Ανδρονίκης Καρυολαίμου ν. Ηλίκκου Μαρκαντώνη, Αρ. Αίτησης: 391/08, 20 Ιανουαρίου, 2011

(1)του Νόμου «.ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν των Άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτούμενου. Στην παρούσα περίπτωση, ο Καθ' ου η αίτηση έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (ε) και (στ) του Άρθρου 5 του Νόμου. Ειδικά, θα πρέπει να αποδείξει ότι με βάση τους λόγους που προβάλλει στην έγγραφο εμφάνιση του, ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στην Αιτήτρια το δικαίωμα της αποζημίωσης. Η Αιτήτρια είχε το βάρος να αποδείξει τις αυτοτελείς αξιώσεις για οφειλόμενα δεδουλευμένα, αναλογία 13ου μισθού και οφειλόμενη ετήσια άδεια μετ΄ απολαβών. Για να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε στους ώμους του ο Καθ' ου η αίτηση προσκόμισε εκτός από τη δική του μαρτυρία και τη μαρτυρία της κας Μάρθας Αργυρού , η οποία εργάζεται ως γραμματέας στο γραφείο του, της συζύγου του κας Γιαννούλας Κυριάκου και του κ. Τάσου Αναστασίου εγκεκριμένου λογιστή. Για να υποστηρίξει το αίτημα της και για να αποδείξει τις αυτοτελείς αξιώσεις της η Αιτήτρια, έδωσε μαρτυρία η ίδια και κάλεσε ως μάρτυρες τον σύζυγο της, τον Δρ. Ανδρέα Ιωάννου και τον κ. Νίκο Σοφοκλέους, ανώτερο υπαστυνόμο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταθέτοντας ανέφερε ότι στις 8.7.2008 όταν επέστρεψε το απόγευμα στο γραφείο τον ενημέρωσε η ιδιαιτέρα γραμματέας του, κα Μάρθα Αργυρού, για τα τηλεφωνήματα που είχε και του ανάφερε ότι το πρωί τηλεφώνησε η κα Λήδα από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Άμυνας και ζήτησε να μιλήσει με κάποιο από το γραφείο ο οποίος απασχολήθηκε με την επιμέτρηση κτιρίων στο στρατόπεδο της Νήσου. Η κα Αργυρού του είπε ότι ζήτησε από την Αιτήτρια να μιλήσει με την κα Λήδα αλλά η Αιτήτρια αρνήθηκε λέγοντας της ότι δεν θυμάται αν δούλεψε για το συγκεκριμένο έργο. Μετά από αυτή την ενημέρωση, αυτός κτύπησε τηλέφωνο στο γραφείο της Αιτήτριας και όταν αυτή απάντησε την ρώτησε: «Καλά Άντρη τόσες πολλές δουλειές έχουμε που δεν θυμάσαι τι επιμέτρησες πριν ένα μήνα;». Αυτή του απάντησε με έντονο ύφος λέγοντας του: «Άτε ασσιχτήρ» και του έκλεισε το τηλέφωνο. Τότε αυτός βγήκε στο διάδρομο του γραφείου και τη ρώτησε: «Τι είπες Άντρη;» και αυτή με πιο έντονο ύφος του είπε πάλι: «Ασσιχτήρ». Ρώτησε την κα Αργυρού: «Την άκουσες τι μου είπε Μάρθα;» και η Αιτήτρια συνέχιζε έξαλλη να φωνάζει: «Ασσιχτήρ τζαι εσύ τζαι η δουλειά σου». Τότε αυτός της είπε: «Αφού δεν σέβεσαι τίποτα να φύγεις τώρα». H Αιτήτρια συνέχιζε να φωνάζει έξαλλη και του είπε: «Αν δεν μου δώσεις το πλεονάζον μου θα σε κάτσω φυλακή να πάεις να έβρεις τα αρφοτέχνια σου τους Ακτάρ». Στη συνέχεια η Αιτήτρια έφυγε από το γραφείο λέγοντας ότι θα έλθει την επόμενη μέρα να πάρει τα πράγματα της. Κατά τις 5 μ.μ. του τηλεφώνησε ο σύζυγος της Αιτήτριας και τον ρώτησε τι έγινε. Αυτός του είπε ότι ρώτησε την Αιτήτρια κάτι που αφορούσε τη δουλειά της και αυτή άρχισε να τον εξυβρίζει έντονα. Ο σύζυγος της Αιτήτριας του είπε ότι θύμωσε στην Αιτήτρια όταν του ανάφερε η ίδια το εν λόγω συμβάν και ακολούθως του είπε ότι επειδή η γυναίκα του του δούλεψε 18 χρόνια θα πρέπει να την βγάλει πλεονάζων. Αυτός του είπε «δεν προτίθεμαι να την βγάλω πλεονάζον για τους λόγους που την απέλυσα και δεν δέχομαι εκβιασμούς». Με μεγάλη του έκπληξη, ο σύζυγος της Αιτήτριας τότε του είπε ότι παρενόχλησε σεξουαλικά τη γυναίκα του στο παρελθόν και αυτός τον ρώτησε: «Πότε; Γιατί δεν μου είπες τίποτα προηγουμένως». Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η επαγγελματική σχέση του με την Αιτήτρια δεν ήταν η καλύτερη τα τελευταία 4-5 χρόνια. Την προειδοποίησε επανειλημμένως ότι θα την απολύσει γιατί δεν είναι ευχαριστημένος με την απόδοση της. Όποτε της έκανε παρατήρηση, αυτή πάντοτε αντιδρούσε έντονα και μερικές φορές ύψωνε τον τόνο της φωνής της και μερικές φορές έκλαιγε. Ανακάλυψε επίσης ότι η Αιτήτρια έφερνε στο γραφείο προσωπικές δουλειές της και της έκανε το μεσημέρι που οι υπόλοιποι υπαλλήλοι του γραφείου είχαν διάλειμμα ενώ αυτή δούλευε συνεχές ωράριο μέχρι τις 4 μ.μ. Κατά την αντεξέταση του προέβαλε τη θέση ότι η Αιτήτρια ήταν αντιδραστική όποτε της έκανε παρατηρήσεις καθότι καθυστερούσε να αποπερατώσει την εργασία που της έδινε. Πιο συγκεκριμένα, η Αιτήτρια φώναζε και έκλαιγε και αυθαδίαζε. Αυτό το φαινόμενο έγινε πιο έντονο τα τελευταία 4-5 χρόνια. Σε υποβολή του δικηγόρου της Αιτήτριας ότι αυτό που είπε η Αιτήτρια στην κα Αργυρού αναφορικά με το τηλεφώνημα της κας Λήδας ήταν ότι εξ' όσων θυμάται το τελευταίο διάστημα δεν ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο κτίριο για το οποίο ενδιαφερόταν η κα Λήδα, το οποίο ήταν το διοικητήριο του στρατοπέδου στη Νήσου και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να ξέρει τι έγινε και να μιλήσει με την κα Λήδα, απάντησε ότι δούλεψε και αυτός στο έργο και τα κύρια κτίρια δηλαδή α) το διοικητήριο το μέτρησε ο κ. Αντρέας Συμεού (ο άλλος βοηθός επιμετρητής στο γραφείο) και β) το θάλαμο των οπλιτών η Αιτήτρια. Ήταν η θέση του ότι η κα Λήδα ζητούσε πληροφορίες και για τα δύο κτίρια και όχι μόνο για το διοικητήριο ως του υπέβαλε ο δικηγόρος της Αιτήτριας. Αρνήθηκε ότι τη συγκεκριμένη μέρα (8.7.2008) ήταν θυμωμένος και φώναζε και κτυπούσε τα χέρια του στο γραφείο του και ότι όταν μίλησε με την Αιτήτρια στο τηλέφωνο την απέλυσε πριν προλάβει αυτή να του πει οτιδήποτε και ότι της έκλεισε το τηλέφωνο. Ακόμη αρνήθηκε ότι η Αιτήτρια ήλθε στο γραφείο του να τον ρωτήσει γιατί την απέλυσε και ότι της φώναξε να φύγει και να μην την ξαναδεί μπροστά του. Αρνήθηκε ότι παρενόχλησε σεξουαλικά την Αιτήτρια τον Απρίλιο του 2007 και απέρριψε υποβολή του δικηγόρου της Αιτήτριας ότι η Αιτήτρια τον προειδοποίησε ότι αν ξανασυμβεί κάτι τέτοιο θα τον καταγγείλει στην αστυνομία, λέγοντας ότι πρώτη φορά ακούει κάτι τέτοιο. Αρνήθηκε ότι μετά τον Απρίλιο του 2007 η συμπεριφορά του απέναντι στην Αιτήτρια ήταν ερειστική και προσβλητική όταν αυτή αρνήθηκε να ενδώσει στις «προτάσεις» του. Ισχυρίστηκε ότι απώτερος σκοπός της Αιτήτριας ήταν να εξασφαλίσει χρήματα από αυτόν, και ότι γι΄ αυτό τον λόγο προέβηκε στους ισχυρισμούς περί σεξουαλικής παρενόχλησης της. Ήταν η θέση του ότι όταν είπε στην Αιτήτρια (πριν 6 με 7 χρόνια) ότι πρέπει να αλλάξει νοοτροπία γιατί θα την απολύσει αυτή του είπε να την βγάλει πλεονάζων. Όταν ρωτήθηκε αν η Αιτήτρια κατά τον χρόνο απόλυσης της είχε να παίρνει 45 μέρες ετήσια άδεια απάντησε ότι δεν το νομίζει. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 3, το περιεχόμενο του οποίου παραθέτουμε πιο κάτω αυτούσιο: «Κυρία Ανδρονίκη Καρυολαίμου Εθνικής Φρουράς 10 4156 Κάτω Πολεμίδια ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ Κυρία, ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣΗΣ Διά της παρούσης σας πληροφορούμε ότι από 9 Ιουλίου, 2008 τερματίζεται η εργοδότηση σου στο γραφείο μας λόγω άσχημης συμπεριφοράς και εξύβρισης μου ενώπιον συναδέλφου μετά από παρατήρηση που σου έγινε για επανηλημένη πλήρη αδιαφορία για την εργασία σου. Μετά από το πιο πάνω συμβάν αδυνατώ να σε εργοδοτήσω πλέον και θα πληρωθείς μέχρι την 11η Σεπτεμβρίου 2008 και αναλογία 13ου μισθού. Από σήμερα είσαι με άδεια που δικαιούσαι μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία μετά πληρωμής. Διατελώ Ηλίκκος Μ. Κυριάκου για ILIKKOS M. KYRIACOU Q. S. SERVICES», είπε ότι με το εν λόγω τεκμήριο αναγνώρισε ότι οφείλετο ετήσια άδεια στην Αιτήτρια η οποία όμως συνέτρεχε μαζί με την προειδοποίηση την οποία της είχε πληρώσει. Αναφορικά με την τηλεφωνική συνομιλία που είχε με το σύζυγο της Αιτήτριας είπε ότι όταν του τηλεφώνησε τον ρώτησε «τι έγινε με την Αιτήτρια και την απέλυσες;». Αυτός τον ρώτησε αν του είπε η Αιτήτρια τι έγινε και τι του είπε και ο σύζυγος της Αιτήτριας του απάντησε: «ναι γνωρίζω τι έγινε και θύμωσα στην Αιτήτρια. Νομίζω επειδή η Αιτήτρια δούλεψε 18 χρόνια πρέπει να την βγάλεις πλεονάζον». Αυτός του απάντησε «με τον τρόπο και τον λόγο που την απόλυσα δεν θα την βγάλω πλεονάζον και δεν δέχομαι εκφοβισμούς». Στη συνέχεια ο σύζυγος της Αιτήτριας άρχισε να του λέει κάτι περί σεξουαλικής παρενόχλησης της Αιτήτριας και αυτός εκπλάγηκε και τον ρώτησε γιατί δεν του είπε τίποτα προηγουμένως. Ήταν η θέση του ότι η Αιτήτρια ανέφερε αυτά για τη σεξουαλική παρενόχληση για να τον πιέσει να πάρει «τον πλεονασμό της γιατί ήξερε ότι θα έλθει η απόλυση της». Η κα Αργυρού κατέθεσε ότι στις 8.7.2008 το πρωί τηλεφώνησε η κα Λήδα από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Άμυνας και τη ρώτησε ποιος από τους συναδέλφους της είχε επιμετρήσει πρόσφατα ένα συγκεκριμένο κτίριο στο στρατόπεδο της Νήσου και ζήτησε να μιλήσει μαζί του. Τηλεφώνησε στην Αιτήτρια και την ρώτησε αν το είχε επιμετρήσει αυτή. Η Αιτήτρια με βαριεστημένο ύφος της απάντησε ότι δεν θυμάται και αρνήθηκε να μιλήσει με την κα Λήδα. Το απόγευμα που επέστρεψε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στο γραφείο του ανέφερε το περιστατικό με την κα Λήδα. Τότε ο Καθ΄ ου η Αίτηση τηλεφώνησε στην Αιτήτρια και τη ρώτησε: «Καλά Άντρη τόσες πολλές δουλειές έχουμε που δεν θυμάσαι τι επιμέτρησες πριν ένα μήνα;». Η Αιτήτρια του απάντησε με έντονο ύφος: «Άτε ασσιχτήρ». Ο Καθ΄ ου η Aίτηση βγήκε από το γραφείο του και στάθηκε στο διάδρομο και ρώτησε: «Τι είπες 'Αντρη;». Η Αιτήτρια με πιο έντονο ύφος του είπε «Άσσιχτήρ». Ο Καθ΄ ου η Aίτηση τότε απευθύνθηκε σ΄ αυτή και τη ρώτησε: «Την άκουσες τι μου είπε Μάρθα;». Αυτή βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση και δεν ήξερε τι να πει, ενώ η Αιτήτρια επανέλαβε έξαλλη: «Άσσιχτήρ τζαι εσύ τζαι η δουλειά σου». Τότε ο Καθ΄ ου η Aίτηση θύμωσε και ύψωσε τον τόνο της φωνής του και της είπε «Αφού δεν σέβεσαι τίποτα να φύγεις τωρά». Η Αιτήτρια φεύγοντας του φώναξε: «Αν δεν μου δώσεις το πλεονάζον μου θα σε κάτσω φυλακή να πάεις να έβρεις τα αρφοτέκνια σου τους Ακτάρ». Αντεξεταζόμενη είπε ότι αυτή παρόλο που έχει διάλειμμα το μεσημέρι μεταξύ 1 μ.μ και 2 μ.μ. συνήθως τα μεσημέρια έμενε στο γραφείο γιατί δεν προλάβαινε να πάει σπίτι της και εκείνη την ώρα που έλειπαν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στο γραφείο καθάριζε τους χώρους του γραφείου. Ήταν η θέση της ότι μια φορά ένα πρωϊνό ήλθε στο γραφείο η κα Γιαννούλα Κυριάκου, σύζυγος του Καθ΄ ου η Αίτηση, και τη ρώτησε αν η Αιτήτρια έχει δουλειά να επιμετρήσει και αυτή της απάντησε ότι δεν έχει υπόψη της αν της έδωσε κάτι ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Η κα Γιαννούλα πήγε να δει τι έκανε η Αιτήτρια και ακολούθως της είπε ότι η Αιτήτρια είχε ξένα σχέδια πάνω στο γραφείο της και επιμετρούσε. Το εν λόγω συμβάν έγινε 8-10 μήνες πριν απολυθεί η Αιτήτρια. Αρνήθηκε ότι η Αιτήτρια της ανέφερε ότι παρενοχλήθηκε σεξουαλικά από τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Ήταν η θέση της ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση παραπονιόταν συχνά ότι η Αιτήτρια ήταν αργή στη διεκπεραίωση της εργασίας της και ότι συχνά όταν πήγαινε αυτή να πάρει επιμετρήσεις από την Αιτήτρια για να τις δαχτυλογραφήσει, της έλεγε ότι δεν τελείωσε ακόμα και ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση όταν έφευγε η Αιτήτρια η ώρα 4 μ.μ., της έλεγε να πάει στο γραφείο της Αιτήτριας και να τις πάρει. Όταν ρωτήθηκε αν είδε ποτέ την Αιτήτρια να κάνει άλλη εργασία εκτός από αυτή του γραφείου απάντησε ότι πολλές φορές κρατούσε η Αιτήτρια ένα σημειωματάριο και έγραφε σημειώσεις. Είπε ότι η κα Λήδα την ρώτησε ποιος επιμέτρησε το διοικητήριο του στρατοπέδου και αρνήθηκε ότι η Αιτήτρια της είπε ότι: «δεν θυμάμαι να το επιμέτρησα εγώ το εν λόγω κτίριο» λέγοντας ότι η Αιτήτρια της είπε ότι: «δεν θυμάμαι ποιος επιμέτρησε το κτίριο» αρνούμενη να μιλήσει με την κα Λήδα. Ήταν η θέση της ότι επειδή η Αιτήτρια δεν είχε να κάνει άλλη δουλειά μπορούσε να ψάξει τον φάκελο και να απαντήσει στην κα Λήδα. Η Αιτήτρια τηλεφώνησε στις 9.7.08 να πάει να πάρει τα πράγματα της από το γραφείο αλλά αυτή της είπε ότι είχε εντολές να μην της επιτρέψει να πάει εκτός αν είναι εκεί ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι όταν έφυγε η Αιτήτρια στις 8.7.2008 τηλεφώνησε ο σύζυγος της στον Καθ΄ ου η Αίτηση και άκουσε από την εν λόγω συνομιλία τον Καθ΄ ου η αίτηση να λέει: «Καλά ρε Αντρέα τόσο καιρό γιατί δεν με πλησίασες να μου πεις κάτι;» και μετά να του λέει ότι δεν δίνει πλεονάζων. Όταν ρωτήθηκε αναφορικά με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ου η Aίτηση απέναντι στην Αιτήτρια απάντησε ότι ο Καθ΄ ου η Aίτηση επιδείκνυε την ίδια συμπεριφορά προς την Αιτήτρια όπως σε όλο το προσωπικό και στην περίπτωση που γινόταν κάποιο λάθος έκανε παρατήρηση. Σε υποβολή του δικηγόρου της Αιτήτριας ότι ο Καθ΄ ου η Aίτηση προσέβαλλε την Αιτήτρια, απάντησε ότι δεν θεωρεί προσβολή τις αναφορές του Αιτητή προς την Αιτήτρια «τι κάνεις ακόμα και δεν τελείωσες». Η κα Κυριάκου, κατά την κατάθεση της, ανέφερε ότι μετά την απόλυση της Αιτήτριας συναντήθηκε με την Αιτήτρια όταν ήλθε η Αιτήτρια μαζί με κάποιο κύριο, ο οποίος είπε ότι είναι αστυνομικός, στο γραφείο για να παραλάβει τα προσωπικά της αντικείμενα. Αυτή είπε στον αστυνομικό ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να είναι στο γραφείο και αυτός της είπε ότι είναι οικογενειακός φίλος της Αιτήτριας. Ο αστυνομικός περίμενε στο καθιστικό και πήγε αυτή με την Αιτήτρια στο γραφείο της. Η Αιτήτρια της είπε ότι την λυπάται για τον άντρα της καθότι αυτής τη ζωή της εδώ και ένα χρόνο της την έκανε μαρτύριο. Όταν την ρώτησε λεπτομέρειες, η Αιτήτρια της απάντησε ότι μία Πέμπτη απόγευμα που έλειπε η κα Αργυρού από το γραφείο ο Καθ΄ ου η Αίτηση παρολίγο να την «βιάσει» στο αποχωρητήριο. Αυτή τη ρώτησε γιατί δεν το κατάγγειλε στην αστυνομία και η Αιτήτρια της είπε ότι το κατάγγειλε μόνο προφορικά. Όταν την ρώτησε γιατί δεν της είπε πιο πριν ότι την παρενοχλούσε ο Καθ΄ ου η Αίτηση, η Αιτήτρια της απάντησε ότι έβαζε τα βιβλία μπροστά από το γραφείο της για να μην μπορεί να την βλέπει ο Καθ΄ ου η Αίτηση την ώρα που εργάζεται. Τότε αυτή της είπε ότι ο λόγος που έβαζε τα βιβλία εκεί ήταν γιατί έφερνε άλλη δουλειά και την επιμετρούσε και ότι θυμάται πολύ καλά 1-2 φορές που την είδε. Η Αιτήτρια ακολούθως πήρε τα πράγματα της και έφυγε. Μετά από λίγες μέρες την πήρε τηλέφωνο ο Επαρχιακός Γραμματέας της ΣΕΚ Λεμεσού, κ. Σάββας Γεωργίου, ο οποίος της είπε ότι είχε επαφές με το σύζυγο της Αιτήτριας ο οποίος του ζήτησε να μιλήσει μαζί τους για να σκεφτούν να δώσουν στην Αιτήτρια το «πλεονάζων» της. Αυτή αρνήθηκε λέγοντας του ότι κανένας εργοδότης από τη στιγμή που τον βρίζει ο εργοδοτούμενος του δέχεται να δώσει «τον πλεονασμό» και επίσης ότι με αυτά που είπε η Αιτήτρια μπορούσε να διαλύσει τον γάμο τους. Ήταν η θέση της ότι περίπου ένα χρόνο πριν να φύγει η Αιτήτρια την είδε να απασχολείται με άλλες δουλειές και όταν τη ρώτησε τι είναι αυτά, αυτή δεν της απάντησε τίποτε. Απλώς συγχύστηκε. Κατά την αντεξέταση της επέμενε ότι ο σύζυγος της πολλές φορές παραπονιόταν ότι η Αιτήτρια δεν ήταν παραγωγική και ότι ήταν πολύ αργή στην εργασία της. Αυτή προσωπικά δεν άκουσε ποτέ την Αιτήτρια να βρίζει, να φωνάζει ή να τσακώνεται με κάποιο στο γραφείο. Ο σύζυγος της της έλεγε ότι όταν έκανε παρατήρηση στην Αιτήτρια αυτή αντιδρούσε θυμωμένα ή έκλαιγε. Ήταν η θέση της ότι η Αιτήτρια έβαζε στοίβες από βιβλιαράκια στο γραφείο της για να κάνει τις προσωπικές εργασίες της όπως τράπεζες, μπακάλη κ.λ.π. Ο κ. Τάσος Αναστασίου, εγκεκριμένος λογιστής ελεγκτής, κατέθεσε μέρος των οικονομικών καταστάσεων του Καθ΄ ου η Αίτηση που υποβλήθηκαν στο Φόρο Εισοδήματος για τα έτη 2007-

1. Από την πλευρά της Αιτήτριας, πρώτος κατέθεσε ο σύζυγος της κ. Αντρέας Καρυόλαιμος. Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως ακολούθως: Αρχικά η Αιτήτρια ήταν ευχαριστημένη με την εργοδότηση της στον Καθ΄ ου η Aίτηση. Περί τα τέλη του 2006 αρχές του 2007 πρόσεξε ότι υπήρξε μία αλλαγή στη συμπεριφορά της Αιτήτριας και αυτή του ανέφερε ότι είχε πίεση στη δουλειά της και γι΄ αυτό συμπεριφερόταν με αυτό τον τρόπο. Τον Απρίλιο του 2007 ημέρα Πέμπτη του τηλεφώνησε η Αιτήτρια η οποία κλαίγοντας του ζήτησε να πάει στο σπίτι. Όταν πήγε στο σπίτι βρήκε την Αιτήτρια στον καναπέ σε κατάσταση σοκ κλαίγοντας και τρέμοντας και όταν τη ρώτησε τι συμβαίνει δεν μπορούσε να του μιλήσει. Μετά από λίγο χρόνο του ανέφερε ότι ο εργοδότης της της επιτέθηκε άσεμνα. Την Παρασκευή βράδυ επειδή η Αιτήτρια δεν συνερχόταν τηλεφώνησε στον οικογενειακό τους γιατρό Δρ. Ανδρέα Ιωάννου ο οποίος ήλθε στο σπίτι τους και αφού εξέτασε την Αιτήτρια της έδωσε ηρεμιστικά για να κοιμηθεί. Η Αιτήτρια ξύπνησε το απόγευμα του Σαββάτου και τότε συζητούσαν κατά πόσο θα πρέπει να πάνε στην αστυνομία. Σκέφτονταν συνεχώς ότι με το να πάνε στην αστυνομία και να αρχίσουν διαδικασίες εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση θα μπουν σε μία ψυχοφθόρα διαδικασία και ότι θα δοθεί δημοσιότητα και δεν αποφάσιζαν να πάνε. Τελικά την Τετάρτη αποφάσισαν να πάνε στην αστυνομία όπου πήγαν στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό στη Λεμεσό και ανέφεραν στον υπεύθυνο του Τμήματος Ανιχνεύσεων Εγκλημάτων κ. Νίκο Σοφοκλέους τι έγινε. Η Αιτήτρια κατά την αφήγηση των γεγονότων αναστατώθηκε και έκλαιγε. Ο κ. Σοφοκλέους τους είπε ότι πρέπει να δώσουν γραπτή κατάθεση για να οδηγηθεί η υπόθεση στα Δικαστήρια. Τους είπε ότι αυτό είναι μία ψυχοφθόρα διαδικασία η οποία θα πάρει αρκετό καιρό και ότι θα υποβληθεί η Αιτήτρια σε αντεξέταση κατά τη διεξαγωγή της δίκης και ότι δεν είναι σίγουρος αν η Αιτήτρια μπορεί να αντέξει την ταλαιπωρία. Ο κ. Σοφοκλέους τους είπε ότι είναι πολύ σοβαρό το αδίκημα και ότι πρέπει να αποφασίσουν πως θα προχωρήσουν. Αυτός βλέποντας την Αιτήτρια να συμπεριφέρεται έτσι είπε στον κ. Σοφοκλέους ότι θα το σκεφθούν. Τελικά αποφάσισαν με την Αιτήτρια λόγω και της οικονομικής τους κατάστασης, να πάει πίσω στην εργασία της και να προειδοποιήσει τον εργοδότη της να μην το ξανακάνει. Η Αιτήτρια πήγε στη δουλειά της και προειδοποίησε τον Καθ΄ ου η Αίτηση ότι πήγε στην αστυνομία και ότι η αστυνομία είναι ενήμερη για το συμβάν και ότι αν συμβεί οτιδήποτε άλλο, η υπόθεση θα πάει στο Δικαστήριο. Από τότε ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν προσβλητικός προς το πρόσωπο της Αιτήτριας. Στις 8.7.08 του τηλεφώνησε η Αιτήτρια και του είπε ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση την απέλυσε με απαίσια συμπεριφορά και ότι την έδιωξε κακήν κακώς από το γραφείο. Τηλεφώνησε στον Καθ΄ ου η Αίτηση και αυτός του είπε ότι δεν είναι από την δουλειά του αν απέλυσε την Αιτήτρια και του έκλεισε το τηλέφωνο. Ήταν η θέση του ότι δεν είχε ευκαιρία να εκφοβίσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση αφού δεν πρόλαβε να μιλήσει μαζί του. Λόγω του ότι έχει στενή επαφή με τη συντεχνία της ΣΕΚ Λεμεσού επικοινώνησε με τον Επαρχιακό Γραμματέα της εν λόγω συντεχνίας στη Λεμεσό κ. Σάββα Γεωργίου και πήγε στο γραφείο του και αφού του εξήγησε τα γεγονότα της υπόθεσης του ζήτησε να του συστήσει ένα δικηγόρο για εργασιακά θέματα. Του σύστησε ένα δικηγόρο και διευθετήθηκε συνάντηση στο γραφείο του κ. Γεωργίου μεταξύ αυτού και του δικηγόρου και σε καμία περίπτωση δεν ζήτησε από τον κ. Γεωργίου να μεσολαβήσει. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι η Αιτήτρια ήταν αγχωμένη γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση έμαθε ότι έκανε δικές της δουλειές. Ανάφερε ότι οι δικές τους αμφιβολίες τους οδήγησαν στην απόφαση να μην δώσουν γραπτή κατάθεση εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση αφού και ο κ. Σοφοκλέους τους είπε όλες τις παραμέτρους μίας δικαστικής διαδικασίας βλέποντας πόσο ευάλωτη ήταν η Αιτήτρια. Επέμενε ότι στο τηλεφώνημα που έκανε στον Καθ΄ ου η Αίτηση αυτός δεν του έδωσε την ευκαιρία να του πει οτιδήποτε αναφορικά με σεξουαλική παρενόχληση της Αιτήτριας. Αρνήθηκε υποβολές του δικηγόρου του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση τον πληροφόρησε ότι η Αιτήτρια τον εξύβρισε και ότι αυτός είπε στον Καθ΄ ου η Αίτηση ότι «θύμωσε» στη γυναίκα του για τη συμπεριφορά της. Αρνήθηκε ότι ζήτησε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση να βγάλει την Αιτήτρια πλεονάζων. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρχικά ήταν πολύ καλός εργοδότης. Τα τελευταία δύο χρόνια πριν την απόλυση της η στάση του προς αυτή άλλαξε. Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2006 άρχισε να της κάνει κομπλιμέντα για το ντύσιμο και τα μαλλιά της και να της λέει ότι είναι κούκλα, όμορφη. Σιγά σιγά αυτά τα κομπλιμέντα γίνονταν πιο συχνά και πιο έντονα και άρχισε να της λέει διάφορα υπονοούμενα. Στη συνέχεια άρχισε να της λέει ότι την αγαπά και διάφορα άλλα και αυτή του έλεγε ότι αν συνεχίσει έτσι θα το αναφέρει στη γυναίκα του. Για να αποφύγει το επίμονο βλέμμα του Καθ΄ ου η Αίτηση από το διαχωριστικό γυαλί των γραφείων τους, στοίβαξε βιβλιαράκια δελτίων ποσοτήτων στο γραφείο της για να μην μπορεί να την βλέπει. Λίγες μέρες πριν τις 26.4.2007 ο Καθ΄ ου η Αίτηση άρχισε να της ζητά διάφορα πράγματα όπως να της κάνει μασάζ, να κρατήσει το χέρι της και αυτή αρνείτο επίμονα. Στις 26.4.2007 το μεσημέρι όταν έλειπαν όλοι από το γραφείο ο Καθ΄ ου η Αίτηση μπήκε στο γραφείο της, την άρπαξε από το χέρι και την έσυρε με βίαιο τρόπο στην τουαλέτα όπου άρχισε να την φιλά και να προσπαθεί να της βγάλει τα ρούχα της. Αυτή αντιστεκόταν και τον παρακαλούσε να την αφήσει να φύγει. Σε μια στιγμή φώναξε δυνατά «βοήθεια αστυνομία» και τότε αυτός τρόμαξε και την άφησε να φύγει. Αυτή πήρε την τσάντα της και έφυγε. Πήγε στο σπίτι σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και αφού έκλαιγε για πολύ ώρα πήρε τον άντρα της τηλέφωνο. Αυτός ήρθε στο σπίτι αλλά για πολύ ώρα δεν μπορούσε να του πει τι συνέβηκε. Όταν του το είπε αυτός της είπε να πάνε στην αστυνομία αλλά βλέποντας την κατάσταση που ήταν, της είπε να ηρεμήσει και μετά. Επειδή πέρασε μία μέρα και δεν ηρέμησε το επόμενο βράδυ ήλθε ο οικογενειακός τους γιατρός Δρ. Ανδρέας Ιωάννου, ο οποίος της έκανε μία ηρεμιστική ένεση για να κοιμηθεί. Συζήτησαν με το σύζυγο της κατά πόσο θα πήγαιναν στην αστυνομία. Αυτή είχε τους ενδοιασμούς της γιατί δεν ήθελε να χάσει την δουλειά της επειδή είχαν πολλά χρέη, δεν ήθελε να εμπλακεί σε δικαστική διαμάχη, σκεφτόταν την οικογένεια του Καθ΄ ου η Αίτηση και ότι θα τους γράψουν οι εφημερίδες. Την Τετάρτη τελικά πήγαν στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό στη Λεμεσό και ανέφερε στον κ. Σοφοκλέους, υπεύθυνο του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων τα γεγονότα. Αυτή με δυσκολία μπόρεσε να εξηγήσει στον αστυνομικό τι συνέβηκε καθότι την είχε πιάσει «τρέμουλο» και έκλαιγε. Ο κ. Σοφοκλέους της είπε ότι είναι έτοιμος για γραπτή καταγγελία αλλά βλέποντας την σ΄ αυτή την κατάσταση της είπε τι σήμαινε γραπτή καταγγελία. Πιο συγκεκριμένα, της είπε ότι θα εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση, στη συνέχεια θα αρχίσει μια δικαστική διαμάχη αφήνοντας της να νοηθεί πόσο ψυχοφθόρα είναι η εν λόγω διαδικασία και της είπε να το σκεφθεί και όποτε θέλει να πάει να δώσει γραπτή κατάθεση. Της είπε ότι έχει δύο επιλογές, είτε να σταματήσει από την εργοδότηση της και να προχωρήσει με το Δικαστήριο, είτε να επιστρέψει στην εργασία της και να αναφέρει στον Καθ΄ ου η Αίτηση για την καταγγελία στην αστυνομία και να τον προειδοποιήσει ότι σε περίπτωση που την ξαναπαρενοχλήσει θα υποβληθεί γραπτή καταγγελία. Στο σπίτι συζήτησε το θέμα με τον σύζυγο της και μετά από σκέψη και προβληματισμό αποφάσισε να πάει πίσω στην εργασία της και να προειδοποιήσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση. Με την πρώτη ευκαιρία ανέφερε στον Καθ΄ ου η Αίτηση για την καταγγελία στην αστυνομία και ο Καθ΄ ου η Αίτηση θυμωμένα της είπε τι αποδείξεις είχε και ότι χωρίς αποδείξεις δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Αυτή του είπε ότι αν την παρενοχλήσει ξανά σεξουαλικά δεν θα διστάσει να υποβάλει γραπτώς την καταγγελία της. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν την ξαναπαρενόχλησε από τότε αλλά άρχισε να γίνεται πιεστικός και προσβλητικός. Σε περιόδους που της ανέθετε εργασία την πίεζε π.χ. εργασία που χρειαζόταν πέντε μέρες να τελειώσει την πίεζε να την διεκπεραιώσει σε τρεις μέρες. Της έλεγε ότι είναι πολύ αργή και ότι θα ξημερωθούν και διάφορες άλλες προσβολές. Όταν την έβλεπε να μιλά με κάποιο συνάδελφο της της έλεγε να ντραπεί και λίγο. Η κα Αργυρού μια μέρα της έκανε επίπληξη ότι τα βιβλιαράκια που είχε στο γραφείο της την εμπόδιζαν από το να καθαρίζει και την ρώτησε αν το κάνει επειδή έχει άλλες εργασίες εκτός από αυτές του Καθ΄ ου η Αίτηση. Τότε αυτή της εξήγησε για ποιο λόγο έβαζε τα βιβλιαράκια και της είπε και για τις λεχτικές και σωματικές σεξουαλικές επιθέσεις που της έκανε ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Η κα Αργυρού κοκκίνησε και έφυγε από το γραφείο της. Στις 8.7.08 η κα Αργυρού μέσω του εσωτερικού τηλεφώνου του γραφείου, της είπε ότι στο τηλέφωνο είναι η κα Λήδα και ζητά να μιλήσει με κάποιο που δούλεψε πάνω στο διοικητήριο στο στρατόπεδο της Νήσου. Αυτή της είπε: «από ότι θυμούμαι δεν δούλεψα πάνω στο διοικητήριο, μίλα με τον κ. Αντρέα Συμεού» και έκλεισε το τηλέφωνο. Το απόγευμα όταν ήλθε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην εργασία του ήταν πολύ νευριασμένος και χτύπησε με βίαιο τρόπο με το πόδι του την πόρτα του γραφείου του, έριξε τα φάιλς και έκατσε. Η κα Αργυρού πήγε στο γραφείο του και συζητούσαν και είδε τον Καθ΄ ου η Αίτηση θυμωμένα να κτυπά το χέρι του στο γραφείο του. Της τηλεφώνησε φωνάζοντας πολύ δυνατά και της είπε: «καλά κόρη μου τι σε έχω δαμέσα, για γεμοσιά μόνο; Δεν κανεί που κάθεσαι τζαι πληρώνω σε, ούτε ένα τηλέφωνο δεν είσαι άξια να απαντήσεις;» και ακολούθως της είπε να πάρει τα πράγματα της και να φύγει γιατί απολύεται. Όταν έκλεισε το τηλέφωνο αυτή πήγε να του εξηγήσει στο γραφείο του ότι δεν είχε ευθύνη για το εν λόγω τηλεφώνημα. Μόλις την είδε έγινε κατακόκκινος από θυμό και της είπε: «Ακόμα δαμέ είσαι; Τσακίστου φύε». Επειδή ήταν τόσο έξαλλος και θυμωμένος, αυτή φοβήθηκε και πήρε την τσάντα της και έφυγε. Την επόμενη μέρα τηλεφώνησε στην κα Αργυρού για να πάει να πάρει τα προσωπικά της αντικείμενα και αυτή της είπε όχι γιατί απουσίαζε ο Καθ΄ ου η Αίτηση και ότι έχει οδηγίες να είναι παρών όταν θα πάει. Τότε πήγε στον αστυνομικό σταθμό στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και της είπαν ότι θα την συνοδεύσει ένας αστυνομικός. Όταν πήγε με ένα αστυνομικό ήταν εκεί η κα Κυριάκου και ρώτησε τον αστυνομικό γιατί ήταν εκεί. Αυτός της συστήθηκε και η Αιτήτρια πήγε και πήρε τα πράγματα της. Την ακολούθησε η κα Κυριάκου και της είπε: «Μπράβο δεν το περίμενα από σένα να κάνεις αυτό που μου έκανες». Όταν την ρώτησε η Αιτήτρια τι της έκανε, αυτή της είπε: «Καλά επειδή απολύθηκες απειλάς τον άντρα μου ότι αν δεν σου δώσει πλεονασμό θα τον βάλεις φυλακή για σεξουαλική παρενόχληση;». Τότε της είπε αυτή: «λυπούμαι σε γιατί ο άντρας που έχεις, σε φλόμωσε με ψέματα» και της τα είπε όλα. Ήταν η θέση της ότι τον Ιούλιο του 2007 πήρε την πιο μεγάλη αύξηση στο βασικό μισθό της απ΄ όλα τα χρόνια που ήταν στην υπηρεσία του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ήταν η θέση της ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση όταν απολύθηκε της χρωστούσε 45 μέρες ετήσια άδεια, μισθό μέχρι τις 8.7.08 και αναλογία 13ου μισθού. Παραδέχθηκε ότι πήρε με επιταγή το ποσό των €5.148,00 από τον Καθ΄ ου η Αίτηση στις 21.7.
2. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι τα τελευταία χρόνια δεν είχαν πολλές δουλειές και όταν δεν είχαν δουλειές διάβαζαν λογοτεχνικά βιβλία ή έλυναν σταυρόλεξα. Αρνήθηκε ότι έκανε δικές της δουλειές. Απέρριψε υποβολή ότι η κα Κυριάκου την βρήκε να κάνει δικές της δουλειές και όταν της το είπε αυτή το παραδέχθηκε, λέγοντας ότι μια μέρα κατά την οποία δεν είχε εργασία να κάνει ζήτησε δουλειά από τον κ. Συμεού. Ο κ. Συμεού της έδωσε κάποια σχέδια για να την βοηθήσει με την επιμέτρηση που έκανε. Η κα Γιαννούλα επειδή γνώριζε ότι η Αιτήτρια δεν είχε εργασία την ρώτησε τι κάνει. Αυτή της εξήγησε ότι τα σχέδια που κρατά είναι σχέδια του γραφείου και η κα Γιαννούλα ήλθε, είδε τα σχέδια και έφυγε. Δεν της έκανε παρατήρηση. Επέμενε ο λόγος που έβαζε τα βιβλιαράκια με τα δελτία ποσοτήτων στο γραφείο της ήταν για να αποφεύγει τα επίμονα βλέμματα του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ήταν η θέση της ότι μόνο τον τελευταίο καιρό της έκανε παρατηρήσεις ο Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ήταν αργή. Ήταν η θέση της ότι τις τρεις μέρες που απουσίαζε από την εργασία της μετά το συμβάν της κατ΄ ισχυρισμό άσεμνης επίθεσης από τον Καθ΄ ου η Αίτηση τον Απρίλιο του 2007 δεν της ζητήθηκε να δικαιολογήσει την απουσία της από την εργασία της. Απέρριψε όλες τις υποβολές του δικηγόρου του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι εξύβρισε τον Καθ΄ ου η αίτηση τέσσερις φορές με τη φράση «Ασσιχτήρ» και ότι όταν έφυγε του είπε απειλητικά ότι αν δεν της δώσει το «πλεονάζον» της θα τον βάλει φυλακή. Ο Δρ. Ανδρέας Ιωάννου ανέφερε ότι στις 27.4.2007 η ώρα 11 το βράδυ μετά από τηλεφώνημα του συζύγου της Αιτήτριας επισκέφθηκε το σπίτι της Αιτήτριας και εξέτασε την Αιτήτρια. Η Αιτήτρια ήταν σε κατάσταση πανικού, είχε τρέμουλο, ένιωθε αδυναμία, ήταν ανήσυχη και έκλαιγε και είχε δυσκολία στην αναπνοή. Της χορήγησε ηρεμιστική ένεση και της συνέστησε για 2-3 μέρες να πίνει ηρεμιστικά χάπια. Ο κ. Νίκος Σοφοκλέους, Ανώτερος Υπαστυνόμος, Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου, είπε ότι τον Μάϊο του 2007 ήταν υπεύθυνος του ΤΑΕ Λεμεσού. Αρχές Μαΐου 2007 η Αιτήτρια πήγε στο γραφείο του με τον σύζυγο της και του εξέφρασαν ότι έχουν σοβαρό παράπονο για σεξουαλική παρενόχληση της Αιτήτριας. Όταν ζήτησε από την Αιτήτρια να του πει λεπτομέρειες, αυτή έτρεμε και ήταν πολύ αναστατωμένη για να του πει λεπτομέρειες. Όταν ηρέμησε του είπε ότι είναι εργοδοτούμενη του Καθ΄ ου η Αίτηση και ότι αυτός την παρενόχλησε σεξουαλικά λέγοντας του ότι λίγο καιρό πριν την ενοχλούσε φορτικά λεχτικά και την τελευταία φορά την πήρε από το χέρι, την τράβηξε κοντά του και την φίλησε και ότι αυτή αντέδρασε. Της είπε ότι αυτό είναι πολύ σοβαρό αδίκημα και ότι πρέπει να δώσει γραπτή κατάθεση για να διερευνηθεί από την αστυνομία. Η Αιτήτρια ήταν πολύ διστακτική και αυτός προσπάθησε να της πει ότι δεν πρέπει να φοβάται και ότι η αστυνομία θα την προστατεύσει. Ήταν όμως πολύ τρομοκρατημένη και ζήτησε από τον σύζυγο της να της δοθεί λίγος χρόνος για να το σκεφθεί. Δεν ήλθε όμως έκτοτε να δώσει γραπτή κατάθεση για να οδηγηθεί η υπόθεση στα Δικαστήρια. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι συμβούλευσε την Αιτήτρια ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι προβληματική και είπε ότι αντίθετα αυτός συμβούλευσε την Αιτήτρια να προβεί σε γραπτή κατάθεση. Ανάλυση Αξιολογώντας τη μαρτυρία που προσκομίστηκε προς υποστήριξη της εκδοχής του Καθ΄ ου η Αίτηση παρατηρούμε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση, η κα Αργυρού και η κα Κυριάκου, σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας τους υπέπεσαν σε αντιφάσεις, ήταν υπερβολικοί, δεν ήταν σταθεροί, προέβαιναν σε δηλώσεις τις οποίες δεν μπορούσαν στη συνέχεια να υποστηρίξουν με πειστικότητα, λεπτομέρειες και στοιχεία. Κάποιες από τις θέσεις του Καθ΄ ου η Αίτηση δεν επιβεβαιώθηκαν από την κα Αργυρού ή την κα Κυριάκου και κάποιοι από τους ισχυρισμούς των εν λόγω μαρτύρων επί των ίδιων γεγονότων βρίσκονται σε διάσταση μεταξύ τους. Η εντύπωση που αποκομίσαμε από τη μαρτυρία των εν λόγω τριών μαρτύρων είναι ότι δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα της υπόθεσης στην πραγματική τους διάσταση. Πιο συγκεκριμένα: (α) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έδωσε με τη μαρτυρία του στοιχεία ή λεπτομέρειες που να βασίζουν τον ισχυρισμό του ότι ανακάλυψε ότι η Αιτήτρια έκανε δικές της δουλειές στο γραφείο τα μεσημέρια που ήταν μόνη της στο γραφείο. Περαιτέρω σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του υπάρχει αναφορά ότι της έκανε παρατήρηση ή υπόδειξη για αυτό το θέμα. Η κα Αργυρού, εκτός από τον ισχυρισμό ότι η κα Κυριάκου μια φορά της είπε ότι η Αιτήτρια είχε στο γραφείο της ξένα σχέδια και τα επιμετρούσε, δεν μπορούσε να δώσει θετική, ουσιαστική και άμεση μαρτυρία που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια σε ώρες γραφείου ασχολείτο με δικές της εργασίες, παρόλο που τα μεσημέρια έμενε και αυτή στο γραφείο, γιατί όπως είπε δεν προλάβαινε να πάει σπίτι της και να γυρίσει στο γραφείο. Σημειώνουμε ότι σε ερώτηση του δικηγόρου της Αιτήτριας αν αυτή είδε την Αιτήτρια να κάνει άλλη δουλειά εκτός από δουλειά του γραφείου, αντί να απαντήσει καταφατικά, είπε ότι είδε πολλές φορές την Αιτήτρια να κρατά σημειωματάριο και να γράφει και ότι δεν πήγε ποτέ να ελέγξει τι κάνει η Αιτήτρια στο γραφείο της. Η κα Κυριάκου σ΄ αντίθεση με τον Καθ΄ ου η Αίτηση, ανέφερε ότι μια-δυο φορές (πρωινά), αυτή είδε την Αιτήτρια να ασχολείται με επιμετρήσεις ενώ ήξερε ότι το γραφείο δεν είχε δουλειά. Ισχυρίστηκε ότι είπε στην Αιτήτρια ότι αυτό που κάνει είναι δική της δουλειά και αυτή συγχύστηκε και ότι ακολούθως ανέφερε το εν λόγω γεγονός στον Καθ΄ ου η Αίτηση. Ήταν η θέση της ότι για αυτό το λόγο η Αιτήτρια έβαζε στοίβες από βιβλιαράκια στο γραφείο της για να μην βλέπουν στο γραφείο τι κάνει. Η κα Κυριάκου, κατά την αντεξέταση όμως, παραδέχθηκε ότι δεν ρώτησε την Αιτήτρια τι κάνει εκεί και ότι ούτε ζήτησε να δει τα σχέδια που κρατούσε η Αιτήτρια σε διάσταση με τους ισχυρισμούς της κας Αργυρού ότι η κα Κυριάκου της ανέφερε ότι ρώτησε την Αιτήτρια τι είναι αυτά τα σχέδια και ότι της έκανε παρατήρηση. Περαιτέρω κατά την αντεξέταση της η κα Κυριάκου ανασκεύασε τη θέση της αναφορικά με το λόγο που η Αιτήτρια έβαζε τις στοίβες με τα βιβλιαράκια των δελτίων ποσοτήτων στο γραφείο της λέγοντας ότι η Αιτήτρια το έκανε για να κάνει «τα προσωπικά της, statements τραπεζών, μπακάλη». (β) (i) Ενώ ο Καθ΄ ου η Aίτηση ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια ως υπάλληλος πάντοτε ήταν αντιδραστική και ότι αυθαδίαζε και φώναζε όταν της γινόταν παρατήρηση, η κα Αργυρού σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της ανέφερε ότι η Αιτήτρια επιδείκνυε τέτοια συμπεριφορά. Περαιτέρω, η κα Κυριάκου είπε ότι η Αιτήτρια ουδέποτε τσακώθηκε με αυτήν και ότι δεν την άκουσε άλλες φορές να βρίζει και να φωνάζει και ότι μόνο ο σύζυγος της ανέφερε ότι όταν της κάνει παρατηρήσεις η Αιτήτρια αντιδρούσε θυμωμένα ή έκλαιγε. (ii) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ανέφερε ότι η Αιτήτρια διαπληχτιζόταν με την κα Αργυρού όταν η κα Αργυρού ζητούσε από την Αιτήτρια τις πράξεις των επιμετρήσεων της για να τις δαχτυλογραφήσει μετά από οδηγίες του Καθ΄ ου η Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα, η Αιτήτρια φώναζε στην κα Αργυρού ότι δεν τέλειωσε ακόμα και ότι θα της τις δώσει όποτε θέλει. Η κα Αργυρού δεν υποστήριξε ότι διαπληχτιζόταν με την Αιτήτρια. Είπε απλώς ότι όταν πήγαινε να πάρει πράξεις από την Αιτήτρια αυτή της έλεγε ότι δεν τέλειωσε ακόμα για να ενισχύσει τη θέση της ότι η Αιτήτρια αργούσε να τελειώσει την εργασία που της ανάθετε ο Καθ΄ ου η Αίτηση. Σημειώνουμε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο ούτε έδωσε λεπτομέρειες που να υποστηρίζουν τη θέση του ότι η Αιτήτρια δεν ήταν παραγωγική. (γ) (i) Δεν μας φαίνεται φυσιολογική η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι παρόλο που η Αιτήτρια από την αρχή ήταν αντιδραστική και όχι ικανοποιητικά παραγωγική, αυτή είχε ιδιαίτερη μεταχείριση σε σύγκριση με το υπόλοιπο προσωπικό του γραφείου αφού το αίτημα της να εργάζεται συνεχές ωράριο αντί με το κανονικό ωράριο του γραφείου έγινε δεχτό. Επίσης δεν βρίσκουμε φυσιολογική τη θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ενώ για 18 χρόνια η Αιτήτρια (δηλαδή από την πρόσληψη της) ήταν αργή, δεν παρήγαγε έργο εντός των χρονοδιαγραμμάτων που έπρεπε, όταν της έκανε παρατήρηση ήταν αντιδραστική και ότι χρόνο με το χρόνο χειροτέρευε, δεν της έδωσε ποτέ γραπτώς μια παρατήρηση/προειδοποίηση και ότι την ανέχτηκε για 18 χρόνια για ανθρωπιστικούς λόγους ιδιαίτερα όταν όπως κατέθεσε 6-7 χρόνια πριν την απόλυση της όταν της είπε ότι πρέπει να αλλάξει νοοτροπία διαφορετικά θα την απολύσει, αυτή του απάντησε προκλητικά να την βγάλει πλεονάζων. (ii) Σημειώνουμε ότι ενώ η κα Αργυρού τόνισε εμφαντικά ότι η Αιτήτρια αργούσε να διεκπεραιώσει την εργασία που της ανέθετε ο Καθ΄ ου η Αίτηση, όταν ρωτήθηκε από το δικηγόρο της Αιτήτριας αν η Αιτήτρια από την αρχή της πρόσληψης της συμπεριφερόταν με αυτό τον τρόπο, στην αρχή δεν απάντησε και μετά από πίεση είπε υπεκφεύγοντας ότι αυτή δεν έχει λόγο γι΄ αυτό και ακολούθως διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι η συμπεριφορά της Αιτήτριας όσο αφορά το χρόνο διεκπεραίωσης των εργασιών που έπρεπε να εκετελεί επιδεινώθηκε τα τελευταία 4-5 χρόνια. (δ) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση όταν ρωτήθηκε αν η Αιτήτρια είχε συσσωρευμένη άδεια όταν απολύθηκε απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι είναι καταγραμμένες οι άδειες του κάθε υπαλλήλου. Στη συνέχεια όταν του υποβλήθηκε ότι η Αιτήτρια είχε να παίρνει ως ετήσια άδεια 45 εργάσιμες μέρες απάντησε ότι δεν το νομίζει, το λογιστήριο όμως γνωρίζει. Ακολούθως όταν του υποδείχθηκε η 2η παράγραφος του Τεκμηρίου 3 στο οποίο σημειώνεται ότι η Αιτήτρια από τις 9.7.08 μέχρι τις 11.9.08 θα ήταν με άδεια μετά πληρωμής, ανασκεύασε πλήρως τις προηγούμενες θέσεις του λέγοντας ότι με το εν λόγω Τεκμήριο αναγνώρισε ότι της οφείλει ετήσια άδεια αλλά αυτή συνέτρεχε με την προειδοποίηση που της πλήρωσε. (ε) Η κα Κυριάκου ενώ ισχυρίστηκε ότι αυτή ασχολείτο με τα λογιστικά του γραφείου, ότι αυτή υπολόγισε τα ποσά τα οποία καταβλήθηκαν στην Αιτήτρια με επιταγή στις 21.7.08, ότι αυτή ετοίμασε τη σχετική συνοδευτική επιστολή (Τεκμήριο 4) και κατέθεσε τις καταστάσεις των μηνιαίων αποδοχών της Αιτήτριας για τους μήνες Ιούνιο-Σεπτέμβριο του 2008 (Τεκμήριο 8) και ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση της παραπονιόταν συνεχώς ότι θα απολύσει την Αιτήτρια γιατί δεν παράγει εργασία, όταν της υποβλήθηκε ότι τον Ιούλιο του 2007 η Αιτήτρια πήρε την μεγαλύτερη αύξηση που πήρε σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια της εργοδότησης της, απάντησε ότι δεν το γνωρίζει και δεν ξέρει πότε (ενώ προηγουμένως παραδέχθηκε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δίνει κάθε Ιούλιο τις αυξήσεις στο μισθό των υπαλλήλων του), πόση και με ποια κριτήρια δίνει αύξηση ο Καθ΄ ου η Αίτηση στους υπαλλήλους του. (στ) Ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η κα Λήδα ζητούσε πληροφορίες και για τα δύο κτίρια που επιμετρήθηκαν για το στρατόπεδο της Νήσου (το διοικητήριο το οποίο επιμέτρησε ο κ. Ανδρέας Συμεού και το θάλαμο τον οποίο επιμέτρησε η Αιτήτρια), η κα Αργυρού είπε ότι η κα Λήδα ζητούσε πληροφορίες από αυτόν που επιμέτρησε το διοικητήριο και ότι επειδή η Αιτήτρια δεν είχε άλλη εργασία να κάνει όφειλε να ψάξει να δει ποιος το επιμέτρησε αφού δεν θυμόταν να το έκανε αυτή. (ζ) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην κυρίως εξέταση του αναφερόμενος στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον σύζυγο της Αιτήτριας είπε ότι όταν ο κ. Καρυόλαιμος τον ρώτησε τι έγινε, αυτός του είπε ότι ρώτησε την Αιτήτρια κάτι που αφορούσε τη δουλειά της και αυτή άρχισε να τον εξυβρίζει λέγοντας του «Ασσιχτήρ». Τότε ο κ. Καρυόλαιμος του είπε ότι αυτός θύμωσε στη σύζυγο του όταν του ανέφερε αυτή το συμβάν. Στην αντεξέταση του διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι όταν ο σύζυγος της Αιτήτριας του τηλεφώνησε τον ρώτησε τι έγινε με την Αιτήτρια και την απέλυσε. Αυτός τότε τον ρώτησε: «σου είπε τι έγινε και τι μου είπε» και ο σύζυγος της Αιτήτριας του απάντησε «Ναι γνωρίζω και θύμωσα στην Αιτήτρια». Μας κάνει εντύπωση και διερωτόμαστε γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση ανέφερε ότι όταν ο σύζυγος της Αιτήτριας απλώς του είπε ότι πρέπει να την βγάλει πλεονάζων λόγω του ότι εργάστηκε κοντά του για 18 χρόνια του είπε ότι δεν δέχεται εκβιασμούς/εκφοβισμούς. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε που υπάρχει το στοιχείο του εκφοβισμού στην εν λόγω στιχομυθία. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με αυτό τον ισχυρισμό του απάντησε ότι είπε ότι δεν δέχεται εκβιασμούς λόγω του τρόπου που του μίλησε ο κ. Καρυόλαιμος του φάνηκε ότι όλα ήταν προσχεδιασμένα για να πάρει χρήματα η Αιτήτρια. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε για ποιο λόγο ο Καθ΄ ου η Αίτηση (σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς) πριν να τεθεί το θέμα της κατ΄ ισχυρισμό σεξουαλικής παρενόχλησης της Αιτήτριας για πρώτη φορά σ΄ αυτόν είπε στον σύζυγο της Αιτήτριας ότι δεν δέχεται «εκφοβισμούς/εκβιασμούς». Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι μετά που αρνήθηκε στο σύζυγο της να βγάλει την Αιτήτρια ως πλεονάζων προσωπικό, αυτός άρχισε να του τα «μασά» για σεξουαλική παρενόχληση της Αιτήτριας λέγοντας του ότι κάτι έκανε της Αιτήτριας. Στη συνέχεια προσπαθώντας να εξηγήσει γιατί έκανε αυτή την αναφορά είπε ότι παρόλο που ο κ. Καρυόλαιμος δεν του φώναξε ούτε τον απείλησε κατά την τηλεφωνική συνομιλία τους θεώρησε το πρέπει να βγάλει την Αιτήτρια ως πλεονάζων προσωπικό ως εκφοβισμό. Η πιο πάνω θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση κατά τη γνώμη μας στερείται πειστικότητας και λογικού υποβάθρου. Η κα Αργυρού η οποία ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι άκουσε τον Καθ΄ ου η Αίτηση που μιλούσε με τον σύζυγο της Αιτήτριας, στη συνέχεια είπε ότι άκουσε μόνο τον Καθ΄ ου η Αίτηση να λέει «καλά ρε Ανδρέα τόσο καιρό γιατί δεν με πλησίασες να μου πεις κάτι» και μετά να λέει ότι «δεν δίνω πλεονάζον». Εκτός του ότι οι θέσεις της κας Αργυρού έρχονται σε διάσταση με αυτές του Καθ΄ ου η Αίτηση αναφορικά με το περιεχόμενο της τηλεφωνικής συνομιλίας του Καθ΄ ου η Αίτηση με τον σύζυγο της Αιτήτριας αναφορικά με το πότε ζητήθηκε να κηρυχθεί η Αιτήτρια ως πλεονάζουσα (πριν ή μετά τον ισχυρισμό για σεξουαλική παρενόχληση της Αιτήτριας) διερωτούμαστε πως γίνεται η κα Αργυρού ενώ ισχυρίζεται ότι άκουγε τον Καθ΄ ου η Αίτηση που μιλούσε στο τηλέφωνο άκουσε μόνο αυτά και δεν άκουσε τα υπόλοιπα που είπε ο Καθ΄ ου η Αίτηση ότι ανέφερε στον κ. Καρυόλαιμο όπως το «δεν δέχομαι εκφοβισμούς». (η) Ο Καθ΄ου η Αίτηση δεν ήταν σταθερός στις θέσεις του αναφορικά με το φόρτο εργασίας που είχε η επιχείρηση του. Αρχικά είπε ότι τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2008 ήταν ήσυχα στο γραφείο από πλευράς έργων που είχαν για να επιμετρήσουν. Όταν του υποβλήθηκε ότι τα τελευταία δύο χρόνια πριν την απόλυση της Αιτήτριας το προσωπικό του γραφείου καθόταν χωρίς να έχει δουλειά απάντησε ότι κάποτε είχαν πίεση να τελειώσουν , κάποτε ήταν πολύ χαλαρά και στη συνέχεια αρνήθηκε ότι κατά την εν λόγω περίοδο οι υπαλλήλοι του γραφείου κάθονταν το περισσότερο χρόνο υποστηρίζοντας ότι από το 2005 μέχρι το 2009 το γραφείο του είχε το μεγαλύτερο οικοδομικό έργο που έγινε στην Κύπρο και ότι τα λογιστικά βιβλία του μπορούν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς του. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρόλο που είχε την ευκαιρία να προσκομίσει μαρτυρία που να υποστηρίζει την εν λόγω θέση του δεν το έπραξε. Ο κ. Αναστασίου απλώς κατάθεσε μια σελίδα από τους εξελεγμένους λογαριασμούς του Καθ' ου η Αίτηση στους οποίους απλώς φαίνεται ότι το 2008 υπήρξε αύξηση στα εισοδήματα του συγκριτικά με το 2007 . Δεν δόθηκε καμία λεπτομέρεια και κανένα στοιχείο που να εξηγεί τα ποσά που αναγράφονται στην εν λόγω σελίδα και πότε εισπράχτηκαν υπό του φως του γεγονότος ότι η Αιτήτρια απολύθηκε μέσα του 2008 και του ισχυρισμού του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι τον Ιούνιο/Ιούλιο του 2008 δεν είχαν πολλή δουλειά. Όλα τα πιο πάνω, κατά την κρίση μας, αποτελούν στοιχεία τα οποία θέτουν ουσιαστικές αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία του Καθ΄ ου η Αίτηση, της κας Κυριάκου και της κας Αργυρού και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα ήταν ακροσφαλές να αποδεχθούμε τη μαρτυρία τους και να στηριχτούμε σ΄ αυτή για εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Απορρίπτουμε λοιπόν τη μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων ως αναξιόπιστη. Όσον αφορά τον κ. Τάσο Αναστασίου ο οποίος με τη μαρτυρία του κατέθεσε ορισμένες σελίδες από τους εξελεγμένους λογαριασμούς του Καθ΄ ου η αίτηση για τα έτη 2007-2008, δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε το αξιόπιστο της μαρτυρίας του και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατέθεσε. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία του. Όμως η εν λόγω μαρτυρία δεν αποδεικνύει οποιοδήποτε άλλο γεγονός εκτός από το ότι οι εισπράξεις του Καθ΄ ου η Αίτηση για το 2008 ήταν αυξημένες σε σύγκριση με το
3. Κατά συνέπεια με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση είναι κατάληξη μας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τον βάρυνε να αποδείξει ότι τερμάτισε νόμιμα την εργοδότηση της Αιτήτριας εντός των πλαισίων του Νόμου αφού δεν αποδείχτηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πραγματικά γεγονότα που δικαιολογούν τον τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας. Εν όψει του συμπεράσματος του Δικαστηρίου για την απόρριψη της εκδοχής του Καθ'ου η Αίτηση ο οποίος είχε το βάρος απόδειξης του νόμιμου τερματισμού των υπηρεσιών της Αιτήτριας ελλείπει η ανάγκη για περαιτέρω εξέταση ως προς το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής της Αιτήτριας για το παράνομο του τερματισμού της απόλυσης της. Σχετική αναφορά για το θέμα αυτό γίνεται στην υπόθεση Kades v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R. 21, όπου αναφέρονται τα εξής: «If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weight thereafter». Ανεξάρτητα από την πιο πάνω διαπίστωση μας, θα προβούμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε από την πλευρά της Αιτήτριας για σκοπούς καθορισμού των αποζημιώσεων που θα επιδικαστούν στην Αιτήτρια. Κατά τη γνώμη μας ούτε η Αιτήτρια με τη μαρτυρία που προσκόμισε κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια της εκδοχής της καθ΄ ότι μέσα από την εν λόγω μαρτυρία προβάλλουν στοιχεία τα οποία θέτουν σοβαρές αμφιβολίες ως προς το αξιόπιστο της. Παρατηρούμε κατ΄ αρχήν ότι ουσιαστικές θέσεις που προέβαλλαν η Αιτήτρια και ο σύζυγος της προς υποστήριξη της εκδοχής της Αιτήτριας δεν τέθηκαν στον Καθ΄ ου η Αίτηση κατά την αντεξέταση του έτσι ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί επί τούτου. Πιο συγκεκριμένα, οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας αναφορικά (α) με την μέρα που έγινε η κατ΄ ισχυρισμό άσεμνη επίθεση του Καθ΄ ου η Αίτηση, (Πέμπτη 27.4.07), (β) με την απουσία της Αιτήτριας από το γραφείο μέχρι τις 3.5.2007 χωρίς να της ζητηθεί ο λόγος από τον Καθ΄ ου η Αίτηση, (γ) με την κατ΄ ισχυρισμό προηγούμενη παρενοχλητική συμπεριφορά του Αιτητή προς το πρόσωπο της, δεν υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του Καθ΄ ου η Αίτηση και προβλήθηκαν πρώτη φορά με τη μαρτυρία της Αιτήτριας στερώντας από τον Καθ΄ ου η Αίτηση τη δυνατότητα να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τους δικούς του ισχυρισμούς αναφορικά με τα εν λόγω θέματα και την ευκαιρία να αντικρούσει τους εν λόγω ισχυρισμούς. Ούτε οι θέσεις της Αιτήτριας ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση γνώριζε ότι όταν δεν είχε δουλειά στο γραφείο αυτή διάβαζε βιβλία ή έλυνε σταυρόλεξα και δεν της έκανε παρατήρηση, τέθηκαν κατά την αντεξέταση του Καθ΄ ου η Αίτηση. Περαιτέρω ο ισχυρισμός της ότι αναγκάστηκε να αναφέρει στην κα Αργυρού τη συμπεριφορά που επιδείκνυε ο Καθ΄ ου η Αίτηση όταν αυτή της έκανε παρατήρηση γιατί έβαζε σε στοίβες τα βιβλιαράκια με τα δελτία ποσοτήτων στο γραφείο της και δυσκολευόταν να καθαρίσει το γραφείο, δεν υποβλήθηκε στην κα Αργυρού. Στην υπόθεση Adidas v. The Jonitexo Ltd.

(1987)1 C.L.R. 383 τονίστηκε: "Of course, failure to put forward a pertinent aspect of the defence case to witnesses for the plaintiff is not necessarily fatal to its validity. A lot will depend on the nature of the allegation and the reasons for not raising it in the course of cross - examination of the witnesses of the adversary. In the absence of a proper explanation of the omission, the Court may justifiably disregard factual allegations not put to witnesses of the adversary because of the denial of a proper opportunity to the latter to controvert them in evidence. Liberty to controvert the case of the other side is at the core of the adversarial system of justice premised on the elicitation of the truth through the process of confronting the adversary with every material aspect of, party's case. In the absence of such confrontation, the Court is left with only one side of the story and may, on that account, disregard it as one-sided and incompatible with the right of his opponent to be afforded a proper opportunity to put forward his case too on the subject under controversy." Στην Fredericou Schools Ltd. v. ACUAC INC

(2002)1 A.A.Δ. 1527, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος................. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα.» Στο σύγγραμμα Phipson on Evidence, 12η έκδοση, παρα. 1593 αναφέρεται ότι η παράλειψη ενός διαδίκου να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς τη θέση του πάνω σε ζωτικά ζητήματα για να τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν την εξήγηση τους όπως και στη συγκεκριμένη περίπτωση εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της μαρτυρίας του. Κρίνουμε ότι οι γενικές και αόριστες υποβολές που τέθηκαν στους μάρτυρες του Καθ΄ ου η Αίτηση (κυρίως στον Καθ΄ ου η Αίτηση) για μερικά μόνο από τα πιο πάνω θέματα δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις που θέτουν οι πιο πάνω αρχές. Ουδεμία ουσιαστική δικαιολογία δόθηκε για την παράλειψη να τεθούν στους μάρτυρες του Καθ΄ ου η Αίτηση οι εν λόγω ισχυρισμοί της Αιτήτριας. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της Αιτήτριας έπρεπε να τεθούν στον Καθ΄ ου η Αίτηση και τους μάρτυρες του με λεπτομέρεια έτσι ώστε να έχει την ευκαιρία το Δικαστήριο να ακούσει τη θέση τους σχετικά με τα εν λόγω θέματα. Με βάση τις αρχές της νομολογίας οι πιο πάνω θέσεις της Αιτήτριας δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθ΄ ότι κάτι τέτοιο θα ανέτρεπε την ισότητα των όπλων και θα στερούσε στον Καθ΄ ου η Αίτηση τη δυνατότητα να σχολιάσει και να αντικρούσει τους εν λόγω ισχυρισμούς. Συνακόλουθα δεν θα λάβουμε υπόψη τους εν λόγω ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση αναφέρθηκε τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του στο περιεχόμενο της τηλεφωνικής συνομιλίας που είχε με το σύζυγο της Αιτήτριας στις 8.7.08, οι θέσεις του αυτές δεν αμφισβητήθηκαν επί της ουσίας κατά την αντεξέταση του. Του υποβλήθηκε ότι μετά από αυτά που ισχυρίστηκε ότι έλαβαν χώρα, ο σύζυγος της Αιτήτριας του είπε ότι «τώρα της χτυπάτε και τα ρέστα γιατί δεν σας κατάγγειλε για σεξουαλική παρενόχληση». Ο κ. Καρυόλαιμος με την ένορκη κατάθεση του σε αντίθεση με τα πιο πάνω ισχυρίστηκε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση απλώς του είπε ότι δεν είναι από την δουλειά του για ποιο λόγο απέλυσε την Αιτήτρια και του έκλεισε το τηλέφωνο και δεν τον άφησε να του πει οτιδήποτε άλλο. Διερωτόμαστε για την ύπαρξη αυτής της διάστασης μεταξύ των θέσεων του κ. Καρυόλαιμου και των υποβολών του δικηγόρου της Αιτήτριας. Κατά τη γνώμη μας το γεγονός ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του κ. Καρυόλαιμου τέθηκε ενώπιον μας για πρώτη φορά με την ένορκη μαρτυρία του, τείνει να καταδείξει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις του κ. Καρυόλαιμου και της Αιτήτριας. Ακόμη παρατηρούμε ότι παρόλο που (α) η κα Κυριάκου ισχυρίστηκε ότι ο κ. Σάββας Γεωργίου, Επαρχιακός Γραμματέας της ΣΕΚ Λεμεσού, επικοινώνησε μαζί της και της είπε ότι ο κ. Καρυόλαιμος του ζήτησε να μεσολαβήσει για να δώσουν το «πλεονάζον» στην Αιτήτρια και η εν λόγω θέση της αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της αφού της υποβλήθηκε ότι δεν έλαβε τέτοιο τηλεφώνημα και (β) ο κ. Καρυόλαιμος προέβαλε την εκδοχή ότι απλώς ζήτησε από τον κ. Γεωργίου να του συστήσει ένα δικηγόρο ο οποίος είναι ειδικός σε θέματα εργατικού δικαίου και ο κ. Γεωργίου του σύστησε ένα δικηγόρο με τον οποίο συναντήθηκε και ήταν πρόθυμος να αναλάβει την υπόθεση, η Αιτήτρια δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει και να επιβεβαιώνει τη θέση που υποβλήθηκε στην αντεξέταση της κας Κυριάκου και τη θέση του κ. Καρυόλαιμου. Επίσης σημειώνουμε ότι καμιά δικαιολογία ή εξήγηση μας έδωσε ο κ. Καρυόλαιμος γιατί ο συγκεκριμένος δικηγόρος δεν ανέλαβε τον χειρισμό της υπόθεσης της Αιτήτριας και ότι σε διάστημα λιγότερο των δύο εβδομάδων από την απόλυση της Αιτήτριας η Αιτήτρια είχε ήδη διορίσει άλλο δικηγόρο για να την εκπροσωπεί (βλέπε Τεκμήριο 4, ο Καθ΄ ου η Αίτηση στις 21.7.08 απευθύνθηκε στον κ. Γιαννάκη Θωμά για την καταβολή των δεδουλευμένων της Αιτήτριας). Η Αιτήτρια σ΄ αντίθεση με την υποβολή που έγινε στον Καθ΄ ου η Αίτηση κατά την αντεξέταση του ότι στις 8.7.08 της είπε να φύγει, να μην ξανάρθει και να μην την ξαναδεί μπροστά του, ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση της ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση της είπε «ακόμα εδώ είσαι, τσακκίστου φύε». Τόσο η Αιτήτρια όσο και ο σύζυγος της υποστήριξαν ότι ο κ. Σοφοκλέους τους είπε τις «παραμέτρους» μιας γραπτής καταγγελίας του Καθ΄ ου η Αίτηση στην αστυνομία ότι π.χ. θα εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση και θα αρχίσει μια δικαστική διαμάχη η οποία είναι ψυχοφθόρα διαδικασία και ότι δεν ήταν σίγουρος αν η Αιτήτρια μπορεί να αντέξει την ταλαιπωρία. Ο κ. Σοφοκλέους σε αντίθεση με τους εν λόγω ισχυρισμούς είπε ότι η Αιτήτρια ήταν διστακτική, ότι αυτός προσπάθησε να την κάνει να ξεθαρρέψει και ότι δεν πρέπει να φοβάται και ότι ουδέποτε τους έδωσε την εικόνα ότι η διαδικασία στο Δικαστήριο είναι προβληματική. Όλα τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε τη μαρτυρία της Αιτήτριας, του κ. Καρυόλαιμου και του κ. Σοφοκλέους. Ο Δρ. Ανδρέας Ιωάννου μας προξένησε καλή εντύπωση κατά τη μαρτυρία του. Η στάση του από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν φυσιολογική. Κατέθεσε με απλότητα και σταθερότητα. Παρόλο που έχει φιλικές σχέσεις με τον κ. Καρυόλαιμο κατά την αντεξέταση του δεν διαφάνηκε ότι είχε προσωπικό συμφέρον ή τους δικούς του λόγους ώστε να μην θέσει τα γεγονότα όπως τα βίωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεχόμαστε τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Όμως από την εν λόγω μαρτυρία το μόνο πραγματικό γεγονός που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι στις 28.4.07 ο Δρ. Ιωάννου χορήγησε στην Αιτήτρια ηρεμιστική ένεση καθ΄ ότι διέγνωσε ότι βρισκόταν σε κατάσταση σοκ. Αποζημιώσεις Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από την ενώπιον μας μαρτυρία διαφαίνεται μόνο ότι η Αιτήτρια βρήκε εργασία ένα χρόνο μετά την απόλυση της. Η Αιτήτρια δεν έδωσε κανένα στοιχείο για τις τωρινές απολαβές της, για τη φύση της εργασίας που εκτελεί, όπως δεν μας έδωσε και κανένα στοιχείο για τους όρους εργασίας της και τις προοπτικές σταδιοδρομίας της. Περαιτέρω, έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία της Αιτήτριας αναφορικά με τη συμπεριφορά του Καθ΄ ου η Αίτηση προς το πρόσωπο της, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη τους εν λόγω ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Λαμβάνοντας υπόψη μόνο το ύψος των απολαβών της και τη διάρκεια της υπηρεσίας της (17 χρόνια και 26 εβδομάδες, δηλαδή 18 συναπτά χρόνια για σκοπούς του Νόμου) αφού (α) λόγω της απόρριψης τόσο της μαρτυρίας του Καθ΄ ου η Αίτηση όσον και της Αιτήτριας το Δικαστήριο δεν ήταν σε θέση να καταλήξει σε συμπέρασμα αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας και (β) λόγω της μη απόδειξης από μέρους της Αιτήτριας της ηλικίας της και τυχόν απώλειας σταδιοδρομίας της, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως της επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν σε απολαβές 48,5 εβδομάδων ήτοι €18.980,96 (48,5 Χ €391,36). Περαιτέρω η Αιτήτρια σύμφωνα με το άρθρο 9(ζ) του Νόμου δικαιούται σε πληρωμή αντί προειδοποίησης το ποσό που αντιστοιχεί σε απολαβές 8 εβδομάδων, το οποίο όμως της καταβλήθηκε με την επιταγή ημερομηνίας 21.7.08 που της δόθηκε από τον Καθ΄ ου η Αίτηση μέσω του δικηγόρου της (βλέπε πιο κάτω). Αυτοτελείς Αξιώσεις Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι καταβλήθηκε στην Αιτήτρια στις 21.7.08 το ποσό των €5.148,16 το οποίο αντιπροσώπευε: (α) Τον μισθό της μέχρι 9.7.08 €383,62 (β) Πληρωμή δύο μηνών αντί προειδοποίησης €3.130,88 (€1.656,44 Χ 2) (γ) Αναλογία 13ου μισθού €816,83 (δ) Αναλογία ετήσιας άδειας €816,83 Η Αιτήτρια δεν αμφισβήτησε το τι αντιπροσώπευε η εν λόγω πληρωμή. Απλώς ανέφερε γενικά και αόριστα ότι όταν απολύθηκε είχε να παίρνει 45 μέρες ετήσια άδεια. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση παραδέχθηκε ότι με το Τεκμήριο 3 αναγνώρισε ότι όφειλε στην Αιτήτρια ετήσια άδεια η οποία όμως όπως είπε συνέτρεχε με την προειδοποίηση. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 6[1] του περί Ετησίων Αδειών Μετ΄ Απολαβών Νόμου (Ν.8/67)η προειδοποίηση δεν μπορεί να συντρέχει με την ετήσια άδεια. Κατά συνέπεια εφόσον ο Καθ΄ ου η Αίτηση κατέβαλε στην Αιτήτρια πληρωμή αντί προειδοποίησης για 8 εβδομάδες, οφείλει να της καταβάλει πληρωμή για τις μέρες της ετήσιας άδειας που είχε η Αιτήτρια να παίρνει. Στην Αιτήτρια καταβλήθηκε το ποσό των €816,83 ως αναλογία ετήσιας άδειας. Η Αιτήτρια η οποία είχε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της που αφορούσαν τις αυτοτελείς αξιώσεις της και το καθήκον να αποδείξει με λεπτομέρεια, σαφήνεια και ευκρίνεια το αξιούμενο ποσό (βλέπε Bullen & Leake, Precedents of Pleadings, 13th Edition, σελ. 347 (έννοια εργοδότη-εργοδοτούμενου), Ηρακλέους ν. Πέτρου

(1994)1 ΑΑΔ 239, Τηλεμάχου ν. ΠαπαΚυριάκου

(1986)1 ΑΑΔ 705) δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα στοιχεία που θα βοηθούσαν το Δικαστήριο να καταλήξει στο ποσό που της οφείλεται. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια δεν έδωσε κανένα στοιχείο για πόσες και ποιες μέρες πληρώθηκε ως μέρες ετήσιας άδειας με αυτή την πληρωμή στις 21.7.08 και πόσες μέρες ετήσια άδεια δικαιούτο κάθε χρόνο και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καθορίσει το υπόλοιπο ποσό που οφείλεται στην Αιτήτρια. Συνακόλουθα καταλήγουμε ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει την αξίωση της για οφειλόμενες ετήσιες άδειες. Κατάληξη Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος του Καθ΄ ου Αίτηση για το συνολικό ποσό των €18.980,96 με νόμιμο τόκο. Τέλος, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................ Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............ (Υπ.) ............. Γαβρ. Νικολάου, Μέλος Φλώρος Φλώρου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Παράνομη Απόλυση). [1] «

(1)Αι ακόλουθοι δεν λογίζονται ως ημέρα ετήσιας αδείας: .......................................... (ε) οιονδήποτε χρονικό διάστημα διά το οποίον εδόθη ειδοποίησης προς τερματισμόν απασχολήσεως. ..........................................

(2)Εάν μία των εν τω εδαφίω

(1)περιπτώσεων εγερθή διαρκούσης αδείας, η άδεια θεωρείται ως διακοπείσα και συμπληρούται κατά το δυνατόν εντός του αυτού έτους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο