ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΑ ν. ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΕΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 244/09, 16/5/2013

ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΑ ν. ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΕΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 244/09, 16/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2013:14 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Χ. Ιωάννου ) Φλ. Φλώρου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 244/09 Μεταξύ: ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΑ Αιτητή και ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΕΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ ών η αίτηση Ημερομηνία: 16 Μαϊου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Ο κ.Ζ. Νικολάου. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση: Η κα Ιφ. Στυλιανίδου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής ήταν εργοδοτούμενος των Καθ' ών η αίτηση (στο εξής "η Εργοδότρια Εταιρεία") από την 1/8/1976 και απολύθηκε για λόγους πλεονασμού με επιστολή ημερομηνίας 22/10/
2. Οι Καθ' ών η αίτηση λειτουργούν εργοστάσιο παραγωγής τσιμέντου στην περιοχή Μονής στην επαρχία Λεμεσού. Με την παρούσα αίτηση που καταχωρήθηκε στις 29/6/2009 ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι προσελήφθη στην υπηρεσία της εταιρείας Γ.Σ. Γαλαταριώτης Λτδ κατά ή περί την 1/8/1971 ως γραφέας αποθήκης και την 1/8/1976 προσλήφθηκε ή/και μεταφέρθηκε στους Καθ' ών η αίτηση οι οποίοι ήταν οι πρώτοι εργοδότες που τον απασχόλησαν μετά τις 15/7/
3. Στις 23/12/2008 οι υπηρεσίες του Αιτητή τερματίστηκαν λόγω πλεονασμού και ο Αιτητής έλαβε από τους Καθ' ών η αίτηση το ποσό των €123.239,27 ως χαριστικό φιλοδώρημα για την υπηρεσία του από την 1/8/1976 δυνάμει συμφωνίας που έγινε μεταξύ των συντεχνιών ΣΕΚ - ΠΕΟ και των Καθ' ών η αίτηση. Η εν λόγω συμφωνία προέβλεπε ότι σε περίπτωση πλεονασμού οι Καθ' ών η αίτηση θα παραχωρούσαν χαριστικό φιλοδώρημα ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας του υπαλλήλου. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ών η αίτηση παράνομα δεν συνυπολόγισαν στα χρόνια υπηρεσίας για σκοπούς υπολογισμού του φιλοδωρήματος τα χρόνια υπηρεσίας του στην εταιρεία Γ.Σ. Γαλαταριώτης Λτδ και γι' αυτό απώλεσε €19.356,88 τα οποία και απαιτεί με την παρούσα αίτηση. Με τους γενικούς λόγους εμφάνισης οι Καθ' ών η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν υπήρξαν συνθήκες που να δικαιολογείται το συνεχές της απασχόλησης και αρνούνται ότι ο Αιτητής εργαζόταν στην εταιρεία Γ.Σ. Γαλαταριώτης Λτδ. Θεωρούν ότι ακόμη και αν αυτό αποδειχτεί δεν υπήρχε σχέση συνδεδεμένων εταιρειών. Ισχυρίζονται ότι το φιλοδώρημα δυνάμει της σχετικής συμφωνίας ήταν χαριστικό και επομένως δεν γεννάται νομική υποχρέωση για τους Καθ' ών η αίτηση να το καταβάλουν. Θεωρούν επίσης ότι στη συμφωνία δεν καταγράφεται καμία αντιπαροχή επομένως το εν λόγω έγγραφο δεν έχει δεσμευτική ισχύ. Εν πάση περιπτώσει το εν λόγω έγγραφο ουδέποτε ενσωματώθηκε στη σύμβαση εργασίας του Αιτητή. Ισχυρίζονται ότι την 27/10/2008 ο Αιτητής έλαβε το ποσό των €123.239,27 και υπέγραψε σχετική απόδειξη στην οποία το εν λόγω ποσό χαρακτηρίζεται ως χαριστικό. Ισχυρίζονται επίσης ότι ο Αιτητής έλαβε πληρωμή από το Ταμείο Πλεονασμού και ότι δεν κατέβαλε φόρο επί του ποσού που έλαβε ως χαριστική πληρωμή αφού το θεωρεί ως φιλοδώρημα και όχι ως εισόδημα που πηγάζει από τη συμφωνία εργοδότησής του. Επίσης ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής ελάμβανε ετήσια άδεια ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας του και δεν διαμαρτυρήθηκε αλλά και ότι κωλύεται να απαιτεί περαιτέρω πληρωμή αφού δεν ακολούθησε την οδό του Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων. Τέλος, ισχυρίζονται ότι το άρθρο 4 του Μέρους Ι του Δεύτερου Πίνακα δεν μπορεί να εφαρμοστεί έναντι ιδιώτη εργοδότη αλλά μόνο έναντι του Ταμείου και ζητούν την απόρριψη της απαίτησης του Αιτητή με έξοδα εναντίον του. Τα πιο κάτω αποτελούν παραδεκτά γεγονότα και από τις δύο πλευρές: "
4. Ο αιτητής προσελήφθη από την Κυπριακή Εταιρεία Τσιμέντου την 01/08/
6. Οι Καθ' ων η αίτηση υπέγραψαν Συμφωνία Συγχώνευσης με την THE CYPRUS CEMENT COMPANY LIMITED γνωστή και ως ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ (στο εξής καλούμενη ως ΚΕΤ). Στα πλαίσια της μεταξύ των συμφωνίας ο Αιτητής μαζί με άλλους υπαλλήλους της ΚΕΤ μεταφέρθηκε στους Καθ' ων η αίτηση την 1/9/
8. Στις 27/7/2008 υπογράφηκε έγγραφο με τίτλο «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΙΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ ΣΕΚ-ΠΕΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΗΣ» (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4).
9. Με επιστολή τους ημερομηνίας 22/10/2008 οι Καθ' ων τερμάτισαν την εργοδότηση του Αιτητή για λόγους πλεονασμού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1).
10. Ο αιτητής από το 1976 έπαιρνε τις ετήσιες άδειες του ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας του.
11. Ο τελευταίος μισθός του αιτητού ανερχόταν στο ποσό των €595,612.- εβδομαδιαίως και η ωριαία αντιμισθία του ήταν €15,674.-
12. Ο αιτητής σύμφωνα με τον ασφαλιστικό του λογαριασμό στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3) δούλεψε για: ∙ το έτος 1971 - 8 εβδομάδες ∙ το έτος 1972 - 20 εβδομάδες και από 01.01.1973 συνεχόμενα στην Εταιρεία G.S. Galatariotis Ltd μέχρι την ημέρα πρόσληψης του από την Κυπριακή Εταιρεία Τσιμέντου την 01/08/
14. Ο αιτητής έλαβε ως χαριστικό φιλοδώρημα €123.239,27.- από τους Καθ' ων η αίτηση την 27/10/2008 και υπέγραψε σχετική δήλωση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2).
15. Ο αιτητής έλαβε από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού αποζημίωση ύψους €44.530,66.-
16. Για τον υπολογισμό του χαριστικού φιλοδωρήματος ημέρα πρόσληψης στην Κυπριακή Εταιρεία Τσιμέντου, θεωρήθηκε η 01/08/
18. Το χαριστικό φιλοδώρημα που έλαβε ο αιτητής από τους Καθ' ων η αίτηση εγκρίθηκε ως μη φορολογητέο και δεν έχει φορολογηθεί ο αιτητής γι' αυτό". Καμία πλευρά δεν προσκόμισε προφορική μαρτυρία. Περιορίστηκαν και οι δύο πλευρές στα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα και στα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν από κοινού. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή κατά το στάδιο της ακρόασης περιόρισε το νομικό ζήτημα, στο κατά πόσο έχει εφαρμογή το άρθρο 4 του Δεύτερου Πίνακα του Πρώτου Μέρους του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (στο εξής "ο Νόμος") όπως επίσης οι παράγραφοι 5 και
19. Ως εκ των πιο πάνω το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει προς εκδίκαση σύμφωνα με τις αγορεύσεις και τις δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων είναι κατά πόσο ο Αιτητής δικαιούται συμπληρωματική πληρωμή χαριστικού φιλοδωρήματος για την περίοδο απασχόλησης του στην εταιρεία Γ.Σ. Γαλαταριώτης Λτδ, ήτοι από 1/1/1973 μέχρι 1/8/1976 σύμφωνα με τις παραγράφους 4, 5 και 6 του Μέρους Ι του Δεύτερου Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τις εν λόγω παραγράφους: "
20. Προκειμένου περί εργοδοτουμένου ο οποίος απησχολήθη διά περίοδον ουχί ολιγωτέραν των είκοσι έξ εβδομάδων μεταξύ της 2ας Οκτωβρίου, 1972 και της 14ης Ιουλίου, 1974, το χρονικόν διάστημα μεταξύ της 15ης Ιουλίου, 1974 και της 3ης Οκτωβρίου, 1976 λογίζεται ως περίοδος απασχολήσεως μετά του εργοδότου υπό του οποίου ο εργοδοτούμενος απησχολείτο την 18ην Απριλίου, 1977, ή, εάν δεν απησχολείτο κατά την ημέραν ταύτην, μετά του πρώτου εργοδότου υπό του οποίου απησχολήθη μετά την ως είρηται ημέραν: Νοείται ότι το ως είρηται διάστημα αυξάνεται κατά τον αριθμόν εβδομάδων συνεχούς απασχολήσεως του εργοδοτουμένου εν τη υπηρεσία του εργοδότου υπό του οποίου ούτος απησχολείτο κατά την 14ην Ιουλίου, 1974: Νοείται, περαιτέρω ότι, εάν η περίοδος της απασχολήσεως του εργοδοτουμένου μεταξύ της 1ης Οκτωβρίου, 1973 και της 14ης Ιουλίου, 1974, είναι αδύνατον να αποδειχθή, το χρονικόν διάστημα το οποίον λογίζεται ως περίοδος απασχολήσεως άρχεται την 1ην Οκτωβρίου, 1973 και ουχί την 15ην Ιουλίου,
22. Η παράγραφος 4 εφαρμόζεται μόνον διά τους σκοπούς υπολογισμού του ποσού της πληρωμής λόγω πλεονασμού εκ του Ταμείου.
23. Ουδεμία περίοδος λογίζεται ως περίοδος απασχολήσεως δυνάμει της παραγράφου 4, εφ' όσον αύτη, υπελογίσθη διά σκοπούς αποζημιώσεως ή πληρωμής δυνάμει του παρόντος Νόμου αναφορικώς προς προγενέστερον τερματισμόν απασσχολήσεως του εργοδοτουμένου". Θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου του Αιτητή είναι ότι ο Αιτητής πληροί τις τρεις προϋποθέσεις που θέτει η εν λόγω πρόνοια του Νόμου, ήτοι ο εργοδοτούμενος να είχε τουλάχιστο 26 εβδομάδες απασχόλησης μεταξύ 2/10/1972 και 14/7/1974, να απασχολείτο σε εργοδότη την 18/4/1977 και αν δεν απασχολείτο την 18/4/1977 ο εργοδότης που τον απασχόλησε οποτεδήποτε μετά την ημερομηνία αυτή να είναι ο πρώτος εργοδότης του. Γι' αυτό θεωρεί ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή πρέπει να επεκταθεί. Είναι η θέση του δικηγόρου του Αιτητή ότι ο Αιτητής δεν αξιώνει με την αίτησή του αποζημιώσεις οπότε και σύμφωνα με το άρθρο 5 δεν θα είχε εφαρμογή το άρθρο
24. Αντ' αυτού αξιώνει φιλοδώρημα το οποίο, όπως ισχυρίζεται, δεν μπορεί να ταυτιστεί με αποζημίωση και τονίζει ότι ο λόγος τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή είναι ο πλεονασμός. Επομένως θεωρεί ότι το δικαίωμα για φιλοδώρημα έχει ως "γενεσιουργό αιτία" τον πλεονασμό αφού προκύπτει ξεκάθαρα από το Τεκμήριο 4 ότι για να γεννηθεί δικαίωμα σε χαριστική πληρωμή πρέπει να υπάρχει απόλυση για λόγους πλεονασμού. Επειδή δεν τίθενται οποιοιδήποτε περιορισμοί σε σχέση με τον υπολογισμό της υπηρεσίας, ισχύ έχουν, συνεχίζει, οι πρόνοιες του Νόμου που αφορούν τον υπολογισμό της υπηρεσίας του Αιτητή σε περιπτώσεις πλεονασμού. Τέλος, θεωρεί ότι ο Αιτητής δικαιούται συμπληρωματική πληρωμή γιατί το φιλοδώρημα αποτελεί αναπόσταστο και αδιαίρετο μέρος του δικαιώματος για πλεονασμό και ότι δεν μπορεί να αντικρίζεται διαφορετικά. Αντίθετα, η ευπαίδευτη δικηγόρος των Καθ' ών η αίτηση θεωρεί ότι η μόνη επιτρεπόμενη ερμηνεία του Νόμου είναι ότι η παράγραφος 4 του Πίνακα που επικαλείται ο Αιτητής δεν δεσμεύει τον εργοδότη καθ' οιονδήποτε τρόπο αφού η παράγραφος 5 περιορίζει σαφώς την εμβέλεια της παραγράφου 4 στις περιπτώσεις όπου η απαίτηση αφορά πληρωμή εκ του Ταμείου. Θεωρεί επίσης ότι η ερμηνεία του Νόμου στην παρούσα υπόθεση αποτελεί κλασσική περίπτωση όπου εφαρμόζεται το ερμηνευτικό αξίωμα expressio unius est exclusio alterius. Πέραν όμως αυτού ακόμη και οι γενικότεροι ερμηνευτικοί κανόνες νόμων οδηγούν, όπως ισχυρίζεται, στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω άρθρα δεν μπορούν να εφαρμοστούν έναντι του εργοδότη. Το Δικαστήριο για να αποφασίσει επί του εν λόγω επίδικου θέματος θα πρέπει να ερμηνεύσει τις πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου. Όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο αποτελεί ερμηνευτικό αξίωμα ότι, όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, ο Νόμος πρέπει να εφαρμόζεται ως έχει. (Βλ. The Cyprus Cement Company Limited v. Republic