ΘΕΟΦΑΝΩΣ ΠΕΤΟΥΦΑ ν. C.A. PAPAELLINAS LTD, Αρ. Υπόθεσης: 871/14, 22/6/2

ΘΕΟΦΑΝΩΣ ΠΕΤΟΥΦΑ ν. C.A. PAPAELLINAS LTD, Αρ. Υπόθεσης: 871/14, 22/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2015:24 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Πρόεδρου Χρ. Χρίστη και Χ. Ηρακλείδη, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 871/14 Μεταξύ: ΘΕΟΦΑΝΩΣ ΠΕΤΟΥΦΑ Αιτήτρια και C.A. PAPAELLINAS LTD Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 22α Ιουνίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Α. Πετουφάς Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χρ. Μίτσιγγας ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει που τους Καθ' ων η Αίτηση αποζημιώσεις διά παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της, νόμιμο τόκο, έξοδα συν Φ.Π.Α. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, αρνούνται τις εναντίον τους αξιώσεις, ισχυριζόμενοι ότι νόμιμα απέλυσαν την Αιτήτρια λόγω πυρκαγιάς που προκλήθηκε στο εργοστάσιο από υπερθέρμανση βραστήρα για τον οποίο η ίδια ήταν ένα από τα άτομα που τοποθετούσαν και ή χρησιμοποιούσαν και ή ανέχθηκαν τη χρησιμοποίηση του και ή τον άφησαν ανοικτό μετά που σχόλασαν. Είναι η θέση τους ότι η πιο πάνω ενέργεια της Αιτήτριας αποτέλεσε παράβαση των κανόνων ασφαλείας και/ή των γενικών κανόνων ασφαλείας βάσει των οποίων απαγορεύεται στους εργοδοτούμενους να χρησιμοποιούν βραστήρα και/ή άλλες ηλεκτρικές συσκευές εντός της αποθήκης και/ή του εργοστασίου και/ή να τις τοποθετούν σε χαρτοκιβώτια που είναι τοποθετημένα εντός αυτής. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση δήλωσε ότι η πλευρά τους δεν θα προσκόμιζε οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών τους ως αυτοί περιέχονται στο έγγραφο εμφάνισης τους αναφορικά με τους λόγους απόλυσης της Αιτήτριας. Ως επακόλουθο, η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή της Αιτήτριας. Από τη μαρτυρία της προκύπτουν τα πιο κάτω γεγονότα: Οι Καθ' ων η Αίτηση διατηρούν εργοστάσιο κατασκευής/ συσκευασίας χαρτιού και άλλων εργασιών στη βιομηχανική περιοχή Λατσιών. Η Αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση στις 19.10.1987 και εργάστηκε ανελλιπώς ως εργάτρια μέχρι τις 8.1.2014. Στις 3.1.2014 και ώρα 8:00μμ. και σε χρόνο που η Αιτήτρια είχε ήδη φύγει από τον χώρο εργασίας της, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο εργοστάσιο των Καθ' ων η Αίτηση, από την οποία, με βάση την αστυνομική έκθεση, προκλήθηκαν μικρές ζημιές. Διαπιστώθηκε επίσης ότι η πυρκαγιά δεν οφειλόταν σε εγκληματική ενέργεια, αλλά σε υπερθέρμανση ηλεκτρικού βραστήρα που τοποθετήθηκε επί χαρτοκιβωτίων που περιείχαν ρολά με ετικέτες. Στις 8.1.2014 οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν στην Αιτήτρια επιστολή απόλυσης, ισχυριζόμενοι την εκ μέρους της διάπραξη σοβαρού παραπτώματος λόγω της χρήσης του ηλεκτρονικού βραστήρα στον χώρο εργασίας κατά παράβαση των κανονισμών της εταιρείας και των γενικών κανονισμών ασφαλείας, αποδίδοντας της την πρόκληση της πυρκαγιάς στον χώρο εργασίας. Με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 27.3.2014 η Αιτήτρια αρνήθηκε την οποιανδήποτε παράβαση εκ μέρους της ως και την οποιανδήποτε ευθύνη για την πρόκληση της πυρκαγιάς στον χώρο του εργοστασίου των Καθ' ων η Αίτηση σημειώνοντας ότι δεν είχε καμία σχέση και/ή ανάμειξη με την πυρκαγιά και/ή με τον εν λόγω ηλεκτρονικό βραστήρα.. Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές που λάμβανε η Αιτήτρια κατά τον ουσιώδη ανέρχονταν στα €1146.30 πλέον 13ο μισθό. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν. 24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο "Νόμος"), προβλέπει ότι "Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίον, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων", δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Οι Καθ' ων η αίτηση ήταν αυτοί που έφεραν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν την Αιτήτρια. Με τη μη προσκόμιση όμως οποιασδήποτε μαρτυρίας ουδεμία ανατροπή του καθιερωμένου τεκμηρίου επήλθε με αποτέλεσμα η απόλυση της να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη. Επομένως οι Καθ' ων η αίτηση είναι υπόλογοι σε αποζημιώσεις βάσει του άρθρου 3 του Ν.24/67, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του Ν. 92/79 και σύμφωνα με τις διατάξεις του Πρώτου Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση του εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής, ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Καθώς ανεφέρθη στην Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 Α.Α.Δ. 98, 105: «Η υλική ζημία την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του πίνακα». Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, τις απολαβές της που υπολογίζονται για σκοπούς αποζημίωσης στα €286.58 εβδομαδιαίως, τη διάρκεια της απασχόλησης της που ήταν 27 συνεχή έτη υπηρεσίας ως και όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που απαριθμούνται στο άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, υπό τις περιστάσεις κρίνουμε εύλογο να της επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €21.636,80, πλέον νόμιμο τόκο που αντιστοιχεί με τις απολαβές 75½ εβδομάδων. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση διά το ποσό των €21.636,80 πλέον νόμιμο τόκο από 19.4.2014 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου, ποσό €14.902,16 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους, πλέον νόμιμο τόκο, θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από τους Καθ' ων η Αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό των €6.734,63 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 23½ εβδομάδων πλέον νόμιμο τόκο, από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (υπ.) Ι. Χατζητζιοβάννη Πρόεδρος Χρ. Χρίστης, μέλος Χ. Ηρακλείδης, μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.