Ανδρέα Χριστοφή Κυριάκου ν. Vassos Eliades Limited, Αρ. Αίτησης: 189/09, 27 Ιανουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2011:2 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ Ενώπιον: Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστή Φ. Παπαθωμά } Δημ. Χριστοδούλου } Μελών Αρ. Αίτησης: 189/09 Μεταξύ: Ανδρέα Χριστοφή Κυριάκου Αιτητή και Vassos Eliades Limited Καθ΄ ων η Αίτηση ---- Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου, 2011 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή: κ. Ζ. Νικολάου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Μάμας Χ΄΄ Χριστοφή Για το Ταμείο Πλεονασμού ως αναγκαίος διάδικος: κ. Γ. Αθανασιάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση αξιώνει εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση τ' ακόλουθα: A) Αποζημίωση για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του. B) Αυξημένες αποζημιώσεις. Γ) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο. Δ) Νόμιμο Τόκο. Ε) Έξοδα και ΦΠΑ. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους της έγγραφου εμφάνισης τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις και ισχυρίζονται: α) ότι τερμάτισαν τις υπηρεσίες του Αιτητή λόγω διαφοροποιήσεως του τρόπου εργασίας στο Τμήμα Πωλήσεων τους στη Λεμεσό και β) ότι με την απόλυση του ο Αιτητής έλαβε το ποσό των €43.391,97 το οποίο αντιστοιχεί σε απολαβές 75.5 εβδομάδων ως αποζημίωση καθώς και το ποσό των €10.000 ως λοιπά ωφελήματα και επιπλέον αποζημιώσεις. Επίσης ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής κωλύεται να αξιώνει αποζημιώσεις από τους Καθ΄ ων η Αίτηση καθ΄ ότι στις 27.2.09 υπέγραψε δήλωσε ότι εισπράττει τα πιο πάνω ποσά προς πλήρη αποδοχή του και ότι δεν έχει καμία απαίτηση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού (το «Ταμείο») το οποίο κλήθηκε ως αναγκαίος διάδικος από το Δικαστήριο λόγω του ισχυρισμού των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η απόλυση του Αιτητή οφείλεται σε λόγους αναδιοργάνωσης του Τμήματος Πωλήσεων τους με την έγγραφο εμφάνιση του ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού και ως εκ τούτου απλώς δηλώνει την πρόθεση του να εμφανιστεί κατά τη δικάσιμο και να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του. Στην προκείμενη περίπτωση οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή, έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν.24/07), όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα (στο εξής «ο Νόμος») όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης. Πιο συγκεκριμένα, οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα λόγω πλεονασμού βάσει των προβλεπόμενων στην παράγραφο (β) του άρθρου 5 σε συνδυασμό με το άρθρο 18 του Νόμου όπου καθορίζονται οι λόγοι πλεονασμού. Την ημέρα της ακρόασης ο δικηγόρος των Καθ΄ ων η Αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν θα προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών τους που περιέχονται στο έγγραφο εμφανίσεως τους αναφορικά με τους λόγους απόλυσης του Αιτητή. Με βάση αυτή τη δήλωση του δικηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση, το μαχητό τεκμήριο που προνοεί ο Νόμος για παράνομη απόλυση του Αιτητή δεν ανατράπηκε και συνακόλουθα ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή θεωρείται αδικαιολόγητος και παράνομος. Ακολούθως οι δικηγόροι των δύο πλευρών δήλωσαν τα πιο κάτω γεγονότα ως παραδεκτά: α) Η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή στους Καθ΄ ων η Αίτηση ήταν από την 1.5.1977 μέχρι την 28.2.
- β) Όταν απολύθηκε ο Αιτητής κατείχε τη θέση του Επιθεωρητή στο Τμήμα Πωλήσεων Τροφίμων στην Επαρχία Λεμεσού. γ) Κατά το χρόνο απόλυσης του ο μηνιαίος μισθός του ανερχόταν σε €2.242,
- Ο Αιτητής ετησίως δικαιούτο ακόμα ένα μηνιαίο μισθό ως 13ο μισθό και το ποσό των €575,00 ως 14ο μισθό. δ) Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στις 27.2.09 κατέβαλαν στον Αιτητή το ποσό των €4.597,82 ως πληρωμή αντί προειδοποίησης, το ποσό των €43.391,97 ως αποζημίωση για τον τερματισμό της απασχόλησης του και το ποσό των €10.000 από το οποίο το ποσό των €6.000 δόθηκε ως φιλοδώρημα για τον τερματισμό των υπηρεσιών του και το ποσό των €4.000 ως οφειλόμενες ετήσιες άδειες (Βλέπε Τεκμήριο 1 και 3). ε) Ο Αιτητής με την παραλαβή των πιο πάνω ποσών υπέγραψε και παρέδωσε στους Καθ΄ ων η αίτηση την ακόλουθη δήλωση (Τεκμήριο 2): «27 Φεβρουαρίου, 2009 Κα. Λίζα Κούσουρου Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού Λευκωσία Αγαπητή κυρία Κούσουρου, Εγώ ο υποφαινόμενος Ανδρέας Κυριάκου υπάλληλος της εταιρείας Βάσσος Ηλιάδης Λτδ., στο Τμήμα Foodstuff Λεμεσού, αποδέχομαι τις επιταγές με αρ. 04569614 δια το ποσό €47.989.79 και αρ. 04569625 για το ποσό των €10.000 και δηλώνω ότι δεν έχω καμία απολύτως απαίτηση από την εταιρεία Βάσσος Ηλιάδης Λτδ. Ευχαριστώ διά την συνεργασία. Με εκτίμηση, Ανδρέας Κυριάκου» Στη συνέχεια ο Αιτητής πρόσφερε τη μαρτυρία του για να αποδείξει την αξίωση του για αυξημένες αποζημιώσεις. Η εν λόγω μαρτυρία ήταν η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας. Ο Αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε στις 30.6.
- Μετά την απόλυση του υπέβαλε αίτηση στο γραφείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων για πληρωμή ανεργειακού επιδόματος. Η αίτηση του εγκρίθηκε και για 6 μήνες έπαιρνε ανεργειακό επίδομα. Ισχυρίστηκε ότι μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατό παρόλες τις προσπάθειες τους να βρει άλλη εργασία λόγω της ηλικίας του. Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο ηλικίας 29 χρόνων. Η σύζυγος του εργάζεται μερικώς και πιο συγκεκριμένα 3 ώρες τη μέρα. Αυτός δεν έχει άλλες πηγές εισοδήματος. Αντεξεταζόμενος είπε ότι έχουν δικό τους σπίτι και ότι τώρα συντηρούνται από τα χρήματα που πήρε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ως αποζημίωση. Διευκρίνισε ότι αποτάθηκε για εργασία μόνο στον τομέα των πωλήσεων καθ΄ ότι δεν ξέρει να κάνει άλλη εργασία. Από 20 χρόνων που πήγε στους Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ασχολήθηκε με κάτι άλλο. Από πλευράς μόρφωσης δήλωσε ότι τέλειωσε το γυμνάσιο Πάφου και ότι πήγε σε διάφορα σεμινάρια για πωλήσεις. Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή κρίθηκε ως παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιον μας τεθείσα μαρτυρία με σκοπό να καταλήξουμε στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής. Προτού όμως προχωρήσουμε με την αξιολόγηση της μαρτυρίας σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 98-6915 σελ. 104-105 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ. 149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν 92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε ότι ο Αιτητής μας ανέφερε γενικά και αόριστα ότι ζήτησε εργασία στον τομέα των πωλήσεων χωρίς επιτυχία λόγω της ηλικίας του. Δεν έδωσε συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τις προσπάθειες που κατέβαλε και για τους εργοδότες που τον απέρριψαν λόγω της ηλικίας του. Περαιτέρω εκτός από το ότι πήγε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση σε ηλικία 20 χρόνων δεν μας ανέφερε οτιδήποτε σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του στους Καθ΄ ων η Αίτηση και τυχόν μελλοντικές προοπτικές ανέλιξης του στους Καθ΄ ων η Αίτηση. Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει τις συνέπειες που είχε η απόλυση του Αιτητή στη σταδιοδρομία του. Επιπρόσθετα ο Αιτητής δεν έδωσε μαρτυρία αναφορικά με τις συνθήκες που περιβάλλουν τον τερματισμό των υπηρεσιών του (δηλαδή τον τρόπο που πάρθηκε η απόφαση για την απόλυση του και τον τρόπο συμπεριφοράς των Καθ΄ ων η Αίτηση προς το πρόσωπο του). Κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε σχετικό εύρημα. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα βρίσκουμε ως πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης: ότι (α) ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή για σκοπούς του Νόμου ανερχόταν σε €571,56 [(€2.242 Χ 13 + €575) : 52], (β) ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση για 32 συναπτά έτη και (γ) ο Αιτητής κατά το χρόνο απόλυσης του ήταν 54 χρόνων. Έχοντας υπόψη τις πρόνοιες του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €43.152,78 (75.5 Χ €571,56) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €59.442,24 (104 Χ €571,56). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τα αναντίλεκτα γεγονότα ότι: (α) ο Αιτητής απολύθηκε με τον ισχυρισμό λόγων πλεονασμού οι οποίοι δεν αποδείχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, (β) οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την απόλυση του Αιτητή κατέβαλαν στον Αιτητή συνολικά το ποσό των €49.391,97 (ως αποζημιώσεις και ως φιλοδώρημα) για τον τερματισμό των υπηρεσιών του, παρέχοντας έτσι στον Αιτητή τους οικονομικούς πόρους να ζήσει αξιοπρεπώς για ένα διάστημα μέχρι να βρει άλλη εργασία, (γ) την μακρόχρονη υπηρεσία του (32 χρόνια), (δ) την ηλικία του (54 χρόνων κατά την απόλυση του), (ε) ο Αιτητής από 20 χρόνων εργαζόταν στους Καθ΄ ων η Αίτηση και (στ) ο Αιτητής είναι υγιής και ικανός για εργασία, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 88 εβδομάδων ήτοι €50.297,28 (88 Χ €571,56). Το ποσό που κατέβαλαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση στον Αιτητή ως αποζημιώσεις και ως φιλοδώρημα (€49.391,97) σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σίμος Μουζούρης ν. Cosmoplast Ltd
(2007)1 (B) ΑΑΔ σελ. 896, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και να αφαιρεθεί από το ποσό της αποζημίωσης που έχει επιδικαστεί εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση εισηγήθηκε με την αγόρευση του στο Δικαστήριο ότι από τη στιγμή που καταβλήθηκαν στον Αιτητή τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά και ο Αιτητής υπέγραψε την απόδειξη παραλαβής των εν λόγω ποσών, Τεκμήριο 2, την οποία παραθέσαμε αυτούσια πιο πάνω, ο Αιτητής κωλύεται από το να αξιώνει αποζημιώσεις από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Επικαλείται λοιπόν ο δικηγόρος των Καθ΄ ων η Αίτηση την υπογραφή του Αιτητή στο εν λόγω έγγραφο για να εμποδιστεί ο Αιτητής από το να διεκδικά αποζημιώσεις από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για τον τερματισμό της απασχόλησης του. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής με την παρούσα διαδικασία διεκδικεί αποζημιώσεις δυνάμει του Νόμου. Τονίζουμε ότι ο Νόμος είναι ένα νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου και αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας και καθορίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορεί να τερματισθεί η σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου και τις αποζημιώσεις που δικαιούται ένας εργοδοτούμενος σε περίπτωση παράνομης απόλυσης του. Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών θα πρέπει να εφαρμόζει τον Νόμο μέσα από το γράμμα και το πνεύμα του και να προστατεύσει τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν απολύεται λόγω δικής του υπαιτιότητας. Είμαστε της γνώμης ότι, στην παρούσα περίπτωση, η αναφορά του Αιτητή στο εν λόγω τεκμήριο ότι «...δεν έχω καμία απολύτως απαίτηση από την εταιρεία Βάσσος Ηλιάδης Λτδ» δεν μπορεί να δημιουργήσει κώλυμα ή να εμποδίσει τον Αιτητή στην διεκδίκηση αποζημιώσεων για τον τερματισμό της εργοδότησης του, ενόψει του γεγονότος ότι στην παρούσα περίπτωση δεν δόθηκε μαρτυρία: (α) που να δηλώνει ρητά και ξεκάθαρα ότι ο Αιτητής είχε πρόθεση να εγκαταλείψει τα εκ του Νόμου απορρέοντα δικαιώματα του λόγω του τερματισμού της απασχόλησης του (πιο συγκεκριμένα, τον καθορισμό των αποζημιώσεων που δικαιούται σύμφωνα με τον Νόμο αν ο τερματισμός της εργοδότησης του κριθεί από το Δικαστήριο παράνομος). Κατά τη γνώμη μας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 δεν δηλώνει σαφώς την εγκατάλειψη από τον Αιτητή του δικαιώματος του να διεκδικήσει αποζημιώσεις, δυνάμει των προστατευτικών διατάξεων του Νόμου, από τους Καθ΄ ων η Αίτηση όσον αφορά τον τερματισμό των υπηρεσιών του σε περίπτωση που δεν αποδειχθεί ο πλεονασμός του που επικαλέστηκαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση ως λόγο απόλυσης του και (β) που να καταδεικνύει ότι (i) η υπογραφή της εν λόγω δήλωσης από τον Αιτητή έγινε με σκοπό να επηρεάσει τη σχέση του με τους Καθ΄ ων η αίτηση, και (ii) οι Καθ΄ ων η Αίτηση στη βάση της εν λόγω δήλωσης του Αιτητή ενήργησαν προς βλάβη της δικής τους θέσης (βλέπε Κάρμιος κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Αγγλίας κ.α.
(2006)1 (Β) ΑΑΔ σελ. 768, Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 Α ΑΑΔ 98 σελ. 103, «Απεμπόληση δικαιώματος (waiver) μπορεί να τεκμηριωθεί από τη συμπεριφορά του δικαιούχου μόνον εφόσον αυτή υποδηλώνει αναμφισβήτητα (unequivocally) εγκατάλειψη του δικαιώματος»). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση για το ποσό των €905,31 (€50.297,28 - €49.391,97) ως αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησης του. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στον Αιτητή μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Όμως οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρούσα περίπτωση έχουν ήδη καταβάλει στον Αιτητή πολύ μεγαλύτερο ποσό από αυτό των απολαβών του ενός χρόνου. Κρίνουμε ότι το Ταμείο θα πρέπει να καταβάλει στον Αιτητή μόνο το υπόλοιπο ποσό από αυτό που υπολείπεται του ποσού που επιδικάστηκε από το Δικαστήριο. Διαφορετική αντιμετώπιση του εν λόγω θέματος από το Δικαστήριο, θα οδηγούσε σε επιπλέον πληρωμή του Αιτητή ως αποζημιώσεις για τον τερματισμό της εργοδότησης του. Δηλαδή ο Αιτητής θα έπαιρνε ως αποζημιώσεις μεγαλύτερο ποσό από αυτό που καθόρισε το Δικαστήριο ως δίκαιη και εύλογη αποζημίωση (βλέπε την απόφαση Μουζούρης (πιο πάνω) αναφορικά με την αρχή ότι δεν πρέπει ένας να αποζημιώνεται δύο φορές). Κατά συνέπεια παρόλο που εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση για το ποσό των €905,31 ως αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο και παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν υποχρεούνται να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό προς τον Αιτητή, ενώ το Ταμείο θα πρέπει να καταβάλει στον Αιτητή το εν λόγω ποσό πλέον νόμιμους τόκους. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση το ποσό των €450,00 ως έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ................ Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............ (Υπ.) ............. Φ. Παπαθωμά, Μέλος Δ. Χριστοδούλου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Παράνομη απόλυση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο