Πίτσας Τσεριώτου ν. KANIKA HOTELS PUBLIC CO LTD, Αρ.Αίτησης: 478/07, 18 Μαΐου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2009:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Κωνσταντίνου, Δ. Χρ. Αντωνιάδη } Μιχ. Μίτσιγγα } Μελών Αρ.Αίτησης: 478/07 Μεταξύ: Πίτσας Τσεριώτου Αιτήτριας και KANIKA HOTELS PUBLIC CO. LTD Καθ΄ ων η αίτηση Ημερομηνία: 18 Μαΐου, 2009 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Χ΄΄ Κωστής Για τους Καθ΄ ων η αίτηση: κ.Θ. Χριστοδούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια εργαζόταν στο ξενοδοχείο «Elias Beach» του οποίου διαχειριστής κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν οι Καθ΄ων η αίτηση («η Εργοδότρια Εταιρεία»). Η Εργοδότρια Εταιρεία, επικαλούμενη λόγους πλεονασμού, τερμάτισε την απασχόληση της Αιτήτριας στις 22.2.2007 με επιστολή ιδίας ημερομηνίας. Στην εν λόγω επιστολή αναφερόταν ότι την προειδοποίηση την οποία δικαιούται η Αιτήτρια θα της πληρωθεί χωρίς να είναι ανάγκη να εργαστεί. Η Εργοδότρια Εταιρεία κατέβαλλε στην Αιτήτρια πληρωμή απολαβών 56 ημερών στην Αιτήτρια αντί προειδοποίησης. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι με βάση τη Συλλογική Σύμβαση μεταξύ του Παγκύπριου Συνδέσμου Ξενοδόχων (ΠΑ. ΣΥ. ΞΕ.) και των Συντεχνιών Σ.Ε.Κ και Π.Ε.Ο που υπήρχε σε ισχύ κατά τον ουσιώδη χρόνο της απόλυσης της δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης αυξημένη κατά 50% καθότι η εργοδότηση της τερματίστηκε στις 22.2.2007.Σημειώνουμε ότι με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό γεγονός ότι το ποσό το οποίο θα δικαιούται η Αιτήτρια ως αυξημένη προειδοποίηση σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι δικαιούται αυξημένη προειδοποίηση ανέρχεται σε €2.272,00 Η Εργοδότρια Εταιρεία αρνείται την εναντίον της αξίωση ισχυριζόμενη η πληρωμή των 56 ημερομισθίων που καταβλήθηκε στην Αιτήτρια αντί προειδοποίησης ισοδυναμεί με περίοδο προειδοποίησης 56 ημερών και ως τέτοια λογίζεται ως περίοδος απασχόλησης και κατά συνέπεια η εργοδότηση της Αιτήτριας τερματίστηκε 56 μέρες μετά τις 22.2.
- Ο όρος 13.2 της πιο πάνω αναφερόμενης Συλλογικής Σύμβασης με τίτλο Αυξημένη Προειδοποίηση / Αποζημίωση, διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "13.2.1 Σε περίπτωση εργοδοτούμενου σε ξενοδοχείο παραλιακής πόλης, κωμόπολης ή χωριού που οι υπηρεσίες του τερματίζονται με πρωτοβουλία του εργοδότη, θα εφαρμόζονται τα εξής: 13.2.2 Η προειδοποίηση είναι αυξημένη κατά 50% στην περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης μεταξύ της 1/7 και της 30/
- Στην περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης μεταξύ 1/10 και του τέλους Φεβρουαρίου δίνεται αυξημένη προειδοποίηση κατά 50% πέραν της κανονικής προειδοποίησης και επιπλέον, σε εργοδοτούμενους με τουλάχιστον 6 μήνες υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, καταβάλλεται αποζημίωση ίση με το βασικό μισθό και το τιμαριθμικό επίδομα τριών εβδομάδων. 13.2.3 .............................................................................................................. 13.2.4 ............................................................................................................." Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο με βάση τον πιο πάνω όρο της Συλλογικής Σύμβασης η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε εντός της περιόδου που της παρέχεται το δικαίωμα για αυξημένη προειδοποίηση . Το Δικαστήριο για να αποφανθεί επί του εν λόγω ζητήματος θα πρέπει να αποφασίσει πότε συντελέστηκε ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας στην οποία καταβλήθηκε πληρωμή αντί προειδοποίησης. Δηλαδή το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσον ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας συντελέστηκε την ημέρα παράδοσης της επιστολής τερματισμού ημερομηνία κατά την οποία ήταν και η τελευταία μέρα που πρόσφερε υπηρεσίες στην Εργοδότρια Εταιρεία ή την ημερομηνία που έληγε η περίοδος της προειδοποίησης για τον τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας την οποία πληρώθηκε η Αιτήρια χωρίς να εργαστεί. Το Άρθρο 11
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο 1967 (Ν.24/67)όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος»), στην επιφύλαξη του προνοεί ότι στις περιπτώσεις που ο εργοδότης εξασκεί το δικαίωμα του να απαιτήσει από τον εργοδοτούμενο να αποδεχτεί πληρωμή αντί προειδοποιήσεως ο εργοδοτούμενος θεωρείται ως απασχολούμενος για σκοπούς των Μερών ΙΙ και IV του Νόμου μέχρι τη λήξη της περιόδου της προειδοποίησης την οποία θα ελάμβανε αν δεν είχε λάβει πληρωμή αντ΄ αυτής. Τα Μέρη II και ΙV αναφέρονται σε πληρωμές αποζημιώσεων για παράνομη απόλυση και πλεονασμό. Το Άρθρο 14
(1)του Νόμου καθορίζει ότι τα δικαιώματα του εργοδότη και του εργοδοτούμενου κατά τη διάρκεια της περιόδου της προειδοποίησης διέπονται από τις διατάξεις του Τρίτου Πίνακα. Ο Τρίτος Πίνακας προνοεί για τις πληρωμές ημερομισθίων που δικαιούται ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της προειδοποίησης και τον τρόπο υπολογισμού των εν λόγω ημερομισθίων. Με βάση τις πιο πάνω διατάξεις του Νόμου κρίνουμε ότι ο χρόνος της περιόδου που καταβλήθηκε πληρωμή αντί προειδοποίησης θεωρείται ως χρόνος απασχόλησης για τον υπολογισμό των αποζημιώσεων ή της πληρωμής λόγω πλεονασμού σε περίπτωση απόλυσης καθώς για τον υπολογισμό της διάρκειας της περιόδου απασχόλησης του εργοδοτούμενου (α) για σκοπούς αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών δυνάμει του άρθρου 3
(1)του Νόμου και (β) για σκοπούς δικαιώματος του εργοδοτούμενου για πληρωμή λόγω πλεονασμού δυνάμει του Άρθρου 16
(1)του Νόμου και συνακόλουθα ο χρόνος τερματισμού της απασχόλησης ενός εργοδοτούμενου του οποίου οι υπηρεσίες τερματίζονται και αντί να εργαστεί την περίοδο της προειδοποίησης του καταβάλλεται αντίστοιχη πληρωμή παρατείνεται μέχρι την ημερομηνία λήξης της προειδοποίησης την οποία θα ελάμβανε αν δεν είχε λάβει πληρωμή αντί αυτής . Στην απόφαση Μιλτιάδη Ιωάννου v 1. Vesta Holidays Ltd, 2. Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού
(2001)1 Α.Α.Δ. 909, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο προς απάντηση του ισχυρισμού του Εφεσείοντος ότι ο τερματισμός της απασχολήσεως του συντελέστηκε με την αποστολή της προειδοποίησης ανέφερε τα ακόλουθα: «. Το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη πως η πρόθεση του νομοθέτη, όπως εκφράζεται στο άρθρο 20 του Νόμου σε συνδυασμό με το άρθρο 11
(1), είναι πως η περίοδος προειδοποίησης για όλους τους σκοπούς του Νόμου είναι περίοδος απασχόλησης, της οποίας ο τερματισμός επέρχεται μόνο με την εκπνοή του χρόνου στην προειδοποίηση. Παρέθεσε δε τους τίτλους τριών αγγλικών αποφάσεων, χωρίς οποιαδήποτε συζήτηση του περιεχομένου τους. Brindle v. H.W. Smith (Cabinets) Ltd
(1973)1 All E. R. 230, Less v. Arthur Greaves (Lee) Ltd
(1974)2 All E.R. 393 και Adams v. GKN Sankey Ltd
(1980)1 R.L.R. 416, EAT. Επισημαίνουμε πως στην Αγγλία η σχετική νομοθεσία, Industrial Relations Act
(1971), έχει ειδική επί του προκειμένου, και ρητή, πρόνοια στο άρθρο 23
(5), που προβλέπει τα εξής: «In this Act «the effective date of termination» - (a) in relation to an employee whose contract of employment is terminated by notice, whether given by his employer or by the employee, means the date on which that notice expires; (b)in relation to an employee whose contract of employment is terminated without notice, means the date on which the termination takes effect...». Και σε μετάφραση: «Σ΄ αυτό το Νόμο «η ημερομηνία κατά την οποία συντελείται ο τερματισμός (α) σε σχέση με εργοδοτούμενο που η σύμβαση εργοδοσίας του τερματίζεται με προειδοποίηση, είτε δίδεται από τον εργοδότη του είτε από τον εργοδοτούμενο, σημαίνει την ημερομηνία που αυτή η προειδοποίηση λήγει (β) σε σχέση με εργοδοτούμενο του οποίου η σύμβαση εργασίας τερματίζεται χωρίς προειδοποίηση, σημαίνει την ημερομηνία που συντελείται ο τερματισμός.» Έχουμε τη γνώμη όμως πως η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, και σύμφωνα με το δικό μας Νόμο είναι ορθή. Η προειδοποίηση περιέχεται σε ξεχωριστό κεφάλαιο, το Μέρος ΙΙΙ του Νόμου, και προβλέπονται γι΄ αυτή ειδικές διατάξεις που ρυθμίζουν τη λειτουργία της. Ο τερματισμός της απασχολήσεως καταλαμβάνει το Μέρος ΙΙ του Νόμου. Είναι σχετική η αναφορά του Δικαστηρίου στο άρθρο 11
(1)που προβλέπει τα εξής, και επισημαίνουμε ιδιαίτερα την επιφύλαξη. «11.-
(1)Εργοδότης ο οποίος δίδει προειδοποίησιν εις εργοδοτούμενον έχει το δικαίωμα να απαιτήση παρά του εργοδοτούμενου όπως ούτος αποδεχθή πληρωμήν αντί προειδοποιήσεως. Η πληρωμή αύτη υπολογίζεται συμφώνως προς τα διατάξεις του Τρίτου Πίνακος: Νοείται ότι όταν εργοδότης ασκή το δυνάμει του παρόντος εδαφίου δικαίωμα αυτού, ο εργοδοτούμενος θεωρείται, δια τους σκοπούς των Μερών ΙΙ και IV, ως απασχολούμενος μέχρι της λήξεως της περιόδου της προειδοποιήσεως την οποίαν θα ελάμβανεν εάν δεν είχε λάβει πληρωμήν αντ΄ αυτής.» Σχετικές είναι επίσης και οι επόμενες διατάξεις του ίδιου άρθρου, δηλαδή της παραγράφου 2 και της επιφύλαξης. Τις παραθέτουμε: «
(2)Εργοδοτούμενος εις τον οποίον δίδεται προειδοποίησις υπό του εργοδότου έχει το δικαίωμα, εάν λάβη προσφοράν νέας απασχολήσεως παρ ετέρω εργοδότη διαρκούσης της περιόδου της προειδοποιήσεως, να εγκαταλείψη την παρά τω εργοδότη αυτού απασχόλησιν άνευ προειδοποιήσεως, ίνα αναλάβη την νέαν απασχόλησιν: Νοείται ότι όταν εργοδοτούμενος ασκή το δυνάμει του παρόντος εδαφίου δικαίωμα αυτού, ούτος απόλλυσι το δικαίωμα του προς πληρωμήν δια το υπόλοιπον της περιόδου της προειδοποιήσεως.» Είναι φανερό από τα πιο πάνω πως διαφοροποιείται στον ίδιο το Νόμο, ακόμη και με την ονομασία που χρησιμοποιείται, ο τερματισμός της απασχόλησης που συντελείται με τη λήξη της τελευταίας ημερομηνίας της πραγματικής απασχόλησης εργοδοτούμενου, και η προειδοποίηση κατά την περίοδο της οποίας για όλους τους σκοπούς του Νόμου, συνεχίζεται η εργοδότηση μέχρι τη λήξη της τελευταίας ημερομηνίας στην προειδοποίηση..» Με βάση τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι εφόσον η ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης της Αιτήτριας δυνάμει του Νόμου για σκοπούς υπολογισμού αποζημιώσεων από την Εργοδότρια Εταιρεία ή της πληρωμής λόγω πλεονασμού από το Ταμείο είναι η ημερομηνία λήξης της προειδοποίησης των 56 ημερών που θα της δινόταν αν δεν της καταβαλλόταν πληρωμή αντί αυτής, η ημερομηνία που συντελέστηκε ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας αυτή της λήξης της προειδοποίησης. Δηλαδή ο τερματισμός συντελέστηκε στις 19.4.2007 και όχι στις 22.2.2007 που της δόθηκε η επιστολή τερματισμού. Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι η απαίτηση της Αιτήτριας για αυξημένη προειδοποίηση με βάση την Συλλογική Σύμβαση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για το λόγο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της δεν συντελέστηκε εντός της προβλεπόμενης περιόδου που η Συλλογική Σύμβαση της παρέχει αυτό το δικαίωμα. Η αξίωση της Αιτήτριας για αυξημένη πληρωμή αντί προειδοποίησης απορρίπτεται. (Υπ.) ................. Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Χρ. Αντωνιάδης, Μέλος Μ. Μίτσιγγας, Μέλος Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο