Μάκης Νεοπτολέμου ν. Constantinou Bros Hotels Public Co Ltd, Αρ. Αίτησης: 457/06, 16 Οκτωβρίου, 2009

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67)στο εξής (ο Νόμος): «3.

(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' ατού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του Νόμου, «.....ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν των Άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτούμενου. Στην παρούσα περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (α), (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου. Ειδικά, η Εργοδότρια Εταιρεία, θα πρέπει να αποδείξει ότι με βάση τους λόγους που προβάλλει στην έγγραφο εμφάνιση της, ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης. Για να αποσείσει το βάρος απόδειξης, η Εργοδότρια Εταιρεία προσκόμισε τη μαρτυρία του κ. Μάριου Σπύρου, διευθυντή προσωπικού όλων των ξενοδοχείων που υπάγονται στη μητρική εταιρεία της Εργοδότριας Εταιρείας, της κας Βασιλικής Σωτηρίου, εργοδοτούμενης στο τμήμα ασφαλείας του ξενοδοχείου Paphian Bay και του κ. Γεώργιου Παπαδόπουλου, διευθυντή του ξενοδοχείου Pioneer. O Αιτητής για να υποστηρίξει το αίτημα του, πρόσφερε μόνο τη δική του μαρτυρία. Εκτός από την προφορική μαρτυρία, ενώπιον μας υπάρχει η πραγματική μαρτυρία δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνουμε σκόπιμο. Παραδεχτά γεγονότα Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με τη διαχείριση του ξενοδοχείου Paphian Bay (στο εξής «το ξενοδοχείο») στην Πάφο. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην Εργοδότρια Εταιρεία στις 5.9.1988 και εργάστηκε ως Head Barman στο ξενοδοχείο μέχρι και τις 3.6.2006 ημερομηνία κατά την οποία τερματίστηκε η απασχόληση του άμεσα, χωρίς προειδοποίηση με επιστολή ημερομηνίας 3.6.2006 (Τεκμήριο 8 (β)). Οι λόγοι τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή παρατίθενται στην εν λόγω επιστολή το περιεχόμενο της οποίας κρίνουμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσιο: «03 Ιουνίου, 2006 ΩΡΑ: 11.00 ΠΡΟΣ: Κύριο ΜΑΚΗ ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΥ ΠΑΦΟΣ Κύριε, Με την παρούσα σας πληροφορούμε ότι οι υπηρεσίες σας τερματίζονται άμεσα ήτοι χωρίς προειδοποίηση, διότι διαπράξατε σοβαρό παράπτωμα και/ή απρεπή διαγωγή και/ή παραβήκατε τους κανόνες εργασίας σας κατά την διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων σας και γενικά επιδείξατε τέτοια αγωγή που δεν μπορεί εύλογα να αναμένεται να συνεχισθεί η σχέση εργοδότη εργοδοτούμενου. Συγκεκριμένα στις 31/05/2006 και ώρα περίπου 21:30 σε πολύ έντονο ύφος και προτάσσοντας το δάκτυλο απειλήσατε τον κον Γεώργιο Παπαδόπουλο, υποδιευθυντή, με τις ακόλουθες φράσεις: «Άλλη φορά άμα έχεις κάτι να έρχεσαι σε εμένα και όχι να πηγαίνεις και να τα λες αλλού. Πρόσεξε και είναι η δεύτερη φορά που μου το κάνεις». Και στη συνέχεια πάλι σε έντονο και απειλητικό ύφος του είπατε: «Να ξέρεις ότι αυτό που έγινε την πρώτη φορά δεν τελείωσε, τώρα ξεκινάει, ότι μου έκανες θα σου κάνω. Θα σε καταστρέψω. Δεν θα μπορείς να κυκλοφοράς, θα σε περιμένω και θα το κάνω». Οι πιο πάνω απαράδεκτες απειλές εκτοξεύθηκαν όταν εξεταζόταν κανονικά κάποια παρατυπία που έγινε στο ξενοδοχείο. Πρέπει να σημειώσω ότι και στο πρόσφατο παρελθόν απασχολήσατε την διεύθυνση της Εταιρείας με σωρεία παραπτωμάτων και συμπεριφορών και γίνατε δέκτης σειράς γραπτών παρατηρήσεων (προειδοποιήσεων) για την συμπεριφορά σας και την διαγωγή σας στους χώρους της εργασίας. Οι εξηγήσεις που δώσατε όταν κληθήκατε για την πιο πάνω συμπεριφορά σας δεν μας ικανοποίησαν. Με τιμή Διά την PAPHOS STONE C. ESTATES LTD Μάριος Σπύρου Διευθυντής Προσωπικού Κοιν. Κύριο Ανδρέα Κωνσταντίνου - Διευθύνων Σύμβουλο Σ.Ε.Κ.». Κατά το χρόνο του τερματισμού της απασχόλησης του, οι απολαβές του Αιτητή ανέρχονταν σε Λ.Κ. 1400 πλέον 13ο μισθό και 14ο μισθό, 33% του μισθού του. Μαρτυρία Καταθέτοντας ο κ. Μάριος Σπύρου ανέφερε ότι την 1.6.2006 του απέστειλε εμπιστευτική αναφορά ο κος Γεώργιος Παπαδόπουλος ο οποίος τον ενημέρωσε ότι το προηγούμενο βράδυ 31.5.2006 γύρω στις 9:30 το βράδυ ο Αιτητής μπήκε στο γραφείο του και σε πολύ έντονο ύφος προτάσσοντας το δάκτυλο του προς αυτόν, χωρίς να τον χαιρετήσει, του είπε αυτά που αναφέρονται στην επιστολή απόλυσης. Το εν λόγω επεισόδιο έλαβε χώρα ενώ εξεταζόταν κάποια παρατυπία από τον Αιτητή η οποία αφορούσε τη μετακίνηση από το ξενοδοχείο Pioneer στο ξενοδοχείο Paphian Bay σκευών χωρίς τη σχετική άδεια ή έγκριση. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Αιτητή με την πρόταξη του δακτύλου του, την είσοδο στο γραφείο χωρίς προηγουμένως να διευθετηθεί συνάντηση, η φύση και το περιεχόμενο των απειλών προς ανώτερο του που αξιολογήθηκαν ως πολύ σοβαρές, θεωρήθηκε από τη διεύθυνση του ξενοδοχείου ότι εκθεμελίωνε τη σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου με αποτέλεσμα να τερματιστούν οι υπηρεσίες του Αιτητή. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ο Αιτητής κλήθηκε από αυτόν να δώσει εξηγήσεις και τη δική του εκδοχή σε σχέση με το εν λόγω επεισόδιο προτού παρθεί η απόφαση για απόλυση του. Ο Αιτητής στην ουσία δεν αρνήθηκε το επεισόδιο και οι εξηγήσεις που έδωσε κρίθηκαν ως μη ικανοποιητικές από την Εργοδότρια Εταιρεία. Αναφερόμενος στην προηγούμενη συμπεριφορά του Αιτητή, ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής από τον Μάιο του 2005 μέχρι και την απόλυση του υπέπεσε σε σωρεία επεισοδίων δημιουργώντας προβλήματα και διαταράσσοντας την ομαλή λειτουργία του τμήματος του με απαράδεκτες συμπεριφορές. Πιο συγκεκριμένα, στις 19.5.2005 η Βασιλική Σωτηρίου πήγε στο γραφείο του μάρτυρα και κλαίγοντας του είπε ότι ο Αιτητής όταν τη συνάντησε στο διάδρομο της είπε: «Φτου σου κόρη δεν ντρέπεσαι, για δύο πορτοκάλια δημιούργησες τέτοιο θέμα; Από σένα τα πήρε;». Η κα Σωτηρίου στις 17.5.2005 συνέλαβε μία αλλοδαπή υπάλληλο που εργαζόταν στο τμήμα του Αιτητή να μεταφέρει εκτός του ξενοδοχείου δύο πορτοκάλια. Ο Αιτητής αντί να επιπλήξει την υπάλληλο του τμήματος του, ως όφειλε, επίπληξε την κα Σωτηρίου η οποία εκτέλεσε απλώς τα καθήκοντα της. Για το εν λόγω παράπτωμα του Αιτητή του δόθηκε προειδοποιητική επιστολή στις 25.5.2005 (Τεκμήριο 1 (α)). Στις 28.9.2005 συνάντησε τον Αιτητή στο ξενοδοχείο ο οποίος αντί να τον χαιρετήσει τον αντιμετώπισε με ψυχρότητα. Όταν τον ρώτησε γιατί έχει αυτή τη συμπεριφορά ο Αιτητής του απάντησε «Βέβαια έχω πρόβλημα και πρέπει να λύσω το πρόβλημα ώστε να δικαιωθώ και να αποκατασταθεί η τάξη γύρω από το όνομα μου». Ήταν η θέση του ότι αυτός του ανέφερε ότι ανέμενε από τον Αιτητή μετά από την επιστροφή του από την άδεια να έρθει στο γραφείο του και να του πει «Κύριε Σπύρου, τελείωσε η άδεια μου, απουσίασα αρκετό καιρό και ήρθα με όρεξη και νέες δυνάμεις να ξεκινήσω δουλειά». Του ανέφερε ότι ο χώρος που εργάζεται και η δουλειά που κάνει με τους πελάτες του ξενοδοχείου δεν σηκώνει μούτρα και ψυχρότητα και χρειάζεται χαμόγελο και ευδιαθεσία για να εξυπηρετηθούν σωστά οι πελάτες. Η απάντηση που πήρε ήταν «Κύριε Σπύρου σοφοί άνθρωποι με συμβούλευσαν να διεκδικήσω τα δικαιώματα μου δικαστικά και αν δεν σας αρέσει η συμπεριφορά μου απολύστε με». Του επέστησε την προσοχή λέγοντας του ότι τέτοιου είδους αρνητικές συμπεριφορές προς του ανώτερους του λαμβάνονται υπόψη και δεν θα είναι ανεκτές στο μέλλον. Στις 31.10.2005 η Εργοδότρια Εταιρεία ενημερώθηκε ότι υπάλληλος η οποία εργαζόταν στο μπαρ του ξενοδοχείου, υπέβαλε παράπονο ότι υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση από τον προϊστάμενο της. Ο μάρτυρας συναντήθηκε με την εν λόγω υπάλληλο και την κάλεσε να υποβάλει γραπτώς το παράπονο της, πράγμα που έπραξε. Ακολούθως συνάντησε τον Αιτητή σχετικά με το επεισόδιο όπου του ανέφερε την εν λόγω καταγγελία αλλά ο Αιτητής δεν παραδεχόταν. Στις 31.10.2005 ο Αιτητής τέθηκε σε διαθεσιμότητα για να διεξαχθεί έρευνα για την εν λόγω καταγγελία. Η εν λόγω υπάλληλος επέστρεψε στην πατρίδα της στις 7.11.2005 και ως εκ τούτου ο μάρτυρας υποχρεώθηκε να σταματήσει τις έρευνες και στις 9.11.2005 ανακάλεσε τη διαθεσιμότητα του Αιτητή αφού η έρευνα δεν μπορούσε να συνεχιστεί χωρίς την παρουσία της παραπονούμενης στην Κύπρο. Από τις αρχές Οκτωβρίου 2005 αντιλήφθηκε ότι ο Αιτητής σύχναζε στην καφετέρια Hot Cup Café. Άρχισε να παρακολουθεί τον Αιτητή και τελικά κατάλαβε ότι εργαζόταν εκεί. Τον κάλεσε στο γραφείο του και του το είπε. Ο Αιτητής παραδέχθηκε ότι πλήρωσε χρήματα και μπήκε συνέταιρος στην επιχείρηση της καφετέριας. Το ανέφερε στον κ. Λάμπρο Κακουλή, διευθυντή του ξενοδοχείου, ο οποίος στις 31.10.2005 απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στον Αιτητή (Τεκμήριο 4 (α)) με την οποία του γνωστοποιούσε ότι η εν λόγω πράξη του Αιτητή αντιβαίνει τους κανονισμούς εργασίας της Εργοδότριας Εταιρείας και τον καλούσε όπως επιλέξει μεταξύ της νέας του εργασίας ή της εργασίας του στο ξενοδοχείο. Ο Αιτητής αρνήθηκε ότι εργάζεται στην καφετέρια. Στις 17.11.2005 ο Αιτητής τους προσκόμισε ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 4 (δ)

(1)) στο οποίο αναγραφόταν ότι «συστήνεται όπως ο Αιτητής αποφεύγει την έκθεση του στο κάπνισμα συμπεριλαμβανομένου του παθητικού καπνίσματος». Με επιστολή των δικηγόρων της η Εργοδότρια Εταιρεία καλούσε τον Αιτητή με όλα τα ιατρικά πιστοποιητικά που έχει να εξεταστεί από δικό της ιατρό και γι' αυτό το λόγο να έρθει σε επαφή με το μάρτυρα (Τεκμήριο 4(ε)). Ο Αιτητής παρόλο που με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 5.12.2005 (Τεκμήριο 4 (στ)) δήλωσε ότι θα πάει να τον δει ιατρός της Εργοδότριας Εταιρείας ουδέποτε το έπραξε. Στις 2.1.2006 ο λειτουργικός διευθυντής του ξενοδοχείου κ. Ιορδάνης Χ″Αποστόλου απέστειλε επιστολή - παρατήρηση προς τον Αιτητή για πλημμελή και αμελή εκτέλεση των καθηκόντων του κατά τη διάρκεια του δείπνου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς (Τεκμήριο 5 (α)). Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι υπήρχαν ελλείψεις ποτών στο μπαρ συγκεκριμένου εστιατορίου του ξενοδοχείου και ότι συγκεκριμένα κρασιά υπήρχαν στο ψυγείο αλλά δεν ήταν κρύα όπως τα υπόλοιπα κρασιά και ότι ο Αιτητής ως τμηματάρχης όφειλε να ελέγχει καλύτερα το τμήμα του ώστε να μην υπάρχουν ελλείψεις και να μεριμνά για τον επαρκή εφοδιασμό του τμήματος. Ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 28.3.2006 (Τεκμήριο 6(α)) προς τον διευθυντή του ξενοδοχείου, τον ενημέρωσε ότι δεν θα παραστεί στην προγραμματισμένη τακτική μηνιαία συνεδρίαση των τμηματαρχών του ξενοδοχείου στις 31.3.2006 επικαλούμενος ως λόγο ότι δεν ήταν ψυχολογικά έτοιμος για μία τέτοια συνεδρία γιατί θα ήταν παρόντες αυτοί που του έκαναν μεγάλο κακό στις 19.5.2005. Για την εν λόγω συμπεριφορά του, του δόθηκε επιστολή επίπληξης ημερομηνίας 5.4.2006(Τεκμήριο 6(β)). Στις 5.4.2006 ο κ. Ιορδάνης Χ″Αποστόλου με επιστολή του, τον ενημέρωσε ότι όταν επισκέφθηκε το μπαρ ο Αιτητής δεν ήταν εκεί αλλά στο γραφείο του. Όταν πήγε στο γραφείο του Αιτητή και έδωσε οδηγίες στον Αιτητή να μεταβεί στην εργασία του, αυτός επικαλέστηκε ψυχολογικά προβλήματα και πόνους στο στήθος λόγω του καπνού από τα τσιγάρα. Την επόμενη ημέρα, 6.4.2006, στάληκε επιστολή στον Αιτητή(Τεκμήριο 7(β)) με την οποία η Εργοδότρια Εταιρεία του ανέφερε ότι θα πρέπει να γνωρίζει αν ο Αιτητής μπορεί χωρίς κανένα πρόβλημα να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της θέσης του και ως εργοδότες του, τον κάλεσαν να επισκεφθεί ειδικό ιατρό που θα του υποδείκνυαν για να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας που επικαλείτο. Ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 10.4.2006 (Τεκμήριο 7 (γ))ανέφερε ότι δεν ενίσταται να επισκεφθεί ιατρό που θα του υποδείξει η Εργοδότρια Εταιρεία παρόλα αυτά ουδέποτε ήρθε σε επαφή μαζί με το μάρτυρα ή υπέβαλε ποτέ αίτημα να επισκεφθεί ιατρό της Εργοδότριας Εταιρείας. Επίσης, δεν παρουσίασε ποτέ ιατρικά πιστοποιητικά που να τεκμηριώνουν ψυχολογικά προβλήματα ή πόνους στο στήθος. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι για 17 χρόνια ο Αιτητής ήταν καλός υπάλληλος και δεν δημιούργησε οποιαδήποτε προβλήματα. Δήλωσε ότι ήταν πεποίθηση του ότι επειδή ο Αιτητής επένδυσε χρήματα σε άλλη επιχείρηση, προσπαθούσε να βρει κάποιο τρόπο να αποχωρήσει από την Εργοδότρια Εταιρεία αλλά με τρόπο που να αποζημιωθεί. Παραδέχτηκε ότι τον Μάϊο του 2006 συνέστησε στον Αιτητή να παραιτηθεί από την εργασία του. Η κα Βασιλική Σωτηρίου καταθέτοντας ανέφερε ότι στις 17.5.2005 έπιασε μία κοπέλα η οποία έκλεψε πορτοκάλια από το ξενοδοχείο και την πήρε στον κ. Παπαδόπουλο. Στις 19.5.2005 βρέθηκε στο διάδρομο του ξενοδοχείου με τον Αιτητή και όταν αυτή τον χαιρέτησε, ο Αιτητής της είπε «Φτου σου κόρη για δύο πορτοκάλια, από εσένα τα πήρε;». Αυτή πήγε στον κ. Μάριο Σπύρου και του το ανέφερε. Ο κ.Σπύρου της είπε να υποβάλει γραπτώς το παράπονο της το οποίο και έπραξε. Ο κ. Παπαδόπουλος, ανέφερε ότι στις 31.5.2006 ο Αιτητής μπήκε στο γραφείο του γύρω στις 9:30 το βράδυ σπρώχνοντας την πόρτα με παρατεταμένο το δάκτυλο του χεριού του (το δείκτη) και πριν προλάβει να ρωτήσει τι συμβαίνει, ξεκίνησε ένα μονόλογο, λέγοντας του αυτά που αναφέρονται στην επιστολή απόλυσης του Αιτητή. Μετά την αποχώρηση του Αιτητή, έκανε γραπτή αναφορά στη διεύθυνση του ξενοδοχείου (Τεκμήριο 8 (α)). Αργότερα αντιλήφθηκε ότι αφετηρία για το επεισόδιο ήταν κάτι που συνέβηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας, πιο συγκεκριμένα, μετά που του καταγγέλθηκε από τον αρχιμάγειρα του ξενοδοχείου Pioneer ότι μέλος του προσωπικού του μπαρ του ξενοδοχείου Paphian Bay μπήκε στην κουζίνα και πήρε σκεύη που ανήκαν στο Pioneer και τα μετέφερε στο Paphian Bay χωρίς τη νενομισμένη διαδικασία που υπήρχε για τη μεταφορά σκευών από το ένα ξενοδοχείο στο άλλο. Επικοινώνησε με τον κ. Χ″Αποστόλου στο Paphian Bay και τον ενημέρωσε για το εν λόγω γεγονός και τον παρακάλεσε άμα χρειάζονταν σκεύη να ακολουθούν τη σωστή διαδικασία. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι οι σχέσεις του με τον Αιτητή ήταν λίγες και εντός του επαγγελματικού κλίματος. Ήταν η θέση του ότι αξιολογεί το γεγονός το ότι ο Αιτητής δεν είχε αρκετά σκεύη για να εξυπηρετήσει τους πελάτες του και ότι δεν τηρήθηκε η σωστή διαδικασία για το δανεισμό σκευών από άλλο ξενοδοχείο, ως παράλειψη καθηκόντων του Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι συνέβηκε και προηγουμένως να μεταφερθούν σκεύη από το ένα ξενοδοχείο στο άλλο χωρίς άδεια. Αναφερόμενος στο επεισόδιο που συνέβηκε στις 31.5.2006 είπε ότι ο Αιτητής μπήκε στο γραφείο του χωρίς να κτυπήσει την πόρτα και χωρίς να καλησπερίσει απότομα και με το δείκτη του χεριού του παρατεταμένο, μπήκε αμέσως στο θέμα. Τις επόμενες μέρες δεχόταν απειλές από τον Αιτητή σχετικά με το αν έχει υποβάλει παράπονο στην αστυνομία. Δεν ανέφερε στην Εργοδότρια Εταιρεία αυτές τις απειλές. Όταν ερωτήθηκε γιατί ο Αιτητής του είπε ότι αυτή είναι η δεύτερη φορά που το κάνει, απάντησε ότι δεν γνώριζε σε τι αναφερόταν ο Αιτητής και υπέθεσε ότι εννοούσε προηγούμενη παρόμοια υπόθεση που συνέβηκε. Ο Αιτητής με την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι οι σχέσεις του με τον κ. Γεώργιο Παπαδόπουλο ήταν αρκετά καλές. Ουδέποτε ήρθε σε αντιπαράθεση μαζί του πριν την πιο πάνω ημερομηνία. Αναφορικά με το περιστατικό που συνέβηκε πριν να μεταβεί στο γραφείο του κ. Παπαδόπουλου, ήταν η θέση του Αιτητή ότι η ορθή διαδικασία για τη μεταφορά σκευών από το ένα ξενοδοχείο στο άλλο ήταν αυτή που ανέφερε ο κ. Παπαδόπουλος όμως πρακτικά τις περισσότερες φορές δεν εφαρμοζόταν λόγω του φόρτου εργασίας αλλά και των κοινών χώρων που υπήρχαν μεταξύ των δύο ξενοδοχείων και που εξυπηρετούνταν οι πελάτες τους. Εκείνη την ημέρα έδωσε οδηγίες σε υπάλληλο του μπαρ να μεταβεί στο Pioneer και να μεταφέρει πίσω σκεύη που ανήκαν στο μπαρ του Paphian Bay και που είχαν ληφθεί και χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από πελάτες των δύο ξενοδοχείων. Της είχε δώσει οδηγίες να ενημερώσει σχετικά τον chef αλλά δεν το έπραξε. Όταν πληροφορήθηκε πως ο κ. Παπαδόπουλος έκανε σχετική καταγγελία στον κ. Χ″Αποστόλου πήγε στο γραφείο του κ. Παπαδόπουλου για να εξηγηθεί. Ήταν η θέση του ότι κτύπησε την πόρτα και του έδωσε την άδεια να περάσει και άρχισε να του εξηγεί τι συνέβηκε. Ήταν η θέση του ότι ούτε πρόταξε το δάκτυλο του ούτε έδειξε οποιαδήποτε τάση επιθετικότητας. Ήταν σε ένταση γιατί ακόμη μια φορά η διεύθυνση της Εργοδότριας Εταιρείας ενήργησε κακόπιστα εναντίον του και με προκατάληψη. Αρνήθηκε ότι ανέφερε τα λόγια που του αποδίδονται από την Εργοδότρια Εταιρεία ότι είπε στον κ. Παπαδόπουλο. Το ύφος και η ένταση του μπορεί να μην ήταν τα ενδεδειγμένα αλλά σε καμία περίπτωση δεν απείλησε τον κ. Παπαδόπουλο. Αυτό που του είπε ήταν να απευθύνεται απευθείας κοντά του και μετά να προβεί σε καταγγελία εναντίον του εάν δεν θεωρηθούν επαρκείς οι εξηγήσεις του. Ήταν η θέση του πως τα λόγια που του αποδίδονται ήταν εφεύρημα και επινόηση της Εργοδότριας Εταιρείας για να βρουν ερείσματα να τον απολύσουν. Ήταν η θέση του ότι το τελευταίο περιστατικό ήταν το επιστέγασμα μίας σειράς ενεργειών της Εργοδότριας Εταιρείας σε βάρος του που αφετηρία είχε το Μάιο του 2005. Τον τελευταίο χρόνο σε κάποιες ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις, η συμπεριφορά του δεν ήταν όπως προηγουμένως λόγω της συναισθηματικής φόρτισης που του δημιουργήθηκε λόγω της εσκεμμένης συμπεριφοράς από μέρους συγκεκριμένων αξιωματούχων της Εργοδότριας Εταιρείας. Αναφερόμενος στην προηγούμενη συμπεριφορά που του αποδόθηκε προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ουδέποτε είπε τα λόγια που του αποδίδονται στην κα Σωτηρίου απλώς την ρώτησε αν ανέφερε το γεγονός της κλοπής των δύο πορτοκαλιών στον κ. Σπύρου. Όταν του δόθηκε η προειδοποιητική επιστολή από τον κ. Κακουλλή στις 25.5.2005 δεν ερωτήθηκε από οποιοδήποτε προϊστάμενο του τι πραγματικά συνέβηκε με την κα Σωτηρίου. Το περιεχόμενο και το ύφος της επιστολής καθώς και η απόδοση ενός σοβαρού παραπτώματος που δεν διέπραξε, τον έκανε να νιώσει προσβεβλημένος και μειωμένος. Ο κ. Κακουλλής δίδοντας του την επιστολή, του υπέδειξε να πάει με άδεια και θα τον ειδοποιούσε αν θα επέστρεφε πίσω. Κατά τη διάρκεια της άδειας του επανειλημμένα ερωτούσε πότε θα επέστρεφε πίσω χωρίς να του δίνεται οποιαδήποτε απάντηση. Μετά το τέλος της άδειας του και αφού παρενέβηκε η συντεχνία του, ειδοποιήθηκε να επιστρέψει. Παραδέχθηκε ότι στις 28.9.2005 συνομίλησε με τον κ. Σπύρου και του εξέφρασε το παράπονο του όταν τον ρώτησε και του είπε ότι θέλει να αποκατασταθεί η αλήθεια ώστε να αποκατασταθεί το όνομα του. Η αντίδραση του ήταν μέσα στα πλαίσια σεβασμού προς τον προϊστάμενο του και χωρίς να παραφερθεί. Ο κ. Σπύρου τον προέτρεψε να ξεχάσει ό,τι έγινε και του είπε «Άκου να σου πω Μάκη κάτι, με την Αμερική μην τα βάζεις». Αρνήθηκε ότι ανέφερε τα λόγια που ισχυρίστηκε ο κ. Σπύρου. Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε παρενόχλησε οποιαδήποτε κοπέλα και ότι δέχθηκε αδιαμαρτύρητα τη διαθεσιμότητα καθότι ήταν σίγουρος για την αθωότητα του. Την ίδια ημέρα που του στάληκε η επιστολή διαθεσιμότητας για σεξουαλική παρενόχληση ταυτόχρονα του στάληκε και η επιστολή από τον κ. Κακουλλή για την κατ' ισχυρισμό δεύτερη απασχόληση του. Ήταν η θέση του ότι τον Ιούλιο του 2005 μαζί με δύο άλλους στενούς φίλους του, συμμετείχε στην ίδρυση εταιρείας η οποία ενοικίασε κατάστημα και λειτούργησε επιχείρηση καφετέριας. Αυτός δεν συμμετείχε εκεί ως εργοδοτούμενος. Επισκεπτόταν στις ελεύθερες του ώρες την καφετέρια αλλά ουδέποτε υπήρξε εργοδοτούμενος της Εργοδότριας Εταιρείας. Παραδέχθηκε στον κ. Σπύρου πως συμμετείχε στην εταιρεία ουδέποτε όμως παραδέχθηκε ότι εργαζόταν. Αναφορικά με τη θέση του κ. Σπύρου ότι ουδέποτε επισκέφθηκε ιατρό της Εργοδότριας Εταιρείας είπε ότι ο λόγος που δεν το έπραξε είναι γιατί περίμενε να του καθορίσει η Εργοδότρια Εταιρεία τον ιατρό και το ραντεβού, πράγμα που ουδέποτε συνέβηκε. Όσον αφορά την προειδοποίηση για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του στις 31.12.2005 ήταν η θέση του ότι κανένα παράπονο δεν έγινε εκείνο το βράδυ από οποιονδήποτε πελάτη για έλλειψη ποτών και σημείωσε ότι ήταν η πρώτη προειδοποίηση που του στάληκε για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του καθ΄ όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του. Η γραπτή απάντηση που έδωσε στην Εργοδότρια Εταιρεία ήταν ότι δεν αποδέχεται την κατηγορία λόγω έλλειψης ανθρωπιστικής αντιμετώπισης προς το άτομο του. Ήταν η θέση του ότι όλα τα χρόνια της υπηρεσίας του πάντοτε ήταν παρών στις συνεδριάσεις των τμηματαρχών. Όμως μετά από όλα που συνέβησαν εις βάρος του τα οποία άρχισαν με το ισχυριζόμενο παράπτωμα του στις 19.5.2005 και εκείνα που επακολούθησαν δεν ένιωθε ψυχολογικά καλά να παραστεί σε συνεδρίαση με άλλους τμηματάρχες και προϊστάμενους που ορισμένοι εξ αυτών προσπάθησαν να τον βλάψουν. Παραδέχθηκε ότι ήταν λάθος του να πληροφορήσει γραπτώς την Εργοδότρια Εταιρεία πως δεν θα παραστεί στην εν λόγω συνεδρίαση, όμως αυτή ήταν ειλικρινής έκφραση των συναισθημάτων του που είχε στο δεδομένο χρόνο. Στη γραπτή επίπληξη που του δόθηκε απάντησε με επιστολή του πως δεν αδιαφορούσε και πως δεν είχε οποιοδήποτε άλλο λόγο να μην παραστεί στη συνεδρίαση. Παραδέχθηκε ότι στις 4.4.2006 όταν ο κ. Χ″Αποστόλου επισκέφθηκε το VIP's μπαρ, αυτός απουσίαζε καθότι όταν ήταν εκεί για αρκετή ώρα δεν ένιωθε καλά, ένιωσε πόνο στο στήθος και πήγε στο γραφείο του να ηρεμήσει. Μετά το πιο πάνω περιστατικό, του στάληκε επιστολή από τον κ. Σπύρου με την οποία του ζητούσαν να εξεταστεί από ιατρό της Εργοδότριας Εταιρείας. Τους απάντησε πως ήταν πρόθυμος και έτοιμος να επισκεφθεί τον ιατρό που θα του υποδείκνυε η Εργοδότρια Εταιρεία αλλά ουδέποτε του υποδείχθηκε κάτι τέτοιο είτε γραπτά είτε προφορικά. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολουθήσαμε με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας και τον Αιτητή κατά τη διάρκεια της ένορκης κατάθεσης τους. Αξιολογώντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας και από τις δύο πλευρές παρατηρούμε ότι ο κ.Σπύρου, ο κ.Παπαδόπουλος και ο Αιτητής υπέπεσαν σε αντιφάσεις, ήταν υπερβολικοί και προέβαιναν σε γενικές δηλώσεις τις οποίες δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν με πειστικότητα και στοιχεία. Κάποιες από τις θέσεις των μαρτύρων που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο είτε είναι σε αντίθεση με τις θέσεις τους που περιέχονται στις επιστολές που αντάλλαξαν κατά τον ουσιώδη χρόνο είτε δεν περιέχονται στις εν λόγω επιστολές τους και προβλήθηκαν για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Αποκομίσαμε την εντύπωση ότι και οι δύο πλευρές δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης στην πραγματική τους διάσταση. Πιο συγκεκριμένα, αξιολογώντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας από την πλευρά της Εργοδότριας Εταιρείας παρατηρούμε ότι: (α) δεν τέθηκε ενώπιον μας πειστική μαρτυρία που να καταδεικνύει: (

1. i)ότι η καταγγελία εναντίον του Αιτητή για σεξουαλική παρενόχληση διερευνήθηκε δεόντως έτσι ώστε η Εργοδότρια Εταιρεία να μπορεί να επικαλείται την εν λόγω καταγγελία ως παράπτωμα που διέπραξε ο Αιτητής. Ο κ. Σπύρου το μόνο που ανέφερε στο Δικαστήριο ήταν ότι αυτός σχημάτισε την πεποίθηση ότι ο Αιτητής διέπραξε το εν λόγω παράπτωμα βασίζοντας τη θέση του μόνο σε υποθέσεις και θεωρίες χωρίς να θέσει ενώπιον μας οποιοδήποτε πειστικό στοιχείο. Το γεγονός ότι ενώ ο κ. Σπύρου αρχικά ισχυρίστηκε ότι πήρε καταθέσεις από διάφορα (4 - 5) πρόσωπα στο διάστημα που μεσολάβησε από την καταγγελία της παραπονούμενης υπαλλήλου μέχρι την ημερομηνία που η εν λόγω υπάλληλος αποχώρησε από την εργασία της οι οποίες υποστήριζαν τη θέση της παραπονούμενης , στη συνέχεια όταν του ζητήθηκε να κατονομάσει τα πρόσωπα από τα οποία πήρε καταθέσεις, ανέφερε ότι πήρε κατάθεση από 2 μόνο πρόσωπα και ότι δεν θυμόταν τι του είπαν αυτά τα πρόσωπα, μας δημιούργησε αρνητική εντύπωση για τo αξιόπιστο των ισχυρισμών του κ. Σπύρου. Περαιτέρω η θέση του κ. Σπύρου ότι δεν πήρε οποιαδήποτε σημείωση για τις εν λόγω καταθέσεις μας δημιουργεί ερωτηματικά ενόψει του ότι κ. Σπύρου έθεσε ενώπιον μας σειρά αναφορών και σημειωμάτων που αφορούν τα κατ΄ ισχυρισμό παραπτώματα του Αιτητή. Διερωτόμαστε γιατί αφού για όλα τα άλλα κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα τηρήθηκαν σημειώσεις, δεν τηρήθηκαν σημειώσεις των καταθέσεων που πήρε ο κ. Σπύρου και για το εν λόγω θέμα το οποίο ο κ. Σπύρου αξιολόγησε ως σοβαρό και είπε ότι αν αποδεικνύετο ο Αιτητής θα απολύετο . (
2. ii)ότι ο Αιτητής εργαζόταν και στην καφετερία Hot Cup Café. Ο κ. Σπύρου μας ανέφερε ότι τον είδε πολλές φορές εκεί αλλά δεν έδωσε σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις του δικηγόρου του Αιτητή και συγκεκριμένες λεπτομέρειες γιατί κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής εργαζόταν εκεί . Αυτά που ανέφερε ότι είδε δεν καταδεικνύουν ότι ο Αιτητής εργαζόταν εκεί. Όσον αφορά την κατ΄ ισχυρισμό παραδοχή του Αιτητή ότι εργαζόταν και στην καφετερία παρατηρούμε ότι ο κ. Σπύρου στην κυρίως εξέταση του και στα πρώτα στάδια της αντεξέτασης του ανέφερε ότι ο Αιτητής του παραδέχτηκε ότι «μπήκε» συνέταιρος στην επιχείρηση της εν λόγω καφετερίας και μόνο όταν του υποβλήθηκε από τον δικηγόρο του Αιτητή ότι ο Αιτητής το μόνο που του είπε είναι ότι επένδυσε χρήματα στην εν λόγω επιχείρηση , συμπλήρωσε ότι ο Αιτητής παραδέχτηκε ότι εργαζόταν στην καφετερία. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν απολύθηκε ο Αιτητής αφού η Εργοδότρια Εταιρεία είχε στοιχεία ότι ο Αιτητής εργαζόταν και αλλού κατά παράβαση των κανονισμών της, ο κ. Σπύρου απάντησε ότι ο στόχος του ήταν να μείνει ο Αιτητής στην εργασία του και όχι να απολυθεί. Όμως η πιο πάνω θέση του κ. Σπύρου τίθεται σε αμφισβήτηση με την παραδοχή του ιδίου κατά την αντεξέταση του ότι αρχές Μαϊου του 2006 είπε στον Αιτητή ότι αν αυτός επένδυε χιλιάδες λίρες σε μία επιχείρηση, δεν θα τα άφηνε να του τα διαχειρίζονται άλλοι, θα υπόβαλλε παραίτηση από την εργασία του και θα έφευγε κύριος να πάει να εργαστεί στην επιχείρηση που επένδυσε χρήματα. (β) Προς υποστήριξη της θέσεως της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Αιτητής απέφευγε τα καθήκοντα του ο κ. Σπύρου αναφέρθηκε: (α) στην απουσία του από τη θέση του στο bar του ξενοδοχείου στις 4.4.2006 επικαλούμενος πόνο στο στήθος λόγω καπνού και ψυχολογικά προβλήματα και στη μη συμμόρφωση του με το αίτημα της Εργοδότριας Εταιρείας να εξεταστεί από ιατρό που θα του υποδείκνυε για να διαπιστωθεί η κατάσταση της υγείας του παρά τις υποσχέσεις του τόσο τον Νοέμβριο του 2005 όσον και τον Απρίλιο του 2006 ότι θα επισκεπτόταν ιατρό της Εργοδότριας Εταιρείας και (β) στην άρνηση του να παραστεί στην τακτική μηνιαία συνάντηση των τμηματαρχών του ξενοδοχείου. Ο κ. Σπύρου ισχυρίστηκε ότι μετά που παρέλαβε το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 17.11.2005 φώναξε τον Αιτητή στο γραφείο του και του ανέφερε αν έχει πρόβλημα υγείας, να του δώσει «παραπεμπτικό» να πάει στην κλινική με την οποία συνεργάζεται η Εργοδότρια Εταιρεία για να εξεταστεί από ειδικό ιατρό ο οποίος θα αναφέρει στην Εργοδότρια Εταιρεία την κατάσταση της υγείας του. Ο κ. Σπύρου όμως δεν μας ανέφερε ποια ήταν η θέση του Αιτητή κατά την εν λόγω συνάντηση. Διερωτόμαστε γιατί ο κ . Σπύρου δεν μας είπε τι απάντησε ο Αιτητής στο αίτημα του κ. Σπύρου να πάει να εξεταστεί από ιατρό της Εργοδότριας Εταιρείας . Περαιτέρω μας δημιουργείται η απορία γιατί αφού ο κ.Σπύρου φώναξε τον Αιτητή για να συζητήσουν το εν λόγω θέμα και να του επαναλάβει τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας ότι πρέπει να εξεταστεί από ιατρό της υπόδειξης της , δεν του έδωσε το «παραπεμπτικό» για να επισκεφθεί τον ιατρό στην κλινική που συνεργαζόταν η Εργοδότρια Εταιρεία κατά την εν λόγω συνάντηση. Επιπρόσθετα η πιο πάνω θέση του κ.Σπύρου έρχεται σε αντίθεση με τη θέση που προέβαλλε στη συνέχεια ότι ο Αιτητής ήξερε με ποια κλινική συνεργαζόταν η Εργοδότρια Εταιρεία και ότι έπρεπε να πάει μόνος του για να στηρίξει το ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού του την οποία και επανέλαβε και στη συνέχεια.Πιο συγκεκριμένα, αναφερόμενος στην επιστολή - παρατήρηση που δόθηκε στον Αιτητή στις 6.4.2006(Τεκμήριο 7(β)) για την απουσία του από το bar επικαλούμενος λόγους υγείας και την απαντητική επιστολή του Αιτητή (Τεκμήριο 7(γ)) με την οποία δήλωνε ότι αναμένει τις οδηγίες της Εργοδότριας Εταιρείας για να εξεταστεί από ιατρό της Εργοδότριας Εταιρείας, ο κ. Σπύρου ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής δεν πήγε σ΄ αυτόν για να του υποδείξει ποιο ιατρό πρέπει να επισκεφθεί και ότι αυτός ως ανώτερος του Αιτητή δεν θα «τρέχει» να του πει που θα πάει και ότι ο Αιτητής ως προϊστάμενος τμήματος γνώριζε ότι έπρεπε να πάρει «παραπεμπτικό» από αυτόν και να πάει σε ιατρό στη κλινική με την οποία συνεργαζόταν η Εργοδότρια Εταιρεία. Η θέση του κ. Σπύρου ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε υποχρέωση να υποδείξει στον Αιτητή ποιον ιατρό έπρεπε να επισκεφθεί αφού ο Αιτητής γνώριζε τις διαδικασίες και ήξερε σε ποια κλινική έπρεπε να πάει, βρίσκεται σε ουσιαστική διάσταση με τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας που περιέχεται στην επιστολή της (Τεκμήριο 7(β)) ότι ο Αιτητής πρέπει να επισκεφθεί ειδικό ή ειδικούς ιατρούς που θα του υποδείκνυε για να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας που επικαλείτο. Τα πιο πάνω μας γεννούν αμφιβολίες για την αλήθεια των ισχυρισμών του κ.Σπύρου. Όσον αφορά την απουσία του Αιτητή από το bar παρατηρούμε ότι είναι η μόνη παρατήρηση που έγινε στον Αιτητή για απουσία από τον χώρο εργασίας του κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του στην Εργοδότρια Εταιρεία. Ο Αιτητής προέβαλλε ως λόγο της απουσίας του προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και η Εργοδότρια Εταιρεία με τη μαρτυρία που προσκόμισε δεν απέδειξε ότι ο Αιτητής ψευδώς παρέστησε ότι ασθενεί για να μην εκτελέσει τα καθήκοντα του κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει οποιαδήποτε ευθύνη στον Αιτητή. Σχετικά με την άρνηση του Αιτητή να παραστεί στην τακτική μηνιαία συνάντηση των Τμηματαρχών του ξενοδοχείου, σημειώνουμε ότι είναι η μοναδική φορά που ο Αιτητής αρνήθηκε να παρευρεθεί στην τακτική μηνιαία συνάντηση των Τμηματαρχών. Ο κ. Σπύρου ανέφερε ότι ο Αιτητής είχε την έμμονη ιδέα ότι ο κ. Παπαδόπουλος ήταν ο υπαίτιος για το «επεισόδιο με τα πορτοκάλια» και δεν ήθελε να παρίσταται σε συνεδριάσεις που ήταν ο κ. Παπαδόπουλος καθ΄ ότι είχε δημιουργήσει αντιπάθεια και έχθρα προς το πρόσωπο του κ. Παπαδόπουλου. Υποστήριξε ότι ο Αιτητής του το είπε πολλές φορές. Ο κ. Σπύρου παρόλο που μίλησε πολλές φόρες με τον Αιτητή όπως ισχυρίστηκε για το εν λόγω θέμα δεν μπορούσε να δώσει πειστική εξήγηση γιατί ο Αιτητής θεωρούσε υπεύθυνο τον κ. Παπαδόπουλο για το εν λόγω θέμα. Παρατηρούμε ότι η εν λόγω θέση του κ. Σπύρου δεν υποστηρίζεται από την έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιον μας αφού πουθενά δεν αναφέρεται ότι υπήρχε οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ του Αιτητή και του κ. Παπαδόπουλου. Σημειώνουμε ότι σε αντίθεση με τον κ. Σπύρου, ο κ. Παπαδόπουλος ανέφερε ότι η συνεργασία του με τον Αιτητή ήταν «εντάξει» και όταν ρωτήθηκε αν είχε γνώση για θέματα που αφορούσαν τον Αιτητή είπε ότι άκουσε αλλά δεν ήταν δική του δουλειά. Δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά από τον κ. Παπαδόπουλο ότι ο Αιτητής είχε οποιοδήποτε πρόβλημα με το πρόσωπο του ή ότι αυτός είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στο θέμα της παρατήρησης που έγινε στον Αιτητή για το επεισόδιο με την κα Σωτηρίου. Αντίθετα ο κ. Παπαδόπουλος τόνισε ότι δεν έπαιρνε θέση για τα θέματα του Αιτητή γιατί δεν ήταν δική του δουλειά και ότι δεν έκανε ποτέ του νύξη γι΄ αυτά τα θέματα. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι η κα Σωτηρίου ανέφερε ότι δεν πήγε στον κ. Παπαδόπουλο για να καταγγείλει τον Αιτητή για τη συμπεριφορά του προς αυτήν αλλά στον κ. Σπύρου. Επιπρόσθετα όπως παραδέχτηκε ο κ. Σπύρου ο Αιτητής δεν παρέστηκε σε μόνο μια συνάντηση ενώ θέση του κ. Σπύρου ήταν ότι ο κ. Παπαδόπουλος συμμετείχε κάθε μήνα στη τακτική συνάντηση των τμηματαρχών .Κατά συνέπεια η γενική θέση του κ. Σπύρου ότι ο Αιτητής δεν ήθελε να παρίσταται σε συνεδριάσεις που ήταν ο κ. Παπαδόπουλος δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Παρατηρούμε επίσης ότι από την ενώπιον μας μαρτυρία δεν φαίνεται ότι ο Αιτητής μετά την παρατήρηση που δέχτηκε για το εν λόγω θέμα συνέχισε να αρνείται να παρευρίσκεται στις μηνιαίες συναντήσεις πράγμα που δεικνύει ότι ο Αιτητής συμμορφώθηκε μετά από την παρατήρηση που του έγινε. (γ) Ο κ. Σπύρου ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής εκτελούσε πλημμελώς τα καθήκοντα του. Πιο συγκεκριμένα ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια του δείπνου την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς υπήρχε έλλειψη κρύων ποτών στο dispense bar συγκεκριμένου εστιατορίου του ξενοδοχείου το οποίο ήταν υπό την ευθύνη του Αιτητή. Παρατηρούμε ότι είναι το μοναδικό παράπτωμα που αποδίδεται στον Αιτητή για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του κατά τη διάρκεια της 18χρόνης υπηρεσίας του στο ξενοδοχείο και ότι ο Αιτητής μετά από αυτή την παρατήρηση δεν δέχτηκε άλλη παρατήρηση για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο κ. Σπύρου με τη μεγαλύτερη ευκολία απέδωσε το κατ΄ ισχυρισμό παράπτωμα του Αιτητή στο γεγονός ότι «πνίγηκε από τη δουλειά» λόγω της άλλης του εργασίας στο Hot Cup Café και γι΄ αυτό έκανε λάθη. Όταν του υποδείχτηκε ότι το εν λόγω συμπέρασμα του είναι αυθαίρετο και δεν μπορεί να ευσταθήσει ακόμα και αν ο Αιτητής εργαζόταν στην εν λόγω καφετερία καθ΄ ότι κατά την εν λόγω περίοδο η καφετέρια ήταν κλειστή, ανασκεύασε λέγοντας του ότι ο νους του Αιτητή ήταν σε «δουλειές» και όταν κάποιος βάλει χρήματα σε μια επιχείρηση δεν μπορεί να έχει το νου του στη κύρια απασχόληση του . Σημειώνουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν πρόσφερε άμεση μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο Αιτητής όντως διέπραξε το παράπτωμα που του αποδίδεται. (δ) Ο κ.Σπύρου μας έδωσε την εντύπωση ότι δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά εκτυλίχθηκαν. Πιο συγκεκριμένα, όταν του υποβλήθηκε στην αντεξέταση ότι ο Αιτητής με το που δόθηκε η προειδοποιητική επιστολή - παρατήρηση (Τεκμήριο 1 (α)) του δόθηκε άδεια μετ΄ απολαβών μέχρι νεωτέρας ειδοποιήσεως από τον κ. Κακουλλή και ότι μετά από τηλεφωνήματα του Αιτητή και επέμβαση της συντεχνίας του επέστρεψε περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 2005, απάντησε ότι το μόνο που γνωρίζει είναι ότι ο Αιτητής είχε πολλή άδεια να παίρνει και γι΄ αυτό στάληκε με άδεια και ότι δεν γνωρίζει τίποτα άλλο. Σημειώνουμε ότι σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του τόνισε με έμφαση ότι οτιδήποτε αφορά το προσωπικό της Εργοδότριας Εταιρείας αυτός ενημερώνεται. Στη συνέχεια όμως αναφερόμενος στην κατ΄ ισχυρισμό ανάρμοστη συμπεριφορά του Αιτητή προς το πρόσωπο του στις 28.9.2005 είπε ότι εξήγησε στον Αιτητή πάρα πολλές φορές ότι δεν πρέπει να «φέρει βαρέως το επεισόδιο με τα πορτοκάλια» και ότι πρέπει να συνεχίσει την καριέρα του και ότι κατά τη διάρκεια της απουσίας του Αιτητή από τον Μάιο του 2005 μέχρι και τον Σεπτέμβρη του 2005 συζήτησε το εν λόγω θέμα μαζί του πολλές φορές είτε τηλεφωνικώς είτε κατά τις επισκέψεις του στο ξενοδοχείο για να πληρωθεί κατά τη διάρκεια της άδειας του. Δεν μας φαίνεται λογικό ο κ. Σπύρου να συζήτησε πολλές φορές με τον Αιτητή το επίδικο γεγονός και να μην του ανέφερε ο Αιτητής ότι είχε πρόβλημα που του δόθηκε άδεια λόγω του επίδικου γεγονότος, όπως δεν μας φαίνεται και λογικό υπό τις περιστάσεις να αναμένει ο κ. Σπύρου να έλθει ο Αιτητής στο γραφείο του όταν έληξε η περίοδος της άδειας του και να του πει: «Κύριε Σπύρου, τελείωσε η άδεια μου, απουσίασα αρκετό καιρό και ήλθα με όρεξη και νέες δυνάμεις να ξεκινήσω δουλειά» αφού ο κ. Σπύρου γνώριζε ότι ο Αιτητής είχε παράπονο από την αντιμετώπιση του από την Εργοδότρια Εταιρεία. Τα πιο πάνω κατά τη γνώμη μας θέτουν σε αμφιβολία το αξιόπιστο της εκδοχής του κ. Σπύρου για το τι συνέβηκε μεταξύ του Αιτητή και του κ. Σπύρου στις 28.9.2005. (ε) Ενώ με το Τεκμήριο 1(α) γίνεται στον Αιτητή παρατήρηση ότι αντί ως τμηματάρχης αφού έμαθε τα γεγονότα (τι έγινε με την κοπέλα που προσπάθησε να πάρει δύο πορτοκάλια) μετά από επίσκεψη του στο γραφείο του κ. Παπαδόπουλου δεν εισηγήθηκε στη διεύθυνση του ξενοδοχείου τιμωρία της εμπλεκόμενης υπαλλήλου, ο κ. Σπύρου παραδέχτηκε κατά την αντεξέταση του ότι αυτός είπε στον Αιτητή όταν πήγε στο γραφείο του και τον ρώτησε τι θα γίνει με την εν λόγω υπάλληλο που συνελήφθηκε να κλέβει πορτοκάλια, να πάει στη δουλειά του και ότι το θέμα το χειρίζεται αυτός. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί η Εργοδότρια Εταιρεία ανέμενε από τον Αιτητή να εισηγηθεί πειθαρχικά μέτρα εναντίον της υπαλλήλου όταν ο ίδιος ο κ. Σπύρου του ανέφερε ότι το θέμα το χειρίζεται αυτός. Ο κ. Σπύρου όπως παραδέχτηκε, αυτός δεν κάλεσε τον Αιτητή για να διαπιστώσει κατά πόσον η καταγγελία της κας Σωτηρίου ευσταθούσε αλλά έδωσε εντολές στον γενικό διευθυντή του ξενοδοχείου κ. Κακουλλή να διερευνήσει την εν λόγω καταγγελία και ήταν η θέση του ότι ο κ. Κακουλλής όντως διερεύνησε την εν λόγω καταγγελία. Δεν μπορούσε όμως να υποστηρίξει τον εν λόγω ισχυρισμό του με συγκεκριμένα στοιχεία. Από τα ενώπιον μας κατατεθέντα τεκμήρια φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο κ. Κακουλλής έδωσε την προειδοποιητική επιστολή - παρατήρηση στον Αιτητή χωρίς να καλέσει τον Αιτητή να παρουσιάσει την εκδοχή του για το τι είπε στην κα Σωτηρίου. Αυτό που διαφαίνεται από την ενώπιον μας μαρτυρία είναι ότι ο κ. Κακουλλής ανέγραψε στη γραπτή παρατήρηση του αυτά που του είπε ο κ. Σπύρου χωρίς να ρωτήσει τα εμπλεκόμενα μέρη (η κα Σωτηρίου κατά την ένορκη κατάθεση της ανέφερε ότι ο κ. Κακουλλής δεν την ρώτησε για το συμβάν , ότι μίλησε μόνο με τον κ. Σπύρου και ότι η καταγγελία της καταγράφηκε από το τμήμα προσωπικού σε μεταγενέστερο χρόνο). Σημειώνουμε ότι ενώ η καταγγελία της κας Σωτηρίου στον κ. Σπύρου έγινε στις 19.5.2005 και η παρατήρηση του κ. Κακουλλή δόθηκε στις 25.5.2005 στον Αιτητή, η γραπτή έκθεση της καταγγελίας της κας Σωτηρίου στο τμήμα προσωπικού έγινε στις 2.6.2005. Κατά συνέπεια ούτε την γραπτή καταγγελία της κας Σωτηρίου είχε ενώπιον του ο κ. Κακουλλής όταν πήρε την απόφαση να παρατηρήσει γραπτώς τον Αιτητή. (στ) (
3. i)Σ΄ αντίθεση με τον κ.Σπύρου ο οποίος ανέφερε ότι για να γίνει μεταφορά σκευών από το ένα ξενοδοχείο σε άλλο χρειάζεται άδεια από τον διευθυντή και ότι υπάρχει διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθηθεί η οποία όμως μπορεί και να μην είναι γραπτή, ο κ. Παπαδόπουλος είπε ότι για να γίνει μεταφορά σκευών επικοινωνούν προφορικά οι εμπλεκόμενοι προϊστάμενοι του κάθε τμήματος και αν η απάντηση από τον τμηματάρχη από τον οποίο ζητούνται σκεύη είναι θετική τότε κατά την παράδοση των σκευών ο τμηματάρχης που παραδίδει τα σκεύη υπογράφει το σχετικό δελτίο παράδοσης και ο τμηματάρχης που τα παραλαμβάνει υπογράφει το σχετικό δελτίο παραλαβής. (
4. ii)Ο κ. Παπαδόπουλος κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση που συνέβηκε στις 31.5.2006 ο Αιτητής έπρεπε να εξασφαλίσει την έγκριση για να πάρει τα σκεύη είτε του maitre του εστιατορίου είτε του chef της κουζίνας και ότι ο chef πληροφορήθηκε για τη μετακίνηση των σκευών από άτομα που εργάζονταν στην κουζίνα τα οποία δεν είχαν αρμοδιότητα να παρέχουν άδεια για να μεταφερθούν σκεύη. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του κ. Παπαδόπουλου είναι σε πλήρη διάσταση με τις θέσεις του που περιέχονται στην εμπιστευτική αναφορά του προς τον κ. Σπύρου ημερ.1.6.2006 (Τεκμήριο 8(α)). Στο εν λόγω τεκμήριο ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι: «(Το απόγευμα της ιδίας ημέρας γύρω στις 16.00, ενημερώθηκα από το Chef ότι μία κοπέλα από το Paphian, μπήκε στη κουζίνα του Pioneer , και πήρε ποσότητα με pot για γάλα και τσάι και τα πήρε στο Paphian. Ο Chef τη ρώτησε γιατί τα παίρνει και αυτή του απάντησε ότι δεν έχουν τίποτα». Περαιτέρω ενώ στην αναφορά του ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει ότι είναι η δεύτερη φορά που «φεύγουν σκεύη από το ένα ξενοδοχείο στο άλλο χωρίς κανένας να γνωρίζει τίποτα», κατά την αντεξέταση του όταν ρωτήθηκε πόσες φορές συνέβηκε να μεταφερθούν σκεύη χωρίς ο Αιτητής να ακολουθήσει την νενομισμένη διαδικασία, απάντησε ότι ξανασυνέβηκε και ότι στις προηγούμενες φορές δεν δόθηκε συνέχεια στις τότε παραλείψεις του Αιτητή. Παρόλο που ο δικηγόρος του Αιτητή ρωτούσε επίμονα τον κ. Παπαδόπουλο πόσες φορές συνέβηκε ξανά το εν λόγω παράπτωμα ο κ. Παπαδόπουλος απέφευγε να δώσει συγκεκριμένη απάντηση. (iii) Ο κ. Σπύρου όταν ρωτήθηκε γιατί ο Αιτητής όπως ισχυρίζονται οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ανέφερε στον κ. Παπαδόπουλο «Πρόσεξε είναι η δεύτερη φορά που μου το κάνεις», απάντησε ότι ο Αιτητής είχε την εντύπωση ότι ο κ. Παπαδόπουλος ήταν ο υπαίτιος για την παρατήρηση που του έγινε για το «επεισόδιο με τα πορτοκάλια». Ο κ. Παπαδόπουλος όταν ρωτήθηκε για το εν λόγω θέμα απάντησε ότι δεν ξέρει σε τι πράγμα αναφερόταν ο Αιτητής και ότι ίσως να εννοούσε «προηγούμενη παρόμοια υπόθεση» που συνέβηκε. Σημειώνουμε όμως ότι ο κ. Παπαδόπουλος ανέφερε ότι για τις προηγούμενες παρόμοιες παρατυπίες του Αιτητή δεν έδωσε συνέχεια. Διερωτόμαστε αφού δεν έδωσε συνέχεια γιατί να του αναφέρει κάτι τέτοιο ο Αιτητής. (
5. iv)Ο κ. Παπαδόπουλος ενώ αρχικά δεν ήταν σίγουρος αν κατάγγειλε τον Αιτητή για τις απειλές που ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής εκστόμισε εναντίον του μετά τις 31.5.2006 στους διαδρόμους του ξενοδοχείου, ακολούθως διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι τη δεύτερη φορά που λέχθηκε απειλή από τον Αιτητή δεν το ανέφερε στην Εργοδότρια Εταιρεία γιατί πήγαινε σε προσωπικό επίπεδο και δεν είναι «σχολείο με μαθητές να αναφέρει τα πάντα». Στη συνέχεια όμως αναφερόμενος στο Τεκμήριο 8 (α) δήλωσε ότι λόγω της θέσης του είναι υπόχρεος να ενημερώνει την Εργοδότρια Εταιρεία για οτιδήποτε συμβαίνει στους χώρους εργασίας. Μας δημιουργείται η απορία αφού ήταν υπόχρεος να αναφέρει οτιδήποτε συμβαίνει στους χώρους εργασίας και αφού δεν γνώριζε για τις διαδικασίες απόλυσης του Αιτητή γιατί δεν ανέφερε και τις άλλες φορές που «απειλήθηκε» από τον Αιτητή. (
6. v)Ο κ.Σπύρου παρόλο που ανέφερε σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του ότι ο Αιτητής κατ΄ ουσίαν παραδέχτηκε το επεισόδιο με τον κ.Παπαδόπουλο δεν ανέφερε τι ακριβώς του είπε ο Αιτητής ότι ανέφερε στον κ.Παπαδόπουλο. Περαιτέρω, ενώ τόνισε ότι οι εξηγήσεις που του έδωσε ο Αιτητής δεν κρίθηκαν ικανοποιητικές δεν διευκρίνισε ποιες ήταν αυτές οι εξηγήσεις. Όλα τα πιο πάνω κατά την κρίση μας αποτελούν στοιχεία τα οποία θέτουν ουσιαστικές αμφιβολίες στην αξιοπιστία του κ.Σπύρου και του κ.Παπαδόπουλου και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να στηριχτούμε στη μαρτυρία τους για εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Η μαρτυρία τους λοιπόν δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η κα Βασιλική Σωτηρίου μας προξένησε καλή εντύπωση κατά τη μαρτυρία της. Η στάση της όταν έδινε μαρτυρία από το εδώλιο ήταν φυσιολογική. Κατέθεσε με απλότητα και ήταν σταθερή στις απαντήσεις σχετικά με το επίδικο περιστατικό. Παρόλο που η κα Σωτηρίου εργάζεται ακόμα στην Εργοδότρια Εταιρεία κατά την αντεξέταση της δεν διαφάνηκε ότι είχε προσωπικό συμφέρον ή τους δικούς της λόγους ώστε να μην θέσει τα γεγονότα όπως τα βίωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη. Βρίσκουμε λοιπόν ότι στις 19.5.2005 τα γεγονότα έγιναν όπως τα ανέφερε η κα Σωτηρίου στο Δικαστήριο. Όμως το εν λόγω περιστατικό δεν συνιστά λόγο απόλυσης του Αιτητή στις 3.6.2006 γιατί η Εργοδότρια Εταιρεία δεν άσκησε το δικαίωμα της για απόλυση του Αιτητή κατά το χρόνο διάπραξης του εν λόγω παραπτώματος. Με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου, ο χρόνος που παρήλθε από το εν λόγω παράπτωμα δεν μπορεί να θεμελιώσει λόγο απόλυσης στις 3.6.2006 αφού το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε δεν μπορεί να θεωρηθεί ως λογικό χρονικό διάστημα για την άσκηση του δικαιώματος απόλυσης (Thanos Hotels Ltd. v. Ανδρέα Ανδρέου

(2002)1 Α.Α.Δ. 1000, L΄ Union Nationale (Tourism & Sea Resorts) Ltd v. Ανδρέα Αγαθοκλέους

(2000)1 Α.Α.Δ. 2117). Κατά συνέπεια με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση είναι κατάληξη μας ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βάρυνε να αποδείξει ότι τερμάτισαν νόμιμα την εργοδότηση του Αιτητή εντός των πλαισίων του Νόμου αφού δεν αποδείχτηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πραγματικά γεγονότα που δικαιολογούν τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή. Εν όψει του συμπεράσματος του Δικαστηρίου για την απόρριψη της εκδοχής της Εργοδότριας Εταιρείας η οποία είχε το βάρος απόδειξης του νόμιμου τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή ελλείπει η ανάγκη για περαιτέρω εξέταση ως προς το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής του Αιτητή για το παράνομο του τερματισμού της απόλυσης του. Σχετική αναφορά για το θέμα αυτό γίνεται στην υπόθεση Kades v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R. 21, όπου αναφέρονται τα εξής: «If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weight thereafter». Ανεξάρτητα από την πιο πάνω διαπίστωση μας, θα προβούμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του Αιτητή για σκοπούς καθορισμού των αποζημιώσεων που θα επιδικαστούν στον Αιτητή. Κατά τη γνώμη μας ούτε ο Αιτητής με τη μαρτυρία του κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια της εκδοχής του καθ΄ ότι μέσα από τη μαρτυρία του προβάλλουν στοιχεία τα οποία θέτουν σοβαρές αμφιβολίες στην αξιοπιστία του αφού δημιουργούν σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή του και στο να αφήσει θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρατηρούμε κατ΄ αρχήν ότι οι ουσιαστικές θέσεις που προέβαλλε ο Αιτητής με την ένορκη κατάθεση του προς υποστήριξη των ισχυρισμών του δεν τέθηκαν στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας κατά την αντεξέταση τους έτσι ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθούν επί τούτου. Συγκεκριμένα οι θέσεις του Αιτητή σχετικά με (α) το τι ανέφερε στην κα Σωτηρίου κατά τη συνάντηση τους στις 19.5.2005, (β) το τι του είπε ο κ.Σπύρου στις 28.9.2005, (γ) την πρακτική που εφαρμοζόταν στα ξενοδοχεία της Εργοδότριας Εταιρείας για τη μεταφορά των σκευών από το ένα στο άλλο ξενοδοχείο και τις σχετικές οδηγίες που έδωσε ο κ.Ανδρέας Κωνσταντίνου, (δ) τι ακριβώς είπε αυτός στον κ. Παπαδόπουλο όταν πήγε στο γραφείο του στις 31.5.2006 και (ε) ότι η Εργοδότρια Εταιρεία μεθόδευσε την απόλυση του γιατί ήταν υψηλόμισθος, δεν υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας και προβλήθηκαν πρώτη φορά με τη μαρτυρία του Αιτητή. Στην υπόθεση Adidas v. The Jonitexo Ltd.

(1987)1 C.L.R. 383 τονίστηκε: "Of course, failure to put forward a pertinent aspect of the defence case to witnesses for the plaintiff is not necessarily fatal to its validity. A lot will depend on the nature of the allegation and the reasons for not raising it in the course of cross - examination of the witnesses of the adversary. In the absence of a proper explanation of the omission, the Court may justifiably disregard factual allegations not put to witnesses of the adversary because of the denial of a proper opportunity to the latter to controvert them in evidence. Liberty to controvert the case of the other side is at the core of the adversarial system of justice premised on the elicitation of the truth through the process of confronting the adversary with every material aspect of, party's case. In the absence of such confrontation, the Court is left with only one side of the story and may, on that account, disregard it as one-sided and incompatible with the right of his opponent to be afforded a proper opportunity to put forward his case too on the subject under controversy." Στην Fredericou Schools Ltd. v. ACUAC INC

(2002)1 A.A.Δ. 1527, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος................. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα.» Στο σύγγραμμα Phipson on Evidence 12η έκδοση παρα. 1593 αναφέρεται ότι η παράλειψη ενός διαδίκου να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς τη θέση του πάνω σε ζωτικά ζητήματα για να τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν την εξήγηση τους όπως και στη συγκεκριμένη περίπτωση εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της μαρτυρίας του. Κρίνουμε ότι οι γενικές και αόριστες υποβολές στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας που τέθηκαν για τα πιο πάνω θέματα δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις που θέτουν οι πιο πάνω αρχές. Ουδεμία ουσιαστική δικαιολογία δόθηκε για την παράλειψη να τεθούν στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας οι εν λόγω ισχυρισμοί του Αιτητή. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Αιτητή έπρεπε να τεθούν στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας έτσι ώστε να έχει την ευκαιρία το Δικαστήριο να ακούσει τη θέση τους σχετικά με τα εν λόγω θέματα. Με βάση τις αρχές της νομολογίας οι πιο πάνω θέσεις του Αιτητή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθ΄ ότι κάτι τέτοιο θα ανέτρεπε την ισότητα των όπλων και θα στερούσε στην Εργοδότρια Εταιρεία τη δυνατότητα να σχολιάσει τους εν λόγω ισχυρισμούς. Περαιτέρω κατά τη γνώμη μας το γεγονός ότι ορισμένοι από τους εν λόγω ισχυρισμούς τέθηκαν πολύ γενικά και αόριστα κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο ότι οι εν λόγω θέσεις του Αιτητή αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του. Ως εκ τούτου δεν θα λάβουμε υπόψη τους εν λόγω ισχυρισμούς του Αιτητή. Ο Αιτητής ενώ στη γραπτή δήλωση του αναφέρει ότι πήγε στο γραφείο του κ. Σπύρου και του είπε ότι άκουσε για την πράξη της υπαλλήλου που εργαζόταν στο μπαρ να κλέψει δύο πορτοκάλια, στην αντεξέταση του προέβαλε μια διαφορετική εκδοχή σχετικά με το τι είπε στον κ. Σπύρου δικαιολογώντας την εμπλεκόμενη υπάλληλο για τη πράξη της αφού ισχυρίστηκε ότι αυτός πληροφορήθηκε ότι το εν λόγω επεισόδιο έγινε την ώρα που η εμπλεκόμενη υπάλληλος σχόλαζε και η οποία λόγω έλλειψης χρόνου, καθ΄ ότι έπρεπε να φύγει για να προλάβει το λεωφορείο της Εργοδότριας Εταιρείας που θα την έπαιρνε στο διαμέρισμα που διέμενε, πήρε τα δύο πορτοκάλια που δεν πρόλαβε να φάει στο εστιατόριο του προσωπικού του ξενοδοχείου, για να τα φάει στο σπίτι της και τα κρατούσε στο χέρι της κατά την έξοδο της από το ξενοδοχείο. Όταν τη σταμάτησε η κα Σωτηρίου της εξήγησε ότι δεν γνώριζε ότι απαγορεύεται να πάρει τα πορτοκάλια μαζί της και τα άφησε εκεί. Αυτός πήγε στον κ. Σπύρου και του εξήγησε τι έγινε. Παρατηρούμε ότι η θέση του Αιτητή όπως παρουσιάστηκε κατά την αντεξέταση του δεν περιέχεται στο Τεκμήριο 1(β) (την απάντηση που έδωσε ο Αιτητής στην παρατήρηση που του έγινε για το επεισόδιο με την κα Σωτηρίου) και ούτε τέθηκε κατά την αντεξέταση του κ. Σπύρου. Ήταν η θέση του Αιτητή ότι όταν συναντήθηκε τυχαία με την κα Σωτηρίου στους διαδρόμους του ξενοδοχείου, την ρώτησε αν έκλεψε κανένας υπάλληλος τίποτα από το ξενοδοχείο. Στη συνέχεια ο Αιτητής ανασκεύασε λέγοντας ότι αυτός ρώτησε την κα Σωτηρίου τι συνέβηκε εκείνη την μέρα και όταν αυτή του απάντησε ότι μία κοπέλα πήρε δύο πορτοκάλια για να τα πάρει στο σπίτι της να τα φαει, τη ρώτησε αν το ανέφερε στον κ. Σπύρου και στην καταφατική απάντηση της κας Σωτηρίου αυτός της είπε «καλά έκανες». Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί ο Αιτητής να ρωτήσει την κα Σωτηρίου αφού ο ίδιος ο κ. Σπύρου πληροφόρησε τον Αιτητή ότι ήταν ενήμερος για το περιστατικό και περαιτέρω ο κ. Σπύρου δεν ήταν ο υπεύθυνος για το τμήμα ασφαλείας και η κα Σωτηρίου δεν είχε υποχρέωση να αναφέρει το εν λόγω περιστατικό στον κ. Σπύρου αφού υπεύθυνος του τμήματος ασφαλείας ήταν ο κ. Παπαδόπουλος. Ο Αιτητής στο Τεκμήριο 1 (β) αναφέρει ότι ο κ.Σπύρου του είπε ότι «κάτι έχω ακούσει και θα το δω αύριο βλέποντας την κοπέλα» ενώ στη γραπτή δήλωση του προβάλλει μία διαφορετική εκδοχή αφού ισχυρίζεται ότι ο κ.Σπύρου του είπε να μην αναφέρει τίποτα στον κ.Κακουλλή και να στείλει την επόμενη μέρα την υπάλληλο κοντά του για να διευθετήσει το θέμα. Ο Αιτητής ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι τον Ιούλιο του 2005 αγόρασε το 1/3 των μετοχών της εταιρείας που λειτουργούσε την επιχείρηση της καφετέριας Hot Cup Café, από το έντυπο δήλωσης μεταβιβάσεων μετοχών που καταχωρήθηκε στον Έφορο Εταιρειών (Τεκμήριο 14) φαίνεται ξεκάθαρα ότι τον Ιούλιο του 2005 ο Αιτητής είχε στην κατοχή του το ½ των μετοχών της Εργοδότριας Εταιρείας. Όταν του υποδείχθηκε το εν λόγω έντυπο, τότε παραδέχθηκε ότι αρχικά αγόρασε το ½ των μετοχών της εν λόγω εταιρείας και ακολούθως μεταβίβασε μαζί με τον άλλο μέτοχο ορισμένο αριθμό μετοχών σε τρίτο πρόσωπο και έτσι αυτός είχε στην κατοχή του το 1/3 των μετοχών. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι στις 4 Νοεμβρίου 2005 μεταβίβασε τις μετοχές που είχε στην εν λόγω εταιρεία στην κόρη του για να την προικίσει. Όταν του υποδείχθηκε ότι στις 30 Νοεμβρίου 2006 η κόρη του μεταβίβασε τις μετοχές πίσω σ΄ αυτόν προέβαλε τον ισχυρισμό ότι «της τις πήρε πίσω» γιατί η κόρη του δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την επιχείρηση. Η πιο πάνω θέση του Αιτητή στερείται κατά την γνώμη μας κάθε πειστικότητας. Η θέση που προέβαλλε ο Αιτητής κατά την αντεξέταση του όταν ρωτήθηκε για την παρατήρηση που του έγινε στις 2.1.2006 σχετικά με την έλλειψη ποτών από το μπαρ την παραμονή της Πρωτοχρονιάς (Τεκμήριο 5 (α)) δεν περιέχεται στην γραπτή απάντηση του που έδωσε στην Εργοδότρια Εταιρεία για την εν λόγω παρατήρηση αλλά ούτε και στη κυρίως εξέταση του και παρουσιάστηκε ενώπιον μας για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του. Ο Αιτητής δεν μπόρεσε με τη μαρτυρία του να μας εξηγήσει γιατί 10 μήνες μετά το «επεισόδιο για τα πορτοκάλια» και 3 μήνες μετά την τελευταία παρατήρηση που του έγινε από την Εργοδότρια Εταιρεία, δεν ένιωθε καλά να παραστεί στην τακτική μηνιαία συνάντηση των Τμηματαρχών αφού η μαρτυρία του επί του συγκεκριμένου θέματος ήταν ασαφής και συγκεχυμένη και δεν ήταν κατανοητός αναφορικά με το ποια πρόσωπα του έκαναν όπως ισχυρίστηκε «μεγάλο κακό» τον Μάιο του 2005. Ο Αιτητής ενώ με την επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 5.12.2005 (Τεκμήριο 4(στ)) αναφέρει ότι «θα έρθει άμεσα σε επαφή με το κ. Μάριο Σπύρου για να πάρει οδηγίες αναφορικά με τον εν λόγω θέμα» ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι ανέμενε από τον κ. Σπύρου να τον καλέσει για να του δώσει οδηγίες αναφορικά με ποιον ιατρό πρέπει να επισκεφτεί. Όλα τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να στηριχτούμε στη μαρτυρία του Αιτητή την οποία και απορρίπτουμε ως αναξιόπιστη. Κατάληξη - Αποζημιώσεις Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από την ενώπιον μας μαρτυρία διαφαίνεται ότι ο Αιτητής μετά την απόλυση του από την Εργοδότρια Εταιρεία απασχολείται στην εταιρεία που διαχειρίζεται την καφετέρια Hot Cup Café. Δεν μας έδωσε όμως κανένα στοιχείο για τις απολαβές του από την εν λόγω εταιρεία όπως δεν μας έδωσε και καμία πληροφορία κατά πόσον έψαξε για άλλη εργασία σε ξενοδοχείο ή εστιατόριο με αντίστοιχες απολαβές με αυτές που έπαιρνε στην Εργοδότρια Εταιρεία. Δεν μας έδωσε κανένα στοιχείο για τις σημερινές απολαβές του και τους όρους εργασίας του. Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία του Αιτητή αναφορικά με τη συμπεριφορά της Εργοδότριας Εταιρείας προς το πρόσωπο του και το προσχεδιασμένο της απόλυσης του, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη τους εν λόγω ισχυρισμούς του Αιτητή. Λαμβάνοντας υπόψη μόνο το ύψος των απολαβών του και τη διάρκεια της υπηρεσίας του (18 χρόνια) αφού (α) λόγω της απόρριψης τόσο της μαρτυρίας της Εργοδότριας Εταιρείας όσον και του Αιτητή το Δικαστήριο δεν ήταν σε θέση να καταλήξει σε συμπέρασμα αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή και (β) λόγω της μη απόδειξης από μέρους του Αιτητή της ηλικίας του και τυχόν απώλειας σταδιοδρομίας, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν σε απολαβές 48,5 εβδομάδων ήτοι €29.739,75 [Λ.Κ. 17.405,90 (48,5 Χ Λ.Κ. 358,88]. Περαιτέρω ο Αιτητής σύμφωνα με το άρθρο 9(ζ) του Νόμου δικαιούται σε πληρωμή αντί προειδοποίησης το ποσό που αντιστοιχεί σε απολαβές 8 εβδομάδων, ήτοι ποσό €4.905,53 (Λ.Κ.2.871,08). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το συνολικό ποσό των €34.645,28 με νόμιμο τόκο. Τέλος, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) .............. (Υπ.) ............ Μ. Σμίλας, Μέλος Α. Μιλτιάδους, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο