ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗ ν. ANTONIS ASKANIS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 325/09, 24/5/2012

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67, στο εξής «ο Νόμος»: «3.-

(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι΄ οινοδήποτε λόγον άλλον ή των εν των άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ΄ αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζομένην συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα: Νοείται ότι ο εργοδότης και ο εργοδοτούμενος δύνανται δι΄ εγγράφου συμβάσεως συναφθείσης κατά τον χρόνον της προσλήψεως του εργοδοτουμένου να παρατείνωσι την υπό του παρόντος άρθρου προβλεπομένην περίοδον συνεχούς απασχολήσεως μέχρις ανωτάτου ορίου εκατόν τεσσάρων εβδομάδων. ...............». Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του Νόμου: «.. ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίον, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω Άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου. Στην παρούσα περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Ειδικά η Εργοδότρια Εταιρεία θα πρέπει να αποδείξει ότι με βάση τους λόγους που προβάλλει στην έγγραφο εμφάνισή της, ο τερματισμός απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή δικαίωμα σε προειδοποίηση και αποζημίωση. Η Εργοδότρια Εταιρεία προσκόμισε τη μαρτυρία του κ. Στέργιου Γκουτοσίδη, επιστάτη καλουψιήδων, του κ. Αντώνη Ασκάνη, Διευθυντή της Εργοδότριας Εταιρείας και της κας Φανίτσας Νικολάου, αδελφής του κ. Ασκάνη και υπεύθυνης μισθολογίου της Εργοδότριας Εταιρείας. Ο Αιτητής για να υποστηρίξει το αίτημά του προσέφερε τη δική του μαρτυρία και τη μαρτυρία του κ. Ανδρέα Φιλίππου, εργοδοτουμένου στην Εργοδότρια Εταιρεία κατά την περίοδο 2002 με

1. Εκτός από την προφορική μαρτυρία, ενώπιόν μας υπάρχει η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνουμε σκόπιμο. Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών, τα παραδεκτά γεγονότα και το ενώπιόν μας υλικό προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με οικοδομικές εργασίες, με έδρα τη Λεμεσό. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην Εργοδότρια Εταιρεία στις 7.5.2003 και εργάστηκε μέχρι τις 10.7.2009 οπόταν και τερματίστηκε η απασχόλησή του άμεσα, χωρίς προειδοποίηση, με επιστολή ημερομηνίας 10.7.2009 (Τεκμήριο 5). Οι λόγοι τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή παρατίθενται στην εν λόγω επιστολή, το περιεχόμενο της οποίας κρίνουμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσιο: «Κύριε, Σήμερα στις 11:48π.μ. είχατε διακόψει τις εργασίες σας χωρίς την άδεια της Εταιρείας και χωρίς να ειδοποιήσετε σχετικά τον υπεύθυνο του συνεργείου σας. Επειδή σας είχε δοθεί και στο παρελθόν παρόμοια προειδοποίηση (είδε επιστολή μας ημερομηνίας 19/3/09) και σας εδόθησαν πληθώρα παρόμοιων προφορικών προειδοποιήσεων σας πληροφορούμε ότι διακόπτεται η εργοδότηση σας από σήμερα στις 3:45μ.μ. Μετά τιμής ANTONIS ASKANIS LTD Αντώνης Ασκάνης Διευθύνων Σύμβουλος» Κατά το χρόνο του τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή οι απολαβές του ανέρχονταν σε €435,62 τη βδομάδα. Καταθέτοντας ο κ. Γκουτοσίδης ανέφερε ότι εργοδοτείτε στην Εργοδότρια Εταιρεία από τις 13.3.2003 ως επιστάτης καλουψιής. Μεταξύ των καθηκόντων του είπε ήταν να επιβλέπει τα διάφορα εργοτάξια για έλεγχο των καλουψιήδων και οποιαδήποτε προβλήματα παρατηρούσε και/ή του αναφέρονταν τα κατέγραφε και τα ανέφερε στους εργοδότες του. Τον Αιτητή, είπε, τον γνωρίζει από την ημερομηνία πρόσληψής του στην Εργοδότρια Εταιρεία. Το 2008 τον διόρισε ως υπεύθυνο του έργου στο Krenia Residence γιατί δεν μπορούσε να επιβλέπει μόνος του όλα τα έργα και εφόσον ο ίδιος επέβλεπε όλα τα έργα, χρειαζόταν κάποιο υπεύθυνο που να ήταν συνέχεια εκεί να επιβλέπει και να συντονίζει τη δουλειά. Ανέφερε ότι ο Αιτητής ήταν καλός ως τεχνίτης, αλλά πολύ αργός στη δουλειά του και στην πορεία προκαλούσε συνεχώς διάφορα προβλήματα με τη συμπεριφορά του, ήταν αντιδραστικός, καθόλου συνεργάσιμος και παραγνώριζε συνεχώς τους κανόνες εργασίας. Περαιτέρω, ανέφερε ότι με το παραμικρό έφερνε τη συντεχνία και έδωσε παράδειγμα το εργοτάξιο στον Άγιο Τύχωνα όπου έφερε τη συντεχνία και απαιτούσε πληρωμή οδοιπορικών, ενώ, όπως είπε, αν το ζητούσε από τον ίδιο θα το διευθετούσε χωρίς την παρέμβαση της συντεχνίας. Ανέφερε επίσης ότι ο Αιτητής όταν κτίζετο η εκκλησία του Αγίου Αρσενίου επέμενε να μπει τουαλέτα στο θόλο, ο ίδιος του είπε ότι δεν έχει πρόβλημα να χρησιμοποιεί όσο χρόνο θέλει για να πηγαίνει στην ήδη υφιστάμενη στο εργοτάξιο τουαλέτα, αλλά ο Αιτητής επέμενε και δημιουργούσε πρόβλημα. Επιπλέον είπε ότι δημιουργούσε προβλήματα με τους συναδέλφους του, τσακωνόταν μαζί τους και έδωσε παράδειγμα στο έργο Savoyia όπου τσακώθηκε με κάποιο Μ. Κυριάκου, υπεύθυνο του έργου και πιάστηκαν στα χέρια λόγω διαφωνίας σε ποια συντεχνία θα γραφόταν ένας νέος υπάλληλος, αλλά όπως είπε στην αντεξέτασή του δεν τον χτύπησε. Επιπλέον, ανέφερε ότι ο Αιτητής παραγνώριζε τους κανόνες εργασίας, δεν ήταν συνεπής με το ωράριο δίνοντας το κακό παράδειγμα, το μεσημέρι σταματούσε πιο νωρίς και άρχιζε πιο μετά και γι' αυτό του έκανε πολλές προφορικές συστάσεις τις οποίες ο Αιτητής, όπως είπε, δε λάμβανε υπόψιν. Αναφορικά με το Krenia στο οποίο απασχολούνταν δέκα καλουψιήδες και ο Αιτητής ήταν υπεύθυνος καλουψιής, ο διευθυντής της Εταιρείας κ. Ασκάνης κοστολογώντας το έργο είδε ότι το κόστος ήταν υψηλό, δεν ήταν ικανοποιημένος από την απόδοση τους και έτσι σταμάτησε τους υπαλλήλους από εκεί και έδωσε το έργο σε εργολαβία καλουψιήδων. Οι υπαλλήλοι μεταφέρθηκαν στο έργο Savoyia, με υπεύθυνο τον ίδιο. Ανέφερε ότι για την «κατάσταση» στο Krenia ήταν υπεύθυνος ο Αιτητής και γι' αυτό τότε, συνέχισε, δόθηκε σε αυτόν «προειδοποίηση απόλυσης λόγω μειωμένης απόδοσης στην εργασία», ημερομηνίας 19.3.
2. Πρόσθεσε, ότι ο Αιτητής τον θεώρησε υπεύθυνο για την εν λόγω επιστολή, του επιτέθηκε και άρχισε να τον βρίζει και να τον απειλεί. Έκτοτε, ο ίδιος είπε, δεν τον ήθελε στη δουλειά και τον έδιωξε λόγω της διαγωγής του, αλλά μετά που ο Αιτητής έφερε τη συντεχνία και τον παρακάλεσαν να μην τον διώξει, του έδωσε ακόμη μια ευκαιρία, αλλά ο Αιτητής είπε συνέχισε να προκαλεί προβλήματα και τσακώθηκε με ένα νέο εργάτη επ' ονόματι Αρτέμη τον οποίο και απείλησε ότι θα τον σκοτώσει. Για τη συμπεριφορά αυτή έκανε παρατήρηση στον Αιτητή ο οποίος τον έβρισε και πάλι, όπως ανέφερε, στην παρουσία αυτή τη φορά του κ. Ασκάνη ο οποίος του έκαμε προφορική σύσταση. Επίσης, ο κ. Ασκάνης συνεπεία αυτού έδωσε οδηγίες να σταλεί σε όλους τους εργοδοτούμενους υπαλλήλους επιστολή με το ωράριο εργασίας. Αναφορικά με το συμβάν ημερομηνίας 10.7.2009 στο έργο Savoyia ανέφερε ότι έδωσε οδηγίες σε όλους να τελειώσουν το καλούπωμα για να χυθεί η πλάκα, έκαναν όλοι διάλειμμα κανονικά στις 9:00 μέχρι όμως τις 9:20 και όχι 9:15 που έπρεπε, γι' αυτό τους έκαμε παρατήρηση και τους ανέφερε ότι ήταν εκεί και ο κ. Ασκάνης. Ανέφερε ότι τους έδωσε οδηγίες μετά που τέλειωσαν την εργασία στην πλάκα να καθαρίσουν το υπόγειο, και αυτός έφυγε και δεν είδε τι έγινε μετά αλλά άκουσε τον κ. Ασκάνη να φωνάζει. Όταν ο κ. Ασκάνης πήγε κοντά του ήταν θυμωμένος και του ανέφερε ότι βρήκε τον Αιτητή και εφτά άλλους εργάτες η ώρα 11:48 να κάθονται και να κάνουν διάλειμμα. Ακολούθως, είπε, τηλεφώνησε ο κ. Ασκάνης στο γραφείο για να σταλούν επιστολές τερματισμού σε δύο από τους οκτώ και προειδοποιήσεις στους υπόλοιπους έξι. Τέλος, στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι ο λόγος της απόλυσης του Αιτητή ήταν όλα τα γεγονότα μαζί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η πλάκα του έργου έπρεπε να ήταν έτοιμη στις 12:00 το μεσημέρι, η θερμοκρασία δεν υπερέβαινε τους 40οC αφού δεν εκδόθηκε σχετικό διάταγμα και σε περίπτωση που δεν τελείωναν την πλάκα θα ανάβαλλε το μπετόν. Σε ερώτηση αν υπήρχε πίεση για ολοκλήρωση της εργασίας απάντησε «καθόλου». Ανέφερε επίσης ότι ο κ. Ασκάνης ήταν στο εργοτάξιο από τις 8.00, ότι εκτός από τον Αιτητή ήταν ακόμα ένας που είχε λάβει στο παρελθόν προειδοποιητική επιστολή και ότι και άλλοι καλουψιήδες απολύθηκαν αργότερα λόγω έλλειψης εργασίας, ένας έφυγε μόνος του και τελικά παρέμεινε μόνο ένας καλουψιής. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι τα προβλήματα στη συμπεριφορά του Αιτητή ξεκίνησαν μετά το έργο Krenia που ήταν υπεύθυνος ο Αιτητής, δηλαδή τέλος του
3. Όταν του υποδείχθηκε ότι το Δεκέμβριο του 2008 ο Αιτητής έλαβε από την Εργοδότρια Εταιρεία έπαινο, δηλαδή το Τεκμήριο 3, ο ίδιος είπε ότι ο έπαινος δόθηκε στον Αιτητή χωρίς την έγκριση του. Αναφορικά με το θέμα στον Άγιο Τύχωνα το 2008, ανέφερε ότι υπήρχε πρόβλημα γιατί ο Αιτητής πήγε απευθείας στη συντεχνία του για να ζητήσει πληρωμή οδοιπορικών, τα οποία τελικά δικαιούνταν οι εργαζόμενοι και τα πήραν, αντί να ενημέρωνε τον ίδιο, κάτι που όπως ανέφερε έκανε τον κ. Ασκάνη «έξω φρενών». Σε υποβολή ότι όταν ζητήθηκε πληρωμή για οδοιπορικά απευθείας στον κ. Ασκάνη αυτός θεώρησε ότι δεν τα δικαιούντο οι υπαλλήλοι και δεν τους δόθηκαν και ότι αυτό άλλαξε μόνο με την παρέμβαση της συντεχνίας, απάντησε ότι δεν γνώριζε. Αναφορικά με το θέμα που προέκυψε στο έργο του Αγίου Αρσενίου, ανέφερε ότι μετά που ο ίδιος έκανε παρατηρήσεις στους υπαλλήλους για το ωράριο, ο Αιτητής ανέφερε το πρόβλημα της τουαλέτας η οποία ήταν 25 μέτρα κάτω και ζήτησε να τοποθετηθεί τουαλέτα και στο θόλο, κάτι που ο ίδιος θεώρησε ως αφορμή για το ωράριο που, όπως είπε, ο Αιτητής δεν εφάρμοζε. Σε υποβολή ότι άρχισε κόντρα με τον Αιτητή με την προαγωγή του σε επιστάτη, ο ίδιος ανέφερε ότι οι διαφωνίες τους άρχισαν μετά που ο Αιτητής έλαβε το Τεκμήριο 4 και επιτέθηκε του ιδίου απειλώντας, όπως είπε, τη σωματική του ακεραιότητα χωρίς όμως να το καταγγείλει στην αστυνομία και τελικά τον συγχώρεσε. Αναφορικά με την τελευταία μέρα εργασίας του Αιτητή στην Εργοδότρια Εταιρεία, ανέφερε ότι το καλούπωμα της πλάκας είχε ολοκληρωθεί στις 11:00 και έδωσε οδηγίες να ελεγχθεί κάτω αν θέλει στερέωμα και να καθαρίσουν και ότι μετά το περιστατικό όλοι οι καλουψιήδες πλην ενός σχόλασαν. Καταθέτοντας ο κ. Αντώνης Ασκάνης, ιδιοκτήτης και διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας, είπε ότι ο Αιτητής ήταν μάστρος καλουψιής, τεχνίτης στον οποίο ανέθεσαν το 2008 καθήκοντα εργαζομένου επιστάτη στο έργο Krenia αλλά λόγω του ότι το αποτέλεσμα του συνεργείου των καλουπιών ήταν ασύμφορο ανέθεσαν τη δουλειά σε συνεργείο και μετέφεραν το προσωπικό συμπεριλαμβανομένου του Αιτητή στο έργο Savoyia. Ανέφερε ότι και στο έργο Savoyia είχαν προβλήματα με τον Αιτητή γιατί αυτός μάλωνε με τον επιστάτη Μάριο Μιχαήλ και το Στέργιο, τον οποίο, όπως είπε, απείλησε ότι θα τον σκοτώσει. Για τη συμπεριφορά του αυτή, είπε, του γίνονταν προφορικές συστάσεις και του δόθηκε γραπτή επιστολή ημερομηνίας 19.3.2009 (Τεκμήριο 4), η οποία έχει ως εξής: «Κύριε, Έχουμε πληροφορηθεί ότι πρόσφατα το ενδιαφέρον που επιδεικνύεται στην εργασία σας δεν είναι το αναμενόμενο. Μετά λύπης σας πληροφορούμε ότι, αν συνεχίσετε να επιδεικνύεται το ίδιο μειωμένο ενδιαφέρον και η απόδοση στην εργασία σας συνεχίσει να είναι χαμηλή δεν θα έχουμε άλλη επιλογή από του να προβούμε στην άμεση απόλυση σας. Μετά τιμής ANTONIS ASKANIS LTD Αντώνης Ασκάνης Διευθύνων Σύμβουλος» Ανέφερε ότι ο Αιτητής αντέδρασε έντονα με την παραλαβή της εν λόγω επιστολής, πήγε στα Γραφεία, δημιούργησε επεισόδιο γιατί ήθελε οι κοπέλες της υποδοχής να υπογράψουν παραλαβή της επιστολής και στο τέλος πήγε πάνω στον ίδιο και παρέδωσε απαντητική επιστολή, την οποία ο ίδιος διάβασε «στα πεταχτά» και τη χαρακτήρισε «ολόκληρο ευαγγέλιο». Ο ίδιος ανέφερε στον Αιτητή ότι ήταν «απλώς μια προειδοποίηση για να συνετιστεί». Του εξήγησε ότι υπήρχαν δύο τρόποι να προχωρήσουν, ο πρώτος να απολογηθεί ο Αιτητής και ο δεύτερος να παραλάβει την επιστολή και αναγκαστικά να του απαντήσει με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν «λανθασμένους τρόπους». Ανέφερε ότι συμφώνησε μαζί του ο Αιτητής να προσπαθήσει να αλλάξει τη συμπεριφορά του και του επέστρεψε την επιστολή. Ανέφερε ότι δεν άλλαξε η συμπεριφορά του και δόθηκε το ωράριο εργασίας γραπτώς σε όλους τους εβδομαδιαίους υπαλλήλους την 30.4.2009 (Τεκμήριο 2). Ο ίδιος ανέφερε ότι γνώριζε ότι δεν υπήρχε ο σωστός σεβασμός προς το ωράριο εφόσον οι υπαλλήλοι μπορούσαν να σταματήσουν πέντε λεπτά προηγουμένως και αυτό το μάθαινε ο ίδιος από τους επιστάτες αλλά και κάποιες φορές ήταν ο ίδιος παρών. Αναφορικά με το πρόβλημα που προέκυψε στο έργο του Αγίου Τύχωνα, ανέφερε ότι ήρθαν οι συντεχνίες να ζητήσουν οδοιπορικά χωρίς να τον ενημερώσουν οι ίδιοι πριν, αλλά είπε ότι δεν ήταν σίγουρος ποιος ζήτησε από τις συντεχνίες να έρθουν. Σε σχέση με το έργο του Αγίου Αρσενίου ανέφερε ότι ο Αιτητής απαίτησε να τοποθετηθεί τουαλέτα μέσα στο κτίριο. Για την ημερομηνία τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή, ανέφερε ότι επέστρεψε στο εργοτάξιο κατά τις 11:45 με 11:50 και βρήκε τους υπαλλήλους να κάθονται και να καπνίζουν, να πίνουν καφέδες, να τρων ενώ κανονικά έπρεπε να διακόψουν στις 12:00, γι' αυτό τους έκανε έντονη παρατήρηση, εξερχόμενος έκανε έντονη παρατήρηση και του κ. Στέργιου που δεν τους έβαλε «σε τάξη», πήγε στο γραφείο του και από εκεί πληροφορήθηκε ότι κάποιοι έφυγαν από το εργοτάξιο ενώ έπρεπε να μείνουν εκεί. Ο ίδιος θεώρησε ότι το γεγονός ότι έπιναν καφέ, ποτά, έτρωγαν και κάπνιζαν έξι - επτά άτομα, σήμαινε έλλειψη σεβασμού προς την Εργοδότρια Εταιρεία και παράβαση ωραρίου. Την ίδια ημέρα, δόθηκε επιστολή τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή, Τεκμήριο
4. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ο λόγος τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή ήταν η περιφρόνηση των ωρών εργασίας, η έλλειψη σεβασμού προς την Εργοδότρια Εταιρεία, τους συναδέλφους του, η εξύβριση και οι απειλές προς τους συναδέλφους του. Ανέφερε ότι βλέποντας την αντίδρασή του Αιτητή στην επιστολή ημερομηνίας 19.3.2009, δηλαδή την ετοιμασία από αυτόν πολυσέλιδης επεξήγησης, θεώρησε ότι θα ήταν ζημιογόνο να παραμείνει στο εργοτάξιο «υπό συνθήκες προειδοποίησης» και έτσι ο Αιτητής απελήθηκε άμεσα χωρίς πληρωμή προειδοποίησης. Επιστολή τερματισμού έδωσε και σε ακόμη ένα άτομο γιατί σε δύο υπαλλήλους θεώρησε ότι είχαν δοθεί επαρκώς και άλλες γραπτές προειδοποιήσεις, ενώ στους άλλους δόθηκε προειδοποίηση συμμόρφωσης. Τέλος, στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι δόθηκε ο έπαινος το Δεκέμβρη του 2008 στον Αιτητή, μετά από κοινή απόφαση του ιδίου, του κ. Στέργιου και άλλων μηχανικών και του απονεμήθηκε, όπως είπε, για την ικανότητά του στην οργάνωση και διαχείριση των εργοταξίων της Εταιρείας, του δόθηκε δηλαδή, όπως είπε, η ευκαιρία να γίνει επιστάτης. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ένα - δύο μήνες μετά που δόθηκε ο έπαινος δόθηκε και το Krenia σε εργολαβία. Επίσης, σε υπόδειξη ότι ο Αιτητής εντόπισε διάφορα προβλήματα στο έργο Krenia ανέφερε ότι πρώτη φορά το άκουγε και αναφορικά με πρόβλημα κάποιας σκάλας εκεί, είπε ότι αυτό του το ανέφερε η μηχανικός. Σε υποβολή ότι ο Αιτητής υπέδειξε στους αρμοδίους διάφορα λάθη, απάντησε ότι μπορεί και να το έκανε αλλά ταυτόχρονα υποεργαζόταν, δεν παρήγαγε ικανοποιητικά και πολύ πιθανόν να μην τηρούσε το ωράριο. Αναφορικά με τις απειλές του Αιτητή ανέφερε ότι μια φορά τον άκουσε ο ίδιος, αλλά είχε ακούσει αναφορές από άλλους. Ανέφερε ότι το να φωνάζεις σε ένα εργοτάξιο είναι συνηθισμένο, όχι όμως να απειλείς ότι θα σκοτώσεις κάποιον, κάτι που, όπως είπε, μπορεί και να εννοούσε αλλά όπως είπε δεν έγινε καταγγελία στην αστυνομία γιατί ο Μ. Μιχαήλ δεν ήθελε να μπλέξει «με τέτοιους ανθρώπους» όπως ο ίδιος του είπε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι η Εταιρεία ήταν «ανοικτή» σε εισηγήσεις από το προσωπικό και πάντα υπήρχε διάθεση για διάλογο. Σε σχέση με τον Αιτητή ανέφερε ότι το πρόβλημα με το ωράριο υπήρχε από πάντα σε όλα τα εργοτάξια και υπήρχε πρόβλημα με τη συμπεριφορά του γι' αυτό δόθηκαν τόσο γραπτές όσο και προφορικές προειδοποιήσεις. Ανέφερε ότι η πολύ μειωμένη απόδοσή του ήταν στο έργο Krenia και συνεχίστηκε αυτή στο Savoyia. Σε ερώτηση πώς γνώριζε για τη μειωμένη απόδοση του Αιτητή και τη μη τήρηση του ωραρίου απάντησε από τις αναφορές των επιστατών, του κ. Στέργιου και των μηχανικών και από την εμπειρία του την ημερομηνία τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή και διευκρίνισε ότι οι επιστάτες ήταν ο Μάριος και ο Κυριάκος Μιχαήλ, αλλά σε υπόδειξη ότι ο Κυριάκος πήγε στο έργο Savoyia μετά που έφυγε ο Αιτητής, ανέφερε ότι αυτό ήταν «πολύ πιθανόν». Σε σχέση με τον έπαινο, αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αυτός του δόθηκε κάποιες εβδομάδες μετά που ήταν στο έργο Krenia και δύο βδομάδες πριν την απομάκρυνσή του, την 9.1.2009 και ότι του δόθηκε για να καλυτερεύσει η απόδοσή του. Σε υπόδειξη ότι κατά την ημερομηνία που του δόθηκε ο έπαινος τα εργοτάξια ήταν κλειστά λόγω των γιορτών των Χριστουγέννων, ανέφερε ότι όντως από τα Χριστούγεννα μέχρι και την Πρωτοχρονιά είναι κλειστά, ανάλογα με το τι ημερομηνία είναι. Σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 19.3.2009, Τεκμήριο 4, στην οποία αναφέρεται ότι παρατηρήθηκε ότι πρόσφατα το ενδιαφέρον του δεν ήταν το αναμενόμενο, ανέφερε ότι το πρόσφατα μπορεί να σημαίνει εβδομάδες ή μήνες όχι όμως μέρες και ότι αυτή η επιστολή δεν είχε σχέση με το Krenia. Αναφορικά με την απαντητική επιστολή του Αιτητή, ανέφερε ότι ήταν πολυσέλιδη και όταν πήγε να την παραδώσει στο Γραφείο ζήτησε από τις κοπέλες παραλαβή και ταυτόχρονα φώναζε τόσο που τον άκουσε ο ίδιος και ζήτησε να πάει πάνω οπόταν και είχαν μεταξύ τους συζήτηση, το περιεχόμενο της οποίας δεν θυμόταν ακριβώς αλλά η ουσία της ήταν ότι ο Αιτητής αρνήθηκε ότι είχε μειωμένη απόδοση και αυτός θεώρησε ότι η επιστολή, την οποία δεν θυμόταν αν υπέγραψε, δεν μπορούσε να βοηθήσει τον Αιτητή. Αναφορικά με το Τεκμήριο 2 που δόθηκε σε όλους τους εβδομαδιαίους υπαλλήλους, ανέφερε ότι ένας από αυτούς που παρουσίαζαν πρόβλημα με το ωράριο ήταν ο Αιτητής και δεν δόθηκε ονομαστική επιστολή λόγω της προηγούμενης αντίδρασής του στην παραλαβή του Τεκμηρίου
5. Ανέφερε ότι ο Αιτητής ούτε πήγαινε αλλά ούτε σχόλαγε κανονικά από την εργασία του γι' αυτό στάλθηκαν οι επιστολές που έλαβε και γι' αυτό απολύθηκε. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης, ανέφερε ότι εάν κάποιος έκανε καλά τη δουλειά του δεν ετίθετο θέμα απόλυσης ακόμα και εάν καθυστερούσε με το ωράριο. Σε σχέση με την ημερομηνία τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή, ανέφερε ότι περίπου 15 λεπτά πριν το διάλειμμα βρήκε οκτώ υπαλλήλους να κάθονται, να καπνίζουν και να πίνουν και τους έκανε παρατήρηση χωρίς να πάρει σχεδόν καμία απάντηση. Σε υποβολή ότι οι ίδιοι του έδωσαν εξηγήσεις ανέφερε ότι μπορεί να είπαν κάποιες δικαιολογίες. Δεν έλεγξε αν τελείωσαν με τη δουλειά, έδωσε σε όλους γραπτή προειδοποίηση εκτός δύο που απέλυσε. Συγκεκριμένα, για τον Αιτητή θεώρησε ότι εξαντλήθηκαν τα περιθώρια προειδοποίησης και θεώρησε την παρουσία του στο εργοτάξιο μη επιθυμητή και επικίνδυνη. Οι άλλοι, είπε, δεν απολύθηκαν γιατί είτε δεν είχαν προηγούμενη προειδοποίηση είτε είχαν απλώς μία γενική. Σε υπόδειξη ότι κάποιος Ανδρέας Φιλίππου είχε προειδοποιήσεις, απάντησε ότι πιθανό να είχε αλλά δεν θυμόταν. Σε σχέση με τον δεύτερο υπάλληλο που απολύθηκε ταυτόχρονα με τον Αιτητή, ανέφερε ότι και αυτός κινήθηκε δικαστικά αλλά παρόλο που η αφορμή για τις απολύσεις ήταν το ίδιο συμβάν, δεν ήταν ίδιοι και οι λόγοι αφού από εκείνον δεν είχαν άλλο πρόβλημα εκτός από τη μη τήρηση ωραρίου κάποιες φορές, ήταν συνταξιούχος και η υπόθεση διευθετήθηκε αφού του έδωσαν κάποια λεφτά. Καταθέτοντας η κα Φανίτσα Νικολάου, υπεύθυνη μισθολογίου της Εργοδότριας Εταιρείας, ανέφερε ότι ο Αιτητής ζήτησε από την κοπέλα στην υποδοχή να υπογράψει παραλαβή της επιστολής του, Τεκμήριο 6, αλλά αυτή αρνήθηκε, ο Αιτητής είχε άγριες διαθέσεις και οι φωνές του ακούστηκαν μέχρι το Γραφείο του Διευθυντή. Γενικά, είπε, ο Αιτητής μάλωνε με όλους. Αναφορικά με την ημερομηνία τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή, ο κ. Ασκάνης, όπως αυτή είπε, μόλις τους είδε να κάθονται τους είπε ότι θα τους απέλυε και ο Αιτητής τα άφησε όλα και έφυγε. Πληρώθηκαν στον Αιτητή, όπως είπε, όλα τα ημερομίσθια και ο Αιτητής δεν λάμβανε 13ο μισθό ενώ οι άδειες του πληρώνονταν από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Οι οδηγίες που είχε από τον κ. Ασκάνη την 10.7.2009 ήταν να ετοιμάσει εφτά επιστολές ονομαστικά, πέντε προειδοποιητικές και δύο τερματισμού. Αναφορικά με τους επαίνους που δόθηκαν το 2009, ήταν 15 και δόθηκαν σε άτομα που σύστησαν οι επιστάτες. Κατά την αντεξέταση της, ανέφερε ότι δεν γνώριζε τι είπε ο κ. Ασκάνης με τον Αιτητή την ημερομηνία που αυτός του παρέδωσε το Τεκμήριο 6, αλλά έμαθε ότι ο Αιτητής θα συνεχίσει τη δουλειά του και παρόλο που τα βρήκαν με τον κ. Ασκάνη, ο Αιτητής παρέμεινε νευριασμένος μαζί της. Αναφορικά με το συμβάν ημερομηνίας 10.7.2009, είπε ότι ο κ. Ασκάνης της έδωσε οδηγίες να μην απολυθούν όσοι από τους επτά που κάθονταν δεν είχαν προηγουμένως άλλη προειδοποίηση αλλά να τους έδιδε προειδοποιητική επιστολή, ενώ όσοι είχαν να απολύοντο άμεσα. Σε υποβολή ότι και κάποιος Ανδρέας Φιλίππου είχε λάβει τρεις προηγούμενες προειδοποιήσεις αλλά δεν απολύθηκε με τον Αιτητή, ανέφερε ότι δεν θυμόταν αλλά είπε δεν μπορεί να συγκριθεί ο χαρακτήρας του κ. Φιλίππου με αυτόν του Αιτητή. Αναφορικά με το θέμα με τα οδοιπορικά, ανέφερε ότι ο Αιτητής ζήτησε οδοιπορικά από την πρώτη βδομάδα εργασίας του στο εργοτάξιο αλλά η ίδια δεν τα κατέβαλε γιατί ήθελε να ήταν σίγουρη και να συνεννοηθεί με τις συντεχνίες, γι' αυτό ο Αιτητής έκαμε φασαρία. Τέλος, σε σχέση με τον έπαινο που έλαβε ο Αιτητής, είπε, αυτός δόθηκε για τις ικανότητες του Αιτητή και ότι τον πρότεινε ο κ. Στέργιος ο οποίος θεωρούσε ότι ο Αιτητής είχε τις ικανότητες να γίνει επιστάτης. Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι την 10.7.2009 δόθηκαν οδηγίες από τον επιστάτη για καλούπωμα της πλάκας εφόσον η ώρα 12:00 θα ερχόταν το κουγκρί. Η δουλειά ήταν πιεστική και η ζέστη αφόρητη, όπως είπε, αλλά η πλάκα τελείωσε λίγο μετά τις 11:00 και τα στερεώματα κατά τις 11:45 οπόταν και οι καλουψιήδες έκατσαν για ένα τσιγάρο. Αμέσως μόλις έκατσαν ήρθε ο κ. Ασκάνης και τους έκαμε παρατήρηση. Αργότερα το απόγευμα, απελύθη ο Αιτητής και ακόμα ένας, ενώ οι υπόλοιποι, συμπεριλαμβανομένου και κάποιου Αντρέα Φιλίππου που είχε τρεις προηγούμενες προειδοποιήσεις, έλαβαν προειδοποιητική επιστολή. Ο Αιτητής ανέφερε ότι το 2003 που προσλήφθηκε στην Εργοδότρια Εταιρεία απασχολούντο περί 18 - 20 καλουψιήδες ενώ το 2009 που απολύθηκε, περί τους
6. Αναφορικά με το Τεκμήριο 4 είπε ότι στις 19.3.2009 πήρε την επιστολή, όπως και δύο άλλοι υπάλληλοι, ξαφνιάστηκε για το περιεχόμενο της και τηλεφώνησε στην κα Φανίτσα για να διευθετήσει ραντεβού με τον κ. Ασκάνη αλλά όπως πληροφορήθηκε από αυτήν λόγω πολλής δουλειάς ο κ.Ασκάνης δεν μπορούσε να τον δει. Γι' αυτό ετοίμασε ο ίδιος απαντητική επιστολή (Τεκμήριο 6) και πήγε στα Γραφεία της Εταιρείας για να την παραδώσει. Ζήτησε από την κοπέλα να την πάρει στον κ. Ασκάνη για να υπογράψει παραλαβή και όταν αυτή πήγε ο κ. Ασκάνης ζήτησε να πάει ο ίδιος να την πάρει. Στην κατ' ιδίαν συνάντηση ο Αιτητής είπε στον κ. Ασκάνη ότι η «μειωμένη απόδοση» που του αποδίδετο στην επιστολή ήταν συκοφαντική και ζήτησε να συναντηθεί με αυτό που το ισχυρίστηκε. Τελικά, είπε, συζήτησαν για το έργο Krenia και ιδιαίτερα για κάποια προβλήματα στην παρουσία και της υπεύθυνης μηχανικού. Τέλος, ο κ. Ασκάνης υπέγραψε παραλαβή της επιστολής του Αιτητή και το αντίγραφο το έσκισε αφού όπως είπε «δεν χρειάζονταν αυτά τα πράγματα». Ουδέποτε, είπε, του έγινε οποιαδήποτε άλλη σύσταση και το Τεκμήριο 2 απευθυνόταν σε όλους τους υπαλλήλους. Ο ίδιος, είπε, ουδέποτε άργησε να πάει στη δουλειά του και πάντα υπέγραφε σε λίστα την ώρα που πήγαινε. Για τον έπαινο που έλαβε όταν ήταν στο Krenia προτάθηκε είπε από τους μηχανικούς του έργου που αυτός επιστατούσε. Με τον κ. Στέργιο οι σχέσεις τους ήταν καλές μέχρι που έλαβε τον έπαινο και τότε άρχισε να τον συκοφαντεί στον κ. Ασκάνη. Ο ίδιος θεωρούσε ότι αυτός ήταν που συκοφάντησε τον Αιτητή και έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 19.3.2009, Τεκμήριο 4, παρόλο που ο ίδιος το αρνήθηκε. Επενέβηκε δε και προστάτεψε τον κ. Στέργιο σε καβγά που είχε με κάποιον Λούη Αντωνίου. Αναφορικά με τον Μάριο Κυριάκου είπε ότι η διαφωνία τους ήτο γιατί άλλαξε συντεχνία σε κάποιο Βούλγαρο και σε σχέση με την εισήγηση του για τοποθέτηση τουαλέτας στο έργο του Αγ. Αρσενίου είπε ότι ήταν μετά από συζήτηση με τον κ. Ασκάνη και παρότρυνση του για να βρεθεί τρόπος να εξοικονομήσουν χρόνο. Σε σχέση με τα οδοιπορικά για το έργο του Αγ. Τύχωνα είπε ότι τα ζήτησαν από τον κ. Στέργιο ο οποίος αρνήθηκε να το μεταφέρει στον κ. Ασκάνη και γι' αυτό κλήθηκαν οι δύο συντεχνίες και το θέμα διευθετήθηκε. Κατά την αντεξέτασή του ο Αιτητής είπε ότι έκαμε μαζί με τους συναδέλφους του το διάλειμμα που δικαιούνταν στις 9:00, έφαγε ένα σάντουιτς και ξανάρχισε δουλειά 9:10 αντί 9:15 λόγω της πίεσης της δουλειάς. Ανέφερε ότι δούλευαν κάτω από τον ήλιο και με άπνοια μέχρι τις 11:00 και μετά στο υπόγειο κάτω από την πλάκα που ήταν χειρότερα. Είπε ότι στις 11:45 που τέλειωσαν δεν έκαμαν διάλειμμα αλλά έκατσαν να κάμουν ένα τσιγάρο και να πάρουν μία ανάσα. Σε υποβολή ότι ουδέποτε πήγε στην ώρα του το πρωί απάντησε ότι ουδέποτε άργησε και δεν θα έπαιρνε έπαινο αν ήταν έτσι τα πράματα. Σε άλλη υποβολή ότι το Τεκμήριο 2 δόθηκε λόγω της αργοπορίας του ιδίου ανέφερε ότι αυτή η επιστολή δινόταν κατά διαστήματα σε όλο το προσωπικό. Σε υποβολή ότι είχε πρόβλημα με το Μάριο Κυριάκου απάντησε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα, μάλιστα έκαναν διακοπές μαζί και βρισκόντουσαν σε πάρτι, αλλά συζήτησαν για το θέμα της αλλαγής συντεχνίας κάποιου Βουλγάρου. Τέτοιες συζητήσεις, συνέχισε, γινόντουσαν συχνά στα εργοτάξια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο λόγος που μεταφέρθηκε από το Krenia στο Savoyia ήταν ότι τα κόστη βγήκαν ψηλά και το απέδωσε σε λάθος επιμέτρηση και σε λάθος στα σχέδια. Σε υποβολή ότι ο ίδιος φανταζόταν ότι ο Στέργιος φοβόταν μην του «φάει τη θέση» αφού αυτός ήταν που τον πρότεινε για έπαινο, ο Αιτητής είπε ότι δεν νομίζει ότι ο Στέργιος τον πρότεινε αλλά ο μηχανικός αλλά και αν το έκανε θα είχε λόγους αφού αυτός «σημάδιαζε» όλα τα έργα. Ο Ανδρέας Φιλίππου που κλήθηκε από τη μεριά του Αιτητή ως μάρτυρας ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι στις 10.7.2009 τους είπαν το πρωί ότι θα ερχόταν το κουγκρί στις 12:00, έκαναν 10 λεπτά διάλειμμα από τις 9:00 - 9:10, η ώρα 11:50 τελείωσαν και εισηγήθηκε να κάμουν τσιγάρο και αμέσως ήρθε ο κ. Ασκάνης. Ο ίδιος είχε προηγούμενες γραπτές προειδοποιήσεις, τον ακριβή αριθμό δεν θυμόταν αλλά υπολόγιζε τρεις. Ανέφερε ότι το πρωί ο Αιτητής ήταν πάντα πριν από αυτόν στη δουλειά. Αντεξεταζόμενος και σε υποβολή ότι μετά που τελείωσαν τη δουλειά είχαν να καθαρίσουν ξύλα, ανέφερε ότι αυτές τις δουλειές τις έκαναν οι εργάτες και όχι οι μάστροι που έπαιρναν €8 την ώρα και όχι €
7. Σε ερώτηση γιατί δεν περίμεναν 10 λεπτά να κάμουν διάλειμμα, απάντησε ότι επειδή ήταν πολύ κουρασμένοι. Σε ερώτηση σε ποια έργα έλαβε τις προειδοποιητικές επιστολές, απάντησε ότι δεν θυμόταν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε τον κ. Στέργιο με το Λούη Αντωνίου να τσακώνονται και τον Αιτητή να τους χωρίζει, την τοποθέτηση τουαλέτας στον Αγ. Αρσένιο εισηγήθηκε ο Αιτητής σε συζήτηση αφού ήθελαν 10 λεπτά να παν στην τουαλέτα από τα 25 μέτρα στη σκαλωσιά. Το ουσιαστικό ζήτημα που καλείται να εξετάσει το Δικαστήριο είναι οι λόγοι του τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή και αν αυτοί δικαιολογούν νόμιμο τερματισμό ή εάν δίνουν στον Αιτητή δικαίωμα για καταβολή αποζημιώσεων για παράνομη απόλυση και/ή πληρωμή αντί προειδοποίησης. Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση όσο και τον Αιτητή και το μάρτυρα του να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων. Από τη θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ο Αιτητής κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Πέραν της καλής εικόνας που άφησε στο Δικαστήριο, η μαρτυρία του υποστηρίζεται και από την πραγματική μαρτυρία που είναι τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Περαιτέρω, για τον κ. Φιλίππου πιστεύουμε ότι πέραν της θετικής εντύπωσης που άφησε στο Δικαστήριο δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον ή τους δικούς του λόγους να μην θέσει τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα βίωσε. Αξιολογώντας τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ' ων η αίτηση προς απόδειξη της θέσης τους ότι νόμιμα και δικαιολογημένα τερμάτισαν άμεσα και χωρίς προειδοποίηση τις υπηρεσίες του Αιτητή παρατηρούμε ότι οι θέσεις τους που περιέχονται στους Γενικούς Λόγους της έγγραφου εμφάνισης τους, δηλαδή ότι ο Αιτητής δεν εκτελούσε κατ' ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο την εργασία του ή/και την εκτελούσε με μειωμένη απόδοση και ότι η συμπεριφορά του ήταν τέτοια που η πίστη και η εμπιστοσύνη στη σχέση του με τους εργοδότες του είχε κλονισθεί και ότι στις 10.7.2009 διέκοψε την εργασία του χωρίς λόγο και αιτία και χωρίς την άδεια των εργοδοτών του, δεν συνάδουν με την επιστολή τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή (Τεκμήριο 5), αφού εκεί αναφέρεται μόνο το ότι ο Αιτητής διέκοψε τις εργασίες του χωρίς την άδεια της Εταιρείας στις 11:48 και ότι επειδή του είχε δοθεί προηγουμένως παρόμοια προειδοποίηση αλλά και προφορικές προειδοποιήσεις, η υπηρεσία του τερματίζετο άμεσα. Παρατηρούμε επίσης ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν οποιοδήποτε παράπονο αναφορικά με την ποιότητα της εργασίας του Αιτητή αφού τόσο ο κ. Ασκάνης όσο και ο κ. Στέργιος είπαν ότι ο Αιτητής ήταν πολύ καλός τεχνίτης. Επιπλέον, παρατηρούμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν κατά την ακροαματική διαδικασία κυρίως τη θέση ότι ο Αιτητής απολύθηκε λόγω κακής συμπεριφοράς απέναντι στους εργοδότες και τους υπαλλήλους της Εταιρείας και ότι παρά τις επανειλημμένες γραπτές και προφορικές προειδοποιήσεις που του δόθηκαν αυτός συνέχισε να επιδεικνύει την ίδια συμπεριφορά αλλά είχε και μειωμένη απόδοση και κυρίως δεν τηρούσε το ωράριο. Αξιολογώντας περαιτέρω τη μαρτυρία του κ. Στέργιου παρατηρούμε ότι ενώ αρχικά κατά την αντεξέτασή του είπε ότι ανέφερε σε όλους τους εργαζόμενους στις 10.7.2009 ότι στις 12:00 το μεσημέρι θα είχε μπετόν και θα δούλευαν την πλάκα για να τελειώσουν πριν χωρίς άλλο διάλειμμα, σε άλλο στάδιο είπε ότι δεν υπήρχε πίεση να τελειώσει η πλάκα αφού εάν δεν προλάβαιναν θα αναβάλλετο το μπετόν. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι την επόμενη μέρα ανέφερε και στο Συντεχνιακό ότι οι οδηγίες που έδωσε στον Αιτητή και τους υπόλοιπους ήταν να μην έκαναν άλλη δουλειά στις 10.7.2009 εκτός από το να τελειώσουν την πλάκα. Επίσης ενώ αρχικά είπε κατά την αντεξέταση του ότι τα προβλήματα στη συμπεριφορά του Αιτητή άρχισαν μετά το Krenia, στη Γραπτή του Κατάθεση, Τεκμήριο 1, αλλά και σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του αναφέρθηκε σε προβλήματα συμπεριφοράς του Αιτητή πριν και συγκεκριμένα στο έργο του Αγ. Τύχωνα. Κατά την αντεξέταση όταν ρωτήθηκε για το θέμα που προέκυψε με τη μη καταβολή στους υπαλλήλους οδοιπορικών, αρχικά είπε ότι το πρόβλημα του κ. Ασκάνη ήταν γιατί να μην ενημερωθεί από το Στέργιο όπως έπρεπε αλλά αντίθετα από τις συντεχνίες και σε άλλο στάδιο όταν του υποβλήθηκε ότι ο κ. Ασκάνης γνώριζε για το θέμα και αρνήθηκε αρχικά να πληρώσει οδοιπορικά είπε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε. Περαιτέρω, ενώ αρχικά είπε κατά την αντεξέταση του ότι ο Αιτητής τα πήγαινε καλά με το προσωπικό μόνο πριν το έργο Krenia οπόταν και έγινε υπεύθυνος, αργότερα απάντησε σε ερώτηση αν τα πήγαινε καλά με τους υπαλλήλους μετά το Krenia ότι κάποιες φορές ναι και κάποιες φορές όχι. Κατά την κυρίως εξέτασή του είπε ότι ο Αιτητής ήταν υπεύθυνος καλουψιής στο Krenia ενώ κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι ο Αιτητής δεν ήταν υπεύθυνος, απλά ο ίδιος δεν μπορούσε να ήταν κάθε μέρα παντού και τον είχε για να βοηθά. Σε ερώτηση κατά την αντεξέταση του αν υπήρχαν λάθη στο Krenia απάντησε κατηγορηματικά ότι δεν υπήρχε ούτε ένα λάθος ενώ σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης του είπε ότι υπήρχαν προβλήματα και μάλιστα, επικοινώνησε μαζί του η μηχανικός όταν ήταν με άδεια στην Ελλάδα για να λυθούν τα προβλήματα. Αναφορικά με το Τεκμήριο 4, την προειδοποιητική επιστολή προς τον Αιτητή, ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του ότι ο λόγος που του δόθηκε ήταν γιατί ο κ. Ασκάνης δεν ήταν ικανοποιημένος από την απόδοσή του στο έργο Krenia. Παρατηρούμε ότι η επιστολή δόθηκε πέραν των δύο μηνών μετά που έφυγε ο Αιτητής από το έργο Krenia, και ενώ ο Αιτητής βρισκόταν στο Savoyia. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ. Ασκάνη παρατηρούμε ότι όταν ρωτήθηκε εάν ο Αιτητής είχε προειδοποιήσεις απάντησε ότι είχε πάρα πολλές προφορικές και ακολούθως και γραπτές αλλά όταν ρωτήθηκε αν είχε και άλλη γραπτή πέραν του Τεκμηρίου 4 προτίμησε να μην απαντήσει και περιέγραψε την αντίδραση του Αιτητή όταν παρέλαβε το Τεκμήριο
8. Κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι είχε πρόβλημα με τον Αιτητή στο έργο του Αγ. Τύχωνα γιατί ξαφνικά ήρθαν οι συντεχνίες να απαιτήσουν πληρωμή οδοιπορικών στους υπαλλήλους αλλά σε άλλο στάδιο της κυρίως εξέτασης του παραδέχθηκε ότι δεν ήταν σίγουρος ποιος κάλεσε τις συντεχνίες. Ο κ. Ασκάνης κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στις 10.7.2009 το μπετόν ήρθε η ώρα 13:00 ενώ ο κ. Στέργιος κατά την αντεξέτασή του είπε ότι το μπετόν άρχισε η ώρα 11:00 και ότι η ώρα 11:48 είχε ήδη τοποθετηθεί. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι ο έπαινος (Τεκμήριο 3), δόθηκε στον Αιτητή αρχές του 2009 και συγκεκριμένα αρνήθηκε την υπόδειξη ότι ήταν Δεκέμβρης του 2008, ενώ σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του είπε ότι ο έπαινος δόθηκε το Δεκέμβριο του 2008 και συγκεκριμένα τα Χριστούγεννα. Ανέφερε ότι μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς τα εργοτάξια είναι κλειστά όπως και τα Φώτα. Δηλαδή ο Αιτητής μεταφέρθηκε από το Krenia γιατί, όπως είπε ο κ. Ασκάνης, απέτυχε και αυτό διαπιστώθηκε μόλις ελάχιστες μέρες μετά που το εργοτάξιο άνοιξε και αμέσως μετά που του απονεμήθηκε τιμητικός έπαινος. Σε σχετική υπόδειξη, απάντησε ότι η απόφαση για τον έπαινο πάρθηκε από πριν για να υπάρξει χρόνος να τυπωθεί, κάτι όμως που δεν μας πείθει εφόσον θα μπορούσε να μην απονεμηθεί στον Αιτητή έστω και εάν είχε τυπωθεί, εφόσον πλέον δεν ίσχυε ή σε αντίθετη περίπτωση να γινόταν αναφορά ότι πλέον δεν ίσχυε. Δεν θεωρούμε λογική την εξήγηση που έδωσε ο κ. Ασκάνης ότι ο έπαινος δόθηκε στον Αιτητή για να καλυτερεύσει την απόδοση του. Κατά την αντεξέτασή του είπε ότι η αλλαγή σε μια σκάλα στο έργο Krenia ήταν μετά από επιλογή της Εταιρείας ενώ σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του είπε ότι δεν είχε υπόψη του για οποιαδήποτε αλλαγή και πρόβλημα στο έργο αυτό. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του είπε ότι πολύ πιθανόν η μηχανικός να του επιβεβαίωσε ότι όντως η οικοδομή στο Krenia είχε πρόβλημα. Αναφορικά με την απειλή που εκτόξευσε ο Αιτητής ότι θα σκοτώσει κάποιον, είπε ότι μπορούσε και να το εννοεί αλλά δεν προέβηκε σε καμία καταγγελία στην αστυνομία ούτε και έστειλε οποιαδήποτε επιστολή στον Αιτητή. Αναφορικά με το ποιος κάλεσε την συντεχνία στο έργο του Άγιο Τύχωνα είπε αντεξεταζόμενος ότι οι πληροφορίες του ήταν ότι ήταν ο Αιτητής ενώ στην κυρίως εξέταση του είπε ότι ο ίδιος δεν ήταν σίγουρος, ενώ σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του είπε ότι τη φασαρία για το θέμα αυτό την έκανε ο Αιτητής ο οποίος παρέσυρε και άλλους και εξήγαγε το συμπέρασμα ότι ο Αιτητής με αυτή τη στάση του έδειχνε έλλειψη συνεργασίας, εξήγαγε δηλαδή συμπέρασμα για τον Αιτητή για πράξη την οποία δεν ήταν σίγουρος αν έκαμε ο Αιτητής. Εν πάση περιπτώσει είπε ότι το θέμα διευθετήθηκε μόλις τέθηκε υπόψιν του, ενώ η κα Φανίτσα κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι ο Αιτητής ζήτησε τα οδοιπορικά από την πρώτη βδομάδα που εργάστηκε εκεί και αυτή δεν τα κατέβαλε αμέσως γιατί ήθελε να ήταν σίγουρη και να συνεννοηθεί με τις συντεχνίες. Δηλαδή ήταν και η ίδια που ήθελε επικοινωνία με τις συντεχνίες. Επιπλέον, κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι και το αίτημα που προέκυψε στον Αγ. Αρσένιο ήταν εξ' όσων γνώριζε απαίτηση του Αιτητή. Ο ίδιος είπε για να κατέβαινε από το θόλο ήθελε ένα λεπτό ενώ ο Στέργιος είπε ότι λογικά για κάποιο χρειαζόταν πέντε λεπτά να κατεβαίνει από τη σκαλωσιά των 25 μέτρων και να πήγαινε τουαλέτα. Ο κ. Α. Φιλίππου που εργαζόταν εκεί είπε ότι χρειαζόταν δέκα λεπτά. Εν πάση περιπτώσει τελικά δεν τον είχε πειράξει τίποτε, όπως παραδέχθηκε, αναφορικά με αυτό το θέμα. Ανέφερε κατά την αντεξέτασή του ότι υπήρχαν ανέκαθεν προβλήματα ωραρίου με τον Αιτητή και επίσης προβλήματα με τη συμπεριφορά του, ενώ ο Στέργιος είπε ότι τα προβλήματα με τον Αιτητή ξεκίνησαν μετά το εργοτάξιο Krenia που ήταν υπεύθυνος και ο ίδιος ο κ. Ασκάνης στην επιστολή που υπογράφει ημερομηνίας 19.3.2009 (Τεκμήριο 4), αναφέρει ότι μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκε ότι το ενδιαφέρον του Αιτητή δεν ήταν το αναμενόμενο. Ο κ. Ασκάνης ανέφερε ότι οι προειδοποιήσεις προς τον Αιτητή ξεκίνησαν πολύ πριν την απόλυση του ενώ από τα τεκμήρια που έχουμε ενώπιόν μας φαίνεται ότι η πρώτη και μοναδική ονομαστική γραπτή προειδοποίηση δόθηκε λιγότερο από 4 μήνες πριν την απόλυση και ενώ του δόθηκε έπαινος εξίμιση μήνες πριν την απόλυσή του. Αναφορικά με το ωράριο του Αιτητή ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του ότι κάποιες φορές ήταν ο ίδιος παρών όταν ο Αιτητής το παραβίαζε αλλά κατά την αντεξέτασή του είπε ότι ο ίδιος ουδέποτε τον είδε να το παραβιάζει, πλην της ημέρας απόλυσής του, αλλά πληροφορείτο από τους επιστάτες, ήτοι τον κ. Στέργιο, τον κ. Μάριο Μιχαήλ και τον κ. Κυριάκο Μιχαήλ, αλλά όταν του υποδείχθηκε ότι ο κ. Κυριάκος Μιχαήλ δεν ήταν στο έργο ταυτόχρονα με τον Αιτητή απάντησε ότι πολύ πιθανόν να ήρθε μετά την απόλυση του Αιτητή. Κατά την αντεξέτασή του και σε ερωτήσεις κατά πόσο ο Στέργιος φοβήθηκε ή/και υπήρξε αντιζηλία με τον Αιτητή ανέφερε ότι το ότι δόθηκε έπαινος στον Αιτητή ήταν κοινή απόφαση και με το Στέργιο, κάτι που ο ίδιος ο Στέργιος στην αντεξέτασή του απέρριψε και αντί αυτού είπε ότι αυτός δεν συμφώνησε με την απονομή στον Αιτητή του επαίνου . Όταν υποδείχθηκε στον κ. Ασκάνη ότι το Τεκμήριο 4 αναφέρει τη λέξη «πρόσφατα» αυτός την εξήγησε ότι μπορεί να σημαίνει εβδομάδες ή μήνες αλλά επανέλαβε ότι τελικά το πρόβλημα με τον Αιτητή δεν ήταν πρόσφατο αλλά αρνήθηκε ότι η λέξη «πρόσφατα» στην επιστολή ήταν λάθος. Είπε ότι το Τεκμήριο 4 δεν είχε σχέση με το έργο Krenia, δηλαδή αντίθετα με το τι είπε ο κ. Στέργιος. Χαρακτήρισε το Τεκμήριο 6 πριν παρουσιαστεί αυτό στο Δικαστήριο ως «Ευαγγέλιο», «πολυσέλιδη επιστολή» και εκπλάγηκε με το πόση ώρα χρειάστηκε για να συνταχθεί ενώ όταν παρουσιάστηκε το Τεκμήριο 6 ήταν μόνο μία σελίδα. Ενώ ανέφερε ότι διάβασε την εν λόγω απαντητική επιστολή στα «πεταχτά», διαφάνηκε ότι υπόγραψε παραλαβή της και όπως ο ίδιος είπε τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του θα ακολουθούσαν «τα πράγματα μία ροή» και «λανθασμένους δρόμους» εάν την παραλάμβανε. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι μετά τη συνάντηση του με τον Αιτητή στις 20.3.2009 δεν άλλαξε η συμπεριφορά του Αιτητή γι' αυτό αποφάσισε να δοθεί η επιστολή Τεκμήριο 4, η οποία δεν δόθηκε ονομαστικά αλλά σε όλους εν όψει της προηγούμενης αντίδρασης του στην παραλαβή του Τεκμηρίου 4, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο Αιτητής ήταν ένας από αυτούς, και όχι ο μοναδικός, που συστηματικά δεν τηρούσαν το ωράριο και γι αυτό δόθηκε σε όλους η επιστολή. Αφού απάντησε κατά την αντεξέτασή του ότι υπήρχαν λίστες που οι υπαλλήλοι υπέγραφαν τόσο την ώρα που πήγαιναν όσο και την ώρα που έφευγαν από την εργασία, σε ερώτηση αν θα τις παρουσιάσει απάντησε ότι δεν βλέπει την ανάγκη να παρουσιαστούν. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Αιτητής ερχόταν και σχολνούσε κανονικά απάντησε ότι διαφωνεί και είναι γι' αυτό το λόγο που στάλθηκαν οι επιστολές και γι' αυτό το λόγο απολύθηκε ο Αιτητής. Και στην κυρίως εξέτασή του είπε ότι το επεισόδιο αυτό ήταν ο λόγος απόλυσης και ο λόγος που βρισκόταν στο Δικαστήριο. Ενώ αρχικά απάντησε ότι όταν είδε στις 10.7.2009 τους υπαλλήλους να κάθονται, δεν είδε τι κρατούσαν στα χέρια τους από ποτό και τσιγάρο, αργότερα είπε δισταχτικά για τον Αιτητή ότι έπινε κάποιο ποτό. Στη συνέχεια είπε ότι έφυγε χωρίς να ελέγξει αν είχαν τελειώσει τη δουλειά και είπε ότι δεν τον ενδιέφερε εάν τελείωσε η δουλειά αλλά τον ενδιέφερε να εργάζεται το προσωπικό. Ενώ αρχικά είπε ότι στις 11:48 δεν είχαν τελειώσει τη δουλειά, αργότερα είπε ότι δεν μπορούσε να ελέγξει αν είχαν τελειώσει ή όχι τη δουλειά, ενώ σε άλλο στάδιο είπε ότι έφυγαν ενώ είχαν πάρα πολύ δουλειά να κάνουν. Σε προηγούμενο στάδιο της αντεξέτασης είπε ότι δεν ετίθετο θέμα να απολυθεί κάποιος γιατί καθυστερούσε 5 λεπτά αν η απόδοση του ήταν τέτοια που να έκανε την καθυστέρηση επουσιώδη. Περαιτέρω, ο κ. Ασκάνης κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν θυμόταν εάν οι υπόλοιποι που κάθονταν στις 10.7.2009 και δεν απολύθηκαν είχαν ή όχι λάβει προηγούμενα έγγραφη προειδοποίηση, ανέφερε ότι ίσως να είχαν μία γενική και θεώρησε ότι έπρεπε να τους δοθεί μία ευκαιρία. Στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι μόνο για τον Αιτητή και ακόμη ένα είχαν δοθεί επαρκείς και άλλες γραπτές προειδοποιήσεις και γι' αυτό απολύθηκαν. Σε υπόδειξη ότι ο κ. Α. Φιλίππου είχε προειδοποιήσεις και όχι προειδοποίηση στο παρελθόν, απάντησε ότι πιθανόν αλλά δεν θυμόταν. Σε υπόδειξη στον κ. Ασκάνη ότι και οι άλλοι είχαν τις ίδιες προειδοποιήσεις με τον Αιτητή, απάντησε ότι είχαν λιγότερες και διερωτώμαστε πως μπορεί οι προειδοποιήσεις να ήταν λιγότερες από μία αλλά ταυτόχρονα να υπάρχουν. Ο κ. Ασκάνης κατά την αντεξέτασή του είπε ότι με την αποπεράτωση της πλάκας οι καλουψιήδες μένουν και παρακολουθούν το χύσιμο της πλάκας ενώ ο κ. Στέργιος κατά την αντεξέτασή του είπε ότι την ώρα που χυνόταν το μπετόν δεν έπρεπε να ήταν εκεί οι καλουψιήδες γιατί για την τοποθέτηση του μπετόν υπεύθυνο είναι το συνεργείο χτιστών και όχι το συνεργείο καλουψιήδων. Ο κ. Ασκάνης κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν γνώριζε για πόση ώρα κάθονταν οι υπαλλήλοι και υπέθεσε ότι μπορεί μισή ή μία ώρα ενώ στο Τεκμήριο 5 που υπογράφει ο ίδιος αναφέρει ότι οι υπάλληλοι διέκοψαν στις 11:48 και στη μαρτυρία του ανέφερε ότι τους έπιασε να κάθονται 11:45 με 11:
9. Τόσο ο κ. Ασκάνης όσο και ο κ. Στέργιος και η κα Νικολάου ανέφεραν επανειλημμένα ότι ο Αιτητής δεν ήταν επιστάτης παρά μόνο άσκησε επιστατεία στο Krenia από το τέλος του 2008 και για ένα - δύο μήνες, αλλά από το Τεκμήριο 2 φαίνεται ότι στον Αιτητή απονεμήθηκε τιμητικός έπαινος για την ικανότητα του στην οργάνωση και διαχείριση των εργοταξίων (και όχι εργοταξίου) της Εταιρείας ως εργαζόμενος επιστάτης. Αξιολογώντας περαιτέρω τη μαρτυρία της κας Φανίτσας Νικολάου παρατηρούμε ότι στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι ο κ. Ασκάνης μόλις είπε στον Αιτητή ότι θα τον απολύσει, αυτός έφυγε αμέσως ενώ ο ίδιος ο κ. Ασκάνης ανέφερε ότι τους έκανε επίπληξη και δεν τους ανέφερε ότι θα τους απέλυε, ενώ κατά την αντεξέτασή της είπε αρχικά ότι δεν ήταν εκεί για να ξέρει τι τους είπε και αργότερα διαφώνησε με υποβολή ότι δεν ήξεραν αυτοί που απολύθηκαν για την απόλυση «όταν τους έπιασε ο κ. Ασκάνης». Και ενώ είπε κατά την κυρίως εξέταση της ότι ο κ. Ασκάνης έδωσε οδηγίες να απολυθούν όσοι είχαν γραπτές ειδοποιήσεις όταν της υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση ότι και ο Ανδρέας Φιλίππου είχε τρεις προειδοποιήσεις απάντησε ότι δεν μπορεί κανείς να συγκρίνει το χαρακτήρα του κ. Φιλίππου με τον «απότομο» χαρακτήρα του Αιτητή. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι για να δοθεί έπαινος στον Αιτητή τον είχε προτείνει ο Στέργιος που θεωρούσε ότι είχε τις ικανότητες για να γίνει επιστάτης κάτι που ο ίδιος ο Στέργιος, όπως αναφέρεται πιο πάνω, αρνήθηκε. Όπως φαίνεται πιο πάνω η μαρτυρία των Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα εργατική διαφορά δεν ήταν σαφής και ξεκάθαρη και σε αρκετά σημεία ήταν αντιφατική. Επιπλέον η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την καλύτερη δυνατή μαρτυρία που είχε στη διάθεσή της αναφορικά με την ισχυριζόμενη συστηματική παρακοή στο ωράριο εργασίας, ήτοι τις λίστες που υπέγραφε τόσο ο Αιτητής όσο και όλοι οι υπάλληλοι της Εργοδότριας Εταιρείας κατά την άφιξη και αποχώρηση από την εργασία. Ως επακόλουθο των πιο πάνω βρίσκουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν με σαφή, πειστική και αποδεχτή μαρτυρία τα όσα καταλόγισαν ενώπιον του Δικαστηρίου στον Αιτητή. Οι Καθ' ων η αίτηση στους Γενικούς τους Λόγους αναφέρουν ως λόγο απόλυσης το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν εκτελούσε κατ' ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο την εργασία του και/ή την εκτελούσε με μειωμένη απόδοση παρά τις προφορικές και γραπτές των συστάσεις, δηλαδή οι λόγοι τερματισμού όπως δικογραφούνται σχετίζονται με τη μη ικανοποιητική εκτέλεση των καθηκόντων του (δηλαδή το άρθρο 5(α) του Νόμου)[1]. Σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές σε μια τέτοια περίπτωση ο εργοδότης ενεργώντας εντός των πλαισίων της αρχής της λογικότητας, θα πρέπει οπωσδήποτε να γνωστοποιήσει στον εργοδοτούμενο τις παρατηρήσεις του και να του δώσει μία ευκαιρία να συμμορφωθεί. Τερματίζοντας δε την απασχόλησή του με βάση το άρθρο 5(α) οφείλει να δώσει στον εργοδοτούμενο την υπό του Νόμου προβλεπόμενη προειδοποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αιτητής στα έξι και πλέον χρόνια της υπηρεσίας του δέχθηκε μόνο μία γραπτή παρατήρηση στην οποία αναφέρετο ότι πρόσφατα παρατηρήθηκε ότι το ενδιαφέρον του στην εργασία δεν ήταν το αναμενόμενο, χωρίς όμως να του επεξηγείται ποιο ήταν το ικανοποιητικό ενδιαφέρον που έπρεπε να δείχνει. Την εν λόγω επιστολή απάντησε ο Αιτητής και αρνήθηκε τα όσα του καταλόγισαν τα οποία θεώρησε συκοφαντίες. Ζήτησε δε να μάθει τις πηγές του εργοδότη εφόσον στην επιστολή τους αναφέρει ο εργοδότης ότι έχει πληροφορηθεί και όχι ότι έχει διαπιστώσει. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και το πως ο κ. Ασκάνης χαρακτήρισε αυτή την επιστολή ότι ήταν «απλώς μια προειδοποίηση για να συνετιστεί» αλλά ούτε και το γεγονός ότι λιγότερο από τρεις μήνες πριν δόθηκε στον Αιτητή τιμητικός έπαινος «για την ικανότητα του στην οργάνωση και διαχείριση των εργοταξίων της Εταιρείας ως εργαζόμενος επιστάτης». Ο κ. Ασκάνης εξήγησε ότι μετά τη λήψη από τον Αιτητή της προειδοποιητικής επιστολής ημερομηνίας 19.3.2009 (Τεκμήριο 4) δεν άλλαξε συμπεριφορά ο Αιτητής και για αυτό αναγκάστηκαν να στείλουν επιστολή για τη μη τήρηση του ωραρίου εργασίας (Τεκμήριο 2) προς όλους τους εργοδοτουμένους τους κάτι που δείχνει ότι ο λόγος που στάλθηκε το Τεκμήριο 4 αφορούσε τη μη τήρηση από αυτόν του ωραρίου. Αυτό υποστήριξε αρκετές φορές και ο κ. Ασκάνης κατά την ενώπιον μας μαρτυρία του και αυτό τόνισε και η ευπαίδευτη συνήγορός του κατά την αγόρευσή της. Από τη στιγμή επομένως που η απόλυση ήταν άμεση και οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρονται με την επιστολή απόλυσης ότι στις 10.7.2009 ο Αιτητής διέκοψε τις εργασίες του χωρίς άδεια στις 11:48 π.μ. και χωρίς να ειδοποιήσει σχετικά τον υπεύθυνο (Τεκμήριο 5) για να κριθεί η νομιμότητα της απόλυσης θα πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των εδαφίων (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 5(ε) και (στ): «
10. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) ............ (β) ............ (γ) ............ (δ) ............ (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμά του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμά του να απολύση τον εργοδοτούμενον· (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητος της αμέσως προηγουμένης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή· (ii) διάπραξις σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του· (iii) διάπραξις ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντός του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότου του· (iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του· (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν». Τίθεται επομένως το ερώτημα εάν οι Καθ' ων η αίτηση δικαιολογούνταν να προβούν στον άμεσο τερματισμό. Όπως αναφέρει ο Michael Whincop[2]: «Generally speaking, misconduct in the form of poor time-keeping does not warrant dismissal without evidence of a record in that respect, accompanied by suitable warnings. Employers must beware of taking a person's job from him because he has lost a few minutes here or there». Δηλαδή γενικά δεν δικαιολογείται άμεσος τερματισμός επειδή ο εργοδοτούμενος δεν τηρεί ευλαβικά το ωράριο χωρίς ακριβείς υποδείξεις και σαφείς προειδοποιήσεις. Ούτε το Τεκμήριο 4 ούτε το Τεκμήριο 2 μπορούν να θεωρηθούν ως ακριβείς υποδείξεις και σαφής προειδοποίηση αφενός γιατί το Τεκμήριο 4 δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στη μη τήρηση ωραρίου εκ μέρους του Αιτητή και αφετέρου το Τεκμήριο 2 δόθηκε σε όλους τους υπαλλήλους και όχι ονομαστικά στον Αιτητή. Στην παρούσα περίπτωση μπορούσαν εύκολα οι Καθ΄ ων η αίτηση, εν πάση περιπτώσει, να αποδείξουν κατά πόσον ο Αιτητής ήταν γενικά τυπικός με το ωράριο προσκομίζοντας τις λίστες που υπέγραφε. Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη, να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτούμενου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για το συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιον του στοιχείων. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη, ως λέχθηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Κακοφεγγίτου v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Ltd v. Γιωργούλλας Χρίστου

(2008)1Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318). Ο Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd v. Swift [1981] 1 RLR 91, στη σελ. 93, παρέθεσε ως καθοδηγητικό του εφαρμοστέου κριτηρίου: «The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him; If no reasonable employer would have dismiss him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view: another quite reasonably take a different view». Στην προκειμένη περίπτωση ο ίδιος ο εργοδότης έκρινε ότι συνεπεία του περιστατικού που έλαβε χώρα την 10.7.2009 μόνο δεν ήταν λογικό να απολυθεί κάποιος, και για αυτό το λόγο δεν απολύθηκαν οι πέντε από τους επτά υπαλλήλους που βρέθηκαν να μην εργάζονται στις 11:48. Είναι άλλωστε ξεκάθαρο από τη μαρτυρία του ίδιου του κ. Ασκάνη ότι δεν ήταν λόγος απόλυσης η παράκαμψη του ωραρίου για λίγα λεπτά αν ο εργοδοτούμενος κάλυπτε τη δουλειά. Ενδεικτικό αυτού είναι και το γεγονός ότι, όπως είπε η κα. Νικολάου, όταν ήθελε κάποιος να σχολάσει, υπέγραφε, έπαιρνε το αυτοκίνητό του και έφευγε. Ως εκ των πιο πάνω κρίνουμε ότι το γεγονός της 10.7.2009 δεν δικαιολογεί νόμιμο τερματισμό και κάτι τέτοιο δεν θα ήταν το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη ως λογικού εργοδότη, να προβεί δηλαδή στον άμεσο τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή. Από την απόφαση KANIKA Developments Ltd v. Λουκά Λουκά

(2004)1Α Α.Α.Δ. 603 αναδύεται το γεγονός ότι η απόλυση πρέπει να είναι το έσχατο μέτρο στο οποίο μπορεί να καταλήξει ο εργοδότης, το οποίο πρέπει να ασκείται με φειδώ. Το ερώτημα που πρέπει να τίθεται είναι κατά πόσον ήταν λογικό ο εργοδοτούμενος να έχανε τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Όπως λέχθηκε στην Kynigos Hotels Ltd v. Γιωργούλλας Χρίστου (ανωτέρω), ένα μεμονωμένο περιστατικό δε δικαιολογεί άμεσο τερματισμό. Σημειώνουμε επίσης ότι η απόλυση του Αιτητή έλαβε χώρα χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί κατά παράβαση του άρθρου 7 περί της Συμβάσεως περί του Τερματισμού της Απασχόλησης (Κυρωτικού) Νόμου, Ν.45/85, γεγονός που καθιστά τον τερματισμό και για ακόμη ένα λόγο καταχρηστικό[3]. Όπως λέχθηκε στην Κακοφεγγίτου (ανωτέρω) η απόφαση για απόλυση η οποία βασίστηκε σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν κρίνονται που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δική του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Στην προκειμένη περίπτωση ο εργοδότης απέλυσε τον Αιτητή μόλις διαπίστωσε ότι στις 11:48 δεν εργαζόταν, χωρίς να τον ακούσει, χωρίς να ελέγξει κατά πόσον τελείωσε τη δουλειά και δεν του έδωσε προειδοποίηση για το μόνο λόγο, όπως είπε, ότι θα έκανε παρόμοια φασαρία όπως όταν του δόθηκε το Τεκμήριο 4. Δηλαδή ο μόνος λόγος που δεν δόθηκε προειδοποίηση στον Αιτητή ήταν η υποψία για πιθανή συμπεριφορά του σε τέτοια περίπτωση και όχι γιατί ο λόγος τερματισμού ενέπιπτε σε αυτούς που δικαιολογούν άμεσο τερματισμό. Μάλιστα ο κ. Ασκάνης ανέφερε ότι παρόλο που ο λόγος που απολύθηκε ο Αιτητής ήταν ο ίδιος με το συνταξιούχο, αυτός ο λόγος ήταν μόνο η αφορμή και συνέχισε ότι οι πιο βασικοί λόγοι απόλυσης ήταν ότι ο Αιτητής πήρε προηγούμενη προειδοποίηση και έπρεπε να σταματήσει και μετά διόρθωσε ότι μπορούσαν να τον σταματήσουν. Από τη μαρτυρία του κ. Ασκάνη φάνηκε ότι οι Καθ'ων η Αίτηση έψαχνα για αφορμή για να απολύσουν τον Αιτητή και ότι τον ίδιο δεν τον ενδιέφερε αν οι υπάλληλοι του κάθονταν μία ώρα, μισή ώρα ή ένα λεπτό κάτι που δεν γνώριζε και ούτε και φρόντισε να μάθει. Αυτό ενισχύεται και από τη μαρτυρία της κας. Νικολάου η οποία είπε ότι ακόμη και αν ο κ. Φιλίππου είχε 3 προηγούμενες προειδοποιητικές επιστολές και πάλι θα ήταν λογικό να απολυθεί ο Αιτητής αφού ο χαρακτήρας του δεν συγκρινόταν με αυτόν του κ. Φιλίππου. Σε άλλο στάδιο ανέφερε ο κ. Ασκάνης ότι ο Αιτητής απολύθηκε και για απειλές προς συναδέλφους, ύβρεις, αλλά δεν παρουσιάστηκε προς απόδειξη αυτών αξιόπιστη και πειστική μαρτυρία, ούτε έγινε γραπτή παρατήρηση στον Αιτητή, ούτε και σχετική καταγγελία στην αστυνομία. Δηλαδή ο εργοδότης απέλυσε τον Αιτητή γιατί βρήκε αφορμή συγκεκριμένο συμβάν για λόγους άσχετους με αυτό το συμβάν τους οποίους δεν ανέφερε καν στην επιστολή τερματισμού και ούτε γνωστοποίησε στον Αιτητή δίνοντας του έτσι την ευκαιρία, εκτός να ενημερωθεί για τους πραγματικούς λόγους του άμεσου τερματισμού των υπηρεσιών του και να απαντήσει. Όπως έχουμε αναφέρει πιο πάνω η μη τήρηση του ωραρίου δεν αποδείχτηκε, ούτε και αποδείχτηκε τέτοια συμπεριφορά εκ μέρους του Αιτητή που να δικαιολογεί τον άμεσο τερματισμό των υπηρεσιών του, αλλά ούτε και αποδείχτηκε μη ικανοποιητική εκτέλεση της εργασίας από τον Αιτητή εφόσον μάλιστα στην προειδοποιητική επιστολή αναφέρεται ότι υπήρξε πρόσφατη πληροφόρηση και όχι διαπίστωση, ότι το ενδιαφέρον του Αιτητή στην εργασία του δεν ήταν το αναμενόμενο, ενώ τα πλείστα παραδείγματα που ανέφεραν οι Καθ΄ ών η αίτηση με την μαρτυρία τους αφορούσαν παραδείγματα για ισχυριζόμενα γεγονότα που έλαβαν χώρα πολύ πιο πριν από την εν λόγω επιστολή και πριν την απονομή του τιμητικού επαίνου. Επίσης το γεγονός ότι στην προειδοποιητική επιστολή αναφέρεται ότι ο εργοδότης πληροφορήθηκε από άλλους για το μειωμένο ενδιαφέρον του Αιτητή στην εργασία αλλά και από το γεγονός ότι ο κ. Ασκάνης ανέφερε στο Δικαστήριο ότι για τα πλείστα παράπονα του από τον Αιτητή είχε πληροφορηθεί για συγκεκριμένη συμπεριφορά του Αιτητή από άλλους χωρίς να διεξάγει οποιαδήποτε έρευνα για να ανακαλύψει την αλήθεια των εν λόγω ισχυρισμών, αποδεικνύει ότι ο κ. Ασκάνης είχε υποψία για συγκεκριμένη διαγωγή του Αιτητή χωρίς όμως να διεξάγει καμία έρευνα για να διαπιστώσει την πραγματικότητα. Όπως αναφέρθηκε στην Κυπριανού & Σία v. Κωνσταντίνου Πετρίδη

(2007)1Α Α.Α.Δ. 607, δεν είναι αρκετή η υποψία τέλεσης μιας πράξης αλλά απαιτείται ταυτόχρονα και η ύπαρξη συγκεκριμένης διαγωγής που να δικαιολογεί τερματισμό. Στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Ανδρέα Ανδρέου

(2002)1Β Α.Α.Δ. 1000, ο εναγόμενος απολύθηκε μετά από καταγγελία και προτροπή πελάτη της Εργοδότριας Εταιρείας και αναγράφηκε στην επιστολή τερματισμού και προηγούμενη κακή συμπεριφορά του εργοδοτούμενου προς άλλους πελάτες του ξενοδοχείου και συναδέλφους του. Ο εργοδοτούμενος έλαβε συνολικά οκτώ προειδοποιητικές επιστολές και συγκεκριμένα η τελευταία επιστολή δόθηκε περί τους 4 ½ μήνες πριν την απόλυση του. Το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και ανέφερε στις σελίδες 1004 - 1005 τα ακόλουθα: «Το δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση, έκρινε ότι οι πιο πάνω παρατηρήσεις προς τον εφεσίβλητο δεν συνιστούσαν λόγο απόλυσης γιατί οι εφεσείοντες ποτέ δεν άσκησαν το δικαίωμα τους για απόλυση του εφεσίβλητου κατά τον κρίσιμο χρόνο δηλαδή, το χρόνο διάπραξης των κατ΄ ισχυρισμό παραπτωμάτων. Με αυτό το σκεπτικό, βασισμένο στην επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) . του Νόμου το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ως λόγο απόλυσης τις προηγούμενες παρατηρήσεις των εφεσειόντων προς τον εφεσίβλητο. Ο χρόνος που παρήλθε από το τελευταίο κατ΄ ισχυρισμό παράπτωμα του εφεσίβλητου (19.5.98), ορθά κρίθηκε πως δεν μπορούσε να θεμελιώσει λόγο απόλυσης του στις 5.10.98 εφόσον το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από 19.5.98 μέχρι 5.10.98 δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως λογικό χρονικό διάστημα για την άσκηση του δικαιώματος απόλυσης κατά τα προβλεπόμενα στην επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) . του Νόμου». Είναι φανερό ότι η Εργοδότρια Εταιρεία ήθελε για τους δικούς της λόγους να απολύσει τον Αιτητή, λόγους που δεν έχουν σχέση με την επιστολή τερματισμού του Αιτητή και βρήκαν σαν «αφορμή», όπως ο ίδιος ο κ. Ασκάνη είπε, το περιστατικό στις 10.7.2009. Συγκεκριμένα ο κ. Ασκάνης είπε κατά την αντεξέτασή του για την απόλυση του Αιτητή και του άλλου υπαλλήλου ότι «Η αφορμή ήταν το ίδιο συμβάν, όχι όμως οι ίδιοι λόγοι. Οι πιο βασικοί λόγοι, είχε πάρει την προειδοποίηση του και έπρεπε να σταματήσει, συγνώμη, και μπορούσαμε να τον σταματήσουμε με βάση τις προειδοποιήσεις, έτσι κρίναμε εκείνη τη στιγμή». Κρίνουμε με βάση τα πιο πάνω ότι ο εργοδότης δεν ενήργησε σαν λογικός εργοδότης και δεν απέδειξε, αφού είχε το βάρος απόδειξης, όπως επιβάλλει το άρθρο 5 του Νόμου, το νόμιμο της απόλυσης. Σε σχέση με την αξίωση του Αιτητή για πληρωμή αναλογίας 13ου μισθού και αδειών το βάρος της απόδειξης είχε ο ίδιος ο Αιτητής (βλ. Global Capital v. Μάριου Παρασκευά

(2007)1Β Α.Α.Δ. 986). Ο Αιτητής δεν προσκόμισε αποδεικτική μαρτυρία και δεν υποστήριξε τις εν λόγω αξιώσεις του. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το επιδικασθησόμενο ποσό. Κατά τον υπολογισμό όμως του επιδικασθησομένου τούτου ποσού το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: (α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙ (β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙ (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙ (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙ (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου. Ευθύς εξαρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ών η αίτηση για έξι συναπτά έτη. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να του επιδικάσουμε ως αποζημίωση το ποσό των €5.663,06, που αντιστοιχεί με τις απολαβές 13 εβδομάδων. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 9(ζ) του Νόμου ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί με απολαβές οκτώ εβδομάδων, ήτοι ποσό €3.484,

1. Εκδίδεται επομένως ομόφωνα απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ών η αίτηση για το συνολικό ποσό των €9.148,02, πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ΄ ών η αίτηση έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι αξιώσεις του Αιτητή για καταβολή αναλογίας 13ου μισθού και άδειας απορρίπτονται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Προσ. Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) ............................................... Κ. Χόππας, Μέλος. Φλ. Φλώρου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΛ, ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αποζημιώσεις για Παράνομη Απόλυση και Προειδοποίηση). [1] «
2. Τερματισμός απασχλήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) όταν ο εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασίαν του κατ΄ ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον: ................». [2] The Right to Dismiss, 1986, στη σελ.
3. [3] Άρθρο 7 «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρους τους, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο