Γιώργος Μονογενής ν. Πολυκλινική Υγεία Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, Αρ. Αίτησης: 606/07, 30 Απριλίου, 2009

(1)να εκδώσει μία απόδειξη είσπραξης των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό που οφείλεται στους Καθ' ων η αίτηση για τις υπηρεσίες της Πολυκλινικής και

(2)να σφραγίσει με την ένδειξη "Paid" το έντυπο στο οποίο αναγράφεται η αμοιβή του ιατρού και να καταχωρήσει την είσπραξη στο βιβλίο είσπραξης αμοιβών των ιατρών. Ακολούθως, ο ταμίας πρέπει να δώσει εντολή στο λογιστήριο των Καθ' ων η αίτηση να εκδώσει επιταγή στον ιατρό για τον οποίο εισπράχθηκε η αμοιβή του. Στην εν λόγω εντολή αναγράφεται το όνομα του ιατρού, το ποσό της αμοιβής και ο ασθενής από τον οποίο εισπράχθηκε η αμοιβή. Στην περίπτωση που η πληρωμή από τον ασθενή γίνεται με μετρητά, τότε ο ταμίας τοποθετεί το ανάλογο ποσό σε φάκελο που φέρει το όνομα του ιατρού και κρατείται στο ταμείο για να παραδοθεί στον ιατρό. Όταν ο ιατρός παραλάβει την αμοιβή του υπογράφει στο βιβλίο είσπραξης αμοιβών των ιατρών το οποίο τηρείται στο ταμείο. Αυτή η διαδικασία ακολουθείται καθότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν τηρούν μηχανογραφημένο σύστημα σχετικά με τις αμοιβές των ιατρών ενώ το σύστημα για τις εισπράξεις των τιμολογίων που αφορούν τις χρεώσεις για τις υπηρεσίες της Πολυκλινικής είναι μηχανογραφημένο. Η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι στις 28.4.2007 διαπιστώθηκε ότι υπήρχε έλλειμμα της τάξης Λ.Κ.95,

1. Συγκεκριμένα, η ασφαλιστική εταιρεία Eurolife εξέδωσε προς τους Καθ' ων η αίτηση επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.395,98 το οποίο αφορούσε την αμοιβή των Καθ' ων η αίτηση και την αμοιβή του ιατρού για ασθενή ο οποίος νοσηλεύθηκε στην Πολυκλινική στις 11.11.
2. Όπως διαπιστώθηκε μετά από έρευνα, ο Αιτητής απέδωσε στον Δρ. Δημητρίου το ποσό των Λ.Κ.300,00 που αφορούσε την αμοιβή του ιατρού αλλά δεν απέδωσε στους Καθ' ων η αίτηση το υπόλοιπο ποσό εκ Λ.Κ.95,
3. Το εν λόγω έλλειμμα διαπιστώθηκε μετά από παράπονο του ασθενή και της ασφαλιστικής εταιρείας, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για επιστολές που έπαιρναν από τους Καθ' ων η αίτηση για να πληρώσουν το ποσό Λ.Κ.95,
4. Η ασφαλιστική εταιρεία του ασθενή είχε στην κατοχή της τιμολόγιο των Καθ' ων η αίτηση που έφερε την ένδειξη «Paid» αντί απόδειξης είσπραξης των Καθ' ων η αίτηση. Ο Αιτητής στις 28.4.2007 στην παρουσία της στο γραφείο του τότε διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση κου Νικολαίδη παραδέχθηκε το εν λόγω έλλειμμα και στις 30.4.2007 κατέβαλε στους Καθ' ων η αίτηση το εν λόγω ποσό. Ήταν η θέση της ότι στις 29.5.2007 η υπάλληλος του λογιστηρίου κα Δέσποινα Ηλία της ανέφερε ότι κατά την καταμέτρηση του ταμείου η οποία έγινε από αυτήν κανονικά ενώπιον του Αιτητή διαπιστώθηκε έλλειμμα εκ Λ.Κ.200,00 και ότι όταν το ανέφερε στον Αιτητή αυτός της ζήτησε να του δώσει πίσω τις εισπράξεις και τις εντολές που αφορούσαν τις αμοιβές των ιατρών για να ελέγξει ο ίδιος ξανά τα χρήματα. Όταν έκανε ο Αιτητής την καταμέτρηση αφαίρεσε από τις εντολές που αφορούσαν τις αμοιβές των ιατρών μία εντολή που αφορούσε αμοιβή ιατρού για το ποσό των Λ.Κ.200,00 με τη δικαιολογία ότι την είχε συμπληρώσει δύο φορές. Ο Αιτητής στη συνέχεια έσχισε την εν λόγω εντολή η οποία αναγραφόταν σε ένα φάκελο μπροστά στην κα Ηλία με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον έλλειμμα. Όταν της ανέφερε τα πιο πάνω η εν λόγω υπάλληλος, η μάρτυρας πήγε στο χώρο του ταμείου όπου εντόπισε στο καλάθι των αχρήστων τη σχισμένη εντολή (το σχισμένο φάκελο) και ακολούθως διαπίστωσε από τα έγγραφα που της παραδόθηκαν ότι δεν υπήρχε δεύτερη εντολή με τα ίδια στοιχεία δηλαδή δεν είχε ετοιμάσει ο Αιτητής δύο φορές την ίδια εντολή. Η σχισμένη εντολή έφερε το όνομα του ιατρού Δρ. Μάριου Θεοδότου, αφορούσε τον ασθενή Ανδρέα Αναστασίου και ήταν για το ποσό των Λ.Κ.200,00 το οποίο ήταν και το ποσό του προαναφερόμενου ελλείμματος. Προς υποστήριξη των θέσεων της κατέθεσε ως τεκμήριο ένα σχισμένο φάκελο (Τεκμήριο 1) στον οποίο αναγράφονται τα εξής στοιχεία «Θεοδότου, Ανδρέας Αναστασίου και 200». Ακολούθως έδωσε οδηγίες στην κα Ηλία να εντοπίσει την επιταγή με την οποία είχε πληρώσει ο εν λόγω ασθενής. Η επιταγή εντοπίστηκε και ήταν για το ποσό των Λ.Κ.1.200,00 το οποίο έπρεπε να εισπραχθεί ως ακολούθως: (α) Καθ' ων η αίτηση Λ.Κ.800,00 (β) Δρ. Αναστασίου Αντρούλλα Λ.Κ.200,00 (γ) Δρ. Μάριος Θεοδότου Λ.Κ200,
5. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως ο Αιτητής εισέπραξε ως ακολούθως: (α) Καθ' ων η αίτηση Λ.Κ.800,00 και (β) Δρ. Αντρούλλα Αναστασίου Λ.Κ.200,
6. Το ποσό που υπολείπεται δηλαδή το ποσό των Λ.Κ.200,00 για τον Δρ. Μάριο Θεοδότου στον εν λόγω ιατρό δεν είχε αποδοθεί. Ενημέρωσε τον τότε διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση κ. Χρ. Νικολαίδη και στη συνέχεια τηλεφώνησαν στον Δρ. Μ. Θεοδότου ο οποίος τους απάντησε ότι δεν είχε παραλάβει χρήματα από το ταμείο για τον συγκεκριμένο ασθενή. Στις 30.5.2007 κλήθηκε ο Αιτητής στο γραφείο του κου Χρ. Νικολαίδη στην παρουσία της. Ο κ. Νικολαίδης αναφέρθηκε στο έλλειμμα που υπήρξε στο ταμείο την προηγούμενη ημέρα. Ο Αιτητής στην αρχή αρνήθηκε ότι πήρε τα χρήματα και μετά από συζήτηση και παρουσίαση των σχετικών αποδείξεων, παραδέχθηκε ότι έλαβε το ποσό των Λ.Κ.200,00 και ζήτησε να του δοθεί ακόμη μία ευκαιρία επικαλούμενος οικονομικά προβλήματα και προβλήματα υγείας του παιδιού του. Ο κ. Νικολαίδης του ανέφερε ότι το θέμα θα το έθετε ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου των Καθ' ων η αίτηση και το οποίο θα αποφάσιζε τα επόμενα βήματα σε σχέση με τον Αιτητή. Οι Καθ' ων η αίτηση στη συνέχεια ανέθεσαν στον ελεγκτικό οίκο K.P.M.G τη διεξαγωγή δειγματολογικού ελέγχου σχετικά με ελλείμματα που ενδεχομένως να υπήρχαν στο ταμείο. Στις 4.6.2007 ο Αιτητής παρουσιάστηκε στην Πολυκλινική για εργασία αλλά δεν του επετράπηκε να εργαστεί προκειμένου να διαφυλαχθεί η ανεξαρτησία και αντικειμενικότητα του δειγματολογικού ελέγχου που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί από τους ελεγκτές των Καθ' ων η αίτηση. Σχετική επιστολή επιδόθηκε στον Αιτητή με την οποία ο Αιτητής ενημερωνόταν μεταξύ άλλων ότι θα τελεί υπό άδεια μέχρι την ολοκλήρωση της έρευνας των ελεγκτών (Τεκμήριο 2). Μέχρι και την ολοκλήρωση της έρευνας των ελεγκτών ανταλλάγησαν διάφορες επιστολές μεταξύ των δικηγόρων του Αιτητή και των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση (Τεκμήρια 3 - 8). Σύμφωνα με τη μάρτυρα μέχρι και την ολοκλήρωση της έρευνας η εργοδότηση του Αιτητή δεν είχε τερματιστεί και ο Αιτητής καλείτο αν επιθυμούσε να είναι παρών στη διενέργεια του ελέγχου πράγμα που ωστόσο δεν έπραξε. Η έρευνα των ελεγκτών κατέδειξε ότι υπήρξαν και άλλες περιπτώσεις ελλειμμάτων. Για το αποτέλεσμα της έρευνας ενημερώθηκαν οι δικηγόροι του Αιτητή με επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 3.7.2007 (Τεκμήριο 9). Με την εν λόγω επιστολή, ο Αιτητής καλείτο να παρουσιαστεί στην Πολυκλινική προκειμένου να του επεξηγηθούν τα αποτελέσματα της έρευνας των ελεγκτών για να προβάλει τις δικές του θέσεις. Ο Αιτητής με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 5.7.2007 αρνήθηκε να παρουσιαστεί στην εν λόγω συνάντηση (Τεκμήριο 10). Ενόψει όλων των πιο πάνω γεγονότων και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τα περιστατικά που συνέβηκαν στις 28.4.2007 και 29.5.2007 ως επίσης και τα αποτελέσματα της έρευνας των ελεγκτών οι Καθ' ων η αίτηση τερμάτισαν την εργοδότηση του Αιτητή στις 9.7.2007 με επιστολή τους της ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 11). Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι το λογιστήριο καθημερινά παραλαμβάνει τις εισπράξεις από το ταμείο και κατά την εν λόγω παραλαβή ο υπάλληλος του λογιστηρίου προβαίνει σε καταμέτρηση των εισπράξεων που παραλαμβάνει. Η καταβολή των χρημάτων που οφείλονται σε ιατρούς από τον ταμία στους ιατρούς γίνεται αργότερα όταν το λογιστήριο επιστρέψει τα χρήματα ή την επιταγή στον ταμία. Αναφορικά με το θέμα του ελλείμματος που διαπιστώθηκε στις 28.4.07, ήταν η θέση της ότι ευθυνόταν ο Αιτητής για τη μη πίστωση του οφειλόμενου ποσού στους Καθ΄ ων η αίτηση καθ΄ ότι ήταν αυτός που έκανε την είσπραξη από τον πελάτη αφού στο βιβλίο είσπραξης των ιατρών το όνομα του Δρ. Δημητρίου είναι καταχωρημένο με το γραφικό χαρακτήρα του Αιτητή. Επεξηγώντας περαιτέρω για την ευθύνη του Αιτητή ανέφερε ότι η επιταγή ήταν για το ποσό των Λ.Κ.395,98 και δόθηκε από τον ταμία στο λογιστήριο κατά την παραλαβή των εισπράξεων στις 27.1.
7. Ταυτόχρονα ο ταμίας έδωσε και την εντολή για απόδοση Λ.Κ.300,00 στο Δρ. Δημητρίου. Δεν υπήρχε όμως απόδειξη είσπραξης (δηλαδή ο ταμίας δεν εξέδωσε απόδειξη είσπραξης ως όφειλε) για την αμοιβή των Καθ΄ ων η αίτηση για το ποσό των Λ.Κ.95,98 με αποτέλεσμα το τιμολόγιο των Καθ΄ ων η αίτηση για το πιο πάνω ποσό να φαίνεται ως μη εξοφληθέν. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, λογικά έπρεπε να υπήρχε ως περίσσευμα στο ταμείο εκείνη τη μέρα το ποσό των Λ.Κ.95.98 αλλά δεν υπήρξε τέτοιο περίσσευμα. Επειδή οι εισπράξεις της ημέρας αποτελούνται από επιταγές, πιστωτικές κάρτες και μετρητά και δίνονται στο σύνολο τους από τον ταμία στον υπάλληλο του λογιστηρίου, ο υπάλληλος του λογιστηρίου αυτό που έλεγξε είναι το σύνολο του ποσού που δόθηκε στο λογιστήριο. Το λογιστήριο δεν ήταν σε θέση να καταλάβει ότι υπήρχε έλλειμμα αφού δεν συσχετίζει τις επιταγές με συγκεκριμένο ασθενή και ιατρό για να δει αν συμφωνούν. Προέβαλε τη θέση ότι επειδή δεν υπάρχει μηχανογραφημένο σύστημα για τις εισπράξεις των ιατρών το λογιστήριο δεν μπορεί να αντιληφθεί αν η απόδοση των εισπράξεων στους ιατρούς από το ταμείο είναι η σωστή. Η ευθύνη είναι του ταμία να αποδώσει την είσπραξη της επιταγής στον ιατρό και στους Καθ΄ ων η αίτηση και να «συμφωνήσει τα βιβλία». Όταν παραδίνει ο ταμίας μετρητά, επιταγές και πιστωτικές κάρτες είναι εύκολο να πάρει τα μετρητά ο ταμίας αντί της επιταγής. Ήταν η θέση της ότι όταν του παρουσίασαν στις 28.4.07 τα σχετικά στοιχεία (την επιταγή, το τιμολόγιο των Καθ΄ ων η αίτηση που ήταν σφραγισμένο με την ένδειξη «Paid», την καταχώρηση στο βιβλίο είσπραξης των ιατρών), ο Αιτητής παραδέχθηκε ότι δεν είχε εκδώσει την απόδειξη των Καθ΄ ων η αίτηση. Η κα Πίτρακκου αρνήθηκε υποβολή που της έγινε ότι ο Αιτητής δεν παραδέχθηκε στις 30.5.07 ότι έλαβε το ποσό των Λ.Κ.200,00 αλλά ότι απλώς προσφέρθηκε λόγω προσωπικών συνθηκών να το καταβάλει ο ίδιος για να μην χάσει τη δουλειά του λέγοντας ότι ο Αιτητής στην αρχή αρνήθηκε αλλά όταν του παρουσίασαν την επιταγή, το σχισμένο φάκελο και τα υπόλοιπα στοιχεία παραδέχθηκε ότι τα πήρε και υποσχέθηκε ότι δεν θα το ξανακάνει και ζήτησε ακόμα μια ευκαιρία. Η κα Ηλία κατά την ένορκη μαρτυρία της ανέφερε ότι τις 29.5.2007 στα πλαίσια των καθηκόντων της, μετέβηκε γύρω στις 12 το μεσημέρι στο ταμείο της Πολυκλινικής για την καθιερωμένη καταμέτρηση και είσπραξη του ταμείου η οποία γίνεται καθημερινά από τους υπαλλήλους του λογιστηρίου μεταξύ των ωρών 12:00 μ.μ. με 1:00 μ.μ. Τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα ήταν η βάρδια του Αιτητή ο οποίος της παρέδωσε τις εισπράξεις του ταμείου και τις εντολές που αφορούσαν τις αμοιβές των ιατρών προκειμένου να προχωρήσει στην καταμέτρηση. Οι εισπράξεις του ταμείου αποτελούνταν από μετρητά, επιταγές και πιστωτικές κάρτες. Κατά την καταμέτρηση η οποία έγινε ενώπιον του Αιτητή διαπίστωσε την ύπαρξη ελλείμματος εκ ποσού Λ.Κ.200,00 και ανέφερε το εν λόγω γεγονός στον Αιτητή. Τότε ο Αιτητής της ζήτησε να του δώσει τις εισπράξεις και τις εντολές που αφορούσαν τις αμοιβές των ιατρών για να τα ελέγξει ο ίδιος. Όταν έκανε ο ίδιος την καταμέτρηση, αφαίρεσε μία εντολή που αφορούσε αμοιβή ιατρού για το ποσό των Λ.Κ.200,
8. Συγκεκριμένα πήρε την εντολή , την έσχισε ενώπιον της και την πέταξε στο καλάθι των αχρήστων λέγοντας της ότι είχε εκδώσει την ίδια εντολή για τον συγκεκριμένο ιατρό και ασθενή δύο φορές. Μετά την εν λόγω ενέργεια του Αιτητή δεν υπήρχε πλέον έλλειμμα. Ανέφερε το εν λόγω συμβάν στην κα Πίτρακκου η οποία αργότερα την ίδια ημέρα της ζήτησε να κάνει έλεγχο για τον ασθενή Αναστασίου Ανδρέα. Από τον έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι ο εν λόγω ασθενής είχε πληρώσει με επιταγή το ποσό των Λ.Κ.1.200,00 από το οποίο οι Λ.Κ.800,00 αφορούσαν την αμοιβή των Καθ' ων η αίτηση, οι Λ.Κ.200,00 την αμοιβή της Δρ. Αναστασίου Ανδρούλας και οι υπόλοιπες Λ.Κ.200,00 την αμοιβή του Δρος Μάριος Θεοδότου. Ακολούθως, ανέφερε τα πιο πάνω στην κα Πίτρακκου. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι όταν έκανε τον έλεγχο μόνο ο Αιτητής εργαζόταν στο ταμείο εκείνη την ώρα. Κατά την επανεξέταση της διευκρίνισε ότι ως λογιστήριο γνωρίζει το ποσό που οφείλεται στην Πολυκλινική λόγω του τιμολογίου και της απόδειξης που εκδίδεται από το μηχανογραφημένο σύστημα. Το ποσό του ιατρού δεν είναι σε θέση να το γνωρίζει γιατί ο ταμίας θα δώσει την εντολή στο λογιστήριο για την πληρωμή. Ο κ. Γ. Προδρόμου καταθέτοντας αναφέρθηκε στον έλεγχο (του οποίου ήταν επικεφαλής) που διεξήχθηκε από τον ελεγκτικό οίκο KPMG από τις 18.6.2007 μέχρι τις 2.7.07 στις διαδικασίες διαχείρισης του ταμείου της Πολυκλινικής αναφορικά με τις εισπράξεις για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν από την Πολυκλινική και κάλυψε τις χρονιές 2004, 2005 και
9. Ο εν λόγω έλεγχος κάλυψε τις διαδικασίες διαχείρισης των ταμείων ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης της Α.Η.Κ., της Α.ΤΗ.Κ. και της ΚΕΟ Λτδ καθ΄ ότι εξ΄ αιτίας του τρόπου διαχείρισης των συγκεκριμένων ταμείων από την Πολυκλινική και της ύπαρξης αυξημένου αριθμού εγγράφων/καταστάσεων από τα εν λόγω ταμεία τα οποία είναι ανεξάρτητα από τα έγγραφα/καταστάσεις της Πολυκλινικής θα ήταν πιο εύκολο να εντοπιστούν τυχόν διαφορές / ελλείμματα. Περιγράφοντας τη διαδικασία των εισπράξεων της Πολυκλινικής από τα εν λόγω ταμεία ανέφερε ότι σε μηνιαία βάση το ταμείο της Πολυκλινικής ετοιμάζει μια κατάσταση, («την κατάσταση διεκδίκησης») στην οποία καταγράφονται τα ποσά που διεκδικούνται από τα εν λόγω ταμεία σε σχέση με υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε ασθενείς - μέλη αυτών των ταμείων από την Πολυκλινική και από θεράποντες ιατρούς-συνεργάτες. Αυτή η κατάσταση αφού ελεγχθεί και υπογραφεί από τη διεύθυνση των Καθ΄ ων η αίτηση αποστέλλεται στα εν λόγω ταμεία. Τα εν λόγω ταμεία αφού αποφασίσουν ποια ποσά θα πληρωθούν, αποστέλλουν στην Πολυκλινική μια επιταγή η οποία αντιπροσωπεύει το σύνολο του ποσού που θα καταβάλουν στους Καθ΄ ων η αίτηση και τους ιατρούς μαζί με μια κατάσταση στην οποία φαίνεται αναλυτικά το ποσό που καταβάλλει το ταμείο για τον κάθε ασθενή για την Πολυκλινική και τους ιατρούς αντίστοιχα («το δελτίο εμβάσματος»). Το δελτίο εμβάσματος μαζί με την επιταγή πηγαίνει στο ταμείο της Πολυκλινικής το οποίο είναι υπεύθυνο να προχωρήσει με την εξόφληση της Πολυκλινικής εκδίδοντας τις σχετικές αποδείξεις εισπράξεων και των ιατρών δίνοντας τις σχετικές εντολές στο λογιστήριο. Ο ταμίας είναι υπεύθυνος για την σωστή κατανομή των εισπράξεων μεταξύ της Πολυκλινικής και των ιατρών. Οποιεσδήποτε διαφορές εντοπιστούν σε σχέση με αυτά εμπίπτουν μέσα στο πεδίο ευθύνης του ταμία ο οποίος προέβηκε στις συγκεκριμένες πράξεις εξόφλησης. Κατά τη διενέργεια του ελέγχου έγινε σύγκριση 24 καταστάσεων διεκδικήσεων από τα εν λόγω ταμεία που αφορούσαν 85 ασθενείς μέλη των εν λόγω ταμείων με τα αντίστοιχα δελτία εμβάσματος και έλεγξαν κατά πόσο τα ποσά που εμφανίζονται στα δελτία εμβάσματος χρησιμοποιήθηκαν για εξόφληση της Πολυκλινικής και των ιατρών. Το αποτέλεσμα αυτού του ελέγχου ήταν ο εντοπισμός 37 περιπτώσεων από τις 85 όπου το ποσό το οποίο εγκρίθηκε και εμβάστηκε από τα ταμεία ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε σχέση με την αμοιβή των ιατρών δεν αποδόθηκε στο σύνολο του στους ιατρούς αφού το ποσό που καταχωρήθηκε ως πληρωμή από τον ταμία στο βιβλίο εισπράξεων των ιατρών (δηλαδή το ποσό που πληρώθηκε στον ιατρό) είναι μικρότερο από αυτό που εισπράχθηκε από τα εν λόγω ταμεία ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Από τις εν λόγω 37 καταθέσεις, στις 13 αναφέρεται ως χειριστής του λογιστικού συστήματος εξόφλησης ο Αιτητής. Η σχετική κατάσταση με τα ευρήματα του εν λόγω ελέγχου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Κατά την αντεξέταση του προέβαλλε τη θέση ότι το λογιστήριο της Πολυκλινικής δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τα υπό αναφορά ελλείμματα καθότι

(1)με τους μηχανισμούς του ελέγχει τις εισπράξεις που αφορούν την Πολυκλινική και

(2)καθημερινά το λογιστήριο κατά την παραλαβή του ταμείου ελέγχει κατά πόσον οι εισπράξεις του ταμείου συμφιλιώνονται με τα διάφορα έντυπα/έγγραφα που υποστηρίζουν αυτές τις εισπράξεις. Σε όλες τις περιπτώσεις που εντοπίστηκαν ελλείμματα, οι εισπράξεις της ημέρας με τα σχετικά έγγραφα συμφωνούσαν παρόλο που εφόσον υπήρχαν οι διαφορές στην απόδοση των οφειλομένων χρημάτων στους ιατρούς δεν έπρεπε να συμφωνούν. Από τη στιγμή που οι εισπράξεις και τα έγγραφα συμφωνούσαν, το λογιστήριο δεν μπορούσε να εντοπίσει τις εν λόγω διαφορές. H KPMG ως οι ελεγκτές των Καθ΄ ων η αίτηση δεν μπορούσαν να εντοπίσουν αυτές τις διαφορές καθότι (

1. i)ο ετήσιος έλεγχος που διενεργείται αφορά τις οικονομικές καταστάσεις της Πολυκλινικής στις οποίες δεν παρουσιάζονται οι αμοιβές των ιατρών αφού αυτές δεν αποτελούν μέρος των εισοδημάτων της Πολυκλινικής αλλά των ιατρών και (
2. ii)οι ετήσιοι έλεγχοι γίνονται για να διαπιστωθεί κατά πόσο οι οικονομικές καταστάσεις που ετοιμάζονται δίνουν την αληθινή και δίκαιη εικόνα της δραστηριότητας των Καθ' ων η αίτηση και της οικονομικής κατάστασης, η οποία (η αληθινή και δίκαιη εικόνα) δίνεται όταν δεν εντοπιστούν ουσιώδη λάθη, και τα εν λόγω ελλείμματα δεν περιλαμβάνονται στην κατηγορία του όρου «ουσιώδους λάθους». Τα 13 ελλείμματα αποδόθηκαν στον Αιτητή καθότι σύμφωνα με το λογιστικό σύστημα της Πολυκλινικής ο ταμίας ο οποίος ήταν υπεύθυνος να προχωρήσει στην εξόφληση της Πολυκλινικής με βάση το δελτίο εμβάσματος ήταν ταυτόχρονα και υπεύθυνος να προχωρήσει στην πληρωμή του ιατρού είτε με το να δώσει εντολή στο λογιστήριο να εκδώσει επιταγή είτε να ετοιμάσει φάκελο και να πληρώσει τον ιατρό σε μετρητά. Στις συγκεκριμένες 13 περιπτώσεις το όνομα του Αιτητή ήταν στις αποδείξεις είσπραξης που εκδόθηκαν από το λογισμικό σύστημα της Πολυκλινικής και ο ταμίας για να μπει στο εν λόγω λογισμικό σύστημα και να προχωρήσει στην εξόφληση με την έκδοση απόδειξης είσπραξης έπρεπε να χρησιμοποιήσει τους προσωπικούς του κωδικούς τους οποίους το λογισμικό σύστημα χρησιμοποιούσε για να αποδώσει το όνομα του χειριστή στο έντυπο της απόδειξης είσπραξης το οποίο εκδίδεται. Η μαρτυρία του Αιτητή συνοψίζεται ως εξής: Στις 29.5.2007 σε ανύποπτο χρόνο και αντίθετα με τη συνήθη πρακτική που ακολουθείτο στους Καθ΄ ων η αίτηση η κα Ηλία μαζί με την κα Πίτρακκου εισήλθαν αιφνιδιαστικά στο χώρο του ταμείου και του ζήτησαν να απομακρυνθεί από το ταμείο του αφαιρώντας του τον έλεγχο του ταμείου του για να διενεργήσουν όπως του ανέφεραν έκτακτο έλεγχο-καταμέτρηση στο ταμείο. Οι πιο πάνω κυρίες δεν του επέτρεψαν να μετρήσει το ταμείο του πριν τους το παραδώσει όπως γινόταν καθημερινά το μεσημέρι μεταξύ των ωρών 12:00 και 13:00 όταν γινόταν η είσπραξη των χρηματικών ποσών του ταμείου από το λογιστήριο. Την επόμενη μέρα δηλαδή στις 30.5.2007 πήγε στην εργασία του και ξεκίνησε να δουλεύει κανονικά. Μετά από λίγη ώρα τον ειδοποίησαν ότι τον ήθελε ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, ο κ. Νικολαϊδης στο γραφείο του. Στο γραφείο του κ. Νικολαϊδη ήταν και η κα Πίτρακκου και του ανέφεραν ότι την προηγούμενη μέρα κατά τον έκτακτο έλεγχο στο ταμείο βρέθηκε έλλειμμα σε φάκελο-εντολή που υπήρχε στο ταμείο τους και που αφορούσε την πληρωμή ποσού Λ.Κ.200,00 προς τον Δρ. Μ. Θεοδότου το οποίο έλλειμμα δεν μπορούσε να εξηγήσει και γι΄ αυτό το λόγο άρπαξε τον φάκελο και τον έσχισε. Κάτι τέτοιο δεν του αναφέρθηκε την προηγούμενη μέρα από τις κυρίες που διενήργησαν τον έκτακτο έλεγχο. Όταν του ανέφεραν τις κατηγορίες αυτές τους ρώτησε γιατί δεν του διατύπωσαν τις κατηγορίες αυτές κατά το χρόνο του ελέγχου και περαιτέρω γιατί δεν τον άφησαν να μετρήσει το ταμείο του και μετά να τους το παραδώσει πριν το καταμετρήσουν όπως γινόταν κάθε μέρα. Η κα Πίτρακκου του απάντησε ότι η πρακτική σε κάθε εταιρεία είναι να μην καταμετρά ο ταμίας το ταμείο του. Ισχυρίστηκε ότι δεν άρπαξε και δεν έσχισε τον φάκελο εντολή από τα χέρια της κας Πίτρακκου και της κας Ηλία. Ήταν η θέση του ότι κατά τον χρόνο της τακτικής καθημερινής καταμέτρησης όλα τα χρηματικά ποσά που εισέπραττε ήταν πάντα μέσα στο ταμείο και ουδέποτε παρουσίασε έλλειμμα. Αναφορικά με την περίπτωση που οι Καθ΄ ων η αίτηση τον κατηγόρησαν ότι παρέλειψε να καταβάλει στο λογιστήριο το ποσό των Λ.Κ.95,98, ανέφερε ότι το ποσό αυτό δεν εισπράχθηκε από αυτόν αλλά αποτελούσε μέρος ενός ποσού Λ.Κ.395,98 το οποίο εισπράχθηκε από το τμήμα της υποδοχής των Καθ΄ ων η αίτηση αντί από το ταμείο επειδή η πληρωμή αυτή έγινε σε χρόνο που ήταν κλειστό το ταμείο. Η υποδοχή εισέπραξε τα λεφτά και τους έφερε την επόμενη μέρα τα εισπραχθέντα ποσά στο ταμείο και το ταμείο στη συνέχεια τα παρέδινε στο λογιστήριο. Το ταμείο δεν ήξερε από ποιο ασθενή προερχόταν η πληρωμή. Αυτό το ήξεραν οι υπαλλήλοι του λογιστηρίου και της υποδοχής. Το ποσό των Λ.Κ.95,98 δεν πιστώθηκε στο λογαριασμό του ασθενή που πλήρωσε επειδή το όνομα του δεν φαινόταν στην επιταγή που εξέδωσε η ασφαλιστική εταιρεία και που πληρώθηκε στην υποδοχή. Ο ιατρός έλαβε το ποσό που του αναλογούσε καθ΄ ότι πάνω στην επιταγή υπήρχε μια σημείωση για τον ιατρό και το ποσό που του οφείλετο και αυτός δεν μπορούσε να γνωρίζει γιατί οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν έλαβαν το ποσό των Λ.Κ.95,98. Τα παράπονα του πελάτη για τις οχλήσεις που του γίνονταν από τους Καθ΄ ων η αίτηση για να τους καταβάλει το ποσό που είχε ήδη καταβάλει, αυτός τα μετάφερε στο λογιστήριο. Το ποσό αυτό τελικά το κατέβαλε αυτός μετά από έντονες πιέσεις και εκβιασμούς του κ. Νικολαϊδη και της κας Πίτρακκου ότι θα τον απέλυαν αν δεν το κατέβαλλε, για να αποφύγει την απόλυση και τις συνέπειες της και όχι επειδή ήταν υπεύθυνος για το έλλειμμα αυτό. Στις 30.5.2007 η κα Πίτρακκου και ο κ. Νικολαϊδης αναφέρθηκαν στα δύο πιο πάνω γεγονότα και τον κατηγόρησαν ότι αυτός απέσπασε τα χρήματα που έλειπαν από το ταμείο. Αρνήθηκε ότι παραδέχθηκε οποιαδήποτε ευθύνη ενώπιον τους και ισχυρίστηκε ότι ήταν κάθετος ότι ουδεμία ευθύνη είχε για το οποιοδήποτε έλλειμμα. Στις 30.5.2007 ο κ. Νικολαϊδης και η κα Πίτρακκου του ανέφεραν ότι του απαγορεύουν να συνεχίσει να εργάζεται λέγοντας του ότι ήταν ανεπιθύμητος και ότι η εργοδότηση του τερματίζεται και του ζήτησαν να φύγει οριστικά από τη δουλειά του. Την 1.6.2007 οι Καθ΄ ων η αίτηση προσπάθησαν να παρουσιάσουν τα γεγονότα που προηγήθηκαν ως αναγκαστική άδεια από την εργασία του με σκοπό τη διεξαγωγή ελέγχου στο ταμείο του και προσπάθησαν εκβιαστικά να τον πείσουν να παραιτηθεί εκούσια από την απασχόληση του. Αυτός αρνήθηκε να υποκύψει στις πιέσεις τους και να υποβάλει παραίτηση. Ήταν η θέση του ότι μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίστηκαν με επιστολές των δικηγόρων τους ότι είχαν ζητήσει από τους ελεγκτές τους τη διενέργεια ελέγχου στο ταμείο τους για τα έτη 2004, 2005 και 2006 και ότι ενώ ζήτησε να είναι παρών στον εν λόγω έλεγχο οι Καθ' ων η αίτηση του το αρνήθηκαν. Τους το είχε ζητήσει τόσο προφορικά όσο και γραπτά με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 11.6.2007 (Τεκμήριο 7). Ήταν η θέση του αναφορικά με την επιστολή των δικηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση που στάληκε στους δικηγόρους του και τον καλούσαν να παρευρεθεί αν το επιθυμούσε στον εν λόγω έλεγχο, ότι με την εν λόγω επιστολή οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση απλώς του ζήτησαν να επικοινωνήσει με τον διευθυντή των Καθ΄ ων η αίτηση ώστε να διευθετήσει να είναι παρών στον έλεγχο και ότι όταν ζήτησε μέσω τηλεφώνου να είναι παρών στον έλεγχο οι Καθ΄ ων η αίτηση του αρνήθηκαν. Σχετικά με τα ελλείμματα που αναφέρουν οι Καθ΄ ων η αίτηση στην έγγραφο εμφάνιση τους τα οποία εντοπίστηκαν μετά τον έλεγχο των ελεγκτών τους δήλωσε ότι δεν έχει γνώση ούτε ευθύνη. Στο ταμείο δεν εργαζόταν μόνος του αλλά υπήρχε και δεύτερο άτομο ενώ καθημερινά γινόταν έλεγχος στο ταμείο από το λογιστήριο. Ουδέποτε το λογιστήριο τους έδωσε να καταλάβουν ότι παρουσιάστηκε οποιοδήποτε έλλειμμα. Και αν ακόμα παρουσιάστηκε, αυτό δεν μπορούσε να αποδοθεί σε αυτόν. Θα μπορούσε πολύ καλά να αποδοθεί σε οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο του ταμείου ή του λογιστηρίου ή σε ανθρώπινο λάθος ή σε αμέλεια. Τελειώνοντας, προέβαλε τη θέση ότι οι Καθ' ων η αίτηση κινήθηκαν από αλλότρια κίνητρα εναντίον του. Γνώριζαν ότι ήταν σε γνώση του διάφορες οικονομικές και φορολογικές ατασθαλίες τους και ήθελαν να προλάβουν την εκ μέρους του αποκάλυψη των ατασθαλιών τους. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Νικολαίδης και η κα Πίτρακκου προέβαιναν σε υπερχρεώσεις των κρατικών υπηρεσιών και των διαφόρων ασφαλειών με την αλλαγή των τιμολογίων που εξέδιδε στο ταμείο τους καθώς επίσης και σε αλλαγή ονομάτων από τα τιμολόγια που εξέδιδε αυτός ως ταμίας των Καθ' ων η αίτηση σε συγγενικά τους πρόσωπα και για να μην αποκαλύψει αυτές τις ατασθαλίες τους, δημιούργησαν τα σενάρια για να τον απολύσουν. Κατά την αντεξέταση του, όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 αναγνώρισε το γραφικό του χαρακτήρα στο φάκελο και ισχυρίστηκε ότι όταν έκανε λάθος έσχιζε το φάκελο και τον πετούσε στον κάλαθο των αχρήστων. Αρνήθηκε υποβολή ότι τον έσχισε για να καλύψει το έλλειμμα των Λ.Κ.200,00 λέγοντας ότι εφόσον δεν τον άφησαν να κάνει καταμέτρηση δεν μπορούσε να τον σχίσει εκ των προτέρων. Ανάλυση μαρτυρίας - Γεγονότα Το Δικαστήριο καλείται αφού αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία να αποφανθεί: (α) κατά πόσον η εργασιακή σχέση μεταξύ των διαδίκων μέρων τερματίστηκε στις 30.5.2007 από τον κ. Νικολαίδη και την κα Πίτρακκου ως η εκδοχή του Αιτητή ή στις 9.7.2007 μετά την ολοκλήρωση της έρευνας των εξωτερικών λογιστών με έγγραφη επιστολή των Καθ΄ων η αίτηση ως η εκδοχή των Καθ΄ων η αίτηση οι οποίοι ισχυρίζονται με τη μαρτυρία που προσκόμισαν ότι στις 30.5.2007 αναφέρθηκε στον Αιτητή ότι το θέμα, που προέκυψε με την διαπίστωση ελλείμματος στο ταμείο που χειριζόταν ο Αιτητής και την παραδοχή του Αιτητή ότι έλαβε το ποσό του ελλείμματος, θα τίθετο ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ΄ων η αίτηση το οποίο και θα αποφάσιζε τι θα γινόταν με την εργοδότηση του Αιτητή και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση ακολούθως έθεσαν τον Αιτητή σε υποχρεωτική άδεια μέχρι να ολοκληρωθεί ο έλεγχος από τους εξωτερικούς ελεγκτές και (β) στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποδεχτεί τη θέση των Καθ΄ων η αίτηση ότι οι υπηρεσίες του Αιτητή τερματίστηκαν στις 9.7.2007, κατά πόσον ο εν λόγω τερματισμός είναι νόμιμος και δικαιολογημένος εντός των πλαισίων του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν.24/67όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, στο εξής («ο Νόμος») και των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία . Κατά την ακροαματική διαδικασία παρακολουθήσαμε με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μας. Από την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους προβαίνουμε στην πιο κάτω αξιολόγηση. Η εντύπωση που έδωσαν στο Δικαστήριο και οι τρεις μάρτυρες που κατέθεσαν για λογαριασμό των Καθ΄ ων η αίτηση ήταν θετική. Οι εν λόγω μάρτυρες μας άφησαν με την εικόνα ότι προσπάθησαν να θέσουν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως τα βίωσαν.Μελετώντας την ουσία της μαρτυρίας τους δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε ουσιαστικό που μπορεί να αξιολογηθεί ως αντίφαση. Περαιτέρω η μαρτυρία τους στα σημεία που έδωσαν μαρτυρία επί των ίδιων γεγονότων και ισχυρισμών ήταν συναφής. Η μαρτυρία τους στο σύνολο της είχε συνοχή, ήταν απόλυτα φυσιολογική και παρέμεινε σταθερή χωρίς αντιφάσεις καθ΄ όλη την πορεία της παρουσίας τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Τα όσα ανέφεραν πιστεύουμε ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σημειώνουμε ιδιαίτερα ότι η κα Πίττρακκου εξήγησε με λεπτομέρεια γιατί το λογιστήριο:

(1)δεν ήταν υπεύθυνο να εντοπίσει το έλλειμμα των Λ.Κ.95,98 και

(2)δεν ήταν σε θέση να εντοπίσει το εν λόγω έλλειμμα καθότι το λογιστήριο δεν συσχετίζει την κάθε επιταγή που του παραδίδεται με τον συγκεκριμένο ασθενή. Εξήγησε περαιτέρω ότι ο Αιτητής ως ο ταμίας που διενήργησε την πληρωμή προς τον Δρ. Δημητρίου ήταν υπεύθυνος να αποδώσει και την αμοιβή της Πολυκλινικής και ότι υπεύθυνος για την ορθή απόδοση των χρημάτων που εισπράττονται από το ταμείο είναι ο εκάστοτε ταμίας. Η μαρτυρία της κας Ηλία παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση της και υποστήριξε σε όλα τα σημεία τη μαρτυρία της κας Πίτρακκου. Ο κ. Προδρόμου μας έδωσε ξεκάθαρα την εικόνα ενός λογιστή -ελεγκτή που διεξήγαγε την έρευνα με πλήρη σοβαρότητα και ότι αυτά που μας ανέφερε τα αποκόμισε μέσα από τη διερεύνηση των διαδικασιών διαχείρισης των εισπράξεων από το ταμείο της Πολυκλινικής και ότι το πόρισμα του ελέγχου που διεξήχθηκε αποτελεί το αποτέλεσμα της δικής του ανεξάρτητης γνώμης. Σημειώνουμε ότι στο Τεκμήριο 13 εμπεριέχονται τα διάφορα σημεία του ελέγχου που διεξήγαγε. Ο κ. Προδρόμου εξήγησε γιατί οι 13 από τις 37 περιπτώσεις ελλειμμάτων που εντοπίστηκαν αποδόθηκαν στον Αιτητή. Στο στάδιο της αντεξέτασης του δεν αμφισβητήθηκε η μεθοδολογία και τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για την έρευνα-έλεγχο που διενεργήθηκε. Στις ερωτήσεις αν κατά πόσο το λογιστήριο όφειλε ή έπρεπε να εντοπίσει τα εν λόγω ελλείμματα ή ήταν ενήμερο των εν λόγω 13 ελλειμμάτων, εξήγησε γιατί το λογιστήριο δεν μπορούσε να εντοπίσει τα ελλείμματα που αφορούσαν τις αμοιβές των ιατρών για τις οποίες δεν τηρείται μηχανογραφημένο σύστημα και καθώς το λογιστήριο κατά την παράδοση του ταμείου ελέγχει αν στα έντυπα εισπράξεων που του παραδίδει το ταμείο συμφιλιώνονται με τις εισπράξεις και ότι τις συγκεκριμένες ημερομηνίες που εντοπίστηκαν τα εν λόγω ελλείμματα δεν υπήρχε διαφορά κατά την παράδοση του ταμείου στο λογιστήριο. Περαιτέρω ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε ξεκάθαρα και με πειστικό τρόπο γιατί τα εν λόγω ελλείμματα δεν εντοπίστηκαν στους ετησίους ελέγχους που διεξήγαγε η KPMG. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Αιτητή, οφείλουμε να πούμε ότι ο Αιτητής δεν στάθηκε καθόλου πειστικός στο βαθμό που θα μπορούσε να αναιρέσει τα όσα οι μάρτυρες των Καθ΄ ων η αίτηση είπαν ενώπιον μας με τη μαρτυρία τους, την οποία και αποδεχόμαστε. Πιο συγκεκριμένα: Ο Αιτητής με τη μαρτυρία του προέβαλλε τη θέση ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση τερμάτισαν την εργοδότηση λόγω αλλότριων κινήτρων εναντίον του αφού ήθελαν να προλάβουν την εκ μέρους του αποκάλυψη διαφόρων οικονομικών και φορολογικών ατασθαλιών τους. Η θέση αυτή του Αιτητή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί ένας τέτοιος ισχυρισμός (α) δεν εμπεριέχεται στους γενικούς λόγους της αίτησης του (Βλέπε Αθανασίου ν. Reana Manufacturing & Trading Ltd

(2001)A.A.Δ 1635) και (β) δεν τέθηκε στους μάρτυρες των Καθ΄ ων η αίτηση κατά την αντεξέταση τους για να τοποθετηθούν επί τούτου. Στην υπόθεση Adidas v. The Jonitexo Ltd.

(1987)1 C.L.R. 383 τονίστηκε: "Of course, failure to put forward a pertinent aspect of the defence case to witnesses for the plaintiff is not necessarily fatal to its validity. A lot will depend on the nature of the allegation and the reasons for not raising it in the course of cross - examination of the witnesses of the adversary. In the absence of a proper explanation of the omission, the Court may justifiably disregard factual allegations not put to witnesses of the adversary because of the denial of a proper opportunity to the latter to controvert them in evidence. Liberty to controvert the case of the other side is at the core of the adversarial system of justice premised on the elicitation of the truth through the process of confronting the adversary with every material aspect of, party's case. In the absence of such confrontation, the Court is left with only one side of the story and may, on that account, disregard it as one-sided and incompatible with the right of his opponent to be afforded a proper opportunity to put forward his case too on the subject under controversy." Στην Fredericou Schools Ltd. v. ACUAC INC

(2002)1 A.A.Δ. 1527, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Η αντεξέταση των μαρτύρων είναι σημαντικό όπλο στη διεξαγωγή μιας δίκης. Από τη δικανική σκοπιά - και όχι την ηθική που στόχος είναι βασικά η εύρεση της αλήθειας και η αποκάλυψη του ψεύδους - πρωταρχικό αντικείμενο της είναι η αποδυνάμωση ή εκμηδένιση των δηλώσεων ενός μάρτυρα κατά την κύρια εξέταση, που στηρίζουν ή βοηθούν την υπόθεση του αντιδίκου. Είναι σχετική η ρήση του Lord Hanworth, M.R., την οποία αναφέρει, επιδοκιμάζοντας την, ο Sankey L.C., στην υπόθεση Mechanical and General Inventions Co. Ltd. and Lehwess v. Austin and the Austin Motor Co.

(1935)A.C. 346 στη σελ. 359: «Cross - examination is a powerful and valuable weapon for the purpose of testing the veracity of a witness and the accuracy and completeness of his story.» Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα." Επίσης στην απόφαση Γ. Μοσχάτου ν. Λ. Μοσχάτου

(1999)1 Α.Α.Δ. 785 λέχθηκαν τ ΄ακόλουθα : «Κατά κανόνα ο διάδικος θα πρέπει να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς το μέρος της υπόθεσης του που αφορά το συγκεκριμένο μάρτυρα. Αν κατά την αντεξέταση του δεν υποβάλει οποιεσδήποτε ερωτήσεις , γενικά θεωρείται ότι αποδέχεται την εκδοχή που θέτει ο μάρτυρας.................. Στην Αγγλία δεν επιτρέπεται στο διάδικο να επιτεθεί κατά την τελική του αγόρευση ή να προωθήσει εξηγήσεις , στα σημεία όπου παρέλειψε να αντεξετάσει σχετικούς μάρτυρες επί του σημείου ........» Στο σύγγραμμα Phipson on Evidence 12η έκδοση παρα. 1593 αναφέρεται ότι η παράλειψη ενός διαδίκου να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς τη θέση του πάνω σε ζωτικά ζητήματα για να τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν την εξήγηση τους όπως και στη συγκεκριμένη περίπτωση εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της μαρτυρίας του. Σημειώνουμε επίσης ότι ενώ ο Αιτητής αναφέρθηκε σε φορολογικές ατασθαλίες των Καθ΄ ων η αίτηση δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή πειστικά στοιχεία που να ενισχύουν τη θέση του πλην ενός γενικού ισχυρισμού ότι οι ιατροί εξέδιδαν «παράνομα» σε χαρτιά τις χρεώσεις τους και ότι η κα Πίτρακκου δύο μήνες πριν την απόλυση του πήρε τα βιβλία εισπράξεων των ιατρών όλων των ετών τα οποία μέχρι τότε βρίσκονταν στο ταμείο. Περαιτέρω η θέση του Αιτητή ότι απολύθηκε για να μην αποκαλύψει τις ατασθαλίες του κ. Νικολαίδη και της κας Πίτρακκου και η αναφορά του, συγκεκριμένα: (α) σε υπερχρεώσεις κρατικών υπηρεσιών και ασφαλειών με την αλλαγή τιμολογίων και (β) σε αλλαγή από τα δύο πιο πάνω πρόσωπα των ονομάτων των ασθενών σε τιμολόγια των Καθ' ων η αίτηση που εκδόθηκαν σε συγγενικά τους πρόσωπα, στερείται πειστικότητας και λογικής εξήγησης. Διερωτόμαστε γιατί αφού ο Αιτητής γνώριζε αυτά τα κατ΄ ισχυρισμόν γεγονότα και είναι η θέση του ότι οι ατασθαλίες που του αποδίδονται είναι αποτέλεσμα διαφόρων σεναρίων των δύο αυτών προσώπων για να τον απολύσουν και είχε τα σχετικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο, αντί να διαμαρτυρηθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο των Καθ΄ ων η αίτηση, προσφέρθηκε δύο φορές να πληρώσει τα ποσά που του αποδόθηκαν από τα δυο αυτά πρόσωπα ως ελλείμματα στο ταμείο του για να μην χάσει τη δουλειά του και δεν ζήτησε κατά τη διάρκεια που διεξαγόταν ο έλεγχος από τους λογιστές-ελεγκτές να συναντηθεί με το Διοικητικό Συμβούλιο των Καθ΄ ων η αίτηση. Δεν μπορούμε να δεχθούμε την εξήγηση που προέβαλλε ότι δεν κατάγγειλε προηγουμένως αυτές τις ατασθαλίες γιατί θα έχανε τη δουλειά του, υπό το φως της δικής του θέσης του ότι ο κ. Νικολαϊδης και η κα Πίτρακκου στις 30.5.07 του ξεκαθάρισαν ότι δεν θα συνεχίσει να εργάζεται στην Πολυκλινική και ότι απολύεται. Για τους ίδιους λόγους δεν γίνεται δεκτή και η θέση που ο Αιτητής προέβαλλε πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του ότι δύο μήνες πριν την απόλυση του όταν αρνήθηκε να συνεχίσει να κάνει τον «ρουφιάνο» του κ. Νικολαϊδη για συγκεκριμένο ιατρό, δηλαδή να ρωτά και να μαθαίνει από ασθενείς του συγκεκριμένου αν τον πλήρωσαν και πότε και να ελέγχει πότε ο ιατρός πλήρωσε την Πολυκλινική, για να αναφέρει ο κ. Νικολαϊδης στο Διοικητικό Συμβούλιο τον συγκεκριμένο ιατρό, αυτός τον απείλησε λέγοντας του «θα δεις». Περαιτέρω σημειώνουμε ότι ο Αιτητής, ενώ στην κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι ο έλεγχος που έγινε στο ταμείο στις 29/5/07 έγινε σε ανύποπτο χρόνο και αντίθετα με τη συνήθη πρακτική αφού μαζί με την κα Ηλία ήρθε και η κα Πίτρακκου στο χώρο του ταμείου και του αφαίρεσαν το ταμείο για να διενεργήσουν έκτακτο έλεγχο - καταμέτρηση του ταμείου χωρίς να του επιτρέψουν να καταμετρήσει το ταμείο του πριν τους το παραδώσει όπως γινόταν καθημερινά κατά τη παράδοση του ταμείου στο λογιστήριο, κατά την αντεξέταση του ανασκεύασε αφού παραδέχτηκε ότι ο έλεγχος έγινε τη συνήθη ώρα στις 12:00 το μεσημέρι και ότι η αναφορά του σε ανύποπτο χρόνο και αιφνιδιαστικό έλεγχο αφορούσε το γεγονός ότι για πρώτη φορά στα χρόνια υπηρεσίας του στους Καθ΄ ων η αίτηση ήρθε και η κα Πίτρακκου μαζί με την υπάλληλο του λογιστηρίου. Σ΄ αυτό το σημείο οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η κα Πίτρακκου δεν αντεξετάστηκε επί των ισχυρισμών της για τη συμμετοχή της στα γεγονότα της 29/5/07 .Εκτός από μια γενική και αόριστη υποβολή ότι στις 29/5/07 ότι ο έλεγχος στο ταμείο διενεργήθηκε έκτακτα και αιφνιδιαστικά, καμία σχετική υποβολή για τις πιο πάνω θέσεις του Αιτητή δεν της τέθηκε. Με βάση τις αρχές της νομολογίας που αναφέραμε πιο πάνω οι θέσεις του Αιτητή για τη συμμετοχή της κας Πίτρακκου στον έλεγχο-καταμέτρηση του ταμείου στις 29/5/07 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθότι κάτι τέτοιο θα ανέτρεπε την ισότητα των όπλων και θα στερούσε στους Καθ΄ων η αίτηση τη δυνατότητα να σχολιάσουν τους εν λόγω ισχυρισμούς. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι ο Αιτητής αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι ήταν παρόν στην καταμέτρηση του ταμείου αλλά στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι λόγω του ότι δεν τον άφησαν να μετρήσει το ταμείο του πριν τους το παραδώσει ήταν στην ουσία απών. Σε υποβολή του δικηγόρου των Καθ΄ ων η αίτηση ότι κατά τη καταμέτρηση η κα Ηλία εντόπισε έλλειμμα ύψους ΛΚ200,000 και του το ανέφερε απάντησε αρνητικά και προέβαλλε τον ισχυρισμό ότι όταν παρέδωσε το ταμείο στον αντικαταστάτη του δεν έλειπε ούτε ένα σεντ. Στη συνέχεια σε υποβολή του δικηγόρου των Καθ΄ ων η αίτηση ότι όταν η κα Ηλία του ανέφερε για το έλλειμμα των ΛΚ 200,000, αυτός της ζήτησε το ταμείο για να το μετρήσει ξανά και η κα Ηλία του το έδωσε πίσω για να προβεί σε καταμέτρηση, απάντησε ότι η κα Πίτρακκου και η κα Ηλία πήραν το ταμείο μέσα στο λογιστήριο. Αυτός ο τελευταίος ισχυρισμός του Αιτητή έρχεται σε αντίφαση και ανατρέπει τις προηγούμενες θέσεις ότι ήταν παρόν στη καταμέτρηση και όταν παρέδωσε το ταμείο στον αντικαταστάτη δεν υπήρχε έλλειμμα οι οποίες υποστηρίζουν την εκδοχή ότι έγινε στη παρουσία του η καταμέτρηση και δεν υπήρξε έλλειμμα. Ο Αιτητής στους γενικούς λόγους της αίτησης αναφέρει ότι στις 30/5/07 οι Καθ΄ ων η αίτηση τερμάτισαν τις υπηρεσίες του όταν προφορικά τον κάλεσαν να αποχωρήσει από τον χώρο εργασίας τους προφασιζόμενοι τη διαπίστωση ελλείμματος στο ταμείο και ότι την 1/6/2007 μέσω του διευθυντή τους οι Καθ΄ ων η αίτηση κάλεσαν τον Αιτητή εκβιαστικά να παραιτηθεί οικειοθελώς πράγμα το οποίο ο Αιτητής αρνήθηκε να πράξει. Στην κυρίως εξέταση του ο Αιτητής προέβαλλε τη θέση ότι στις 30/5/2007 ο κ. Νικολαϊδης και η κα Πίτρακκου του ανέφεραν ότι απολύεται, είναι ανεπιθύμητος και του ζήτησαν να φύγει οριστικά από τη δουλειά του και ότι την 1.6.07 οι Καθ΄ ων η αίτηση προσπάθησαν να παρουσιάσουν την απόλυση του ως αναγκαστική άδεια και εκβιαστικά να τον πείσουν να παραιτηθεί οικειοθελώς. Από την αντεξέταση του Αιτητή και από το Τεκμήριο 3 (επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή προς τους Καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 4.6.07) προκύπτει ότι ο Αιτητής πήγε στην εργασία του στις 4.6.

1. Μας δημιουργείται η εύλογη, κατά τη κρίση μας, απορία γιατί, αφού ο Αιτητής ως ισχυρίζεται στους γενικούς λόγους της αίτησης και στη κυρίως εξέταση του ότι απολύθηκε στις 30/5/2007, παρουσιάστηκε στην εργασία του στις 4/6/07; Σημειώνουμε ότι στο Τεκμήριο 3 αναφέρεται ότι η άρνηση των Καθ΄ ων η Αίτηση στις 4.6.07 να επιτρέψουν στον Αιτητή να εξασκήσει τα καθήκοντα και η εισήγηση τους να αποχωρήσει από το χώρο εργασίας του συνιστούν απόλυση του Αιτητή και δεν γίνεται καμιά αναφορά στα κατ΄ ισχυρισμόν γεγονότα που συνέβησαν στις 30/5/
2. Επίσης στο Τεκμήριο 5 (επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση ημερ. 6.6.2007 η οποία στάληκε σε απάντηση της επιστολής των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση ημερ. 4.6.07 Τεκμήριο 4 με την οποία οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η Αίτηση σημείωναν ότι ο Αιτητής ουδέποτε απολύθηκε αλλά τέθηκε σε άδεια) δεν γίνεται αναφορά στις θέσεις που προέβαλλε ενόρκως ο Αιτητής δηλαδή ότι απολύθηκε στις 30/5/07 αλλά σημειώνεται ότι η στάση των Καθ΄ ων η Αίτηση αποτελεί ξεκάθαρα απόλυση του Αιτητή αφού του αρνήθηκαν το δικαίωμα να παραμείνει στον χώρο εργασίας του «εκδιώκοντας τον από αυτόν καλύπτοντας την απόφαση τους κάτω από την ομπρέλα της υποχρεωτικής άδειας».Τα πιο πάνω κατά τη γνώμη μας θέτουν σε αμφιβολία το αξιόπιστο των ισχυρισμών του Αιτητή ότι απολύθηκε στις 30/5/2007 και συνακόλουθα η μαρτυρία του Αιτητή επί του εν λόγω θέματος απορρίπτεται. Παρατηρούμε επίσης ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή αναφορικά με το έλλειμμα των ΛΚ 95,98 (ότι η επιταγή δεν εισπράχθηκε από το ταμείο αλλά από το τμήμα υποδοχής το οποίο του έδωσε οδηγίες μόνο για το ποσό του ιατρού και ότι αυτός μετέφερε το παράπονο του πελάτη στο λογιστήριο) δεν τέθηκαν κατά την αντεξέταση της κας Πίτρακκου και ως εκ τούτου θα αγνοηθούν από το Δικαστήριο. Κατά τη γνώμη μας το γεγονός ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί προβλήθηκαν πρώτη φορά κατά την κυρίως εξέταση του Αιτητή αποτελούν κατά τη γνώμη μας ενδεικτικό στοιχείο της αναξιοπιστίας του Αιτητή και καταδεικνύουν ότι τα πιο πάνω αποτελούν αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων του Αιτητή για να δικαιολογήσει τη θέση του. Επιπρόσθετα, η θέση του Αιτητή ότι δεν γνωρίζει γιατί το ποσό των ΛΚ95,98 δεν αποδόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση και ότι δεν τον αφορούσε ως ταμία καθ΄ ότι το τμήμα υποδοχής του άφησε σημείωση μόνο για το ποσό που αφορούσε τον ιατρό στερείται πειστικότητας και λογικού υποβάθρου. Το τμήμα υποδοχής για να παραδίδει τις εισπράξεις που διενήργησε στο ταμείο για να τις παραδώσει με τη σειρά του το ταμείο στο λογιστήριο αντί να τις παραδίδει απευθείας στο λογιστήριο καταδεικνύει ότι είναι υποχρέωση και ευθύνη του ταμείου να αποδώσει τα χρήματα στους ιατρούς και στους Καθ΄ ων η αίτηση προτού παραδώσει τις εν λόγω εισπράξεις στο λογιστήριο δηλαδή το ταμείο οφείλει να ακολουθήσει την ίδια διαδικασία που εφαρμόζει όταν εισπράττει το ταμείο τα χρήματα από τους ασθενείς. Κατά συνέπεια ο ταμίας ο οποίος διενήργησε την πληρωμή στο ιατρό όφειλε να αποδώσει και το υπόλοιπο ποσό σ' αυτόν που του οφείλετο είτε ήταν ιατρός είτε ήταν οι Καθ' ων η αίτηση. Επίσης εφόσον η εν λόγω επιταγή δόθηκε από ταμία στο λογιστήριο μέσα στο σύνολο των εισπράξεων της συγκεκριμένης μέρας, το ποσό των ΛΚ95,98 θα έπρεπε να υπάρχει περίσσευμα αφού δεν αποδόθηκε στους Καθ΄ ων η αίτηση από το ταμείο άσχετα από το αν ο ταμίας γνώριζε ή όχι το όνομα του ασθενή. Σε μια τέτοια περίπτωση ο ταμίας όφειλε κατά τη γνώμη μας να διαπιστώσει γιατί υπήρχε η εν λόγω διαφορά και να το αναφέρει στο λογιστήριο. Επιπρόσθετα παρατηρήσαμε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σταθερός στις θέσεις του αναφορικά με το πάνω ζήτημα καθώς: (α) στην αντεξέταση του διαφοροποιήθηκε από τη θέση που προέβαλλε στην κυρίως εξέταση του ότι δεν ήξερε από ποιο ασθενή προερχόταν η πληρωμή, λέγοντας ότι μπορεί να γνώριζε από ποιο ασθενή αφορούσε η επιταγή αλλά για τον ιατρό του άφησε σημείωση το τμήμα της υποδοχής και για τα υπόλοιπα δεν του είπαν τίποτε και (β) ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι το ποσό το κατέβαλλε μετά από έντονες πιέσεις ότι θα τον απέλυαν, κατά την αντεξέταση του είπε ότι έβαλαν «μισά λεφτά» με τη συνάδελφο του στο ταμείο. Ο Αιτητής στην προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι ζήτησε προφορικά να είναι παρόν στον έλεγχο ανέφερε ότι μέσω τηλεφώνου ζήτησε από τον κ. Νικολαϊδη να είναι παρόν ο οποίος του αρνήθηκε. Διερωτόμαστε όμως γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε για τη στάση του κ. Νικολαϊδη μέσω των δικηγόρων του οι οποίοι ήταν αυτοί που του μετέφεραν τη θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι μπορεί να ζητήσει από τον κ. Νικολαϊδη αν το επιθυμεί να είναι παρόν στον έλεγχο. Στις επιστολές που ανταλλάγησαν μεταξύ των δικηγόρων των δυο πλευρών δεν γίνεται καμία αναφορά σε άρνηση του κ. Νικολαϊδη να επιτρέψει στον Αιτητή να είναι παρόν στον έλεγχο. Δεν μπορούμε να δεχθούμε τη θέση του Αιτητή ότι ενώ για τα υπόλοιπα θέμα έδωσε εντολή στους δικηγόρους του να τα χειρίζονται για αυτό το θέμα συνομιλούσε αυτός απευθείας με τον κ. Νικολαϊδη. Σημειώνουμε ότι ενώ με το Τεκμήριο 9 (επιστολή των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση ημερ. 3/7/07) ο Αιτητής καλείτο στις 6/7/07 και η ώρα 9:30π.μ. να συναντήσει τον κ. Νικολαϊδη και τους ελεγκτές για να του αναφέρουν τα ευρήματα του ελέγχου και να προβάλει τις θέσεις του, οι δικηγόροι του Αιτητή απάντησαν στις 5/7/07 με το Τεκμήριο 10 ότι ο Αιτητής αρνείται να παρευρεθεί στην εν λόγω προτεινόμενη συνάντηση η οποία εκ των πραγμάτων δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε. Ο Αιτητής σε πλήρη αντίθεση με τη πιο πάνω θέση των δικηγόρων κατά την αντεξέταση του όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 9 ανέφερε ότι πήρε τον κ. Νικολαϊδη τη Παρασκευή η ώρα 8:20 π.μ. και τον ρώτησε αν είναι εντάξει να παρευρεθεί στη συνάντηση και αυτός του είπε ότι δεν μπορεί να παραστεί. Επίσης η αναφορά του Αιτητή όταν κλήθηκε να σχολιάσει τα στοιχεία που αναφέρονται στο Τεκμήριο 13 ότι οι ιατροί τους έλεγαν να μην εισπράττουν όλα τα χρήματα από τους ασθενείς λόγω του φόρου εισοδήματος, στερείται κάθε πειστικότητας. Δεν βρίσκουμε λογικό οι ιατροί οι οποίοι εξουσιοδοτούσαν το ταμείο της Πολυκλινικής να εισπράττει εκ μέρους τους την αμοιβή την οποία καθόριζαν οι ίδιοι με την έκδοση του εντύπου με τίτλο «αμοιβή ιατρού» να άφηναν την ελευθερία στον ταμία να εισπράττει ότι ποσό έκρινε αυτός. Επιπρόσθετα η εν λόγω θέση του Αιτητή έρχεται σε αντίθεση με τη θέση του ότι τα ελλείμματα μπορεί να οφείλονται σε ανθρώπινο λάθος ή αμέλεια. Όλα τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε στη μαρτυρία του Αιτητή την οποία και απορρίπτουμε ως αναξιόπιστη. Συνακόλουθα απορρίπτουμε και την εκδοχή του Αιτητή όπως αυτή τέθηκε ενώπιον μας με τη μαρτυρία του. Με βάση τα πιο πάνω βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι όπως αυτά έχουν τεθεί ενώπιον μας με τη μαρτυρία των μαρτύρων των Καθ ών η αίτηση. Νομική πτυχή Εν όψει των πιο πάνω ευρημάτων μας κρίνουμε ομόφωνα ότι ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι στις 30.5.2007 οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν μονομερώς από τους Καθ ών η αίτηση. Η υπό εκδίκαση αίτηση καταχωρήθηκε στις 28.06.2007 δηλαδή προτού συντελεστεί ο τερματισμός της απασχόλησης της του Αιτητή από τους Καθ΄ων η αίτηση στις 9.7.
3. Κατά συνέπεια η απόρριψη της θέσης του Αιτητή ότι η εργοδότηση του τερματίστηκε στις 30.5.2007 εκθεμελιώνει τη βάση της αίτησης του Αιτητή. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μας, θεωρούμε σωστό όπως προχωρήσουμε να εξετάσουμε έχοντας υπόψη τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης κατά πόσο οι Καθ΄ων η αίτηση έχουν αποδείξει ότι δικαιολογημένα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή στις 9.7.
4. Να αναφέρουμε εδώ ότι τερματισμός της εργασιακής σχέσης δικαιολογείται με το σκεπτικό ότι η συμπεριφορά του Αιτητή κλόνισε την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχιση της. Στην Pattikis v. Nicosia Municipal Committee

(1988)1 C.L.R. 103, τo Δικαστήριο επισήμανε ότι η συνέχιση της σχέσης εργασίας μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου θα πρέπει να εξαρτάται στην ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει τη σύμβαση. Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης αναφέρονται περιοριστικά στο Άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: ............................ (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: ....................................................................................................................... (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητας της αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύναται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (

1. i)διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (
2. ii)διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (ιν) ............................................................................................................... (
3. v)σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου είναι το εύλογο της κατάληξης του Εργοδότη, ως λογικού Εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη. (Βλέπε Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 ΑΑΔ 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,

(2004)1Α ΑΑΔ 665, Galatariotis Telecommunications v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318). Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ, πιο πάνω παρατίθεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swift

(1981)1 R.L.R. 91 ως καθοδήγηση επί του εφαρμοστέου κριτηρίου: "The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quire reasonably take a different view". Στην απόφαση Galatariotis Telecommunications Ltd. v. Σωτήρη Βασιλείου στην σελ. 325, το Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της Αγγλικής απόφασης των συνεκδικασθεισών εφέσεων Post Office v. Folley και HSBC Bank plc (formerly Midland Bank plc) v. Madden

(2001)1 All ER. 550, ανάφερε τα ακόλουθα: «.. μπορούμε να πούμε ότι η αρχή που υιοθετείται είναι ότι η λογικότητα ή μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν δικαστήριο θα έκαμνε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Και συμφωνούμε με αυτή την προσέγγιση. Το σωστό κριτήριο, που έχει στον πυρήνα του τις αντιδράσεις του λογικού εργοδότη, διαμορφώθηκε ως εξής στην υπόθεση Madden, ανωτέρω: «In holding that the dismissal of Mr. Madden for that reason was unreasonable the tribunal erred in law in substituting itself as employer in place of the bank in assessing the quality and weight of the evidence. Instead it should have asked itself whether, by the standards of a reasonable employer, the bank had established reasonable grounds for its belief that Mr. Madden had been guilty of misconduct and whether the bank's investigation into the matter had been reasonable in the circumstances." Και σε μετάφραση: «Αποφασίζοντας ότι η απόλυση του κ. Madden για το λόγο εκείνο ήταν παράλογη, το δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αντικαθιστώντας την τράπεζα ως εργοδότη με τον εαυτό του, κατά την εκτίμηση της ποιότητας και της αξίας της μαρτυρίας. Αντ΄ αυτού το δικαστήριο έπρεπε να ερωτήσει τον εαυτό του κατά πόσο, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, η τράπεζα στοιχειοθέτησε λογικές αιτίες για την πεποίθηση της ότι ο κ. Madden υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από την τράπεζα ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη». Στην απόφαση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, είπε: «Σε περιπτώσεις σοβαρού παραπτώματος (gross misconduct) από εργοδοτούμενο το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο εργοδότης είχε εύλογες υποψίες που έφθαναν στην πεποίθηση ότι ο εργοδοτούμενος ήταν ένοχος κατά το σχετικό χρόνο - και ότι προχώρησε σε διερεύνηση της υπόθεσης μέσα σε λογικά αναμενόμενα πλαίσια. Επίσης ότι ακολούθησε μία λογική διαδικασία πριν την κατάληξη του στην απόλυση του εργοδοτούμενου». Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεση και λαμβάνοντας καθοδήγηση από την υπόθεση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) στην οποία επισημάνθηκε ότι το ζητούμενο δεν είναι η απόδειξη πειθαρχικού παραπτώματος αλλά η ικανοποίηση των όρων του άρθρου 5 του Νόμου, κρίνουμε ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση, μετά από τις δύο περιπτώσεις που εντοπίστηκαν ελλείματα στο ταμείο στις 28.4.2007 και στις 29.5.2007 με τη μη ορθή απόδοση των χρημάτων που εισπράχθηκαν από τον Αιτητή ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ορθή απόδοση των χρημάτων και την παράδοση όλων των χρηματικών ποσών που εισέπραττε στο λογιστήριο και την παραδοχή του Αιτητή ότι δεν τήρησε σωστά τις διαδικασίες που προβλέποντο για την είσπραξη και απόδοση των χρημάτων και την καταβολή από αυτόν των ποσών των ελλειμάτων και ειδικότερα με τη συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής στις 29.5.2007 όπου έσχισε την εντολή για πληρωμή στον Δρ. Θεοδότου και στις 30.5.2007 αφού παραδέχτηκε ότι πήρε το ποσό του ελλείμματος, είχαν εύλογες υποψίες που έφταναν στην πεποίθηση μη ενδεδειγμένης διαγωγής και διάπραξης παραπτώματος εκ μέρους του Αιτητή. Οι Καθ΄ων η αίτηση τότε έθεσαν τον Αιτητή σε υποχρεωτική άδεια για να προβούν σε έρευνα για τη όλη συμπεριφορά του Αιτητή ως ταμίας κατά τη διαδικασία είσπραξης χρημάτων. Ανατέθηκε στους ελεγκτές των Καθών η αίτηση να γίνει σχετικός έλεγχος. Στην αγγλική υπόθεση Sainsbury's Supermarkets Ltd. v. Hitt

(2003)1 I.R.L.R. 23, τονίστηκε ότι το κριτήριο για το εύρος των λογικών αντιδράσεων εφαρμόζεται και στην ερώτηση κατά πόσο η έρευνα στην καθ' υποψία κακή διαγωγή ήταν εύλογη κάτω από τις περιστάσεις, όπως στον ίδιο βαθμό που ισχύει για το εύλογο της απόλυσης λόγω συμπεριφοράς. Θεωρούμε ότι η διερεύνηση η οποία διενεργήθηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση εντάσσεται μέσα στα λογικά αναμενόμενα πλαίσια διερεύνησης τέτοιων περιστατικών. Είναι πεποίθηση μας ότι οι Καθ΄ων η αίτηση στοιχειοθέτησαν , στο μέτρο του λογικού εργοδότη, λογικές αιτίες που έφθαναν στην πεποίθηση ότι ο Αιτητής ήταν ένοχος της συγκεκριμένης διαγωγής και/ή παραπτώματος κατά το σχετικό χρόνο, δηλαδή ότι παρέλειψε να παραδώσει στους ιατρούς και τους Καθ΄ων η αίτηση όλα τα χρήματα που εισέπραξε ως όφειλε. Τονίζουμε ότι οι Καθ΄ων η αίτηση μέχρι να καταλήξουν στην τελική τους απόφαση έδωσαν την ευκαιρία στον Αιτητή να παρουσιάσει τη δική του θέση. Το δικαίωμα του Αιτητή να ακουστεί κατοχυρώνεται στο ΄Αρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1982 (Ν.45/85). Ο Αιτητής παρόλο που του δόθηκε η ευκαιρία να είναι παρόν στον εν λόγω έλεγχο δεν το έπραξε. Περαιτέρω ο Αιτητής όταν κλήθηκε να συναντηθεί με τον διευθυντή των Καθ΄ων η αίτηση και τους ελεγκτές για να τον ενημερώσουν για τα ευρήματα του ελέγχου και να προβάλει τις δικές του θέσεις, αρνήθηκε. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καταλήγουμε ότι σε καμία περίπτωση η διαγωγή που επέδειξε ο Αιτητής με τις ενέργειες του δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις υποχρεώσεις του απέναντι στους εργοδότες του και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποδεκτή μέσα στα πλαίσια της σχέσης εμπιστοσύνης εργοδότη - εργοδοτούμενου. Στο Σύγγραμμα Chitty on Contracts, 25th Edition, σχετικά με τις υποχρεώσεις που οφείλει στον εργοδότη του ένας εργοδοτούμενος, στην παράγραφο 3437 τονίζεται ότι: "An employee is bound to account to his employer for all property entrusted to his employer and for all property received by him from a third person for or on account of his employer, there is a fiduciary relationship between the employee and the employer in this respect." Ο Αιτητής λόγω της θέσης του εισέπραττε χρήματα για τους Καθ΄ων η αίτηση και τους ιατρούς, τα οποία όφειλε να τα παραδίδει αφού τα αποδώσει σε αυτούς που οφείλονται στο λογιστήριο των Καθ΄ ων η αίτηση και σε μερικές περιπτώσεις στους ιατρούς. Σε αυτή τη βάση στηριζόταν η σχέση εμπιστοσύνης. Με τη συμπεριφορά του έθεσε σε αμφισβήτηση την εμπιστοσύνη που είχαν οι Καθ΄ ων η αίτηση στο πρόσωπο του. Βρίσκουμε, επομένως, ότι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, η Εργοδότρια Εταιρεία, δικαιολογημένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συμπεριφορά του Αιτητή ήταν τέτοια που κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης που είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου· Καταλήγουμε ότι οι Καθ΄ων η αίτηση με βάση τα ενώπιον τους στοιχεία ενήργησαν υπό τις περιστάσεις ως ένας λογικός εργοδότης και προέβηκαν σε τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή, για διαγωγή που εμπίπτει μέσα στις προϋποθέσεις των παραγράφων (ε) και (στ) του ΄Αρθρου 5 του Νόμου. Η αίτηση απορρίπτεται. Είναι με μεγάλο δισταγμό που δεν εκδίδουμε οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............ (Υπ.).............. Στ. Χ΄ Μανώλης, Μέλος Χ. Βρακάς, Μέλος Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Κατά την ακροαματική διαδικασία ο δικηγόρος του Αιτητή απέσυρε τις υπόλοιπες αξιώσεις του Αιτητή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο