← Κύπρος

Ιωσήφ Ιωσήφ ν. LEATHEREX LTD, Αρ. Αίτησης: 18/12, 4/2/2013

Ιωσήφ Ιωσήφ ν. LEATHEREX LTD, Αρ. Αίτησης: 18/12, 4/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEM:2013:26 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Θ. Ανθούση ) Γ. Οδυσσέως ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 18/12 Μεταξύ: Ιωσήφ Ιωσήφ Αιτητή και LEATHEREX LTD Καθ΄ ών η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 10/8/2002. Ημερομηνία: 4 Φεβρουαρίου, 2013. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή - Καθ' ού η αίτηση: Η κα Στ. Ανδρέου για κ.Ξενόπουλο. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση - Αιτητές: Η κα Στ. Γεωργιάδου για κ.Παφίτη. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση επιζητείται ο παραμερισμός της απόφασης (set aside) που εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ών η αίτηση (στο εξής "η Εργοδότρια Εταιρεία") στην απουσία των στις 5/7/2012. Η αίτηση η οποία βασίζεται στους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς 13 και 17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.θ.4 και 14, στη Δ.48 θ.θ.1 - 4 και 8(ι)(
  2. y)και θ.9(h), στη διακριτική ευχέρεια, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λάμπρου Αντωνιάδη, ενός εκ των διευθυντών και μετόχων και γραμματέα της Εργοδότριας Εταιρείας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Λάμπρου Αντωνιάδη και έχουν ως εξής: Οι άλλοι δύο διευθυντές της Εργοδότριας Εταιρείας είναι ο αδελφός και πατέρας του ενόρκως δηλούντα, ήτοι ο Νεοκλής Αντωνιάδης και ο Γιαννάκης Αντωνιάδης, όπως προκύπτει από το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών, Τεκμήριο 1. Οι Εκτελεστικοί Σύμβουλοι της Εργοδότριας Εταιρείας είναι ο ενόρκως δηλών και ο Νεοκλής Αντωνιάδης. Την 6/8/2012 έλαβαν ταχυδρομικό φάκελο με αποστολέα την Κυπριακή Δημοκρατία εντός του οποίου ήταν η επίδικη απόφαση και παραλήπτη την Εργοδότρια Εταιρεία σε λανθασμένη, όπως ανέφερε, διεύθυνση. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Εργοδότριας Εταιρείας βρίσκεται στην οδό Αριστοτέλη Βαλαωρίτη 5, 3507 Λεμεσός, όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο 2 που συνοδεύει την ένορκη δήλωση, δηλαδή στο πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών. Η διεύθυνση που στάληκε η απόφαση, ήτοι η οδός Παυσανίου στη Βιομηχανική Περιοχή Κολοσσίου, είναι η διεύθυνση των αποθηκών της Εργοδότριας Εταιρείας. Όπως ισχυρίζεται ήταν η πρώτη φορά που έλαβε η Εργοδότρια Εταιρεία γνώση για την εκδοθείσα εναντίον τους απόφαση η οποία όπως ισχυρίζεται εκδόθηκε παράτυπα και λανθασμένα αφού έγινε κακή επίδοση. Σύμφωνα με τον κ.Αντωνιάδη αμέσως μετά επικοινώνησαν με τους δικηγόρους τους, ήτοι στις 6/8/2012 για να διερευνήσουν το θέμα. Την 21/3/2012 που έγινε η επίδοση και οι τρεις διευθυντές δεν βρίσκονταν στον τόπο που έγινε η επίδοση, ήτοι στην οδό Παυσανίου, αφού ο ίδιος βρισκόταν στην Αγγλία όπως προκύπτει και από το Τεκμήριο 3, ενώ ο Νεοκλής Αντωνιάδης βρισκόταν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην ποινική υπόθεση 15792/10 και ο Γιαννάκης Αντωνιάδης ηλικίας 83 ετών δεν επισκέπτεται την Εργοδότρια Εταιρεία αφού βρίσκεται σε σύνταξη. Σύμφωνα με τον κ.Αντωνιάδη, κατόπιν διερεύνησης που έγινε, μία υπάλληλος - βοηθός λογιστηρίου που εργάζεται στην οδό Παυσανίου ανέφερε ότι πιθανόν να έλαβε κάποια έγγραφα κατά την εν λόγω χρονική περίοδο τα οποία τοποθέτησε κάπου χωρίς να γνωρίζει τη σημασία τους. Όπως αναφέρει η εν λόγω υπάλληλος σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε επίσημο ή νόμιμο αντιπρόσωπο της Εργοδότριας Εταιρείας. Συνεπώς, συνεχίζει, ουδέποτε έλαβαν γνώση για την ύπαρξη διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών πριν την 6/8/2012 αφού δεν έγινε επίδοση ούτε σε διευθυντή αλλά ούτε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εργοδότριας Εταιρείας. Η μη καταχώρηση εμφάνισης δεν οφειλόταν ούτε σε περιφρόνηση των θεσμών ούτε επιδείχθηκε ασέβεια του Δικαστηρίου ή αδιαφορία, ούτε υπήρξε αμέλεια εφόσον δεν έλαβαν γνώση της διαδικασίας. Επιπρόσθετα, ως υπεράσπιση, αναφέρει ότι η Εργοδότρια Εταιρεία ουδέποτε εξανάγκασε τον Αιτητή σε παραίτηση αλλά ο ίδιος τερμάτισε τις υπηρεσίες του. Όσον αφορά στο ποσοστό της προμήθειας αρχικά ήτο 3% και όπως με όλους τους υπαλλήλους γινόταν με την πάροδο κάποιου χρόνου μείωση σε 1%. Με αυτό αρχικά συμφώνησε ο Αιτητής αλλά ζήτησε ως αντάλλαγμα τετραήμερη εργοδότηση, κάτι που έγινε αποδεκτό. Σε σχέση με το 2010 ισχυρίζεται ότι κανένα ποσό δεν οφείλεται στον Αιτητή ως προμήθεια, αλλά οφείλει ο Αιτητής σε αυτούς ποσό €16.798 το οποίο κατέβαλε η Εργοδότρια Εταιρεία ως φόρο για τον Αιτητή. Σε σχέση με το 2011 αναφέρει ότι από τις παραγγελίες που κατέβαλε ο Αιτητής υλοποιήθηκαν μόνο τέσσερις λόγω πολιτικών εξεγέρσεων στην Αίγυπτο και τη Λιβύη και γι' αυτό το 1% προμήθεια που δικαιούτο ήτο €2.018,77. Επιπλέον, ο κ.Αντωνιάδης ισχυρίζεται ότι η προμήθεια πληρωνόταν επί των εισπράξεων και όχι επί των παραγγελιών. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Αιτητής τον Ιανουάριο του 2011 σε έκθεση που διοργάνωνε η Εργοδότρια Εταιρεία ανέφερε στον ίδιο ότι τα εισοδήματά του, με το 1% προμήθεια, τον ικανοποιούσαν. Την 31/3/2011 ο Αιτητής εγκατέλειψε ο ίδιος την εργασία του χωρίς να δώσει προειδοποίηση γι' αυτό και οι ίδιοι του απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 20/4/2011 με την οποία τον καλούσαν να διευθετήσει ραντεβού για να ρυθμιστούν οι οικονομικές εκκρεμότητές τους (Τεκμήριο 8). Τέλος, αναφέρει ότι η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καταχωρήθηκε αμέσως μόλις έλαβαν γνώση της εκδοθείσας απόφασης. Η αντίθετη θέση προβάλλεται μέσα από την ένσταση και συνοδευτική ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή ο οποίος θεωρεί ότι ο ισχυρισμός για κακή επίδοση είναι ανυπόστατος και αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη για δικαιολόγηση της μη εμφάνισης. Χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των Καθ' ών η αίτηση ως περιφρονητική προς τις διαδικασίες του Δικαστηρίου, ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ών η αίτηση αποκρύπτουν στοιχεία και έλαβαν γνώση της Αίτησης από την υπάλληλό τους και επέδειξαν αμέλεια ή/και αδιαφορία. Περαιτέρω ισχυρίζεται, άνευ βλάβης των ανωτέρω, ακόμη και αν η επίδοση δεν έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εργοδότριας Εταιρείας, αυτή έγινε νομότυπα και σύμφωνα με το Άρθρο 30

(3)του Συντάγματος. Θεωρεί ότι τα γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας βρίσκονταν και εξακολουθούν να βρίσκονται στην οδό Παυσανίου και ο ίδιος ουδέποτε επισκέφθηκε στα έξι χρόνια εργασίας του την οδό Αλ. Βαλαωρίτου γι' αυτό και θεωρεί ότι το "ουσιαστικό και πραγματικό" γραφείο είναι στην οδό Παυσανίου. Εκεί εργάζονταν οι υπάλληλοι, βρίσκονταν καθημερινά οι διευθυντές και εκεί στεγάζετο το λογιστήριο, το "customer service", το "factory shop" και οι αποθήκες. Αυτή είναι, συνεχίζει, η διεύθυνση επικοινωνίας, αλληλογραφίας και στην οποία εκδίδονται τα τιμολόγια. Περαιτέρω, θεωρεί την υπάλληλο που παρέλαβε την αίτηση ως "εξουσιοδοτημένο παραλήπτη" και δεν πιστεύει ότι αδιαφόρησε ή/και αμέλησε να παραδώσει την αίτηση στους Καθ' ών η αίτηση. Παραπέμπει στη Δ.5 θ.7 η οποία, ισχυρίζεται, προβλέπει διαζευκτικούς τρόπους επίδοσης. Σε σχέση με ισχυριζόμενη πολύ καλή υπεράσπιση των Καθ' ών η αίτηση ανέφερε ότι οι Καθ' ών η αίτηση δεν διαθέτουν καλή ή/και καθόλου υπεράσπιση αφού ο ίδιος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και δεν του καταβλήθηκε πληρωμή προμήθειας για το 2011, ούτε ο μισθός του για το μήνα Μάρτιο του
  1. Αναφέρει δε ότι ο κ.Λ. Αντωνιάδης τον εκβίασε σε σχέση με τη μείωση του ποσοστού προμήθειας σε 1% από 3% ενώ ο ίδιος του ζήτησε να βρουν μια μέση λύση. Περαιτέρω, αναφέρει ότι ουδέποτε υπήρξε συμφωνία για μείωση του ποσοστού προμήθειας αφού ο ίδιος ουδέποτε συμφώνησε σε μείωση του ποσοστού. Απορρίπτει δε ότι συμφώνησε σε τετραήμερη εργοδότηση ως αντάλλαγμα αφού όπως ισχυρίζεται η Παρασκευή ήταν μέρα αργίας σε Ισλαμικές χώρες και επίσης ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του δούλευε Σαββατοκυρίακα και αργίες και δεν τις πληρωνόταν ως υπερωρίες. Τέλος θεωρεί ότι η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα, είναι καταχρηστική και δεν καλύπτονται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και τυχόν ακύρωση της απόφασης θα πλήξει τα συνταγματικά δικαιώματά του για γρήγορη διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων και θα του στερήσει την απόλαυση των δεδουλευμένων του. Στην ειδοποίηση ένστασης αναφέρονται οι εξής λόγοι ένστασης: "
  2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και της νομολογίας.
  3. Δεν ήταν εύλογη η καθυστέρηση και/ή μη εμφάνισης του Αιτητή.
  4. Δεν αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση.
  5. Η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα.
  6. Η αίτηση είναι καταχρηστική.
  7. Προβαίνει σε παραποίηση γεγονότων και προβάλλει εκ των υστέρων σκέψεις για να δικαιολογήσει τη μη εμφάνισή του.
  8. Τυχόν ακύρωση της απόφασης θα πλήξει τα συνταγματικά δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση για γρήγορη διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων του και θα του στερήσει την απόλαυση των καρπών της επιτυχίας του.
  9. Από τη συμπεριφορά του καταδεικνύεται περιφρόνηση στις διαδικασίες.
  10. Η ένορκη δήλωση είναι γενική και αόριστη και ο Αιτητής δεν απόσισε το βάρος που ήταν επιφορτισμένος προς απόδειξη των ισχυρισμών του". Η ακρόαση της παρούσας αίτησης προχώρησε με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 1380 - 1381: ″Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ΄ ού η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης″. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους με τις αγορεύσεις τους. Η Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία κατ΄ αναλογία εφαρμόζεται και σε διαδικασίες ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου με βάση τον Κανονισμό 17 του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση και να παραμερίσει απόφαση που εκδόθηκε στην απουσία των Καθ΄ ών η αίτηση. Το διάταγμα ακύρωσης μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Από το φάκελο της υπόθεσης καθίσταται φανερό ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς καταχωρήθηκε στις 12/1/
  1. Την 26/3/2012 ο ιδιώτης επιδότης κ.Ν. Πατρόκλου ορκίστηκε ότι επέδωσε την 21/3/2012 την εν λόγω αίτηση σε κάποια Άντρη Πολυβίου "εξουσιοδοτημένος παραλήπτης - υπάλληλος" στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ών η αίτηση. Δεν υπήρξε εμφάνιση και έτσι το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 24/5/2012 και για ακρόαση στις 19/6/2012 και 3/7/2012 και ακολούθως για ακρόαση στις 5/7/2012, ημερομηνία κατά την οποία προχώρησε στην ακρόαση της υπόθεσης και εξέδωσε την απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ών η αίτηση για €121.785,25 με νόμιμο τόκο, πλέον €1.326 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Θεωρούμε σκόπιμο να εξετάσουμε πρώτα τον ισχυρισμό για κακή επίδοση. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και από το επισυναφθέν πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 2), φαίνεται ότι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν η Αριστοτέλη Βαλαωρίτη
  2. Μελετώντας επίσης προσεκτικά τόσο την ένσταση αλλά και την αγόρευση των δικηγόρων του Αιτητή, παρατηρούμε ότι δεν αναφέρεται εάν έγινε έρευνα στον Έφορο Εταιρειών ή αλλού για εξακρίβωση του εγγεγραμμένου γραφείου. Ο Αιτητής παραδέχεται ότι η επίδοση έγινε στην οδό Παυσανίου. Θεωρεί όμως ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Εργοδότριας Εταιρείας βρισκόταν στην οδό Παυσανίου βασιζόμενος και στο γεγονός ότι ο Αιτητής ουδέποτε επισκέφθηκε καθ'ολη τη διάρκεια εργοδότησής του την οδό Αλ. Βαλαωρίτου αλλά και γιατί θεωρεί ότι το "ουσιαστικό και πραγματικό" γραφείο των Καθ' ών η αίτηση είναι στην οδό Παυσανίου όπου εργάζονται οι υπάλληλοι και εκεί βρίσκονταν καθημερινά οι διευθυντές. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ακόμη και εάν το εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ών η αίτηση δεν ήταν στην οδό Παυσανίου η επίδοση είναι καλή αφού συνάδει με το Άρθρο 30
(3)του Συντάγματος και αφού οι Καθ' ών η αίτηση ενημερώθηκαν. Από το Τεκμήριο 1, το πιστοποιητικό δηλαδή του Εφόρου Εταιρειών, φαίνεται ότι ο Νεοκλής Αντωνιάδης και ο Γιαννάκης Αντωνιάδης ήταν οι διευθυντές της Εργοδότριας Εταιρείας καθώς επίσης και ο Λάμπρος Γ. Αντωνιάδης ο οποίος ήταν, εκτός από διευθυντής, και ο γραμματέας. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν άλλη από τη διεύθυνση στην οποία επεδόθη η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς. Διαπιστώνουμε επίσης ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς δεν επιδόθηκε σε αξιωματούχο της Εργοδότριας Εταιρείας. Το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 προβλέπει ότι: "372. Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεσή του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας". Ο Κανονισμός 4
(2)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999, ως έχει τροποποιηθεί, προβλέπει ότι: "Αντίγραφο της αίτησης αποστέλλεται στον Καθ' ού η αίτηση μέσω ιδιώτη επιδότη σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996". Σύμφωνα με τη Δ.5 θ.7: "Αν δεν υπάρχει θεσπισμένη πρόνοια που να ρυθμίζει επίδοση σε νομικό πρόσωπο (Εταιρεία, σωματείο, κ.λ.π.) επίδοση επίσημου αντιγράφου κλητηρίου εντάλματος ή άλλη επίδοση θα θεωρείται καλή αν γίνει επίδοση στον Πρόεδρο ή άλλο ανώτερο υπάλληλο ή στον Ταμία ή Γραμματέα τέτοιου οργανισμού, ή αφεθεί αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος στα γραφεία του οργανισμού, και στην περίπτωση εταιρείας που δεν συστάθηκε στην Κύπρο, το αντίγραφο μπορεί να αφεθεί στο μέρος όπου διεξάγονται οι εργασίες της στην Κύπρο ή αν δεν υπάρχει τέτοιο μέρος σε οιονδήποτε πρόσωπο στην Κύπρο που εμφανίζεται σαν εξουσιοδοτημένο να διεκπεραιώνει εργασίες για την Εταιρεία στην Κύπρο και η τέτοια άφεση του αντιγράφου θα θεωρείται καλή επίδοση εκτός αν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής διατάξει διαφορετικά". Στην πρόσφατη απόφαση Κυριακή Τσεσμελόγλου v. Σοφοκλή Σοφοκλέους, Π.Ε. 205/10, ημερ. 15/1/2013 αναφέρθηκε: "Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του". Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1Α Α.Α.Δ. 43, το κλητήριο ένταλμα αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας εταιρείας. Το Εφετείο επεσήμανε κατ' αρχήν στη σελ. 45 ότι: "Το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ιδωμένο υπό το πρίσμα των διατάξεων του άρθρ. 30.1 και 30.3 (α) του Συντάγματος, αποτελεί τη λυδία λίθο της υπόθεσης. Το δικονομικό δικαίωμα πρόσβασης στα δικαστήρια της χώρας, που κατοχυρώνει το άρθρ. 30.1, περιλαμβάνει το δικαίωμα του διαδίκου: (α) να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους τον εγκαλούν στο δικαστήριο∙ και (β) να αναπτύξει σ' αυτό τους ισχυρισμούς του [(άρθρ. 30.3 (α) και (β)]. Το άμεσα εγειρόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο η επίδοση που έγινε, του ειδικά οπισθογραφημένου με την απαίτηση κλητηρίου εντάλματος, στην εφεσίβλητη-εναγόμενη, είναι έγκυρη". Ακολούθως το Δικαστήριο αναφέρθηκε σε αριθμό πρωτόδικων αποφάσεων Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες εκφράστηκε η άποψη πως οι κανόνες που ρυθμίζουν την επίδοση δικαστικών εγγράφων, ιδιαίτερα αυτοί που θεσπίστηκαν πριν από το Σύνταγμα και ισχύουν, δέον να εφαρμόζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να συνάδουν με τις διατάξεις του Άρθρου 30.3(α) και (β) του Συντάγματος που διασφαλίζουν πως ο καθένας έχει δικαίωμα να πληροφορείται τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει την υπόθεσή του. Στις σελίδες 48 και 49 της εν λόγω απόφασης αναφέρεται: "Δεν αμφιβάλλουμε για την ορθότητα των παραπάνω πρωτόδικων αποφάσεων και ότι το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρ. 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρ. 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος". Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπόθεσης επισημαίνουμε ότι είναι αμοιβαία αποδεκτό ότι οι Καθ' ών η αίτηση είναι συγκροτημένη και εγγεγραμμένη ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Σύμφωνα με το αποδεικτικό της επίδοσης - ένορκο δήλωση από τον ιδιώτη επιδότη που διενήργησε την επίδοση η αίτηση Εργατικής Διαφοράς δόθηκε σε κάποια Άντρη Πολυβίου. Δηλαδή η αίτηση δεν επιδόθηκε ούτε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εργοδότριας Εταιρείας, ούτε σε αξιωματούχο της Εργοδότριας Εταιρείας. Παραλήφθηκε από υπάλληλο της Εργοδότριας Εταιρείας στον τόπο που αυτή εργαζόταν. Οι περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης δεν μας αφήνουν αμφιβολία για το παράτυπο της επίδοσης. Αυτή πιστεύουμε ήταν και η αιτία που η Εργοδότρια Εταιρεία δεν έλαβε γνώση της Αίτησης για να αμυνθεί, όπως φαίνεται ως ήταν και η πρόθεσή της. Όπως αναφέρθηκε στην Νικόλας Γιωργαλλίδης v. Χρυσόστομου Χρίστου (Ττόμη)
(1997)1Α Α.Α.Δ. 247, στη σελ. 250: "Από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή και η διαπίστωση αυτή ήταν ορθή κατά τη γνώμη μας, (βλ. Δ.5 θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας), το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν ετίθετο θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας". Ενόψει της κατάληξής μας για κακή επίδοση κρίνεται και η τύχη της αίτησης γι' αυτό και δεν θα εξετάσουμε τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Ως αποτέλεσμα η απόφαση παραμερίζεται. Υπό τις περιστάσεις δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Θ. Ανθούσης, Μέλος. Γ. Οδυσσέως, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αίτηση Παραμερισμού). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.