ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΟΠΟΒΙΔΟΥ ν. C KYNIGOS HOTELS LTD, Αρ. Αίτησης: 28/13, 10/7/2013

(4)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999 ως τροποποιήθηκε, προχώρησε. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας υπό μορφή ενόρκου δηλώσεως είναι αυτή της Αιτήτριας. Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της αίτησης και τις ένορκες δηλώσεις της Αιτήτριας, η Αιτήτρια προσελήφθη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας την 1/7/2001 και εργάστηκε ως καθαρίστρια ή/και φροντίστρια μέχρι την 1/3/2012 οπότε και τερματίστηκε άμεσα και χωρίς προειδοποίηση η απασχόλησή της με τη δικαιολογία ότι δεν τη χρειάζονταν πλέον στην εργασία τους. Η Αιτήτρια ήτο 35 ετών κατά το χρόνο της απόλυσής της. Ο μηνιαίος μισθός της Αιτήτριας ήταν €956,

1. Η Αιτήτρια λάμβανε και 13ο μισθό. Συνεπώς, οι εβδομαδιαίες απολαβές της Αιτήτριας ανέρχοντο σε €
2. Κατά το χρόνο απόλυσής της, η Εργοδότρια Εταιρεία όφειλε στην Αιτήτρια αναλογία 13ου μισθού για το έτος 2012, ήτοι €159 το οποίο μέχρι σήμερα δεν της έχει καταβληθεί και το απαιτεί. Η Αιτήτρια απέστειλε μέσω του δικηγόρου της επιστολή στην Εργοδότρια Εταιρεία με ημερομηνία 10/8/2012 με την οποία ζητούσε πληρωμή αναλογίας 13ου μισθού, αποζημίωση και προειδοποίηση (Τεκμήριο 1). Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο ″Νόμος″) προβλέπει ότι: ″Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος διά τινα των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων″, δηλαδή, των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, οι εργοδότες ήταν αυτοί που έφεραν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν την Αιτήτρια. Εν τη απουσία τους όμως ουδεμία ανατροπή του καθιερωμένου τεκμηρίου επήλθε με επακόλουθο η απόλυσή της Αιτήτριας να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη. Επομένως η Εργοδότρια Εταιρεία είναι υπόλογη σε αποζημιώσεις βάσει του άρθρου 3 του Ν.24/67, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του Νόμου 92/79 και σύμφωνα με τις Διατάξεις του Πρώτου Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση του εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής, ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: "(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙ (β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙ (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙ (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙ (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου". Ευθύς εξαρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 11 έτη για σκοπούς υπολογισμού αποζημιώσεων. Έχοντας επομένως υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόλησή της, σε συνάρτηση με όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα κρίνουμε όπως της επιδικάσουμε, υπό μορφή δίκαιας αποζημίωσης, το ποσό των €6.214, που αντιστοιχεί με απολαβές 26 εβδομάδων. Επίσης η Αιτήτρια δικαιούται σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(ζ) του Νόμου και πληρωμή αντί προειδοποίησης οκτώ εβδομάδων, ήτοι ποσό €1.

1. Δικαίωμα σε προειδοποίηση παρέχεται και από το άρθρο 11 του περί της Συμβάσεως Περί του Τερματισμού της Απασχολήσεως (Κυρωτικός) Νόμος του 1985 (Ν45/85). Επιπρόσθετα η Αιτήτρια με βάση το άρθρο 12(ε) του περί Ετησίων Αδειών Μετ΄ Απολαβών Ν8/67 όπως τροποποιήθηκε δικαιούται υπό τη μορφή αυτοτελών αξιώσεων και πληρωμή των πιο κάτω: α) Αναλογία 13ου μισθού για το έτος 2012, ήτοι €
2. Τα όσα η Αιτήτρια εξέθεσε ενώπιόν μας με τη μαρτυρία της αναφορικά με τις πιο πάνω αξιώσεις της παρέμειναν αναντίλεκτα και τα αποδεχόμαστε. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ΄ ών η αίτηση για το συνολικό ποσό των €8.285, πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω οι Καθ΄ ών η αίτηση διατάσσονται όπως καταβάλουν στην Αιτήτρια το ποσό των €516 ως έξοδα πλέον νόμιμο τόκο, πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Δ. Χριστοδούλου, Μέλος. Γ. Οδυσσέως, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αποζημιώσεις, Προειδοποίηση και Δεδουλευμένα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο