ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΤΙΕΡΗ ν. AMVACO TRANSPORT LTD, Αρ. Αίτησης: 518/10, 23 Ιουνίου, 2011

(1)του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Κανονισμός») παρέλειψαν να καταχωρήσουν έγγραφο εμφάνιση. Το Δικαστήριο ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει ο Κανονισμός 9

(4)του Κανονισμού προχώρησε στην ακρόαση της υπόθεσης στην απουσία των Καθ΄ ων η Αίτηση στις 23.6.

1. Ενώπιον μας τέθηκε μόνο η μαρτυρία του Αιτητή με ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 23.6.2011 η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδεχόμαστε. Με βάση τη μαρτυρία του Αιτητή διαπιστώνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση ως μεταφορέας-οδηγός τον Αύγουστο του
2. Τον Δεκέμβριο του 2009 ο Αιτητής μετά από έρευνα στο γραφείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων διαπίστωσε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν του κατέβαλλαν τις σχετικές εισφορές για την απασχόληση του. Ζήτησε εξηγήσεις από τους Καθ΄ ων η Αίτηση αναφορικά με το εν λόγω θέμα και αξίωσε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση όπως καταθέσουν στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων όλες τις εισφορές που αφορούν την εργοδότηση του σ΄ αυτούς από την ημερομηνία πρόσληψης του. Στις 22.12.2009 οι Καθ΄ ων η Αίτηση τον πληροφόρησαν ότι δεν χρειάζονται τις υπηρεσίες του και τον απέλυσαν χωρίς να του δώσουν οποιαδήποτε δικαιολογία και προειδοποίηση. Κατά την απόλυση του ο εβδομαδιαίος μισθός του ανερχόταν σε €
3. Καθ΄ όλη την περίοδο της εργοδότησης του οι Καθ΄ ων η Αίτηση του κατέβαλλαν 13ο μισθό ως επίσης και δύο εβδομαδιαίους μισθούς κατά την περίοδο του Πάσχα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω γεγονότα και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας από την πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση για αντίκρουση του νόμιμου τεκμηρίου του άρθρου 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 24/67 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») με το οποίο ο τερματισμός των υπηρεσιών ενός εργοδοτούμενου τεκμαίρεται ότι δεν έγινε νόμιμα για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου μέχρι αποδείξεως του εναντίου από την πλευρά του εργοδότη, κρίνουμε ότι ο τερματισμός των υπηρεσιών του Αιτητή από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στις 22.12.2009 ήταν αδικαιολόγητος και παράνομος και ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Νόμου. Η παράγραφος 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, προβλέπει ότι το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό αποζημίωσης που θα επιδικαστεί. Το Δικαστήριο, κατά τον υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης οφείλει να λάβει υπόψη την ηλικία, τα ημερομίσθια, τη διάρκεια της υπηρεσίας, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας και τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών και δεν μπορεί να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων. Στην παρούσα περίπτωση για σκοπούς του Νόμου, ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση για 3 έτη και ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του ανερχόταν σε €312,31 (€280,00 Χ 58 : 52). Λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του Αιτητή και την απουσία οποιασδήποτε συγκεκριμένης μαρτυρίας σχετικά με την ηλικία του Αιτητή, τις προσπάθειες που έκανε ο Αιτητής για εξεύρεση άλλης εργασίας και για την οποιαδήποτε απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του Αιτητή, κρίνουμε ότι ο Αιτητής σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησής του, δικαιούται σε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 6 εβδομάδων, ήτοι, €1.873,86. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(δ) του Νόμου ο Αιτητής, σύμφωνα με την πιο πάνω περίοδο απασχόλησης του, δικαιούται σε πληρωμή αντί προειδοποίησης απολαβών 5 εβδομάδων, ήτοι ποσό €1.561,

1. Περαιτέρω ο Αιτητής με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης δικαιούται το ποσό των €1.120 (4 Χ €280) ως οφειλόμενο 13ο μισθό για το έτος 2009 ως αυτοτελή αξίωση που απορρέει από τη σύμβαση εργασίας του σύμφωνα με το άρθρο 12(ε) του περί Ετησίων Αδειών Μετ΄ Απολαβών Νόμου 8/67 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Όσον αφορά την αξίωση του Αιτητή για το δώρο του Πάσχα παρατηρούμε ότι δεν τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την πλευρά του Αιτητή που να καταδεικνύει ότι με βάση τη σύμβαση εργασίας του σε περίπτωση που δεν εργαζόταν στους Καθ΄ ων η Αίτηση κατά την περίοδο του Πάσχα θα δικαιούτο ανάλογη αναλογία για το φιλοδώρημα του Πάσχα για την περίοδο της σχετικής χρονιάς που εργάστηκε. Όσον αφορά την αξίωση του Αιτητή για καταβολή της διαφοράς των εισφορών για την εργοδότηση του στο Ταμείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων η δικηγόρος του κατά την ακροαματική διαδικασία απέσυρε την εν λόγω αξίωση. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση για τα πιο κάτω ποσά: Α) €1.873,86 ως αποζημιώσεις για αδικαιολόγητη και παράνομη απόλυση του, Β) €1.561,55 ως πληρωμή αντί προειδοποίησης, και Γ) €1.120 ως αναλογία 13ου μισθού για το έτος
2. ήτοι σύνολο €4.555,41 με νόμιμο τόκο. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση €450,00 ως δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. (Υπ.) ................ Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............ (Υπ.) ............. Θ. Ανθούσης, Μέλος Γ. Ιωάννου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Industrial/Final (Αναφορά:Παράνομη Απόλυση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο