητών δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτός αφού δεν έχουν αποδείξει τη νομιμότητα των αυξήσεων που επέβαλλαν ανά διετία στον Καθ' ου η αίτηση (βλ. πιο κάτω). Επίσης, αυτή η θέση των Αιτητών δεν συνάδει με το δικόγραφό τους. Οι αυξήσεις ενοικίου στη Θέσμια Ενοικίαση (από το έτος 1993): Η σχετική πρόνοια της νομοθεσίας, βρίσκεται στο άρθρο 8 του Μέρους ΙΙΙ του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/1983, όπου προνοούνται τα εξής: 8.-
(1)Ουδεμία αύξησις ενοικίου κατοικιών ή καταστημάτων δύναται να επιβληθή επί θεσμίου ενοικιαστού πλην ως εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβάνεται.
(2)Είναι νόμιμον διά τον θέσμιον ενοικιαστήν ή τον ιδιοκτήτην οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εάν θεωρή εαυτόν ηδικημένον, να αποτείνηται δι' αιτήσεως εις το Δικαστήριον διά τον καθορισμόν του δικαίου ενοικίου του πληρωτέου εν σχέσει προς την τοιαύτην κατοικίαν ή κατάστημα: Νοείται ότι ουδεμία αίτησις καταχωρίζεται προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας καθ' ην ο ενοικιαστής έλαβε κατοχήν του ακινήτου ή από της ημερομηνίας της τελευταίας αύξησης ή μείωσης του ενοικίου. Νοείται περαιτέρω ότι είναι νόμιμον διά τον ιδιοκτήτην και τον ενοικιαστήν να έλθουν εις διαπραγματεύσεις και διά γραπτής συμφωνίας να συμφωνήσουν ετέραν αύξησιν του ενοικίου νοουμένου ότι η τελευταία αύτη αύξησις δεν θα υπερβαίνη το εκάστοτε καθοριζόμενον ανώτατον ποσοστόν αυξήσεως του ενοικίου συμφώνως προς τας διατάξεις του εδαφίου
(4)του παρόντος άρθρου και ότι ουδεμία τοιαύτη αύξησις θα λαμβάνη χώραν προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας καθ' ην ο ενοικιαστής έλαβε κατοχήν του ακινήτου ή από της ημερομηνίας της τελευταίας αυξήσεως ενοικίου. (Δικός μου ο τονισμός) Με δεδομένη την απουσία αποδεκτής μαρτυρίας αναφορικά με τη σύναψη συμφωνιών για αύξηση του μηνιαίου ενοικίου, και εφόσον οι Αιτητές επικαλούνται την κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασαν, ως απόδειξη της απαίτησής τους για οφειλόμενα ενοίκια, ανατρέχω σε αυτήν (τεκμήριο αρ. 4). Σύμφωνα με τις καταγραφές του τεκμηρίου αρ. 4, προκύπτει η επιβολή από τους Αιτητές, αύξησης στο καταβλητέο ενοίκιο του μίσθιου, από τον Μάρτιο του 2001 και ακολούθως, ανά διετία (κάθε μεθεπόμενο Μάρτιο): i. Τον Μάρτιο του 2001 η χρέωση αυξήθηκε (προς 8%), από Λ.Κ.372 σε Λ.Κ.
  1. Ο Καθ' ου η αίτηση συνέχισε να καταβάλλει το ποσό των Λ.Κ.372 μέχρι και τον Ιούλιο του 2001, ενώ από τον Αύγουστο του 2001 ξεκίνησε να πληρώνει ενοίκιο Λ.Κ.
  2. ii. Τον Μάρτιο του 2003 η χρέωση αυξήθηκε (προς 14%), από Λ.Κ.400 σε Λ.Κ.
  3. Το ποσό αυτό ως ενοίκιο ουδέποτε καταβλήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση στη διάρκεια της διετίας που ακολούθησε, αφού ο Καθ' ου η αίτηση πλήρωνε Λ.Κ.400 κάθε μήνα. iii. Τον Μάρτιο του 2005, η χρέωση αυξήθηκε (προς 14%) από Λ.Κ.456 σε Λ.Κ.
  4. Ούτε αυτό το αυξημένο ποσό καταβλήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση και δυο μήνες αργότερα η χρέωση μειώθηκε σε Λ.Κ.460 και τότε ο Καθ' ου ξεκίνησε να καταβάλλει το ποσό των Λ.Κ.460 μηνιαίως, από τον Ιούνιο του
  5. iv. Τον Μάρτιο του 2007, η χρέωση αυξήθηκε (προς 14%), από Λ.Κ.460 σε Λ.Κ.
  6. Ο Καθ' ου συνέχισε να καταβάλλει το ποσό των Λ.Κ.460 μέχρι την 31.12.2007 (οπότε και ακολούθησε η μετατροπή του νομίσματος της Κυπριακής Δημοκρατίας από κυπριακή λίρα σε ευρώ). Με τη μετατροπή σε ευρώ, οι χρεώσεις των Αιτητών, από την 01.01.2008 έγιναν €864,55 και οι πληρωμές του Καθ' ου €785,96 ή €786 (δηλ. Λ.Κ.460). v. Τον Μάρτιο του 2009, οι Αιτητές αύξησαν και πάλι το ενοίκιο (προς 8%), χρεώνοντας το ποσό των €933, ωστόσο ο Καθ' ου η αίτηση συνέχισε να καταβάλλει το ποσό των €786 κάθε μήνα. Συνεχίστηκε αυτό το μοτίβο μέχρι και τον Μάρτιο του
  7. vi. Τον Μάρτιο του 2011, οι Αιτητές "διέγραψαν" τις αυξήσεις των ετών 2007 και 2009, αφαιρώντας το ποσό των €5.560,20, από το "χρεωστικό υπόλοιπο" της κατάστασης λογαριασμού. Επανήλθαν οι χρεώσεις ενοικίου στο ποσό των €786, μηνιαίως. Αυτό το ποσό κατέβαλλε ο Καθ' ου η αίτηση ως ενοίκιο μέχρι τον Ιανουάριο του 2013 (παραλείποντας να καταβάλει ενοίκιο για τους μήνες Αύγουστο, Οκτώβρη και Νοέμβρη του 2011 και Φλεβάρη - Μάη, Ιούλιο, Αύγουστο , Νοέμβρη 2012 και Φλεβάρη 2013). vii. Aπό τον Μάρτιο 2013, oι χρεώσεις των Αιτητών παρέμειναν στο ποσό των €786, αλλά ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλλε αδιαλείπτως το ποσό των €500 μηνιαίως μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2016 (με εξαίρεση τους μήνες Απρίλιο, Αύγουστο, Νοέμβρη 2013 και Νοέμβρη 2014). viii. Από τον Απρίλιο του 2016, οι Αιτητές ξεκίνησαν να χρεώνουν το ποσό των €786 και ταυτόχρονα να αφαιρούν από αυτό το ½ ποσό (δηλ. ποσό €393, το οποίο καταγράφουν ως "έκπτωση 1/2 ενοικίου"). Αυτό διήρκησε μέχρι και τον Ιανουάριο του
  8. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής, ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλλε μηνιαίως το ποσό των €
  9. ix. Από τον Φλεβάρη του 2017, οι "εκπτώσεις" έπαυσαν και οι χρεώσεις παρέμειναν στο ποσό των €786, με τον Καθ' ου η αίτηση να συνεχίζει να καταβάλλει το ποσό των €500 (με εξαίρεση του μήνες Φλεβάρη, Μάρτη, Αύγουστο και Οκτώβρη 2017, Φλεβάρη, Απρίλη, Ιούνιο και Νοέμβρη 2018, Μάρτη, Ιούνιο, Ιούλιο και Οκτώβρη - Δεκέμβρη 2019, Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο, Σεπτέμβρη και Δεκέμβρη 2020). Ο ισχυρισμός των Αιτητών περί σύναψης διαδοχικών συμφωνιών αύξησης του μηνιαίου ενοικίου ανά διετία, παρέμεινε μετέωρος. Η παραπομπή των Αιτητών στην κατάσταση λογαριασμού, δεν βοηθά την υπόθεσή τους, αφού απόλυτη αταξία επικρατεί σε αυτήν: (α) Οι αυξήσεις των ενοικίων γίνονταν μονομερώς και καμία αποδοχή τεκμαίρεται από το σύνολο των πληρωμών, αφού σε καμία από τις αυξήσεις, υπήρξε άμεση ανταπόκριση του Καθ' ου η αίτηση. (Σημειώνω, ωστόσο, ότι με κάποια καθυστέρηση μερικών μηνών κατέβαλε ο Καθ' ου η αίτηση τα αυξημένα ποσά, τον Αύγουστο του 2001 και τον Ιούνιο του 2005). (β) Παρουσιάζονται στην κατάσταση, "ακυρώσεις αυξήσεων", για την περίοδο από τον Μάρτιο του 2007 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2011, ενώ στη συνέχεια (δηλαδή τον Απρίλιο του 2016) παρουσιάζονται «εκπτώσεις» στο ενοίκιο, δηλαδή μείωση του ενοικίου κατά 1/2, με αποτέλεσμα τη χρέωση ποσού €393 μηνιαίως. Αυτή η ενέργεια αποτελεί «μείωση» στο ενοίκιο, αφού η έννοια της «έκπτωσης» δεν συνάδει με την νομοθεσία. Μετά τη μείωση του ενοικίου, η οποιαδήποτε αύξηση θα έπρεπε να γίνει σύμφωνα με την νομοθεσία, δηλαδή με συμφωνία των μερών και υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 8, πιο πάνω ή με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου (κάτι που δεν έχει γίνει στην παρούσα περίπτωση). (γ) Η «μείωση» αυτή διήρκεσε από την 1 Απριλίου 2016 μέχρι 31 Ιανουαρίου 2017, ενώ οι Αιτητές «επανέφεραν» το ενοίκιο στο ποσό των €786, από τον Φεβρουάριο του
  10. Αυτή η «επαναφορά» συνιστά προφανή «αύξηση» και καμιά αποδεκτή μαρτυρία έχει παρουσιαστεί, ως προς τη σύναψη συμφωνίας για αύξηση του ενοικίου σε €786, τον Φεβρουάριο του
  11. Εφόσον ο Καθ' ου η αίτηση συνέχισε να καταβάλλει το ποσό των €500, πριν και μετά τον Φεβρουάριο του 2017, θα μπορούσε ίσως να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η αύξηση στο ποσό των €500 ήταν αποδεκτή από τον ίδιο. Δεν ήταν όμως αποδεκτή από τους Αιτητές, οι οποίοι από την 01.04.2016 και ακόλουθα, συνεχίζουν να χρεώνουν το αυξημένο ποσό των €
  12. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι διάδικοι σε καμία συμφωνία για αύξηση (ή "επαναφορά") του ενοικίου, είχαν προβεί τον Απρίλιο του
  13. Βρίσκω ακόμα ότι η συμπεριφορά των Αιτητών, όπως αντικατοπτρίζεται από το τεκμήριο 4, βρίσκεται σε αντίθεση με το άρθρο 8
(2)του Ν.23/1983, το οποίο είναι εναρμονισμένο με τη φιλοσοφία της γενικότερης προστασίας των θέσμιων ενοικιαστών και της διατήρησης της ομαλότητας στις αυξήσεις των ενοικίων. Συμπέρασμα: Εφόσον έχω διαπιστώσει, πιο πάνω, ότι δεν έχει αποδειχθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α)(i) του Νόμου, η απαίτηση για την έκδοση διατάγματος ανάκτησης της κατοχής του μίσθιου θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά την απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια, βρίσκω ότι και πάλι οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης της απαίτησής τους αυτής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεών μου και με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων: Η Αίτηση απορρίπτεται στην ολότητά της, με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και υπέρ του Καθ' ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................... Χρ. Ραγουζαίου, Π. Πιστό Αντίγραφο, Γραμματέας [1] Πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας.. [2] Βλ. Πιττάλης ν. Ianira Enterprises
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 814. Pol. Ef. 8983 11.7.1997 [3] Πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας. [4] Βλ. σελίδα 3 των τελικών γραπτών αγορεύσεων των Αιτητών. [5] Παράγραφοι Γ. (Δ), (Ε), (ΣΤ) στην Αίτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.