ΣΑΒΒΑ ΘΕΡΑΠΟΝΤΟΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΙΝΘΗΣ κ.α., Αρ. Αίτησης: 377/09, 16 Μαρτίου, 2012

ΣΑΒΒΑ ΘΕΡΑΠΟΝΤΟΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΙΝΘΗΣ κ.α., Αρ. Αίτησης: 377/09, 16 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2012:3 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΠΑΦΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Προσ. Δικαστή. Χ. Τσιολή ) Ν. Ρώσσου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 377/09 Μεταξύ: ΣΑΒΒΑ ΘΕΡΑΠΟΝΤΟΣ Αιτητή και

1. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΙΝΘΗΣ
2. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ Καθ΄ ών η αίτηση Ημερομηνία: 16 Μαρτίου,
3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Ο κ.Ζ. Νικολάου. Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: Ο κ.Γ. Αθανασιάδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής αξιώνει εναντίον των Καθ΄ ών η αίτηση 2 τα ακόλουθα: (α) Πληρωμή λόγω πλεονασμού. (β) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο. (γ) Νόμιμο τόκο. (δ) Έξοδα και Φ.Π.Α. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Αιτητής στράφηκε εναντίον της Σ.Π.Ε. Σταυρός Μίνθης (στο εξής ″Εργοδότρια Εταιρεία″) και απαίτησε από αυτήν αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του και αυξημένες αποζημιώσεις ή διαζευκτικά πληρωμή λόγω πλεονασμού από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού (στο εξής ″Ταμείο″). Η Εργοδότρια Εταιρεία καταχώρησε Έγγραφο Εμφάνιση και Γενικούς Λόγους και ισχυρίστηκε ότι λόγω εισαγωγής νέων εξειδικευμένων τεχνολογικών διαδικασιών στις τραπεζικές εργασίες ο Αιτητής δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και με τη σύμφωνη γνώμη και του ιδίου τερματίστηκε η υπηρεσία του. Αναφέρουν επίσης ότι προσέφεραν στον Αιτητή €50.000 σαν αποζημίωση, πλέον πληρωμή δύο μισθών σαν προειδοποίηση, πλέον πληρωμή 13ου μισθού και ετήσιας άδειας, πρόταση την οποία ο Αιτητής αποδέχτηκε και ταυτόχρονα με την πληρωμή υπέγραψε και υπέβαλε οικειοθελή παραίτηση. Η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυρίστηκε ότι μετά από αυτό ο Αιτητής ζήτησε και του δόθηκε επιστολή τερματισμού λόγω πλεονασμού. Ο Αιτητής απέσυρε την αίτηση εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας και καταχώρησε σχετική αίτηση τροποποίησης και αφού αυτή εγκρίθηκε καταχώρησε τροποποιημένους Γενικούς Λόγους με τους οποίους στρέφεται εναντίον μόνο του Ταμείου Πλεονασμού και διεκδικεί πληρωμή λόγω πλεονασμού. Η θέση του Ταμείου όπως αυτή προβάλλεται στους τροποποιημένους Γενικούς του Λόγους, είναι ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή δεν ήταν γνήσιος και δεν έγινε μονομερώς αλλά ήταν αποτέλεσμα κοινής συνεννόησης μεταξύ του Αιτητή και του εργοδότη του και/ή ήταν προμελετημένος προκειμένου να φανεί ότι έγινε για λόγους πλεονασμού και όχι για λόγους που οφείλονται στο πρόσωπο του Αιτητή ή του Εργοδότη. Περαιτέρω η θέση του Ταμείου, όπως προβάλλεται, είναι ότι η απασχόληση του Αιτητή δεν οφείλετο σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, τα καθήκοντα του Αιτητή δεν καταργήθηκαν αλλά ούτε και άλλαξαν ουσιωδώς, η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβη σε οποιαδήποτε μορφή σοβαρής και σπουδαίας αναδιοργάνωσης που να δικαιολογεί τον τερματισμό, ο οποίος, επαναλαμβάνει, ήταν συναινετικός και όχι προϊόν μονομερούς πράξης του εργοδότη. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατέθεσαν ενόρκως ο κ.Θεοφύλακτος Δημητρίου, ο οποίος υπήρξε Γραμματέας αρχικά της Σ.Π.Ε. Τσάδας και μετά από συγχώνευση της Σ.Π.Ε. Σταυρός Μίνθης και ο Αιτητής. Το Ταμείο δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα και περιορίστηκε στο να αντεξετάσει τους πιο πάνω μάρτυρες. Κατά την ακρόαση δηλώθηκαν τα ακόλουθα ως παραδεκτά γεγονότα: - Η τελευταία περίοδος συνεχούς απασχόλησης του Αιτητή ήταν από 18/11/1989 μέχρι 31/3/
4. - Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή ήταν €392,
5. Κατά την ακρόαση κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα πιο κάτω τεκμήρια: Τεκμήριο 1 - Αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού. Τεκμήριο 2 - Ερωτηματολόγιο ημερομηνίας 8/4/
6. Τεκμήριο 3 - Επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 8/4/
7. Τεκμήριο 4 - Επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 8/4/
8. Τεκμήριο 5 - Επιστολή του Αιτητή προς τη Σ.Π.Ε. ημερομηνίας 8/4/
9. Τεκμήριο 6 - Επιστολή του Θεοφύλακτου Δημητρίου στο Ταμείο Πλεονασμού με πρακτικά συνεδριάσεων Σ.Π.Ε. ημερομηνιών 28/2/2008 και 28/3/
10. Τεκμήριο 7 - Επιστολή του Θεοφύλακτου Δημητρίου προς το Διευθυντή Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 22/5/
11. Τεκμήριο 8 - Επιστολή του Αιτητή προς το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 18/5/
12. Τεκμήριο 9 - Επιστολή από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων προς τον Αιτητή ημερομηνίας 3/3/
13. Τεκμήριο 10 - Επιστολή από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων προς τον Αιτητή ημερομηνίας 28/5/
14. Καταθέτοντας, ο κ.Δημητρίου ανέφερε ότι ήταν ο Γραμματέας της Σ.Π.Ε. Τσάδας και ακολούθως, μετά τη συγχώνευση διάφορων εταιρειών ήτοι της Σ.Π.Ε. Τσάδας, Σ.Π.Ε. Καλλέπειας, Σ.Π.Ε. Λετύμπου, Σ.Π.Ε. Χούλου και Σ.Π.Ε. Λεμόνας, ήταν ο Γραμματέας της νεοσυσταθείσας Σ.Π.Ε. Σταυρού Μίνθης. Είπε ότι δεν ήταν μέλος της Επιτροπείας της Εργοδότριας Εταιρείας και ούτε είχε ψήφο, αλλά απλά εκτελούσε τις αποφάσεις της εκάστοτε επιτροπείας και παρουσίαζε τα θέματα στις συνεδριάσεις. Ανέφερε ότι πριν τη συγχώνευση, η Σ.Π.Ε. Καλλέπειας, μοναδικός υπάλληλος και γραμματέας της οποίας ήταν ο Αιτητής, δεν είχε σύστημα μηχανογράφησης και ότι μετά τη συγχώνευση και την εισαγωγή τέτοιου συστήματος υπήρξε πρόβλημα αφού δεν μπορούσε να συνεχίσει το υποκατάστημα εκεί να εργάζεται χωρίς ηλεκτρονικούς υπολογιστές και έτσι πήγαινε άλλη υπάλληλος ενώ ο Αιτητής συνέχισε να κάμνει ορισμένες πράξεις στο χέρι όταν απουσίαζε η άλλη υπάλληλος η οποία τα περνούσε ηλεκτρονικά αργότερα. Όπως ισχυρίστηκε ο κ.Δημητρίου, μετά την εκλογή της πρώτης Επιτροπής της νέας Σ.Π.Ε., δηλαδή τον Μάϊο του 2007, κλήθηκε ο Αιτητής να μάθει το σύστημα μηχανογράφησης γι΄ αυτό και μεταφέρθηκε για ένα χρονικό διάστημα στη Τσάδα και για άλλο στη Λετύμπου. Τόνισε όμως ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε να ανταποκριθεί οπότε η νέα επιτροπή ήγειρε θέμα απομάκρυνσής του εφόσον δεν μπορούσε να προσφέρει τίποτα. Μετά από αυτή την απόφαση, ισχυρίστηκε ότι μετέβηκε ο ίδιος στα γραφεία του Συνεργατισμού στην Πάφο όπου ζήτησε να του δοθούν καταστάσεις για το ποσό αποζημίωσης που θα δικαιούτο να λάβει τόσο ο Αιτητής όσο και δύο άλλοι υπάλληλοι σε περίπτωση απόλυσης. Ανέφερε ότι στην περίπτωση του Αιτητή, με βάση το μισθό και τα χρόνια υπηρεσίας του καθόρισαν το ποσό γύρω στις £20.000, κάτι που όπως είπε ο Αιτητής δεν αποδέχτηκε. Ακολούθως, έγινε στον Αιτητή δεύτερη προσφορά για περίπου £24.000 αλλά και πάλι ο Αιτητής το απέρριψε και τέλος του 2007 ή αρχές του 2008 είπε, είχε γίνει πρόταση στον Αιτητή για €50.000 για αποζημίωση, ποσό το οποίο αποδέχτηκε. Ανέφερε επίσης ότι μετά την κοινή συμφωνία του Αιτητή με την Εργοδότρια Εταιρεία για αποζημίωση €50.000, η Επιτροπεία προχώρησε και ενέκρινε τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή νοουμένου ότι αυτός θα υπέβαλλε αίτημα για καταβολή πλεονασμού. Αναφορικά με τα Τεκμήρια 3 και 4 τα οποία υπέγραψε ο ίδιος, είπε ότι δεν θυμάται γιατί δόθηκαν δύο επιστολές τερματισμού αλλά πιθανόν, ισχυρίστηκε, να μην αναφερόταν στην πρώτη η καταβολή του 13ου μισθού και τα άλλα ωφελήματα που δικαιούταν ο Αιτητής. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι κατόπιν αιτήματος του ″Γραφείου Συνεργατισμού″, ζήτησε από τον Αιτητή να δώσει γραπτή δήλωση ότι φεύγει και παίρνει όλα τα ωφελήματά του, επιστολή που όπως θυμόταν ετοίμασε ο ίδιος και ισχυρίστηκε ότι η φράση ″υποβάλλω οικειοθελώς την παραίτηση″ ήταν τυπικό ή/και τυπογραφικό λάθος και δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Τέλος, τόνισε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι ήταν απόφαση της επιτροπής της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει τον Αιτητή, να του δώσει αποζημίωση και να πάρει και από το Ταμείο Πλεονάζον οτιδήποτε άλλο δικαιούτο αφού είχε τέσσερα - πέντε χρόνια πριν την αφυπηρέτησή του. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία πωλούσε λιπάσματα και φυτοφάρμακα και παραλάμβανε γεωργικά προϊόντα. Ανέφερε ότι τα μέλη της επιτροπείας ήταν άλλοι απόφοιτοι του πανεπιστημίου, άλλοι του γυμνασίου και άλλοι του δημοτικού. Ανέφερε ότι υπήρχαν και άλλοι υπάλληλοι που δεν γνώριζαν να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές όπως ο κ.Χριστοφής αλλά του ανατέθηκαν άλλα καθήκοντα, όπως να μεταφέρει όλες τις επιταγές στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα στην Πάφο και να μεταβαίνει στο Κτηματολόγιο για σκοπούς κατάθεσης υποθηκών. Τα ίδια καθήκοντα, είπε, μπορούσε να εκτελεί και ο Αιτητής, κάτι που του είχε προταθεί από την Επιτροπεία πριν τις συζητήσεις για την αποχώρησή του αλλά ο Αιτητής το απέρριψε. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με την παραχώρηση €50.000 στον Αιτητή από την Εργοδότρια Εταιρεία ανέφερε ότι ήταν προϊόν συμφωνίας μεταξύ της Επιτροπείας, του Συνεργατισμού και του Αιτητή. Και αφού κατέληξαν στην πιο πάνω συμφωνία, η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε και έλαβε την απόφαση για την απομάκρυνση του Αιτητή από αυτήν. Επίσης ανέφερε ότι δεν θεωρεί ότι η Επιτροπεία θα ανέβαζε την προσφορά των €50.000 αφού ο Αιτητής έπαιρνε όλα τα ωφελήματα και μισθούς μέχρι την αφυπηρέτησή του. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι ο Συνεργατισμός ζήτησε όπως η Εργοδότρια Εταιρεία λάβει βεβαίωση από τον Αιτητή ότι φεύγει με όλες τις απολαβές του και ότι δεν θα είχε καμία οικονομική απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία. Σε ερώτηση κατά πόσο στα πρακτικά της Επιτροπής, Τεκμήριο 6, φαίνεται ότι ο Αιτητής απολύεται γιατί δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του συνεπεία μηχανογράφησης, ανέφερε ότι μπορεί να μην αναφέρεται. Ανέφερε ότι η όλη διαδικασία για τερματισμό των υπηρεσιών του Αιτητή ξεκίνησε από τις αρχές του 2007 και μετά από πολλές ενέργειες και πολλές συνεδριάσεις κατέληξαν σε συμφωνία αρχές του
15. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τα Τεκμήρια 3 και 4, ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρος αν έδωσε τις επιστολές τερματισμού προσωπικά ή αν τις έστειλε η κοπέλα. Τέλος, αντεξεταζόμενος, αφού του υποδείχθηκε ότι στο Τεκμήριο 4 οι €50.000 αναφέρονταν σαν οικονομική βοήθεια, στο Τεκμήριο 6 σαν οικονομική αποζημίωση και στο Τεκμήριο 7 σαν αποζημίωση, ανέφερε ότι οι €50.000 ήταν η αποζημίωση για την αποχώρηση του Αιτητή. Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι ήταν ο γραμματέας και ο μοναδικός υπάλληλος της Σ.Π.Ε. Καλλέπειας η οποία ασχολείτο με καταθέσεις, δάνεια, λιπάσματα και πληρωμές σταφυλιών, χαρουπιών και σιτηρών. Από τις αρχές του 2007 που εγκαταστάθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές ερχόταν άλλη υπάλληλος μία με δύο ώρες ημερησίως για να εξυπηρετεί τους πελάτες. Ισχυρίστηκε ότι από τις αρχές του 2007 που εγκαταστάθηκαν οι υπολογιστές, δεν του έγινε πρόταση από την Εργοδότρια Εταιρεία για να εκπαιδευτεί σε αυτούς, κάτι που θεωρούσε αδύνατο να επιτύχει εν πάση περιπτώσει αφού ήταν 61 ετών, απόφοιτος δημοτικού και δεν γνώριζε Αγγλικά. Ο Αιτητής ανέφερε ότι η νέα Επιτροπεία μετά την ανάληψη των καθηκόντων της και την άρνηση του Αιτητή να μάθει ηλεκτρονικούς υπολογιστές, άρχισε να τον απειλεί, όπως και τον κ.Χριστοφή, ότι θα τον απέλυαν και θα προσελάμβαναν νεαρές κοπέλες με πιο χαμηλό μισθό. Είπε ότι θέμα απόλυσής του τέθηκε επίσημα τον Φεβρουάριο του 2008, οπόταν τον πλησίασε ο κ.Δημητρίου και τον πληροφόρησε ότι αποφασίστηκε από την Επιτροπεία να του δοθεί αποζημίωση για να αποχωρήσει, κάτι που δεν αποδέχθηκε αρχικά, αλλά μετά 15 - 20 ημέρες αποδέχθηκε όταν το ποσό της αποζημίωσης ανέβηκε σε €50.000, νοουμένου, όπως είπε, θα πληρωνόταν από το Ταμείο Πλεονασμού, τις άδειες και άλλα ωφελήματα συμπεριλαμβανομένου πληρωμής αντί προειδοποίησης. Ανέφερε ότι του δόθηκε το Τεκμήριο 4 από τον κ.Δημητρίου στη Σ.Π.Ε. Τσάδας την ίδια μέρα που πήρε και τα λεφτά που συμφώνησε με την Εργοδότρια Εταιρεία. Την ίδια μέρα του δόθηκε και το Τεκμήριο
16. Αναφορικά με το Τεκμήριο 5, είπε ότι δεν το διάβασε, απλώς το υπέγραψε. Περαιτέρω, είπε ότι τις επιστολές που του παρουσίασαν την μέρα εκείνη δεν τις διάβασε ούτε τις είδε και έφυγε νευριασμένος και συγχυσμένος. Το Τεκμήριο 5 αντιλήφθηκε ότι το υπέγραψε μετά την αρνητική απάντηση από το Ταμείο Πλεονασμού. Τέλος, είπε στην κυρίως εξέτασή του ότι δεν υπέβαλε παραίτηση. Αντεξεταζόμενος, ο Αιτητής είπε ότι δεν πήρε τα Τεκμήρια 3 και 4 παρά μόνο μετά την απόρριψη του Ταμείου Πλεονασμού. Σε υπόδειξη του δικηγόρου του Ταμείου Πλεονασμού ότι στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι πήρε τις δύο επιστολές Τεκμήρια 3 και 4, είπε ότι του τις διάβασαν, είπε ότι δέχεται και δεν τις πήρε. Ανέφερε ότι για πρώτη φορά έμαθε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία σκεφτόταν να τον απολύσει τέλος του 2007 για το λόγο, όπως του είπε ο κ.Δημητρίου, ότι δεν μπορούσε να δουλέψει με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Περαιτέρω, ανέφερε ότι τη δουλειά που έκανε ο Γραμματέας της Λετύμπου κ.Χριστοφής, δηλαδή να μεταφέρει επιστολές και χρήματα θα μπορούσε να την κάνει αλλά δεν του προτάθηκε. Αναφορικά με την πρόταση της Εργοδότριας Εταιρείας για £20.000 που ήταν αρχικά, δεν την αποδέχτηκε, το ίδιο και τη δεύτερη πρόταση για £24.
17. Την τρίτη πρόταση για €50.000 είπε ότι έκρινε πως ήταν καλή αλλά και πάλι δεν δεχόταν γιατί ήθελε να παραμείνει στη δουλειά του. Δεν αποδέχθηκε από την αρχή το ποσό των €50.000, είπε, αφού ήθελε να παραμείνει, επανέλαβε, στη δουλειά του. Ο μόνος λόγος που δέχθηκε τις €50.000 ήταν γιατί θα του έκοβαν τις προσαυξήσεις. Μετά από οκτώ ημέρες αποφάσισε να αποδεχτεί τις €50.000 και αποχώρησε, όπως ο ίδιος είπε. Τον τερματισμό, ανέφερε κατά την αντεξέτασή του, του τον έδωσαν στις 31/3/2008 και μετά από οκτώ ημέρες αποφάσισε να αποχωρήσει. Σε υπόδειξη από το δικηγόρο του Ταμείου για το ποσό των επόμενων προσαυξήσεων το οποίο υπολόγισε σε €2.500 περίπου και σε ερώτηση αν άξιζε να συμφωνήσει με τις προτεινόμενες αποζημιώσεις, απάντησε ότι μόνο ακριβώς γι΄ αυτό το λόγο και για τις πιέσεις που δεχόταν από την Εργοδότρια Εταιρεία ήταν που αποφάσισε να αποχωρήσει. Επιπλέον, ανέφερε ότι για το κατά πόσο θα έφευγε από τη δουλειά του, έπρεπε να συμφωνούσαν και τα τρία μέρη, δηλαδή ο ίδιος, ο Έφορος Συνεργατισμού και η Επιτροπή της Εργοδότριας Εταιρείας. Αντεξεταζόμενος, σε σχέση με το Τεκμήριο 5, είπε ότι το υπέγραψε μετά την απορριπτική απάντηση του Ταμείου Πλεονασμού και όταν ο δικηγόρος του Ταμείου του επεσήμανε ότι στην κυρίως εξέτασή του είπε διαφορετικά, είπε ότι δεν θυμόταν πότε το υπέγραψε. Τέλος, είπε ότι ουδέποτε του είπε ο κ.Δημητρίου ότι για να πάρει τα λεφτά της αποζημίωσης έπρεπε να υπογράψει το Τεκμήριο
18. Κατά την επανεξέταση ανέφερε ότι δεν εξαρτάτο από τον ίδιο αν θα παρέμενε στην εργασία του αλλά από την Εργοδότρια Εταιρεία και τον Έφορο Συνεργατισμού. Το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσο υπήρξε μονομερής τερματισμός των υπηρεσιών του Αιτητή και εάν ναι, κατά πόσο δικαιολογούνται λόγοι πλεονασμού. Για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας εξετάσαμε το περιεχόμενο της μαρτυρίας έχοντας κατά νου και λαμβάνοντας υπόψη τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα καθώς και τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των δύο πλευρών. Από τη θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας συνοψίζουμε τα γεγονότα: Ο Αιτητής εργοδοτήθηκε στη Σ.Π.Ε. Καλλέπειας την 18/11/
19. Συνέχισε την απασχόλησή του στην Εργοδότρια Εταιρεία μετά την συγχώνευση διαφόρων Συνεργατικών Εταιρειών μέχρι τις 31/3/
20. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος του μισθός ήταν €392,
21. Αρχικά ο Αιτητής ήταν ο μοναδικός υπάλληλος - Γραμματέας της Σ.Π.Ε. Καλλέπειας και από τις 9/10/2006 δηλαδή μετά τη συγχώνευση ήταν τμηματάρχης. Ο Αιτητής συμφώνησε και έλαβε €50.000 ως αποζημίωση για να συγκατατεθεί να αποχωρήσει από την απασχόλησή του. Ο Αιτητής υπέβαλε την 8/4/2008 αίτηση προς τους Καθ΄ ών η αίτηση 2 (Τεκμήριο 1) η οποία και απορρίφθηκε την 3/3/2009 (Τεκμήριο 9). Την 18/5/2009 ο Αιτητής με επιστολή του προς τους Καθ΄ ών η αίτηση 2 ζήτησε επανεξέταση της αίτησής του (Τεκμήριο 8) και την 28/5/2009 οι Καθ΄ ών η αίτηση 2 τον πληροφόρησαν ότι δεν δικαιολογείτο αναθεώρηση (Τεκμήριο 10). Η απόφαση της Επιτροπής για αποχώρηση του Αιτητή πάρθηκε μετά τη συμφωνία τους με τον Αιτητή για καταβολή €50.000 ως αποζημιώσεων. Ο Αιτητής στην ενώπιον μας προφορική μαρτυρία ανέφερε ότι μετά την μηχανογράφηση ερχόταν στο υποκατάστημα της Καλλέπειας μία κοπέλα από την Τσάδα για μία με δύο ώρες ημερησίως, ενώ ο κ.Δημητρίου κατά την αντεξέτασή του είπε ότι έστελλαν μία κοπέλα από την Τσάδα με αποτέλεσμα να μένουν δύο υπάλληλοι εκεί και μετέπειτα απέσπασαν την κα Νίκη από τη Χούλου για να πάει στην Καλλέπεια. Ο κ.Δημητρίου στην κυρίως εξέτασή του είπε ότι η νέα Επιτροπεία της Σ.Π.Ε. Σταυρός Μίνθης αμέσως μετά το διορισμό της κάλεσε τον Αιτητή να μάθει το σύστημα μηχανογράφησης, τον μετέθεσαν σε άλλα υποκαταστήματα για να παρακολουθήσει μαθήματα και να εκπαιδευτεί αλλά δεν μπορούσε να ανταποκριθεί, σε μία προσπάθεια της Επιτροπείας να αποφύγει την αποδέσμευση του Αιτητή ενώ ο Αιτητής είπε στην κυρίως εξέτασή του ότι η νέα Επιτροπεία μόλις ανέλαβε, άρχισε να τον απειλεί ότι θα τον απέλυε και θα προσελάμβαναν νεαρές κοπέλες με πιο χαμηλό μισθό, κάτι που αρνήθηκε κατά την αντεξέτασή του και είπε απλά ότι η Επιτροπεία τον πίεζε να πάει να μάθει τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο Αιτητής στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι πρώτη φορά τέθηκε επίσημα το θέμα του τερματισμού της απασχόλησής του το Φεβράρη του 2008 ενώ κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι για πρώτη φορά του είπαν ότι σκέφτονταν να τον απολύσουν προς το τέλος του
22. Σε άλλο σημείο της κυρίως εξέτασής του ανέφερε ότι με την εκλογή της νέας Επιτροπείας το Μάϊο του 2007 άρχισαν να τον απειλούν για απόλυση, όπως αναφέρεται πιο πάνω, αλλά και ότι τον απειλούσαν μέχρι το Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη του 2007 που όπως είπε ″ήθελαν πάση θυσία να φύγω″. Για το ίδιο θέμα ο κ.Δημητρίου κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι η όλη διαδικασία της απομάκρυνσης του Αιτητή ξεκίνησε αρχές του 2007 και κατέληξαν σε συμφωνία αρχές του 2008, κάτι που όπως είπε καταγράφηκε σε αρκετά πρακτικά της Επιτροπείας κατά το διάστημα αυτό. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο Αιτητής όταν ρωτήθηκε αναφορικά με το Τεκμήριο 4 αναγνώρισε την επιστολή τερματισμού που όπως είπε του δόθηκε από τον κ.Δημητρίου στην Τσάδα στα κεντρικά γραφεία της Σ.Π.Ε. την ίδια μέρα που έλαβε τις €50.
23. Επίσης αναγνώρισε και το Τεκμήριο 3 που του δόθηκε, όπως είπε, την ίδια μέρα. Την παραλαβή των δύο αυτών επιστολών παραδέχθηκε και κατά την αντεξέτασή του αρχικά, αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης αρνήθηκε ότι τις πήρε τότε και ισχυρίστηκε ότι τις πήρε μετά την απόρριψη της αίτησής του από τους Καθ΄ ών η αίτηση
24. Όταν του επισημάνθηκε ότι είπε διαφορετικά κατά την κυρίως εξέτασή του, είπε ότι την ημέρα που έλαβε τα λεφτά του τις διάβασαν αλλά δεν τις πήρε. Ο Αιτητής αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι η απόφαση του να δεχτεί τις €50.000 και να αποχωρήσει ήταν προϊόν ώριμης σκέψεις αφού το σκεφτόταν οκτώ ημέρες ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι όταν πήγε για να παραλάβει τις €50.000 ήταν νευριασμένος, συγχυσμένος και δεν ήξετε τι έκανε. Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του, σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 8/4/2008 που ο ίδιος υπέγραψε και αναφέρει ότι υποβάλλει οικειοθελώς την παραίτησή του σύμφωνα με σχέδιο αφυπηρέτησης (Τεκμήριο 5), ανέφερε ότι του την παρουσίασαν τη μέρα που πήγε να πάρει τα λεφτά της αποζημίωσης, δεν την διάβασε απλώς υπέγραψε και έφυγε νευριασμένος, συγχυσμένος και χωρίς να ξέρει τι έκανε ενώ κατά την αντεξέτασή του είπε ότι το Τεκμήριο 5 δεν το υπέγραψε στις 8/4/2008 αλλά το υπέγραψε μετά την απόρριψη της αίτησής του από τους Καθ΄ ών η αίτηση
25. Όταν του υποδείχθηκε κατά την κυρίως εξέταση ότι είπε διαφορετικά, ανέφερε ότι δεν θυμόταν πότε το υπέγραψε. Επίσης, ανέφερε κατά την αντεξέτασή του, ότι ουδέποτε ο κ.Δημητρίου του ζήτησε να υπογράψει ότι δεν είχε απαίτηση από την Εργοδότρια Εταιρεία, κάτι όμως που ανέφερε κατά την ενώπιον μας μαρτυρία ο κ.Δημητρίου. Ο κ.Δημητρίου στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι τα Τεκμήρια 3 και 4 τα έδωσε ο ίδιος στον Αιτητή ενώ κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρος αν έδωσε ο ίδιος προσωπικά τις επιστολές στον Αιτητή ή αν τις έστειλε με υπάλληλο της Εταιρείας. Ο κ.Δημητρίου είπε ότι δεν θυμόταν γιατί δόθηκαν στον Αιτητή δύο επιστολές (Τεκμήρια 3 και 4) αλλά πιθανολόγησε ότι επειδή στο Τεκμήριο 3 δεν αναφερόταν και η πληρωμή των δεδουλευμένων δικαιωμάτων του Αιτητή, ήτοι 13ου μισθού κ.λ.π. διορθώθηκε και δόθηκε η δεύτερη. Φαίνεται όμως ξεκάθαρα ότι το Τεκμήριο 4 δεν αποτελεί διόρθωση του Τεκμηρίου 3 με την προσθήκη μόνο των περαιτέρω δικαιωμάτων του Αιτητή αφού ακόμη και στον τίτλο του Αιτητή υπάρχει διαφορά αλλά και σχεδόν σε ολόκληρο το περιεχόμενο. Επίσης, ενώ όπως ανέφερε τόσο ο κ.Δημητρίου όσο και ο Αιτητής ετοιμάστηκαν οι επιστολές και θα εδίδοντο ταυτόχρονα με την εξόφληση των συμφωνημένων ποσών αποζημίωσης και δεδουλευμένων, στο Τεκμήριο 4 καλείται ο Αιτητής να προσέλθει διά κανονισμό, κάτι που δεν αναφέρεται στο Τεκμήριο
26. Ο κ.Δημητρίου ανέφερε κατά την αντεξέτασή του ότι η Επιτροπή αρχικά πρότεινε στον Αιτητή να αναλάβει την ευθύνη να μαζεύει τις επιταγές από τα καταστήματα και να τις καταθέτει, κάτι που ο Αιτητής αρνήθηκε κατηγορηματικά κατά την ενώπιον μας μαρτυρία του και κάτι που δεν συνάδει με το Τεκμήριο 2 που ο ίδιος ο κ.Δημητρίου αποδέχθηκε ότι υπέγραψε αφού σε σχετική ερώτηση αν έγινε προσφορά στον εργαζόμενο για άλλη εργασία πριν τον τερματισμό της απασχόλησής του, απάντησε αρνητικά. Κατά την αντεξέτασή του ο κ.Δημητρίου ανέφερε ότι σιγά - σιγά έμαθε το μηχανογραφημένο σύστημα ενώ σε άλλο στάδιο της αντεξέτασής του είπε ότι δεν ήξερε να πληκτρολογεί σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5 ο κ.Δημητρίου ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του ότι μετά που αποζημιώθηκε ο Αιτητής ζητήθηκε από το ″Γραφείο Συνεργατισμού″ όπως η Εργοδότρια Εταιρεία εξασφαλίσει γραπτή δήλωση ότι ο Αιτητής αποχωρεί και παίρνει όλα τα ωφελήματά του και καμία απαίτηση έχει από την Εργοδότρια Εταιρεία, επιστολή την οποία ισχυρίστηκε ότι ετοίμασε στα γραφεία της Σ.Π.Ε. κάτι που αρνήθηκε κατά την αντεξέτασή του και ανέφερε ότι απλά ζήτησε από την υπάλληλο να την τυπώσει και ότι η υπάλληλος την ετοίμασε στην παρουσία του Αιτητή. Είναι φανερό ότι ο Αιτητής υπέπεσε σε πολλές αντιφάσεις και κρίνουμε τη μαρτυρία του ως μη αξιόπιστη. Το ίδιο κρίνουμε και τη μαρτυρία του κ.Δημητρίου. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση του Αιτητή. Οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν στη δημιουργία πλεονάζοντος προσωπικού και επομένως στην καταβολή πληρωμής λόγω πλεονασμού από το Ταμείο Πλεονασμού προβλέπονται περιοριστικά στο άρθρο 18[1] του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν24/67) (στο εξής ″ο Νόμος″). Η επιτυχία διεκδίκησης πληρωμής από το Ταμείο προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, να αποδειχθεί πως ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου έγινε μονομερώς από το εργοδότη. Δηλαδή, το πρώτο ζητούμενο είναι κατά πόσον ο εργοδοτούμενος απολύθηκε υπό την έννοια που αποδίδεται στο Νόμο. Η δεύτερη προϋπόθεση, εάν η πρώτη αποδειχθεί, είναι ο λόγος που ο εργοδοτούμενος απώλεσε την απασχόληση του να δικαιολογεί συνθήκες πλεονασμού, και πάλιν φυσικά υπό την έννοια του Νόμου. Το βάρος απόδειξης της μονομερής απόλυσης φέρει ο Αιτητής. Σύμφωνα με το άρθρο 6