B&P MICHAEL ESTATES LIMITED ν. K.K. EXTREME ENTERTAINMENT LIMITED κ.α., Αίτηση αρ.: Κ4/2024, 27/12/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ4/2024 Μεταξύ: B&P MICHAEL ESTATES LIMITED, από Αγία Νάπα Αιτήτρια και
- K.K. EXTREME ENTERTAINMENT LIMITED, από Αγία Νάπα
- Κυριάκος Χατζηγιάννης, από Αγία Νάπα Καθ' ων η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 20.12.2024 27/12/2024 Για τους Αιτητές: κ. Αναστάσιος Μυλωνάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα μονομερή Αίτηση, οι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον στον Καθ' ου η Αίτηση 2 όπως μεταβιβάσει και/ή πωλήσει αι/ή αποξενώσει και/ή επιβαρύνει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα πιο κάτω εγγεγραμμένα στο όνομα του ακίνητα μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή την πλήρη αποπεράτωση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης. Β) Οιονδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρήσει δίκαιο το Δικαστήριο. Γ) Έξοδα της αίτησης, ΦΠΑ.» Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, αφού οι Αιτητές επικαλέστηκαν το «κατεπείγον» και κλήθηκε ο συνήγορος τους να αγορεύσει αναφορικά με αυτή την δικαιοδοτική προϋπόθεση. Προκειμένου να εξεταστεί η παρούσα Αίτηση, θα πρέπει να γίνει αναδρομή στην κυρίως Αίτηση (με τον ίδιο τίτλο και αριθμό). Με αυτήν αξιώνουν οι Αιτητές την έκδοση, σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια, τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Η απαίτηση αυτή προέκυψε μετά την έκδοση της απόφασης στην Πολιτική Έφεση 175/2016, η οποία ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση μείωσης του μηνιαίου ενοικίου του υποστατικού που οι Καθ' ων η αίτηση 1 ενοικιάζουν από τους Αιτητές (με την εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση 2). Με την ακύρωση του εν λόγω διατάγματος καθορισμού του ενοικίου, αυτό επαναφέρθηκε στο προηγούμενο ύψος του και από αυτήν την αναδρομικότητα δημιουργήθηκε αυτόματα το συσσωρευμένο ποσό των ενοικίων που απαιτούν τώρα οι Αιτητές. Η Πολιτική Έφεση εκδόθηκε μόλις στις 18.12.
- Η μονομερής αίτηση και το κατεπείγον Σύμφωνα με το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6, όταν καταδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα, με αίτηση ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 A.A.Δ. 1475, με παραπομπή στην απόφαση Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, λέχθηκαν τα εξής: «Το επείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola (ανωτέρω), αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Στην απόφαση στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015, το Δικαστήριο, παραπέμποντας στην υπόθεση Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd.
(2001)1(Γ) A.A.Δ. 2029, έθεσε τις πιο κάτω αρχές: «
(1)Η καθυστέρηση, εκτός αν επεξηγηθεί, στην προώθηση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, είναι γενικώς μοιραία.
(2)Το ζήτημα της καθυστέρησης πρέπει να σταθμίζεται με την πιθανότητα του ενάγοντα να επιτύχει τελικά την αγωγή του και να λαμβάνεται υπόψη κατά πόσο ο εναγόμενος έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της καθυστέρησης ή έχει καθησυχασθεί ότι όλα ήταν ασφαλή ή έχει πλανηθεί λόγω της απραξίας του ενάγοντα.
(3)Το κατεπείγον του θέματος μπορεί να προκύψει και μετά τη γένεση της βάσης της αγωγής.
(4)Η έκταση της καθυστέρησης η οποία είναι αναγκαία για να αποτρέψει τη χορήγηση θεραπείας, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και δεν μπορεί να διατυπωθούν άκαμπτοι κανόνες.» Σχετική είναι και η απόφαση στην Πολιτική Εφεση Αρ. Ε44/2014, 16 Ιουλίου, 2019 ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το άρθρο του 9 περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, προβλέπει για την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο, χωρίς ειδοποίηση της αντίδικης πλευράς, στη βάση της διαδικασίας του κατεπείγοντος. Το κατεπείγον συνιστά σημαντικό δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, δεδομένου ότι η διαδικασία προχωρά στην παρουσία της μιας πλευράς, με επιπτώσεις όμως στα δικαιώματα προσώπου το οποίο δεν έχει κληθεί να παρουσιαστεί και κατά παρέκκλιση της αρχής φυσικής δικαιοσύνης να ακούγονται και τα δύο μέρη της διαφοράς. Κατ΄ ακολουθία της νομολογίας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598), παρέχεται στο Δικαστήριο το δικαιοδοτικό πλαίσιο στις περιπτώσεις εκείνες που καταδεικνύεται το κατεπείγον της αξίωσης.» Με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Ελευθερίας Μιχαήλ (διευθύντριας των Αιτητών), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης η οποία μείωσε το ενοίκιο του μίσθιου και η οποία είχε αναδρομική ισχύ (από την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης καθορισμού), οι Αιτητές έπαψαν να λαμβάνουν ενοίκια μέχρι να καλυφθεί το ποσό που όφειλαν να επιστρέψουν στους Καθ' ων η αίτηση 1, δυνάμει της πρωτόδικης απόφασης. Το ποσό αυτό καλύφθηκε τον Δεκέμβριο του 2022 και οι Καθ' ων η αίτηση 1 όφειλαν να ξεκινήσουν να καταβάλλουν τα επόμενα ενοίκια. Δεν το έπραξαν όμως, με αποτέλεσμα να καταστούν οφειλόμενα τα μηνιαία ενοίκια από την 01.12.2022 (μέρος) και να καταχωρηθεί εναντίον τους η Αίτηση έξωσης Ε12/
- Παράλληλα οι Αιτητές ανέμεναν την έκβαση της Πολιτικής Έφεσης που είχαν καταχωρήσει. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας πως οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν έχουν ακίνητη ιδιοκτησία, η οποία να μπορεί να εξασφαλιστεί την ικανοποίηση της απόφασης στην Πολιτική Έφεση 175/2016 και στην Αίτηση Ε12/
- Η μόνη εξασφάλιση της απαίτησης των Αιτητών είναι η δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του εγγυητή Καθ' ου η αίτηση
- Επικαλούμενοι το ύψος της απαίτησης τους[1], οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι το κατεπείγον αναδεικνύεται από τη ζημιά που αυτοί θα υποστούν, σε περίπτωση αδυναμίας είσπραξης της όποιας απόφασης εξασφαλίσουν σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και
- Από τα γεγονότα της αίτησης, όπως αυτά παρατίθενται από την Ε.Μ. διαπιστώνω πως παρά την καταχώρηση της της Πολιτικής Έφεσης (στο έτος 2011), δεν ζήτησαν οι Αιτητές την δέσμευση της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση
- Δεν υποστήριξαν, τότε, πως σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης τους, δεν θα είναι δυνατή η ανάκτηση του ποσού των ενοικίων που θα καταστούν αυτόματα οφειλόμενα (όπως έχει γίνει τώρα, με την έκδοση της απόφασης στην Πολιτική Έφεση). Την ίδια απραξία επέδειξαν και όταν καταχώρησαν την Αίτηση έξωσης (στο έτος 2023). Δεν δικαιολογεί η ενόρκως δηλούσα το χρόνο που διέρρευσε από την καταχώρηση της Πολιτικής Έφεσης (στο έτος 2011) μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Επικεντρώθηκε στην αγόρευση του ο συνήγορος των Αιτητών, στο ύψος της Απαίτησης, στην συμπεριφορά των Καθ' ων η αίτηση, στην «πρόθεση» των τελευταίων, να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους και στις «καταστροφικές συνέπειες» που θα έχει για τους Αιτητές η τυχούσα αποξένωση της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση
- Με παρέπεμψε, επίσης, ο συνήγορος στην απόφαση Phasarias C (Automotive Centre) Ltd. v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ.
(2001)1 Α.Α.Δ. 785, όπου εξηγείται πως στην αξιολόγηση του κινδύνου «[ε]κείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Δεν έχει εξηγηθεί, ωστόσο, από τους Αιτητές ποιες είναι οι συνθήκες που επιβάλλουν την εξέταση της αίτησης στην απουσία των Καθ' ων η αίτηση. Το ζήτημα του «κατ' επείγοντος» δεν κρίνεται μόνο με τις συνέπειες που θα έχει η τυχούσα αποξένωση, επιβάρυνση κτλ. των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση. Στην απόφαση CJSC "TV Company Stream"κ.ά. v. Content Union S.A., Πολ. Έφ. Ε34/18 (σχ. με Ε35/18), ημ. 8.4.21, εξηγήθηκε πως η αναφορά του Ενάγοντος για πιθανότητα και πρόθεση μεταβίβασης της περιουσίας των Εναγομένων 1 και 2 ήταν γενική, αόριστη και ατεκμηρίωτη και δεν καταδείκνυε το στοιχείο του κατ' επείγοντος στην έκδοση των διαταγμάτων. Δεν μου διαφεύγει ότι στην παρούσα περίπτωση (από τα όσα περιέχονται στην ένορκη δήλωση που έχει κατατεθεί προς υποστήριξη της μονομερούς αίτησης), προβάλλεται η αρνητική επίδραση που θα επιφέρει στους Αιτητές, η τυχούσα αποξένωση ή επιβάρυνση της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση 2, εάν οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν διαθέτουν οποιαδήποτε περιουσία. Αυτό όμως, όπως έχει εξηγηθεί από τη Νομολογία δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει στην παρούσα περίπτωση. Η εξέταση μονομερώς της αίτησης αποτελεί εξαίρεση από τον κανόνα που απαιτεί να ακούγονται και τα δυο μέρη, πριν την λήψη μέτρων που θα τους επηρεάσουν. Πέραν των πιο πάνω παρατηρήσεων μου, σημειώνω πως καμία εξήγηση έχει δοθεί από τους Αιτητές για την καθυστέρηση στη λήψη δικαστικών μέτρων και αυτή η καθυστέρηση καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι στην παρούσα περίπτωση συντρέχει το «κατεπείγον» για να εκδοθεί μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα. Σχετική με το ζήτημα αυτό, είναι η απόφαση Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα v. Πουλλάς Τσαδιώτης Limited κ.α.
(2014)1ΑΑΔ
- Η παρούσα αίτηση καθίσταται αίτηση δια κλήσεως και εκδίδονται οδηγίες για την επίδοση της. Η αίτηση ημερομηνίας 20.12.2024, ορίζεται για επίδοση στις 16.01.
- Καμιά διαταγή για έξοδα εκδίδεται. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] €302.820,00 πλέον τόκο και έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο