ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΑΚΟΛΗΣ ν. DH CYPROTELS PLC, Αρ. Αίτησης: 490/09, 28/6/2013

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο ″. ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίον, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων″, δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση οι Καθ΄ ών η αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή λόγω πλεονασμού βάσει των προβλεπομένων στα άρθρα 5 και 18 του Νόμου, όπου καθορίζονται περιοριστικά οι λόγοι πλεονασμού. Προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού κατέθεσε εκ μέρους των Καθ΄ ών η αίτηση ο κ.Κώστας Δαμιανού, Γενικός Διευθυντής του ξενοδοχείου "Ποσειδώνια". Ενώπιον μας κατέθεσε και ο Αιτητής. Το Ταμείο δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία αλλά περιορίστηκε στην αντεξέταση και των δύο μαρτύρων. Εκτός από την προφορική μαρτυρία, ενώπιον μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν ως παραδεκτά και/ή ως μη αμφισβητούμενα και/ή ως αναντίλεκτα γεγονότα τα ακόλουθα: Οι Καθ΄ ών η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λεμεσό και ήταν η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου "Ποσειδώνια". Ο Αιτητής είναι από τη Λεμεσό και εργοδοτείτο από την Εργοδότρια Εταιρεία από την 1/8/

1. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν σε €419,
2. Την 4/8/2009 η Εργοδότρια Εταιρεία τερμάτισε άμεσα τις υπηρεσίες του Αιτητή με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 1). Οι λόγοι τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή παρατίθενται στην εν λόγω επιστολή, το περιεχόμενο της οποίας κρίνουμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσιο: "Η διεθνής οικονομική κρίση η οποία ως γνωστό έχει επηρεάσει γενικότερα την τουριστική μας βιομηχανία, έχει δυστυχώς επηρεάσει άμεσα και σημαντικά την πληρότητα και τον κύκλο δραστηριοτήτων του ξενοδοχείου Ποσειδώνια, μια κατάσταση η οποία δεν προβλέπεται να ανακάμψει σύντομα. Μέσα στις πιο πάνω συνθήκες και μετά από πρόσφατη αξιολόγηση της λειτουργίας του ξενοδοχείου όπως αυτή έχει διαμορφωθεί ένεκα της κρίσης, η εταιρεία έχει αποφασίσει όπως προβεί σε ανασχηματισμό του οργανογράμματος ανθρώπινου δυναμικού του ξενοδοχείου. Στα πλαίσια του πιο πάνω ανασχηματισμού, μεταξύ άλλων, η εταιρεία κρίνει ότι η θέση του βοηθού διευθυντή είναι πλεονασματική και ως εκ τούτου προβαίνει σε άμεση κατάργηση της θέσης. Κατά συνέπεια είμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε τον άμεσο τερματισμό των υπηρεσιών σας στο ξενοδοχείο Ποσειδώνια. Παρακαλώ όπως ενημερώσετε τον Γ. Διευθυντή για οποιαδήποτε προσωπικά σας αντικείμενα τα οποία θα φροντίσουμε να σας επιστραφούν μέσα στις επόμενες 24 ώρες. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις μέχρι σήμερα υπηρεσίες σας και να σας ευχηθώ κάθε επιτυχία στο μέλλον". Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κ.Δαμιανού, στις 4/8/2009 η Διεύθυνση των Καθ' ών η αίτηση αποφάσισε τον τερματισμό των υπηρεσιών του Αιτητή για λόγους πλεονασμού, ήτοι λόγω συρρίκνωσης του κύκλου εργασιών, διαφοροποίησης της μορφής πωλήσεων φαγητού και ποτού και οργανικής αναπροσαρμογής. Ο κ.Δαμιανού στη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 4) ανέφερε ότι το σύνολο των μεικτών πωλήσεων είχε μειωθεί το 2009 σε σχέση με το 2007 κατά 37%. Ο λόγος, όπως ισχυρίστηκε, ήταν η μείωση των διανυκτερεύσεων η οποία ήταν πολύ αισθητή στις κερδοζημίες του ξενοδοχείου. Στη συρρίκνωση του κύκλου εργασιών συνέβαλε και η μείωση αριθμού πελατών αφού το 2009 ο αριθμός των πελατών μειώθηκε σε σχέση με το 2007 κατά 56%, κάτι που ήταν αποτέλεσμα της γενικής κρίσης στην τουριστική βιομηχανία. Η διαφοροποίηση της μορφής πωλήσεων φαγητού και ποτού οφείλετο, όπως είπε, στην τάση πώλησης πακέτων με πλήρη διατροφή. Το 2009 αφορούσε το 70% και επομένως δεν χρειάζετο προσπάθεια για προώθηση των φαγητών και ποτών στα σημεία πώλησης. Όπως ανέφερε ο κ.Δαμιανού στη γραπτή του κατάθεση, τα βασικά καθήκοντα του Food & Beverage Manager (στο εξής "F & B M") είναι η επίβλεψη και εύρυθμη λειτουργία τροφοδοσίας φαγητού και ποτών στα σημεία πώλησης του ξενοδοχείου και η ευθύνη στην προώθηση των πωλήσεων φαγητού και ποτού. Η θέση του F & B M, η οποία έκτοτε δεν έχει πληρωθεί, δεν ήταν απαραίτητη και η Διεύθυνση αποφάσισε να την αφαιρέσει από την οργανική δομή του ξενοδοχείου. Σε συνέχεια της κατάργησης της εν λόγω θέσης η ευθύνη αντικατάστασης του Γενικού Διευθυντή κατανεμήθηκε στον εκάστοτε Διευθυντή σε υπηρεσία. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Ταμείου ο κ.Δαμιανού ανέφερε ότι έπαυσε να υπάρχει ανάγκη για F & B M λόγω της διαφοροποίησης των πελατών με πλήρη διατροφή οι οποίοι ανέρχονταν σε 70% τα έτη 2007 και 2009, ενώ σήμερα ξεπέρασαν το 90%. Δεν καταργήθηκε η εν λόγω θέση πριν το 2009 αφού έδωσαν μία ευκαιρία προτού πάρουν τη σχετική απόφαση. Σε υπόδειξη ότι το 2008 το ποσοστό τέτοιων πελατών ανήλθε σε 80% ανέφερε ότι ο Αιτητής εκείνη την περίοδο δεν απολύθηκε γιατί ο ίδιος τότε ήρθε πίσω στο ξενοδοχείο ως Διευθυντής και ήθελε να έχει προσωπική άποψη. Σε σχέση με προσλήψεις ενός chef de cuisine, ενός μάγειρα Α και ενός Β αμέσως μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή, ανέφερε ότι αφού οι πελάτες κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες ποτών και φαγητών έπρεπε το τμήμα κουζίνας να επανδρωθεί ανάλογα. Το 30% των πελατών που δεν ήταν στο πακέτο all inclusive δεν ήταν αμελητέο, ήθελαν άλλωστε από αυτούς τους πελάτες να καταναλώνουν φαγητά και ποτά. Όμως ο αριθμός των εν λόγω πελατών τόσο το 2007 όσον και το 2008 και 2009 ήταν μικρός και γι' αυτό δεν χρειαζόταν F & B M. Όπως είπε ο κ.Δαμιανού κατά την αντεξέτασή του, το γεγονός ότι άλλαξε εντελώς η δομή λειτουργίας του ξενοδοχείου και τελικά το ότι έγινε ξενοδοχείο all inclusive ήταν ο κύριος λόγος για την κατάργηση της θέσης του Αιτητή. Σε υπόδειξη ότι παρά την ισχυριζόμενη μείωση του κύκλου εργασιών απολύθηκε μόνο ο Αιτητής ενώ έγιναν στους επόμενους έξι μήνες 38 προσλήψεις, ο κ.Δαμιανού είπε ότι σχεδόν όλες οι θέσεις αφορούσαν εποχιακούς υπαλλήλους οι οποίοι αποδεσμεύονταν στο τέλος της καλοκαιρινής περιόδου. Σε άλλη υπόδειξη ότι μόνο οι 16 προσλήψεις αφορούσαν εποχιακούς υπαλλήλους απάντησε ότι επρόκειτο για αντικαταστάσεις. Το γεγονός ότι ο πελάτης προπλήρωνε όλα τα είδη κατανάλωσης αυτόματα καταργούσε μόνο τη θέση του Αιτητή. Σε σχέση με τα κύρια καθήκοντα του Αιτητή όπως αυτά αναφέρονται στη Συμφωνία Εργοδότησης (Τεκμήριο 5) και συγκεκριμένα σε σχέση με την οργάνωση του τμήματος τροφίμων και ποτών, ανέφερε ότι με την διαφοροποίηση σε all inclusive δεν χρειάζετο παρά πολύ ο συντονισμός και όπου χρειάζετο αναλάμβανε ο Διευθυντής. Όσον αφορά στα καθήκοντα για τη φροντίδα σε σχέση με την προκαθορισμένη και σωστή λειτουργία των χώρων πωλήσεων, ανέφερε ότι τώρα δεν υπάρχουν πωλήσεις αλλά όπου χρειάζεται φροντίζει ο Διευθυντής ενώ για τον καθορισμό προγράμματος και τρόπο εργασίας και επίβλεψη εργασιών, αρμόδιος πλέον είναι ο υπεύθυνος του κάθε τμήματος. Για την τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας υπεύθυνη είναι πλέον η ομάδα ασφαλείας του ξενοδοχείου ενώ τα παράπονα των πελατών, παρόλο που πλέον έχουν εξαλειφθεί, όταν προκύπτουν τα χειρίζεται ο Γενικός Διευθυντής. Οι εισηγήσεις προς τη διεύθυνση γίνονται πλέον από τους διευθυντές τμημάτων. Τόσο ο ίδιος όσο και οι τμηματάρχες προετοιμάζουν τον τιμοκατάλογο, την ποικιλία φαγητών και ποτών κ.λ.π. Επειδή το ξενοδοχείο εξακολουθεί να αναλαμβάνει κοινωνικές εκδηλώσεις όπως γάμους, βαφτίσεις και συνέδρια, την ευθύνη της προώθησης έχει πλέον ο Γενικός Διευθυντής με τον προϊστάμενο του εστιατορίου. Ο τελευταίος ετοιμάζει τα ωράρια και πλάνα εργασίας όπως και πριν αλλά δεν μεσολαβεί πριν να δοθούν στο Γενικό Διευθυντή ο προέλεγχος από τον F & B M. Τις άδειες ετοιμάζουν πλέον οι τμηματάρχες σε συνεργασία με το λογιστήριο. Την κουζίνα ελέγχει έκτοτε ο chef, το εστιατόριο ο Διευθυντής εστιατορίου και το μπαρ ο head barman ενώ τους νέους υπαλλήλους ενημερώνει ο Διευθυντής του σχετικού τμήματος. Οι Διευθυντές τμημάτων ανέλαβαν και τη συμμετοχή στις συνεντεύξεις για νέες προσλήψεις καθώς επίσης και την αξιολόγηση του προσωπικού και τον έλεγχο αυτού. Αντεξεταζόμενος ο κ.Διαμιανού από το δικηγόρο του Αιτητή, ανέφερε ότι το σύστημα all inclusive εφαρμόστηκε σε τέτοιο ποσοστό το 2009 όταν αποφάσισαν την κατάργηση της θέσης του Αιτητή. Συμφώνησε με υποβολή ότι το σύστημα all inclusive υπήρχε από την πρόσληψη του Αιτητή αλλά ανέφερε ότι δεν ήταν στα υψηλά επίπεδα των τελευταίων χρόνων. Το ξενοδοχείο ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης από το Δεκέμβριο του 2007 μέχρι τον Απρίλιο του
3. Την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους, το ξενοδοχείο ανέστειλε, εξ όσων θυμόταν, τις εργασίες του. Σε υποβολή ότι αυτός είναι ο λόγος που φαίνονταν μειωμένες οι πωλήσεις ανέφερε ότι αυτό δεν ισχύει γιατί η χειμερινή περίοδος ήταν πάντα ζημιογόνα, ενώ παραδέχθηκε ότι ο Αιτητής ο οποίος ήταν κάτοχος διπλώματος Επιθεώρησης HACCP ήταν ο μόνος υπεύθυνος για θέματα ασφάλειας και υγείας στο ξενοδοχείο. Ανέφερε ότι υπήρχε άλλη υπάλληλος σε άλλα ξενοδοχεία που ανήκουν στον ίδιο όμιλο με τα ίδια προσόντα η οποία και ανέλαβε αυτά τα καθήκοντα. Παραδέχθηκε τελικά ότι η εν λόγω υπάλληλος προσλήφθηκε από τους Καθ' ών η αίτηση. Διαφώνησε με υποβολή ότι ο Αιτητής τον αντικαθιστούσε όταν αυτός απουσίαζε στο εξωτερικό, ενώ συμφώνησε ότι στα καθήκοντα του Αιτητή συμπεριλαμβανόταν και ο έλεγχος της μηνιαίας καταγραφής των αποθεμάτων. Είπε επίσης ότι πάρθηκε απόφαση για μελέτη θέσεων που δεν χρειάζονταν με την αλλαγή σε ξενοδοχείο all inclusive. Αυτό μελετάτο τα τελευταία δύο χρόνια πριν την απόλυση του Αιτητή. Κατέληξαν σε κατάργηση της θέσης F & B M και απόλυση του Αιτητή από το
4. Τέλος, σε υποβολή ότι όλα τα καθήκοντα του Αιτητή αναλήφθηκαν από άλλους, είπε ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό δεν υπήρχαν πλέον και όπου εξακολουθούσαν να υφίσταντο τα χειρίζετο ο ίδιος ή εξωτερικοί εργολάβοι. Ο Αιτητής καταθέτοντας ανέφερε ότι κατείχε θέση Βοηθού Διευθυντή και F & B M. Αρχικά τα καθήκοντα του ήταν αυτά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 5, όμως με την πάροδο του χρόνου προέκυψαν και άλλα. Ανέφερε ότι δεν υπήρξε καμία αλλαγή στο ξενοδοχείο από τον Απρίλιο του 2009 μέχρι την απόλυσή του, ενώ το all inclusive υπήρχε από την αρχή της εργοδότησής του. Υπήρξε κάποια μείωση ιδιαίτερα το Μάιο του 2009 που ήταν ο πρώτος μήνας λειτουργίας αφού το ξενοδοχείο ήταν κλειστό για αρκετούς μήνες λόγω ανακαίνισης, τον Ιούνιο του 2009 αυξήθηκε η δουλειά και από τον Ιούλιο του 2009 το ξενοδοχείο ήταν γεμάτο. Όπως ανέφερε, μόνο αυτός μπορούσε να αντικαταστήσει το Διευθυντή τις πρωινές ώρες. Σύμφωνα με τον Αιτητή δεν προηγήθηκε της απόλυσής του διαβούλευση. Μετά τον τερματισμό της απασχόλησής του έκανε αντικαταστάσεις ως καθηγητής στο Γυμνάσιο και Λύκειο της Λεμύθου και εργαζόταν λιγότερο από τις μισές εργάσιμες ώρες με μηνιαίο μισθό περίπου €900 με €1.
5. Την επόμενη σχολική χρονιά εργάστηκε στα Κρατικά Ινστιτούτα Πελεντρίου χωρίς να πληρώνεται για την περίοδο των διακοπών των Χριστουγέννων, του Πάσχα και του καλοκαιριού, για τα οποία λάμβανε ανεργιακό επίδομα. Την ίδια εργασία έκανε και την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά ενώ μέχρι σήμερα ο μέσος όρος των μηνιαίων απολαβών του είναι €1.
6. Με την απόλυσή του από τους Καθ' ών η αίτηση δημιουργήθηκε για τον ίδιο τεράστιο οικογενειακό και οικονομικό πρόβλημα και δεν μπορούσε να είναι συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις ήτοι δεν ήταν συνεπής στην αποπληρωμή δανείου και του στάληκαν σχετικές επιστολές. Τέλος, κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι είναι νυμφευμένος και πατέρας δύο ενήλικων παιδιών και ότι η σύζυγός του δεν εργάζεται. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο των Καθ' ών η αίτηση ανέφερε ότι είναι πτυχιούχος της Ανωτάτης Βιομηχανικής στη Θεσσαλονίκη στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οικονομικών. Ανέφερε ότι ανέκαθεν υπήρχε το σύστημα all inclusive με μικρά σκαμπανεβάσματα ενώ είπε ότι τα καθήκοντα της θέσης F & B M συμπεριλαμβάνουν την επίβλεψη και τον έλεγχο όλων των εστιατορίων, μπαρς, κουζινών και της κεντρικής αποθήκης με ευθύνη και για το προσωπικό. Επίσης συμμετείχε στα αποτελέσματα και στη διαμόρφωση πολιτικής στον τομέα του φαγητού και του ποτού, στις αγορές και πωλήσεις και είχε επικοινωνία με τους προμηθευτές. Η προώθηση ποτών και φαγητού στους πελάτες ήταν ένα από τα καθήκοντα αλλά δεν ήταν το μόνο βασικό. Εισαγόμενα ποτά δεν συμπεριλαμβάνονταν στα πακέτα all inclusive, αλλά οι πελάτες είχαν την ευχέρεια να τα αγοράσουν. Ενώ αρχικά αντικαθιστούσε το Διευθυντή, με την πάροδο του χρόνου, έγινε Βοηθός Διευθυντής όπως άλλωστε αναγράφεται και στην επιστολή τερματισμού. Το καλοκαίρι είπε, είχαν αρκετούς εξωτερικούς πελάτες στο παραθαλάσσιο μπαρ που διατηρούσε το ξενοδοχείο και αναγκαζόταν να εργάζεται 63 με 65 ώρες εβδομαδιαίως. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Ταμείου ανέφερε ότι κανένα ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων δεν μπορούσε να δουλέψει χωρίς F & B M ή Βοηθό Διευθυντή. Παρακολουθήσαμε με προσοχή και τους δύο μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων. Αξιολογώντας το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό παρατηρούμε ότι οι Καθ' ών η αίτηση στους γενικούς τους λόγους παραδέχονται ότι τα καθήκοντα του Αιτητή ήταν αυτά του Βοηθού Διευθυντή. Στην επιστολή τερματισμού Τεκμήριο 1 γίνεται αναφορά στον Αιτητή ως Βοηθό Διευθυντή - Food & Beverage. O κ.Δαμιανού στη γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 4 αναφέρει ότι ο Αιτητής κατείχε θέση F & B M. Μάλιστα, καθ' όλη την ενώπιόν μας μαρτυρία του ανέφερε ότι η θέση που καταργήθηκε ήταν αυτή του F & B M. Oι Καθ' ών η αίτηση στο ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν προς το Ταμείο (Τεκμήριο 3) σημείωσαν ότι το επάγγελμα του Αιτητή ήταν F & B M. Ενώ ο κ.Δαμιανού στη γραπτή του κατάθεσή ανέφερε ότι μετά την απόλυση του Αιτητή η διοικητική ευθύνη αντικατάστασης του γενικού Διευθυντή μεταφέρθηκε στον εκάστοτε Διευθυντή σε υπηρεσία, αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Αιτητή ανέφερε ότι αυτό συνέβαινε και προηγουμένως και ο Αιτητής τον αντικαθιστούσε μόνο όταν ερχόταν η σειρά του. Παρατηρούμε επίσης ότι ο κ.Δαμιανού στη γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι ο ύπνος με πλήρη διατροφή το 2009 έφτασε στο 70% ενώ από το Τεκμήριο 6 προκύπτει ότι το ποσοστό των πελατών με πλήρη διατροφή ανήλθε σε 5,32%. Περιπλέον, παρατηρούμε ότι η επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 1) που φέρει ημερομηνία 4/8/2009 αναφέρει ότι μετά από πρόσφατη αξιολόγηση που έγινε σε σχέση με τη λειτουργία του ξενοδοχείου η διεύθυνση αποφάσισε να προβεί σε ανασχηματισμό του οργανογράμματος ανθρώπινου δυναμικού και στα πλαίσια αυτά καταργήθηκε η θέση του Βοηθού Διευθυντή. Ο κ.Δαμιανού στη γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι η διεύθυνση αποφάσισε στις 4/8/2009 να απολύσει τον Αιτητή. Αντεξεταζόμενος όμως από το δικηγόρο του Αιτητή είπε ότι η απόφαση για κατάργηση της θέσης του Αιτητή πάρθηκε το
7. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω καλούμαστε να αποφασίσουμε εάν η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε τελικά να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού που δικαιολογούσαν την απόλυση του Αιτητή. Σύμφωνα με το άρθρο 18 του Νόμου εργοδοτούμενος είναι πλεονάζον και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο όταν η απασχόληση του τερματισθή: ″(α) .... (β) .... (γ) ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τας μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων. (iii) καταργήσεως τμημάτων. (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών. (v) ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών. (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής. και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως″. Κατ' αρχήν σημειώνουμε ότι η κατάργηση θέσης, η οποία αναφέρεται στην επιστολή τερματισμού και στους γενικούς λόγους των Καθ' ών η αίτηση δεν αποτελεί από μόνη της λόγο απόλυσης συνεπεία πλεονασμού. Θα πρέπει να αποδειχτεί με την προσαγωγή ικανοποιητικής μαρτυρίας ότι οι περιστάσεις που οδήγησαν στην απόλυση του Αιτητή ευρίσκονται σε αντιστοιχία και καλύπτονται από τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου. Ο κ.Δαμιανού αναφέρθηκε κατά την ένορκη κατάθεσή του σε διαφοροποίηση της μορφής πωλήσεων φαγητού και ποτών διευκρινίζοντας ότι με τον όρο αυτό καταργήθηκε η προώθηση για πώληση φαγητών και ποτών αφού οι πλείστοι πλέον πελάτες είχαν ήδη πληρωμένα όλα τα φαγητά και ποτά (all inclusive πελάτες). Ανέφερε επίσης ότι η εν λόγω αλλαγή του ξενοδοχείου "Ποσειδώνια" σε ξενοδοχείο all inclusive είχε ως αποτέλεσμα την εξάλειψη των καθηκόντων του F & B M. Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι αν με βάση την ενώπιόν μας μαρτυρία δικαιολογείται η απόλυση του Αιτητή με βάση τις πρόνοιες των εδαφίων (i) και (ii) της παραγράφου (γ) του άρθρου
8. Καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ v. Παρασκευής Γρηγορά κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990: "Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργηση τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου". Μία μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle v. Percival Boats Ltd

(1969)1 All E.R. 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτούμενου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Στην ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι η στοιχειοθέτηση πλεονασμού δεν εξαρτάται από το πως ο ίδιος ο εργοδότης χαρακτηρίζει την πράξη του. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το θέμα ήταν εντελώς αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το εφαρμοζόμενο κριτήριο αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και όχι στη γνώμη των εργοδοτών ή οποιουδήποτε άλλου επί του σημείου εκείνου. (Βλ. και United Hotels (Lordos) Ltd v. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Να σημειώσουμε, ότι ο κάθε εργοδότης έχει δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησής του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή ή μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Από το Τεκμήριο 6 προκύπτει ότι για την περίοδο από το Νοέμβριο του 2006 μέχρι το Οκτώβριο του 2007 (στο εξής "πρώτη περίοδος") το ξενοδοχείο είχε 47.264 all inclusive πελάτες, ενώ για την αντίστοιχη περίοδο τον επόμενο χρόνο (στο εξής "δεύτερη περίοδος") 34.110 πελάτες και την περίοδο από το Νοέμβριο του 2008 μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 (στο εξής "τρίτη περίοδος") 25.448 τέτοιους πελάτες. Από τα εν λόγω στοιχεία προκύπτει ότι για τη δεύτερη περίοδο οι all inclusive πελάτες ήταν κατά 13.154 άτομα λιγότεροι από αυτούς της πρώτης περιόδου, ήτοι 27,83% μειωμένοι. Ενώ την τρίτη περίοδο ο αριθμός των εν λόγω πελατών ήταν 25.448, δηλαδή μειώθηκε κατά 8.662 άτομα από τον προηγούμενο χρόνο, ήτοι ήταν περαιτέρω μειωμένοι κατά 25,39%. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο αριθμός των all inclusive πελατών όχι μόνο δεν αυξήθηκε αλλά αντιθέτως μειώθηκε. Συγκριτικά, όπως προκύπτει, η μείωση της πρώτης περιόδου σε σχέση με την τρίτη περίοδο ήταν πέραν του 46%. Από το ίδιο τεκμήριο προκύπτει ότι οι πελάτες με πακέτα all inclusive για την πρώτη περίοδο ανέρχονταν στο 71% των ατόμων που διανυκτέρευσαν, για τη δεύτερη περίοδο στο 81%, ενώ για την τρίτη περίοδο στο 70% περίπου. Δηλαδή καμία ουσιαστική ποσοστιαία αύξηση δεν παρατηρείται σε σχέση με αυτούς τους πελάτες. Παρατηρούμε επίσης ότι το ποσοστό πληρότητας των κλινών την πρώτη περίοδο ανήλθε σε 66%, τη δεύτερη περίοδο σε 75% και την τρίτη περίοδο σε 66%. Δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι την πρώτη περίοδο το ξενοδοχείο φαίνεται να λειτουργούσε 365 ημέρες, τη δεύτερη περίοδο λειτούργησε 202 ημέρες ενώ την τρίτη περίοδο λειτούργησε 199 ημέρες. Ο κ.Δαμιανού ανέφερε ότι η αύξηση στους πελάτες all inclusive παρουσιάστηκε δύο χρόνια πριν τον τερματισμό των υπηρεσιών του Αιτητή αλλά κανένα συγκριτικό στοιχείο δεν προσκομίστηκε για τα προηγούμενα έτη. Το γεγονός όμως ότι ο Αιτητής εργοδοτείτο στην Εργοδότρια Εταιρεία όταν οι πελάτες με πακέτα all inclusive ήταν 47.264, δεν θα δικαιολογούσε απόλυσή του όταν οι εν λόγω πελάτες μειώθηκαν σε 25.448 για το λόγο αυτό. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι ενώ οι πελάτες με πρωινό, ημιδιατροφή και πλήρη διατροφή μειώθηκαν τη δεύτερη περίοδο σε σχέση με την πρώτη, παρουσίασαν αύξηση μεταξύ της δεύτερης και τρίτης περιόδου και εν πάση περιπτώσει οι a la carte παραγγελίες συνέχισαν να παρέχονται τόσο πριν όσο και μετά την απόλυση του Αιτητή σε πελάτες χωρίς το all inclusive πακέτο. Οι εν λόγω πελάτες, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 6 την τρίτη περίοδο ανέρχονταν σε 11.039 άτομα σε σχέση με 25.448 που ήταν οι all inclusive δηλαδή ήταν πέραν του 30%. Αφορούσαν δηλαδή ένα σημαντικό αριθμό πελατών του ξενοδοχείου. Όπως προκύπτει από τα ενώπιόν μας στοιχεία δεν υπήρξε ουσιαστική αλλαγή της δομής του ξενοδοχείου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επιπλέον, δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι τα καθήκοντα του Αιτητή σε σχέση με την προώθηση ποτών και φαγητών εξέλειπαν. Ιδιαίτερα δε όταν το 30% των πελατών της τρίτης περιόδου δεν ήταν πελάτες all inclusive αλλά και λαμβανομένης υπόψη της ύπαρξης παραθαλάσσιου μπαρ που προσελκούσε εξωτερικούς πελάτες. Ακόμη και να παρατηρείτο αύξηση των all inclusive πελατών και συνεπεία αυτού να μειώνετο η ανάγκη για προώθηση της πώλησης φαγητού και ποτού, μέρος των καθηκόντων του Αιτητή, όπως παραδέχθηκε και ο κ.Δαμιανού, εξακολουθούσαν να υφίστανται και αναλήφθηκαν από άλλους. Συγκεκριμένα ο κ.Δαμιανού αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Αιτητή ανέφερε ότι λόγω της απόλυσης του Αιτητή αυξήθηκαν τα καθήκοντα του υφιστάμενου προσωπικού, του Διευθυντή και των διευθυντών τμημάτων. Περαιτέρω όπως παραδέχθηκε και ο κ.Δαμιανού πολλά από τα καθήκοντα του Αιτητή που αναφέρονται στη Συμφωνία Εργοδότησης αναλήφθηκαν από άλλους όπως σε σχέση με διοργάνωση γάμων, βαφτίσεων κ.λ.π., θέματα ασφάλειας, αντικατάσταση του Γενικού Διευθυντή, καθορισμό προγράμματος εργασίας, συντονισμό εργασιών των εστιατορίων και μπαρ, χειρισμό παραπόνων πελατών, διακόσμηση μπουφέ, ενημέρωση για εξοπλισμό και σχετική τεχνολογία, ευθύνη για ετοιμότητα χώρων και προσωπικού, φροντίδα για παρουσίαση χώρων, φαγητών και εμφάνισης προσωπικού, οργάνωση και καθοδήγηση στελεχών για ευγενική εξυπηρέτηση πελατών, ευθύνη για τήρηση κανόνων σερβιρίσματος και αποφυγή θορύβου και σπασιμάτων, καθορισμό επιπέδου, έλεγχο για διατήρηση εγκαταστάσεων και συσκευών σε άριστη κατάσταση, ετοιμασία πλάνων εργασίας προσωπικού, προγραμματισμό ετησίων αδειών του προσωπικού, έλεγχο και επιβολή τήρησης κανονισμών στο προσωπικό του τμήματος του, ενημέρωση καθηκόντων στους νέους υπαλλήλους, μέριμνα για σωστή εκπαίδευση προσωπικού, συμμετοχή σε συνεντεύξεις, αξιολόγηση του προσωπικού του τμήματός του κ.λ.π. Αν πράγματι παρουσιάζετο ουσιαστική μείωση στην ανάγκη για προώθηση φαγητού και ποτού πριν από το 2007 τίθεται το ερώτημα γιατί η Εργοδότρια Εταιρεία δεν ενήργησε εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και ανέμενε δύο χρόνια μετά για να απολύσει τον Αιτητή; Εν πάση περιπτώσει κανένα προηγούμενο συγκριτικό στοιχείο δεν παρουσιάστηκε και έτσι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν αποδείχθηκε. Περαιτέρω, όπως προκύπτει τόσο από τα δικόγραφα όσο και από την επιστολή τερματισμού, ο Αιτητής δεν κατείχε μόνο τη θέση F & B M την οποία οι Καθ' ών η αίτηση ισχυρίστηκαν ότι κατάργησαν αλλά κατείχε και τη θέση του Βοηθού Διευθυντή. Αυτό φαίνεται και από την επιστολή τερματισμού. Εν πάση όμως περιπτώσει όπως ανέφερε ο κ.Δαμιανού στη γραπτή κατάθεση του, τα βασικά καθήκοντα της θέσης F & B M "ήταν η επίβλεψη και εύρυθμη λειτουργία τροφοδοσίας φαγητού και ποτών στα σημεία πωλήσεως του ξενοδοχείου", καθήκοντα τα οποία "είναι απαραίτητα στην περίπτωση που υπάρχει μεγάλος όγκος εργασιών στα εν λόγω τμήματα". Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Ταμείου ανέφερε ότι οι all inclusive πελάτες κατανάλωναν σε πολύ μεγάλο αριθμό φαγητά και ποτά από το πρωί μέχρι το βράδυ, δηλαδή υπήρχε μεγάλος όγκος εργασιών στα σημεία πώλησης φαγητού και ποτού, ήτοι στα εστιατόρια και bars του ξενοδοχείου. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα κρίνουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση η Εργοδότρια Εταιρεία με τη μαρτυρία που έθεσε ενώπιόν μας δεν κατάφερε να αποδείξει ότι επήλθε μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του Αιτητή λόγω των αλλαγών που επικαλείται. Αυτό που εν τέλει διαπιστώνουμε μέσα από την αξιολόγηση της ενώπιόν μας μαρτυρίας είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του Αιτητή διοχετεύθηκε στους τμηματάρχες, στο Γενικό Διευθυντή και σε νεοπροσληφθέντα υπάλληλο για θέματα ασφάλειας αλλά και σε εξωτερικούς συνεργάτες. Το να τερματίζονται όμως οι υπηρεσίες ενός εργοδοτουμένου και τα καθήκοντα του να ανατίθενται σε άλλο πρόσωπο, αυτό δεν συνιστά αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή που σχετίζεται με τη λειτουργία της επιχείρησης. Θέτοντας τα γεγονότα της παρούσας αίτησης στα πλαίσια των πιο πάνω αρχών, βρίσκουμε ότι η απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει τον Αιτητή λόγω της ισχυριζόμενης διαφοροποίησης της μορφής πωλήσεων φαγητού και ποτού δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει απόλυση λόγω πλεονασμού. Η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε αναδιοργάνωση ή αλλαγή στις μεθόδους εργασίας το 2009 όταν απολύθηκε ο Αιτητής εντός των πλαισίων του Νόμου. Η κατ' ισχυρισμό κατάργησης της θέσης του F & B M που είχε ως επακόλουθο τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή, δεν επιβεβαιώνεται μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας. Απολύοντας λοιπόν τον Αιτητή, η Εργοδότρια Εταιρεία προέβη απλώς σε φραστική κατάργηση της θέσης που αυτός κατείχε, γεγονός που από μόνο του δεν δύναται να δικαιολογήσει πλεονασμό (βλ. S. & G. Colocassides Ltd v. Π. Λαζαρίδης

(1999)1 Α.Α.Δ. 2181). Σημειώνουμε ότι ένας εργοδότης δεν μπορεί να επικαλείται κατάργηση συγκεκριμένης θέσης και να απολύει χάριν οικονομίας όταν τα καθήκοντα του εργοδοτουμένου δεν εκλείπουν. Με βάση επομένως τα πιο πάνω, βρίσκουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβηκε σε αναδιοργάνωση ή αλλαγή μεθόδων παραγωγής ή προϊόντων. Κατά συνέπεια βρίσκουμε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή δεν υφίσταντο λόγοι πλεονασμού σύμφωνα με το άρθρο 18(γ)(i) και (ii). Ένα επιπρόσθετο λόγο που η Εργοδότρια Εταιρεία επικαλέστηκε κατά την ακροαματική διαδικασία για να αποδείξει τη θέση της είναι η συρρίκνωση του κύκλου εργασιών. Η μαρτυρία του κ.Δαμιανού επί του συγκεκριμένου σημείου σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει απόλυση λόγω πλεονασμού αφού το σύνολο των μεικτών πωλήσεων την πρώτη περίοδο ανήλθε σε €2.845.041 και αφορούσε 365 ημέρες, τη δεύτερη σε €2.270.686 και αφορούσε 202 ημέρες και την τρίτη περίοδο σε €1.799.621 και αφορούσε 199 ημέρες. Με την προσαχθείσα μαρτυρία δεν αποδεικνύεται μείωση του κύκλου εργασιών. Δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι παρατηρείται ποσοστιαία μείωση των μικτών πωλήσεων της τρίτης περιόδου της τάξης του 20% περίπου σε σχέση με τη δεύτερη περίοδο και αντίστοιχη μείωση της δεύτερη περιόδου σε σχέση με την πρώτη. Εν πάση περιπτώσει αυτή η μείωση δεν δικαιολογεί την απόλυση του Αιτητή λόγω μείωσης του όγκου εργασιών δεδομένου ότι τα αποτελέσματα της τρίτης περιόδου δεν μπορεί να ήταν και δεν αποδείχθηκε ότι ήταν σε γνώση της Εργοδότριας Εταιρείας τον Αύγουστο του 2009 που απελύθη ο Αιτητής. Περαιτέρω από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται ότι οι αντίστοιχες πωλήσεις που ανήλθαν για 365 ημέρες σε €2.845.041, για 202 ημέρες θα ήταν €1.574.516 περίπου και για 199 ημέρες θα ήταν €1.551.132 περίπου. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 6 οι εν λόγω αντίστοιχες πωλήσεις τόσο για τη δεύτερη όσο και για την τρίτη περίοδο, ήταν περισσότερες, δηλαδή δεν επήλθε ποσοστιαία μείωση στο σύνολο των μεικτών πωλήσεων αναλογικά. Σημειώνουμε ότι δεν παρουσιάστηκαν αναλυτικά ανά μήνα τα στοιχεία σε σχέση με τις πωλήσεις. Για τον προσδιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης σύμφωνα με την απόφαση Α. Ιάσωνος Λτδ v. Χρίστου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 703, σελ. 706: ″Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου της εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος «όγκος εργασίας» στο πλαίσιο του άρθρου 18(γ)(vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί)″. Όπως αναφέρεται στην Κώστας Χατζηχριστοφή v. Πιερή Γεωργίου κ.ά.

(2002)1Β Α.Α.Δ. 873 στη σελ. 881: ″Όταν ο Νόμος αναφέρεται σε ″περιορισμό του όγκου εργασίας″ σαφώς εννοεί περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του συγκεκριμένου εργοδότη″. Εν πάση περιπτώσει ο κ.Δαμιανού κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι η συρρίκνωση του κύκλου εργασιών δεν είχε καμία σχέση με την απόλυση του Αιτητή. Συνεπώς, με βάση τα ενώπιόν μας στοιχεία δεν διαπιστώνουμε να υπήρξε μείωση του όγκου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή. Είναι επομένως κατάληξή μας ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποδείξει πραγματικές συνθήκες πλεονασμού σύμφωνα και με τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου. Να σημειώσουμε ότι η λογιστική ζημιά που ανέφερε ο κ.Δαμιανού δεν μπορεί να δικαιολογήσει απόλυση εργοδοτουμένου. Σχετική είναι η απόφαση Κώστα Τρύφωνος v. Takis Vashiotis Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1953, όπου αναφέροντας τα πιο κάτω: "Η ζημιά μιας επιχείρησης, και μάλιστα η λογιστική τοιαύτη, μπορεί να οφείλεται σε πληθώρα λόγων άσχετων με τον όγκο εργασίας της, ενώ αν ο όγκος εργασίας (που δεν ορίζεται στο Νόμο και δεν επιδιώκουμε να ορίσουμε αποκλειστικά), επίσης είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων, η αξία των διεξαχθεισών ασφαλώς συνιστά ορθή, αν όχι την ορθότερη, ένδειξη τούτου". Υπό το φως επομένως όλων των ανωτέρω ευρημάτων και συμπερασμάτων μας και έχοντας κατά νου τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, κρίνουμε και αποφασίζουμε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή δεν έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού. Αναπόφευκτα καταλήγουμε ότι η απόλυσή του είναι παράνομη και συνεπώς δικαιούται σε σχετική αποζημίωση. Η αποζημίωση εργοδοτουμένου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: "(α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου" Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για επτά συναπτά έτη. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή σε συνάρτηση με όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να του επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €6.501,63 που αντιστοιχεί με απολαβές 15½ εβδομάδων. Εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το συνολικό ποσό των €6.501,63 πλέον νόμιμο τόκο. Τέλος, υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας επιδικάζονται €1.000 έξοδα με νόμιμο τόκο πλέον Φ.Π.Α. Το Ταμείο απαλλάσσεται, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Κ. Κότσαπα, Μέλος. Α. Κωνσταντινίδου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση λόγω πλεονασμού, αναδιοργάνωση/μείωση κύκλου εργασιών). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο