Αριάδνη Καρίμποβα ν. KFG TOURIST ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: 386/12, 22/3/2013

(4)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999 ως τροποποιήθηκε, προχώρησε. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας υπό μορφή ενόρκου δηλώσεως είναι αυτή της Αιτήτριας. Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της αίτησης και την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 15/1/2013 η Αιτήτρια προσελήφθη στην υπηρεσία της A & A Loizou Enterprises Ltd την 1/11/

1. Εργάστηκε ως μάγειρας σε εστιατόριο μέχρι την 10/9/2007 οπόταν το εστιατόριο πωλήθηκε στους Καθ' ών η αίτηση 1 και συνέχισε την εργασία της μέχρι την 30/8/
2. Την 30/8/2010 η Εργοδότρια Εταιρεία τερμάτισε την υπηρεσία της Αιτήτριας λόγω πώλησης της επιχείρησης. Η Αιτήτρια κατά ή περί την 26/11/2010 υπέβαλε αίτηση προς τους Καθ' ών η αίτηση 2 για πληρωμή λόγω πλεονασμού η οποία απερρίφθη στις 8/2/
3. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο ″Νόμος″) προβλέπει ότι: ″Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτουμένου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος διά τινα των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων″, δηλαδή, των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, οι Καθ΄ ών η αίτηση 1 ήταν αυτοί που έφεραν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν την Αιτήτρια. Εν τη απουσία τους όμως ουδεμία ανατροπή του καθιερωμένου τεκμηρίου επήλθε με επακόλουθο η απόλυση της Αιτήτριας να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη. Επομένως οι Καθ΄ ών η αίτηση 1 είναι υπόλογοι σε αποζημιώσεις βάσει του άρθρου 3 του Ν.24/67, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του Νόμου 92/79 και σύμφωνα με τις Διατάξεις του Πρώτου Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση του εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής, ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙ (β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙ (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙ (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙ (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου. Ευθύς εξαρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Του υπολογισμού του ποσού που δικαιούται η Αιτήτρια προέχει ο υπολογισμός της περιόδου απασχολήσεως. Αρχίζοντας με τις αρχές που διέπουν το συγκεκριμένο υπό εξέταση ζήτημα, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα δικαιώματα και συμφέροντα των εργοδοτουμένων, σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια λειτουργίας της εργασιακής σχέσης επέρχεται μεταβολή στο πρόσωπο του εργοδότη, έχει προστατεύσει από πολύ νωρίς ο Κύπριος νομοθέτης. Έτσι στο Μέρος Ι του Δεύτερου Πίνακα του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67)καθορίζεται ο τρόπος υπολογισμού της περιόδου απασχόλησης ενός εργοδοτούμενου και στο Μέρος ΙΙ καθορίζονται οι λόγοι κάτω από τους οποίους δεν διακόπτεται το συνεχές της απασχόλησής του. Τον κανόνα της αυτοδίκαιης μεταβίβασης των εργασιακών σχέσεων και της διατήρησης αμετάβλητων των όρων εργασίας, τον οποίο διαμόρφωσε η νομολογία στηριζόμενη στο πιο πάνω νομοθέτημα, κατοχύρωσε ρητά ο νομοθέτης με τον Ν.104(Ι)/2000, οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται επί μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων επιχειρήσεων ή εγκαταστάσεων σε άλλο εργοδότη, που προκύπτουν από νομική μεταβίβαση ή συγχώνευση (άρθρο 3

(1)). Ο Νόμος αυτός ψηφίστηκε, προκειμένου να εναρμονισθεί η Κυπριακή νομοθεσία με το κοινοτικό δίκαιο. Με βάση την ενώπιόν μας μαρτυρία έχουμε ικανοποιηθεί ότι συνέχισε η υπηρεσία της Αιτήτριας από την A & A Loizou Enterprises Ltd στους Καθ' ών η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει το συνεχές της απασχόλησης δεν αμφισβητήθηκε. Ως εκ των πιο πάνω από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για πέντε συναπτά έτη για σκοπούς υπολογισμού αποζημιώσεων. Από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας προκύπτει ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος της μισθός ανέρχετο σε €275. Έχοντας επομένως υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της, σε συνάρτηση με όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα κρίνουμε όπως της επιδικάσουμε, υπό μορφή δίκαιας αποζημίωσης, το ποσό των €2.887,50, που αντιστοιχεί με απολαβές 10½ εβδομάδων. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ΄ ών η αίτηση 1 για το συνολικό ποσό των €2.887,50, πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω οι Καθ΄ ών η αίτηση 1 διατάσσονται όπως καταβάλουν στην Αιτήτρια το ποσό των €516 ως έξοδα πλέον νόμιμο τόκο, πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων. Η αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Κ. Ζαμπυρίνης, Μέλος. Δ. Επιφανείου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αποζημιώσεις για Παράνομη Απόλυση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο