ΜΙΧΑΛΗ ΖΗΣΙΜΟΥ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΦΑ κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε9/2023, 4/7/2024

(1)(α)(ii) του Ν.23/1983], έγιναν και προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης από τους διάδικους. Ως αποτέλεσμα, η έγκριση της καταχώρησης της Απάντησης παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Στις 16.01.2024, ο Αιτητής απέσυρε το αίτημα για έκδοση διατάγματος έξωσης (αφού οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν πλέον κατοχή του επίδικου ακινήτου). Εφόσον η Αίτηση δεν ενέπιπτε πια στις πρόνοιες του άρθρου 11

(1)(α)(ii) του Ν.23/1983, δεν απαιτείτο η έγκριση της καταχώρησης της Απάντησης. Επομένως, η καταχώρηση της Απάντησης στις 17.11.2023, ήταν πλέον ισχυρή. Στις 16.01.2024, το Δικαστήριο έθεσε την Αίτηση εκτός πινακίου, για να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Κανένα άλλο διάβημα λήφθηκε και στις 22.03.2024, ο Αιτητής καταχώρησε Ανταπάντηση, ενώ ταυτόχρονα εξέδωσε τη προβλεπόμενη στην Δ.30 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κλήση για οδηγίες. Δεν καταχωρήθηκε Παράρτημα ως ο Τ.25 από τους Καθ' ων η αίτηση και στις 04.06.2024 που ήταν ορισμένη η κλήση για οδηγίες, οι Καθ' ων η αίτηση υπέβαλαν το αίτημα για απόρριψη της κυρίως Αίτησης, λόγω της μη έγκαιρης καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες. Διαδικασία Δόθηκε η ευκαιρία στις δύο πλευρές να τοποθετηθούν και να παρουσιάσουν τις αγορεύσεις τους, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον τον ζήτημα που εγείρεται είναι αμιγώς νομικό. Αγορεύσεις Οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι με την παράλειψη του Αιτητή να αιτηθεί παράταση της προθεσμίας για την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες, αυτή είναι εκπρόθεσμη και δεν μπορεί να εξεταστεί, διότι η κυρίως Αίτηση θα πρέπει να θεωρηθεί ως απορριφθείσα, δυνάμει της Δ.30 θ.1(γ). Σημειώνουν δε ότι ο Αιτητής είχε την δυνατότητα να αιτηθεί την παράταση του χρόνου καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες του [ως προνοεί η Δ.30 θ.2(β)], αλλά δεν το έπραξε. Ο Αιτητής, από την άλλη, εισηγείται ότι: · το σημείο έναρξης της προθεσμίας για την καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες, είναι η συμπλήρωση των δικογράφων. · τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν με την καταχώρηση της Ανταπάντησης. · Το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της Ανταπάντησης δεν καθιστά το δικόγραφο άκυρο και αφού δεν ζητήθηκε ο παραμερισμός του. · η παρατυπία του εκπρόθεσμου μπορεί και πρέπει να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.

1. Νομική Πτυχή: Θα πρέπει καταρχήν να λεχθεί ότι στο παρόν Δικαστήριο, δυνάμει του Κανονισμού 9, των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, τα ενδιάμεσα ζητήματα μπορούν να υποβληθούν (με άδεια του Δικαστηρίου) με προφορικό αίτημα. Στην βάση αυτού του κανονισμού και αφού δόθηκε η ευκαιρία στην αντίδικη πλευρά να τοποθετηθεί, όλα τα ζητήματα εξετάστηκαν χωρίς να ζητηθεί η καταχώρηση γραπτής αίτησης (χάριν εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου και εξόδων). Το όλο ζήτημα διέπεται από την Δ.30 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυαν τότε. Σχετικές είναι οι διατάξεις των θεσμών 1(α), (γ) και 2 της Δ.
2. Σε αυτές προβλέπονται τα εξής: "
3. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. [.] (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. [.] (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο.
4. (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους." (Δική μου υπογράμμιση) Το εκπρόθεσμο ή μη της καταχώρησης της Κλήσης για οδηγίες. Ως προκύπτει από τα πιο πάνω, η προθεσμία για την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες είναι ενενήντα ημέρες από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα. Τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα όταν παρέλθουν οι προθεσμίες για την καταχώρηση τους. Με βάση την σχετική νομολογία[1], παρά την ανυπαρξία ρητής πρόνοιας στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, είναι δυνατή η καταχώρηση Ανταπάντησης και ισχύουν τα όσα προνοούνται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Με αυτό ως δεδομένο, η προθεσμία για την καταχώρηση της Ανταπάντησης εκπνέει επτά μέρες μετά την καταχώρηση της Απάντησης. Σχετική με το ζήτημα της συμπλήρωσης των δικογράφων, για σκοπούς της Δ.30, είναι και η απόφαση στην Πολιτική έφεση 185/17, Χαραλάμπους ν. Γεωργίου ν. Αντωνίου, ημερ. 18.04.
5. Στην παρούσα περίπτωση, ωστόσο, με την πολυπλοκότητα που απέκτησε το ζήτημα λόγω: (α) των προνοιών του άρθρου 11

(1)(α)(ii)[2], (β) της καθυστέρησης[3] που παρατηρήθηκε μέχρι την απόσυρση του αιτήματος για έξωση και (γ) την απαλλαγή τελικά της Απάντησης από τους περιορισμούς του άρθρου 11

(1)(α)(ii), όταν ξεκαθάρισε το ζήτημα, στις 16.01.2024, η προθεσμία για την καταχώρηση της Ανταπάντησης είχε ήδη παρέλθει. Η ιδιάζουσα περίπτωση αποτελούσε, προφανώς, καλό λόγο για να υποβάλει ο Αιτητής είτε αίτημα για την παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης (δυνάμει της Δ.57) ή παράταση της προθεσμίας για την έκδοση της κλήσης για οδηγίες, (Δ.30, θ.2(β)). Τέτοιο αίτημα ουδέποτε υποβλήθηκε και η προθεσμία για την καταχώρηση της Ανταπάντησης είχε εκπνεύσει στις 24.11.

1. Ο Αιτητής, παρά την πιο πάνω απραξία του, επέλεξε να καταχωρήσει την κλήση για οδηγίες 118 μέρες μετά την εκπνοή της προθεσμίας της Δ.30, θ1(α) και 103 μέρες μετά την εκπνοή της προθεσμίας της Δ.30, θ.2(α). Καταχώρησε, επίσης, την ίδια μέρα την Ανταπάντηση του, επικαλούμενος ουσιαστικά πως με αυτό τον τρόπο αναβίωσε η προθεσμία των 90 ημερών της Δ.30, θ1(α). Είναι θέση του Αιτητή πως εφόσον δεν παραμερίστηκε η Ανταπάντηση, αυτή παραμένει ισχυρή παρά το εκπρόθεσμο της και χρόνος έναρξης της προθεσμίας της Δ.30 είναι η ημερομηνία καταχώρησης της Ανταπάντησης. Υποστηρίζει ακόμα πως η "παρατυπία" του εκπρόθεσμου μπορεί να διορθωθεί με βάση την Δ.
2. Ο συλλογισμός αυτός του Αιτητή δεν με βρίσκει σύμφωνη, αφού αντίκειται φανερά στο σκεπτικό της Δ.
3. Συγκεκριμένα, από το κείμενο της Δ.30, διαφαίνεται η εντολή του νομοθέτη για την αυστηρή τήρηση των προθεσμιών της εν λόγω διαταγής. Αυτό προκύπτει και από το γεγονός πως η παράταση των προθεσμιών δικαιολογείται μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχει "αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή [.]". Καμία αντικειμενική αδυναμία προς συμμόρφωση έχει προβληθεί από τον Αιτητή, ούτε και άλλος "καλός λόγος" έχει υποδειχθεί, ώστε να δικαιολογηθεί η πάροδος άπρακτων των προθεσμιών της Δ.
4. Η αυστηρή διατύπωση της Δ.30 δεν αφήνει περιθώρια στο Δικαστήριο για διάσωση της Αίτησης. Σχετική είναι και η απόφαση στην Πολιτική έφεση 185/17, Χαραλάμπους ν. Γεωργίου ν. Αντωνίου, (πιο πάνω), όπου αναφέρονται τα εξής: "Το Δικαστήριο εξετάζοντας αυτεπάγγελτα το ζήτημα και παρά την ομογνωμία όλων των διαδίκων περί του αντιθέτου, έκρινε ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση στη Δ.30, κ.1(α) και κατ΄ εφαρμογή της Δ.30, κ.1(γ), όπως ίσχυε τότε, έκρινε περαιτέρω ότι η αγωγή θα έπρεπε να θεωρηθεί ως εγκαταληφθείσα και να απορριφθεί και την απέρριψε, με αποτέλεσμα να συμπαρασυρθεί και η διαδικασία τριτοδιαδίκου. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι η Δ.30, κ.1(γ) δεν παρείχε περιθώρια για διάσωση της αγωγής εάν δεν ετηρούντο οι προβλεπόμενες ως άνω προθεσμίες («η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταληφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο»). Εάν όντως είχαν παρέλθει οι προβλεπόμενες προθεσμίες, το Δικαστήριο δεν είχε άλλη επιλογή". Σχετική με το ζήτημα είναι και η πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. Ε130/2018, 06.06.2024, ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ v. ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ, ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ URBAN SPLASH ή URBAN SPLASH CHARTERED AGENTS. Δεν θα εμβαθύνω περισσότερο στο ζήτημα. Η κυρίως Αίτηση θεωρείται εγκαταληφθείσα από τον χρόνο εκπνοής της προθεσμίας της Δ.30 θ.1 (γ) και είναι έκτοτε έκθετη σε απόρριψη. Σημειώνω εδώ ότι, λόγω της δραστικότητας των συνέπειων της μη συμμόρφωσης με τις προθεσμίες της Δ.30, η ίδια διαταγή προνοεί ότι η μη συμμόρφωση με τις προθεσμίες δεν αποβαίνει μοιραία για την απαίτηση του μη συμμορφούμενου διάδικου, αφού προσφέρεται η δυνατότητα, υπό προϋποθέσεις, προώθησης της με νέα Αίτηση. Στην βάση των πιο πάνω, βρίσκω ότι είναι βάσιμη η υπόδειξη των Καθ' ων η αίτηση ότι η κυρίως Αίτηση θεωρείται εγκαταλειφθείσα και πρέπει να απορριφθεί. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η κυρίως Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον του Αιτητή εξ €500, πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Βλ. L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. Θεοδοσίας Φράγκου, Πολ. Εφ. 10089, 23.3.1999 [2] [3] Λόγω των προσπαθειών για εξώδικη διευθέτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο