ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ν. ΚΡΙΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, Αρ. Αίτησης: 212/09, 25/10/2012

(4)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999 ως τροποποιήθηκε, προχώρησε. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας είναι αυτή του Αιτητή ο οποίος κατέθεσε ενώπιόν μας. Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της αίτησης και την ενώπιον μας προφορική μαρτυρία και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν ο Αιτητής προσελήφθη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας την 6/1/1997 και εργάστηκε ως χειριστής διπλωτικής μηχανής μέχρι την 11/5/2009 οπότε και τερματίστηκε προφορικά και χωρίς προειδοποίηση η απασχόλησή του. Ο αιτητής ισχυρίστηκε ενώπιόν μας ότι εξυβρίστηκε από τους εργοδότες του και ασκήθηκε εναντίον του βία κάτι που κατάγγειλε τόσο στη Συντεχνία όσο και στην Αστυνομία αφού πρώτα έτυχε περίθαλψης από το Τμήμα Πρώτων Βοηθειών. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο ″Νόμος″) προβλέπει ότι: ″Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος διά τινα των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων″, δηλαδή, των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, οι εργοδότες ήταν αυτοί που έφεραν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν τον Αιτητή. Εν τη απουσία τους όμως ουδεμία ανατροπή του καθιερωμένου τεκμηρίου επήλθε με επακόλουθο η απόλυσή του Αιτητή να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη. Επομένως η Εργοδότρια Εταιρεία είναι υπόλογη σε αποζημιώσεις βάσει του άρθρου 3 του Ν.24/67, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του Νόμου 92/79 και σύμφωνα με τις Διατάξεις του Πρώτου Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση του εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής, ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙ (β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙ (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙ (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙ (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου. Ευθύς εξαρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 12 συναπτά έτη για σκοπούς υπολογισμού αποζημιώσεων. Ο Αιτητής καθ΄ όλη τη διάρκεια της απασχόλησής του λάμβανε και 13ο μισθό και ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του ήταν €389,37. Ήταν ηλικίας 43 ετών περίπου όταν απολύθηκε ενώ ήταν πατέρας δύο ανήλικων τέκνων τα οποία φοιτούσαν σε σχολείο και δεσμευόταν με χρέος για το οποίο πλήρωνε δόσεις. Παρέμεινε χωρίς εργασία για σχεδόν 4 μήνες ενώ για την επόμενη δουλειά που βρήκε αμειβόταν αρχικά τουλάχιστον πιο χαμηλά και εργαζόταν με βάρδιες. Έχοντας επομένως υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του, σε συνάρτηση με όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα κρίνουμε όπως του επιδικάσουμε, υπό μορφή δίκαιας αποζημίωσης, το ποσό των €12.459,84, που αντιστοιχεί με απολαβές 32 εβδομάδων. Σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(ζ) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν24/67) ο εργαζόμενος δικαιούται σε προειδοποίηση οκτώ εβδομάδων όταν απασχολήθηκε για περίοδο μεγαλύτερη των 312 εβδομάδων. Δικαίωμα σε προειδοποίηση παρέχεται και από το άρθρο 11 του περί της Συμβάσεως Περί του Τερματισμού της Απασχολήσεως (Κυρωτικός) Νόμος του 1985 (Ν45/85). Ως εκ των πιο πάνω ο Αιτητής δικαιούται και πληρωμή αντί προειδοποίησης οκτώ εβδομάδων, ήτοι ποσό €3.114,96. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €15.574,80, πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση διατάσσονται όπως καταβάλουν στον Αιτητή το ποσό των €719,00 ως έξοδα, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων, πλέον €11 έξοδα επίδοσης. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Κ. Χόππας, Μέλος. Γ. Ιωάννου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΑΧ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αποζημιώσεις, Προειδοποίηση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο