Μιχάλη Σπηλιώτη ν. ERMES DEPARTMENT STORES PLC, Αρ. Αίτησης: 982/13, 30/4/2015

(9)εργάσιμων ημερών, τις οποίες οι Καθ΄ ων η Αίτηση ανέλαβαν να καταβάλουν στον Αιτητή. Ι. €496,11 ως αναλογία της άδειας του, για τους πέντε μήνες που εργάσθηκε εντός του 2013 όπως πιο πάνω περιγράφεται. Ι.Α. €534,97 αναλογία 13ου μισθού. Ι.Β. €1.329,00 ως φιλοδώρημα για το έτος 2012, δυνάμει συμφωνίας και/ή εθίμου και/ή πρακτικής και/ή ως δεδουλευμένα ωφελήματα του Αιτητή για το έτος 2012 και αναλογία φιλοδωρήματος για το έτος 2013 για τους μήνες που εργάσθηκε. Ι.Γ. €4.892,42 ως το αναλογούν ταμείο προνοίας του Αιτητή. Ι.Δ. 12 εβδομάδες ως πλεονάζον. Ι.Ε. Αναγνωριστική απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι η αποδοχή του Αιτητή για μείωση του μισθού του, όπως πιο πάνω αναφέρεται, δεν έχει οποιαδήποτε ισχύ και/ή αποτέλεσμα, ως το αποτέλεσμα άσκησης δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων, αλλά και απόκρυψης πραγματικών γεγονότων και/ή προθέσεων που ασκήθηκαν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών, κατά την υπογραφή της δήλωσης και/ή του εγγράφου για μείωση του μισθού του Αιτητή και ότι ο Αιτητής δικαιούται να αποζημιωθεί με βάση τον μισθό του, όπως αρχικά είχε συμφωνηθεί με τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Ι.ΣΤ. Οποιοδήποτε άλλο ωφέλημα δικαιούται ο Αιτητής βάσει νόμου, σύμβασης πρακτικής, εθίμου ή άλλως πως. Ι.Ζ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο. Ι.Η. Τόκους επί παντός επιδικασθησομένου ποσού από την ημερομηνία που αυτό έπρεπε να πληρωθεί. Ι.Θ. Έξοδα και 18% Φ.Π.Α.» Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης που είναι καταχωρημένη στο φάκελο ιδιώτης επιδότης επέδωσε επίσημο αντίγραφο της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς στους Καθ΄ ων η αίτηση στις 21/1/2014. Λόγω του ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση παρέλειψαν να καταχωρήσουν έγγραφο εμφάνισης το Δικαστήριο προχώρησε στην ακρόαση της υπόθεσης στην απουσία των Καθ΄ ων η αίτηση. Στις 26/8/2014 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €13.237,82 με νόμιμο τόκο πλέον €700 δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α. Πιο συγκεκριμένα εκδόθηκε απόφαση για τα πιο κάτω ποσά: (Α) €6.189,40 ως αποζημιώσεις για αδικαιολόγητη και παράνομη απόλυση, (Β) €1.856,82 ως πληρωμή αντί προειδοποίησης, και (Γ) €5.191,60 ως οφειλόμενους δεδουλευμένους μισθούς, οφειλόμενη αναλογία 13ου μισθού για το έτος 2013, ετήσιες άδειες, υπερωρίες και άλλα δικαιώματα (αναλυτικά

(1)το ποσό των €918,43 ως δεδουλευμένα ημερομίσθια για την περίοδο 1.5.2013-23.5.2013,

(2)το ποσό των €1.117,26 ως υπερωρίες (επιπλέον ώρες, αργίες και Κυριακές) που εργάστηκε τον Μάρτιο του 2013,

(3)το ποσό των €476,11 ως οφειλόμενη αναλογία ετήσιας άδειας (10 μέρες) για το 2013,

(4)το ποσό των €428,47 ως οφειλόμενη αναλογία ετήσιας άδειας (9 μέρες) για το 2012 ,

(5)το ποσό των €486,34 ως οφειλόμενη αναλογία 13ου μισθού για το έτος 2013,

(6)(Α) το ποσό των €850,00 ως οφειλόμενο ποσό για τις Κυριακές που εργάστηκε το Δεκέμβριο του 2012 (5Χ€170,00) και (Β) το ποσό των €256,20 που αντιστοιχεί με τα ημερομίσθια 5 εργάσιμων ημερών (δεν του δόθηκε άδεια ανάπαυσης για τις 5 Κυριακές που εργάστηκε το Δεκέμβριο του 2012), και

(7)το ποσό των €658,80 ως οφειλόμενο ποσό για 60 ώρες που εργάστηκε υπερωριακά τον Απρίλιο/Μάιο του 2013 μετά από οδηγίες της διεύθυνσης). Τόσο η αξίωση του Αιτητή για καταβολή φιλοδωρήματος για τα έτη 2012 και 2013 όσον και η αξίωση του για αναγνωριστική απόφαση ότι η αποδοχή του τον Απρίλιο του 2013 για μείωση του μισθού του ήταν αποτέλεσμα ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης απορρίφθηκαν. Γι΄ αυτό τον λόγο οι υπολογισμοί του Δικαστηρίου σε σχέση με τα οφειλόμενα ποσά προς αυτόν από τους Καθ' ων η αίτηση λόγω της εργοδότησης του σε αυτούς από τον Απρίλιο του 2013 και μετά, τις αποζημιώσεις και την προειδοποίηση βασίστηκαν στο μισθό που λάμβανε ο Αιτητής από τον Απρίλιο του 2013 και μετά. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής απέσυρε την αξίωση του για καταβολή ωφελήματος Ταμείου Προνοίας. Νομικό υπόβαθρο της υπό εξέταση αίτησης αποτελούν οι περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικοί Κανονισμοί 1999 μέχρι 2011 και ειδικότερα οι Κανονισμοί 11

(1)(β), 12

(1), 13 και 17, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα η Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14, Δ.39 Θ.2, Δ.48 Θ.9(h), η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Κοινοδίκαιο, το Δίκαιο της Επιείκειας καθώς και οι Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις της κας Λουκίας Μακρή Χριστοφίδη, διευθύντριας ανθρώπινου δυναμικού των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 31/10/2014 και της κας Νατάσας Απλικιώτου, δικηγόρου στην υπηρεσία της δικηγορικής εταιρείας Γιώργος Ζ. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ημερομηνίας 31/10/

1. Η κα Χριστοφίδη αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά και έχει θετική γνώση των γεγονότων στα οποία αναφέρεται ενώ σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης της. Παραδέχεται ότι στις 29/1/2014 οι Καθ΄ ων η αίτηση έλαβαν την Αίτηση Εργατικής Διαφοράς. Επισυνάπτοντας ως Τεκμήριο 2 ηλεκτρονικό μήνυμα της προς την κα Νατάσα Απλικιώτου αναφέρει ότι στις 19/2/2014 απέστειλε την Αίτηση Εργατικής Διαφοράς μέσω ηλεκτρικού ταχυδρομείου στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση, κ.κ. Γεώργιος Ζ. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., στην ηλεκτρονική διεύθυνση της δικηγόρου κας Νατάσας Απλικιώτου. Έκτοτε δεν είχαν καμία επικοινωνία με τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση αναφορικά με την Αίτηση Εργατικής Διαφοράς. Όπως συμβαίνει πάντοτε ανέμεναν ότι οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση θα ενεργούσαν και σε αυτή την περίπτωση έγκαιρα για να τους εκπροσωπήσουν. Λόγω του ότι οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση υπήρξαν πάντοτε τυπικοί από την μία και λόγω του υπερβολικού φόρτου εργασίας με τα καθήκοντα της ως διευθύντρια ανθρώπινου δυναμικού των Καθ΄ ων η αίτηση διέφυγε της προσοχής της η εποπτεία του εν λόγω θέματος και εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση. Στις 29/10/2014 οι Καθ΄ ων η αίτηση έλαβαν μέσω τηλεομοιότυπου στο υποκατάστημα Debenhams Olympia στη Λεμεσό την απόφαση ημερομηνίας 26/8/
2. Στις 30/10/2014 επικοινώνησε με τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση και τους ενημέρωσε για την έκδοση της πιο πάνω απόφασης. Την ίδια ημέρα οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση την ενημέρωσαν ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 19/2/2014 πιθανόν να είχε μπλοκαριστεί από το σύστημα ελέγχου του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και είχε καταλήξει στο αρχείο «junk mail» χωρίς να περιέλθει ποτέ την αντίληψη τους. Οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση προχώρησαν άμεσα στην ετοιμασία και καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Αναφέρει ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν καλή υπεράσπιση απέναντι στην απαίτηση του Αιτητή την οποία αν τους επιτραπεί προτίθενται να την προωθήσουν άμεσα. Προς τούτο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο του προτιθέμενου προς καταχώρηση Εγγράφου Εμφανίσεως των Καθ΄ ων η αίτηση στο οποίο όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση γίνεται ανάλυση των επίδικων γεγονότων και θεμάτων. Σημειώνει ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν είχαν καμία πρόθεση να μην εμφανιστούν στην παρούσα διαδικασία. Στο Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της κας Χριστοφίδη αναφέρονται τα πιο κάτω: Α) Ότι η πολιτική των Καθ΄ ων η αίτηση για πληρωμή του ποσού των €170 ως υπερωριακή απασχόληση για κάθε Κυριακή που εργαζόταν οποιοδήποτε διευθυντικό στέλεχος τους και παροχή μίας ημέρας ανάπαυσης για κάθε Κυριακή που εργαζόταν δεν είχε ισχύ όσον αφορά τις Κυριακές οι οποίες εμπίπτουν στη Χριστουγεννιάτικη και Πασχαλινή περίοδο μετά τον Αύγουστο του 2011 κατόπιν σχετικής απόφασης των Καθ΄ ων η αίτηση η οποία ανακοινώθηκε σε όλους τους διευθυντές των Καθ΄ ων η αίτηση. Β) Ότι κατά καιρούς είχαν γίνει υποδείξεις προς τον Αιτητή από τον προϊστάμενο του αναφορικά με αδυναμίες του που διαφάνηκαν μετά την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων του το 2011 και το 2012 και οι οποίες αδυναμίες είχαν σχέση με τη συμπεριφορά του προς τα υπόλοιπα μέλη του προσωπικού των Καθ΄ ων η αίτηση και τον χειρισμό των πελατών των Καθ΄ ων η αίτηση. Του είχε τεθεί χρονοδιάγραμμα για βελτίωση των αδυναμιών που παρουσίαζε. Σε σχέση με το ετήσιο φιλοδώρημα, η παροχή του οποίου εξαρτάται από την απόδοση και επίδοση του εργοδοτούμενου και έγκειται αποκλειστικά και μόνον στη διακριτική ευχέρεια των Καθ΄ ων η αίτηση, τα έτη 2012 και 2013 δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε φιλοδώρημα στον Αιτητή για τον λόγο ότι αυτός δεν επέδειξε απόδοση και επίδοση η οποία ήταν αντάξια παροχής φιλοδωρήματος. Γ) Τον Μάρτιο του 2013 κατά την καταμέτρηση των αποθεμάτων των εμπορευμάτων στο κατάστημα Debenhams Olympia εντοπίστηκε μεγάλο έλλειμμα στα καπνικά προϊόντα ύψους περίπου €75.
3. Η διεύθυνση εσωτερικού ελέγχου των Καθ΄ ων η αίτηση διενήργησε έρευνα αναφορικά με το πιο πάνω έλλειμμα και σε σημείωμα που ετοίμασε με την ολοκλήρωση του εσωτερικού ελέγχου κατέληξε: 1) ότι το έλλειμμα αφορούσε την περίοδο ενός έτους, 2) ότι η καταμέτρηση των καπνικών προϊόντων γινόταν μία φορά το χρόνο ενώ άλλα ευαίσθητα εμπορεύματα στο ίδιο υποκατάστημα καταμετρούνταν κάθε μήνα, 3) ότι ο εντοπισμός του προβλήματος στα καπνικά προϊόντα είχε γίνει από τον Μάιο - Ιούνιο του 2012 και έκτοτε γίνονταν συνεχείς αναφορές προς τον Αιτητή ο οποίος αιτιολογούσε το έλλειμμα λέγοντας ότι αυτό οφείλεται σε λάθος του συστήματος των Καθ΄ ων η αίτηση, 4) ότι είχε διαπιστωθεί ότι το εν λόγω κατάστημα υπέβαλλε ιδιαίτερα αυξημένες παραγγελίες καπνικών προϊόντων (περίπου διπλάσιες των πωλήσεων του) από τον Νοέμβριο του 2012, 5) ότι περαιτέρω εντοπίστηκαν γραπτές ειδοποιήσεις που έγιναν τον Ιανουάριο του 2013 από το τμήμα τροφίμων στα κεντρικά γραφεία των Καθ΄ ων η αίτηση προς τον Αιτητή σε σχέση με τα υπερβολικά υψηλά αποθέματα καπνικών προϊόντων στο κατάστημα Debenhams Olympia που φαίνονταν στο σύστημα των Καθ΄ ων η αίτηση, και 6) ότι από το καλοκαίρι του 2012 οπότε και έγιναν οι πρώτες αναφορές προς τον Αιτητή για το πρόβλημα δεν έγινε οποιαδήποτε καταμέτρηση των καπνικών προϊόντων από τους διευθυντές του υποκαταστήματος Debenhams Olympia. Δ) Ότι στα αποτελέσματα της διεύθυνσης εσωτερικού ελέγχου γίνεται αναφορά σε διάφορα άλλα προβλήματα και/ή παρατυπίες που εντοπίστηκαν στο κατάστημα Debenhams Olympia και για τα οποία ενώ είχαν γίνει οι απαραίτητες συστάσεις δεν επιλύθηκαν και/ή διορθώθηκαν από τη διεύθυνση του καταστήματος. Ε) Ότι ανάμεσα στα συμπεράσματα - εισηγήσεις της διεύθυνσης εσωτερικού ελέγχου αναφέρεται ότι από τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους άμεση ευθύνη για την κατάσταση που επικρατούσε στο υπό κρίση κατάστημα είχε ο Αιτητής, μεταξύ άλλων, ως διευθυντής πωλήσεων και ο οποίος, μεταξύ άλλων, θα έπρεπε να απομακρυνθεί από τη θέση του. Με βάση τα πιο πάνω οι Καθ΄ ων η αίτηση τερμάτισαν τις υπηρεσίες του Αιτητή λόγω πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων του και επίδειξης πολύ σοβαρής αμέλειας η οποία είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές απώλειες αποθεμάτων των Καθ΄ ων η αίτηση. Στ) Ότι στον Αιτητή προσφέρθηκε το ποσό των €918,43 για τα δεδουλευμένα ημερομίσθια του μέχρι τις 23/5/2013, το ποσό των €1.065,80 για τις δεδουλευμένες υπερωρίες του για τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο του 2013, το ποσό των €476,11 για την αναλογία της ετήσιας άδειας του το 2013 και το ποσό των €486,34 για την αναλογία του 13ου μισθού του το 2013 με επιταγή ημερομηνίας 31/5/2005 την οποία ο Αιτητής δεν παρέλαβε. Περαιτέρω ότι προσφέρεται στον Αιτητή το ποσό €285,66 ως αναλογία της ετήσιας άδειας του για το 2012 το οποίο εκ παραδρομής δεν υπολόγισαν οι Καθ΄ ων η αίτηση. Με τη θέση ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης ο Αιτητής δεν θα υποστεί οποιαδήποτε βλάβη ενώ σε περίπτωση απόρριψης της οι Καθ΄ ων η αίτηση θα εξαναγκαστούν να καταβάλουν στον Αιτητή ποσά τα οποία δεν τα δικαιούται με βάση τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας εργατικής διαφοράς ζητά τον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 26/8/2014 και όπως επιτραπεί στους Καθ΄ ων η αίτηση να καταχωρήσουν έγγραφο εμφάνισης. Η κα Νατάσα Απλικιώτου στην ένορκη δήλωση της αναφέρει ότι στις 30/10/2014 μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος στην ηλεκτρονική διεύθυνση της που διατηρεί στη δικηγορική εταιρεία Γεώργιος Ζ. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. έλαβε από την κα Χριστοφίδη την απόφαση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ημερομηνίας 26/8/2014 στην Αίτηση Εργατικής Διαφοράς με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό (Τεκμήρια 1 και 2). Επικοινώνησε αμέσως με τους Καθ΄ ων η αίτηση λόγω του ότι δεν γνώριζε για οποιαδήποτε εκκρεμούσα αίτηση εργατικής διαφοράς με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Οι Καθ΄ ων η αίτηση την ενημέρωσαν ότι της είχαν αποστείλει την εν λόγω Αίτηση Εργατικής Διαφοράς στις 19/2/2014 με ηλεκτρονικό μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση της (Τεκμήριο 3). Επειδή δεν είχε παραλάβει οποιοδήποτε σχετικό μήνυμα στα αποθηκευμένα ηλεκτρονικά της μηνύματα διενήργησε έλεγχο στο σύνολο των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που διατηρεί. Με μεγάλη της έκπληξη εντόπισε το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό μήνυμα στο αρχείο «junk mail». Πιθανόν το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα των Καθ΄ ων η αίτηση να είχε μπλοκαριστεί από το σύστημα ελέγχου του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της και ως εκ τούτου δεν περιήλθε στην αντίληψη της προηγουμένως. Αμέσως επικοινώνησε με τους Καθ΄ ων η αίτηση και διευθέτησε συνάντηση με την κα Χριστοφίδη ώστε να ετοιμαστεί και να καταχωρηθεί αίτηση παραμερισμού της εν λόγω απόφασης. Μετά από συνάντηση που είχε με την κα Χριστοφίδη στις 30/10/2014 ετοιμάστηκε η υπό εξέταση αίτηση καθώς και το προτιθέμενο έγγραφο εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση. Αναφέρει ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν καλή υπεράσπιση και επισυνάπτει το προτιθέμενο έγγραφο εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση ως Τεκμήριο
4. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης του Καθ΄ ού η αίτηση στην παρούσα - Αιτητή στην Αίτηση Εργατικής Διαφοράς (στο εξής «ο Αιτητής») που καταχωρήθηκε στις 18/12/2014 έχει το ίδιο νομικό υπόβαθρο με αυτό της υπό εξέταση αίτησης. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: «Α. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και κανονισμών για έκδοση των Αιτουμένων διαταγμάτων. Β. Η Αίτηση δεν στηρίζεται στους ορθούς νόμους και κανονισμούς. Γ. Η Καθ΄ ής η Αίτηση Αιτήτρια, εμποδίζεται διά της συμπεριφοράς της να προωθεί την παρούσα Αίτηση γιατί η ίδια επέλεξε να μην καταχωρήσει υπεράσπιση και άφησε την υπόθεση να οδηγηθεί σε απόδειξη και έκδοση απόφασης εναντίον της. Δ. Η Καθ΄ ής η Αίτηση δεν παρέχει καλή και/ή επαρκή εξήγηση και αιτιολογία γιατί δεν καταχώρησε υπεράσπιση και άφησε την υπόθεση να οδηγηθεί σε απόδειξη και έκδοση απόφασης εναντίον της. Ε. Ο ισχυρισμός για αποστολή της Αίτησης με ε-μαιλ και από «πιθανό» σφάλμα του computer απεστάλη στον κάδο χωρίς να διαβαστεί, δεν πείθει και θα ήταν πιο έντιμο να επικαλεστούν σφάλμα, είτε των Καθ΄ ων η Αίτηση, είτε του δικηγόρου τους παρά τον «δαίμονα του τυπογραφείου». ΣΤ. Η Καθ΄ ής η Αίτηση Αιτήτρια υπήρξε ένοχη μεγάλης καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης από την ημερομηνία που επιδόθηκε η Αίτηση και θα έπρεπε να λάβουν μέτρα προς υπεράσπισης τους, μέχρι την καταχώρηση της Αίτησης της για ακύρωση της απόφασης. Ζ. Η έκδοση του διατάγματος για ακύρωση της απόφασης θα είναι καταπιεστική και επιχειρεί να αποστερήσει από τον Αιτητή τους καρπούς της επιτυχίας του από την επίδικη απόφαση και παραβιάζει το δικαίωμα του να τύχει γρήγορης διάγνωσης των δικαιωμάτων του με βάσει το Άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Συνθήκης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης είναι ανύπαρκτο και/ή ελλιπές και/ή ανεπαρκές και δεν αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα τα οποία να αποδεικνύουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση. Θ. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν παρέχονται οποιαδήποτε γεγονότα, ούτε και παρουσιάζεται οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει την όποια πιθανολογούμενη εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση ως προς την ισχυριζόμενη υπεράσπιση τους. Ι. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση παρέλειψαν να αποκαλύψουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλη την αλήθεια ενώ πλείστα από όσα αναφέρουν στις δύο ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση τους, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις ένορκες δηλώσεις απόδειξης που βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου, καθώς και έγγραφα τα οποία το Δικαστήριο έχει ενώπιον του και τα οποία διαψεύδουν την Καθ΄ ής η Αίτηση Αιτήτρια και της στερούν το στοιχείο της αξιοπιστίας, σε γεγονότα τα οποία αμφισβητούνται ή που αναφέρει η Αιτήτρια και δεν υποστηρίζονται από έγγραφη ή άλλη μαρτυρία. Κ. Η Καθ΄ ής η Αίτηση / Αιτήτρια δεν προσέρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια καθ΄ ότι κατά ή περί τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους έχει αποκαλυφθεί η αιτία του προβλήματος δικαιώνοντας τον Αιτητή ότι το όλο πρόβλημα ήταν το λειτουργικό σύστημα navition το οποίο η Καθ΄ ής η Αίτηση είχε εγκατεστημένο στο κατάστημα της. Λ. Η Καθ΄ ής η Αίτηση Αιτήτρια την παρούσα, δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος που της αναλογεί στην παρουσίαση καλόπιστης υπεράσπισης. Περιορίζεται η Αιτήτρια σε αοριστίες των θέσεων της, χωρίς συγκεκριμένες αναφορές σε έγγραφα ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία να θεμελιώνουν στέρεη βάση ώστε να στοιχειοθετούν προβολή συζητήσιμης υπεράσπισης όπως επιτάσσει η Νομολογία. Μ. Η Καθ΄ ής η Αίτηση Αιτήτρια με την ένορκη της δήλωση παρουσιάζει νεφελώδη γεγονότα με πιθανολογημένες εκδοχές σε ένα ακροσφαλές βάθρο γεγονότων που επικαλείται, πράγμα που τα καθιστά τρωτά σε βαθμό που αναιρεί την υπόσταση τους. Ν. Η Απάντηση (Υπεράσπιση) σαν δικόγραφο, δεν αποτελεί μαρτυρία ακόμα και αν είναι νομότυπα καταχωρημένο. Πόσο μάλλον ένα προτιθέμενο δικόγραφο προς καταχώρηση. Ξ. Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η προτεινόμενη υπεράσπιση (απάντηση) αποτελεί μαρτυρία και/ή περιλαμβάνει την εκδοχή της υπεράσπισης των Καθ΄ ων η Αίτηση, σε καμία από τις δύο ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση, δεν υιοθετούνται τα όποια γεγονότα αναφέρονται στην Απάντηση των Καθ΄ ων η αίτηση. Ο. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί». Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ιδίας ημερομηνίας του Αιτητή. Αφού υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης ισχυρίζεται ότι κατόπιν πληροφόρησης που είχε από τον δικηγόρο του οι δύο ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση δεν περιέχουν μαρτυρία γεγονότων τα οποία αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη, καλόπιστη υπεράσπιση. Στο προτεινόμενο έγγραφο εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση που επισυνάπτεται στις ένορκες δηλώσεις της κας Χριστοφίδη και της κας Απλικιώτου περιέχονται μόνο γενικόλογοι και αόριστοι ισχυρισμοί ενώ δεν παρουσιάζεται οποιοδήποτε έγγραφο προς υποστήριξη των εν λόγω ισχυρισμών. Είναι η θέση του ότι στην ένορκη δήλωση του που κατέθεσε προς απόδειξη της υπόθεσης του επισύναψε διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια τα οποία αποδεικνύουν ότι το λειτουργικό σύστημα των Καθ΄ ων η αίτηση παρουσίαζε προβλήματα. Υποστηρίζει ότι το πρόβλημα των ελλειμμάτων υπήρχε για ολόκληρα χρόνια χωρίς να πράξουν οτιδήποτε οι Καθ΄ ων η αίτηση παρά τις δικές του προειδοποιήσεις και εισηγήσεις. Περαιτέρω αναφέρει ότι έχει πληροφορηθεί ότι τον Αύγουστο του 2014 το λειτουργικό σύστημα των Καθ΄ ων η αίτηση παρουσίαζε λανθασμένα αποθέματα καπνικών προϊόντων καθότι όταν γινόταν πώληση στο ταμείο μίας κούτας τσιγάρων στο ταμείο φαινόταν σαν πώληση 10 πακέτων τσιγάρων ενώ στο κεντρικό σύστημα των Καθ΄ ων η αίτηση που περιλαμβανόταν το απόθεμα των τσιγάρων δεν αναγνωριζόταν ο κωδικός της κούτας των τσιγάρων και έτσι είτε δεν αφαιρείτο από το αποθεματικό η κούτα είτε αφαιρείτο ένα πακέτο τσιγάρα αντί 10 πακέτα. Είναι ισχυρισμός του ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν δίνουν καλή και επαρκή εξήγηση γιατί δεν καταχώρησαν Έγγραφο Εμφάνισης και άφησαν την υπόθεση να οδηγηθεί σε απόδειξη και έκδοση απόφασης εναντίον τους. Αμφισβητεί τον ισχυρισμό των Καθ΄ ων η αίτηση ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς αποστάληκε στους δικηγόρους τους με e-mail και ότι το σύστημα των δικηγόρων τους το καταχώρησε στο αρχείο "junk mail" λέγοντας ότι σύμφωνα με πληροφορίες τις οποίες έλαβε μέσω διαδικτύου ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής αποστέλλει στο "junk mail" τα e-mails που προέρχονται από ύποπτα sides και δεν αποκλείει e-mails τα οποία προέρχονται από αξιόπιστο παροχέα, όπως Cytanet, Primetel κ.λ.π. Διερωτάται για ποιο λόγο η κα Χριστοφίδη δεν συνόδευσε το e-mail της με ένα τηλεφώνημα και για ποιο λόγο η κα Χριστοφίδη η οποία αφήνει να νοηθεί ότι είχε συχνή επικοινωνία με τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση, δεν ενδιαφέρθηκε να ρωτήσει τους δικηγόρους τι συνέβηκε με το e-mail της στο οποίο τους ζητούσε να την ενημερώσουν πώς θα προχωρήσουν. Σημειώνει ότι τον Δεκέμβριο του 2013 είχε καταγγείλει τους Καθ΄ ων η αίτηση στο Γραφείο Εργασίας για μη πληρωμή των δεδουλευμένων του λόγω του ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν του κατέβαλαν τους δεδουλευμένους μισθούς του. Επειδή η κα Χριστοφίδη στο e-mail της ημερομηνίας 19/2/2014 αναφέρεται σε κατηγορητήριο πιθανολογεί ότι μπορεί αυτό που στάληκε στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση να είναι η καταγγελία του στο Γραφείο Εργασίας. Διερωτάται γιατί η κα Χριστοφίδη δεν ρώτησε για ποιο λόγο οι επιταγές που εκδόθηκαν προς τον αυτόν για τα δεδουλευμένα του δεν είχαν παραληφθεί από αυτόν. Σημειώνει ότι πριν την καταχώρηση της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς υπήρξε αλληλογραφία μεταξύ του δικηγόρου του και των δικηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση οι οποίοι στις 13/11/2013 σε επιστολή τους ανέφεραν στον δικηγόρο του ότι ζήτησαν τις απόψεις των Καθ΄ ων η αίτηση και ότι θα επανέλθουν να απαντήσουν στις επιστολές του. Δεν επανήλθαν ούτε οι δικηγόροι ούτε οι Καθ΄ ων η αίτηση. Υπήρξε σύμφωνα με αυτόν μία αδικαιολόγητη κωλυσιεργία και μία ασυγχώρητη ολιγωρία από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Η θέση της κας Χριστοφίδη ότι είχε μεγάλο φόρτο εργασίας και για αυτό δεν επικοινώνησε με τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση για το θέμα δεν μπορεί να αποτελέσει καλή αιτιολογία για τη μη εμφάνιση των Καθ΄ ων η αίτηση. Οι Καθ΄ ων η αίτηση υπήρξαν ένοχοι μεγάλης καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης την οποία καταχώρησαν όταν καταχωρήθηκε ένταλμα πώλησης κινητών για το υποκατάστημα που εργαζόταν ο Αιτητής. Ισχυρίζεται ότι αν ακυρωθεί η επίδικη απόφαση δεν θα βρίσκεται στην ίδια θέση όπως ήταν πριν την απόδειξη της υπόθεσης για τον λόγο ότι με την απόφαση του Δικαστηρίου απορρίφθηκαν οι απαιτήσεις του για τα φιλοδωρήματα που δικαιούτο για τα έτη 2012 και
5. Κατά την ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης, οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Η Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας[1], η οποία κατ' αναλογία εφαρμόζεται και στις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών δυνάμει του Καν. 17 των περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικών Κανονισμών 1999 μέχρι 2011, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει εκδοθείσα απόφαση λόγω παράλειψης εμφάνισης. Η εν λόγω εξουσία έχει διακριτικό χαρακτήρα και πρέπει να ασκείται στη βάση των αρχών που έχει καθορίσει η νομολογία. Η νομολογία διακρίνει δύο περιπτώσεις αναφορικά με τις αρχές που εφαρμόζονται κατά την εξέταση αιτήσεων παραμερισμού και ακύρωσης δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης[2]. Η πρώτη περίπτωση είναι αυτή όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε αντικανονικά κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας (π.χ. κακή ή αντικανονική επίδοση της αγωγής στον εναγόμενο) οπότε το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση ex debito justitiae χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας και χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να τεθούν όροι σε σχέση με τον παραμερισμό[3]. Η δεύτερη περίπτωση είναι εκείνη όπου η απόφαση εκδόθηκε νομότυπα οπότε το ζήτημα εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει να παραμερίσει την εκδοθείσα απόφαση το διάταγμα ακύρωσης και παραμερισμού μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Οι νομικές αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια έχουν αναλυθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου[4]. Συνοπτικά το Δικαστήριο για να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία να παραμερίσει μια κανονικά εκδοθείσα απόφαση θα πρέπει ο αιτούμενος τον παραμερισμό της απόφασης να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει μια συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, ότι υπήρχε σοβαρός και καλός λόγος που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης χωρίς τη συμμετοχή του και ότι δεν καθυστέρησε να αιτηθεί τον παραμερισμό τις απόφασης. Η νομολογία επί του βάρους αποδείξεως σε τέτοιου είδους αιτήσεις αποκαλύπτει ότι το αποδεικτικό βάρος το οποίο είναι στους ώμους του αιτητή εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών εξηγήσεων και στοιχείων τόσο για την μη εμφάνιση / καθυστέρηση όσο και για την εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η μαρτυρία που πρέπει να προσκομιστεί από τον αιτητή για να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και δικαιολογημένη καθυστέρηση πρέπει να είναι υπό μορφή ένορκης δήλωσης ή άλλη έγγραφη μαρτυρία που να επισυνάπτεται στις ένορκες δηλώσεις, χωρίς προφορική μαρτυρία αλλά βεβαίως με δικαίωμα αντεξέτασης με βάση τη Δ.39 κ.
6. Στην υπόθεση Sabine Zehil v. Neil Roberts

(2009)1(A) A.A.Δ. 678 συνοψίστηκε η νομολογία για το θέμα παραμερισμού της απόφασης όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση στην πιο πάνω υπόθεση: «Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμων Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση, το δικαστήριο δύναται «στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι.» Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα

(2005)1 A.A.Δ. 893 συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897:- «Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας

(2002)1 Α.Α.Δ. 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου

(2003)1 (Β) 1101.» Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το άρθρο 6

(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ., ν. Μιχαήλ

(2003)1(Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: «Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.» (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή

(2001)3 Α.Α.Δ. 1060.) Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 893:- «Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης. .......................... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Tα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή (Βλ. Phylactou v. Michael

(1982)1CLR 204, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ. 2)

(1999)1 (Γ) ΑΑΔ 1938).» Στην απόφαση Ανδρέας Γιάγκου κ.α ν. Λουκίας Φωτίου, Πολ. Έφεση 233/09, ημερομηνίας 24/1/2014 το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε εκτενώς στα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που εδραίωσε η νομολογία για τον παραμερισμό ερήμην απόφασης: «Αιτήσεις παραμερισμού απόφασης ληφθείσας ερήμην δυνάμει της Δ.17 θ.10, εξετάζονται με βάση τη νομολογία που έχει αναπτυχθεί γύρω από το θέμα των ακυρώσεων νομότυπων αποφάσεων. Η Δ.17 θ.10 αντιστοιχεί με την παλαιά Αγγλική διαταγή Ο.33 r.10 (δέστε το Annual Practice 1970 σελ. 116-119), και δίνει εξουσία στο Δικαστήριο, στην κατάλληλη περίπτωση να ασκήσει την ευρεία διακριτική του ευχέρεια ακυρώνοντας απόφαση που λήφθηκε λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης από τον εναγόμενο. Η νομολογία έχει εδραιώσει ορισμένα κριτήρια με τα οποία τα Δικαστήρια καθοδηγούνται ως προς τις περιπτώσεις που είναι ορθό να επανανοιχθεί μια υπόθεση. Ένα από αυτά τα κριτήρια απαιτεί την καταχώρηση ένορκης δήλωσης για την ουσία της αγωγής στην οποία να εμφαίνεται ότι ο αιτητής έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Αυτή η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης συνιστά, όπως λέχθηκε στην Κωνσταντινίδη ν. Hissin

(2004)1 Α.Α.Δ. 1774 τον «πρωταρχικό παράγοντα» που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ως επιπρόσθετη παράμετρος λαμβάνεται επίσης υπόψη ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από την ημέρα έκδοσης της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού, καθώς βέβαια και οι επεξηγήσεις που δίνονται ως προς το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει ερήμην του αιτητή χωρίς την καταχώρηση εμφάνισης. Περαιτέρω κριτήριο είναι κατά πόσο ο παραμερισμός της απόφασης θα αποβεί τελικώς χρήσιμος και εμφανέστατα τέτοια χρησιμότητα δεν υπάρχει εάν δεν μπορεί να διαφανεί μέσα από τη μαρτυρία κάποια υπεράσπιση στην αγωγή. Η θεμελιακή απόφαση στο ζήτημα παραμερισμού Evans v. Bartlam

(1937)2 All E.R. 646, 650, ακολουθήθηκε επανειλημμένα από τα Κυπριακά Δικαστήρια και μάλιστα από ενωρίς στη διαμόρφωση της νομολογίας, ενδεικτικές δε αυτων των αποφάσεων είναι η Kotsapas v. Titan Construction Engineering Co.

(1961)C.L.R. 320 και η Christophorou v. Kyriakoulli

(1963)2 C.L.R 159. Το τι αποτελεί «prima facie defence», όπως το έθεσε ο Λόρδος Atkin στην απόφαση Evans v. Bartlam - ανωτέρω -, επεξηγήθηκε μεταγενέστερα από τον Megarry V.C. στην Land Securities plc v. Receiver for the Metropolitan Police District

(1983)1 W.L.R. 439, ο οποίος είπε τα εξής: «If the term 'prima facie case' is used, I think that this is to be understood in the sense of a case made out by the landlord, without the need to evaluate any rebutting evidence put forward by the tenant. That is why Diplock L.J., at p.80 used the term 'bona fide arguable case'; and the unanimous view of the Court that the point ought not to be tried twice over seems to point strongly to the phrase 'prima facie case' bearing the meaning that I have indicated.» Στην επίσης θεμελιακή στο θέμα ακύρωσης στην Κυπριακή νομολογία υπόθεση, Φυλακτού ν. Μιχαήλ

(1982)1 A.A.Δ. 204, επεξηγήθηκε ότι το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια ισοζυγίζοντας δύο θεμελιακές αρχές, δηλαδή, αφενός την ανάγκη να ακούγεται ο διάδικος επί της ουσίας της υπόθεσης του και αφετέρου την ανάγκη της όσο το δυνατό ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Μέσα σ΄ αυτά τα πλαίσια, κριτήριο εξίσου σοβαρό για το Δικαστήριο είναι και η αναγκαιότητα να σφραγίζονται οι δικαστικές αποφάσεις με τελεσιδικία. Ως προς το πώς αντιμετωπίζεται η σχετική ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, η οποία κατά κανόνα περιορίζεται στις ένορκες δηλώσεις, λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης, διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση, που είναι και το βασικό κριτήριο που δικαιολογεί το επανάνοιγμα υπόθεσης. Σαφώς το βάρος για παραμερισμό ερήμην απόφασης πίπτει επί των ώμων του αιτητή, αλλά αυτό το βάρος δεν εξυπακούει και την απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων ή τη θεμελίωση της υπεράσπισης, ως εάν διεξαγόταν η δίκη επί της ουσίας της. Όπως λέχθηκε στην Κωνσταντινίδη ν. Hissin - ανωτέρω -, «είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας» και χωρίς να «... απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση.». Με άλλα λόγια πρέπει να υποδεικνύεται από τον αιτητή μια καλή τη πίστει συζητήσιμη υπόθεση, όπως εξηγήθηκε στην Lord Securities plc - ανωτέρω -» Στην υπόθεση Έρμος Δωρίτης ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω) το Δικαστήριο με παραπομπή στην υπόθεση Orams κ.α. ν Αποστολίδη

(2006)1 Β Α.Α.Δ. 1402 ανέφερε μεταξύ άλλων ότι απαιτείται από τον εναγόμενο - αιτητή να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και προς τούτο θα πρέπει να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν επανάνοιγμα της υπόθεσης. Στην Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας

(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 289 αναφέρθηκε ότι: «Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.». Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Καλλής ν. Alpha Bank Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 793, η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής διαφορετικής από αυτή του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας, ώστε να μην ασκείται επί ματαίω η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση. Σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Γ. Φρ. Γιωργαλλίδη ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία

(2000)1 Α.Α.Δ. 1101: «Το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης.». Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Πατούρης ν. Helleinic Bank Ltd.

(2001)1 A.A.Δ. 2118 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι: «Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας. υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη.». Το ζήτημα της αποκάλυψης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εκδικάζεται σε επίπεδο ισχυρισμών. Ο αιτητής οφείλει να παραθέσει τα γεγονότα εκείνα που κατά τη θέση του εγείρουν υπεράσπιση επί της ουσίας. Δεν αναμένεται να πείσει για την ύπαρξη των γεγονότων αυτών. Είναι αρκετό να επικαλείται ότι αυτά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στην περίπτωση που οι καθ΄ ων η αίτηση αμφισβητούν τα γεγονότα αυτά δεν γεννάται υποχρέωση στον αιτητή να αποδείξει την αλήθεια τους[5]. Ένας άλλος παράγοντας που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη είναι κατά πόσο ο αιτητής έχει σοβαρό και εύλογο λόγο για τον οποίο δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να καταχωρήσει εμφάνιση και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του καθώς επίσης και τον χρόνο που πέρασε από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Προκύπτει από τη νομολογία ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο κατά πόσο θα διατάξει τον παραμερισμό μιας απόφασης ή όχι συναρτάται και άμεσα από την συμπεριφορά που επιδεικνύει ο αιτητής έναντι της δικαστικής διαδικασίας. Η υπό εξέταση περίπτωση εντάσσεται στα πλαίσια της δεύτερης περίπτωσης αφού οι Καθ΄ ων η αίτηση παραδέχονται ότι τους έγινε κανονικά η επίδοση πιστού αντιγράφου της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και δεν εγείρουν οποιοδήποτε θέμα αντικανονικής έκδοσης της απόφασης αλλά για τους λόγους που προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις της κας Χριστοφίδη και της κας Απλικιώτου ισχυρίζονται ότι δικαιολογείται ο παραμερισμός της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στις 26/8/

1. Ως εκ τούτου η υπό εξέταση αίτηση θα κριθεί υπό το φως των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη όταν πρόκειται για κανονικά εκδοθείσες αποφάσεις. Επισημαίνεται ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση με τις ένορκες δηλώσεις που στηρίζουν την υπό εξέταση αίτηση ισχυρίζονται ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην εναντίον τους απαίτηση του Αιτητή την οποία αν τους επιτραπεί θα την προωθήσουν άμεσα και επισυνάπτεται στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις αντίγραφο του προτιθέμενου προς καταχώρηση έγγραφου εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της κας Χριστοφίδου και ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της κας Απλικιώτου. Παρά το ότι οι ενόρκως δηλούντες δεν υιοθετούν το περιεχόμενο του αντιγράφου του προτιθέμενου προς καταχώρηση έγγραφου εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση στο οποίο περιέχονται τα γεγονότα που στηρίζουν τις θέσεις των Καθ΄ ων η αίτηση ότι έχουν υπεράσπιση θεωρούμε ότι οι αναφορές στις ένορκες δηλώσεις ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν καλή υπεράσπιση την οποία αν τους επιτραπεί από το Δικαστήριο θα την προωθήσουν άμεσα σε συνδυασμό με τη θέση τους ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 στην ένορκη δήλωση της κας Χριστοφίδου και ως Τεκμηρίου 5 στην ένορκη δήλωση της κας Απλικιώτου είναι το περιεχόμενο του έγγραφου εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση το οποίοι προτίθενται οι Καθ΄ ων η αίτηση να καταχωρήσουν αν τους επιτραπεί και στο οποίο γίνεται ανάλυση των επίδικων γεγονότων της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς στηρίζουν το υπόβαθρο ότι το περιεχόμενο του προτιθέμενου προς καταχώρηση έγγραφου εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση αποτελεί μαρτυρικό υλικό το οποίο το Δικαστήριο θα εξετάσει για να διαπιστώσει κατά πόσον οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν αποσείσει το βάρος που φέρουν να αποδείξουν υπεράσπιση της φύσης που απαιτείται (δηλαδή κατά πόσον παρουσίασαν ικανοποιητικές λεπτομέρειες και ικανοποιητικά αποδεικτικά στοιχεία που να αποκαλύπτουν την ύπαρξη εκ πρώτης υπεράσπισης τους στις εναντίον τους απαιτήσεις του Αιτητή). Εξετάσαμε τις θέσεις των Καθ΄ ων η αίτηση όπως προβάλλονται μέσα από το έγγραφο εμφάνισης το οποίο προτίθενται να καταχωρήσουν και καταλήξαμε ότι δεν έχουν ικανοποιήσει το βάρος που φέρουν για να αποδείξουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση καθότι η απλή παραπομπή με την ένορκη δήλωση στο έγγραφο εμφάνισης το οποίο προτίθενται να καταχωρήσουν οι Καθ΄ ων η αίτηση στην απουσία οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων και λεπτομερειών που θα ήταν απαραίτητα για να πείσουν σχετικά το Δικαστήριο δεν είναι αρκετή. Όπως σημειώσαμε πιο πάνω έχει νομολογηθεί ότι η αποκάλυψη μιας συζητήσιμης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς. Στην υπόθεση Καλλής ν. Alpha Bank Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηριχτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Θα ήταν εύκολο, αναφέρθηκε στην εν λόγω απόφαση, κάθε φορά να προβάλλεται ένας αστήριχτος ισχυρισμός και να παραμερίζονται νομότυπα ληφθείσες αποφάσεις. Και εξηγούμε : A. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η αίτηση για τα ποσά που οφείλονται στον Αιτητή ως δεδουλευμένα ημερομίσθια για την περίοδο 1/5/2013 - 23/5/2013, ως υπερωρίες για τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο του 2013, ως αναλογία ετήσιας άδειας για τα έτη 2012 και 2013 και ως αναλογία 13ου μισθού για το έτος 2013 παρατηρούμε ότι πέραν του γενικού και αόριστου ισχυρισμού ότι οφείλονται στον Αιτητή τα συγκεκριμένα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 29 του προτιθέμενου προς καταχώρηση εγγράφου εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση, οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν παρουσίασαν κάποια μορφή ανάλυσης του υπολογισμού των ποσών που ισχυρίζονται ότι οφείλονται στον Αιτητή με παραπομπή σε συγκεκριμένα στοιχεία, γεγονότα και ποσά. Καταλήγουμε ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο αποδειχτικό υλικό που απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις όπως την παρούσα για να αποδειχτεί η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Β. Σύμφωνα με την παράγραφο 4 και το σημείο (θ) της παραγράφου 29 του προτιθέμενου προς καταχώρηση εγγράφου εμφάνισης των Καθ΄ ων η αίτηση, ο Αιτητής δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσό ή οποιεσδήποτε ημέρες ανάπαυσης για τις Κυριακές που εργάστηκε το Δεκέμβριο του 2012 καθότι η πολιτική των Καθ΄ ων η αίτηση για πληρωμή για πληρωμή του ποσού των €170 ως υπερωριακή απασχόληση για κάθε Κυριακή που εργαζόταν οποιοδήποτε διευθυντικό στέλεχος τους και παροχή μίας ημέρας ανάπαυσης για κάθε Κυριακή που εργαζόταν οποιοδήποτε διευθυντικό στέλεχος τους δεν είχε ισχύ μετά τον Αύγουστο του 2011 όσον αφορά τις Κυριακές οι οποίες εμπίπτουν στη Χριστουγεννιάτικη και Πασχαλινή περίοδο κατόπιν σχετικής απόφασης των Καθ΄ ων η αίτηση η οποία ανακοινώθηκε σε όλους τους διευθυντές των Καθ΄ ων η αίτηση. Ο Αιτητής αρνείται τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η αίτηση υποστηρίζοντας ότι τα πιο πάνω (η πληρωμή του ποσού και η παροχή ημέρας ανάπαυσης) προβλέπεται από τη συμφωνία εργοδότησης του και ότι στην ένορκη του δήλωση του ημερ.1/7/2014 στην οποία στηρίχτηκε το Δικαστήριο για να εκδώσει την απόφαση του είχε επισυνάψει αντίγραφα των πιστοποιητικών της μισθοδοσίας του στα οποία φαινόταν ότι οι Κυριακές πληρωνόντουσαν με αυξημένο ποσό. Παρατηρούμε ότι αυτό που επισύναψε ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση του ημερ.1/7/2014 (Τεκμήριο 2) είναι το απόκομμα της μισθοδοσίας του για τον μήνα Οκτώβριο του 2012 ο οποίος μήνας προφανώς δεν εμπίπτει στην Πασχαλινή και Χριστουγεννιάτικη περίοδο και ότι στη σύμβαση εργοδότησης του (Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση του Αιτητή ημερ. 1/7/2014) δεν περιέχεται οποιοσδήποτε όρος είτε για τις Κυριακές που θα εργαζόταν είτε για υπερωριακή απασχόληση. Παρά τα όσα αναφέρει ο Αιτητής δεν κρίνονται ως ικανοποιητικά να εκθελιώσουν τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η αίτηση κατά την κρίση μας οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν δίδουν επαρκή στοιχεία και λεπτομέρειες σε σχέση με την υπεράσπιση τους. Χωρίς να αξιολογείται η πιο πάνω θέση των Καθ΄ ων η αίτηση και παρά του ότι δεν απαιτείται ο αιτών τον παραμερισμό της απόφασης να αποδείξει την ύπαρξη των γεγονότων που στηρίζουν τις θέσεις του για ύπαρξη υπεράσπισης βρίσκουμε ότι στο στάδιο αυτό αναμένεται από τους Καθ΄ ων η αίτηση να παρουσιάσουν κάποια στοιχεία που στηρίζουν τους ισχυρισμούς τους ή να δώσουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες αναφορικά με την απόφαση τους και την ανακοίνωση της στους διευθυντές των Καθ' ων η αίτηση. Γ. Αναφορικά με την προβαλλόμενη υπεράσπιση σε σχέση με τον άμεσο τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή παρατηρούμε ότι οι Καθ΄ων η αίτηση επικαλούνται ότι έχουν υπεράσπιση καθότι ο Αιτητής απολύθηκε λόγω πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων του και επίδειξη σοβαρής αμέλειας η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια σημαντικών αποθεμάτων των Καθ΄ ων η αίτηση και η απόφαση για απόλυση του λήφθηκε στη βάση συμπερασμάτων της διεύθυνσης εσωτερικού ελέγχου τον Μάιο του 2013 σύμφωνα με τα οποία ο Αιτητής είχε άμεση ευθύνη για το σοβαρό έλλειμμα στα καπνικά προϊόντα και την κατάσταση που επικρατούσε στο κατάστημα που εργαζόταν. Πιο συγκεκριμένα, από τον εσωτερικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι: (α) το ιδιαίτερα αυξημένο έλλειμμα στα καπνικά προϊόντα που εντοπίστηκε το 2013 αφορούσε την περίοδο του έτους 2012, (β) από τον Νοέμβριο του 2012 το κατάστημα στο οποίο εργαζόταν ο Αιτητής υπέβαλλε αυξημένες παραγγελίες καπνικών προϊόντων και τον Ιανουάριο του 2013 το τμήμα τροφίμων στα κεντρικά γραφεία των Καθ΄ ων η αίτηση ειδοποίησαν γραπτώς τον Αιτητή για τα υπερβολικά ψηλά, με βάση το σύστημα των Καθ΄ ων η αίτηση, αποθέματα καπνικών προϊόντων στο κατάστημα που εργαζόταν, (γ) το πρόβλημα με τα καπνικά προϊόντα εντοπίστηκε από τις αρχές του καλοκαιριού του 2012 και δεν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια καταμέτρησης των καπνικών προϊόντων από τους διευθυντές του καταστήματος, (δ) από το καλοκαίρι γίνονταν συνεχείς αναφορές προς τον Αιτητή ο οποίος ισχυριζόταν ότι τα αποτελέσματα σε σχέση με τα ελλείμματα οφείλονταν στο σύστημα των Καθ΄ ων η αίτηση και (ε) διάφορα άλλα προβλήματα και παρατυπίες στο κατάστημα που εργαζόταν ο Αιτητής και για τα οποία ενώ είχαν γίνει οι απαραίτητες συστάσεις δεν διορθώθηκαν από τη διεύθυνση του καταστήματος. Το Δικαστήριο θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα κατά πόσον τα στοιχεία (α) - (ε) αποτελούν ικανοποιητικά στοιχεία με βάση τις αρχές της νομολογίας ώστε η θέση των Καθ΄ ων η αίτηση ότι ο Αιτητής εκτελούσε πλημμελώς τα καθήκοντα του και επέδειξε σοβαρή αμέλεια να θεωρηθεί ως συζητήσιμη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Κατ΄ αρχάς παρατηρούμε ότι ο ισχυρισμός των Καθ΄ ων η Αίτηση υπό το στοιχείο (ε) είναι πολύ γενικός και αόριστος και δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε σχετικά στοιχεία και λεπτομέρειες που θα καθιστούσαν τον εν λόγω ισχυρισμό εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς υπό τα στοιχεία (α) μέχρι (δ) σημειώνουμε ότι δεν συγκεκριμενοποιείται ποια ήταν η ευθύνη του Αιτητή αναφορικά με τα ελλείμματα στα καπνικά προϊόντα δηλαδή ποια ήταν τα συγκεκριμένα καθήκοντα εργασίας τα οποία εκτέλεσε ο Αιτητής πλημμελώς και ποιες ήταν οι πράξεις ή παραλείψεις (ποια ήταν η αμέλεια) του Αιτητή που είχαν ως συνέπεια το αυξημένο έλλειμμα στα καπνικά προϊόντα. Ούτε δίνονται οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία ή οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με τον κατ΄ ισχυρισμό εντοπισμό του προβλήματος στα καπνικά προϊόντα από το καλοκαίρι του 2012 και τις συνεχείς αναφορές προς τον Αιτητή από το καλοκαίρι του
2. Ακόμη παρατηρούμε ότι ενώ οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι υπάρχουν σχετικοί κανονισμοί για τις καταμετρήσεις αποθεμάτων δεν εξηγούν την ευθύνη του Αιτητή για καταμέτρηση των καπνικών προϊόντων το καλοκαίρι του 2012 και δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τους εν λόγω κανονισμούς. Εκτιμώντας αντικειμενικά στην όψη τους τα προβαλλόμενα από τους Καθ΄ ων η αίτηση στοιχεία είμαστε της γνώμης ότι αυτά δεν είναι σαφή, θετικά και συγκεκριμένα επί της ουσίας και δεν συνοδεύονται από οποιοδήποτε αποδεικτικό υλικό που να προσδίδει κάποιο βαθμό πειστικότητας στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω υπό το φως των όσων παραθέτει ο Αιτητής (τόσο στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 1/7/2014 όσο και στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 18/12/2014) αναφορικά με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε από τον Ιανουάριο του 2013 σε σχέση με το θέμα των καπνικών προϊόντων και τις αναφορές του προς τους Καθ΄ ων η αίτηση τα οποία υποστηρίζονται και από σχετικά έγγραφα κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση απέτυχαν να προβάλλουν στοιχεία και ισχυρισμούς τέτοιας υφής που να αποδεικνύουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης καθότι οι ισχυρισμοί τους τίθενται με τέτοια γενικότητα χωρίς στοιχεία και επεξηγηματικές λεπτομέρειες που αφορούν την ευθύνη και την υπαιτιότητα του Αιτητή. Παρατηρούμε ότι η θέση των Καθ΄ ων η αίτηση για την απόδοση του Αιτητή το 2011 και 2012 (η οποία και αυτή είναι γενική χωρίς υποστηρικτικά στοιχεία) συναρτάται με την αξίωση του Αιτητή για καταβολή φιλοδωρήματος για τα έτη 2012 και 2013 και όχι με τους λόγους τερματισμού της απασχόλησης του. Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν έχουν αποσείσει υπό τις περιστάσεις το βάρος να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση του Αιτητή που αφορά τον τερματισμό της απασχόλησης του. Ως προς το θέμα της παράλειψης των Καθ΄ ων η αίτηση να εμφανιστούν και να λάβουν μέρος στη διαδικασία και την εξήγηση που προβάλλουν προκύπτει ότι δεν καταδείχτηκε (α) σοβαρός και εύλογος λόγος για την παράλειψη να εμφανιστούν και (β) ότι επέδειξαν την ανάλογη επιμέλεια στον χειρισμό της υπόθεσης τους. Από τα γεγονότα της υπόθεσης διαφαίνεται ότι ενώ η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς επιδόθηκε νομότυπα στους Καθ΄ ων η αίτηση στις 21/1/2014 εντούτοις οι Καθ΄ ων η αίτηση αντέδρασαν 9 μήνες μετά και τότε μόνο όταν ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της εκδοθείσας απόφασης εναντίον τους λόγω της ύπαρξης εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας. Οι θέσεις των Καθ΄ ων η αίτηση ότι η κα Χριστοφίδου απέστειλε με e-mail την Αίτηση Εργατικής Διαφοράς στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση στις 19/2/2014, ότι το εν λόγω e-mail το οποίο κατάληξε στο αρχείο "junk mail" των δικηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση χωρίς να το διαβάσουν οι δικηγόροι, ότι επειδή οι δικηγόροι ήταν πάντοτε τυπικοί οι Καθ΄ ων η αίτηση ανέμεναν ότι και σε αυτή την περίπτωση θα ενεργούσαν έγκαιρα να τους εκπροσωπήσουν και ότι λόγω φόρτου εργασίας της κας Χριστοφίδου το θέμα διέφυγε της προσοχής της και δεν είχε οποιοδήποτε άλλη επικοινωνία με τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση σχετικά με το θέμα δεν μπορούν να αποτελέσουν ικανοποιητική εξήγηση για τη μη εμφάνιση των Καθ΄ ων η Αίτηση και την παράλειψη τους να αντιδράσουν νωρίτερα. Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι δεν μπορούμε να προσδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στις θέσεις του Αιτητή αναφορικά με το ποια e-mails καταλήγουν στο αρχείο "junk mail" και για το ότι αυτό που στάληκε με το e-mail ημερομ. 19/2/2014 πιθανόν να είναι η καταγγελία του στο γραφείο εργασίας, οι οποίες αμφισβητούν τις πιο πάνω θέσεις των Καθ΄ ων η αίτηση, καθότι είναι υποθετικές και δεν στηρίζονται σε συγκεκριμένα απτά στοιχεία. Παρατηρούμε ότι στο e-mail της ημερομ. 19/2/2014 η κα Χριστοφίδη αναφέρει ότι επισυνάπτει το κατηγορητήριο που παρέλαβαν αναφορικά με τον Αιτητή και ζητά από τους δικηγόρους να την ενημερώσουν πώς θα προχωρήσουν. Αναμενόταν κατά την κρίση μας από την κα Χριστοφίδη να δείξει το ανάλογο ενδιαφέρον για την υπόθεση και να ενημερωθεί πώς θα προχωρήσουν σε κάποιο στάδιο μετά την αποστολή του e-mail στις 19/2/
3. Ο φόρτος εργασίας της κας Χριστοφίδη καθώς και τα υπόλοιπα που επικαλείται η κα Χριστοφίδη δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για τη μη επίδειξη ενδιαφέροντος για την υπόθεση και την πορεία της. Σε τελικό στάδιο βρίσκουμε ότι εάν ο Αιτητής δεν προχωρούσε στην εκτέλεση της απόφασης τότε οι Καθ΄ ων η αίτηση θα παρέμεναν αδιάφοροι και δεν θα λάμβαναν μέτρα για την εναντίον τους υπόθεση. Παρατηρούμε ότι ενώ ο δικηγόρος του Αιτητή σε σχέση με την απόλυση και τα οφειλόμενα δεδουλευμένα του Αιτητή απέστειλε στη κα Χριστοφίδη δύο επιστολές στις 7/11/13 και 12/11/13 (Τεκμήρια 24 και 30 αντίστοιχα στην ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 1/7/2014) και Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 18/12/2013 και οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η αίτηση με επιστολή τους 13/11/2014 (Τεκμήριο 32 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 1/7/2014) τον ενημέρωναν ότι θα του απαντήσουν το συντομότερο δυνατό καθότι ανέμεναν στοιχεία και πληροφορίες από τους πελάτες τους, οι επιστολές του δικηγόρου του Αιτητή δεν απαντήθηκαν από τους Καθ΄ ων η αίτηση ή τους δικηγόρους τους γεγονός που ενισχύει το συμπέρασμα μας για αδιαφορία των Καθ΄ ων η αίτηση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θεωρούμε ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση επέδειξαν πλήρη αδιαφορία για την Αίτηση Εργατικής Διαφοράς η οποία προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του Αιτητή. Στη Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941 οι εναγόμενοι παρέλαβαν αίτηση για απόφαση την οποία καταχώρησαν σε φάκελο και ξεχάστηκε με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον τους απόφαση λόγω παράλειψης τους να εμφανιστούν. Στη σελ.944 λέχθηκε : «Η εξήγηση που δόθηκε δε μειώνει την έλλειψη ενδιαφέροντος, που υποδηλώνει η διαγωγή των εφεσειόντων, για την τύχη της αγωγής. Ορθά επισημαίνει το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι η παροχή εξηγήσεων για την παράλειψη του εναγομένου να εμφανιστεί δεν ισοδυναμεί με την αιτιολόγηση της καθυστέρησης, πολύ δε λιγότερο με τη συγχώρησή της. Ενδιαφέρον για την υπόθεση εκδήλωσαν οι εφεσείοντες μετά την έκδοση της απόφασης.... ............ Ευσταθεί η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν αποκαλύφθηκε οποιοδήποτε στοιχείο, το οποίο να μετριάζει την αδιαφορία των εφεσειόντων για την τύχη της αγωγής. Το ενδιαφέρον τους ζωπυρώθηκε όταν ήλθαν αντιμέτωποι με την εκτέλεση της απόφασης. Τότε είναι που αποτάθηκαν για τον παραμερισμό της. Κέντρισμα αποτέλεσε η επιθυμία για την αποφυγή των συνεπειών της εκτέλεσης. ............................. Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρησή του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματός του. Διαφορετικά, η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματά της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του εναγομένου, σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Λαμβάνοντας υπόψη μας την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάριν του δημοσίου συμφέροντος αφενός και το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί αφετέρου κρίνουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση. Ενόψει του ότι (α) οι Καθ΄ ων η αίτηση απέτυχαν να πείσουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και (β) κρίθηκε ότι η διαγωγή που επέδειξαν οι Καθ΄ ων η αίτηση συνιστά καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του Αιτητή η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Αιτητή (Καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία) και εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση (Αιτητών στην παρούσα διαδικασία) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) .............. (Υπ.) ........................................... Δ. Αναστασίου, Μέλος. Δ. Χριστοδούλου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Αίτηση Παραμερισμού). [1] "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." [2] Τσεσμέλογλου ν. Σοφοκλέους, Πολ. Έφεση Αρ.205/2010, ημερομηνίας 15/01/13. [3] Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου (Ττόμη)

(1997)1 Α.ΑΔ. 247, J.Z. Classic Music Pro Ltd v Alkadia Music Land Ltd

(2002)1 A.A.Δ 1151. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 26, παράγραφος 559 σημειωνονται τα ακόλουθα: «When a judgment in default of appearance or defence has been entered before the proper time, or there has been no service or no sufficient service, or it has been entered for a greater amount than in due, or there has been a breach of good faith, it will be set aside ex debito justitiae, apart from any consideration as to whether there is a good defense on the merits and the plaintiff is usually ordered to pay the costs occasioned by the judgment or order. Failure to take steps to have the judgment corrected within a reasonable time after notice of it does not preclude the defendant from having the judgment set aside; it is not the duty of the debtor but of the creditor, if he obtains a wrong judgment to have it set right». Στον Τόμο 37 του ιδίου συγγράμματος, σελίδα 297, παράγραφο 403 επισημαίνονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «In the case of an irregular judgment, the defendant is entitled to have it set aside ex debito justitiae and the court should not impose any terms whatever upon the defendant.» [4] Phylactou v. Michael

(1982)1 C.L.R. 204, Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 36, Ζήνωνας Μερκής v. Yiannoukas Ltd

(1994)1 A.A.Δ. 736, Milouca Motor Trding Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ.941, Ανδρέας Κλεάνθους ν. TRADEX LTD

(1998)1 Β Α.Α.Δ. 988, Δ. Σκάρος ν. Π. Χριστοδούλου

(1998)1 Α.Α.Δ.291, Γ. Φρ. Γιωργαλλίδη ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σια

(2000)1 Α.Α.Δ. 1101, Βόθροτεξ Λτδ ν. Φαντάκη

(2001)1 Α.Α.Δ.339, Bush v. Γιαννάκη

(2001)1 Α.Α.Δ.1343, Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας

(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 289, Siberia Air v. Πούλικκα

(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 289, Έρμος Δωρίτης ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1 Α.Α.Δ. 647, Claire Morris v Saratoga Swimming Pools Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 314. [5] Έλλη Κ. Χ'' Νικολάου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 1179. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο