ROTARU MARIAN ν. Α.Λ.Μ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αίτησης: 53/12, 27/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2013:29 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Φ. Παπαθωμά ) Χρ. Αντωνιάδη ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 53/12 Μεταξύ: ROTARU MARIAN Αιτητή και Α.Λ.Μ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ΄ ών η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 10/8/
- Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή - Καθ' ού η αίτηση: Ο κ.Φλ. Πιτσιορλούνγκ. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση - Αιτητές: Η κα Γρηγορίου για κ.Χατζηκωστή. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι Καθ' ών η αίτηση ζητούν από το Δικαστήριο όπως παραμερίσει (set aside) την απόφαση ημερομηνίας 5/7/2012 που εκδόθηκε στην απουσία των Καθ' ών η αίτηση λόγω παράλειψης να καταχωρήσουν εμφάνιση παρά τη δέουσα προς αυτούς επίδοση της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς. Η αίτηση η οποία βασίζεται στον περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ.17, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.5 θ.θ.1, 2, 3 και 6, Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.θ.1, 2, 3 και 9(h), στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 32 και 47 καθώς και στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της Εργοδότριας Εταιρείας, του κ.Λουκά Λουκά. Η παράλειψη των Καθ' ών η αίτηση να καταχωρήσουν εμφάνιση, παρόλο που η αίτηση επιδόθηκε την 1/2/2012 στον ίδιο τον κ.Λουκά, όπως αυτός ισχυρίζεται, οφείλεται στο γεγονός ότι από τις 9/1/2012 μέχρι τις 30/6/2012 βρισκόταν με αναρρωτική άδεια λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε, ήτοι έπασχε από οξεία σπονδυλοαρθρίτιδα αυχένα συνοδευόμενη από έντονες ημικρανίες, πρόπτωση δίσκων και σπασμούς του δεξιού χεριού με κίνδυνο την ατροφία των χεριών του. Σύμφωνα με τον κ.Λουκά, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης της υγείας του αναγκάστηκε να μεταβεί στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Η θεραπεία που έλαβε του προκάλεσε όπως ισχυρίζεται φοβερή ψυχολογική αναστάτωση και συνεχές άγχος ενώ το μυαλό του ήταν επικεντρωμένο στο πρόβλημα της υγείας του με αποτέλεσμα να υπάρχει αντίκτυπος τόσο στην εργασία του όσο και στο εισόδημά του με το οποίο συντηρούσε την οικογένειά του. Περαιτέρω αναφέρει ότι την 1/2/2012 και ενώ ετοιμαζόταν να επισκεφθεί γιατρό κάποιος ιδιώτης επιδότης του επέδωσε την εν λόγω Αίτηση Εργατικής Διαφοράς την οποία έβαλε στο αυτοκίνητό του. Όπως ισχυρίζεται θα χειριζόταν το θέμα όταν ανάρρωνε αφού η άσχημη ψυχολογική του κατάσταση δεν του επέτρεπε να ασχοληθεί με τίποτε άλλο πέραν της υγείας του. Το θέμα διέφυγε της προσοχής του εντελώς, συνεπεία επιδείνωσης της υγείας του και μετάβασης του για θεραπεία στο εξωτερικό. Την 31/7/2012 έλαβε αντίγραφο της απόφασης την οποία παρέδωσε στους δικηγόρους του. Θεωρεί ότι η παράλειψη να καταχωρηθεί εμφάνιση δεν οφείλεται σε πρόθεσή του να περιφρονήσει τις Δικαστικές διαδικασίες και ισχυρίζεται ότι κανονικά θα καταχωρείτο εμφάνιση εφόσον υπάρχει καλή υπεράσπιση. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ών η αίτηση απέλυσαν νόμιμα και δικαιολογημένα τον Αιτητή συνεπεία συνεχόμενων παραπτωμάτων και αφού του δόθηκαν επανειλημμένα προφορικές και γραπτές προειδοποιήσεις. Σε σχέση με τις αξιώσεις του Αιτητή αναφορικά με δεδουλευμένους μισθούς, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής απολύθηκε την 4/11/2011 και όχι την 1/12/2011 και ότι του καταβλήθηκαν τα δεδουλευμένα ημερομίσθια για το Νοέμβριο του
- Τέλος, σε σχέση με τις 100 ώρες απασχόλησης για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2011 ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής πληρώθηκε κανονικά και χωρίς διαμαρτυρία. Η αντίθετη θέση προβάλλεται μέσα από την ένσταση και συνοδευτική ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ο Αιτητής θεωρεί ότι η παράλειψη των Καθ' ών η αίτηση να εμφανιστούν δεν οφείλεται στους αναφερόμενους στην αίτηση λόγους και θεωρεί ότι ο ενόρκως δηλών δεν ήταν ο μοναδικός διευθυντής των Καθ' ών η αίτηση. Περαιτέρω θεωρεί ότι το πρόβλημα της υγείας του ενόρκως δηλούντα δεν ήταν τόσο σοβαρό αφού μπόρεσε να μεταβεί στο εξωτερικό. Θεωρεί επιπλέον ότι από την επίδοση μέχρι και την έκδοση της απόφασης, οι Καθ' ών η αίτηση είχαν αρκετό καιρό για να καταχωρήσουν εμφάνιση, ότι παραπλανούν το Δικαστήριο και ότι δεν έχουν εκθέσει σοβαρούς λόγους για τη μη καταχώρηση εμφάνισης. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης προχώρησε με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 1380 - 1381: "Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ΄ ού η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης". Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους με τις αγορεύσεις τους. Η Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία κατ΄ αναλογία εφαρμόζεται και σε διαδικασίες ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου με βάση τον Κανονισμό 17 του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση και να παραμερίσει απόφαση που εκδόθηκε στην απουσία των Καθ΄ ών η αίτηση. Το διάταγμα ακύρωσης μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιους υπό τις περιστάσεις. Τα κριτήρια τα οποία λαμβάνονται υπόψη κατά την εξέταση αιτήσεως παραμερισμού απόφασης λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης έχουν εκτεθεί επανειλημμένα σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες υιοθετούν την ίδια προσέγγιση με τα Αγγλικά Δικαστήρια, όπου ισχύουν παρόμοιοι θεσμοί. (Βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Mine & Quarry Services Ltd. v. Ανδρέα Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1B Α.Α.Δ. 941, Δ. Σκάρος v. Π. Χριστοδούλου κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 291, Λουκαϊδου v. Γερολέμου
(2000)1Α Α.Α.Δ. 333, Γιωργαλλίδης v. Ταπελλ. Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1Β Α.Α.Δ. 1101, Εταιρεία Βοθροκαθαριστών Λεμεσού ″Βοθροτεξ″ Λτδ v. Φαντάκη
(2001)1Α Α.Α.Δ. 339, Steven Bush v. Γιαννάκη Γιαννή
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1342, Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1Β Α.Α.Δ. 1101, Ευσταθίου v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2003)1Β Α.Α.Δ. 1007, Αργυρού v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2005)1Α Α.Α.Δ. 229, Τεγκεράκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1Α Α.Α.Δ. 289, Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1Β Α.Α.Δ. 893, Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1A Α.Α.Δ. 678 και Claire Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd, Π.Ε. 145/09, ημερ. 10/4/2012). Οι αρχές που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξηγούνται λεπτομερώς στην απόφαση Phylactou v. Michael (ανωτέρω), στη σελ. 210. Σε μετάφραση όπως υιοθετήθηκε στην υπόθεση Milouca v. Κούρτη (ανωτέρω): "Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων, θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης: Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης - (βλ. παρατηρήσεις του Megaw L.J. στη Lambert v. Mainland Market
(1977)2 All E.R. 826, στη σελ. 833 (c-d)). Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση". Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος - Καθ΄ ού η αίτηση επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή - αίτηση, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της Δικαστικής Διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Στη Milouca v. Κούρτη (ανωτέρω) τονίστηκε στη σελ. 947, ότι: "Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρησή του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματός του. Διαφορετικά, η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματά της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του εναγομένου, σε σχέση με την εναντίον του αγωγή". Στη Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (ανωτέρω), στη σελ. 30 αναφέρεται: ". η καθυστέρηση του εφεσίβλητου παρέμεινε ανεξήγητη. Το γεγονός αυτό αποβαίνει μοιραίο για την έκβαση της υπόθεσης, ιδιαίτερα αν αναλογισθούμε πως η απόφαση λήφθηκε κανονικά και δεν υπάρχει οποιοδήποτε νομοτεχνικό ελάττωμα. . ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του". Η κατευθυντήρια γραμμή στη νομολογία δόθηκε από την υπόθεση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R.
- Προκύπτει, μεταξύ άλλων, από τη μακρά νομολογία που υπάρχει στο θέμα, ότι ο Αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπήρχε πραγματικός, σοβαρός και εύλογος λόγος για τη μη παρουσία του στο Δικαστήριο. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Siberia Air v. Βρασίδα Πούλλικα (ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 897: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό". Στην πρόσφατη απόφαση Κυριακή Τσεσμελόγλου v. Σοφοκλή Σοφοκλέους, Π.Ε. 205/10, ημερ. 15/1/2013 αναφέρθηκε: "Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του". Η αξίωση του Αιτητή όπως προσδιορίζεται στους γενικούς λόγους της αίτησης αφορά πληρωμή προειδοποίησης, μισθό για το Νοέμβριο του 2011, πληρωμή 50 ωρών για το μήνα Σεπτέμβριο του 2011 και 50 ωρών για το μήνα Οκτώβριο του 2011 καθώς και αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση, οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία το Δικαστήριο θεωρεί ορθή και δίκαιη, νόμιμο τόκο και έξοδα. Λόγω της παράλειψης των Καθ' ών η αίτηση να εμφανιστούν στη διαδικασία το Δικαστήριο την 5/7/2012 εξέδωσε απόφαση εναντίον των Καθ' ών η αίτηση για ποσό €3.700 με νόμιμο τόκο και €516 έξοδα πλέον Φ.Π.Α., πλέον €11 έξοδα επίδοσης, ποσά που αφορούν την προσβαλλόμενη απόφαση. Ο Κανονισμός 5 του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999 αναφέρει ότι εάν ο Καθ' ού η αίτηση επιθυμεί να αμφισβητήσει την απαίτηση ή μέρος αυτής οφείλει μέσα σε 21 ημέρες από την επίδοση να καταχωρήσει εμφάνιση στην οποία να προσδιορίζονται λεπτομερώς οι λόγοι για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα. Δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον από τους Καθ' ών η αίτηση και έτσι η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 24/5/2012 και για ακρόαση στις 19/6/2012, 2/7/2012 και ακολούθως στις 5/7/2012 οπόταν και εκδόθηκε απόφαση. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ο λόγος που οι Καθ' ών η αίτηση δεν προέβηκαν σε καμία ενέργεια και δεν καταχώρησαν εμφάνιση οφείλεται στο γεγονός ότι όταν του επιδόθηκε προσωπικά η αίτηση ασθενούσε και συνέχισε να ασθενεί για περίπου πέντε μήνες, ήτοι μέχρι την 30/6/
- Από το φάκελο της υπόθεσης καθίσταται φανερό ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς καταχωρήθηκε στις 25/1/2012 και επιδόθηκε στους Καθ' ών η αίτηση την 1/2/2012 σε κάποια Γιωργούλλα Κωνσταντίνου η οποία, όπως αναφέρει ο ιδιώτης επιδότης, ήτο "εξουσιοδοτημένη παραλήπτης - υπάλληλος" στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ών η αίτηση και όχι στον κ.Λάμπρου όπως ο ίδιος αναφέρει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την εν λόγω αίτηση παραμερισμού της απόφασης. Ως εκ τούτου, καμία δικαιολογία δεν παρουσιάζεται αναφορικά με την καθυστέρηση των Καθ' ών η αίτηση να ενδιαφερθούν για την υπόθεση και για την παράλειψή τους να καταχωρήσουν έγγραφο εμφάνιση καθότι ότι αναφέρεται στην ένορκη δήλωση αφορά τον ομνύοντα και τις προσωπικές του περιστάσεις κατά και μετά το χρονικό διάστημα που ισχυρίζεται ότι του επιδόθηκε η αίτηση. Περιπλέον, σύμφωνα με σαφή καθιερωμένη νομολογία ο Καθ' ού η αίτηση θα πρέπει να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση (βλ. J & M Loizides Agencies Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Π.Ε. 322/08, ημερ. 14/7/2011). Στην παρούσα περίπτωση δεν δίνεται καμία αξιόπιστη δικαιολογία. Στη Milouca v. Κούρτη (ανωτέρω) οι Εναγόμενοι παρέλαβαν αίτηση για απόφαση την οποία καταχώρησαν σε φάκελο και ξεχάστηκε με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον τους απόφαση λόγω της παράλειψης τους να εμφανιστούν. Στη σελ. 944 λέχθηκε: "Ορθά επισημαίνει το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι η παροχή εξηγήσεων για την παράλειψη του εναγομένου να εμφανιστεί δεν ισοδυναμεί με την αιτιολόγηση της καθυστέρησης, πολύ δε λιγότερο με τη συγχώρησή της. ................ Ευσταθεί η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν αποκαλύφθηκε οποιοδήποτε στοιχείο, το οποίο να μετριάζει την αδιαφορία των εφεσειόντων για την τύχη της αγωγής. Το ενδιαφέρον τους ζωπυρώθηκε όταν ήλθαν αντιμέτωποι με την εκτέλεση της απόφασης. Τότε είναι που αποτάθηκαν για τον παραμερισμό της. Κέντρισμα αποτέλεσε η επιθυμία για την αποφυγή των συνεπειών της εκτέλεσης". Επανερχόμενοι στα γεγονότα της αίτησης φαίνεται ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς επιδόθηκε την 1/2/2012 και η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε την 10/8/2012, δηλαδή μετά το πέρας έξι και πλέον μηνών. Ακόμη και μετά την έκδοση της απόφασης στις 5/7/2012 πέρασε πέραν του ενός μηνός για να καταχωρηθεί η αίτηση παραμερισμού. Ο ενόρκως δηλών, όπως ισχυρίζεται, ήτο με άδεια ασθενείας μέχρι την 30/6/2012, δηλαδή η άδεια ασθενείας του έληξε πριν την έκδοση απόφασης. Στην υπόθεση Γιωργαλλίδη (ανωτέρω), καθυστέρηση δυόμιση μηνών κρίθηκε να ήταν χωρίς δικαιολογία και συνεπώς δεν μπορούσε να στηρίξει το αίτημα παραμερισμού. Σε σχέση με την προβαλλόμενη υπεράσπιση, αξιολογώντας τα ενώπιον μας στοιχεία οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι ενώ οι Καθ' ών η αίτηση ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής απολύθηκε νόμιμα και δικαιολογημένα λόγω συνεχόμενων παραπτωμάτων και ενώ του είχαν δοθεί επανειλημμένα τόσο προφορικές όσο και γραπτές προειδοποιήσεις εντούτοις δεν παρουσιάστηκε καμία τέτοια επιστολή παρόλο που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ.Λουκά ότι επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Β, Γ και Δ αλλά κανένα τέτοιο τεκμήριο επισυνάφθηκε. Περαιτέρω, σε σχέση με τον ισχυρισμό τους ότι ο Αιτητής απολύθηκε την 4/11/2011 και όχι την 1/12/2011 και ότι τα ανάλογα ημερομίσθια του Νοεμβρίου έχουν καταβληθεί στον Αιτητή, παρατηρούμε ότι κατά την έκδοση της απόφασης ο Αιτητής επισύναψε ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωσή του ημερομηνίας 5/7/2011 επιστολή ημερομηνίας 28/11/2011 με την οποία οι Καθ' ών η αίτηση επιβεβαιώνουν ότι ο Αιτητής εργαζόταν κοντά τους από την 1/5/2010, επιστολή την οποία υπογράφει ο κ.Λουκά. Δηλαδή όπως προκύπτει από την εν λόγω επιστολή ο Αιτητής εργαζόταν ακόμη κοντά τους στις 28/11/
- Εν κατακλείδι, σε σχέση με την ισχυριζόμενη οφειλή 50 ωρών για απασχόληση το Σεπτέμβριο του 2011 και 50 ωρών για απασχόληση τον Οκτώβριο του 2011, το μόνο που οι Καθ' ών η αίτηση αναφέρουν είναι ότι ο Αιτητής πληρώθηκε κανονικά και δεν διαμαρτυρήθηκε χωρίς όμως να επισυνάπτονται αποκόμματα μισθοδοσίας τα οποία αναφέρει ο κ.Λουκά ότι επισυνάπτει ως Τεκμήρια Στ και Ζ. Ούτε Τεκμήριο Α επισυνάφθηκε δηλαδή η ισχυριζόμενη αναρρωτική άδεια του κ.Λουκά, αλλά ούτε Τεκμήριο Ε δηλαδή το απόκομμα μισθοδοσίας του Αιτητή. Όπως προκύπτει από την αίτηση παραμερισμού της απόφασης και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει οι Καθ' ών η αίτηση δεν αναφέρονται και δεν δίνουν κανένα στοιχείο σε σχέση με το που βασίζουν τον ισχυρισμό τους ότι η απόλυση έγινε νόμιμα. Ούτε δίνουν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει πληρωμή των 100 ωρών απασχόλησης για τους μήνες Σεπτέμβριο του 2011 και Οκτώβριο του 2011 αλλά και ότι ο Αιτητής απολύθηκε στις 4/11/2011 και όχι την 1/12/
- Ως εκ των πιο πάνω οι ισχυρισμοί για υπεράσπιση είναι γενικοί, ασαφείς, αόριστοι και δεν εξειδικεύονται ούτε και συγκεκριμενοποιούνται με οποιοδήποτε τρόπο. Σε κανένα σημείο αποκαλύπτεται μαρτυρία επαρκής για στήριξη της αίτησης. Οι Καθ' ών η αίτηση δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να πείθει το Δικαστήριο ότι διαθέτουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον τους απαίτηση. Όπως αποφασίστηκε στην Τεγκεράκη v. Δήμου Λευκωσίας (ανωτέρω), στη σελ. 294: ″Το πρωταρχικό καθήκον του Δικαστή, ο οποίος εξετάζει αίτηση παραμερισμού αποφάσεως που εκδόθηκε ερήμην .... είναι να διαπιστώσει κατά πόσο ο Αιτητής έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα και στοιχεία τα οποία να καταδεικνύουν ότι έχει βάσιμη υπεράσπιση, δηλαδή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να στηρίζουν την εκδοχή του αιτητή″. Οι Καθ΄ ών η αίτηση δεν κατόρθωσαν να πείσουν το Δικαστήριο πως διαθέτουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και συνεπεία αυτού κρίνουμε ότι δεν απέδειξαν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Ακόμη και αν θεωρούσαμε ότι δικαιολογείτο η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης επειδή δεν παρουσιάστηκε αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει το λόγο παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης, θα μπορούσε βάσιμα να αποτελέσει λόγο απόρριψης της αίτησης παραμερισμού και θα αποτελούσε στην παρούσα. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω δεν επεξηγήθηκαν οι λόγοι για τη μη εμφάνιση των Καθ' ών η αίτηση ούτε και αποκαλύφθηκε συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση, απαραίτητες προϋποθέσεις για να παραμεριστεί απόφαση (βλ. Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2118 και Περικλής Γεωργίου κ.α. v. Νίκου Χριστοδούλου, Π.Ε. 266/08, ημερ. 21/3/2011). Συνεπώς για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Καθ' ών η αίτηση - Αιτητών και υπέρ του Αιτητή - Καθ' ού η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Φ. Παπαθωμάς, Μέλος. Χρ. Αντωνιάδης, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αίτηση Παραμερισμού). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο