ΠΕΤΡΟΥ ΣΠΑΝΟΥ ν. C.Q.R. PROPERTIES LTD, Αρ. Υπόθεσης: 747/2012, 3/2/2015

(1)(ee) και 9, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 14, 16-21, τον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32 και τον περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999 Κ.11

(1)(β), 12

(2)και 17, τις γενικές αρχές, τους κανόνες της επιεικείας ως και τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Αχιλλέα Σταύρου διευθυντή των Καθ'ων η αίτηση ο οποίος ισχυρίζεται ότι διά πρώτη φορά έλαβε γνώση δια την εναντίον της Εταιρείας υπόθεση όταν δικαστικός επιδότης επισκέφτηκε το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας στις 14.5.2013 για να εκτελέσει το ένταλμα κινητών και ότι αμέσως επικοινώνησε με τους δικηγόρους του δίδοντας τους οδηγίες δια λήψη των απαιτούμενων μέτρων. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι δεν υπάρχει καλή επίδοση με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση επίδοσης που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Καθ'ων η αίτηση άρχισαν να απασχολούν τον Αιτητή από 21.2.2012 και ότι το εστιατόριο ‛ΜΑΜΑΣΙΤΑ' ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία του προς τα τέλη Μαρτίου του

1. Η περίοδος που μεσολάβησε ήταν δοκιμαστική και με την ολοκλήρωση της ο Αιτητής θα υπέγραφε ατομικό συμβόλαιο. Σημείωσε ότι ο Αιτητής επί καθημερινής βάσεως δεν συμπλήρωνε τις απαιτούμενες ώρες εργασίας και ότι τερμάτισε την απασχόληση του από μόνος του χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση ή επαφή με τους υπεύθυνους των Καθ'ων η αίτηση. Επίσης ότι το μοναδικό ποσό που η Εταιρεία όφειλε και κατέβαλε στον Αιτητή ήταν €1.765,00 για την περίοδο που εργάστηκε στην υπηρεσία τους για τη συμπλήρωση 203 ωρών από τις 10.2.
2. Για την αναλυτική κατάσταση που παρέθεσε ο Αιτητής για τους μήνες Σεπτέμβριο μέχρι Δεκέμβριο του 2011, ισχυρίζεται ότι αφορά άλλο εργοδότη και όχι τους Καθ'ων η αίτηση. Σε σχέση με την αξίωση για το ποσό των €449, ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε προϊόντα για χρήση από τους Καθ'ων η αίτηση αγοράζονταν από επιλεγμένους και εγγεγραμμένους προμηθευτές και οποιαδήποτε αγορά έπρεπε να εγκριθεί από το λογιστήριο και ως εκ τούτου καμία δαπάνη με βάση κατά την ταχτική /κανονισμούς της Εταιρείας δεν βάρυνε τους εργοδοτούμενους, καθώς μια τέτοια ενέργεια ήταν και εκτός των καθηκόντων του Αιτητή. Ούτε η αξίωση του Αιτητή για 13ο και 14ο μισθό μπορεί να στοιχειοθετηθεί καθώς δεν συμπεριλαμβανόταν στα συμβόλαια η καταβολή μιας τέτοιας παροχής. Ως επακόλουθο εξαιτείται τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του και χωρίς ποτέ να ακουστεί, κρίνοντας ότι είναι προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης για να μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισυνάπτει τέλος την αίτηση παραμερισμού της απόφασης, που καταχωρήθη-κε στις 26.9.
3. Η αντίθετη θέση προβάλλεται μέσα από την σχετική ένσταση και τη συνοδευτική ένορκη δήλωση του Αιτητή. Με την ένσταση του ο Αιτητής προβάλλει τους ακόλουθους υποστηρικτικούς λόγους:
4. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νόμω και/ή ουσία και/ή δικονομικώς αβάσιμη.
5. Οι Καθ'ων η αίτηση με την αίτηση της δεν προβάλλει σωρευτικά τις απαραίτητες προϋποθέσεις και/ή δεν στοιχειοθετεί οποιονδήποτε ικανοποιητικό και/ή σοβαρό και/ή εύλογο και/ή ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί το αίτημα της για αναστολή της εκτέλεσης του εντάλματος κινητής περιουσίας με αριθμό 042001 και/ή της διαδικασίας πώλησης και/ή για ναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης και/ή για ακύρωση της κατάσχεσης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στους Νόμους, Θεσμούς και την Νομολογία καθότι: α) Έγινε ορθή και σύμφωνη με τους διαδικαστικούς κανονισμούς επίδοση του Κλητηρίου της μονομερής αίτησης επί της οποίας εξεδόθη η απόφαση. β) Οι Καθ΄ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση καθυστέρησαν αδικαιολόγητα και/ή υπέρμετρα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. γ) Οι προβαλλόμενοι λόγοι ουδόλως μπορούν να παρουσιάσουν λογικοφανή και καλόπιστη υπεράσπιση.
6. Οι Καθ΄ων η αίτηση δεν αποδεικνύουν και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία σε σχέση με το πώς πλήττονται εάν συμμορφωθούν με την εκδοθείσα απόφαση και/ή την ύπαρξη ειδικών και/ή ιδιαίτερων περιστάσεων οι οποίες να καθιστούν ανεπιθύμητη την άμεση εκτέλεση του εντάλματος εκτέλεσης κινητής περιουσίας και/ή της απόφασης και/ή την πώληση των αντικειμένων και/ή ότι οι Καθ΄ων η αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή ότι δεν θα μπορούν να εισπράξουν τα καταβληθέντα.
7. Οι ισχυρισμοί των Καθ΄ων η αίτηση δεν αποκαλύπτουν έννομο συμφέρον για την προώθηση της αίτησης.
8. Οι Καθ΄ων η αίτηση προωθούν την παρούσα αίτηση καταχρηστικά και/ή για αλλότριους και/ή αθέμιτους σκοπούς και/ή παρακώλυση της διαδικασίας εκτέλεσης της απόφασης και/ή των διαδικασιών που αυτή συνεπάγεται.
9. Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης δεν δικαιολογεί την παραχώρηση των αιτούμενων θεραπειών και/ή με την παραχώρηση των αιτούμενων θεραπειών ο Αιτητής θα αποστερηθεί τους καρπούς της υπέρ του εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 29.01.2013 και/ή θα επηρεαστούν τα δικαιώματα και/ή συμφέροντα του.
10. Οι ισχυρισμοί των Καθ΄ων η αίτηση που περιέχονται στην αίτηση και στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του κ. Αχιλλέα Σταύρου ημερομηνίας 30.10.2013 είναι παραπλανητικοί και/ή εκ δευτέρας σκέψης γενόμενοι και/ή άσχετοι με τα επίδικα θέματα και/ή αβάσιμοι και/ή εκδικητικοί και/ή ενοχλητικοί και/ή σκανδαλώδεις και/ή περιέχουν ψευδή και/ή αναληθή και/ή παραπλανητικά στοιχεία και/ή προβλήθηκαν με μοναδικό σκοπό τη παρακώλυση της διαδικασίας και/ή για να επηρεάσουν δυσμενώς και/ή καθυστερήσουν τη δίκαιη έκβαση της υπόθεσης.
11. Οι Καθ΄ων η αίτηση δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια καθότι διαστρεβλώνουν και/ή αποκρύπτουν από το Δικαστήριο ουσιαστικά γεγονότα, με σκοπό να τους αποδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες.
12. Οι Καθ΄ων η αίτηση δεν εξασφαλίζουν με οποιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα του Αιτητή και του αποστερούν τους καρπούς της επιτυχίας του στην απόφαση ημερομηνίας 29.01.
14. Σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο αποφασίσει την αναστολή της διαδικασίας και/ή την ακύρωση της κατάσχεσης και/ή την αναστολή της εκτέλεσης του εντάλματος κινητής περιουσίας και/ή της απόφασης ημερομηνίας 29.01.2013 είναι ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο να διασφαλίσει τα συμφέροντα και/ή δικαιώματα του Αιτητή ως αυτά επιβεβαιώθηκαν δια της εκδοθείσας απόφασης, θέτοντας ως όρο για την αναστολή την κατάθεση στο Δικαστήριο και/ή την παροχή τραπεζιτικής εγγύησης και/ή άλλης ικανοποιητικής εξασφάλισης προς τον Αιτητή.
15. Τυχόν παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης θα είναι αντίθετος με την ανάγκη ταχείας απονομής της δικαιοσύνης και διασφάλισης τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Περαιτέρω ο Αιτητής με την ένορκη δήλωση του αρνείται και απορρίπτει τις θέσεις του κ. Σταύρου, όπως αναφέρονται την ένορκη δήλωση του. Μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων αποτυπώνονται και οι εκατέρωθεν προσεγγίσεις τους ως προς την όλη διάσταση της αίτησης και της ένστασης, τις οποίες έχουμε εξετάσει. Έχουμε επίσης διεξέλθει του φακέλου της υπόθεσης. Εξετάζοντας τις αντίστοιχες εισηγήσεις των μερών θα πρέπει καταρχάς να σημειώσουμε ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ρυθμίζεται από τους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1999 «Οι Κανονισμοί». Με το K.11 παρέχεται στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια «να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αναγκαίο για τους σκοπούς της υπόθεσης ή την ολοκλήρωση της». Σύμφωνα με τον Κ.12

(1), «ενδιάμεση αίτηση υποβάλλεται εγγράφως, είναι σύμφωνη και περιέχει τις λεπτομέρειες που περιγράφονται στον Τύπο 6». Στην νομική βάση του Τύπου 6 αναφέρεται ότι θα πρέπει να προσδιορίζονται τα άρθρα του Νόμου ή και του Κανονισμού στα οποία βασίζεται η αίτηση. Για το υπό εξέταση θέμα, δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στους Κανονισμούς. Προς συμπλήρωση ωστόσο του θεσμικού πλαισίου που καθιερώνουν οι εν λόγω Κανονισμοί με τον Κ.17 προβλέπεται ότι, «Για οποιοδήποτε ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον παρόντα Κανονισμό για την ακολουθητέα διαδικασία και λαμβανομένου πάντοτε υπόψη του συνοπτικού χαρακτήρα της διαδικασίας που προβλέπεται στον παρόντα Κανονισμό, θα εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού.» Συνεπώς ελλείψει οποιασδήποτε ειδικής ρύθμισης στους Κανονισμούς η αίτηση για αναστολή εκτέλεσης θα πρέπει να στηριχθεί στις σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, που στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Καθ' ων η αίτηση θέτουν την Δ.40 θθ.7 και 11. Σύμφωνα με τη Δ.40 θ.7 του εν λόγω Διαδικαστικού Κανονισμού: «7. Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (

1. a).... (
2. b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» Σε μετάφραση: «7. Κάθε πρόσωπο προς το οποίον οποιοδήποτε ποσό ή χρήματα ή έξοδα πρέπει να πληρωθούν σύμφωνα με μια απόφαση ή διάταγμα όταν τα χρήματα ή έξοδα καταστούν πληρωτέα, δικαιούται να αποταθεί για την έκδοση εντάλματος για επιβολή της πληρωμής λαμβανομένων όμως υπόψη των πιο κάτω: (α) ..... (β) Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, κατά ή μετά το χρόνο που δίδει την απόφαση ή το διάταγμα, να αναστείλει την εκτέλεση μέχρι τέτοιου χρόνου πουθα ήθελε θεωρήσει πρέποντα.» Σύμφωνα με τη Δ.40 θ.11: «11. Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Σε μετάφραση: «11. Οποιοσδήποτε διάδικος που εδόθη απόφαση εναντίον του σε διάταγμα μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της τοιαύτης απόφασης στα γεγονότα που εμφανίσθηκαν πολύ αργά για να αναφερθούν στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι. Νοείται ότι το Δικαστήριο ή Δικαστής πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση.» Αναφορικά με τη Δ.40 θ.11 η νομολογία επιτάσσει ως απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της την ύπαρξη έφεσης. Η διάταξη αυτή δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλης από εκείνη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης, βλ. Stavrou & another v Christopoulos

(1985)1 Α.Α.Δ. 449, Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου

(1990)1 Α.Α.Δ. 284, Αίτηση Αριθμός 145/99 Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 6)

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2121 και Αίτηση Αριθμός 109/00 Αντωνίου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1868. Η Δ.40 θ.7, όπως λέχθηκε στην Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκαρά Αντωνίου

(2001)1(Γ) 1868, η οποία υιοθέτησε την Barberi v. Papadopoulou

(1982)JSC 308, ο θεσμός αφορά ειδικά αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό για έξοδα. Προϋπόθεση χορήγησης τέτοιας θεραπείας είναι η ύπαρξη ειδικών περιστάσεων, το βάρος απόδειξης των οποίων φέρει ο αιτητής. Η αντίστοιχη αγγλική διαταγή της Δ.40 Θ.7 μετά την αντικατάσταση της, δίδει εξουσία στα αγγλικά δικαστήρια να αναστέλλουν την εκτέλεση απόφασης ή διατάγματος με ή χωρίς όρους, οποτεδήποτε συντρέχουν ειδικές περιστάσεις βάσει των οποίων δεν είναι επιθυμητή η άμεση εκτέλεση. Αλλά και πριν την αντικατάσταση που το θέμα αφήνετο στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πάλι χρειάζετο να καταδειχθεί η ύπαρξη ιδιαιτέρων περιστάσεων. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Αχ. Σταύρου, έρεισμα για την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης αποτέλεσε η έκδοση εντάλματος κινητών του οποίου η εκτέλεση δεν κατέστη δυνατή καθώς φαίνεται από την ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη προς τον Αιτητή ημερ. 11.4.2013 και η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης. Ωστόσο με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν φαίνεται να συντρέχουν οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Από την μια το ένταλμα κινητών επεστράφη ανεκτέλεστο έξι και πλέον μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, χωρίς να επιδιωχθεί σε κατοπινό στάδιο και δη κατά τον ουσιώδη χρόνο η εκτέλεση της απόφασης, ενώ από την άλλη, υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού και δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης που θα δικαιολογούσε τον παραμερισμό της απόφασης. Έχοντας υπόψη τα όσα παραθέτουμε πιο πάνω κρίνουμε ότι δεν παρέχεται πεδίο για εξάσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να παραχωρήσει αναστολή. Η αίτηση απορρίπτεται με €200 έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. (υπ)............. Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Α. Μυλωνά, Μέλος Δ. Ηρακλέους, Μελος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο