← Κύπρος

ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ ΛΟΪΖΟΥ ν. VESTA TOURIST MANAGEMENT LTD, Αρ. Αίτησης: 519/09, 24/4/2013

ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ ΛΟΪΖΟΥ ν. VESTA TOURIST MANAGEMENT LTD, Αρ. Αίτησης: 519/09, 24/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2013:11 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΠΑΦΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Α. Ιωάννου ) Ν. Άσσου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 519/09 Μεταξύ: ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ ΛΟΪΖΟΥ Αιτήτριας και VESTA TOURIST MANAGEMENT LTD Καθ΄ ών η αίτηση Ημερομηνία: 24 Μαϊου, 2013. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: Ο κ.Ζ. Νικολάου. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση: Ο κ.Τ. Γεωργιάδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση αξιώνει από τους Καθ' ών η αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της, αυξημένες αποζημιώσεις, οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Οι Καθ' ών η αίτηση με τους γενικούς τους λόγους απορρίπτουν την εναντίον τους αξίωση και ισχυρίζονται ότι νόμιμα τερμάτισαν τις υπηρεσίες της Αιτήτριας δυνάμει των προνοιών του άρθρου 5(α), (ε) και (στ) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια δεν ακολουθούσε τις οδηγίες των προϊσταμένων της, παρέλειπε να εκτελέσει τα καθήκοντά της κατ' ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο με αποτέλεσμα αρκετοί χώροι να μην έχουν καλό επίπεδο καθαριότητας, δεν επεδείκνυε την απαιτούμενη συνεργασία με τμηματάρχες και παρ' όλες τις συνεχείς και επανειλημμένες υποδείξεις και παρατηρήσεις η κατάσταση της καθαριότητας χειροτέρευε. Επίσης ισχυρίζονται ότι δημιουργούνταν αρνητικές επιπτώσεις στο καλό όνομα και τη φήμη των Καθ' ών η αίτηση καθ' ότι τακτικά οι πελάτες υπέβαλλαν παράπονα και ότι η Αιτήτρια παραγνώρισε κανόνες εργασίας. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι υπέπεπτε κατ' εξακολούθηση σε σοβαρά παραπτώματα που συνιστούσαν απαράδεκτη διαγωγή από μέρους της και καθιστούσε αδύνατη τη συνέχιση σχέσης εργοδότη - εργοδοτουμένου. Είναι ισχυρισμός των Καθ' ών η αίτηση ότι με την πάροδο του χρόνου η πιο πάνω κατάσταση χειροτέρευε και οι Καθ' ών η αίτηση προειδοποίησαν την Αιτήτρια επανειλημμένα και με επιστολές αλλά αυτή παρέλειπε να συμμορφωθεί. Το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού κλήθηκε σαν αναγκαίος διάδικος, αλλά την 12/3/2010 και εφόσον τα μέρη δήλωσαν ότι δεν τίθετο θέμα πλεονασμού το Ταμείο απαλλάχθηκε από τη διαδικασία. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67, στο εξής ("ο Νόμος") όπως τροποποιήθηκε, προβλέπει ότι: "Καθ' οινοδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων", δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου και δεν παρέχουν στον εργαζόμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, οι Καθ' ών η αίτηση είναι αυτοί που φέρουν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν την Αιτήτρια. Ωστόσο κατά την ημέρα της ακρόασης, η πλευρά των Καθ' ών η αίτηση, διά του συνηγόρου τους, δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ών η αίτηση δεν θα προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία καθ' ότι δεν αμφισβητούσαν πλέον το παράνομο της απόλυσης της Αιτήτριας. Με βάση αυτή τη δήλωση του δικηγόρου των Καθ' ών η αίτηση το μαχητό τεκμήριο για παράνομο τερματισμό δεν ανατράπηκε. Ως εκ τούτου ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας θεωρείται παράνομος. Δηλώθηκαν επίσης εκ μέρους της Αιτήτριας και των Καθ' ών η αίτηση ως παραδεκτά γεγονότα το γεγονός ότι η Αιτήτρια προσλήφθηκε ως καμαριέρα στις 3/7/1985 στο ξενοδοχείο Paphos Gardens, ιδιοκτησία των Καθ' ών η αίτηση, ότι η υπηρεσία της διήρκησε μέχρι την 30/10/2009 και ότι κατά το χρόνο απόλυσής της λάμβανε ως μισθό €325 εβδομαδιαίως. Στη συνέχεια η Αιτήτρια για να αποδείξει την αξίωσή της για αυξημένες αποζημιώσεις προσέφερε τη δική της μαρτυρία η οποία ήταν και η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την Αιτήτρια μετά την απόλυσή της στις 30/10/2009 έλαβε ανεργιακό επίδομα για έξι μήνες και έκτοτε δεν έχει εργοδοτηθεί ξανά. Είναι παντρεμένη και έχει τρία ενήλικα παιδιά. Ο σύζυγος της υποφέρει από προβλήματα υγείας και βρίσκεται στο νοσοκομείο. Τα δύο της παιδιά είναι παντρεμένα και το τρίτο διαμένει μόνιμα στη Γαλλία. Τα σημερινά εισοδήματα της ίδιας και του συζύγου της είναι η σύνταξη ανικανότητας του συζύγου της στην οποία λαμβάνεται υπόψη και η ίδια αφού είναι εξαρτημένη από το σύζυγό της και το ποσό που η ίδια λαμβάνει για τη φροντίδα που του παρέχει. Ζουν σε ιδιόκτητη οικία στην Αναβαργό και λαμβάνει επιπλέον επίδομα €280 συνεπεία της αναπηρίας του συζύγου της με το οποίο καλύπτει τις δόσεις του σπιτιού. Κατά την ενώπιόν μας μαρτυρία ανέφερε ότι οι Καθ' ών η αίτηση έκαναν συνέχεια "ιδιοτροπίες" και γι' αυτό ζήτησε η ίδια όπως απολυθεί για λόγους πλεονασμού. Οι Καθ' ών η αίτηση αρνήθηκαν να την απολύσουν για λόγους πλεονασμού αλλά σύντομα την απέλυσαν και προσέλαβαν αλλοδαπές. Όπως ανέφερε το 2005 της είχε απονεμηθεί τιμητικό δίπλωμα επ' ευκαιρία της συμπλήρωσης ευδόκιμης προσφοράς 19 χρόνων (Τεκμήριο 1). Τέλος ανέφερε ότι τον ερχόμενο Ιούνιο θα γίνει 60 χρονών. Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έχει κριθεί παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Αιτήτρια. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)του Νόμου: "3.-
(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι΄ οινοδήποτε λόγον άλλον ή των εν των άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ΄ αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζομένην συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα: ...". Η αποζημίωση υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον εν λόγω πίνακα το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία για το επιδικασθησόμενο ποσό. Κατά τον υπολογισμό όμως του επιδικασθησομένου τούτου ποσού το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δέον να λάβει υπόψη του, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "(α) Τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτουμένου˙ (β) την διάρκειαν της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου˙ (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου˙ (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου˙ (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου". Σύμφωνα με την υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1Α Α.Α.Δ. 98, στις σελ. 104 - 105: "Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφείεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Διαιτητικού Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας του δικαστηρίου ορίζεται από το ίδιο άρθρο του νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ορισμένοι παράγοντες οι οποίοι απαριθμούνται, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία. ............ Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν 24/67 δε συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μη υπερβαίνει τα ημερομίσθια δύο ετών (Ν 92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4 (δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου". Ευθύς εξαρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικάσει κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Αιτήτριας παρατηρούμε ότι η Αιτήτρια δεν ανέφερε ποιες προσπάθειες έκανε, ή και αν έκανε καθόλου προσπάθεια για να εξεύρει άλλη εργασία. Ούτε ανέφερε την εξέλιξή της σταδιοδρομίας της στους Καθ' ών η αίτηση και τυχόν μελλοντικές προοπτικές ανέλιξής της στους Καθ' ών η αίτηση. Τέλος, παρατηρούμε ότι η Αιτήτρια λίγες ημέρες πριν απολυθεί ζήτησε η ίδια από τους Καθ' ών η αίτηση να την απολύσουν για λόγους πλεονασμού και οι Καθ' ών η αίτηση αρνήθηκαν να το κάνουν παρόλο που απέλυσαν άλλους υπαλλήλους για λόγους πλεονασμού. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνουμε εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως της επιδικάσουμε αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση που αντιστοιχούν σε απολαβές 71½ εβδομάδων, ήτοι €23.237,50. Κατά συνέπεια εκδίδεται ομόφωνα απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ών η αίτηση για το ποσό των €23.237,50, πλέον νόμιμο τόκο από 22/2/2013, εφόσον ο δικηγόρος της Αιτήτριας περιόρισε κατά την ακροαματική διαδικασία την απαίτηση αναφορικά με τυχόν τόκο που το Δικαστήριο θα επιδίκαζε από την ημερομηνία εκείνη. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου ποσό €16.900 που ισοδυναμεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο από 22/2/2013 θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από τους Καθ' ών η αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό των €6.337,50 πλέον νόμιμο τόκο από 22/2/2013, που ισοδυναμεί με ημερομίσθια 19½ εβδομάδων θα της καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω οι Καθ' ών η αίτηση διατάσσονται όπως καταβάλουν στην Αιτήτρια το ποσό των €1.000 πλέον Φ.Π.Α. ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 22/2/2013. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Α. Ιωάννου, Μέλος. Ν. Άσσος, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.