ΕΛΕΝΗΣ (ΝΙΤΣΑ) ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ κ.α. ν. KANIKA HOTELS PLC κ.α., Αρ. Υποθέσεων: 203/2011 έως 208/2011 και 278/2011 έως 282/2011, 26/8/2015

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμε-νος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυ-σε τις Αιτήτριες για λόγους πλεονασμού. Προς υποστήριξη των θέσεων της κατέθεσε η κα Δώρα (Ροδού) Ονουφρίου, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχε τη θέση της Διευθύνουσας Συμβούλου της Εταιρείας. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία, θα 'ταν χρήσιμο να παραθέσουμε τα παραδεχτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις και τις δηλώσεις των μερών που είναι τα ακόλουθα: Όλες οι Αιτήτριες κατά τον ουσιώδη χρόνο απασχολούνταν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως καθαρίστριες και καμαριέρες στο ξενοδοχείο Olympic Lagoon Resort στην Αγία Νάπα («το ξενοδοχείο»). Η απασχόληση τους τερματίστηκε στις 18.11.2009 με πανομοιότυπες επιστολές ημερ. 26.8.2009 (Τεκ.2), για τους λόγους που η Εργοδότρια Εταιρεία επαναλαμβάνει στους γενικούς λόγους εμφάνισης. Τα καθήκοντα των Αιτητριών, η ημερομηνία πρόσληψης και οι εβδομαδιαίες απολαβές τους για σκοπούς του Νόμου παρατίθενται ως ακολούθως: - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 203/2011, προσελήφθη στις 9.4.1991 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €381,22 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 204/2011, προσελήφθη στις 8.2.1993 και ασκούσε καθήκοντα Καθαρίστριας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €377,81 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 205/2011, προσελήφθη στις 1.5.1991 και ασκούσε καθήκοντα Καθαρίστριας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €381,22 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 206/2011, προσελήφθη στις 26.5.1991 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €381,22 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 207/2011, προσελήφθη στις 1.1.1992 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €381,22 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 208/2011, προσελήφθη στις 18.5.2001 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €334,03 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 278/2011, προσελήφθη στις 28.8.1997 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €337,43 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 279/2011, προσελήφθη στις 22.4.1991 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €372,89 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 280/2011, προσελήφθη στις 22.4.1991 και ασκούσε καθήκοντα Καμαριέρας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €381,22 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 281/2011, προσελήφθη στις 1.5.2001 και ασκούσε καθήκοντα Καθαρίστριας Κουζίνας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €381,22 εβδομαδιαίως. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 282/2011, προσελήφθη στις 1.9.1991 και ασκούσε καθήκοντα Καθαρίστριας Κουζίνας. Οι απολαβές της για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €386,33 εβδομαδιαίως. Μαρτυρία Σύμφωνα με την κα Δ. Ονουφρίου, κατά το 2009 στο ξενοδοχείο απασχολούνταν συνολικά 154 άτομα. Τον Νοέμβριο του ιδίου χρόνου η Εργοδότρια Εταιρεία τερμάτισε την απασχόληση 18 εργοδοτουμένων εκ των οποίων οι επτά ήταν καμαριέρες, δύο καθαρίστριες, δύο καθαρίστριες κουζίνας, μία υπάλληλος υποδοχής, μια υπεύθυνη υποδοχής, δύο τεχνικοί Α και Β, δύο βοηθοί κηπουροί και μια μπουφετζής. Έκτος από τις Αιτήτριες, στους υπόλοιπους επτά εγκρίθηκε πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο. Αναφερόμενη στους λόγους που οδήγησαν την Εργοδότρια Εταιρεία στις πιο πάνω απολύσεις, ισχυρίστηκε ότι η διεύθυνση του ξενοδοχείου δεχόταν έντονες πιέσεις από Τουριστικούς Πράκτορες για αλλαγή του συστήματος διαμονής των πελατών από Bed & Breakfast και Half - Board σε All - Inclusive που σημαίνει ότι οι πελάτες πληρώνουν ένα σταθερό ποσό που περιλαμβάνει διανομή, φαγητό, ποτά και όλες τις υπηρεσίες του ξενοδοχείου χωρίς καμία επιπλέον επιβάρυνση, και τούτο, λόγω του έντονου ανταγωνισμού που υπήρχε στην Τουριστική Βιομηχανία της Κύπρου και ειδικότερα σε ξενοδοχεία στην Αγία Νάπα που είχαν ήδη θέσει σε εφαρμογή το εν λόγω σύστημα. Παρά την εφαρμογή του εν λόγω συστήματος, ένας από τους μεγαλύτερους και κυριότερους Τουριστικούς Πράκτορες του ξενοδοχείου, ο SAGA, ακύρωσε το συμβόλαιο του για 60 δωμάτια (132 κρεβάτια), που αποτελούσε το 32% της πληρότητας του ξενοδοχείου. Επίσης, ο Biblio Globus, ως ο κύριος Ρώσος Τουριστικός Πράκτορας με τον οποίο συνεργαζόταν το ξενοδοχείο, κάλυψε μόνο το 36% του συμβολαίου του. Μετά από τα πιο πάνω γεγονότα, το ξενοδοχείο λειτούργησε κατά περιόδους με κάποιες πτέρυγες κλειστές ή ακόμα και με κλειστούς ορόφους, με αποτέλεσμα οι ανάγκες καθαρισμού και συντήρησης να περιοριστούν σημαντικά. Για να υποστηρίξει τη θέση της παρέθεσε το Τεκ.4 στο οποία εμφαίνονται οι κρατήσεις από τους εν λόγω Τουριστικούς Πράκτορες για το 2008 και 2009 που είχαν ως ακολούθως: BIBLIO GLOBUS ROOM NIGHTS Απρ. Μάιος Ιουν. Ιουλ. Αύγ. Σεπ. Οκτ. Σύνολο 2008 2009 144 120 370 207 773 718 1,003 391 1,013 214 842 342 355 81 4,500 2,073 SAGA ROOM NIGHTS Απρ. Μάιος Ιουν. Ιουλ. Αύγ. Σεπ. Οκτ. Σύνολο 2008 2009 606 10 851 - 167 - - - - - 343 - 428 - 2,395 10 Η μάρτυς αναφέρθηκε επίσης σε πρωτοφανή οικονομική κρίση στην ξενοδοχειακή βιομηχανία που ξεκίνησε το 2008, ως επακόλουθο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και που έγινε εντονότερη το 2009 και 2010, αφού συνεχώς και λιγότεροι ευρωπαίοι τουρίστες, ειδικότερα από Μ. Βρετανία και Γερμανία, επέλεγαν ως τουριστικό προορισμό την Κύπρο. Για να υποστηρίξει επίσης τη θέση της παρέθεσε το Τεκ.5 επισημαίνοντας ότι με βάση το Τεκμήριο αυτό, οι κρατήσεις που είχε το ξενοδοχείο μέχρι τον Μάρτιο 2010, ήταν στα ίδια περίπου επίπεδα με τον προηγούμενο χρόνο και τον Απρίλιο μόλις στο 23% του αντίστοιχου μήνα του προηγούμενου έτους. Ο μόνος μήνας που παρουσιαζόταν καλύτερος από το 2009, ήταν ο Σεπτέμβριος. Η μειωμένη πληρότητα του ξενοδοχείου, η μερική κάλυψη και η ακύρωση των συμβολαίων από Τουριστικούς Πράκτορες, η μεγάλη ανακαίνιση του ξενοδοχείου, το γεγονότος ότι κάποιες από τις πτέρυγες παρέμειναν κλειστές, ως και οι αλλαγές των προγραμμάτων στο τμήμα Housekeeping, οδήγησαν στην απόλυση προσωπικού, περιλαμβανομένων των Αιτητριών, αφού οι ανάγκες του ξενοδοχείου στο τμήμα αυτό μειώθηκαν σημαντικά. Η μάρτυς παρουσίασε επίσης στοιχεία για την ανακαίνιση, συμβόλαια με τους πιο πάνω Τουριστικούς Πράκτορες, τιμολόγιο για κτίσιμο μόνιμου μπουφέ, αγορές ετοίμων προϊόντων, αναβάθμιση λογισμικού, τιμολόγια για τεχνικό τμήμα και τμήμα κηπουρικής (Τεκ.6), αντίγραφο εγγράφου που η ίδια ετοίμασε και που αναφέρεται στο ιστορικό της απόφασης για τον πλεονασμό του προσωπικού, ιστορικό της απόφασης για προσλήψεις στο τμήμα οροφοκομίας και ιστορικό τμήματος οροφοκομίας, καθώς και αντίγραφα επιστολών και αποδείξεων που αποστάληκαν σε κάποιες από τις Αιτήτριες κατά τον μήνα Ιούλιο 2010 για επιστροφή στην εργασία τους λόγω έκτακτης πληρότητας στο ξενοδοχείο και ανάγκης για απασχόληση προσωπικού (Τεκ.7). Παρουσίασε επίσης στοιχεία με τις κρατήσεις του κάθε πράκτορα για κάθε μήνα από το 2006 έως 2010 (Τεκ.8 και 9), επιβεβαιωτική επιστολή από SAGA για ακύρωση του συμβολαίου που είχε το 2009 λόγω χαμηλών πωλήσεων και για μη υπογραφή νέου συμβολαίου για το 2010 (Τεκ.10), επιστολές προς και από τον Τουριστικό Πράκτορα Biblio Globus από τις οποίες προκύπτει η μη ανταπόκριση στο συμβόλαιο τους και η μη καταβολή πληρωμής (Τεκ.11) ως και επιστολές προς τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις για επέκταση της περιόδου αναστολής εργασιών για το 2009 (Τεκ.12). Από τα Τεκ.8 και 9 προκύπτει η πληρότητα του ξενοδοχείου για τα έτη 2006 έως 2010 που ήταν η ακόλουθη: 2006 45679 2007 44543 2008 47098 2009 38546 2010 45078 Από το Τεκ.9 προκύπτουν επίσης οι κρατήσεις που είχε το ξενοδοχείο μέχρι τον Νοέμβριο 2009 για το 2010, καθώς και οι αντίστοιχες κρατήσεις των δύο προηγούμενων χρόνων που είχαν ως ακολούθως: Απρίλιο Μάιο Ιούνιο Ιούλιο Αύγουστο Σεπτέμβριο Οκτώβριο Ετήσια 2008 2009 2010 117 352 71 1532 2166 1840 856 1751 1961 1052 1029 1014 1424 848 1050 1936 1147 1931 1665 1046 853 8589 8345 8720 Επίσης με βάση το Τεκμήριο αυτό η πληρότητα του ξενοδοχείου ανά μήνα κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών χρόνων ήταν η ακόλουθη: Απρίλιο Μάιο Ιούνιο Ιούλιο Αύγουστο Σεπτέμβριο Οκτώβριο Ετήσια 2008 2009 2010 2747 2171 1063 7046 5795 6533 7441 5676 7321 7777 5725 7860 7823 7053 7790 7464 6664 7990 6736 5384 6521 47098 38546 45078 Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών ήταν το αποτέλεσμα της μειωμένης πληρότητας του ξενοδοχείου. Για την ακύρωση του συμβολαίου από τον SAGA ισχυρίστηκε ότι αντηλλάγη αρκετή αλληλογραφία μεταξύ τους και ότι το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από την πληρότητα του ξενοδοχείου. Η μάρτυς επέμενε ότι λόγω έκτακτης πληρότητας του ξενοδοχείου, στις αρχές Ιουλίου 2010 ενημέρωσαν τις Αιτήτριες ότι παρέστη ανάγκη εργοδότησης και εάν ενδιαφέρονταν μπορούσαν το συντομότερο να κοινοποιήσουν την απάντηση τους. Ισχυρίστηκε ωστόσο ότι με παρότρυνση των συντεχνιών οι Αιτήτριες δεν επέδειξαν ενδιαφέρον. Αναφερό-μενη στην πληρότητα του ξενοδοχείου και στην απόφαση για απόλυση των Αιτητριών σημείωσε ότι δεν ήταν μόνο το σύνολο των κρατήσεων που τους έκανε να λάβουν την απόφαση, αλλά και ο χρόνος που ήρθαν μέσα οι κρατήσεις. Ισχυρίστηκε ότι τη στιγμή που λήφθηκε η απόφαση η μείωση των συγκεντρωτικών κρατήσεων ήταν τεράστια. Για να υποστηρίξει τη θέση της επικαλέστηκε το Τεκ.9, σημειώνοντας ότι μέχρι τον Απρίλιο 2010 οι κρατήσεις παρουσίαζαν αισθητή μείωση σε σύγκριση με την προηγούμενο έτος. Τον Αύγουστο 2009 που έλαβαν την απόφαση, είχαν μπροστά τους τις προβλέψεις του 2010, που ήταν μειωμένες. Η αύξηση, καθώς είπε, παρουσιάστηκε τελευταία στιγμή, με κρατήσεις που έγιναν μέσω του Ιντερνέτ. Αντεξεταζόμενη από την κα Σκούρου ανέφερε ότι το ξενοδοχείο παρέμενε κλειστό για τη χειμερινή περίοδο από τον μήνα Νοέμβριο εκάστου έτους μέχρι και τον Μάρτιο του επόμενου έτους. Επίσης εκτός από το μόνιμο προσωπικό στο ξενοδοχείο απασχολούνταν καμαριέρες και επί εποχιακής βάσης, ανάλογα με την πληρότητα του ξενοδοχείου. Ενώ ισχυρίστηκε ότι κατά τον Αύγουστο 2010 υπήρξαν προσλήψεις εποχιακών καμαριέρων για περίοδο λίγων ημερών, ακολούθως, αφού της υποδείχτηκε το Τεκ.13 συμφώνησε ότι οι προσλήψεις άρχισαν από τις αρχές Μαΐου και ότι διάρκεσαν για περιορισμένη χρονική περίοδο μέχρι τον Οκτώβριο. Επέμενε ότι μετά τον Ιούλιο αναγκάστηκαν να προβούν σε νέες έκτακτες προσλήψεις γιατί οι Αιτήτριες δεν επέδειξαν ενδιαφέρον να επιστρέψουν στην εργασία τους. Ανάλυση - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α) .............................................. (β) .............................................. (γ) ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων· (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τας μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων· (iii) καταργήσεως τμημάτων· (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών· (ν) ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών· (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής· και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως. Το ερώτημα που τίθεται και που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει, με βάση την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία, είναι κατά πόσο η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε να αποδείξει συνθήκες πλεονασμού που δικαιολογούσαν τον τερματισμό της απασχό-λησης των Αιτητριών λόγω περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχείρησης της και ή λόγω αναδιοργάνωσης ως επακόλουθο της αλλαγών που επικαλέστηκε η μάρτυς. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με την νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μίας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της επιχείρησης στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων πριν την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών κριτηρίων θα πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Για τον προσδιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρηση στην Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1Α.Α.Δ. 703, 706 επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξο-μειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεχτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και η σημασία που ενέχει ο όρος "όγκος εργασίας" στο πλαίσιο του Άρθρου 18 (γ) (vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Αναφορικά με την αναδιοργάνωση στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990 επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργησή τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου. Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τη μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία της, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Η μάρτυς συνέδεσε τους ισχυρισμούς της για μείωση του όγκου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας με την πληρότητα του ξενοδοχείου. Εξ ου και παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα έγγραφα με σκοπό την επιβεβαίωση της θέσης της. Το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς Αιτητριών και Ταμείου. Αμφισβητείται ωστόσο κατά πόσο τα συγκεκριμένα στοιχεία είναι αρκετά να δικαιολογήσουν συνθήκες πλεονασμού που επέβαλλαν την απόλυση των Αιτητριών. Εξετάζοντας με προσοχή τα εν λόγω στοιχεία, παρατηρούμε ότι η πληρότητας του ξενοδοχείου κατά το 2009 ήταν μειωμένη κατά 18,2% σε σύγκριση με το 2008, 13,5% σε σύγκριση με το 2007 και 15,7% σε σύγκριση με το

1. Το 2010 η πληρότητα αυξήθηκε κατά 15,5% σε σύγκριση με το
2. Εν ολίγοις με βάση τα ενώπιον μας στοιχεία, η πληρότητα του ξενοδοχείου κατά το 2009 παρουσίαζε σημαντική μείωση. Η μείωση αυτή, όπως την απέδωσε και η ίδια η μάρτυς οφείλετο στην ακύρωση του συμβολαίου που είχε με το ξενοδοχείο ο Τουριστικός Πράκτορας SAGA που κάλυπτε το 32% της πληρότητας του ξενοδοχείου ως και στην αθέτηση της συμφωνίας από τον Ρώσο Τουριστικό Πράκτορα Biblio Globus, ο οποίος κάλυψε μόλις το 36% του συμβολαίου του. Το γεγονός ότι ο SAGA δεν ανανέωσε το συμβόλαιο συνεργασίας του για το 2010 επιβεβαιώνεται από σχετική επιστολή ημερ. 25.9.2013 (Τεκ.10). Προφανώς από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δη το Τεκ. 7, που είναι το ιστορικό της απόφασης για απόλυση των Αιτητριών, η μειωμένη πληρότητα του ξενοδοχείου άρχισε με την επαναλειτουργία του τον Απρίλιο 2009, ενώ οι επιστολές απόλυσης δόθηκαν στις Αιτήτριες στις 26.8.2009 με προειδοποίηση για οριστικό τερματισμό των υπηρεσιών τους στις 18.11.2009, που το ξενοδοχείο θα ανέστελλε τις εργασίες του για τη χειμερινή περίοδο. Ωστόσο για να δικαιολογήσει η μάρτυς την απόλυση των Αιτητριών αναφέρθηκε και σε ουσιαστικά μειωμένες προβλέψεις πληρότη-τας του ξενοδοχείου για το
3. Και ενώ ισχυρίστηκε ότι κατά τον Αύγουστο 2009, που αποφασίστηκε η απόλυση των Αιτητριών, οι προβλέψεις που είχαν μπροστά τους για το 2010 ήταν πολύ μειωμένες, εντούτοις κανένα στοιχείο δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει την εκδοχή της. Συγκεκριμένα δεν προσκομίστηκε μαρτυρία για τις κρατήσεις που είχε το ξενοδοχείο μέχρι τον Αύγουστο 2009 για το 2010, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να κρίνει εάν κατά τον ουσιώδη χρόνο η Εργοδότρια Εταιρείας, με βάση τα ενώπιον της στοιχεία, εύλογα θα μπορούσε να προβλέψει μείωση των εργασιών του ξενοδοχείου για το επόμενο έτος σε βαθμό που θα δικαιολογείτο το πλεόνασμα εργατικού δυναμικού. Αντίθετα, από το περιεχόμενο του Τεκ.9 καθίσταται φανερό ότι μέχρι τον Νοέμβριο 2009, που οι Αιτήτριες απεχώρησαν οριστικά από την εργασία τους, οι κρατήσεις που είχε το ξενοδοχείο για το 2010 παρουσιάζονταν αυξημένες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες κρατήσεις των δύο προηγούμενων χρόνων. Συγκεκριμένα μέχρι τον μήνα Νοέμβριο οι κρατήσεις για το 2008 ανέρχονταν στις 8589, για το 2009 στις 8345 και για το 2010 στις
4. Επίσης, ενώ για τον μήνα Απρίλιο 2010 οι κρατήσεις παρουσιά-ζονταν μειωμένες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες των δύο προηγούμενων χρόνων, εντούτοις για τους επόμενους τρεις μήνες κρίνονται ικανοποιητικές και μάλιστα συνολικά αυξημένες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες των προηγούμενων χρόνων. Εν ολίγοις, μέσα από τα στοιχεία αυτά δεν επιβεβαιώνεται η θέση της κας Ονουφρίου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητριών οι κρατήσεις για το 2010 παρουσιάζονταν μειωμένες. Αντίθετα με βάση τα εν λόγω στοιχεία οι κρατήσεις μέχρι τον Νοέμβριο 2009 δεν επέτρεπαν στην Εργοδότρια Εταιρεία να προβλέψει μείωση των εργασιών του ξενοδοχείου για το 2010, άλλα αύξηση. Μέσα από τη μαρτυρία της κας Ονουφρίου επιβεβαιώνεται επίσης ότι κατά τη χειμερινή περίοδο το ξενοδοχείο ανέστελλε τις εργασίες του από τον μήνα Νοέμβριο μέχρι τα τέλη Μαρτίου του επόμενου χρόνου, κάτι που έπραξε και κατά τη χειμερινή περίοδο αμέσως μετά την απόλυση των Αιτητριών. Από το Τεκ.7 φαίνεται ότι την 1.4.2010 που επαναλειτούργησε το ξενοδοχείο επανήλθαν στην εργασία τους οι δώδεκα μόνιμοι υπάλληλοι του τμήματος και την 1.5.2010 οι οκτώ εποχιακοί. Επίσης τον ίδιο μήνα η Εταιρεία προχώρησε σε πρόσληψη έντεκα καμαριέρων γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το Τεκ.
5. Προσλήψεις καμαριέρων έγιναν και κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών. Συγκεκριμένα τον Ιούνιο προσλήφθηκαν δέκα καμαριέρες, τον Ιούλιο τρεις, τον Αύγουστο τρεις και τον Σεπτέμβριο πέντε καμαριέρες. Από το Τεκ.13 φαίνεται να έγιναν προσλήψεις και στη θέση καθαρίστριας κουζίνας. Η μάρτυς απέδωσε τις νέες προσλήψεις σε αύξηση που παρουσιάστηκε τελευταία στιγμή με κρατήσεις που έγιναν μέσω του ιντερνέτ. Φαίνεται επίσης ότι με επιστολή ημερ. 2.7.2010 η Εργοδότρια Εταιρεία καλούσε κάποιες από τις Αιτήτριες για απασχόληση στο ξενοδοχείο λόγω έκτακτης πληρότητας. Συγκεκριμένα κλήθηκαν για εργασία οι Αιτήτριες στις Αιτήσεις 203/11, 204/11, 205/11, 206/11, 207/11, 208/11 και 279/11, χωρίς ωστόσο να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση. Από το Τεκ.7 προκύπτει επίσης ο αριθμός του προσωπικού που απασχολούνταν στο τμήμα οροφοκομίας τα τρία τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα: 2008 2009 2010 μόνιμοι 19 17 12 μόνιμοι εποχιακοί 14 14 9 έκτακτοι 1 2 11 αλλοδαποί 3-4 2-3 4-5 Εν ολίγοις ενώ με το τέλος της τουριστικής περιόδου του 2009 η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε σε απόλυση των Αιτητριών λόγω μειωμένης πληρότητας του ξενοδοχείου εν τούτοις με την επαναλειτουργία του διεφάνη ότι οι υπηρεσίες των Αιτητριών δεν έπαυσαν ποτέ να είναι αναγκαίες για το ξενοδοχείο, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τις νέες προσλήψεις που έγιναν από τις αρχές Μάιου
6. Να σημειώσουμε μάλιστα ότι για τον συγκεκριμένο μήνα που οι κρατήσεις ανέρχονταν στις 6533 η Εργοδότρια Εταιρεία έκρινε αναγκαία την πρόσληψη έντεκα καμαριέρων, τη στιγμή που κατά τον χρόνο λήψη της απόφασης για απόλυση των Αιτητριών και συγκεκριμένα τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2009 η πληρότητα ήταν μεγαλύτερη ή κυμαινόταν στα ίδια σχεδόν επίπεδα. Ισχυρίστηκε μάλιστα η μάρτυς ότι λόγω της χαμηλής πληρότητας που παρουσιάστηκε το 2009 η Εργοδότρια Εταιρεία αναγκάστηκε να κρατήσει κλειστές κάποιες από τις πτέρυγες του ξενοδοχείου. Και διερωτόμαστε πως είναι δυνατό με τις ίδιες ή και χαμηλότερες πληρότητες τον Μάιο του 2010, να μην παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα αλλά αντίθετα να καθίσταται αναγκαία η πρόσληψη νέου προσωπικού που θα εκτελούσε τα ίδια καθήκοντα με τις Αιτήτριες, ενώ τον Αύγουστο να κρίνεται αναγκαία η απόλυση τους; Ως επακόλουθο των πιο πάνω διαπιστώσεων μας δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι παρά τη μειωμένη πληρότητα που παρουσίασε το ξενοδοχείο το 2009 οι πραγματικές απαιτήσεις σε προσωπικό δεν είχαν μειωθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο σε βαθμό που θα επηρέαζαν την εργασία των Αιτητριών και θα τις καθιστούσαν πλεονάζουσες. Ούτε και η αναδιοργάνωση στην οποία αναφέρθηκε η μάρτυς φαίνεται να επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο τις πραγματικές απαιτήσεις του ξενοδοχείου σε καμαριέρες και καθαρίστριες. Σχετικά με τις καθαρίστριες κουζίνας αυτό που προκύπτει από την ενώπιον μας πραγματική μαρτυρία είναι ότι υπήρξαν προσλήψεις και σ' αυτή την ειδικότητα, γεγονός που τείνει να καταδείξει ότι η επικαλούμενη αναδιοργάνωση δεν επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο ούτε και αυτή τη θέση. Καθοδηγούμενοι από την αγγλική νομολογία επισημαίνουμε ότι ο Νόμος δεν εμποδίζει τον εργοδότη να προβεί σε νέες προσλήψεις για πλήρωση θέσεων που έχουν κενωθεί μετά από επίκληση συνθηκών πλεονασμού. Ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση η απόλυση θα κρίνεται δικαιολογημένη εάν ο εργοδότης είναι σε θέση να αποδείξει ότι μετά την απόλυση οι ανάγκες της επιχείρησης έχουν αλλάξει δραματικά για γνήσιους απρόβλεπτους λόγους. Διαφορετικά, η διαδικασία του πλεονασμού θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία ή ως ένας εύσχημος τρόπος σε κάθε περίπτωση που ο εργοδότης επιθυμούσε να απαλλαγεί από κάποιους εργοδοτούμενους. Αποτελεί επίσης κοινή λογική, που εμπεδώνεται στο γράμμα του Νόμου (άρθρο 22), ότι τέτοιου είδους απρόβλεπτες ανάγκες επιβάλλουν στο εργοδότη να επικοινωνεί με τους πρώην εργοδοτούμενους σε μια προσπάθεια επαναπρόσληψης προσωπικού σε συγκεκριμένες θέσεις. Όπως έχει αποφασιστεί στην Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Γρηγορά κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985: «Η πρόσληψη υπαλλήλου για να εκτελεί με τα ίδια μέσα τα καθήκοντα της εφεσίβλητης, καταδείχνει με βεβαιότητα ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της εφεσίβλητης δεν οφειλόταν ούτε και σε περιορισμό του όγκου της εργασίας των εφεσειόντων». Πέραν των πιο πάνω συμπερασμάτων στα οποία έχουμε καταλήξει, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αυτό που προκύπτει είναι ότι αυξομειώσεις και διακυμάνσεις στην πληρότητα του ξενοδοχείου παρουσιάζονταν και τα προηγούμενα χρόνια και ότι οι κρατήσεις για συγκεκριμένο μήνα αυξάνονταν συνήθως κατά τη διάρκεια του μήνα ή τους τελευταίους μήνες. Συνεπώς η πληρότητα που παρουσίασε το ξενοδοχείο κατά τον μήνα Μάιο 2010, άλλα και κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, κατά την ταπεινή μας γνώμη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οφείλετο σε γνήσιους απρο-βλέπτους λόγους που οδήγησαν σε δραματική αλλαγή στις ανάγκες του ξενοδοχείου. Τέτοιες αυξήσεις τελευταίας στιγμής όπως τις έθεσε η μάρτυς φαίνεται ότι ήταν σύνηθες φαινόμενο για το ξενοδοχείο και οπωσδήποτε αποτελούσε για την ίδια την Εταιρεία κάτι το προβλεπτό και αναμενόμενο. Επαναλαμβάνουμε ότι οι κρατήσεις που η Εργοδότρια Εταιρεία είχε στα χέρια της μέχρι τον Νοέμβριο 2009, δεν της επέτρεπαν να προβλέψει μείωση των εργασιών του ξενοδοχείου για το 2010, άλλα αύξηση. Η μείωση που παρουσιάστηκε κατά τον μήνα Απρίλιο 2010 φαίνεται να ήταν προβλεπτή από τον Νοέμβριο 2009. Δεν παύει ωστόσο να αποτελεί μία περιοδική μείωση μέσα στα πλαίσια των αυξομειώσεων και διακυμάνσεων που δύναται να κινηθεί ο όγκος εργασιών της κάθε επιχείρησης. Συνακόλουθα, τα στοιχεία που η Εργοδότρια Εταιρεία είχε στα χέρια της κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν βρίσκουμε να δικαιολογούσαν την απόλυση των Αιτητριών. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από τις εκ των υστέρων ενέργειες της, να προσλάβει προσωπικό για αναπλήρωση του κενού που επέφερε η απόλυση των Αιτητριών, χωρίς την ύπαρξη τυχόν δραματικών απρόβλεπτων αλλαγών που θα δικαιολογούσαν την πρόσληψη νέου προσωπικού. Πολύ περισσότερο μάλιστα, η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε άμεσα σε πρόσληψη προσωπικού αμέσως μετά την επαναλειτουργία του ξενοδοχείου αποτεινόμενη σε μερικές από τις Αιτήτριες σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο και δη κατά τον μήνα Ιούλιο. Υπό αυτά τα δεδομένα δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν ενήργησε καλόπιστα. Αυτό που ουσιαστικά φαίνεται να επιδίωξε μέσα από τις ενέργειες της ήταν η απαλλαγή και αντικατάσταση του τακτικού προσωπικού με έκτακτο προσωπικό. Να σημειώσουμε ότι το γεγονός και μόνο ότι μετά από οκτώ σχεδόν μήνες η Εργοδότρια Εταιρεία κάλεσε μερικές από τις Αιτήτριες να επανέλθουν στην υπηρεσία δεν αίρει τον τερματισμό της απασχόλησης τους και ούτε γεννά υποχρέωση στις Αιτήτριες να ανταποκριθούν στο κάλεσμα. Όπως τονίστηκε στην Ιάσωνος (ανωτέρω), «Μετά τον τερματισμό της απασχόλησης τερματίζεται η σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου και δεν μπορεί να αναβιώσει εκτός με συμφωνία των μερών». Ομόφωνα λοιπόν καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων οποιοδήποτε λόγο που θα δικαιολογούσε τον τερματισμό της απασχόλησης των Αιτητριών, με βάση το άρθρο 5(β) και 18(γ)(i)(ii)(vii) του Νόμου. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο το άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση των Αιτητριών, τα ημερομίσθια, τη διάρκεια απασχόλησης τους ως και όλους τους άλλους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο όπως τους επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης τα πιο κάτω ποσά: Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 203/11 το ποσό των (€381,22 Χ 52) €19823,44 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 204/11 το ποσό των (€377,81 Χ 45) €17001,45 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 205/11 το ποσό των (€381,22 Χ 52) €19823,44 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 206/11 το ποσό των (€381,22 Χ 48,5) €18489,17 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 207/11 το ποσό των (€381,22 Χ 48,5) €18489,17 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 208/11 το ποσό των (€334,03 Χ 20,5) €6847,61 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 278/11 το ποσό των (€337,43 Χ 29) €9785,47 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 279/11 το ποσό των (€372,89 Χ 52) €19390,28 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 280/11 το ποσό των (€381,22 Χ 52) €19823,44 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 281/11 το ποσό των (€381,22 Χ 20,5) €7815,01 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 282/11 το ποσό των (€386,33 Χ 48,5) €17837 Για σκοπούς απόφασης οι υποθέσεις αποσυνδέονται και εκδίδονται αποφάσεις ως ακολούθως: (α) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 203/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €19823,44 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (β) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 204/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €17001,45 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (γ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 205/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €19823,44 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (δ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 206/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €18489,17 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (ε) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 207/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €18489,17 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (στ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 208/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €6847,61 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (ζ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 278/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €9785,47 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (η) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 279/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €19390,28 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (θ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 280/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €19823,44 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (ι) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 281/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €7815,01 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (κ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 282/2011 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €18737 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ).............. Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Γ. Λοΐζου, Μέλος Β. Γεωργίου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο