Πέτρος Σαχπαζίδης ν. AVANTI HOTELS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 303/09, 27 Μαΐου, 2011

(1)του Νόμου, «.ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν των Άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτούμενου. Στην παρούσα περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (ε) και (στ) του Άρθρου 5 του Νόμου. Ειδικά, η Εργοδότρια Εταιρεία, θα πρέπει να αποδείξει ότι με βάση τους λόγους που προβάλλει στην έγγραφο εμφάνιση της, ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης. Για να αποσείσει το βάρος απόδειξης η Εργοδότρια Εταιρεία προσκόμισε τη μαρτυρία του κ. Χρίστου Παλά, Διευθύνοντα Συμβούλου της Εργοδότριας Εταιρείας και του κ. Δημήτρη Διονυσίου, υπαλλήλου της Εργοδότριας Εταιρείας, (ελεγκτή τροφίμων και ποτών (Food and Beverage Controller) στο ξενοδοχείο «Avanti»). Ο Αιτητής για να υποστηρίξει το αίτημα του πρόσφερε μόνο τη δική του μαρτυρία. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιον μας υπάρχει η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνουμε σκόπιμο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Παραδεκτά γεγονότα Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά και / ή ως μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα την Πάφο και ασχολείται με τη διαχείριση ξενοδοχείων και τουριστικών καταλυμάτων. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η Εργοδότρια Εταιρεία διαχειριζόταν το ξενοδοχείο «Avanti» και το τουριστικό χωριό «Avanti Village». Ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως bar waiter από τις 20.3.2002 μέχρι και τις 9.6.2009, ημερομηνία κατά την οποία τερματίστηκε η απασχόληση του άμεσα χωρίς προειδοποίηση από τον διευθυντή του ξενοδοχείου, κ. Σάββα Παυλικκά (προφορικώς ) κατά τις 6.30 μ.μ. Η απόλυση του Αιτητή επήλθε μετά από ένα επεισόδιο που έλαβε χώρα στο γραφείο του κ. Παλά στις 9.6.2009 γύρω στις 12:00 μ.μ. . Οι λόγοι τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή γνωστοποιήθηκαν σε αυτόν με επιστολή της Εργοδότριας Εταιρείας ημερομηνίας 12.6.2009 (Τεκμήριο 1), το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο: «Κύριο Πέτρο Σακτασίδη 12 Ιουνίου 2009 Κύριε ΘΕΜΑ: ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ Με την παρούσα επιστολή σας πληροφορούμε ότι τερματίζουμε την εργοδότηση σας ως Bar Waiter λόγω του σοβαρού παραπτώματος που έχετε διαπράξει στις 09/06/2009 στον χώρο της εργασίας σας κατά τον χρόνο άσκησης των καθηκόντων σας. Συγκεκριμένα, ενώ ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας που διαχειρίζεται το Ξενοδοχείο κος Χρίστος Παλάς σας κάλεσε στο Γραφείο του για να συζητήσετε κάποια θέματα που αφορούσαν την εργασία σας, μεταξύ άλλων φωνασκήσατε εναντίον του με προκλητική συμπεριφορά και απευθυνθήκατε προς αυτόν με προσβλητικό τρόπο και όταν σας ζήτησε να φύγετε από το γραφείο του τον βρίσατε με την λέξη «Αϊσιχτιρ» στην παρουσία μάρτυρα. Τέτοιου είδους απρεπής συμπεριφορά είναι επιεικώς απαράδεκτη και τόσο σοβαρής μορφής ώστε η σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου δεν μπορεί να συνεχιστεί. Έχοντας διερευνήσει το όλο θέμα και αφού είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και την δική σας εκδοχή των γεγονότων και παραδεχθήκατε την πιο πάνω συμπεριφορά και ζητήσατε να απολογηθείτε, θεωρούμε ότι τέτοιου είδους συμπεριφορά δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή και τερματίζουμε άμεσα την εργοδότηση σας χωρίς άλλη προειδοποίηση». Οι απολαβές του Αιτητή κατά το χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του ανέρχονταν για σκοπούς του Νόμου σε €212,00 εβδομαδιαίως. Τον Ιούνιο του 2009 ο Αιτητής εργαζόταν ως μπάρμαν στο μπαρ που βρίσκεται στην πλατεία του τουριστικού χωριού «Avanti Village». Κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του Αιτητή στην Εργοδότρια Εταιρεία δεν έγινε οποιαδήποτε παρατήρηση στον Αιτητή αναφορικά με τη συμπεριφορά του ως εργοδοτούμενος. Μαρτυρία - Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο κ. Παλάς καταθέτοντας ανέφερε ότι αφού πληροφορήθηκε από τον διευθυντή του ξενοδοχείου και του τουριστικού χωριού ότι ο Αιτητής ήθελε να αγοράσει/ενοικιάσει την επιχείρηση του μπαρ όπου δούλευε, κάλεσε τον Αιτητή στο γραφείο του στις 9.6.09 για να διαπιστώσει για ποιο λόγο ήθελε ο Αιτητής να αγοράσει/ενοικιάσει την εν λόγω επιχείρηση η οποία δεν είχε μεγάλο «τζίρο» και «τα έσοδα της δεν ήταν ικανοποιητικά». Ο Αιτητής δεν αρνήθηκε ότι ενδιαφερόταν να αγοράσει την επιχείρηση του μπαρ. Όταν τον ρώτησε πόσα θα έδινε για ενοίκιο του μπαρ, ο Αιτητής του απάντησε €3.000,00 το μήνα. Στη συνέχεια ρώτησε τον Αιτητή πως θα «βγάζει» αυτό το ποσό για το ενοίκιο αν ενοικίαζε το μπαρ αφού σύμφωνα με τα εισοδήματα που είχε το μπαρ δεν θα ήταν δυνατό να «βγάζει» τέτοια ποσά. Αυτός του απάντησε ότι όταν θα είναι δικό του το μπαρ, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι τότε αυτός ανέφερε στον Αιτητή ότι το εν λόγω μπαρ δεν είναι προς ενοικίαση καθ΄ ότι αποτελεί μέρος του ξενοδοχείου και ότι αυτός θα πρέπει να καταβάλει την ίδια προσπάθεια για να αυξήσει τις εισπράξεις του μπαρ είτε είναι δικό του το μπαρ είτε της Εργοδότριας Εταιρεία και ότι ως υπάλληλος της Εργοδότριας Εταιρείας για 7 χρόνια έπρεπε να βλέπει το μπαρ ως δικό του σημειώνοντας ότι επειδή εκείνο το μπαρ το επισκέπτονται και πελάτες που δεν διαμένουν στο ξενοδοχείο ή στο τουριστικό χωριό ο μπάρμαν παίζει μεγάλο ρόλο στην αύξηση των «τζίρων» της επιχείρησης και ως εκ τούτου να δει ο ίδιος τι θα μπορούσε να κάνει για να βοηθήσει να ανεβούν οι εισπράξεις του μπαρ. Ο κ. Παλάς ισχυρίστηκε ότι όταν ο Αιτητής κατάλαβε ότι δεν θα του ενοικιάζετο η επιχείρηση, άλλαξε ύφος και με προκλητικό τρόπο του είπε «εσύ φταίεις γιατί είσαι τσιγκούνης και δεν βάζεις άλλο προσωπικό». Αυτός, στη συνέχεια, του είπε να περάσει έξω από το γραφείο του αλλά ο Αιτητής αντί να φύγει, του είπε «έλα να με βγάλεις εσύ έξω». Ήταν η θέση του ότι ο κ. Διονυσίου, του οποίου το γραφείο είναι δίπλα από το δικό του, άκουσε τις φωνές του Αιτητή και ήρθε στο γραφείο του και με καλό τρόπο έπεισε τον Αιτητή να φύγει. Ο Αιτητής βγαίνοντας έξω γύρισε προς αυτόν και του είπε «Αϊσιχτήρ». Στη συνέχεια βγήκε έξω στην αυλή και πήγε στο παράθυρο του γραφείου του και από εκεί επανέλαβε την ίδια φράση. Ακολούθως κάλεσε τον κ. Παυλικκά και αφού του ανέφερε τι έγινε, του είπε ότι οι υπηρεσίες του Αιτητή πρέπει να τερματιστούν λόγω εξύβρισης του. Κατά την αντεξέταση του τόνισε ότι στις 9.6.09 κάλεσε τον Αιτητή στο γραφείο του για να μάθει γιατί ενδιαφερόταν να ενοικιάσει το μπαρ αφού το μπαρ δεν δούλευε «ικανοποιητικά» και να διαπιστώσει μήπως ο λόγος που δεν δούλευε το μπαρ οφειλόταν στο ότι ο Αιτητής ήθελε να το ενοικιάσει. Απέρριψε υποβολές της δικηγόρου του Αιτητή, ότι ο Αιτητής του είπε ότι δεν σκόπευε να ενοικιάσει την επιχείρηση του μπαρ και ότι αυτός ήταν που έβαλε τις φωνές στον Αιτητή προσβάλλοντας τον λέγοντας του «ποιος είσαι εσύ και θέλεις να ενοικιάσεις το μπαρ» και ότι ακολούθως του άνοιξε την πόρτα του γραφείου λέγοντας του να φύγει. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε ο Αιτητής του ζήτησε να απολογηθεί για τη συμπεριφορά του. Ο κ. Διονυσίου κατέθεσε ότι στις 9.6.09 ενώ βρισκόταν στο γραφείο του, άκουσε φασαρία στο γραφείο του κ. Παλά και γι΄ αυτό το λόγο μπήκε στο γραφείο του κ. Παλά όπου βρήκε τον Αιτητή να φωνάζει. Ισχυρίστηκε ότι είπε στον Αιτητή να μην φωνάζει και να βγει έξω. Ο Αιτητής φεύγοντας από το γραφείο του κ. Παλά γύρισε και είπε στον κ. Παλά «Αϊσιχτήρ» και όταν βγήκε έξω από το ξενοδοχείο πήγε στο παράθυρο του γραφείου του κ. Παλά και επανέλαβε την ίδια φράση. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ενώ ήταν στο γραφείο του άκουσε φωνές και θόρυβο από το γραφείο του κ. Παλά αλλά δεν μπορούσε να ξεχωρίσει ακριβώς τι έλεγε είτε ο Αιτητής είτε ο κ. Παλάς και ότι δεν θυμόταν τι άκουσε όταν άνοιξε την πόρτα του γραφείου του κ. Παλά. Όταν μπήκε στο γραφείο προσπάθησε να «ηρεμίσει την κατάσταση» λέγοντας στον Αιτητή να σταματήσει να φωνάζει γιατί δεν είναι σωστό «να φωνάζει στον κ. Παλά». Στη συνέχεια έβγαλε έξω τον Αιτητή από το γραφείο του κ. Παλά και του είπε να μείνει έξω. Απέρριψε την υποβολή που του έγινε ότι την πόρτα του γραφείου του κ. Παλά την άνοιξε ο ίδιος ο κ. Παλάς και όχι αυτός. Σύμφωνα με τον Αιτητή, στις 9.6.09 ο κ. Παλάς τον κάλεσε στο γραφείο του. Στη συνάντηση που είχε μαζί του κατά την εν λόγω ημερομηνία στο γραφείο του, ο κ. Παλάς τον ρώτησε αν ήθελε να ενοικιάσει το μπαρ στο οποίο εργαζόταν και άρχισε να τον «κατηγορά», να του φωνάζει λέγοντας του «εσύ είσαι άνθρωπος, ποιος είσαι εσύ να το ενοικιάσεις». Ήταν η θέση του ότι αυτός δεν είχε σκοπό να ενοικιάσει το μπαρ. Απλώς όταν ο διευθυντής του ξενοδοχείου του ανέφερε το θέμα της ενοικίασης του μπαρ αυτός του είπε ναι ότι θα το ενοικίαζε αλλά δεν το εννοούσε. Ισχυρίστηκε ότι αυτός κατά τη διάρκεια της συνάντησης παρέμεινε ήρεμος, δεν μίλησε καθόλου όταν του φώναζε ο κ. Παλάς ο οποίος ακολούθως άνοιξε την πόρτα του γραφείου και του είπε να φύγει χωρίς να του δώσει την ευκαιρία να του πει αυτός μια λέξη. Φεύγοντας του είπε απλώς ότι στα 7 χρόνια που εργάζεται κοντά του ήταν «αξιόπιστος» στα καθήκοντα του και δεν υπέπεσε σε κανένα παράπτωμα. Δεν ζήτησε να απολογηθεί στον κ. Παλά γιατί δεν υπήρχε λόγος αφού δεν τον εξύβρισε. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι ήταν ο κ. Παυλικκάς που είπε στον κ. Παλά ότι αυτός ενδιαφερόταν να ενοικιάσει το μπαρ. Τόνισε ότι στην πραγματικότητα δεν το εννοούσε αυτό που είπε στον κ. Παυλικκά. Σημείωσε ότι είπε στον κ. Παλά ότι όντως ανέφερε στον κ. Παυλικκά ότι θα ενοικίαζε το μπαρ αλλά δεν έχει σκοπό να κάνει κάτι τέτοιο γιατί είναι ένας απλός υπάλληλος και δεν βγάζει τόσα για να μπορεί να δίνει ενοίκιο για το μπαρ. Επέμενε ότι ο κ. Παλάς κατά τη διάρκεια της εν λόγω συνάντησης δεν τον άφησε να μιλήσει καθόλου παρόλο που προσπάθησε να του εξηγήσει. Ήταν η θέση του ότι ο κ. Διονυσίου ήρθε στο γραφείο του κ. Παλά όταν ο τελευταίος άνοιξε την πόρτα του γραφείου του και ότι ο κ. Διονυσίου ήταν παρών όταν του φώναζε ο κ. Παλάς. Το απόγευμα στις 9.6.09 πήγε κανονικά στην εργασία του η ώρα 4.30 μ.μ και κατά τις 6.00 μ.μ. ο κ. Παυλικκάς του είπε ότι απολύεται λόγω του επεισοδίου που έγινε το πρωί στο γραφείο του κ. Παλά . Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχουν δυο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές αναφορικά με το τι συνέβηκε στις 9.6.09 στο γραφείο του κ. Παλά. Ενώ η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής σε υπόδειξη του κ. Παλά ότι πρέπει να εργάζεται με τον ίδιο τρόπο είτε ως υπάλληλος είτε ως ιδιοκτήτης του μπαρ, απάντησε με αναίδεια και προκλητικό ύφος και όταν του ζήτησε ο κ. Παλάς να φύγει από το γραφείο του αυτός αρχικά αρνήθηκε και ακολούθως μετά από παρέμβαση του κ. Διονυσίου έφυγε βρίζοντας όμως τον κ. Παλά, o Αιτητής με τη δική του μαρτυρία ισχυρίζεται ότι ενώ εξήγησε στον κ. Παλά ότι δεν ενδιαφερόταν να ενοικιάσει το μπαρ, αυτός αντέδρασε φωνάζοντας και προσβάλλοντας τον και ακολούθως του ζήτησε να φύγει από το γραφείο του χωρίς να τον αφήσει να μιλήσει. Παρακολουθήσαμε με μεγάλη προσοχή τόσο τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας και τον Αιτητή να καταθέτουν ενώπιον μας . Προτού προχωρήσουμε με την αξιολόγηση της προφορικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μας σημειώνουμε ότι ενώ η Εργοδότρια Εταιρεία στο Τεκμήριο 1 προβάλλει τη θέση ότι στα πλαίσια διερεύνησης του επίδικου επεισοδίου ο Αιτητής παραδέχτηκε ότι εξύβρισε τον κ. Παλά και ότι ζήτησε να απολογηθεί για την ανάρμοστη συμπεριφορά που επέδειξε προς το πρόσωπο του κ. Παλά, δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία που να αποδεικνύει την εν λόγω θέση της. Σε αντίθεση με την εν λόγω θέση ο κ. Παλάς: (α) κατά την κυρίως εξέταση του είπε ότι ανέφερε στον κ. Παυλικκά το περιστατικό που έλαβε χώρα στο γραφείο του και του έδωσε οδηγίες να απολύσει τον Αιτητή και (β) κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο Αιτητής ουδέποτε του ζήτησε να του απολογηθεί για τη συμπεριφορά του. Τα πιο πάνω μας δημιουργούν αμφιβολίες αναφορικά με το αξιόπιστο της θέσης της Εργοδότριας Εταιρείας που περιέχεται στο Τεκμήριο 1. Συνακόλουθα η εν λόγω θέση της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ο Αιτητής παράδεχτηκε ότι εξύβρισε τον κ. Παλά δεν γίνεται αποδεχτή. Ο κ . Διονυσίου άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας μας δημιούργησε την εικόνα ότι προσπάθησε να θέσει στο Δικαστήριο τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τα βίωσε. Δεν παραγνωρίζουμε το στοιχείο ότι εργοδοτείται από την Εργοδότρια Εταιρεία αλλά το στοιχείο αυτό κρίνεται ως μη ικανοποιητικό για να απορριφθεί η μαρτυρία του ως αναξιόπιστη αφού δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του το οποίο μπορεί να αξιολογηθεί ως αντίφαση και κατά την κατάθεση του ο εν λόγω μάρτυρας ήταν απλός και φυσικός. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία του ότι (α) αφού άκουσε φωνές/ φασαρία στο γραφείο του κ. Παλά πήγε στο εν λόγω γραφείο και βρήκε τον Αιτητή να φωνάζει στον κ. Παλά, (β) είπε στον Αιτητή να μην φωνάζει στον κ. Παλά και του ζήτησε να βγει έξω από το γραφείο του κ. Παλά και (γ) ο Αιτητής φεύγοντας από το γραφείο εξύβρισε τον κ. Παλά με τη φράση «Αϊσιχτήρ» και όταν βγήκε έξω από το ξενοδοχείο πήγε στο παράθυρο του γραφείου του κ. Παλά και επανέλαβε την ίδια φράση. Σε ό,τι αφορά τον κ. Παλά έχουμε ικανοποιηθεί ότι ήταν ειλικρινής. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και ευθύτητα. Απαντούσε σε όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του άμεσα και χωρίς περιστροφές . Δεν παρατηρήσαμε σοβαρές αντιφάσεις στην εκδοχή που αυτός έδωσε. Περαιτέρω η μαρτυρία του αναφορικά με το τι συνέβηκε από την ώρα που εισήλθε ο κ. Διονυσίου στο γραφείο του υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του κ. Διονυσίου. Συνακόλουθα ο κ. Παλάς κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεχτή. Ο Αιτητής παρ΄ όλη την προσπάθεια να πείσει για την εκδοχή που παρουσίασε στο Δικαστήριο, δεν το έχει πετύχει. Μέσα από τη μαρτυρία του προβάλλουν στοιχεία τα οποία δημιουργούν σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή του. Πιο συγκεκριμένα, (α) Η θέση του Αιτητή ότι αφού είπε στον κ. Παλά ότι δεν είχε σκοπό να ενοικιάσει την επιχείρηση του μπαρ παρά το ότι σε μια συζήτηση που είχε με τον κ. Παυλικκά εξέφρασε το ενδιαφέρον του να ενοικιάσει την εν λόγω επιχείρηση, ο κ. Παλάς άρχισε να του φωνάζει προσβάλλοντας τον λέγοντας του ποιος είναι αυτός που θέλει να ενοικιάσει το μπαρ, δεν μας φαίνεται φυσιολογική και κατά τη γνώμη μας στερείται λογικότητας. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε για ποιο λόγο ο κ. Παλάς να κάνει τις εν λόγω αναφορές αφού ο Αιτητής του ξεκαθάρισε προηγουμένως ότι δεν είχε πρόθεση να ενοικιάσει την επιχείρηση. (β) Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι όταν άνοιξε την πόρτα ο κ. Παλάς και του είπε να φύγει, ήρθε ο κ. Δημητρίου και στην παρουσία του κ. Δημητρίου ο κ. Παλάς συνέχισε να του φωνάζει μη επιτρέποντας του να πει μια λέξη και ότι αυτός έφυγε χωρίς να πει τίποτα στην παρουσία του κ. Δημητρίου, έρχεται σε αντίφαση με τη θέση του ότι φεύγοντας από το γραφείο του κ. Παλά του είπε ότι για 7 χρόνια ήταν αξιόπιστος στα καθήκοντα του. Δεν βρίσκουμε πειστική την απάντηση που έδωσε όταν ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση του γι΄ αυτή την αντίφαση στις θέσεις του, ότι δηλαδή αυτήν την αναφορά την έκανε πριν να έρθει ο κ. Δημητρίου, καθ ΄ ότι καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του προέβαλλε τον ισχυρισμό ότι ο κ. Παλάς μέχρι που άνοιξε την πόρτα και του ζήτησε να φύγει δεν τον άφησε καθόλου να μιλήσει και ότι φεύγοντας από το γραφείο είπε μόνο ότι για 7 χρόνια ήταν αξιόπιστος στα καθήκοντα του. (γ) Μας φαίνεται παράδοξο που ο Αιτητής ενώ ισχυρίστηκε ότι ο κ. Παυλικκάς στις 9.6.09 του είπε ότι απολύεται εξαιτίας του συμβάντος που έγινε το πρωί, δεν διαμαρτυρήθηκε για την ενέργεια της Εργοδότριας Εταιρείας να τον απολύσει αφού δεν είπε κάτι στον κ. Παλά που θα μπορούσε να κριθεί ως μη πρέπον. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι οι θέσεις του αναφορικά με το τι του είπε ο κ. Παυλικκάς όταν τον απέλυσε ήταν συγκεχυμένες. Αρχικά ισχυρίστηκε ότι τον απέλυσαν χωρίς λόγο, ακολούθως διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ο κ. Παυλικκάς του είπε ότι απολύεται για το συμβάν που έγινε το πρωί και στη συνέχεια ανασκεύασε λέγοντας ότι του είπε ότι απόλυθηκε λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς προς τον κ. Παλά. (δ) Ενώ αρχικά ισχυρίστηκε με κάποια δόση ασάφειας ότι μετά το επεισόδιο εργάστηκε κανονικά την επόμενη μέρα μέχρι που ήρθε ο κ. Παυλικκάς και του είπε ότι τον απολύει και ότι στις 12.6.2009 πήρε την επιστολή απόλυσης του, κατά την αντέξεταση του παραδέχτηκε ότι στις 10.6.2009 και στις 11.6.2009 δεν εργάστηκε αφού απολύθηκε στις 9.6.2009 το απόγευμα. (ε) Η όλη στάση του Αιτητή κατά την ένορκη μαρτυρία του και ο τρόπος που έδινε μαρτυρία (ο Αιτητής δεν περιέγραφε με σαφήνεια και καθαρότητα τα επίδικα γεγονότα) μας άφησε την εντύπωση ότι ο Αιτητής δεν έθετε ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Για τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του Αιτητή δεν γίνεται αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως τέθηκαν ενώπιον μας με τη μαρτυρία του κ. Παλά και του κ. Διονυσίου την οποία παραθέσαμε πιο πάνω. Νομική Πτυχή Έχοντας υπόψη τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης θα πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσο η Εργοδότρια Εταιρεία νόμιμα και δικαιολογημένα τερμάτισε την απασχόληση του Αιτητή εντός των πλαισίων του Νόμου και των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία . Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης αναφέρονται περιοριστικά στο Άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: ............................ ............................ ............................ ............................ (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: .......................................................................................................................................................... (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητας της αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύναται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για το συγκεκριμένο λόγο. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη. (Βλέπε Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 ΑΑΔ 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,

(2004)1 Α ΑΑΔ 665, Galatariotis Telecommunications v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318). Σύμφωνα με τη νομολογία, η άμεση απόλυση ως δραστικό μέτρο θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. (Βλέπε: Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γιώργου Κόγια,

(2006)1 Β ΑΑΔ 1227, Kanika Developments Ltd ν. Λουκά

(2004)1 A.A.Δ. 603). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον άμεσο και χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτούμενου (Αναστασία Κασάπη ν. Technoplastics Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 919). Όπως έχει τονιστεί στη νομολογία δεν υπάρχει κανόνας που να καθορίζει το βαθμό της επιλήψιμου συμπεριφοράς. Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο δικαιολογείτο ή όχι η απόλυση ποικίλει ανάλογα με τη φύση της επιχείρησης και τη θέση που κατέχει ο εργοδοτούμενος. Να σημειωθεί ότι για μία μεμονωμένη πράξη αμέλειας ή ένα παράπτωμα δεν δικαιολογεί απόλυση χωρίς προειδοποίηση εκτός αν συνοδεύεται από σοβαρές συνέπειες (ΚΕΜ (Taxi) Ltd v. Anastasios Tryphonos

(1968)1 CLR 52, Avghi Constantinidou v. F. W. Woolworth & Co (Cyprus) Ltd

(1980)1 CLR 302). Στην προσπάθεια του το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπεράσματα θα πρέπει να εξετάζει την κάθε περίπτωση στα πλαίσια των δικών της γεγονότων ώστε να αποφασίζει κατά πόσο η συγκεκριμένη συμπεριφορά ήταν τόσο σοβαρή, στο βαθμό που να δικαιολογείται η συνοπτική απόλυση. Σημειώνουμε ότι είναι θεμελιώδης αρχή του εργατικού δικαίου ότι η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ότι τερματισμός της εργασιακής σχέσης δικαιολογείται όταν η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου ήταν τέτοια που κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη - εργοδοτούμενου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχιση της. Για να διατηρηθεί το κλίμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον εργοδότη του έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά, να επιδεικνύει την πρέπουσα διαγωγή και «να κάνει το καλύτερο δυνατό για την επιτυχία των σκοπών και συμφερόντων του εργοδότη και να παραλείπει να κάνει οτιδήποτε μπορεί να βλάψει τα συμφέροντα του εργοδότη του» (Βλ. Ι. Κουκιάδης, Εργατικό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2005, σελ. 562). Ο εργοδοτούμενος οφείλει λοιπόν να μη βλάπτει με τη διαγωγή του τα νόμιμα συμφέροντα της επιχείρησης του εργοδότη του δηλαδή το κύρος του εργοδότη, την καλή φήμη της επιχείρησης του εργοδότη, την παροχή των υπηρεσιών που προσφέρει ο εργοδότης. Από την πιο πάνω γενική υποχρέωση του εργοδοτούμενου απορρέουν σειρά ειδικών υποχρεώσεων με σκοπό την τήρηση συμπεριφοράς που να διασφαλίζει το κλίμα αμοιβαίας συνεργασίας κατά την εκτέλεση της εργασίας (Βλ. Ι. Κουκιάδης, πιο πάνω, σελ. 563). Εντός των πλαισίων αυτής της υποχρέωσης ο εργοδοτούμενος οφείλει να επιδεικνύει σεβασμό προς τη διεύθυνση του εργοδότη και τους συναδέλφους του. Στην υπόθεση KEM (TAXI) LTD v. Tryfonos

(1968)1 CLR 52 τονίστηκε η σημασία της πειθαρχίας και της καλής συμπεριφοράς εκ μέρους των εργοδοτούμενων σε μια επιχείρηση καθότι συναρτάται με την επιτυχία ή αποτυχία της επιχείρησης. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο Αιτητής απολύθηκε λόγω επίδειξης ανάρμοστης συμπεριφοράς προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εργοδότριας Εταιρείας. Πιο συγκεκριμένα, απολύθηκε για το λόγο ότι μίλησε με προκλητικό ύφος στον κ. Παλά όταν του ζήτησε να καταβάλει προσπάθεια για να αυξήσει τους «τζίρους» του μπαρ λέγοντας του «εσύ φταίεις που είσαι τσιγκούνης» και ακολούθως όταν ο κ. Παλάς του ζήτησε να βγει έξω από το γραφείο του του είπε «έλα να με βγάλεις εσύ». Στη συνέχεια φεύγοντας από το γραφείο εξύβρισε τον κ. Παλά λέγοντας του τη φράση «Αϊσιχτήρ». Η εκδήλωση συμπεριφοράς που καταδεικνύει έλλειψη πειθαρχίας και σεβασμού προς τον εργοδότη και η χρήση υβριστικών φράσεων προς το πρόσωπο του εργοδότη θεωρείται ως σοβαρό παράπτωμα που μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις εργοδότη-εργοδοτούμενου και να καταλήξει δικαιολογημένα στον τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτούμενου. Όμως το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει όχι μεμονωμένα αλλά λαμβανομένων υπόψη όλων των γεγονότων και περιστατικών της υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην Kanika Developments Ltd ν. Λουκά

(2004)1 A.A.Δ. 603) «Το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν το κατά πόσο, ένεκα του εν λόγω επεισοδίου, ήταν λογικό να έχανε ο εφεσίβλητος τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Γιατί οπωσδήποτε, αν ήταν ακατάλληλος για ένα ξενοδοχείο το ίδιο εξ αντικειμένου θα ίσχυε και για άλλο ξενοδοχείο. Επρόκειτο για άνθρωπο οικογενειάρχη με σύζυγο και τρία παιδιά, ο οποίος για δέκα και πλέον χρόνια πρόσφερε στο ξενοδοχείο τις υπηρεσίες του χωρίς πρόβλημα. Υπέστη, με την απόλυση, καίριο πλήγμα. Μήπως ένα τέτοιο σφάλμα σήμαινε την κατάρρευση της σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου ώστε να δικαιολογούσε την απόλυση; Αναμένεται πως έτσι θα αντιδρούσε ένας λογικός εργοδότης; Η απάντηση θα πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παράγοντες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται, στη μια μεριά, η επιλήψιμη συμπεριφορά του υπαλλήλου, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμπεριφορά του υπαλλήλου και γενικότερα οι αδυναμίες και τα προτερήματα του. Στην άλλη μεριά βρίσκονται οι ανάγκες του εργοδότη, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται σε ευρύ φάσμα παραγόντων. Σε μερικές δε περιπτώσεις αυτοί οι παράγοντες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και ευαίσθητοι. Οπότε, σε καλύτερη θέση να τους αποτιμήσει είναι ο ίδιος ο εργοδότης. Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η στάθμιση. Τον πρώτο λόγο τον έχει βέβαια ο εργοδότης. Του αναγνωρίζονται περιθώρια. Μόνο όταν τα υπερβεί επεμβαίνει το Δικαστήριο.» Στο σύγγραμμα «The Law of Unfair Dismissal», St. D. Anderman, 3rd Edition, στη σελίδα 195 αναφέρονται τ' ακόλουθα: " Another type of misconduct that may justify instant dismissal is the use of offensive language. However, even at common law the use of grossly improper language must meet the test of being sufficiently extreme to justify instant dismissal. In Wilson v. Racher[2] (a case of wrongful dismissal) the Court of Appeal considered that even where an employee committed the gross impropriety of using obscene and deplorable language to his employer, it did not amount to a contractual repudiation in a situation where the employer had been unduly provocative and had made unjust accusations . Similarly, in the test of unfair dismissal, something more than an isolated incident in which an employee gets caught in the "heat of the moment" is called for.[3] However, the use of offensive language does not always amount to gross misconduct. For example, W F Shortland Ltd v Chantrill[4] an apprentice who was instantly dismissed when he told his managing director "you couldn't have done any fucking better" in front of two other apprentices was found to be unfairly dismissed. The EAT approved the tribunal decision because it considered that one isolated incident of imprudence did not merit the very grave step of determining an apprenticeship that only had 10 months to run. In Ismond v Nelson Coin Automatics[5] it was found unreasonable to dismisss an employee for referiring to a manager as a "bastard" to another employee but not directly to the manager in question." Το ερώτημα που τίθεται και πρέπει να απαντήσουμε είναι κατά πόσον η συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αντικειμενικά κρινόμενη θα μπορούσε να θεωρηθεί τόσο σοβαρή ώστε να δικαιολογήσει την άμεση απόλυση του.[6] Θα πρέπει λοιπόν το Δικαστήριο στην παρούσα περίπτωση απαντώντας το εν λόγω ερώτημα να λάβει υπόψη τις περιστάσεις που περιβάλλουν το περιστατικό όπως π.χ. το χώρο που έγινε, αν υπήρξε πρόκληση εκ μέρους του εργοδότη, το ύφος που ειπώθηκαν οι εξυβριστικές λέξεις, αν ήταν μεμονωμένο ή όχι, την προηγούμενη υπηρεσία του εργοδοτούμενου. Στην παρούσα υπόθεση, ο Αιτητής στις 9.6.2009 πήγε στο γραφείο του κ. Παλά μετά από σχετική πρόσκληση του κ. Παλά. Ο κ. Παλάς κατά την εν λόγω συνάντηση ρώτησε τον Αιτητή αν ενδιαφερόταν να ενοικιάσει την επιχείρηση του μπαρ στην οποία εργαζόταν ο Αιτητής και η οποία δεν ήταν επικερδής. Ο Αιτητής παραδέχτηκε ότι ενδιαφερόταν να ενοικιάσει την εν λόγω επιχείρηση και ανέφερε και το ποσό του ενοικίου που θα μπορούσε να δίνει. Όταν ο κ. Παλάς τον ρώτησε πως θα μπορεί να πληρώνει το εν λόγω ποσό αφού η εν λόγω επιχείρηση δεν είναι τόσο κερδοφόρα, ο Αιτητής του απάντησε ότι όταν θα είναι «δικό του» το μπαρ θα είναι διαφορετικά τα πράγματα. Ο κ. Παλάς τότε σημείωσε ότι θα πρέπει να καταβάλλει την ίδια προσπάθεια είτε είναι υπάλληλος είτε είναι ιδιοκτήτης της επιχείρησης του μπαρ ώστε να αυξηθούν τα εισοδήματα του μπαρ και ότι ως υπάλληλος με υπηρεσία 7 χρόνων στην Εργοδότρια Εταιρεία έπρεπε να έβλεπε το μπαρ ως δικό του και να καταβάλει προσπάθειες να αυξηθούν τα εισοδήματα της επιχείρησης. Ο Αιτητής απαντώντας σ΄ αυτές τις παρατηρήσεις του κ. Παλά του απάντησε λέγοντας του «εσύ φταίεις γιατί είσαι τσιγκούνης και δεν βάζεις άλλο προσωπικό» και όταν στη συνέχεια του ζήτησε ο κ. Παλάς να φύγει από το γραφείο του απάντησε «έλα να με βγάλεις εσύ έξω» και χρειάστηκε η παρέμβαση άλλου υπαλλήλου της Εργοδότριας Εταιρείας για να φύγει από το γραφείο του κ. Παλά. Φεύγοντας όμως εξύβρισε τον κ. Παλά λέγοντας του «Αϊσιχτήρ» στην παρουσία του κ. Διονυσίου και στη συνέχεια επανέλαβε την εν λόγω φράση έξω από το παράθυρο του γραφείου του κ. Παλά. Από τα γεγονότα φαίνεται ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια της συνάντησης του κ. Παλά και του Αιτητή, ο κ. Παλάς δεν μιλούσε στον Αιτητή με τρόπο μειωτικό, προσβλητικό ή προκλητικό που να δικαιολογεί τις αντιδράσεις του Αιτητή στις παρατηρήσεις-υποδείξεις που του έγιναν από τον κ. Παλά. Ο κ. Παλάς ως Διευθύνοντας Σύμβουλος της Εργοδότριας Εταιρείας είχε το δικαίωμα να υποβάλει λογικές παρατηρήσεις/υποδείξεις στον Αιτητή ως εργοδοτούμενου της Εργοδότριας Εταιρείας αναφορικά με τις εισπράξεις του μπαρ στο οποίο μόνος εργοδοτούμενος ήταν ο Αιτητής. Δεν βρίσκουμε ότι οι παρατηρήσεις/υποδείξεις του κ. Παλά έγιναν με προκλητικό και προσβλητικό τρόπο για το πρόσωπο του Αιτητή ώστε να θεωρηθούν οι αντιδράσεις του Αιτητή ως αντιδράσεις εν βρασμώ ψυχής. Ο Αιτητής με τις πράξεις του και τη συμπεριφορά του συμπεριφέρθηκε με τρόπο που καταδεικνύει έλλειψη πειθαρχίας και σεβασμού προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εργοδότριας Εταιρείας όταν προέκυψε διαφωνία μεταξύ τους για το λόγο που ήταν χαμηλά τα εισοδήματα του μπαρ στο οποίο εργαζόταν ο Αιτητής και του ζητήθηκε να αποχωρήσει από το γραφείο του κ. Παλά. Η συμπεριφορά του Αιτητή ενώπιον του κ. Διονυσίου κατά την αποχώρηση του από το γραφείο του κ. Παλά δείχνει ασέβεια προς τον εργοδότη του και επηρέαζε αρνητικά το κύρος του κ. Παλά ως προϊστάμενου του. Παρόλο που το εν λόγω περιστατικό ήταν μεμονωμένο βρίσκουμε ότι ο Αιτητής με τη συμπεριφορά του (βρίζοντας χωρίς πρόκληση τον εργοδότη του δυο φορές στην παρουσία άλλου εργοδοτουμένου) ενήργησε με τρόπο που κλόνισε το κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης καθότι παραβίασε τους κανόνες που σχετίζονται με τη τάξη και πειθαρχία σε οποιανδήποτε επιχείρηση. Καταλήγουμε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση με βάση τα πιο πάνω απέδειξαν ότι ενέργησαν υπό τις περιστάσεις ως ένας λογικός εργοδότης και ότι προέβηκε στον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 5(ε) και 5 (στ)(i)(iv) του Νόμου. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης οι Καθ΄ ων η Αίτηση απαλλάσσονται από οποιαδήποτε πληρωμή αποζημίωσης ή προειδοποίησης. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........................................................... Ελ. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Χ. Τσιολής, Μέλος Δ. Επιφανείου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση) [1] Οι υπόλοιπες αξιώσεις του Αιτητή που αφορούσαν δεδουλευμένους μισθούς και ωφελήματα αποσύρθηκαν πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. [2] [1974]ICR 428, [1974] IRLRL 114, CA [3] See eg Walters v Top Crust Foods [1972] IRLR 108, IT [4] [1975] IRLR 208, IT [5] [1975]IRLR 173, IT [6] Βλέπε Wilson v. Racher

(1974)I.C.R. 428, όπου ο Edmund Davies L.J. έθεσε το ερώτημα ως εξής: "... the test is whether the plaintiff΄s conduct was insulting and insubordinate to such a degree as to be incompatible with the continuance of the relation of master and servant". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο