ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΤΖΙΑΛΟΥ ν. ΤΑΜΕΙΟ ΔΙΑ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, Αρ. Αίτησης: 221/10, 17/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2013:31 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Στ. Χατζημανώλη ) Δ. Χριστοδούλου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 221/10 Μεταξύ: ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΤΖΙΑΛΟΥ Αιτήτριας και ΤΑΜΕΙΟ ΔΙΑ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ Καθ΄ ών η αίτηση Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου, 2013. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: Ο κ.Λυσάνδρου με την κα Καλυβίτου. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση: Ο κ.Αθανασιάδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει εναντίον των Καθ' ών η αίτηση πληρωμή λόγω πλεονασμού, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις, νόμιμους τόκους και έξοδα. Στην υπό κρίση υπόθεση η Αιτήτρια απολύθηκε από την εταιρεία Domoplex Ltd (στο εξής "η Εργοδότρια Εταιρεία") την 19/6/2009 με επιστολή ημερομηνίας 24/4/2009 για λόγους πλεονασμού. Η Αιτήτρια ανέφερε στους γενικούς λόγους της αίτησης ότι ήταν καθαρίστρια ή/και υπεύθυνη καθαρισμού κουζίνας ή/και κυλικείου. Την 25/6/2009 η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο διά Πλεονάζον Προσωπικό - Καθ' ών η αίτηση (στο εξής "το Ταμείο") για πληρωμή λόγω πλεονασμού πλην όμως η αίτησή της απερρίφθη την 3/3/2010 με τη δικαιολογία ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας δεν οφείλετο σε πλεονασμό όπως καθορίζεται από το άρθρο 18 του περί Τερματισμού της Απασχόλησης Νόμου. Η Αιτήτρια στρέφεται εναντίον του Ταμείου γιατί θεωρεί την πιο πάνω κρίση του λανθασμένη ή/και αβάσιμη και ισχυρίζεται ότι ο τερματισμός της απασχόλησής της έγινε λόγω πλεονασμού. Οι Καθ' ών η αίτηση στους γενικούς τους λόγους αμφισβητώντας την εναντίον τους αξίωση ισχυρίστηκαν ότι δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία για μείωση του κύκλου εργασιών, ενώ η Εργοδότρια Εταιρεία απασχολούσε 36 άτομα και ενώ απέλυσε την Αιτήτρια προσέλαβε άλλους. Τέλος, ισχυρίστηκαν ότι τα καθήκοντα της Αιτήτριας δεν εξέλειπαν μετά την απόλυσή της. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατέθεσαν ενόρκως η Αιτήτρια και ο κ.Πασχάλης, οικονομικός διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας. Επίσης κατέθεσε ενόρκως η κα Ερωτοκρίτου, υπάλληλος της Εργοδότριας Εταιρείας, η οποία κλήθηκε από το Ταμείο. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιόν μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα και/ή ως μη αμφισβητούμενα και/ή ως αναντίλεκτα γεγονότα τα ακόλουθα: 1. Η περίοδος απασχόλησης της Αιτήτριας στην Εργοδότρια Εταιρεία ήταν από τις 16/4/1984 μέχρι τις 19/6/2009. 2. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της Αιτήτριας ανερχόταν σε €452,10. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, τα καθήκοντά της στην Εργοδότρια Εταιρεία ήταν να ετοιμάζει καφέδες και άλλα ζεστά ή κρύα ποτά και να καθαρίζει τόσο την κουζίνα όσο και τα γραφεία. Πήγαινε στην εργασία της από τις 5:00 έως τις 7:00 και έφευγε λίγο πιο νωρίς από τους άλλους υπαλλήλους δηλαδή κατά τις 14:00. Ασχολείτο με τον καθαρισμό γραφείων από την ώρα που πήγαινε μέχρι τις 8:00 περίπου που έρχονταν οι υπάλληλοι, οι οποίοι και σχόλαναν μεταξύ 18:00 - 19:00. Όπως ανέφερε η Αιτήτρια, η κατανάλωση καφέ στην Εργοδότρια Εταιρεία μειώθηκε κατά πολύ και ο λόγος που απολύθηκε ήταν γιατί μειώθηκε η δουλειά. Δεν της έγινε πρόταση για να δουλέψει αλλού στην Εργοδότρια Εταιρεία αλλά μετά την απόλυσή της την ρώτησαν αν την ενδιέφερε να πήγαινε μία με δύο φορές την εβδομάδα αργά το απόγευμα να καθαρίζει με αμοιβή €30 - €40 την κάθε φορά αλλά αρνήθηκε αφού θα βρισκόταν μόνη της αργά στα γραφεία και επίσης δεν θεώρησε την προσφορά συμφέρουσα. Τέλος, ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή της ότι έκτοτε δεν βρήκε άλλη δουλειά και ότι τον Μάρτη πριν την απόλυσή της απουσίαζε ένα μήνα από την εργασία της λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε, ήτοι τενοντίτιδα. Αντεξεταζόμενη, η Αιτήτρια ανέφερε ότι ουδέποτε της έγινε παρατήρηση από τους εργοδότες της. Επανέλαβε ότι περί τις 8:30 σταματούσε το καθάρισμα αφού η ώρα 9:00 έρχονταν οι άνθρωποι της παραγωγής από το εργοστάσιο και τους ετοίμαζε καφέδες. Μετά από αυτό όταν έφευγε κάποιος πολιτικός μηχανικός για εξωτερική δουλειά καθάριζε το γραφείο του και η ώρα 12:00 που επέστρεφαν οι υπάλληλοι για φαγητό τους ετοίμαζε τους καφέδες, καθάριζε την κουζίνα αφού έτρωγαν, έπλενε, καθάριζε τα τραπέζια και σφουγγάριζε την κουζίνα ούτως ώστε να είναι καθαρή η ώρα 15:00 που θα επέστρεφε η δεύτερη βάρδια και μετά σχόλανε. Όπως ανέφερε ανάλωνε περισσότερο χρόνο στην κουζίνα παρά στον καθαρισμό των γραφείων. Παρατήρησε από μόνη της ότι μειώθηκε η δουλειά αφού αντί 10 φορτηγών την ώρα έρχονταν δύο με τρία. Κατά την απόλυσή της, της ανέφεραν ότι η Εργοδότρια Εταιρεία αναγκάστηκε να κλείσει την κουζίνα, την ευχαρίστησαν και της είπαν ότι αυτή η εξέλιξη τους λυπούσε. Δεν γνώριζε αν προσελήφθη άλλη υπάλληλος για να καθαρίζει και η πρόταση για να πηγαίνει μία - δύο φορές την εβδομάδα να καθαρίζει έγινε μετά την απόλυσή της. Αντεξεταζόμενη επίσης ανέφερε ότι ο κάθε υπάλληλος πλέον κάνει μόνος του τον καφέ του και αυτό το διαπίστωσε σε επισκέψεις που έκανε στην Εργοδότρια Εταιρεία μετά την απόλυσή της. Δεν έχει άλλο πρόβλημα υγείας εκτός από τενοντίτιδα. Τέλος, όπως είπε, δεν ανέφερε στην κατάθεση που έδωσε στους Καθ' ών η αίτηση οκτώ μήνες μετά την απόλυσή της (Τεκμήριο 4) ότι έκανε καφέδες γιατί δεν ρωτήθηκε και είπε ότι η μόρφωσή της σταμάτησε στην Ε΄ τάξη του Δημοτικού. Ο κ.Πασχάλης Πασχάλη είναι ο Οικονομικός Διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας από το 1985. Ανέφερε ότι η οικονομική πορεία της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν ανοδική από το 2006 εώς το 2008, ενώ το 2009 άρχισε η πτώση. Το τελευταίο τρίμηνο του 2008 όπως είπε, άρχισε να δείχνει τα δόντια της η κρίση, ενώ το 2009, μέχρι την απόλυση της Αιτήτριας, υπήρχε πτώση 40% στις πωλήσεις σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή χρονιά. Γενικά ο όγκος πωλήσεων το 2009 μειώθηκε και τελικά η μείωση στις πωλήσεις ήταν πέραν του 50%. Στην Εργοδότρια Εταιρεία εργοδοτούνταν περί τους 50 υπαλλήλους τα έτη 2006 και 2007. Τέλος του 2008 η Εργοδότρια Εταιρεία εργοδοτούσε 40 υπαλλήλους ενώ τέλος του 2009 35 υπαλλήλους, τέλος του 2010 εργοδοτούσε 30 υπαλλήλους και το 2011 εργοδοτούσε 29 υπαλλήλους. Όπως είπε ο κ.Πασχάλης η Αιτήτρια ήταν καθαρίστρια γραφείων και υπεύθυνη της κουζίνας και ο λόγος απόλυσής της ήταν ότι δεν ήταν αναγκαίες οι υπηρεσίες της λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας. Δεν προσλήφθηκε άλλο άτομο για να αναλάβει τα καθήκοντα της Αιτήτριας. Προσελήφθη μόνο ένας χειριστής μηχανών για αντικατάσταση προηγούμενου. Σε σύσκεψη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εργοδότριας Εταιρείας αποφάσισαν να προβούν σε περικοπές λόγω της επερχόμενης κρίσης, ήτοι αποφάσισαν να αναστείλουν τις προσλήψεις και να απολύσουν την Αιτήτρια για λόγους πλεονασμού. Τέλος, κατά την κυρίως εξέταση, ο κ.Πασχάλης ανέφερε ότι από την απόλυση της Αιτήτριας ο κάθε υπάλληλος φτιάχνει μόνος του τον καφέ του ή του τον ετοιμάζουν οι κοπέλες του κάθε γραφείου, ενώ αγοράζουν υπηρεσίες δύο φορές την εβδομάδα για καθαριότητα οι οποίες τους στοιχίζουν εβδομαδιαίως περί τα €60 με €65. Αντεξεταζόμενος ο κ.Πασχάλης αρνήθηκε ότι απελύθη η Αιτήτρια για λόγους οικονομίας και είπε ότι καταργήθηκε η θέση της στην Εργοδότρια Εταιρεία αφού δεν υπάρχει πλέον καθαρίστρια και υπεύθυνη για την καντίνα. Παρόλο που οι χώροι παρέμειναν οι ίδιοι στην εταιρεία και ανέρχοντο σε 1.000 τ.μ., η συχνότητα στην καθαριότητά τους μειώθηκε. Οι υπηρεσίες που αγοράστηκαν είπε ήταν δύο φορές τη βδομάδα και διαρκούσαν δύο ώρες την κάθε φορά. Σε ερώτηση ποια ήταν η κυριότερη δουλειά της Αιτήτριας σε σχέση με την καθαριότητα και την κουζίνα απάντησε ότι ήταν και οι δύο. Περαιτέρω, κατά την αντεξέτασή του ο κ.Πασχάλης ανέφερε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβη σε αναδιοργάνωση και ότι δεν τοποθετήθηκαν αυτόματες μηχανές καφέ και χυμού στην Εργοδότρια Εταιρεία αλλά υπήρχαν όλα τα χρειώδη στην κουζίνα και μπορούσε ο κάθε υπάλληλος να φτιάξει καφέ είτε για τον ίδιο, είτε για συνάδελφό του, είτε για πελάτη. Η κα Γιώτα Ερωτοκρίτου εργάζεται στην Εργοδότρια Εταιρεία για 10 με 11 χρόνια, γνωρίζει την Αιτήτρια και ανέφερε ότι η Αιτήτρια ήταν καθαρίστρια, έφτιαχνε καφέδες και ετοίμαζε το τραπέζι που κάθονταν οι υπάλληλοι το οποίο και καθάριζε μετά. Οι μισοί από αυτούς τους υπαλλήλους, όπως είπε κατά την κυρίως εξέτασή της, έφυγαν από την Εργοδότρια Εταιρεία. Μετά την απόλυση της Αιτήτριας η Εργοδότρια Εταιρεία αγόραζε εξωτερικές υπηρεσίες για το καθάρισμα, αρχικά δύο φορές την εβδομάδα και μετά μία ή και καθόλου. Τέλος κατά την κυρίως εξέτασή της ανέφερε ότι πολλοί από τους υπαλλήλους κάνουν αρκετή από τη δουλειά του καθαρισμού μόνοι τους. Αντεξεταζόμενη η κα Ερωτοκρίτου από το δικηγόρο της Αιτήτριας ανέφερε ότι το μεσημεριανό διάλειμμα των υπαλλήλων το οποίο διαρκούσε από μισή ώρα εώς 45 λεπτά δεν υπάρχει πλέον. Επίσης ανέφερε ότι μειώθηκε κατά πολύ ο αριθμός των υπαλλήλων από την απόλυση της Αιτήτριας. Σύμφωνα με το άρθρο 18 του Νόμου εργοδοτούμενος είναι πλεονάζον και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο όταν η απασχόληση του τερματισθή: ″(α) .... (β) .... (γ) ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (
- i)εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (
- ii)αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τας μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων. (iii) καταργήσεως τμημάτων. (
- iv)δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών. (
- v)ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών. (
- vi)σπάνεως μέσων παραγωγής. και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως″. Όπως είναι γνωστό ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος του 1967 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6
(1)παρέχει το πλεονέκτημα στον εργοδοτούμενο δυνάμει νομικού μαχητού τεκμηρίου, σύμφωνα με το οποίο τερματισμός της απασχόλησης ενός εργοδοτουμένου τεκμαίρεται ότι δεν έγινε νόμιμα και για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους του άρθρου 5 του εν λόγω Νόμου, μέχρι αποδείξεως του εναντίον από τον εργοδότη, ο οποίος φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης. Στην υπό κρίση περίπτωση η Αιτήτρια επέλεξε να μην στρέφεται εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας αλλά μόνο εναντίον του Ταμείου Πλεονασμού, έχοντας φυσικά η ίδια πλέον το βάρος απόδειξης του λόγου τερματισμού της απασχόλησής της, δηλαδή ότι η απόλυσή της οφείλετο σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού σύμφωνα με το άρθρο 5 του Νόμου. Σχετική είναι η απόφαση Σωτήρης Α. Χρυσάνθου κ.α. v. Petros Pitsillis (Glass Market) Limited κ.α.
(2001)1A Α.Α.Δ. 383, όπου στις σελ. 387-388 λέχθηκαν τα ακόλουθα: ″Το ποίος φέρει το βάρος απόδειξης ότι η απόλυση ήταν λόγω πλεονασμού προκύπτει σαφώς από το άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν. 24/67)και τη γενική αρχή του δικαίου της απόδειξης ότι ο ισχυριζόμενος τι φέρει και το βάρος απόδειξης τους. Το βάρος έφεραν οι Εφεσείοντες οι οποίοι ισχυρίζοντο απόλυση λόγω πλεονασμού, και σίγουρα το Ταμείο δεν έφερε το βάρος να αποδείξει ότι η απόλυση δεν οφείλετε σε πλεονασμό. Το βάρος αυτό δεν τους βάρυνε, όπως λανθασμένα θεώρησε το δικαστήριο, λόγω της εγκατάλειψης της απαίτησης τους για, διαζευκτικά, παράνομη απόλυση, ανατρέποντας έτσι το τεκμήριο ότι η απόλυση ήταν παράνομη και αναλαμβάνοντας οι ίδιοι αντί οι εργοδότες τους να αποδείξουν ότι η απόλυση οφείλετο σε πλεονασμό. Το βάρος τους βάρυνε εν πάση περιπτώσει διότι οι ίδιοι, που ήσαν και απαιτητές, ισχυρίζοντο ότι η απόλυση τους οφείλετε σε πλεονασμό και διότι το άρθρο 6
(1)δημιουργεί τεκμήριο ότι ο τερματισμός απασχόλησης δεν γίνεται λόγω πλεονασμού.″ Παρακολουθήσαμε με προσοχή και τους τρεις μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων. Αξιολογώντας το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό παρατηρούμε ότι τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας της Αιτήτριας και η ίδια η Αιτήτρια δεν έχουν ουσιαστικά αμφισβητηθεί και αντικρουστεί από την πλευρά του Ταμείου. Μάλιστα η μαρτυρία της κας Ερωτοκρίτου, της μοναδικής δηλαδή μάρτυρα του Ταμείου ταυτίζεται με τη μαρτυρία τόσο του κ.Πασχάλη όσο και με τη μαρτυρία της Αιτήτριας. Η ένσταση του Ταμείου για πληρωμή της Αιτήτριας από το Ταμείο λόγω πλεονασμού εδράζεται στη θέση ότι η απόλυση της Αιτήτριας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε λόγους πλεονασμού καθ' ότι από τα στοιχεία που προσκόμισε η Αιτήτρια ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποδεικνύεται μείωση του κύκλου εργασιών και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν πρέπει να λάβει υπόψη σχετική επί του θέματος μαρτυρία εφόσον δεν αναγράφεται ο ισχυρισμός αυτός στους γενικούς λόγους της αίτησης. Επίσης εδράζεται στο γεγονός ότι η καθαριότητα της κουζίνας και η ετοιμασία ποτών δεν ήταν η κύρια δουλειά της Αιτήτριας γιατί αν ήταν, όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ταμείου, ενδεχομένως η θέση τους θα ήταν διαφορετική. Από τη θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι και οι τρεις μάρτυρες κατέθεσαν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η μαρτυρία τους ήταν σταθερή και κατά την αντεξέτασή τους δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις, γι' αυτό και κρίνονται αξιόπιστοι μάρτυρες. Αρχίζοντας από τα καθήκοντα της Αιτήτριας οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι στην επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 1) η Αιτήτρια αναγράφεται ότι ήταν καθαρίστρια γραφείων και κουζίνας. Στο Τεκμήριο 2 δηλαδή στην αίτηση που υπέβαλε η Αιτήτρια στο Ταμείο αναγράφεται ότι το επάγγελμα της ήταν καθαρίστρια γραφείων και κουζίνας. Τα ίδια καθήκοντα αναφέρονται και στο Τεκμήριο 3, το ερωτηματολόγιο δηλαδή που συμπλήρωσε η Εργοδότρια Εταιρεία στο Ταμείο και στο Τεκμήριο 4 δηλαδή την κατάθεση που έδωσε η Αιτήτρια προς το Ταμείο στις 3/2/2010 όπου ανέφερε η ίδια ότι ήταν καθαρίστρια γραφείων και κουζίνας. Στους γενικούς λόγους της αίτησης αναφέρεται ότι η Αιτήτρια κατείχε θέση καθαρίστριας και/ή υπεύθυνης καθαρισμού κουζίνας και/ή κυλικείου και στους γενικούς λόγους του Ταμείου αναφέρεται ότι ήταν καθαρίστρια γραφείων και κουζίνας. Τα ίδια με τα πιο πάνω καθήκοντα ανέφεραν ότι είχε η Αιτήτρια όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο και επιπλέον ανέφεραν ότι ήταν υπεύθυνη για ετοιμασία των ροφημάτων. Ως εκ τούτου αποδεχόμαστε τη θέση ότι τα καθήκοντα της Αιτήτριας ήταν αυτά του καθαρισμού γραφείων και κουζίνας καθώς και η ετοιμασία ροφημάτων. Δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι για τον καθαρισμό παραθύρων υπεύθυνο ήταν συνεργείο καθαρισμού. Αξιολογώντας περαιτέρω το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό παρατηρούμε ότι το Ταμείο παραδέχθηκε ότι οι αριθμοί που ανέφερε ο κ.Πασχάλη καθώς και τα οικονομικά στοιχεία είναι παραδεκτά και δεν τα αμφισβητεί. Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται, είναι εάν με βάση την ενώπιόν μας μαρτυρία δικαιολογείτο η απόλυση της Αιτήτριας βάση των προνοιών του άρθρου 18(γ)(iii) και (vii), ήτοι λόγω κατάργησης τμήματος και περιορισμού του όγκου εργασίας ή της επιχείρησης της Εργοδότριας Εταιρείας. Πάνω σε αυτά τα άρθρα βασίστηκε και ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Αιτήτριας κατά την αγόρευσή του. Για τον προσδιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης σύμφωνα με την απόφαση Α. Ιάσωνος Λτδ v. Χρίστου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 703, σελ. 706: ″Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου της εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος «όγκος εργασίας» στο πλαίσιο του άρθρου 18(γ)(vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί)″. Όπως αναφέρεται στην Κώστας Χατζηχριστοφή v. Πιερή Γεωργίου κ.ά.
(2002)1Β Α.Α.Δ. 873 στη σελ. 881: ″Όταν ο Νόμος αναφέρεται σε ″περιορισμό του όγκου εργασίας″ σαφώς εννοεί περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του συγκεκριμένου εργοδότη″. Επιπλέον, όπως λέχθηκε στην Οικονόμου Αρχιτέκτονες & Μηχανικοί κ.α. v. Ανδρούλας Δημητρίου
(2000)1Β Α.Α.Δ. 853, 858: "Το δικαίωμα του εργοδότη να αποφασίζει περί του μεγέθους της εργατικής δύναμης της επιχείρησης του δεν είναι απόλυτο. Εξετάζεται σε συνάρτηση, μεταξύ άλλων, και με τις πρόνοιες του άρθρου 5(β) του Νόμου που αναφέρονται στις συνθήκες πλεονασμού, η απόδειξη των οποίων παρέχει στον εργοδότη την ευχέρεια τερματισμού της εργοδότησης προσωπικού". Από τα ενώπιον μας τιθέμενα στοιχεία καθίσταται φανερό ότι οι πωλήσεις της Εργοδότριας Εταιρείας για το έτος 2006 ήταν €10.768.305, για το έτος 2007 €14.204.748, για το έτος 2008 €18.198.815 και για το έτος 2009 €8.912.
- Ο κ.Πασχάλη ανέφερε στην ενώπιόν μας μαρτυρία ότι οι αντίστοιχες πωλήσεις του έτους 2009 μέχρι την ημερομηνία απόλυσης της Αιτήτριας, ήτοι μέχρι την 24/4/2009, ήταν κατά 40% μειωμένες από την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε από το Ταμείο. Αυτό ανέφερε και η Εργοδότρια Εταιρεία στο ερωτηματολόγιο που απάντησε προς το Ταμείο (Τεκμήριο 3), ότι δηλαδή η Εργοδότρια Εταιρεία βρέθηκε στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2009 με μείωση στις πωλήσεις της τάξης του 39.4% από την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. Η μείωση στις πωλήσεις για ολόκληρο το 2009 σε σχέση με το 2008 ανήλθε σε ποσοστό πέραν του 50%. Ως επακόλουθο της πιο πάνω κατάστασης η Εργοδότρια Εταιρεία κατάργησε το τμήμα που εργαζόταν η Αιτήτρια, και σταδιακά μείωσε τον αριθμό του προσωπικού της. Συγκεκριμένα στο τέλος του 2008 όπως ανέφερε ο κ.Πασχάλη στην Εργοδότρια Εταιρεία εργοδοτούνταν 40 υπάλληλοι ενώ προηγουμένως κατά τη διάρκεια του έτους εργοδοτούνταν 46 με 47 υπάλληλοι, ενώ κατά το χρόνο που απελύθη η Αιτήτρια εργοδοτούνταν 36 άτομα. Αυτό αναφέρεται και στους γενικούς λόγους του Ταμείου. Κατά το χρόνο που έδωσε μαρτυρία η κα Ερωτοκρίτου, όπως αυτή ανέφερε, παρέμειναν στην Εργοδότρια Εταιρεία να εργάζονται μόνο 28 υπάλληλοι. Η πλευρά του Ταμείου διατείνεται ότι τα στοιχεία που προσκόμισε η Εργοδότρια Εταιρεία σε σχέση με τη μείωση του όγκου εργασιών, παρόλο που δεν τα αμφισβητεί και τα αποδέχεται, δεν είναι ικανοποιητικά για να δικαιολογήσουν πλεονασμό κατά τον ουσιώδη χρόνο καθ' ότι το 2008 ο όγκος εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας παρουσιαζόταν αυξημένος σε σύγκριση με τα δύο προηγούμενα έτη αλλά και ότι δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη τα οικονομικά αποτελέσματα της Εργοδότριας Εταιρείας για το έτος
- Το γεγονός ότι ο όγκος εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν μειωμένος κατά 40% τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2009 θεωρούμε ότι ήταν αρκετό για την τελευταία να προβλέψει τον περιορισμό του όγκου εργασιών του έτους. Συνεπώς οι μειωμένες πωλήσεις των μηνών μέχρι την απόλυση της Αιτήτριας σε σχέση με τους αντίστοιχους μήνες του προηγούμενου έτους, σε συνάρτηση με τις συνολικές πωλήσεις του έτους, επιμετρούμενες μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας της Εργοδότριας Εταιρείας δεν μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστο τον όγκο εργασιών της. Ως επακόλουθο κρίνουμε ότι τα στοιχεία που η Εργοδότρια Εταιρεία είχε στην κατοχή της κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν αρκετά για να δικαιολογήσουν συνθήκες πλεονασμού. Η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου του Ταμείου ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Αιτήτρια σε σχέση με τον ισχυρισμό της για μείωση του κύκλου εργασιών προς απόδειξη των λόγων πλεονασμού δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο καθ' ότι δεν καλύπτεται από τους γενικούς λόγους της αίτησής της δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Σύμφωνα με τον Κ.3
(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999: "3
(1). Υπόθεση εργατικής διαφοράς εγείρεται ενώπιον του Δικαστηρίου με Αίτηση που υποβάλλεται από τον αιτητή σε έντυπο που περιλαμβάνει τα στοιχεία που προβλέπονται στον Τύπο 1. Στην Αίτηση καθορίζονται οι λόγοι στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημα και προσδιορίζεται η ζητούμενη θεραπεία ή θεραπείες". Παρόλο που το δικόγραφο της Αιτήτριας χρίζει βελτίωσης, δε θεωρούμε ότι στην παρούσα περίπτωση η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Αιτήτρια επεκτάθηκε σε μη δικογραφημένα θέματα. Η μαρτυρία που δόθηκε επεξηγούσε τους λόγους και τα γεγονότα που υπαγόρευσαν την απόλυση της Αιτήτριας για λόγους πλεονασμού και κατά συνέπεια η θέση του Ταμείου δε γίνεται αποδεκτή. Εν πάση περιπτώσει όπως προκύπτει από το δικόγραφο των Καθ' ών η αίτηση οι τελευταίοι απέρριψαν την αίτηση της Αιτήτριας για το λόγο ότι δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία για μείωση του κύκλου εργασιών. Ομόφωνα λοιπόν κρίνουμε και αποφασίζουμε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου με επακόλουθο η Αιτήτρια να δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο. Εν όψει της πιο πάνω κατάληξής μας κρίνεται και η τύχη της αίτησης γι αυτό και δεν θα εξετάσουμε κατά πόσον πληρούνται και οι προϋποθέσεις του άρθρου 18(γ)(iii), ήτοι κατά πόσο καταργήθηκε τμήμα. Σύμφωνα με το άρθρο 16
(1)του Νόμου όταν η απασχόληση εργοδοτουμένου που απασχολήθηκε στον ίδιο εργοδότη για συνεχή περίοδο τουλάχιστον 104 εβδομάδων τερματίζεται λόγω πλεονασμού ο εργοδοτούμενος δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα. Βάσει του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου η πληρωμή που η Αιτήτρια δικαιούται να λάβει λόγω τερματισμού της απασχόλησής της συνεπεία πλεονασμού αντιστοιχεί με απολαβές 75½ εβδομάδων, ήτοι ποσό €34.133,55. Εκδίδεται επομένως ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού για το ποσό των €34.133,55 με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού για €900 ως δικηγορικά έξοδα, με νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Στ. Χατζημανώλης, Μέλος. Δ. Χριστοδούλου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Πλεονασμός, Μείωση του κύκλου εργασιών). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο