Ονησίφορου Λουκά ν. P M TSERIOTIS LTD, Αρ. Αίτησης: 52/07, 18 Σεπτεμβρίου, 2009

(1)του Νόμου «.ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν των Άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτούμενου. Στην παρούσα περίπτωση, οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (α), (ε) και (στ) του Άρθρου 5 του Νόμου. Ειδικά, οι Καθ΄ ων η Αίτηση, θα πρέπει να αποδείξουν ότι με βάση τους λόγους που προβάλλουν στην έγγραφο εμφάνιση τους, ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης. Για να αποσείσουν το βάρος απόδειξης οι Καθ΄ ων η Αίτηση προσκόμισαν τη μαρτυρία του κ. Σωκράτη Αλέκκου, διευθυντή πωλήσεων της επαρχίας Λεμεσού, του κ. Γιάννου Καμπουρίδη, διευθυντή πωλήσεων Β΄ Λεμεσού και του κ. Χάρη Κουρτέλλα, γενικού διευθυντή των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ο Αιτητής για να υποστηρίξει το αίτημα του προσκόμισε μόνο τη δική του μαρτυρία. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιον μας υπάρχει η πραγματική μαρτυρία δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνουμε σκόπιμο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Μαρτυρία Ο κ. Αλέκκου καταθέτοντας ανέφερε ότι στις 14.11.2006 μετά από την τακτική πρωϊνή συνάντηση του τμήματος πωλήσεων φώναξε τον Αιτητή στο γραφείο του για να του δώσει οδηγίες για μία συγκεκριμένη προσφορά προϊόντων που θα δίνονταν σε ένα πελάτη των Καθ' ων η Αίτηση. Ενώ αναφερόταν στις προσφορές των προϊόντων που θα παραχωρούνταν στον πελάτη, παρατήρησε ότι ο Αιτητής δεν σημείωνε τις οδηγίες που του έδινε και τον ρώτησε γιατί δεν σημείωνε τις εν λόγω οδηγίες. Ο Αιτητής του απάντησε με έντονο ύφος ότι αυτά που του έλεγε τα θέλει γραπτώς και ότι αν δεν του δοθούν γραπτώς δεν θα πράξει τίποτε. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συνηθίζουν να δίνουν γραπτές οδηγίες. Μόνο προφορικές οδηγίες δίνονταν. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής συνέχισε λέγοντας του ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν τον σέβονται και ότι στο τέλος τον απείλησε λέγοντας του ότι «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις τι θα σου κάνω». Ακολούθως, αυτός είπε στον Αιτητή να πάει στη δουλειά του και ενημέρωσε τον κ. Χάρη Κουρτέλλα για την εν λόγω απειλή του Αιτητή. Αντεξεταζόμενος, δέχτηκε τη θέση του δικηγόρου του Αιτητή ότι ο Αιτητής από τον Ιούλιο του 2006 είχε παράπονο από τους Καθ΄ ων η Αίτηση αναφορικά με τους πελάτες που του καθόρισαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση ότι έπρεπε να επισκέπτεται καθώς και με τους στόχους που του καθορίστηκαν ότι έπρεπε να επιτύχει συμπληρώνοντας όμως ότι το εν λόγω θέμα ήταν της αρμοδιότητας του κ. Κουρτέλλα. Ήταν η θέση του ότι τον Ιούλιο του 2006 αναδιοργανώθηκαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και μέσα σε αυτά τα πλαίσια έγινε η αλλαγή του δρομολογίου του Αιτητή. Στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι ο Αιτητής εξέφρασε παράπονα ότι με την αλλαγή του δρομολογίου του μειώθηκε το εισόδημα του αναφέροντας για ακόμα μια φορά ότι το θέμα αυτό το χειριζόταν ο κ. Κουρτέλλας. Ήταν η θέση του ότι ο τρόπος που του ανέφερε ο Αιτητής τα λόγια «η Κύπρος είναι πολύ μικρή και θα δούμε» ήταν απειλητικός και αυτός αντιλήφθηκε ότι ο Αιτητής θα τον «πετύχει» εκτός δουλειάς και θα του κάνει κακό. Ο Γιάννος Καμπουρίδης αναφερόμενος στο περιστατικό που συνέβηκε στις 14.11.2006 μεταξύ του Αιτητή και του κ. Αλέκκου είπε ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν στο γραφείο του το οποίο βρίσκεται στον ίδιο χώρο με το γραφείο του κ. Αλέκκου και όταν ο κ. Αλέκκου αρνήθηκε αίτημα του Αιτητή να του δοθούν συγκεκριμένες οδηγίες γραπτώς ο Αιτητής απείλησε τον κ. Αλέκκου λέγοντας του «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις τι θα γίνει» με πολύ έντονο ύφος. Κατά την αντεξέταση του, όταν του ζητήθηκε να αναφέρει πως εκτυλίχθηκε το εν λόγω επεισόδιο, ανέφερε ότι όταν ο κ. Αλέκκου έδινε τις οδηγίες του στον Αιτητή του είπε ότι πρέπει να τα γράψει για να τα θυμάται αλλά ο Αιτητής του απάντησε ότι για να προχωρήσει με την εν λόγω προσφορά το θέλει γραπτώς και υπογραμμένο από τον κ. Αλέκκου. Στη συνέχεια, ο Αιτητής του είπε ότι δεν θα προχωρήσει να το πράξει και ότι «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις». Ο κ. Αλέκκου δεν μίλησε στον Αιτητή με έντονο ύφος και μετά που ο Αιτητής του είπε αυτή τη φράση του ζήτησε να πάει στη δουλειά του. Ανέφερε ότι γνώριζε ότι ο Αιτητής από τον Ιούνιο του 2006 είχε παράπονο από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για την αλλαγή του δρομολογίου του. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής κλήθηκε να συζητήσει το εν λόγω θέμα αλλά αρνήθηκε συνάντηση με τον κ. Κουρτέλλα. Ισχυρίστηκε ότι τα θέματα που προέκυψαν με την μείωση των απολαβών του Αιτητή λόγω της αλλαγής του δρομολογίου του τα χειριζόταν ο κ. Κουρτέλλας. Ο κ. Κουρτέλλας κατέθεσε ως Τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα που δόθηκαν προς τον Αιτητή ως επιπλήξεις/προειδοποιήσεις για τη συμπεριφορά του ως εργοδοτούμενος στους Καθ' ων η Αίτηση:

(1)επιστολή ημερομηνίας 26.4.2005 από τον κ. Δ. Ιωάννου (Τεκμήριο 2),

(2)σειρά ηλεκτρονικών μηνυμάτων ημερομηνίας 25.4.2006 (Τεκμήριο 3),

(3)επιστολή ημερομηνίας 6.7.2006 από τον κ. Π. Φιλίππου (Τεκμήριο 5),

(4)επιστολή ημερομηνίας 12.7.2006 από την κα Λ. Πολυγερινού (Τεκμήριο 6),

(5)επιστολή ημερομηνίας 21.8.2006 από τον κ. Κουρτέλλα (Τεκμήριο 9). Ήταν η θέση του ότι τον Ιούλιο του 2006 έγινε αναδιοργάνωση με αποτέλεσμα να αλλάξουν τα δρομολόγια των πωλητών. Ο Αιτητής δεν συμφωνούσε με την εν λόγω αλλαγή και δεν συνεργαζόταν. Περαιτέρω ο Αιτητής δεν αποδεχόταν τους νέους προϊστάμενους του. Δεν υπήρχε θέμα να αλλάξει το πελατολόγιο που δόθηκε στον Αιτητή με αλλαγή των δρομολογίων αλλά ο Αιτητής θα έπρεπε αφού λόγω της αλλαγής επηρεαζόταν το μέρος του μισθού του που λάμβανε βάσει των προμηθειών επί των πωλήσεων του να συμφωνήσει νέους στόχους με τον προϊστάμενο του κ. Αλέκκου ώστε το επίπεδο των προμηθειών του να παραμένει στο ίδιο επίπεδο με αυτά που έπαιρνε πριν τις εν λόγω αλλαγές. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση απάντησαν γραπτώς στις 10.11.2006, (Τεκμήριο 11), στην επιστολή του Αιτητή ημερομηνίας 31.10.2006 (Τεκμήριο 10) με την οποία διαμαρτυρόταν για τη μείωση του μισθού του λόγω της αλλαγής της προμήθειας του. Ο Αιτητής δεν ανταποκρίθηκε στη σύσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι έπρεπε να συμφωνήσει με τους προϊστάμενους του τους στόχους των πωλήσεων του. Στη συνέχεια ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 14.11.2006 τον πήρε τηλέφωνο ο κ. Αλέκκου και του ανέφερε ότι ο Αιτητής τον απείλησε λέγοντας του ότι «η Κύπρος είναι πολύ μικρή και θα δούμε» αφήνοντας υπονοούμενα ότι θα του κάνει κακό. Μετά από αυτό το επεισόδιο πάρθηκε η απόφαση για απόλυση του Αιτητή. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι όταν απολύθηκε ο Αιτητής το θέμα της διαφωνίας του Αιτητή αναφορικά με το δρομολόγιο που του δόθηκε συζητείτο και ότι παρόλο που ο Αιτητής πήρε το Τεκμήριο 11 δεν συναντήθηκε με τους προϊστάμενους του για να συμφωνήσουν τους στόχους. Αρνήθηκε υποβολή του δικηγόρου του Αιτητή ότι το καλοκαίρι του 2006 συναντήθηκε με τον Αιτητή και του ζήτησε να παραιτηθεί λέγοντας ότι ο Αιτητής του ζήτησε να τον βγάλει ως πλεονάζον για να πάρει πλήρη αποζημίωση. Μετά που ενημερώθηκε από τον κ. Αλέκκου για την απειλή του Αιτητή δεν επικοινώνησε με τον Αιτητή για να δώσει ο Αιτητής τη δική του εκδοχή αναφορικά με το επεισόδιο. Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέταση του αναφερόμενος στο επίδικο επεισόδιο ανέφερε ότι στις 14.11.2006 δεν απείλησε τον κ. Αλέκκου απλώς του είπε «η Κύπρος είναι μικρή και ότι γίνεται εδώ μέσα όπως η συμπεριφορά σας απέναντι στους εργοδοτούμενους σας έχει μαθευτεί έξω». Ήταν η θέση του ότι το Τεκμήριο 1 του δόθηκε στις 20.11.2006 η ώρα 3.30 μ.μ. από τον κ. Αλέκκου. Όσο αφορά τις θέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση για τη συμπεριφορά του Αιτητή ως εργοδοτούμενος και τα Τεκμήρια τα οποία κατέθεσε ο κ. Κουρτέλλας ανέφερε ότι απάντησε στα εν λόγω έγγραφα και παρέπεμψε το Δικαστήριο (α) στην επιστολή του ημερομηνίας 4.5.2005 (Τεκμήριο 12), (β) στην επιστολή του ημερομηνίας 14.4.2006 (Τεκμήριο 4), (γ) στις επιστολές του ημερομηνίας 14.7.2006 και 15.7.2006 (Τεκμήρια 7 και 8 αντίστοιχα) και (δ) στην επιστολή του ημερομηνίας 28.8.2006 (Τεκμήριο 10), με τις οποίες απαντούσε στις κατηγορίες που του αποδίδονταν. Ήταν η θέση του ότι όταν ήλθε ο κ. Αλέκκου στους Καθ΄ ων η Αίτηση του αφαίρεσε ένα πολύ δυνατό προϊόν, το βούτυρο Kerrygold, από τα προϊόντα που προωθούσε καθώς και διάφορους πελάτες από το δρομολόγιο του με αποτέλεσμα να μειωθεί ο κύκλος των πωλήσεων του και αναλόγως και η προμήθεια του. Όταν συζήτησε με τον κ. Αλέκκου αυτός του είπε ότι θα επιληφθεί του θέματος ο κ. Κουρτέλλας ο οποίος του έστειλε μία αόριστη επιστολή. Ήταν η θέση του ότι συναντήθηκε με τον κ. Κουρτέλλα το καλοκαίρι του 2006 ο οποίος του έκανε μία πρόταση να παραιτηθεί και να πάρει μία αποζημίωση την οποία και απέρριψε. Όταν απολύθηκε ήταν 48 χρόνων παντρεμένος με δύο παιδιά ηλικίας 16 και 19 χρόνων. Δυσκολεύτηκε να βρει εργασία αφού δεν συμφωνούσε στον μισθό με τους υποψήφιους εργοδότες του. Παρέμεινε άνεργος για 1 ½ χρόνο και τώρα εργοδοτείται σε μία εταιρεία η οποία ασχολείται με εμπόριο βαφών μαλλιών με μισθό €1.296. Κατά την αντεξέταση του επέμενε ότι στις 14.11.2006 δεν απείλησε τον κ. Αλέκκου αλλά του είπε ότι «η Κύπρος είναι μικρή και έξω ακούγονται τα πράγματα που γίνονται εδώ στην εταιρεία και είναι λυπηρό καθότι η εταιρεία μέχρι σήμερα είχε καλό όνομα». Ήταν η θέση του ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ουδέποτε συζήτησαν μαζί του για να συμφωνήσουν τον τρόπο που η μισθοδοσία του δεν θα άλλαζε μετά την αλλαγή του δρομολογίου του και ότι μέχρι και την απόλυση του δεν πήρε καθαρή απάντηση από τους Καθ' ων η Αίτηση. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Συμπεράσματα Αξιολογώντας την ενώπιον μας μαρτυρία, παρατηρούμε ότι πέραν του επεισοδίου που συνέβηκε στις 14.11.2006 μεταξύ του Αιτητή και του κ. Αλέκκου και το οποίο επέφερε τη λύση της εργασιακής σχέσης μεταξύ των μερών και στο οποίο θα αναφερθούμε πιο κάτω, ο κ. Κουρτέλλας παρέθεσε ενώπιον μας σειρά από έγγραφα και προειδοποιητικές επιστολές που δόθηκαν στον Αιτητή αναφορικά με την προηγούμενη συμπεριφορά του Αιτητή ως εργοδοτούμενος των Καθ΄ ων η Αίτηση. Τονίζουμε ότι τα κατ΄ ισχυρισμόν παραπτώματα που αναφέρονται στα εν λόγω τεκμήρια τα οποία δόθηκαν από τους Καθ ΄ων η Αίτηση στον Αιτητή ως παρατηρήσεις / προειδοποιήσεις δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο απόλυσης του Αιτητή στις 17.11.06 γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση δεν άσκησαν το δικαίωμα τους για απόλυση του κατά τον χρόνο διάπραξης των εν λόγω κατ' ισχυρισμών παραπτωμάτων. Με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου, ο χρόνος που παρήλθε από τα εν λόγω κατ' ισχυρισμό παραπτώματα δεν μπορεί να θεμελιώσει λόγο απόλυσης στις 17.11.06 αφού το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη διάπραξη των κατ΄ ισχυρισμό παραπτωμάτων και την απόλυση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως λογικό χρονικό διάστημα για την άσκηση του δικαιώματος απόλυσης εντός των πλαισίων του άρθρου 5(ε) και 5(στ)(ν) του Νόμου (Βλ. Thanos Hotels Ltd v. Ανδρέα Ανδρέου

(2001)1 Α.Α.Δ. 1000, L' Union Nationale (Tourism & Sea Resorts Ltd v. Ανδρέα Αγαθοκλέους

(2000)1 Α.Α.Δ. 2117). Η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου που έλαβε χώραν στο παρελθόν δεν είναι χωρίς σημασία, αφού αυτή μπορεί σε περίπτωση απόδειξης της να αποτελέσει τη βάση για μια αρνητική πρόγνωση. Παρατηρούμε ότι στην παρούσα περίπτωση, καμία άμεση μαρτυρία και κανένα απτό στοιχείο που να καταδεικνύει ότι ο Αιτητής διέπραξε τα παραπτώματα που του αποδίδονται από τους Καθ' ων η Αίτηση στα Τεκμήρια 2, 3, 5, 9 και 11 δεν τέθηκε ενώπιον μας. Ο κ. Κουρτέλλας και ο κ. Αλέκκου δεν μας έδωσαν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το περιεχόμενο των εν λόγω Τεκμηρίων πέρα από των γενικών και αόριστων αναφορών αναφορικά με τη συμπεριφορά του Αιτητή. Συνακόλουθα, η μαρτυρία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο αναφορικά με την προηγούμενη συμπεριφορά του Αιτητή δεν ήταν η καλύτερη δυνατή υπό τις περιστάσεις και ως εκ τούτου κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να λάβουμε υπόψη το περιεχόμενο των εν λόγω Τεκμηρίων και να αποδώσουμε οποιαδήποτε ευθύνη στον Αιτητή ενόψει και των επιστολών του Αιτητή που δόθηκαν στους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήρια 12, 4, 7 και 10) προς απάντηση των εν λόγω προειδοποιητικών επιστολών τους το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβήτησαν οι Καθ' ων η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατά συνέπεια, τα γεγονότα που αναφέρονται στα εν λόγω Τεκμήρια, δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για μια αρνητική πρόγνωση και κατά συνέπεια να δικαιολογήσουν την απόλυση του Αιτητή λόγω σοβαρής επαναλαμβανόμενης παράβασης ή παραγνώρισης των κανόνων εργασίας του. Σ΄ αυτό το σημείο οφείλουμε να σημειώσουμε ότι δεν τέθηκε ενώπιον μας επαρκής και πειστική μαρτυρία από τους μάρτυρες των Καθ΄ων η Αίτηση που να αποδεικνύει ότι ο Αιτητής:

(1)κατ' επανάληψη παρέλειπε να εκτελέσει την εργασία του κατ' ευλόγως και ικανοποιητικό τρόπο,

(2)κατ' επανάληψη παρέλειπε να ακολουθά τους κανόνες εργασίας που ίσχυαν για τους υπαλλήλους των Καθ' ων η Αίτηση και (γ) κατ' επανάληψη επιδείκνυε ανάρμοστη συμπεριφορά προς τους πελάτες των Καθ' ων η Αίτηση ως οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η αίτηση στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισης τους . Όσον αφορά τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής επιδείκνυε ανάρμοστη συμπεριφορά προς τους προϊστάμενους του, η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας προς απόδειξη της εν λόγω θέσης, ήταν αυτή σχετικά με την κατ' ισχυρισμόν εξύβριση του κ. Π. Φιλίππου από τον Αιτητή (Τεκμήρια 5 και 6). Ο κ. Κουρτέλλας ο οποίος ανέφερε ότι ο Αιτητής παραδέχτηκε ενώπιον του ότι εξύβρισε τον κ. Φιλίππου δεν έθεσε ενώπιον μας όλες τις λεπτομέρειες της συζήτησης μεταξύ του Αιτητή και του κ. Φιλίππου και δεν αμφισβήτησε τις θέσεις του Αιτητή ότι μίλησε έντονα στον κ. Φιλίππου λόγω της απαξιωτικής και υποτιμητικής συμπεριφοράς του κ. Φιλίππου προς αυτόν (Τεκμήριο 8). Το Δικαστήριο χωρίς τις περιβάλλουσες συνθήκες του περιστατικού δεν μπορεί να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα αναφορικά με την συμπεριφορά του Αιτητή και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποδώσει ευθύνη στον Αιτητή για το εν λόγω επιεσόδιο. Ο κ. Κουρτέλλας όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τη μείωση των απολαβών του Αιτητή λόγω της αλλαγής από τους Καθ΄ων η Αίτηση του δρομολογίου και του πελατολογίου του Αιτητή, απάντησε ότι την ευθύνη την έχει ο Αιτητής ο οποίος αρνείτο να συνεργαστεί και να συζητήσει με τον προϊστάμενο του, κ. Αλέκκου, τους στόχους των πωλήσεων που του καθορίστηκαν οι οποίοι θα μπορούσαν να αλλάξουν με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει ο Αιτητής την ευκαιρία να αυξήσει το μέρος των απολαβών του που προέρχεται από τις προμήθειες που του δίνονται πάνω στις πωλήσεις που πετυχαίνει με αποτέλεσμα να υπάρχει η δυνατότητα οι απολαβές του να ανέλθουν στα επίπεδα που ήταν πριν τις αλλαγές στο δρομολόγιο και το πελατολόγιο του. Η εν λόγω θέση του κ. Κουρτέλλα δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του κ. Αλέκκου και του κ. Καμπουρίδη οι οποίοι υποστήριξαν ότι το θέμα που προέκυψε με τη μείωση τον απολαβών του Αιτητή δεν τους αφορούσε και το χειριζόταν προσωπικά ο κ. Κουρτέλλας . Ο κ. Αλέκκου δεν ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι ο Αιτητής έπρεπε να συμφωνήσει μαζί του τους στόχους των πωλήσεων που έπρεπε να επιτευχθούν από τον Αιτητή για την καταβολή προμήθειας σε αυτόν. Ο κ. Καμπουρίδης (ο οποίος μας ανέφερε ότι συναντήθηκε με τον Αιτητή πολλές φορές) ισχυρίστηκε σε πλήρη αντίθεση με τον κ. Κουρτέλλα ότι το πρόβλημα με τις απολαβές του Αιτητή υπήρχε λόγω της άρνησης του Αιτητή να πάει σε συνάντηση που καθορίστηκε με τον κ. Κουρτέλλα για να συζητηθεί το εν λόγω θέμα . Η θέση του κ. Κουρτέλλα ότι ο Αιτητής έπρεπε να συμφωνήσει με τους προϊστάμενους του τους στόχους των πωλήσεων για το νέο πελατολόγιο που του καθορίστηκε προβάλλεται ως εισήγηση στην επιστολή του κ. Κουρτέλλα προς τον Αιτητή ημερομ. 10.11.2006 (Τεκμήριο 11). Δεν διαφαίνεται από την εν λόγω επιστολή ότι μια τέτοια εισήγηση έγινε και προηγουμένως. Ενώ ο κ. Κουρτέλλας απέδωσε την ευθύνη για το πρόβλημα στον Αιτητή καθότι δεν συμφώνησε με τον κ. Αλέκκου και τον κ. Καμπουρίδη τους στόχους πωλήσεων, οι κ.κ. Καμπορίδης και Αλέκκου δεν ανέφεραν ότι είχαν οδηγίες να συζητήσουν με τον Αιτητή τους στόχους των πωλήσεων που έπρεπε να επιτύχει και το ποσοστό της προμήθειας του έτσι ώστε το συνολικό ποσό των προμηθειών του να επανέλθει στα προηγούμενα επίπεδα. Ακόμη σημειώνουμε ότι (α) ενώ ο κ. Κουρτέλλας ανέφερε ότι ο Αιτητής δεν αναγνώριζε και δεν σεβόταν τους νέους προϊστάμενους του, κ. Αλέκκου και κ. Καμπουρίδη, οι κ.κ. Αλέκκου και Καμπουρίδης δεν μας ανέφεραν κάτι τέτοιο και (β) ενώ ο κ. Αλέκκου ισχυρίστηκε ότι οι αλλαγές στο δρομολόγιο του Αιτητή έγιναν λόγω της γενικότερης αναδιοργάνωσης του τμήματος πωλήσεων των Καθ΄ων η Αίτηση που έλαβε χώρα τον Ιούνιο / Ιούλιο του 2006, ο κ. Κουρτέλλας στην επιστολή του ημερομ. 10.11.2006 αναφέρει ότι η αλλαγή στο δρομολόγιο του Αιτητή κρίθηκε αναγκαία λόγω της απόδοσης του. Κατά την γνώμη μας οι εν λόγω αντιφάσεις στη μαρτυρία των μαρτύρων των Καθ'ων η Αίτηση είναι ουσιαστικές και δημιουργούν αμφιβολίες για την αξιοπιστία των πιο πάνω θέσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση. Συνακόλουθα, η εν λόγω μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους Καθ΄ων η Αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι ουδεμία απόλυση εργοδοτούμενου μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογημένη για παρελθόντες λόγους, έστω και σοβαρούς σε σχέση με τη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου, εάν ο λόγος που επέφερε την ρήξη της εργασιακής σχέσης δεν μπορεί από μόνος του να δικαιολογήσει απόλυση. Και τούτου, γιατί διαφορετικά ο εργοδοτούμενος θα κινδύνευε να χάσει την εργασία του για ασήμαντους λόγους παρατείνοντας την αβεβαιότητα ως προς τη συνέχιση της εργασίας της σχέσης για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά παράβαση των άρθρων 5(ε) και 5(στ) του Νόμου. Εν όψει των πιο πάνω διαπιστώσεων μας, το Δικαστήριο θα επικεντρωθεί στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση που αναφέρονται στην επιστολή απόλυσης (Τεκμήριο 1) αναφορικά με τα γεγονότα της 14.11.2006. Εξετάζοντας τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ' ων η Αίτηση προς υποστήριξη της νομιμότητας της απόλυσης του Αιτητή, ένεκα των γεγονότων που συνέβηκαν στις 14.11.2006, παρατηρούμε τα' ακόλουθα: (α) Οι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση δεν μας ανέφεραν αν ο Αιτητής εκτέλεσε ή όχι την οδηγία που του δόθηκε από τον κ. Αλέκκου στις 14.11.06 και ότι ο λόγος απόλυσης του Αιτητή ήταν η άρνηση του να εκτελέσει νόμιμες οδηγίες που του δόθηκαν. Πέραν τούτου ούτε στην επιστολή απόλυσης ούτε στους γενικούς λόγους της εγγράφου εμφανίσεως των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρεται ότι ο Αιτητής στις 14.11.06 δεν εκτέλεσε οδηγία του κ. Αλέκκου. Είμαστε της γνώμης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πέραν του ότι δεν απέδειξαν ότι ο Αιτητής στις 14.11.06 παρέλειψε να εκτελέσει νόμιμη οδηγία, κωλύονται να επικαλεστούν στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας άλλους λόγους πέραν αυτών που αναφέρονται στην επιστολή απόλυσης και στο δικόγραφο τους.[1] Όπως επανειλημμένα έχει νομολογηθεί, οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα που προσδιορίζονται στη δικογραφία. (βλ. Courtis v. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180, Βραχίμη ν. Κουλουμπρή

(1992)1 Α.Α.Δ., 836). Σχετική είναι επίσης η Αθανασίου ν. Reana Manufacturing & Trading Co Ltd

(2001)1 Α.Α.Δ. 1635, όπου αναφέρεται ρητά ότι και σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να περιορίζεται στα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία και να μην επεκτείνεται σε άλλα μη προκύπτοντα θέματα, και (β) Ο κ. Αλέκκου, στην κυρίως εξέταση του αναφερόμενος στο συμβάν που έλαβε χώρα στις 14.11.2006 είπε ότι όταν ο Αιτητής του είπε ότι δεν θα κάνει τίποτα αν δεν του δώσει τις οδηγίες γραπτώς, αυτός δεν του απάντησε και ο Αιτητής συνέχισε λέγοντας του ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν τον σέβονται και ότι «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις τι θα σου κάνω». Δεν μας φαίνεται φυσιολογικό ο Αιτητής να αναφέρει αυτά στον κ. Αλέκκου χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε άλλη αναφορά από τον κ. Αλέκκου. Στην αντεξέταση του ο κ. Αλέκκου διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ρώτησε τον Αιτητή γιατί ήταν τόσο έντονος μαζί του, αλλά ο Αιτητής δεν του απάντησε και συνεχίζοντας του ανέφερε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τον σέβονται. Όταν υποδείχτηκε στον μάρτυρα από τον δικηγόρο του Αιτητή ότι στην επιστολή απόλυσης γίνεται αναφορά ότι ο Αιτητής του είπε «η Κύπρος είναι πολύ μικρή και θα δούμε», απάντησε ότι δεν θυμάται ακριβώς τι του είπε ο Αιτητής . Ο κ. Καμπουρίδης ο οποίος ήταν παρών κατά το εν λόγω επεισόδιο παρουσίασε ενώπιον μας 3 διαφορετικές εκδοχές αναφορικά με το τι είπε ο Αιτητής στον κ. Αλέκκου. Πιο συγκεκριμένα, μας ανέφερε ότι ο Αιτητής είπε στον κ. Αλέκκου: (α) «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις τι θα γίνει», (β) «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις» και (γ) «η Κύπρος είναι μικρή και θα δεις τι θα σου κάνω». Ο κ. Καμπουρίδης, σε αντίθεση με τον κ. Αλέκκου, ανέφερε ότι ο κ. Αλέκκου είπε στον Αιτητή ότι δεν γίνεται να του δώσει γραπτές οδηγίες και ότι πρέπει να εκτελέσει τις οδηγίες που του δίνει. Παρατηρούμε ότι το γεγονός ότι τα λεχθέντα από τον κ. Αλέκκου και τον κ. Καμπουρίδη δεν συνάδουν (α) μεταξύ τους και (β) με το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσης και με τις θέσεις του κ. Κουρτέλλα αναφορικά με το τι του είπε ο κ. Αλέκκου για το επεισόδιο, κατά τη γνώμη μας γεννά ουσιαστικές και εύλογες αμφιβολίες για το αληθές της μαρτυρίας των μαρτύρων των Καθ΄ων η Αίτηση για το επίδικο γεγονός και ως εκ τούτου δεν αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους ως αξιόπιστη. Περαιτέρω, σημειώνουμε ότι είναι φανερό ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ξεκάθαρα και σαφέστατα πως εκτυλίχθηκε η συζήτηση και η στιχομυθία μεταξύ του κ. Αλέκκου και του Αιτητή, ποιες ακριβώς φράσεις χρησιμοποιήθηκαν από τον Αιτητή και τον κ. Αλέκκου και εντός ποιου πλαισίου ειπώθηκαν. Ενώ ο κ. Αλέκκου και ο κ. Καμπουρίδης ανέφεραν ότι ο τρόπος και το ύφος του Αιτητή ήταν απειλητικό, δεν έδωσαν καμιά λεπτομέρεια που να δικαιολογεί τη εν λόγω θέση τους. Λόγω του ότι ελλείπει το στοιχείο του πλαίσιου εντός του οποίου χρησιμοποιήθηκε η εν λόγω φράση, το Δικαστήριο κατά την κρίση μας δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ότι οι φράσεις στην επιστολή απόλυσης που αποδίδονται ότι ειπώθηκαν από τον Αιτητή κατά τη διάρκεια της συζήτησης του με τον κ. Αλέκκου , αντικειμενικά κρινόμενες, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως απειλές κατά της σωματικής ακεραιότητας του κ. Αλέκκου, ως ισχυρίστηκαν οι μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση. Αξιολογώντας την μαρτυρία του Αιτητή προς υποστήριξη των θέσεων παρατηρούμε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σταθερός στις θέσεις του και αρκετές από τις θέσεις που προέβαλλε δεν τέθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των Καθ' ων η Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα, (α) ο Αιτητής παρουσίασε ενώπιον μας 4 διαφορετικές εκδοχές γιατί ζήτησε από τον κ. Αλέκκου να του δώσει γραπτώς τις οδηγίες στις 14.11.06,: (

1. i)κατά την αντεξέταση του κ. Αλέκκου ο δικηγόρος του Αιτητή υπέβαλλε στον κ. Αλέκκου ότι ο λόγος που ζήτησε γραπτώς τις οδηγίες στις 14.11.06 ήταν γιατί πριν εργοδοτηθεί ο κ. Αλέκκου στους Καθ' ων η Αίτηση υπήρξε πρόβλημα μη συνεννόησης μεταξύ του Αιτητή και των προϊσταμένων του με αποτέλεσμα να εκτίθεται ο Αιτητής, (
2. ii)κατά την αντεξέταση του κ. Καμπουρίδη του υποβλήθηκε από τον δικηγόρο του Αιτητή ότι ο Αιτητής ζήτησε γραπτώς τις οδηγίες γιατί και αυτός μίλησε με τον Αιτητή για το ίδιο θέμα και του έδωσε διαφορετικές οδηγίες από αυτές του κ. Αλέκκου, (iii) κατά την αντεξέταση του κ. Κουρτέλλα υπεβλήθηκε στον κ. Κουρτέλλα ότι ο Αιτητής ζήτησε γραπτώς τις οδηγίες γιατί ο κ. Κουρτέλλας και ο κ. Ιωάννου εκδήλωσαν αντιφατική συμπεριφορά και δεν έβρισκε ανταπόκριση από τον κ. Κουρτέλλα και τον κ. Ιωάννου και (
3. iv)ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι είχε μια διαφωνία με τον κ. Αλέκκου γιατί άλλη φορά του έδωσε διαφορετικές προσφορές για κάποια υπεραγορά και τον έφερε σε δύσκολη θέση και ότι ο κ. Αλέκκου είπε ψέματα για τις οδηγίες που του έδωσε για τα προϊόντα της προσφοράς για να του δημιουργήσει πρόβλημα, (β) ο δικηγόρος του Αιτητή αρχικά υπέβαλλε στον κ. Αλέκκου ότι ο Αιτητής στις 14.11.2006 του είπε: "η Κύπρος είναι μικρή και ξέρουν όλοι τι συμβαίνει στην εταιρεία" και εννοούσε ότι θα μαθευτούν έξω στην αγορά τα προβλήματα της εταιρείας, στη συνέχεια του υπέβαλλε ότι ο Αιτητής του είπε: "η Κύπρος είναι μικρή και η αγορά θα μάθει τα προβλήματα της εταιρείας". Η τελευταία υποβολή έγινε και στον κ. Καμπουρίδη. Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέταση του σε αντίθεση με τις υποβολές του δικηγόρου του ανέφερε ότι είπε "η Κύπρος είναι μικρή και ότι γίνεται εδώ μέσα όπως η συμπεριφορά εναντίον των εργοδοτούμενων τα έχει μάθει ο υπόλοιπος κόσμος και στις υπεραγορές που πάω με ρωτούν και εγώ δεν απαντώ στις ερωτήσεις τους". Κατά την αντεξέταση του ο Αιτητής ανασκεύασε λέγοντας ότι στις 14.11.2006 στο γραφείο του κ. Αλέκκου είπε στον κ. Αλέκκου ότι "η Κύπρος είναι μικρή και βγαίνοντας έξω ακούγονται πράγματα που γίνονται εδώ μέσα και είναι λυπηρό γιατί η εταιρεία είχε καλό όνομα και κρίμα να αλλάξουν αυτά που ακούγονταν για την εταιρεία μέχρι τώρα". Θεωρούμε τα πιο πάνω ως ουσιαστικές αντιφάσεις που πλήττουν την αξιοπιστία του Αιτητή. Παρατηρούμε ότι ούτε ο Αιτητής έθεσε ενώπιον μας τα γεγονότα που να καταδεικνύουν πως εκτυλίχθηκε η συζήτηση του με τον κ. Αλέκκου. Επίσης οι θέσεις του Αιτητή ότι (α) η επιστολή απόλυσης του δόθηκε στις 20.11.06 η ώρα 3:30 μμ μετά που ρώτησε τον κ. Αλέκκου για το θέμα της μείωσης του μισθού του και ο οποίος θύμωσε πολύ που επανέφερε πάλι ο Αιτητής το θέμα, (β) ότι κάθε 15 μέρες ο κ. Αλέκκου άλλαζε τους πελάτες που έπρεπε να δει ο Αιτητής και (γ) ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση πάντα έδιναν γραπτώς τις οδηγίες τους, δεν τέθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των Καθ'ων η Αίτηση και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο (Fredericou Schools v. Acuac Inc

(2002)1 ΑΑΔ 1527). Ενόψει των πιο πάνω καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε την εκδοχή του Αιτητή όπως παρουσιάστηκε ενώπιον μας την οποία και απορρίπτουμε ως αναξιόπιστη. Σημειώνουμε ότι, ο Αιτητής δεν μας έδωσε στοιχεία και λεπτομέρειες γιατί δεν συμφώνησε με τις εταιρείες που του πρόσφεραν εργασία στο θέμα του μισθού του με αποτέλεσμα να παραμείνει για 1½ χρόνο άνεργος και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να κρίνει αν ο Αιτητής δικαιολογημένα παρέμεινε εκτός εργασίας για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Νομική Πτυχή Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης αναφέρονται περιοριστικά στο Άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: ............................ ............................ (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: ................................................................................................................................................. (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητας της αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύναται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (

1. i)διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (
2. ii)διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (
3. v)σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Είναι θεμελιώδης αρχή του εργατικού δικαίου ότι η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ότι τερματισμός της εργασιακής σχέσης δικαιολογείται όταν η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου ήταν τέτοια που κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη - εργοδοτούμενου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχιση της. Για να διατηρηθεί το κλίμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον εργοδότη του έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά, να επιδεικνύει την πρέπουσα διαγωγή και «να κάνει το καλύτερο δυνατό για την επιτυχία των σκοπών και συμφερόντων του εργοδότη και να παραλείπει να κάνει οτιδήποτε μπορεί να βλάψει τα συμφέροντα του εργοδότη του» (Βλ. Ι. Κουκιάδης, Εργατικό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2005, σελ. 562). Ο εργοδοτούμενος οφείλει λοιπόν να μη βλάπτει με τη διαγωγή του τα νόμιμα συμφέροντα της επιχείρησης του εργοδότη του δηλαδή το κύρος του εργοδότη, την καλή φήμη της επιχείρησης του εργοδότη, την παροχή των υπηρεσιών που προσφέρει ο εργοδότης. Από την πιο πάνω γενική υποχρέωση του εργοδοτούμενου απορρέουν σειρά ειδικών υποχρεώσεων με σκοπό την τήρηση συμπεριφοράς που να διασφαλίζει το κλίμα αμοιβαίας συνεργασίας κατά την εκτέλεση της εργασίας (Βλ. Ι. Κουκιάδης, πιο πάνω, σελ. 563). Εντός των πλαισίων αυτής της υποχρέωσης ο εργοδοτούμενος οφείλει να επιδεικνύει σεβασμό προς τη διεύθυνση του εργοδότη και τους συναδέλφους του. Επίσης ο εργοδοτούμενος έχει καθήκον να υπακούει και να συμμορφώνεται με τις οδηγίες του εργοδότη του. Προσφέροντας και παρέχοντας τις υπηρεσίες του με τον τρόπο που ζητείται από τον εργοδότη του είναι το αντάλλαγμα για τη πληρωμή του μισθού του από τον εργοδότη του. Με την άρνηση του να υπακούσει τις εντολές του εργοδότη του, ο εργοδοτούμενος στην ουσία αρνείται να δεσμευτεί με τους όρους της σύμβασης εργοδότησης του και ο εργοδότης έχει δικαίωμα να τον απολύσει χωρίς προειδοποίηση. Στην υπόθεση Avghi Constantinidou v.F.W . Woolworth&Co (Cyprus)Ltd

(1980)1 CLR 302 τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι εσκεμμένη ανυπακοή μιας νόμιμης και λογικής εντολής αποτελεί περιφρόνηση η οποία δεικνύει πλήρη αδιαφορία για ένα ουσιώδη όρο της εργασιακής σχέσης, δηλαδή του όρου ότι ο εργοδοτούμενος οφείλει να υπακούσει στις κατάλληλες εντολές του εργοδότη και αν δεν το πράξει η σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου πλήττεται θεμελιωδώς. Στην υπόθεση KEM (TAXI) LTD v. Tryfonos

(1968)1 CLR 52 τονίστηκε η σημασία της πειθαρχίας και της καλής συμπεριφοράς εκ μέρους των εργοδοτούμενων σε μια επιχείρηση καθότι συναρτάται με την επιτυχία ή αποτυχία της επιχείρησης. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, καταλήγουμε ότι οι Καθ'ων η Αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι ο Αιτητής επέδειξε τέτοια συμπεριφορά στις 14.11.2006 (δηλαδή απειλή κατά προϊσταμένου και εσκεμμένη άρνηση εκτέλεσης νόμιμης και λογικής οδηγίας του εργοδότη ) η οποία να αντιβαίνει τον Νόμο και η οποία να κλονίζει τη σχέση εμπιστοσύνης εργοδότη - εργοδοτούμενου. Συνακόλουθα οι Καθ΄ων η Αίτηση δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βαρύνει και κατ΄ επέκταση δεν κατάφεραν να αποδείξουν οποιοδήποτε λόγο που με βάση το άρθρο 5(ε) και (στ) θα δικαιολογούσε άμεσο τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξη μας σημειώνουμε ότι η απόλυση του Αιτητή δεν θα μπορούσε να κριθεί νόμιμη και δικαιολογημένη για ακόμη ένα λόγο καθ΄ ότι προκύπτει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι η απόφαση τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή πάρθηκε χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στον Αιτητή να ακουστεί και να προβάλλει τη δική του εκδοχή . Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου είναι το εύλογο της κατάληξης του Εργοδότη, ως λογικού Εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη. (Βλέπε Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 ΑΑΔ 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,

(2004)1 Α ΑΑΔ 665, Galatariotis Telecommunications v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318). Σύμφωνα με τη νομολογία, η άμεση απόλυση ως δραστικό μέτρο θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. (Βλέπε: Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γιώργου Κόγια,

(2006)1 Β ΑΑΔ 1227, Kanika Developments Ltd ν. Λουκά

(2004)1 A.A.Δ. 603). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον άμεσο και χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτούμενου (Αναστασία Κασάπη ν. Technoplastics Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 919). Όπως έχει τονιστεί στη νομολογία δεν υπάρχει κανόνας που να καθορίζει το βαθμό της επιλήψιμου συμπεριφοράς. Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο δικαιολογείτο ή όχι η απόλυση ποικίλει ανάλογα με τη φύση της επιχείρησης και τη θέση που κατέχει ο εργοδοτούμενος. Όπως τονίστηκε στην Kanika Developments Ltd ν. Λουκά

(2004)1 A.A.Δ. 603) : «Το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν το κατά πόσο, ένεκα του εν λόγω επεισοδίου, ήταν λογικό να έχανε ο εφεσίβλητος τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Γιατί οπωσδήποτε, αν ήταν ακατάλληλος για ένα ξενοδοχείο το ίδιο εξ αντικειμένου θα ίσχυε και για άλλο ξενοδοχείο. Επρόκειτο για άνθρωπο οικογενειάρχη με σύζυγο και τρία παιδιά, ο οποίος για δέκα και πλέον χρόνια πρόσφερε στο ξενοδοχείο τις υπηρεσίες του χωρίς πρόβλημα. Υπέστη, με την απόλυση, καίριο πλήγμα. Μήπως ένα τέτοιο σφάλμα σήμαινε την κατάρρευση της σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου ώστε να δικαιολογούσε την απόλυση; Αναμένεται πως έτσι θα αντιδρούσε ένας λογικός εργοδότης; Η απάντηση θα πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παράγοντες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται, στη μια μεριά, η επιλήψιμη συμπεριφορά του υπαλλήλου, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμπεριφορά του υπαλλήλου και γενικότερα οι αδυναμίες και τα προτερήματα του. Στην άλλη μεριά βρίσκονται οι ανάγκες του εργοδότη, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται σε ευρύ φάσμα παραγόντων. Σε μερικές δε περιπτώσεις αυτοί οι παράγοντες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και ευαίσθητοι. Οπότε, σε καλύτερη θέση να τους αποτιμήσει είναι ο ίδιος ο εργοδότης. Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η στάθμιση. Τον πρώτο λόγο τον έχει βέβαια ο εργοδότης. Του αναγνωρίζονται περιθώρια. Μόνο όταν τα υπερβεί επεμβαίνει το Δικαστήριο.» Στο σύγγραμμα «The Law of Unfair Dismissal», St. D. Anderman, 3rd Edition, στη σελίδα 195 αναφέρονται τ' ακόλουθα: " Another type of misconduct that may justify instant dismissal is the use of offensive language. However , even at common law the use of grossly improper language must meet the test of being sufficiently extreme to justify instant dismissal. In Wilson v. Racher[2] (a case of wrongful dismissal) the Court of Appeal considered that even where an employee committed the gross impropriety of using obscene and deplorable language to his employer, it did not amount to a contractual repudiation in a situation where the employer had been unduly provocative and had made unjust accusations . Similarly, in the test of unfair dismissal, something more than an isolated incident in which an employee gets caught in the "heat of the moment" is called for.[3] However, the use of offensive language does not always amount to gross misconduct. For example, W F Shortland Ltd v Chantrill[4] an apprentice who was instantly dismissed when he told his managing director "you couldn't have done any fucking better" in front of two other apprentices was found to be unfairly dismissed. The EAT approved the tribunal decision because it considered that one isolated incident of imprudence did not merit the very grave step of determining an apprenticeship that only had 10 months to run. In Ismond v Nelson Coin Automatics[5] it was found unreasonable to dismisss an employee for referiring to a manager as a "bastard" to another employee but not directly to the manager in question." Μια από τις υποχρεώσεις του συνετού και λογικού εργοδότη πριν την άσκηση του δικαιώματος απόλυσης είναι η τήρηση σωστής και δίκαιης διαδικασίας καθότι αυτή αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας του εργοδότουμενου όπως λέχθηκε και από τον Δικαστή Νικολάου στην Kanika Developments Ltd(πιο πάνω) ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πάντα ότι ο Νόμος είναι «νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου και αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας». Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είμαστε της γνώμης ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση πριν προχωρήσουν στην απόφαση της απόλυσης του Αιτητή θα έπρεπε να εξακριβώσουν κάτω από ποιες περιστάσεις συνέβηκε το κατ΄ ισχυρισμό περιστατικό (η κατ΄ ισχυρισμόν απειλή και η κατ΄ ισχυρισμόν άρνηση εκτέλεσης οδηγίας ) π.χ. τους λόγους που ώθησαν τον Αιτητή να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια (αν υπήρξε οποιαδήποτε πρόκληση εκ μέρους του άλλου εμπλεκόμενου υπαλλήλου, αν η δημιουργία του επεισοδίου οφείλεται σε εξωγενής περιστάσεις που δεν σχετίζονται με την απασχόλησης τους, αν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος που ζητούσε γραπτώς τις οδηγίες), οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, τον τόπο που έγινε το περιστατικό (αν έγινε σε ανοιχτό χώρο ενώπιον υπαλλήλων και πελατών ή σε χώρο που ήταν παρόντες μόνο οι εμπλεκόμενοι και άλλοι υπάλληλοι), κατά πόσο με τη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου επηρεάστηκαν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του εργοδότη, για να μπορέσουν να διαμορφώσουν μια σωστή εικόνα των πραγμάτων στη βάση όλων των γεγονότων. Ο Καθ΄ων η Αίτηση άκουσαν μόνο την εκδοχή του κ. Αλέκκου και δεν κάλεσαν τον Αιτητή να ακουστεί και να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή. Όμως οι Καθ΄ων η Αίτηση για να είναι σε θέση να διαμορφώσουν μια σωστή εικόνα των πραγματικών γεγονότων που θα τους οδηγούσε στην εύλογη κατάληξη της απόφασης τερματισμού ή όχι των υπηρεσιών του Αιτητή όφειλαν να δώσουν την ευκαιρία και στον Αιτητή να ακουστεί δηλαδή, να τον καλέσουν να προβάλει τη δική του εκδοχή. Ο Καθ΄ων η Αίτηση βασίστηκαν πλήρως στους ισχυρισμούς του κ.Αλέκκου και προχώρησαν στη λήψη μιας επαχθούς για τον Αιτητή απόφασης στηριζόμενοι μόνο σ΄ αυτούς τους ισχυρισμούς χωρίς να επιδιώξουν να εξακριβώσουν κατά πόσον οι ισχυρισμοί του κ. Αλέκκου για τη συμπεριφορά του Αιτητή έδιναν την πλήρη εικόνα του επίδικου γεγονότος. Οι Καθ΄ων η Αίτηση με την πιο πάνω συμπεριφορά τους στέρησαν τον Αιτητή από το δικαίωμα ακρόασης όπως αυτό διασφαλίζεται στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης περί του Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος τους, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα». Από τη γραμματική ερμηνεία του άρθρου αυτού προκύπτει ότι η τήρηση διαδικασίας που να παρέχει στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα "να ακουστεί" πριν τη λήψη του μέτρου της απόλυσης, είναι επιτακτική. Στην απόφαση Κακοφέγγιτου (πιο πάνω) αναφορικά με τη θέση της αρχής που περιέχεται στο πιο πάνω άρθρο του Ν. 45/85 στη διαπίστωση από το Δικαστήριο του ευλόγου της απόφασης για απόλυση αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα: «Βρισκόμαστε στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου και το ζητούμενο είναι όχι η απόδειξη πειθαρχικού παραπτώματος ως υποβάθρου και προϋπόθεσης απόλυσης αλλά η ικανοποίηση των όρων του άρθρου 5. Το κριτήριο, όπως και πάλι ορθά το αντελήφθη το Δικαστήριο, είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη υπό τις περιστάσεις, να προβεί σε τερματισμό της εργοδότησης στη βάση των ενώπιον του στοιχείων και πάντοτε, βεβαίως, έχοντας υπ΄ όψη ότι το βάρος στον εργοδότη είναι να αποδείξει τούτο επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης στον εργοδοτούμενο παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για την σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη- εργοδοτούμενου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης .Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτούμενου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί αφού μια τέτοια συζήτηση δεν θα αλλάξει το αποτέλεσμα δηλαδή την απόφαση τερματισμού της εργασιακής σχέσης (Βλέπε West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton

(1986)1 ALL ER 513 ( House of Lords)). Στη παρούσα υπόθεση με δεδομένο ότι τα γεγονότα δεν ήταν ούτε αδιαμφισβήτητα ούτε παραδεκτά, λογικά θα αναμενόταν ότι θα δινόταν στον Αιτητή η δυνατότητα να ακουστεί και να εκθέσει τις απόψεις του πριν ληφθεί η απόφαση τερματισμού των υπηρεσιών του καθ΄ ότι οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες συνέβηκε το επίδικο επεισόδιο ήταν ουσιαστικής σημασίας για τη λήψη της απόφασης απόλυσης. Αυτό πιστεύουμε ότι θα έπραττε ένας συνετός εργοδότης. Καταλήγουμε λοιπόν ότι οι Καθ'ων η Αίτηση στην προκειμένη περίπτωση δεν ενήργησαν ως ένας λογικός εργοδότης και ως εκ τούτου κρίνουμε ότι ο Αιτητής απολύθηκε παράνομα. Αποζημιώσεις Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία του Αιτητή, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς του Αιτητή (α) για το κακόπιστο της απόφασης απόλυσης του, (β) για την απώλεια της σταδιοδρομίας του (οι οποίοι τέθηκαν ενώπιον μας χωρίς κανένα στοιχείο που να τους επιβεβαιώνει) και την ασθένεια του που προκλήθηκε λόγω της απόλυσης του και (γ) για τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του (αφού ούτε αυτός έθεσε αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει τις συνθήκες τερματισμού εκτός από το αναντίλεκτο γεγονός ότι στερήθηκε το δικαίωμα ακρόασης). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή (δηλαδή ότι δεν αποδείχθηκε νόμιμος τερματισμός), το ύψος των απολαβών του (ΛΚ.258,00), τη διάρκεια της υπηρεσίας του (23 συναπτά έτη σύμφωνα με τον Νόμο) και την ηλικία του, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν σε απολαβές 67.5 εβδομάδων ήτοι €29,992.02 [Λ.Κ. 17.415,00 (67.5 Χ Λ.Κ258)]. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 3

(2)του Νόμου από το πιο πάνω ποσό οι απολαβές ενός έτους οι οποίες ανέρχονται σε € 22,922.60 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθούν από τους Καθ΄ων η Αίτηση , το δε υπόλοιπο ποσό €7,069.42 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή . (Υπ.) ............... Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............ (Υπ.)................ Χ. Ιωάννου, Μέλος Αντ. Κωνσταντινίδου, Μέλος Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση). [1] Σύμφωνα με το Κ.5

(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα ο Καθ΄ου η αίτηση στην εμφάνιση του θα πρέπει να προσδιορίσει λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα και την παροχή της θεραπείας ή των θεραπειών που εξαιτείται ο Αιτητής. [2] [1974]ICR 428, [1974] IRLRL 114, CA [3] See eg Walters v Top Crust Foods [1972] IRLR 108, IT [4] [1975] IRLR 208, IT [5] [1975]IRLR 173, IT cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο