Μιχάλη Κωνσταντίνου ν. CREAZIONE DI TERRA LTD, Αρ. Αίτησης: 369/08, 5 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2011:13 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ Ενώπιον: Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστή Χ. Ιωάννου } Αντ. Κωνσταντινίδου } Μελών Αρ. Αίτησης: 369/08 Μεταξύ: Μιχάλη Κωνσταντίνου Αιτητή και CREAZIONE DI TERRA LTD Καθ΄ ων η Αίτηση ---- Αίτηση ημερ. 9.3.2011 για τροποποίηση των Γενικών Λόγων του Έγγραφου Εμφανίσεως των Καθ΄ ων η Αίτηση Ημερομηνία: 5 Απριλίου, 2011 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή: κα Ανδρονίκου για κ. K. Χ΄΄ Κωστή Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Μ. Παναγίδης για κ. Μιχ. Βορκά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση εργατικής διαφοράς («η Αίτηση») είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και έχουν ως κύριο αντικείμενο των εργασιών τους την κατασκευή και συντήρηση πισίνων. Ο Αιτητής κατά πάντα ουσιώδη χρόνο απασχολείτο ως μισθωτός στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση. Με την Αίτηση του ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι την 1.8.2008 οι Καθ΄ ων η Αίτηση τερμάτισαν προφορικά την απασχόληση του σ΄ αυτούς χωρίς να του δώσουν κανένα λόγο και ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία οι Καθ΄ ων η Αίτηση οφείλαν να του καταβάλουν αμοιβή για υπερωριακή εργασία δυνάμει όρων της σύμβασης εργοδότησης του με τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου αξιώνει αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση, πληρωμή αντί προειδοποίησης και διάφορα ποσά ως οφειλόμενα δεδουλευμένα. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση με το Έγγραφο Εμφάνισης τους το οποίο καταχωρήθηκε στις 11.2.2009 απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις ισχυριζόμενοι ότι τερμάτισαν την υπηρεσία του Αιτητή για διάφορους λόγους που αφορούν την συμπεριφορά του Αιτητή και ότι για τα οφειλόμενα δεδουλευμένα προς τον Αιτητή υπήρξε σχετική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για τη διευθέτηση τους. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στις 9.3.2011 καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αιτούνται την τροποποίηση των Γενικών Λόγων του Έγγραφου Εμφανίσεως τους ως ακολούθως: «
- Διά της διαγραφής και αντικατάστασης στην παράγραφο 2 της ημερομηνίας 1/8/2008 με την ημερομηνία 24/7/
- Διά της διαγραφής και αντικατάστασης των υποπαραγράφων 4(α), (β), (γ) και (δ) με τις ακόλουθες νέες υποπαραγράφους 4(α), (β), (γ) και (δ). «(α) Κατά την 25/7/2008 ο Αιτητής και οι δύο άλλοι συναδέλφοι του, παρέλειψε να προσέλθει στην εργασία του. (β) Στις αλεπάλληλες κλήσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση, ο Αιτητής απάντησε εκβιαστικά σ΄ αυτούς πως για να προσέλθει για ολοκλήρωση συγκεκριμένης εργασίας που ευρίσκετο σε εξέλιξη στις Πλάτρες ήθελε να δουλέψει υπερωριακά κατά το Σαββατοκυρίακο. (γ) Με την εμπλοκή των συντεχνιών τελικά ο Αιτητής μετέβη περί το μεσημέρι της 25/7/2008 στις Πλάτρες, για να επιστρέψει όμως εγκαταλείποντας την εργασία του και αφού είχε προκαλέσει ζημιές στο έργο και ειδικά στην υπό εκτέλεση πισίνα. (δ) Πέραν των ζημιών στην υπό εκτέλεση πισίνα ο Αιτητής προκάλεσε πρόσθετες ζημιές σε περιουσιακά στοιχεία των Καθ΄ ων η Αίτηση, ως επίσης χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο των Καθ΄ ων η Αίτηση για διεκπεραίωση άλλων δικών του εργασιών.» Διά της διαγραφής και αντικατάστασης από την παράγραφο 5 της ημερομηνίας 1/8/2008 με την ημερομηνία 24/7/2008.» Η αίτηση βασίζεται στους Κανονισμούς 12 και 17 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, στις Δ.25 Θ.1-5 και Δ.48 Θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη γενική πρακτική και στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Οι λόγοι πάνω στους οποίους βασίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Λοϊζου Χ΄΄ Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, που συνοδεύει την αίτηση και οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι: «
- Ένεκα λάθους και παραλείψεων των προηγουμένων δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση αυτοί έθεσαν λανθασμένα στοιχεία και γεγονότα στους Γενικούς Λόγους αμφισβήτησης της Αίτησης του Αιτητή.
- Ως με πληροφορεί η κα Ελένη Αριστοδήμου διευθύντρια των Καθ΄ ων η Αίτηση που ευρίσκεται στην Αθήνα, για τούτο και δεν μπορούσε η ίδια να ορκισθεί, είχε παραθέσει τα γεγονότα της υπόθεσης στους προηγούμενους δικηγόρους της από τις 9/2/2009, πλην όμως αυτοί παρέλειψαν προφανώς λόγω λάθους να τα θέσουν σωστά στους λόγους αμφισβήτησης της Αίτησης του Αιτητή. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α αντίγραφο τηλεμοιοτύπου με το οποίο δόθησαν ξεκάθαρα τα γεγονότα στους προηγούμενους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση.
- Με τον διορισμό των νέων δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση και κατά την προετοιμασία της ακρόασης της Αίτησης αυτοί διαπίστωσαν την αναγκαιότητα διόρθωσης των λαθών τα οποία είναι σημαντικά ώστε το σεβαστό δικαστήριο να δύναται να αποδώσει δικαιοσύνη.
- Η παρούσα αίτησης γίνεται καλόπιστα, ο δε Αιτητής δεν πρόκειται να υποστεί καμιά ζημιά που να μην μπορεί να καλυφθεί με τα έξοδα της Αίτησης που θα του επιδικασθούν.» Ο Αιτητής καταχώρησε ένσταση σύμφωνα με τον Τύπο 7 όπως προβλέπεται στον Καν.12
(4)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999-2000 («ο Κανονισμός»). Ως λόγοι ένστασης και γεγονότα που δικαιολογούν τους λόγους προβάλλονται στην ένσταση τα ακόλουθα: «(α) Η Αίτηση δεν υποβάλλεται καλόπιστα από τους Καθ΄ ων η Αίτηση αλλά έχει σαν μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας κατά παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. (β) Η Αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη υπό τις περιστάσεις καθυστέρηση και η οποία δεν δικαιολογείται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα ο κ. Λοϊζος Χ΄΄ Δημητρίου στην παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης του ισχυρίζεται λάθη και παραλείψεις των προηγούμενων δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση χωρίς όμως να δίνει καμία εξήγηση γιατί το όλο θέμα δεν εγέρθηκε σε προηγούμενο στάδιο λαμβανομένων υπ΄ όψη του γεγονότος ότι η αλλαγή δικηγόρου έγινε από τις 27.09.
- (γ) Η καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης θα προκαλέσει καθυστέρηση στην ακρόαση της Αίτησης σε βαθμό που ο Αιτητής θα υποστεί ζημιά, η οποία δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. (δ) Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη ή/και αδόκιμη καθ΄ ότι ο Ενόρκως Δηλών δεν είναι το αρμόδιο πρόσωπο να υποστηρίζει με Ένορκη Δήλωση την παρούσα ενδιάμεση Αίτηση» . Αγορεύσεις Κατά την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις για υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους με αναφορά σε νομολογία σε σχέση με τις εφαρμοστέες αρχές και δεν ζητήθηκε αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Ο συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση στην αγόρευση του ισχυρίστηκε ότι ως εξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η τροποποίηση είναι αναγκαία για να διορθώσει λάθος στα δικόγραφα. Τυχόν έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων δεν πρόκειται να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην πλευρά του Αιτητή η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων. Η υπό εξέταση αίτηση δεν υποβάλλεται κακόπιστα και ούτε έχει ως σκοπό την κατάχρηση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με τη νομολογία καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης δεν είναι μοιραία ως προς την τύχη της αίτησης. Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ένστασης υποστήριξε ότι δεν ευσταθεί καθ΄ ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δίδεται πλήρης επεξήγηση γιατί η εν λόγω ένορκη δήλωση δεν γίνεται από τη διευθύντρια των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η συνήγορος του Αιτητή ισχυρίστηκε ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω της καθυστέρησης στην υποβολή της. Στην υπό εξέταση περίπτωση οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενώ επικαλούνται ότι με το διορισμό των νέων δικηγόρων κατά την προετοιμασία της ακρόασης της αίτησης διαπίστωσαν την ανάγκη διόρθωσης λαθών στο δικόγραφο τους ώστε το Δικαστήριο να δύναται να αποδώσει δικαιοσύνη, δεν παρέχουν εξηγήσεις γιατί δεν εντόπισαν οι ίδιοι τα εν λόγω λάθη προηγουμένως: (α) αφού τα εν λόγω γεγονότα ήταν γεγονότα τα οποία γνώριζαν από πριν και (β) αφού η αλλαγή δικηγόρου έγινε στις 27.09.2010 και η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 17.11.
- Αυτό καταδεικνύει κατά την κα Χ΄΄ Κωστή ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν τη δυνατότητα να προβούν στην αιτούμενη τροποποίηση σε προγενέστερο στάδιο αλλά παρέλειψαν να το πράξουν. Περαιτέρω οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν δικαιολογούν με οποιοδήποτε τρόπο την καθυστέρηση τους να καταχωρήσουν νωρίτερα αίτηση για τροποποίηση. Ήταν η θέση της κας Χ΄΄ Κωστή ότι τα γεγονότα της υπόθεσης αποκαλύπτουν ότι η πρόθεση των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι η κωλυσιεργία και ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν την αίτηση κακόπιστα. Ακόμη υποστήριξε ότι η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν εξειδικεύεται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Τέλος σημειώνει ότι η αίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι παράτυπη καθ΄ ότι δεν είναι σύμφωνη με τον Καν.12
(1)του Κανονισμού. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τον Καν.17 του Κανονισμού: «Για οποιοδήποτε ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον παρόντα κανονισμό για την ακολουθητέα διαδικασία και λαμβανομένου πάντοτε υπόψη του συνοπτικού χαρακτήρα της διαδικασίας που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό θα εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών, οι σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού». Επειδή αναφορικά με το υπό εξέταση θέμα δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στους Κανονισμούς, οι θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα διαδικασία. Η Δ.25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τ΄ ακόλουθα: «The Court or a Judge may, an any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». Η τροποποίηση δικογράφων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας νοουμένου ότι συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν τίθεται ενώπιον του αίτημα για τροποποίηση δικογράφου υπήρξε αντικείμενο πληθώρας αποφάσεων τόσο των Αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου. Σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ο χρόνος και το στάδιο που υποβάλλεται το αίτημα για τροποποίηση, η δυνατότητα που είχε το αιτών μέρος για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, η παροχή δυνατότητας σε κάθε διάδικο να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των πραγματικών διαφορών των διαδίκων. Οι εν λόγω παράγοντες ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης έχουν ποικίλλουσα βαρύτητα (βλέπε: Αθηνόδωρος Βασιλειάδης κ.α. ν. Πετρολίνα Λτδ
(1994)1 ΑΑΔ 16, Αstor Manufacturing & Exporting Co κ.α. ν. A. G. Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.α.
(1983)[1] 1 ΑΑΔ 726). Στο Annual Practice 1958 στη σελ. 621 αναφέρεται επιγραμματικά ο γενικός κανόνας αναφορικά με τις τροποποιήσεις δικογράφων: «As a general rule either party is allowed to make any such amendment as is reasonably necessary for the due presentation of his case, on payment of the costs of and occasioned by the amendment, provided there has been no undue delay on his part, and provided also the amendment will not injure or affect any vested rights of his opponent. But if the application be made mala fide, or if the proposed amendment will cause undue delay, or will in any other way unfairly prejudice the other party, or is irrelevant or useless or would raise merely a technical point, leave to amend will be refused».. Η σύγχρονη τάση όπως ξεπροβάλλει από τη νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όπου αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα αφού θεμελιακή αρχή της εν λόγω νομολογίας είναι ότι η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της διαφοράς. (Βλέπε Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ 934), Federal Bank of Lebanon v. Ν. Σιακόλα
(1998)1 (Ε) Α.Α.Δ. 44). Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που (α) η αιτούμενη τροποποίηση ζητείται κακόπιστα από τον αιτητή (Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 11), Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 (Ε) ΑΑΔ 704) και (β) οι προτεινόμενες τροποποιήσεις μεταβάλλουν πλήρως τη φύση και τη βάση της αξίωσης (Τσαγκάρη ν. Γαβριηλίδου
(2002)1 (Α) ΑΑΔ 156)). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα (πιο πάνω) στη σελ. 52 υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο το απόσπασμα της απόφασης του Δικαστή Bowen στην Αγγλική υπόθεση Cropper v. Smith [1884] 26 Ch. D. 700: «. I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favour or grace . . It seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else in the case is a matter of right». Στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 33 τέθηκαν οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αίτηση τροποποίησης. Στη σελίδα 36 αναφέρονται τα πιο πάνω: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
(1)H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 AAΔ 162 στη σελ. 164 σημειώνεται: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο κυρίαρχος παράγων ο οποίος διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφου. Πολλοί παράγοντες επενεργούν στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Ο πρώτος είναι ότι είναι επιθυμητό, όλες οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων, οι οποίες αναφέρονται στα επίδικα θέματα, να επιλύονται διεξοδικά στην ίδια διαδικασία. Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο, είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». Αναφορικά με τον χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση παραπέμπουμε στο απόσπασμα στη σελ. 707 στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Αζά (πιο πάνω) όπου τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd [1988] 1 All E.R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence." Στην απόφαση Astor Manufacturing and Exporting Co και άλλων ν. Α.G. Leventis (Nigeria) Ltd κ.α. (πιο πάνω) λέχθηκε ότι ενώ ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Σημειώνουμε ότι τυχόν καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης θα πρέπει να εξετάζεται με την έννοια όχι αφ΄ εαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για τροποποίηση (Βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd ν. Α. Πελεκάνου
(2001)1 AAΔ 2075). Στο σύγγραμμα Annual Practice 1958 στη σελ. 624 γίνεται αναφορά στις νομικές αρχές που διέπουν την τροποποίηση πριν την έναρξη της υπόθεσης όπως ισχύει στην προκείμενη περίπτωση. Πιο συγκεκριμένα αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «Before the Hearing - Leave is readily granted, on payment of the costs occasioned, unless the opponent will be placed in a worse position, than he would have been if the amended pleading had been delivered in the first instance (Steward v. North Metropolitan Tramways Co., 16 QB D.556), or some injury caused to him for which he cannot be compensated by payment of costs...». Έχοντας υπόψη μας τις πιο πάνω αρχές θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε την αίτηση λαμβάνοντας υπόψη μας τους λόγους ένστασης του Αιτητή οι οποίοι ουσιαστικά αφορούν το ότι η αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση η οποία δεν δικαιολογείται, ότι η εν λόγω καθυστέρηση θα προκαλέσει καθυστέρηση στην ακρόαση της Αίτησης σε βαθμό που ο Αιτητής θα υποστεί ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων και ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ενεργούν καλόπιστα με την υποβολή της υπό εξέταση αίτησης και ότι η αίτηση είναι παράτυπη καθ΄ ότι ο ενόρκως δηλών δεν είναι αρμόδιο πρόσωπο. Προτού προχωρήσουμε στην εξέταση των πιο πάνω λόγων ένστασης, σημειώνουμε ότι η δικηγόρος του Αιτητή προέβαλε με την αγόρευση της τον ισχυρισμό ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι παράτυπη καθ΄ ότι δεν είναι σύμφωνη με τον Καν.12
(1)του Κανονισμού και τον Τύπο 6 που προβλέπεται στον εν λόγω Κανονισμό. Παρατηρούμε ότι τέτοιος λόγος ένστασης δεν περιέχεται στους λόγους ένστασης του Αιτητή και εγέρθηκε πρώτη φορά με την αγόρευση της δικηγόρου του Αιτητή στο στάδιο της ακρόασης. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την εν λόγω θέση για να αποφανθεί κατά πόσο η εν λόγω θέση ευσταθεί ή όχι. Αναφορικά με το λόγο ένστασης ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης είναι αντικανονική καθ΄ ότι ο ενόρκως δηλών δεν είναι το αρμόδιο πρόσωπο για να ορκισθεί προς υποστήριξη της αίτησης, παρατηρούμε ότι ο κ. Χ΄΄ Δημητρίου στην ένορκη δήλωση του δηλώνει σαφώς την πηγή της πληροφόρησης του, την εξουσιοδότηση του καθώς και την κατοχή εγγράφων που του δίνουν δυνατότητα γνώσης. Επίσης εξηγεί γιατί ορκίστηκε αυτός και όχι η διευθύντρια των Καθ΄ ων η αίτηση. Στην υπό εξέταση περίπτωση με βάση: (α) τη φύση της αίτησης ως ενδιάμεσης και υπό το φως ότι σε τέτοιες διαδικασίες δυνάμει των διατάξεων των Δ.48 και Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επιτρέπεται εξ ακοής μαρτυρία εφ΄ όσον αποκαλύπτονται οι πηγές πληροφόρησης και (β) την εξήγηση ότι η διευθύντρια των Καθ΄ ων η Αίτηση διαμένει στο εξωτερικό και δεν μπορούσε να έρθει στην Κύπρο να ορκισθεί, κρίνουμε ότι η ένορκη δήλωση είναι έγκυρη και καθ΄ όλα κανονική (Bλέπε: Πολ. Εφέσεις 130/09 και 131/09 Ο. Rybolovlev v. E. Rybolovleva ημερ. 29.1.2010). Κατά συνέπεια ο σχετικός λόγος ένστασης δεν μπορεί να ευσταθήσει. Επί της ουσίας, εξετάζοντας με προσοχή τα όσα ζητούνται στην αίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση και τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, διαπιστώνουμε ότι τα όσα αναφέρονται στην Έγγραφο Εμφάνιση των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ανταποκρίνονται στην εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση για τα επίδικα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λόγω λάθους και παραλείψεων των προηγούμενων δικηγόρων του και ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την υπό εξέταση αίτηση επιζητούν όπως διορθώσουν τις εν λόγω αναφορές και τους δοθεί η ευκαιρία όπως παρουσιάσουν στο Δικαστήριο την ορθή, σύμφωνα με τις θέσεις τους, εικόνα των επίδικων γεγονότων. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία αφού για να παρουσιάσουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση σχετική μαρτυρία προς υποστήριξη και τεκμηρίωση των θέσεων τους για τα επίδικα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης οι εν λόγω θέσεις τους θα πρέπει να είναι δικογραφημένες. Παρατηρούμε ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις οι Καθ΄ ων η Αίτηση επιδιώκουν να διαγράψουν τους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στο Έγγραφο Εμφάνισης τους και να εισάξουν νέους διαφορετικούς ισχυρισμούς σχετικά με τον τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητή. Στο Annual Practice 1958 στη σελ. 624 σημειώνεται ότι πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας μπορεί ο εναγόμενος να ζητήσει την τροποποίηση της υπεράσπισης του με την εισαγωγή μιας νέας υπεράσπισης. Στο σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings, 12th Edition, στη σελ. 131 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «Although the court will not refuse to allow an amendment simply because it will introduce a new case or a new ground of defence, yet leave will be refused where the amendment would change the action into one of a substantially different character which could one conveniently be made the subject of a fresh action». (Βλέπε επίσης Annual Practice 1958 σελ. 627, Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ 426). Δεν θεωρούμε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιθυμούν να εισάξουν νέες υπερασπίσεις που μεταβάλλουν τόσο ριζικά το νομικό και πραγματικό πλαίσιο της υπόθεσης σε σημείο που η εν λόγω διαφορά να μετατρέπεται σε διαφορετικής φύσεως διαφορά. Επίδικο θέμα είναι οι συνθήκες τερματισμού της εργασιακής σχέσης μεταξύ των διαδίκων και αν εγκριθούν οι αιτούμενες τροποποιήσεις το επίδικο θέμα θα παραμείνει το ίδιο. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβλήθηκε το αίτημα παρατηρούμε ότι η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε 2 χρόνια μετά την καταχώρηση του Έγγραφου Εμφάνισης των Καθ΄ ων η Αίτηση και 5½ μήνες μετά το διορισμό των νέων δικηγόρων τους. Επίσης υποβλήθηκε 4½ μήνες μετά την πρώτη φορά που ήταν ορισμένη για πρώτη φορά για ακρόαση μετά το διορισμό των νέων δικηγόρων τους. Ο λόγος που αναφέρουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε όταν οι νέοι δικηγόροι των Καθ΄ ων η Αίτηση διαπίστωσαν κατά την προετοιμασία της ακρόασης της Αίτησης ότι οι προηγούμενοι δικηγόροι δεν έθεσαν ορθά τα γεγονότα της υπόθεσης στο Έγγραφο Εμφάνισης τους. Έχοντας αυτά κατά νου, φαίνεται ότι η αιτούμενη τροποποίηση ήταν δυνατό να γινόταν νωρίτερα. Επομένως σημειώνουμε ότι παρατηρείται κάποια καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Παρόλο που δεν δίδεται καμία αιτιολογία για τη σχετική καθυστέρηση που υπέδειξαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση στο να καταχωρήσουν την υπό εξέταση αίτηση δεδομένου ότι: 1) σκοπός (α) της αιτούμενης τροποποίησης είναι να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά επίδικα γεγονότα που αφορούν την μεταξύ των μερών εργατική διαφορά και (β) του Δικαστηρίου δεν είναι για να τιμωρεί για όποια λάθη γίνονται στο χειρισμό της υπόθεσης αλλά να αποφασίζει με βάση τα δικαιώματα των διαδίκων μερών, 2) σ΄ αυτό το στάδιο της διαδικασίας δηλαδή προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, με την έγκριση της αίτησης δεν θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα του Αιτητή (o Αιτητής δεν απέδειξε ότι με την έγκριση της τροποποίησης θα βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση από πλευράς θεμελίωσης και απόδειξης των ισχυρισμών του από το ότι θα ήταν αν το τροποποιημένο δικόγραφο των Καθ΄ ων η Αίτηση του επιδίδετο εξ αρχής) και οποιαδήποτε καθυστέρηση στη διαδικασία η οποία μπορεί να προκληθεί, αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων καθ΄ ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί τόσο μεγάλη που να εκφεύγει της επιταγής του άρθρου 30 του Συντάγματος για σύντομη εκδίκαση των υποθέσεων,
(3)δεν διαπιστώσαμε οποιαδήποτε κακοπιστία από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση (δεν διαφαίνεται ότι με την υπό εξέταση αίτηση ζητούνται τροποποιήσεις που δεν είναι αληθείς ή που είναι εντελώς αβάσιμες εντός του πλέγματος των διαφορών των διαδίκων μερών όπως παρουσιάζεται μέσα από τα δικόγραφα και κανένα στοιχείο τέθηκε ενώπιον μας που να καταδεικνύει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την υποβολή της υπό εξέταση αίτησης ενήργησαν κακόπιστα ή με σκοπό να εξαπατήσουν την πλευρά του Αιτητή),
(4)δεν διαπιστώνουμε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν οποιαδήποτε πρόθεση για καθυστέρηση της διαδικασίας με την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης,
(5)η σύγχρονη τάση είναι υπέρ έγκρισης τέτοιων αιτημάτων ακόμα και στις περιπτώσεις αμέλειας ή λάθους ή καθυστέρησης, κρίνουμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης διατάγματος τροποποίησης. Ως εκ τούτου η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης των γενικών λόγων του Έγγραφου Εμφάνισης των Καθ΄ ων η Αίτηση ως οι υποπαράγραφοι 1, 2 και 3 της παραγράφου Α της αίτησης τροποποίησης ημερ. 9.3.11. Τροποποιημένοι Γενικοί Λόγοι Έγγραφου Εμφάνισης να καταχωρηθούν εντός 10 ημερών από σήμερα. Τόσο τα έξοδα της αίτησης τροποποίησης όσο και αυτά που θα απωλεσθούν λόγω της τροποποίησης, θα είναι σε βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση (Αιτητές στην υπό εξέταση αίτηση) και προς όφελος του Αιτητή (Καθ΄ ου η Αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση) όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............... (Υπ.) ................ Χ. Ιωάννου, Μέλος Αντ. Κωνσταντινίδου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΟ Subject: Industrial/Interim (Αναφορά: Αίτηση Τροποποίησης) [1] Στις σελίδες 730-731 της εν λόγω απόφασης σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «To ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο