← Κύπρος

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΜΑΚΡΗ ν. KANIKA HOTELS PLC, Αρ. Αίτησης: 548/09, 18/10/2013

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΜΑΚΡΗ ν. KANIKA HOTELS PLC, Αρ. Αίτησης: 548/09, 18/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2013:32 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΠΑΦΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστή. Κ. Ζαμπυρίνη ) Δ. Επιφανείου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 548/09 Μεταξύ: ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΜΑΚΡΗ Αιτητή και KANIKA HOTELS PLC Καθ΄ ών η αίτηση Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου, 2013. EΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Ο κ.Ζ. Νικολάου. Για τους Καθ' ών η αίτηση: Ο κ.Τ. Γεωργιάδης. Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: Ο κ.Γ. Αθανασιάδης (ως αναγκαίος διάδικος). Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής αξιώνει από τους Καθ΄ ών η αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του, αυξημένες αποζημιώσεις, οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Οι Καθ΄ ών η αίτηση στην έγγραφο εμφάνιση και στους γενικούς τους λόγους, αμφισβητώντας τις εναντίον τους αξιώσεις ισχυρίστηκαν ότι η απόλυση του Αιτητή έγινε για λόγους πλεονασμού, ήτοι λόγω χαμηλής πληρότητας, μείωσης των κρατήσεων, μείωσης του κύκλου εργασιών, εκσυγχρονισμό και αναδιοργάνωση που οδήγησε στη μείωση του αναγκαίου προσωπικού, αλλαγών στις μεθόδους παραγωγής, δυσκολιών στην τοποθέτηση προϊόντων στην αγορά και κατάργηση τμημάτων. Εν όψει του ισχυριζόμενου λόγου πλεονασμού από τους Καθ΄ ών η αίτηση (στο εξής "η Εργοδότρια Εταιρεία") το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού (στο εξής "το Ταμείο") κλήθηκε ως αναγκαίος διάδικος. Το Ταμείο στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής του αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απολύθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία λόγω πλεονασμού 12 εργοδοτούμενοι και από τους 11 που υπέβαλαν αίτηση πλεονασμού οι εννέα πληρώθηκαν και οι δύο, μεταξύ τους και ο Αιτητής, απορρίφθηκαν. Ισχυρίζονται ότι η αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 12/5/2009 απερρίφθη στις 26/11/2009 για το λόγο ότι η Εργοδότρια Εταιρεία προσέλαβε "εποχιακό receptionist" και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Το άρθρο 5 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (στο εξής "ο Νόμος") προβλέπει τους λόγους που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και οι οποίοι δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Με το εδάφιο (β) του εν λόγω άρθρου καλύπτεται ο λόγος απόλυσης συνεπεία πλεονασμού. Το άρθρο 6

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο ″. ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίον, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων″, δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση οι Καθ΄ ών η αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή λόγω πλεονασμού βάσει των προβλεπομένων στα άρθρα 5 και 18 του Νόμου, όπου καθορίζονται περιοριστικά οι λόγοι πλεονασμού. Προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού κατέθεσε εκ μέρους των Καθ΄ ών η αίτηση ο κ. Αλέξης Χρυσοστόμου, οικονομικός διευθυντής των Καθ΄ ών η αίτηση και ο κ. Kote Attila, υπάλληλος των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ενώπιον μας κατέθεσε και ο Αιτητής. Το Ταμείο δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία, αλλά περιορίστηκε στην αντεξέταση όλων των μαρτύρων. Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό, προκύπτουν ως παραδεκτά και/ή ως μη αμφισβητούμενα και/ή ως αναντίλεκτα γεγονότα τα ακόλουθα: Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και είναι ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια ξενοδοχειακών μονάδων σε όλη την Κύπρο, ήτοι των ξενοδοχείων "Alexander The Great" στην Πάφο και "Κanika Pantheon" στη Λεμεσό και έχει την διαχείριση των ενοικιαζόμενων ξενοδοχείων "Olympic Lagoon Resort" στην Αγία Νάπα και "Elias Beach Hotel" στη Λεμεσό. Ο Αιτητής κατάγεται από την Πάφο και εργοδοτείτο στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" από την 29/11/
  1. Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του ανερχόταν σε €382.
  2. Την 16/3/2009 η Εργοδότρια Εταιρεία τερμάτισε τις υπηρεσίες του Αιτητή από 10/5/2009, δίνοντας του έτσι προειδοποίηση. Οι λόγοι τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή, παρατίθενται στην εν λόγω επιστολή (Τεκμήριο 1), το περιεχόμενο της οποίας κρίνουμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσιο: ″Με λύπη μας σας πληροφορούμε ότι οι υπηρεσίες σας τερματίζονται λόγω πλεονασμού και ειδικότερα ένεκα των πιο κάτω λόγων που αφορούν στην οργάνωση και λειτουργία του ξενοδοχείου και/η της επιχείρησης:
  3. Χαμηλής πληρότητας και/η μείωση των κρατήσεων και/η μείωσης του κύκλου εργασιών
  4. Εκσυγχρονισμού και αναδιοργάνωσης που οδηγεί στην μείωση του αναγκαίου προσωπικού
  5. Αλλαγών στις μεθόδους παραγωγής και οργάνωσης και/ή αλλαγών στις αναγκαίες ειδικότητες
  6. Δυσκολιών εις την τοποθέτηση προϊόντων στην αγορά και πιστωτικών δυσκολιών
  7. Κατάργηση τμημάτων Ως εκ τούτου σας δίδεται η νόμιμη προειδοποίηση για οριστικό τερματισμό των υπηρεσιών σας στις 10 Μαίου
  8. Ειλικρινά λυπούμαστε για την κίνηση αυτή η οποία ήταν το αποτέλεσμα αντικειμενικών κριτηρίων για την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του ξενοδοχείου και/ή της επιχείρησης και η οποία ουδόλως συνδέεται με την ικανότητα εκτέλεσης των καθηκόντων σας. Αντίθετα νιώθουμε την ανάγκη να σας ευχαριστήσουμε θερμά για την συνεργασία που είχαμε και σας ευχηθούμε κάθε καλό για το μέλλον″. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κ. Χρυσοστόμου, το 2006 πωλήθησαν 67.625 δωμάτια ενώ το 2009 πωλήθησαν 51.114, δηλαδή υπήρξε μείωση 28% περίπου. Λόγω των δραστικών μειώσεων στις πληρότητες, χαρακτήρισε το έτος 2009 ως την αρχή του τέλους αφού το 2010 ήταν η χειρότερη χρονιά του ξενοδοχείου μέχρι τότε. Οι λόγοι για αυτή τη μείωση, όπως είπε, ήταν η παγκόσμια οικονομική κρίση, η κατάργηση πτήσεων από και προς το αεροδρόμιο Πάφου, το γεγονός ότι ο κύριος τουριστικός πράκτορας "TUI" είχε δικά του ξενοδοχεία και η νομισματική ισονομία της Στερλίνας με το Ευρώ που κατέστησε την Κύπρο ως ακριβό προορισμό. Συνεπεία του τελευταίου λόγου, έκαναν ειδικές προσφορές. Από το 2008 που άρχισαν να υπογράφονται τα συμβόλαια για το 2009 οι πελάτες τους ζητούσαν μειώσεις στις τιμές. Οι συνέπειες για την Εργοδότρια Εταιρεία ήταν η κερδοφορία της να εξελιχθεί σε ζημιά. Τα μέτρα που έλαβε η Εργοδότρια Εταιρεία ήταν η αναδιοργάνωση και η αλλαγή του τρόπου λειτουργίας κάποιων τμημάτων. Συγκεκριμένα κατάργησαν τα λογιστήρια όλων των ξενοδοχείων και δημιούργησαν ένα κεντρικό, μείωσαν τις επιλογές φαγητού στα μενού και άρχισαν να σερβίρουν μπουφέ, κατάργησαν τα τμήματα κήπου τα οποία ανέλαβαν οι προμηθευτές φυτών. Στο τμήμα υποδοχής μετατράπηκαν τα κλειδιά σε κάρτες, καταργήθηκε το εικοσιτετράωρο room service και παρέμεινε ένας υπάλληλος αντί για δύο που ήταν προηγουμένως. Όπως ανάφερε καταργήθηκε η θέση του νυχτερινού (night) receptionist και παρέμεινε αυτή του νυχτερινού (night) auditor της οποίας τα καθήκοντα ήταν πιο εξειδικευμένα και απαραίτητα για τη λειτουργία του τμήματος της νύχτας. Μετά την απόλυση του Αιτητή, κανένας δεν ασκεί τα καθήκοντά του. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε επίσης ότι η εργοδότρια εταιρεία προσέλαβε ημερήσιο (day) receptionist, τα καθήκοντα του οποίου ήταν διαφορετικά από αυτά του βραδινού. Όλα τα άτομα που προσλαμβάνονταν στο τμήμα υποδοχής ετύγχαναν εκπαίδευσης τη νύχτα, όπως είπε. Σε σχέση με τον Αιτητή δεν καταγράφηκαν οποιαδήποτε παράπονα εναντίον του. Τα καθήκοντα του ήταν μόνο για νύχτα και η Εργοδότρια Εταιρεία θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να δουλέψει σαν ημερήσιος receptionist γιατί δεν είχε την απαιτούμενη κατάρτιση ούτε και την απαιτούμενη προσωπικότητα. Τέλος, στην κυρίως εξέτασή του ο κ. Χρυσοστόμου ανέφερε ότι η επαφή του νυχτερινού υπάλληλου με τους πελάτες είναι ελάχιστη, σε αντίθεση με την επαφή του ημερήσιου υπαλλήλου, ο οποίος είναι ο πρώτος και ο τελευταίος εκπρόσωπος της εργοδότριας εταιρείας προς τους πελάτες. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Ταμείου, ανέφερε ότι οι ελεγμένοι λογαριασμοί που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 6, 7, 8, 9 και 10 αφορούσαν όλα τα ξενοδοχεία των Καθ΄ ων η Αίτηση και ότι το Τεκμήριο 11 (management accounts) αφορούσε το ξενοδοχείο "Alexander The Great". Σε υπόδειξη ότι στους εξελεγμένους λογαριασμούς δεν φαίνεται μεγάλη μείωση, απάντησε ότι ο λόγος είναι η προσθήκη τέταρτου ξενοδοχείου από το
  9. Προτίμησαν να απολύσουν τον Αιτητή και όχι τον νυχτερινό auditor γιατί ήταν τα καθήκοντα του νυχτερινού receptionist που εξαλείφθηκαν, όπως είπε. Η εκπαίδευση τόσο του νυχτερινού auditor όσο και του receptionist διαρκούσε από έξι έως εννέα μήνες γι΄ αυτό και ο κ. Attila ανέφερε σε κατάθεση που έδωσε στο Ταμείο ότι εργαζόταν νύχτα. Με τη λήξη της εκπαίδευσής του και μέχρι σήμερα ο εν λόγω υπάλληλος εργάζεται ως ημερήσιος receptionist. Επανέλαβε κατά την αντεξέτασή του ότι το πιο σημαντικό μέρος της δουλειάς σε σχέση με την επαφή με τους πελάτες είναι η προσωπικότητα του ατόμου και γι΄ αυτό εκπαιδεύουν άτομα για να γίνουν ημερήσιοι receptionists, μόνο εάν κρίνουν πως έχουν την κατάλληλη προσωπικότητα. Παραδέχθηκε ότι υπήρχε ανάγκη στο εν λόγω ξενοδοχείο για ημερήσιο receptionist, θέση η οποία ήταν κατώτερης κλίμακας. Ο λόγος που δεν ζητήθηκε από τον Αιτητή να εργαστεί στην εν λόγω θέση ήταν η πεποίθηση του Διευθυντή και των υπευθύνων του ξενοδοχείου, μετά από σχετική αξιολόγηση, ότι ο Αιτητής δεν είχε την αναγκαία για τη θέση προσωπικότητα. Αντεξεταζόμενος ο κ. Χρυσοστόμου από το δικηγόρο του Αιτητή, διαφώνησε με τη θέση ότι ο Αιτητής αντικαταστούσε τον νυχτερινό auditor. Ο κ. Attila κατά την κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι εργάζεται στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" ως ημερήσιος receptionist. Αυτή ήταν και η θέση για την οποία προσελήφθη αλλά έκανε κάποιες αντικαταστάσεις όταν απουσίαζε ο νυχτερινός. Εκπαιδεύτηκε έξι με επτά μήνες τη νύχτα. Όπως ανέφερε υπήρχε μόνο ένας υπάλληλος τη νύχτα στην υποδοχή. Ο ίδιος εργαζόταν σε διάφορα ξενοδοχεία προηγουμένως αλλά όχι στο τμήμα υποδοχής γι΄ αυτό και χρειάστηκε εκπαίδευση. Όπως είπε υπάρχουν τόσο ομοιότητες όσο και διαφορές στα καθήκοντα του ημερήσιου και του νυχτερινού receptionist. Τέλος, κατά την κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι ο ίδιος εκπαιδεύτηκε και για τα δύο. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Ταμείου, είπε ότι στην κατάθεση που έδωσε στο Ταμείο (Τεκμήριο 16) ανέφερε ότι ενημερώθηκε από το αφεντικό του ότι η εκπαίδευσή που θα λάμβανε θα ήταν τις νύχτες. Η εκπαίδευσή του, όπως είπε, κράτησε μέχρι το τέλος του
  10. Κατά την επανεξέτασή του, ανέφερε ότι ο ημερήσιος receptionist βλέπει περισσότερους πελάτες απ΄ ότι ο νυχτερινός. Ο Αιτητής καταθέτοντας ανέφερε ότι ήταν 47 χρονών όταν απολύθηκε και ότι τα καθήκοντά του ήταν αυτά του νυχτερινού receptionist στο ξενοδοχείο "Alexander The Great". Ξεκινούσε δουλειά η ώρα 23:00, έλεγχε το ταμείο, έβαζε τις εισπράξεις σε ειδικό φάκελο, εξυπηρετούσε τους πελάτες εάν προέκυπταν τυχών προβλήματα και μετά που έκλεινε και το τελευταίο τμήμα ήτοι το μπαρ έκανε το λεγόμενο "κλείσιμο της νύχτας" ήτοι έκλεινε όλους τους λογαριασμούς που ήταν ανοιχτοί και έκανε τις χρεώσεις στα δωμάτια. Επίσης, έκανε τις εκθέσεις για τα διάφορα τμήματα και όταν υπήρχαν αφίξεις ή αναχωρήσεις τις διεκπεραίωνε. Επιλαμβανόταν επίσης οποιοδήποτε πρόβλημα προέκυπτε. Όπως ανέφερε έτυχε εκπαίδευσης και ο ίδιος για την εν λόγω θέση. Αρχικά εργαζόταν με τον εκπαιδευτή του, μετά μόνος του και έπειτα προσελήφθη ακόμη ένας με αποτέλεσμα να είναι δύο άτομα τη νύχτα και να δουλεύει ο κάθε ένας μόνος του με ένα security. Εργάστηκε μόνο μία φορά ως ημερήσιος όταν προέκυψε έκτακτη ανάγκη. Η δουλειά του νυχτερινού receptionist έχει περισσότερες ευθύνες αλλά τη μέρα έχει περισσότερη φασαρία αφού όπως είπε, ο ημερήσιος receptionist "έχει να κάμει και με κόσμο". Τέλος, ανέφερε ότι κατά το χρόνο της απόλυσής του ήταν νυμφευμένος αλλά αργότερα, λόγω και οικονομικών προβλημάτων, χώρισε. Εργάστηκε σε άλλα ξενοδοχεία και σε εστιατόρια αλλά παρέμεινε ένα χρόνο χωρίς εργασία και η πρώτη δουλειά που έλαβε ήταν ως receptionist στο ξενοδοχείο "Sofiana" με μηνιαίο μισθό €1.
  11. Έχει δύο παιδιά ηλικίας 16 και 13 χρονών, οι οποίοι είναι μαθητές. Έχει επίσης δάνεια. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο των Καθ΄ ων η Αίτηση ανέφερε ότι όταν εργαζόταν ταυτόχρονα με το νυχτερινό auditor, ο τελευταίος ήταν που είχε την ευθύνη του τμήματος. Αυτό συνέβαινε δύο ημέρες την εβδομάδα ενώ τις άλλες εργαζόταν μόνος του με τον security. Συμφώνησε ότι γίνονταν ηλεκτρονικά οι εκθέσεις που ετοίμαζε και απ΄ ότι θυμόταν το "room service" υπήρχε 24 ώρες την ημέρα. Επιπλέον συμφώνησε ότι αντικαταστάθηκαν τα κλειδιά με κάρτες και ότι μειώθηκαν λίγο οι κρατήσεις. Ουδέποτε είπε αντικατέστησε ημερήσιος receptionist τον νυχτερινό auditor και όταν απουσίαζε ο auditor εργαζόταν μόνος του με ένα security. Η δουλειά της ημέρας είπε ήταν λίγο διαφορετική από αυτήν της νύχτας, αφού ο ημερήσιος είχε περισσότερη επαφή με τους πελάτες. Την ώρα που αναλάμβανε ο νυχτερινός πολλοί πελάτες κοιμόντουσαν. Από την άλλη όπως είπε, ενώ εργαζόταν ο ημερήσιος υπήρχε και ο υπεύθυνος βάρδιας για να επιληφθεί τα διάφορα προβλήματα ενώ μετά τις 1:00 αυτός σχόλανε. Η διαδικασία την ημέρα όπως είπε είναι διαφορετική από αυτή της νύχτας, αλλά θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε σχετικά καθήκοντα. Τέλος, αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο των Καθ΄ ων η Αίτηση είπε ότι δεν θα αποδεχόταν άλλη θέση, πέραν από αυτή που κατείχε, αφού θα έχανε τα δικαιώματα του σε σχέση με το Ταμείο. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο του Ταμείου, ανέφερε ότι πιθανόν ο δικηγόρος των Καθ΄ ων η Αίτηση να είχε δίκαιο και να καταργήθηκε τελικά η υπηρεσία "room service" μετά τις 1:00 με 2:
  12. Ανέφερε τέλος, ότι αν τύγχανε σχετικής εκπαίδευσης πέραν του ενός μηνός θα μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του ημερήσιου receptionist. Παρακολουθήσαμε με προσοχή και τους τρεις μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων. Οι λόγοι που οδήγησαν την εργοδότρια εταιρεία στην απόλυση του Αιτητή, με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία αλλά και την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Eργοδότριας Eταιρείας, ήταν η μείωση του όγκου εργασίας στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" και η αναδιοργάνωση που έγινε στο νυχτερινό τμήμα υποδοχής. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: ″(α) .... (β) .... (γ) ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τας μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων. (iii) καταργήσεως τμημάτων. (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών. (v) ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών. (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής. και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως″. Σύμφωνα με την επικρατούσα νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μίας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της επιχείρησης στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων πριν την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών δεδομένων θα πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Για τον προσδιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης στην υπόθεση Α. Ιάσωνος Λτδ v. Χρίστου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 703, 706 επισημαίνονται τα ακόλουθα: ″Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου της εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος «όγκος εργασίας» στο πλαίσιο του άρθρου 18(γ)(vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί)″. Με βάση τη μαρτυρία της η Εργοδότρια Εταιρεία προέβαλε ως δεύτερο λόγο για την απόλυσή του Αιτητή την αναδιοργάνωση στο νυχτερινό τμήμα υποδοχής. Για την εξέταση της θέσης αυτής, πρέπει να σημειωθεί ότι ο κάθε εργοδότης έχει το δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, να διενεργεί οποιαδήποτε αναδιοργάνωση ή αλλαγή σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησής του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή ή μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1985, 1990: ". ο εκσυχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή τηνκατάργησή τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου". Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle v. Percival Boats Ltd
(1969)1 All ER 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτούμενου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Στην ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι η στοιχειοθέτηση πλεονασμού δεν εξαρτάται από το πώς ο ίδιος ο εργοδότης χαρακτηρίζει την πράξη του αυτή. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το θέμα ήταν εντελώς αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το εφαρμοζόμενο κριτήριο αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και όχι τη γνώμη των εργοδοτών ή οποιουδήποτε άλλου επί του σημείου εκείνου. (Βλ. επίσης United Hotels (Lordos) Ltd v. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.
(2003)1A Α.Α.Δ. 515). Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπόθεσης επαναλαμβάνουμε ότι οι λόγοι που οδήγησαν την Εργοδότρια Εταιρεία στην απόλυση του Αιτητή, με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία αλλά και την αγόρευση του ευπαίδευτου συνήγορου της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν η μείωση του όγκου εργασιών στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" και η αναδιοργάνωση που έλαβε χώρα στο τμήμα που εργαζόταν ο Αιτητής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ταμείου, κατά την αγόρευσή του παραδέχθηκε ότι υπήρξε μείωση 18% στον κύκλο εργασιών του ξενοδοχείου και 24% στην πληρότητα του ξενοδοχείου. Παραδέχτηκε ότι, με βάση τα στοιχεία αυτά, για ένα "λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο" στοιχειοθετούνται συνθήκες πλεονασμού, αλλά "το πρόβλημα", όπως το χαρακτήρισε, και ο λόγος που το Ταμείο απέρριψε την αίτηση του Αιτητή, ήταν η πρόσληψη άλλου ατόμου προς αντικατάσταση του Αιτητή. Γι αυτό είπε το Ταμείο δεν προχώρησε σε πληρωμή λόγω πλεονασμού. Αυτό συνάδει και με τους Γενικούς Λόγους του Ταμείου όπου αναφέρεται ότι η αίτηση του Αιτητή απερρίφθη γιατί ο εργοδότης προσέλαβε εποχιακό Receptionist και ότι από τους 11 υπαλλήλους της εργοδότριας εταιρείας που απολύθηκαν και έκαναν αίτηση στο Ταμείο, οι εννέα πληρώθηκαν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή υποστήριξε την ίδια θέση, ότι δηλαδή ο Αιτητής αντικαταστάθηκε και ότι μπορούσε να εκτελέσει χωρίς κανένα πρόβλημα τα καθήκοντα του ημερήσιου receptionist. Παρατηρούμε ότι η μείωση του όγκου εργασιών του εν λόγω ξενοδοχείου προκύπτει από το Τεκμήριο 11 όπου φαίνονται οι πωλήσεις (turnover) του ξενοδοχείου καθώς επίσης φαίνονται οι διανυκτερεύσεις και ο αριθμός των ατόμων που διανυκτέρευσαν και έχουν ως εξής: Έτος Πωλήσεις Διανυκτερεύσεις Άτομα που διανυκτέρευσαν 2006 €8.160.006 67.625 136.057 2007 €7.579.059 60.623 121.150 2008 €6.727.776 51.977 105.718 2009 €6.339.864 51.114 97.562 Από τα πιο πάνω στοιχεία προκύπτει ότι υπήρξε μείωση στις πωλήσεις από το 2006 μέχρι το 2008 της τάξης του 18% περίπου. Τον επόμενο χρόνο, ήτοι το 2009, υπήρξε περαιτέρω μείωση 6% περίπου από τον προηγούμενο χρόνο, κάτι που όπως είπε ο κ. Χρυσοστόμου μπορούσαν να προβλέψουν από το 2008 εφόσον υπέγραφαν συμβόλαια για το 2009 από το 2008. Επίσης είναι φανερό ότι υπήρξε μείωση τόσο στα δωμάτια που πωλήθηκαν όσο και στα άτομα που διανυκτέρευσαν της τάξης του 23% περίπου από το 2006 μέχρι το 2008, ενώ το 2009 υπήρξε περαιτέρω μείωση. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι αναφέρεται στη σελ. 3 των εξελεγμένων λογαριασμών του 2008 της Καθ'ής η Αίτηση (Τεκμήριο 8) μείωση της πληρότητας του εν λόγω ξενοδοχείου κατά την υψηλή περίοδο λόγω χαμηλού τουριστικού ρεύματος από το Ηνωμένο Βασίλειο προς την Πάφο Ως εκ των πιο πάνω προκύπτει ότι όντως υπήρξε μείωση του κύκλου εργασιών του ξενοδοχείου "Alexander The Great", κατά τον ουσιώδη χρόνο, κάτι που όπως αναφέρουμε πιο πάνω είναι παραδεκτό και από το Ταμείο. Εν όψει της κατάληξής μας αυτής θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσο η πρόσληψη του κ. Kote Attila έγινε προς αντικατάσταση του Αιτητή και εάν αυτό αναιρεί τυχόν πλεονασμό και περαιτέρω εάν, με βάση τα εν λόγω στοιχεία, η απόλυση του Αιτητή κρίνεται δικαιολογημένη. Κατά μία άποψη, ένας εργοδότης που απολύει προσωπικό λόγω μείωσης του όγκου εργασίας δεν δικαιολογείται να προβαίνει ταυτόχρονα σε νέες προσλήψεις. Από την άλλη όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εμποδίζεται ένας εργοδότης να προσλάβει νέο προσωπικό έστω κι αν παρουσιάζει μείωση στον όγκο εργασίας όταν οι ανάγκες της επιχείρησης το επιβάλλουν. Συνεπώς η απλή πρόσληψη υπαλλήλου σε επιχείρηση που υφίστανται συνθήκες πλεονασμού δεν οδηγεί αυτοδικαίως σε απόρριψη του ισχυρισμού για απόλυση λόγω πλεονασμού. Η πρόσληψη οιουδήποτε εργοδοτούμενου δεν αναιρεί τυχόν υπάρχον πλεονασμό, αλλά η αντικατάσταση πρέπει να νοείται στις αυτές θέσεις και καθήκοντα του απολυόμενου λόγω πλεονασμού. Στην Αγγλία, το βασικό τοπικό πλαίσιο αναφοράς της εργοδοτικής υποχρέωσης για αναζήτηση κατώτερης ή εναλλακτικής απασχόλησης στον πλεονάζοντα εργοδοτούμενο αφορά ολόκληρη την επιχείρηση και αυτό θεωρείτο ανέκαθεν αυτονόητο. Ήδη, λίγα χρόνια μετά την εισαγωγή του συστήματος του ουσιαστικού ελέγχου των απολύσεων με το Industrial Relations Act του 1971, η νομολογία στηριζόμενη στην νομοθετημένη αρχή της "συνετής αντίδρασης του εργοδότη" ("reasonableness") στην υπόθεση Vokes Ltd v. Bear
(1974)ICR 1 δέχθηκε ότι ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να εξευρεθεί άλλη κατάλληλη απασχόληση για τον πλεονάζοντα εργοδοτούμενο και να μη διακοπεί η απασχόλησή του. Σημειώνουμε ότι στην υπόθεση αυτή η απόλυση του εργοδοτούμενου κρίθηκε αδικαιολόγητη γιατί ο εργοδότης δεν έπραξε ότι κατά τους κανόνες της ορθής συμπεριφοράς και της σύνεσης του επιβάλλετο να πράξει, δηλαδή να καταβάλει σοβαρές προσπάθειες και να ερευνήσει κατά πόσο ο εργοδοτούμενος θα μπορούσε να απασχοληθεί κάπου αλλού στο ίδιο συγκρότημα, που ήταν και μεγάλο. Στην αγγλική υπόθεση Guy v. Delanair [1975] IRLR 73, θεωρήθηκε ότι η δουλειά στη νυχτερινή βάρδια ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή της ημερήσιας βάρδιας και για το λόγο αυτό κρίθηκε λογικό για τον εργοδότη όταν θα απέλυε για λόγους πλεονασμού "στη δεξαμενή" των υπαλλήλων από τους οποίους θα επέλεγε για να απολύσει να μην συμπεριλάμβανε αυτούς της νυχτερινής βάρδιας. Από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής απολύθηκε με επιστολή ημερομηνίας 16/3/2009 (Τεκμήριο 1). Στις 22/4/2009 προσελήφθη ο κ. Kote Attila ως ημερήσιος receptionist, δηλαδή περί τον ένα μήνα μετά που δόθηκε η επιστολή τερματισμού στον Αιτητή και πριν την λήξη της περιόδου προειδοποίησης. Η εκπαίδευση του κύριου Attila έγινε κατά τη νύχτα. Η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προσέλαβε άλλο εργοδοτούμενο μέχρι σήμερα για να αναλάβει τα καθήκοντα της θέσης του Αιτητή. Εν προκειμένω, ο εργοδότης στην παρούσα περίπτωση προβληματίστηκε κατά πόσο μπορούσε να προσφέρει θέση ημερήσιου receptionist στον Αιτητή αλλά αποφάσισε ότι ο Αιτητής δεν είχε ούτε τα προσόντα ούτε την προσωπικότητα που οι ίδιοι ήθελαν να έχει ο ημερήσιος receptionist, ο οποίος, όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Χρυσοστόμου, ήταν ο καθρέφτης του ξενοδοχείου αφού ήταν συνήθως ο πρώτος και ο τελευταίος εκπρόσωπος των Καθ'ών η Αίτηση που συναντούσαν οι πελάτες. Θέτοντας τα γεγονότα της υπόθεσης επί τη θέση των πιο πάνω αρχών οφείλουμε να πούμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία είχε υποχρέωση να καταβάλει προσπάθεια και να ερευνήσει τη δυνατότητα συνέχισης της απασχόλησης του Αιτητή, κάτι που κρίνουμε ότι έκανε. Δεχόμαστε τους λόγους που έδωσε η Εργοδότρια Εταιρεία σε σχέση με τη μη προσφορά της εργασίας του ημερήσιου receptionist στον Αιτητή. Υπό το φως επομένως όλων των πιο πάνω ευρημάτων και συμπερασμάτων και λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, κρίνουμε και αποφασίζουμε ότι ο Αιτητής δεν αντικαταστάθηκε από τον κ. Attila και ως εκ τούτου ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου και κατά συνέπεια ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο Πλεονασμού. Εν όψει αυτής της κατάληξής μας κρίνεται και η τύχη της αίτησης γι αυτό δεν θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσο έλαβε χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο αναδιοργάνωση στο τμήμα που εργοδοτείτο ο Αιτητής. Σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησης και τις τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές του Αιτητή, η πληρωμή που ο Αιτητής δικαιούται αντιστοιχεί με τις απολαβές 26 εβδομάδων ήτοι ποσό €9.953,84. Εκδίδεται επομένως ομόφωνα απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού για το ποσό των €9.953,84 με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης. Εν όψει του γεγονότος ότι ο Αιτητής δεν υπέβαλε αρχικά αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού και το Ταμείο παρουσιάζεται στην παρούσα διαδικασία ως αναγκαίος διάδικος κατόπιν ειδοποιήσεως του Δικαστηρίου, δεν εκδίδουμε καμία διαταγή για έξοδα. Η αίτηση εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Χ. Παπαγεωργίου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) .................................................. Κ. Ζαμπυρίνης, Μέλος. Δ. Επιφανείου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΠ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Πλεονασμός, μείωση του κύκλου εργασιών, αντικατάσταση υπαλλήλου). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.