Γεώργιου Γεωργίου ν. ALFA CONCRETE LIMITED, Αρ. Αίτησης 308/07, 30 Απριλίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2009:5 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ Ενώπιον: Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστή Γ. Ιωάννου } Φ. Παπαθωμά } Μελών Αρ. Αίτησης 308/07 Μεταξύ Γεώργιου Γεωργίου Αιτητή και ALFA CONCRETE LIMITED Καθ΄ ων η αίτηση ----- Ημερομηνία 30 Απριλίου, 2009 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή. κ. Ηλ. Κονναρής Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Ευρ. Αντωνιάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι η θέση του Αιτητή ότι στις 26.2.2007 οι Καθ΄ ων η αίτηση τερμάτισαν μονομερώς και χωρίς προειδοποίηση την απασχόληση του. Οι Καθ΄ ων η αίτηση στους γενικούς λόγους του έγγραφου εμφάνισης τους αρνούνται την εναντίον τους αξίωση ισχυριζόμενοι ότι ο Αιτητής από μόνος του επέλεξε να μην συνεχίσει να εργάζεται κοντά τους και απεχώρησε από την εργασία του. Βάρος Απόδειξης Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύεται από τον εργοδότη, το Άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67)ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα ("o Νόμος") καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο Άρθρο 5 του Νόμου. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασης του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την απασχόληση του λόγω διαγωγής του εργοδότη τότε σύμφωνα με το Άρθρο 7
(1)και 7
(2)του Νόμου[1], ο εργοδοτούμενος είναι αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόληση του. Στις περιπτώσεις που ο εργοδότης αμφισβητεί τον τερματισμό της απασχόλησης εκ μέρους του, τότε ο εργοδοτούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπήρξε τερματισμός της απασχόλησης του. Στην παρούσα αίτηση ενόψει των ισχυρισμών των Καθ΄ ων η αίτηση ότι ο Αιτητής απεχώρησε οικιοθελώς από την εργασία του ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση τερμάτισαν μονομερώς την απασχόληση του[2]. Λόγω της προβαλλόμενης από τους Καθ΄ ων η αίτηση θέσης, ο Αιτητής είναι αυτός που κλήθηκε πρώτος να παρουσιάσει την υπόθεση του και να αποδείξει ότι η διακοπή της εργοδότησης του ήταν το αποτέλεσμα του μονομερούς τερματισμού της απασχόλησης του από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Προς απόδειξη της υπόθεσης του Αιτητή εκτός από τον ίδιο, κατέθεσε ενόρκως ενώπιον μας ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου. Για τους Καθ΄ ων η αίτηση έδωσε μαρτυρία ο κ. Χαράλαμπος Αντωνίου, ένας εκ των διευθυντών των Καθ΄ ων η αίτηση. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιον μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Παραδεκτά γεγονότα Από τα δικόγραφα, τις δηλώσεις των διάδικων μερών και την ενώπιον μας μαρτυρία προκύπτουν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: Οι Καθ΄ ων η αίτηση αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολούνται με την παραγωγή, πώληση, μεταφορά και παράδοση ετοίμου σκυροδέματος. Ο Αιτητής εργαζόταν στο εργοστάσιο των Καθ΄ ων η αίτηση στη Βιομηχανική περιοχή Αγίου Αθανασίου, από τον Σεπτέμβριο του 2001 ως οδηγός μπετονιέρας. Στο εν λόγω εργοστάσιο, υπεύθυνος ήταν ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου. Ο Αιτητής από τις 4.10.2006 μέχρι και τις 7.1.2007 απουσίαζε από την εργασία του με άδεια ασθενείας. Στις 16.2.2007 (ημέρα Παρασκευή) ο Αιτητής αντί να προσέλθει στην εργασία του στις 6.45 π.μ. ως όφειλε, μετέβη στο χώρο εργασίας του γύρω στις 8.20 - 8.30 π.μ όπου ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου μετά από οδηγίες που έλαβε από τον κ. Χαράλαμπο Αντωνίου του ζήτησε να αποχωρήσει από την εργασία του. Στις 19.2.2007 (ημέρα Δευτέρα) ο Αιτητής δεν μετέβη στην εργασία του καθότι ήταν δημόσια αργία. Στις 20.2.2007 ο Αιτητής προσήλθε το πρωί στην εργασία του κανονικά αλλά απεχώρησε στις 1.30 μ.μ. πριν συμπληρώσει το ωράριο εργασίας του. Στις 21.2.2007, 22.2.2007 και 23.2.2007 ο Αιτητής εργάστηκε κανονικά και στις 26.2.2007 διεκόπηκε η εργοδότηση του Αιτητή κάτω από συνθήκες οι οποίες αμφισβητούνται. Μαρτυρία Καταθέτοντας ο Αιτητής ανέφερε ότι στις 4.10.2006 στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων του στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση τραυματίστηκε. Ήταν η θέση του ότι στις 15.2.2007 μετά που σχόλασε από την εργασία του ειδοποίησε τους Καθ΄ ων η αίτηση τηλεφωνικώς ότι την επόμενη θα καθυστερούσε να μεταβεί στην εργασία του κατά μία ώρα για προσωπικούς λόγους. Στις 16.2.2007 όταν μετέβηκε στην εργασία του ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου τον πληροφόρησε ότι τον ειδοποίησε ο κ. Χαράλαμπος Αντωνίου ότι τον απολύει, να μην αναλάβει καθήκοντα και να φύγει. Το Σαββατοκύριακο που ακολούθησε ,δηλαδή 17 - 18.2.2007, επικοινώνησε με τον κ. Χαράλαμπο Αντωνίου και ζήτησε από αυτόν όπως του δώσει προειδοποιητική επιστολή απόλυσης. Όμως ο κ. Χαρ. Αντωνίου αρνείτο ισχυριζόμενος ότι δεν τον απέλυσε αλλά όποτε θέλει μπορεί να του λέει να μην δουλεύει και να χάνει τα μεροκάματα του. Την επόμενη εργάσιμη μέρα κατόπιν συμβουλής που πήρε από τη συντεχνία του πήγε στην εργασία του και εργάστηκε μόνο το πρωινό καθότι το απόγευμα έψαχνε για άλλη εργασία αφού βρισκόταν υπό απόλυση. Το απόγευμα στις 22.2.2007 μετά από διαβουλεύσεις της συντεχνίας του με τους Καθ΄ ων η αίτηση πληροφορήθηκε και αποδέχθηκε ότι το όλο γεγονός της απολύσεως του οφείλετο σε παρεξήγηση και έτσι από τις 21.2.2007 και μετά μετέβαινε κανονικά στην εργασία του. Τη Δευτέρα 26.2.2007 πήγε κανονικά στην εργασία του όμως λόγω χαλασμένου οχήματος δεν μπορούσε να αναλάβει καθήκοντα. Παρέμεινε εκεί στο χώρο του εργοστασίου των Καθ΄ ων η αίτηση στον Άγιο Αθανάσιο και ανέμενε να έλθει άλλο όχημα από το γκαράζ των Καθ΄ ων η αίτηση στον Ύψωνα. Εκείνη την ώρα μετέβη στο εργοστάσιο ο κ. Χαρ.Αντωνίου ο οποίος όταν τον είδε ότι δεν εργαζόταν τον απέλυσε. Προσπάθησε να του εξηγήσει ότι δεν υπήρχε αυτοκίνητο διαθέσιμο για να εργαστεί λόγω μηχανικού προβλήματος όμως αυτός άρχισε να φωνάζει και να μην ακούει αυτά που του έλεγε. Τότε ο Αιτητής του ζήτησε επιστολή απόλυσης αλλά ο κ. Αντωνίου του είπε να φύγει και ότι δεν τον θέλει στη δουλειά του. Επειδή το περιστατικό αυτό ήταν το δεύτερο παρόμοιο που συνέβαινε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετέβηκε στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας όπου υπέβαλε καταγγελία εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση για την συμπεριφορά τους και την άρνηση τους να του δώσουν προειδοποιητική επιστολή απόλυσης. Τις επιστολές των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 26.2.07 και 27.2.07 (Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα) τους τις παρέδωσε ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου στο σπίτι 15 μέρες μετά την απόλυση του . . Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι στις 16.2.2007 το όχημα που αυτός οδηγούσε ήταν εκεί στο εργοστάσιο και αρνήθηκε υποβολή του δικηγόρου των Καθ΄ ων η αίτηση ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει οδηγίες του κ. Νεκτάριου Αντωνίου να οδηγήσει άλλο αυτοκίνητο. Ήταν η θέση του ότι στις 26.2.2007 όταν πήγε δουλειά το αυτοκίνητο που κρατούσε την τελευταία βδομάδα έλειπε από το εργοστάσιο λόγω του ότι άλλος οδηγός το πήρε καθότι ήταν χαλασμένο το δικό του. Ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου του είπε να περιμένει μέχρι να έλθει άλλο όχημα από τον Ύψωνα. Όταν ήλθε ο κ. Χαρ. Αντωνίου τον ρώτησε τι κάνει εκεί. Αυτός του απάντησε ότι περιμένει να έλθει όχημα από τον Ύψωνα και τότε ο κ. Χαρ.Αντωνίου του είπε «σπίτι σου». Ο Αιτητής τον ρώτησε «δηλαδή με διώχνεις;» και αυτός του απάντησε να φύγει και ότι δεν τον θέλει. Ζήτησε «τα χαρτιά του» από τον κ. Χαρ. Αντωνίου και αυτός του είπε ότι δεν του δίνει τίποτε. Αρνήθηκε υποβολή του δικηγόρου των Καθ΄ ων η αίτηση ότι στις 26.2.2007 αρνήθηκε να οδηγήσει το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΜ 969 το οποίο ήταν και το όχημα που οδηγούσε την τελευταία εβδομάδα με το πρόσχημα ότι δεν ήταν κατάλληλο και πονούσε το σπόνδυλο του, λέγοντας ότι αυτό το συγκεκριμένο όχημα το έπιασε ο συνάδελφος του και δεν βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στο εργοστάσιο. Ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου καταθέτοντας αναφέρθηκε στο περιστατικό που συνέβηκε στις 16.2.2007 και είπε ότι ο Αιτητής καθυστέρησε να έλθει στην εργασία του χωρίς να τον ενημερώσει και όταν το ανέφερε στον κ. Χαράλαμπο Αντωνίου αυτός του είπε όταν έλθει ο Αιτητής να πάει σπίτι του και να έλθει την επομένη μέρα δουλειά. Όταν ήλθε ο Αιτητής του ανέφερε τι του είπε ο κ. Χαρ. Αντωνίου και ο Αιτητής απεχώρησε από το εργοστάσιο. Το απόγευμα πήρε τηλέφωνο τον Αιτητή και ο Αιτητής την επόμενη εργάσιμη μέρα ήλθε στην εργασία του. Ήταν η θέση του ότι μετά τον τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητή , επισκέφθηκε τον Αιτητή στο σπίτι του και του έδωσε σε φάκελο κλειστό έγγραφα που του έστειλαν από το γραφείο των Καθ΄ ων η αίτηση. Καθυστέρησε όμως μια εβδομάδα να του τα πάρει. Δεν θυμόταν όμως αν ήταν παρών σε επεισόδιο που συνέβηκε μεταξύ του Αιτητή και των Καθ΄ ων η αίτηση στις 26.2.2007. Ο κ. Χαράλαμπος Αντωνίου κατά την ένορκη κατάθεση του ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής ουδέποτε ανέφερε στους Καθ΄ ων η αίτηση ότι τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των καθηκόντων του και ότι στις 5.10.2006 πήγε στα γραφεία των Καθ΄ ων αίτηση και τους παρέδωσε ένα ιατρικό πιστοποιητικό με άδεια ασθενείας από τις 4.10.2006 μέχρι και τις 7.1.2007 και αίτηση για να πάρει επίδομα ασθενείας από το γραφείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής στις 16.2.2007 εντελώς απροειδοποίητα και αδικαιολόγητα άργησε να προσέλθει στην εργασία του. Επειδή καθυστέρησε να έλθει στην εργασία του, το όχημα του το πήρε άλλος οδηγός και ο Αιτητής αρνήθηκε να οδηγήσει άλλο όχημα. Τότε έδωσε οδηγίες στον κ. Νεκτάριο Αντωνίου να του πει να πάει σπίτι του και να έλθει την επομένη δουλειά. Ο Αιτητής το Σάββατο 17.2.2007 του ζήτησε να του δώσει 7 εβδομάδες προειδοποίηση γιατί ήθελε να εγκαταλείψει την εργασία του. Αυτός αρνήθηκε καθότι οι Καθ΄ ων η αίτηση τον ήθελαν στην εργασία τους καθότι είχαν ανάγκη από υπαλλήλους. Στις 20.2.2007 ο Αιτητής απεχώρησε από την εργασία του στις 1.30 μ.μ. αδικαιολόγητα χωρίς να αναφέρει τίποτε σε κανένα. Στις 26.2.2007 ο Αιτητής ήλθε στην εργασία του αλλά αρνήθηκε να εργαστεί με τη δικαιολογία ότι το όχημα που χρησιμοποιούσε με αριθμούς εγγραφής ΗΑΜ 969 δεν ήταν κατάλληλο και ότι με αυτό το αυτοκίνητο πονούσε τον σπόνδυλο του. Στην προσπάθεια του να τον μεταπείσει του ανέφερε ότι το εν λόγω όχημα είχε εξασφαλίσει πιστοποιητικό καταλληλότητας πριν ένα μήνα όταν πέρασε από επιθεώρηση (Μ.Ο.Τ.) από το τμήμα Οδικών Μεταφορών. Ο Αιτητής τότε του ανέφερε ότι θα πάει να κάνει καταγγελία στο Γραφείο Εργασίας και στη συντεχνία του. Ο Αιτητής πήγε στο Γραφείο Εργασίας έκανε καταγγελία ότι το πιο πάνω όχημα είναι ακατάλληλο και ένας υπάλληλος του Γραφείου Εργασίας τηλεφώνησε στον μάρτυρα. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ανέφερε στον εν λόγω λειτουργό ότι το εν λόγω όχημα έχει πιστοποιητικό καταλληλότητας. Εν τω μεταξύ στις 26.2.2007 ετοίμασε επιστολή προς τον Αιτητή (Τεκμήριο 2) και την έδωσε στον κ. Νεκτάριο Αντωνίου να την παραδώσει. Η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε στη συντεχνία του Αιτητή μαζί με το πιστοποιητικό καταλληλότητας του πιο πάνω οχήματος. Τον πήρε τηλέφωνο ο συντεχνιακός του Αιτητή και του ανέφερε ότι έδωσε οδηγίες στον Αιτητή να επανέλθει στην εργασία του. Παρά τα πιο πάνω, ο Αιτητής δεν επανήλθε στην εργασία του και στις 27.2.2007 ετοίμασε ακόμα μία επιστολή προς τον Αιτητή την οποία κοινοποίησε και στη συντεχνία του Αιτητή με την οποία προειδοποιούσε τον Αιτητή (Τεκμήριο 3) ότι αν δεν επανέλθει στην εργασία του θα θεωρεί ότι ο Αιτητής εγκατέλειψε την εργασία του. Ο Αιτητής έκτοτε δεν επανήλθε ποτέ στην εργασία του. Κατά την αντεξέταση του επέμενε ότι στις 26.2.2007 έδωσε οδηγίες στον Αιτητή να εργαστεί με το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΜ 969 αλλά ο Αιτητής τον απειλούσε ότι θα πάει στο Γραφείο Εργασίας να τον καταγγείλει γιατί το εν λόγω όχημα είναι ακατάλληλο. Ήταν η θέση του ότι τότε αυτός του είπε να πάει όπου θέλει και αυτός έφυγε. Στις 16.2.2007 έδωσε οδηγίες στον κ. Νεκτάριο Αντωνίου να πει στον Αιτητή να φύγει για να αντιληφθεί ο Αιτητής ότι δεν γίνεται όποτε θέλει ο καθένας να πηγαίνει δουλειά. Στις 17.2.2007 όταν μίλησε με τον Αιτητή του ξεκαθάρισε ότι δεν τον απόλυσε και τον κάλεσε να έλθει δουλειά την Δευτέρα. Αρνήθηκε υποβολή του δικηγόρου του Αιτητή ότι στις 16.2.2007 τον απέλυσε γιατί καθυστέρησε να προσέλθει στην εργασία του. Στις 20.2.2007 αφού επικοινώνησε με τη συντεχνία του Αιτητή, λύθηκε η παρεξήγηση αφού τους τόνισε ότι ο Αιτητής ουδέποτε απολύθηκε. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Γεγονότα Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον μας. Ο Αιτητής παρ' όλη την προσπάθεια να πείσει για την εκδοχή που παρουσίασε στο Δικαστήριο δεν το έχει πετύχει. Μέσα από τη μαρτυρία του προβάλλουν στοιχεία τα οποία δημιουργούν αδυναμίες στην εκδοχή του αλλά και στο να αφήσει θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Πιο συγκεκριμένα; (α) Περιέπεσε σε αντιφάσεις αναφορικά με τις καταγγελίες που έκανε εναντίον των Καθ' ων η αίτηση στο Γραφείο Εργασίας. Αρχικά κατά την κυρίως εξέταση του αφού παρέθεσε τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που συνέβησαν στις 16.2.07 και στις 26.2.2007, ισχυρίστηκε ότι υπέβαλλε καταγγελία στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας στις 26.2.07 καθότι το περιστατικό της «απόλυσης» του και της άρνησης των Καθ' ων η αίτηση να του δώσουν προειδοποιητική επιστολή απόλυσης ήταν το δεύτερο παρόμοιο που συνέβαινε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ακολούθως διαφοροποιήθηκε προβάλλοντας τη θέση ότι πήγε δύο φορές στο Γραφείο Εργασίας στις 16.2.07 και στις 26.2.07 για να καταγγείλει την «απόλυση» του. Κατά την αντεξέταση του σε υποβολές του δικηγόρου του Αιτητή ότι στις 26.2.07 αρνήθηκε να οδηγήσει το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΑΜ969 με το πρόσχημα ότι ήταν ακατάλληλο γιατί όταν το οδηγούσε πονούσε το σπόνδυλο του και ότι για το εν λόγω θέμα υπέβαλε σχετική καταγγελία στο Γραφείο Εργασίας στις 26.2.07, είπε ότι ουδέποτε αρνήθηκε να δουλέψει όταν του δόθηκαν οδηγίες να οδηγήσει το εν λόγω όχημα και ότι κατήγγειλε στο Γραφείο Εργασίας το γεγονός ότι το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΑΜ969 δεν ήταν κατάλληλο καθότι είχε πρόβλημα η καμπίνα του η οποία «έτρεμε» γιατί τον ενοχλούσε ως οδηγό και ως πολίτη το εν λόγω θέμα αλλά δεν θυμόταν πότε υπέβαλλε τη σχετική καταγγελία. Η θέση του Αιτητή ότι δεν θυμόταν πότε κατάγγειλε το θέμα με το εν λόγω όχημα στερείται πειστικότητας υπό το φως των θέσεων του Αιτητή ότι το εν λόγω όχημα το οδηγούσε μόνο τις τελευταίες 4 μέρες πριν απολυθεί. Εφόσον ο Αιτητής οδηγούσε το εν λόγω όχημα τις τελευταίες 4 μέρες πριν τερματιστεί η εργασιακή σχέση του με τους Καθ' ων η αίτηση, λογικά η καταγγελία του θα έπρεπε να γίνει κατά την εν λόγω περίοδο και το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν θυμόταν πότε κατάγγειλε το εν λόγω θέμα, δεν μας φαίνεται φυσιολογικό. (β) Κατά την αντεξέταση του ο Αιτητής όταν ρωτήθηκε τι συνέβηκε στις 16.2.07 ανέφερε ότι όταν πήγε η ώρα 08:20 π.μ. να χτυπήσει την κάρτα ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου του ανέφερε ότι ο κ. Χαρ.Αντωνίου είπε «να μην πιάσεις δουλειά και να φύγεις» σε αντίθεση με τη θέση που προέβαλε κατά την κυρίως εξέταση του ότι ο κ. Νεκτάριος Αντωνίου του είπε ότι απολύεται. Η θέση του Αιτητή ότι απολύθηκε στις 16.2.07 από τους Καθ' ων η αίτηση δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του κ. Νεκτάριου Αντωνίου την οποία προσκόμισε η πλευρά του Αιτητή προς υποστήριξη των θέσεων της. Αντίθετα, ο εν λόγω μάρτυρας κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είχε πάρει οδηγίες από τον κ. Χαράλαμπο Αντωνίου όταν έρθει ο Αιτητής να του πει να πάει σπίτι του και να έρθει την άλλη μέρα δουλειά και όταν ήρθε ο Αιτητής αυτό του είπε. (γ) Η εντύπωση που άφησε ο Αιτητής στο Δικαστήριο ήταν αρνητική αφού σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του απαντούσε γενικά και αόριστα και παρουσιάστηκε απρόθυμος να δώσει συγκεκριμένες λεπτομέρειες στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Π.χ.
(1)ενώ τόνιζε ότι στις 15.2.07 ειδοποίησε τους Καθ' ων η αίτηση ότι θα καθυστερούσε να προσέλθει στην εργασία του στις 16.2.07 δεν διευκρίνισε με ποιο συνάδελφο του επικοινώνησε για να ενημερώσει τον κ. Χαρ. Αντωνίου και τον κ. Νεκτάριο Αντωνίου για την εν λόγω καθυστέρηση,
(2)σε υποβολή του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση ότι στις 17.2.07 ζήτησε από τον κ. Χαρ. Αντωνίου να του δώσουν οι Καθ' ων η αίτηση 7 εβδομάδες προειδοποίηση, αρνήθηκε ότι συνέβηκε κάτι τέτοιο κατά την εν λόγω ημερομηνία. Ισχυρίστηκε ότι στις 17.2.07 το βράδυ πήρε τηλέφωνο τον κ. Χαρ. Αντωνίου και συζήτησαν για ένα άλλο θέμα, αυτό του «οικονομικού» και είπε ότι δεν θέλει να δώσει άλλες λεπτομέρειες στο Δικαστήριο και ότι επικοινώνησε ξανά με τον κ. Χαρ. Αντωνίου στις 18.2.07 αλλά δεν θυμάται πότε και όταν ο κ. Αντωνίου του είπε να φύγει αυτός του είπε να του κανονίσει τα χαρτιά απόλυσης του και να έρθει να τα πάρει. Σημειώνουμε ότι τα πιο πάνω είναι σε πλήρη διάσταση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι στις 17 - 18.2.07 επικοινώνησε με τον κ. Χαρ. Αντωνίου και του ζήτησε προειδοποιητική επιστολή αλλά αυτός αρνείτο ότι τον απέλυσε, οι οποίοι τέθηκαν ενώπιον μας κατά την κυρίως εξέταση του. Επίσης μας δημιουργείται η εύλογη, κατά την κρίση μας, απορία γιατί αφού ο Αιτητής σύμφωνα με την εκδοχή του απολύθηκε στις 16.2.07, όταν μίλησε για πρώτη φορά με το πρόσωπο που έδωσε τις οδηγίες για την απόλυση του συζήτησε μαζί του ένα θέμα άλλο από την απόλυση του,
(3)όταν ρωτήθηκε από το δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση τι του είπε ο κ. Χαρ. Αντωνίου στις 26.2.07 όταν ισχυρίστηκε ότι ο κ. Χαρ. Αντωνίου του συμπεριφέρθηκε σαν «σκουπίδι», απάντησε ότι δεν μπορεί να πει. Επί του εν λόγω σημείου παρατηρούμε ότι κατά την κυρίως εξέταση του είπε απλώς ότι όταν ο κ. Χαρ. Αντωνίου τον είδε στις 26.2.07 να μην εργάζεται, τον ρώτησε τι κάνει εκεί. Αυτός του απάντησε ότι περιμένει να έρθει άλλο αυτοκίνητο και ο κ. Αντωνίου του είπε να πάει σπίτι του. Τότε τον ρώτησε «δηλαδή με διώχνεις;» και αυτός του απάντησε «να φύγεις και δεν σε θέλω». Ακολούθως ο Αιτητής του είπε να του κανονίσει «τα χαρτιά του» για να έρθει πιο ύστερα να τα πάρει και αυτός του είπε ότι δεν του δίνει τίποτα. Όλα τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να στηριχτούμε στη μαρτυρία του Αιτητή την οποία και απορρίπτουμε ως αναξιόπιστη. Σημειώνουμε ότι η μαρτυρία του κ. Νεκτάριου Αντωνίου όσον αφορά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 26.2.07 δεν ήταν καθόλου διαφωτιστική αφού όπως ανέφερε στο Δικαστήριο δεν θυμόταν τι συνέβηκε εκείνη την ημέρα. Δεχόμαστε μόνο το μέρος της μαρτυρίας του που αναφέρεται στα γεγονότα που συνέβησαν στις 16.2.07 και στην παράδοση των Τεκμηρίων 2 και 3 η οποία καταγράφηκε πιο πάνω. Συνακόλουθα με την αξιολόγηση που προέκυψε πιο πάνω, κρίνεται ορθό να αναφερθεί πως ενόψει του συμπεράσματος του Δικαστηρίου για το αναξιόπιστο της μαρτυρίας του Αιτητή και της αναποτελεσματικότητας της υπόλοιπης μαρτυρίας που προσκομίστηκε προς υποστήριξη της εκδοχής του Αιτητή, ελλείπει η ανάγκη για περαιτέρω εξέταση ως προς το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής των Καθ' ων η αίτηση. Σχετική αναφορά για το θέμα αυτό γίνεται στην υπόθεση Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 CLR σελ. 21 όπου αναφέρονται τα εξής: «If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weight thereafter». Ανεξάρτητα όμως από την πιο πάνω διαπίστωση, κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίασαν μια αξιόπιστη εκδοχή για το τι συνέβηκε στις 26.2.2007 την οποία και αποδεχόμαστε καθότι ο μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση κατέθεσε χωρίς οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του και τη θετική εικόνα που άφησε στο Δικαστήριο δίνοντας λογικές και πειστικές απαντήσεις, οι οποίες συνηγορούν πλήρως προς την υποστήριξη της εκδοχής των Καθ' ων η αίτηση ότι δεν απέλυσαν τον Αιτητή τη συγκεκριμένη ημερομηνία . Αποδεχόμενοι λοιπόν τη μαρτυρία του κ. Χαρ. Αντωνίου αναφορικά με τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στο εργοστάσιο των Καθ΄ών η αίτηση στις 26.2.2007, καταλήγουμε ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα εργατική διαφορά διαδραματίστηκαν όπως αυτός τα περιέγραψε. Σ' αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι με επιστολή του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων Λεμεσού ημερομηνίας 8.4.2009 (Τεκμήριο 10) προς τους Καθ' ων η αίτηση το οποίο κατατέθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση προς υποστήριξη των θέσεων τους δεν μπορεί να αποτελέσει ισχυρή απόδειξη των θέσεων που καταγράφονται σ' αυτό από τον αρμόδιο Λειτουργό Εργασιακών Σχέσεων καθότι (α) το εν λόγω τεκμήριο δεν τέθηκε ενώπιον των μαρτύρων του Αιτητή για να τα σχολιάσουν (βλ. Fredericou Schools Ltd v. ACUAC INC
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527, Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 782, Phipson on Evidence 12η έκδοση, παράγρ. 1593) και (β) αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία και κατά την κρίση μας οι Καθ' ων η αίτηση δεν προσκόμισαν την καλύτερη δυνατή μαρτυρία υπό τις περιστάσεις αφού θα μπορούσαν να κλητεύσουν ως μάρτυρα τον αρμόδιο λειτουργό που χειρίστηκε το παράπονο του Αιτητή εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Κατάληξη Βρίσκουμε λοιπόν ότι οι Καθ' ων η αίτηση στις 26.2.2007 δεν τερμάτισαν μονομερώς την απασχόληση του Αιτητή αφού από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης δεν προκύπτει ότι οι Καθ' ων η αίτηση επέδειξαν με οποιοδήποτε τρόπο σαφώς τη βούληση τους να λύσουν μονομερώς τη σύμβαση εργασίας του Αιτητή. Ως εκ τούτου, καταλήγουμε ότι ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι στις 26.2.07 οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν μονομερώς από τους Καθ' ων η αίτηση. Συνακόλουθα οι απαιτήσεις του Αιτητή για αποζημιώσεις λόγω παράνομου τερματισμού της απασχόλησης του απορρίπτονται. Δεν εκδίδουμε οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............ (Υπ.).............. Γ. Ιωάννου, Μέλος Φ. Παπαθωμά, Μέλος Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «7.
(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ΄ εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτως θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.
(2)Καθ΄οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως.» [2] Γιώργος Αριστείδου ν. R. K. Super Beton Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 114. Επί τοις αφορώσι την αίτηση των Λούης Τούριστ Έϊτσενσυ Λτδ για έκδοση διατάγματος Certiorari
(1990)1 AAΔ 315. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο