ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΓΑΛΑΤΗ ν. WAVE PRO COMMUNICATIONS LTD, Αρ. Αίτηση: 717/11, 11/6/2015

(1)Αποζημιώσεις για παράνομο, αυθαίρετο, αδικαιολόγητο και/ή άλλως πως τερματισμό της απασχόλησής της με πρωτοβουλία των Καθ΄ ων η αίτηση, σύμφωνα με το Νόμο Περί Τερματισμού Απασχόλησης για τα έτη υπηρεσία της, που αντιστοιχούν στο ποσό των €2.563,20.-.

(2)Τιμωριτικές και/ή παραδειγματικές και/ή άλλως πως αυξημένες αποζημιώσεις, για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της και ιδιαίτερα ένεκα των συνθηκών και/ή περιστάσεων κάτω από τις οποίες έγινε ο τερματισμός των υπηρεσιών της και/ή ενόσω αυτή εγκυμονούσε.

(3)Ποσό €1.602,00.- που αντιστοιχεί σε 5 εβδομάδες οφειλόμενη προειδοποίηση.

(4)Ποσό €598,08.- που αντιστοιχεί σε 14 δεδουλευμένα ημερομίσθια του μήνα Σεπτεμβρίου 2011.

(5)Αναλογία 13ου μισθού 10/12 για το χρόνο που εργάστηκε το έτος 2011, που αντιστοιχεί στο ποσό των €1.068.-.

(6)Ποσό €17.942,40.- απώλεια απολαβών για 14 μήνες.

(7)Οφειλόμενες εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

(8)Τόκους προς 5.5% τον χρόνο, πάνω σε όλα τα ποσά που το Δικαστήριο θα της επιδικάσει από τις 15/09/2011, ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησής της, μέχρι πλήρους εξόφλησής της.

(9)Διαζευκτικά νόμιμους τόκους.

(10)Οποιαδήποτε άλλην αποζημίωση, απόφαση ή θεραπείαν την οποίαν το Δικαστήριο ήθελεν θεωρήσει δίκαιη και ορθήν κάτω από τις περιστάσεις.

(11)Τα έξοδα, πλέον 15% Φ.Π.Α. πάνω σ΄ αυτά ή αποιοδήποτε άλλο ποσοστό Φ.Π.Α., όπως αυτό καθορίζεται κάθε φορά με Νόμο ή Κανονισμό του Κράτους, πλέον τα έξοδα επίδοσης της αίτησης. Από το φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι η αίτηση επιδόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση με ιδιώτη επιδότη στις 14.12.

1. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν έγγραφο εμφάνισης στις 24.1.2012 με το οποίο απορρίπτουν τις αξιώσεις της Αιτήτριας προβάλλοντας ισχυρισμούς που αμφισβητούν τις βάσεις των αξιώσεων της. Το Δικαστήριο ενόψει των ισχυρισμών των Καθ΄ ων η Αίτηση στους γενικούς λόγους του έγγραφου εμφάνισης τους ότι η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε, μεταξύ άλλων, λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών τους έδωσε οδηγίες όπως το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») κληθεί ως αναγκαίος διάδικος. Το Ταμείο καταχώρησε έγγραφο εμφάνισης στις 23.5.2012 στους γενικούς λόγους του οποίου ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια απασχολείτο στους Καθ΄ων η Αίτηση από τις 8.1.2008 μέχρι τις 14.9.2011, ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της Αιτήτριας ανερχόταν σε €295,75 και ότι η Αιτήτρια δεν υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού και ότι ενόψει των πιο πάνω το Ταμείο θα λάβει μέρος στη διαδικασία ώστε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του. Στις 11.4.2013 οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η Αίτηση ζήτησαν άδεια από το Δικαστήριο όπως αποσυρθούν από δικηγόροι των Καθ΄ων η Αίτηση για τον λόγο ότι οι διευθυντές και οι εκπρόσωποι των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν επιδεικνύουν ενδιαφέρον για την προώθηση της υπεράσπισης τους. Το Δικαστήριο κατά την πιο πάνω ημερομηνία αφού διαπίστωσε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν λάβει γνώση περί της πρόθεσης των δικηγόρων τους για απόσυρση και για το ότι έπρεπε κατά τις 11.4.2013 να εμφανιστούν στο Δικαστήριο έδωσε άδεια στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση να αποσυρθούν. Σημειώνουμε ότι στις 11.4.2013 οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 29.5.2013 η ώρα 10.00 π.μ.. Στις 29.5.2013 και στις επόμενες ημερομηνίες που είχε οριστεί η υπόθεση οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο. Στις 22.4.2015 το Δικαστήριο προχώρησε στην ακρόαση της αίτησης στην απουσία των Καθ΄ ων η Αίτηση η οποία συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε στις 11.6.
2. Σημειώνουμε ότι στις 22.5.2015 ο δικηγόρος της Αιτήτριας δήλωσε ότι η Αιτήτρια δεν θα προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία με σκοπό την αποζημίωση της από το Ταμείο και ότι όλες οι αξιώσεις της με την παρούσα αίτηση είναι εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο έδωσε άδεια στο Ταμείο όπως αποσυρθεί από τη διαδικασία. Ενώπιον μας τέθηκε μόνο η μαρτυρία της Αιτήτριας τόσον προφορικώς όσον και με ένορκες δηλώσεις της ημερομηνίας 24.5.2015 και 11.6.2015 η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδεχόμαστε. Με βάση τη μαρτυρία της Αιτήτριας διαπιστώνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση στις 8.1.2008 ως Graphic Designer στο γραφείο τους στη Λεμεσό. Ο τελευταίος μηνιαίος μισθός της ανερχόταν σε €1.200,00 καθαρά ή €1.281,60 ακάθαρτα. Πλέον είχε δικαίωμα σε 13ο μισθό. Αρχές Σεπτεμβρίου του 2011 ενημέρωσε τους Καθ΄ ων η Αίτηση προσκομίζοντας τους βεβαίωση του γιατρού γυναικολόγου της ημερομηνίας 5.9.2015 ότι εγκυμονούσε, ότι βρισκόταν στη 10η εβδομάδα της κύησης της και ότι ανέμενε τοκετό στις 4.4.
3. Στις 13.9.2011 οι Καθ΄ ων η Αίτηση με επιστολή τους την πληροφόρησαν ότι λόγω πτώσης του κύκλου εργασιών της επιχείρησης τους και της πολύ δύσκολης οικονομικής κατάστασης τους ήταν αναγκασμένοι να μειώσουν τις ώρες εργασίας της καθ΄ ότι δεν ήταν εφικτή πλέον η πλήρης απασχόληση της. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονταν ότι η Αιτήτρια ήταν «συναίτια» για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της επιχείρησης τους λόγω του ότι ζήμιωσαν €1.500 μετά από λάθος της Αιτήτριας. Την πληροφορούσαν ότι μπορούσαν να την εργοδοτούν μόνο μερικώς και ότι ο μισθός της από εκείνη την ημερομηνία θα υπολογιζόταν ανάλογα με τις ώρες εργασίας της. Με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 14.11.2011 πληροφόρησε τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι δεν αποδεχόταν τη μονομερή ενέργεια τους για μείωση των ωρών εργασίας της και ότι δεν αποδεχόταν την οποιαδήποτε μείωση του μισθού της. Περαιτέρω με την εν λόγω επιστολή απέρριψε τον ισχυρισμό των Καθ΄ ων η Αίτηση για λάθος της το οποίο τους ζημίωσε €1.500, αναφέρθηκε στην ενέργεια τους να της αφαιρέσουν τα κλειδιά της εισόδου του γραφείου τους καθώς και στη διαπίστωση της ότι την δήλωναν στο γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων με χαμηλότερο μισθό από αυτόν που λάμβανε στην πραγματικότητα καταβάλλοντας έτσι μειωμένες εισφορές για το πρόσωπο της στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και τους κάλεσε όπως καταβάλουν το ποσό των εισφορών που όφειλαν να καταβάλουν με βάση τον μισθό που πραγματικά λάμβανε. Στις 14.9.2011 το πρωί όταν πήγε στην εργασία της βρήκε το γραφείο των Καθ΄ ων η Αίτηση κλειστό. Όταν η διευθύντρια των Καθ΄ ων η Αίτηση άνοιξε το γραφείο δεν της επέτρεψε να εισέλθει σε αυτό για να εργαστεί και αργότερα την έδιωξε από την εργασία της τερματίζοντας την απασχόληση της χωρίς να της δώσει γραπτή επιστολή τερματισμού. Με νέα επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 14.9.2011 διαμαρτυρήθηκε για την πιο πάνω συμπεριφορά των Καθ΄ ων η Αίτηση και τους ενημέρωσε ότι θα κατάγγελλε τις εν λόγω ενέργειες τους στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση μέσω των δικηγόρων τους απέστειλαν στις 15.9.2011 επιστολή προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας με την οποία τους πληροφορούσαν ότι η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε: (α) λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών τους, (β) λόγω παράλειψης της να εκτελεί τα καθήκοντα της κατά τρόπο εύλογα ικανοποιητικό και (γ) λόγω επίδειξης από μέρους της τέτοιας διαγωγής η οποία την κατέστησε υποκείμενη σε απόλυση χωρίς προειδοποίηση. Στις 19.9.2011 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απάντησαν στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η Αίτηση σε σχέση με τους λόγους τερματισμού της απασχόλησης της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια γέννησε στις 10.3.
4. Κατά την περίοδο 2011- 19.4.2013 η Αιτήτρια έλαβε το ποσό των €3.279,71 ως επίδομα ασθενείας, το ποσό των €3.278,04 ως επίδομα μητρότητας και το ποσό των €4.754,11 ως επίδομα ανεργίας. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατά τον τερματισμό της απασχόλησης της της όφειλαν: α) Το ποσό των €598,08 ως δεδουλευμένο μισθό για την περίοδο 1.9.2011 μέχρι 14.9.2011 και β) Το ποσό των €1.068,00 ως αναλογία 13ου μισθού για τα έτος
5. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση μέχρι σήμερα δεν της κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό είτε ως πληρωμή αντί προειδοποίησης είτε ως αποζημίωση για τον τερματισμό της απασχόλησης της. Ούτε της κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό αναφορικά με τα οφειλόμενα δεδουλευμένα ημερομίσθια της και την οφειλόμενη αναλογία 13ου μισθού. Περαιτέρω οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν μέχρι σήμερα τις νενομισμένες εισφορές που όφειλαν με βάση τον πραγματικό μισθό της Αιτήτριας να καταβάλουν στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το πρόσωπο της Αιτήτριας από την αρχή της πρόσληψης της μέχρι τις 14.9.
6. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω γεγονότα και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας από την πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση για αντίκρουση του νόμιμου τεκμηρίου που προβλέπεται στο άρθρο 6 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») με το οποίο ο τερματισμός των υπηρεσιών ενός εργοδοτούμενου τεκμαίρεται ότι δεν έγινε νόμιμα για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου μέχρι αποδείξεως του εναντίου από την πλευρά του εργοδότη, κρίνουμε ότι ο τερματισμός των υπηρεσιών της Αιτήτριας από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στις 14.9.2011 ήταν αδικαιολόγητος και παράνομος. Κατά συνέπεια η Αιτήτρια δικαιούται σε αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Νόμου. Η παράγραφος 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, προβλέπει ότι το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό αποζημίωσης που θα επιδικαστεί. Το Δικαστήριο, κατά τον υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης οφείλει να λάβει υπόψη την ηλικία, τα ημερομίσθια, τη διάρκεια της υπηρεσίας, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας και τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών και δεν μπορεί να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζον Να σημειώσουμε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε μετά που αυτή ανακοίνωσε στους Καθ΄ ων η Αίτηση με ιατρικό πιστοποιητικό ότι εγκυμονούσε. Σύμφωνα με τα άρθρα 4

(1)και 4Β του Περί της Προστασίας της Μητρότητας του 1997 (Ν.100(Ι)/1997)απαγορεύεται ο τερματισμός της απασχόλησης εργοδοτούμενης από την ημερομηνία έναρξης της εγκυμοσύνης μέχρι και 3 μήνες μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας εκτός αν η επιχείρηση του εργοδότη έπαυσε να λειτουργεί ή αν η εργοδοτούμενη είναι ένοχη σοβαρού παραπτώματος. Ενόψει των πιο πάνω κατά τον υπολογισμό της αποζημίωσης που θα επιδικάσουμε στην Αιτήτρια θα λάβουμε υπόψη ότι η απόλυση της έγινε κατά τη διάρκεια περιόδου που απαγορεύεται από τον Ν.100(Ι)/

1. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια για σκοπούς του Νόμου, ήταν στην υπηρεσία των Καθ΄ ων η Αίτηση για 3 συναπτά έτη και ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της ήταν €320,40 (13 Χ €1.281,60 ÷ 52). Λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και με βάση (α) τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μας σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες της Αιτήτριας (λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη ότι η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε κατά τη διάρκεια περιόδου που απαγορευόταν από τον Ν.100(Ι)/97), (β) την απουσία μαρτυρίας σχετικά με την ηλικία της Αιτήτριας, τις προσπάθειες που έκανε η Αιτήτρια για εξεύρεση άλλης εργασίας και για την οποιαδήποτε απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας της Αιτήτριας, (γ) τα ποσά που έλαβε η Αιτήτρια κατά την περίοδο 2011 - 19.4.2013, (δ) την υλική ζημιά[1] που υπέστηκε λόγω της απόλυσης της κατά την περίοδο που προστατευόταν από τον Ν.100(Ι)/97 (€9.042,21 {13 Χ €1.200,00} - {€3.279,71 (επίδομα ασθενείας) + €3.278,04 (επίδομα μητρότητας)} οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν μπορούσαν να απολύσουν την Αιτήτρια μέχρι να περάσουν 3 μήνες από τη λήξη της άδειας μητρότητας, δηλαδή στην παρούσα περίπτωση μέχρι τις 14.10.2012[2]), καθώς και (ε) το ποσό του ανεργιακού επιδόματος που έλαβε η Αιτήτρια το 2012 και το 2013 κρίνουμε ότι η Αιτήτρια σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησης της, δικαιούται σε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 30 εβδομάδων, ήτοι €9.612,
2. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(δ) του Νόμου η Αιτήτρια σύμφωνα με την πιο πάνω περίοδο απασχόλησης της στους Καθ΄ ων η Αίτηση, δικαιούται προειδοποίηση 5 εβδομάδων, ήτοι ποσό €1.602,00. Σε σχέση με την αξίωση της Αιτήτριας για καταβολή των νενομισμένων εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το πρόσωπο της με βάση τον πραγματικό της μισθό από την αρχή της πρόσληψης της μέχρι τις 14.9.2011 η οποία βασίζεται στο γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατά την εν λόγω περίοδο κατέβαλαν εισφορές για το πρόσωπο της επί χαμηλότερου ποσού από το ποσό που έπαιρνε ως μισθό αφού οι Καθ΄ ων η Αίτηση δήλωσαν στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ότι ο μηνιαίος μισθός της ανερχόταν σε χαμηλότερο ποσό από αυτό που έπαιρνε, παρατηρούμε ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφόρων (Δ.Ε.Δ.) στερείται αρμοδιότητας να εκδικάσει το εν λόγω ζήτημα. Και εξηγούμε. Το Δ.Ε.Δ. καθιδρύθηκε δυνάμει του άρθρου 12 του Περί Ετήσιων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν.8/67)όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Στο άρθρο 12 του πιο πάνω Νόμου προσδιορίζεται το εύρος της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δ.Ε.Δ. Παραθέτουμε πιο κάτω αυτούσιο το εν λόγω άρθρο: «12.-

(1)Καθιδρύεται Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών, (εν τω παρόντι νόμω καλούμενον «Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών») εις την αποκλειστικήν δικαιοδοσίαν του οποίου υπάγεται η διάγνωσις και απόφασις επί των ακολούθως διαφορών: (α) απασών των εργατικών διαφορών των αναφυομένων συνεπεία της εφαρμογής του παρόντος Νόμου ή οιωνδήποτε κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων, περιλαμβανομένου και παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού προς τοιαύτας διαφοράς θέματος· (β) απασών των εργατικών διαφορών, συμπεριλαμβανομένου και παντός συμπληρωματικού ή παρεμπίπτοντος θέματος παραπεμπομένου αυτώ δυνάμει ρητής διατάξεως οιουδήποτε ετέρου νόμου ή Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων· (γ) πάσης εργατικής διαφοράς παραπεμπομένης αυτώ υπό του Υπουργού, είτε κοινή συναινέσει αμφοτέρων των μερών, είτε δυνάμει οιασδήποτε εν ισχύϊ συλλογικής συμβάσεων ή διευθετήσεως αφορώσης την επίλυσιν εργατικών διαφορών διά διαιτησίας· (δ) οιασδήποτε ετέρας διαφοράς, συμπεριλαμβανομένης και οιασδήποτε απαιτήσεως διά παροχήν ή αποφάσεως αρμοδίου λειτουργού, δυνάμει των διατάξεων του εκάστοτε περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων ισχύοντος Νόμου, ήτις ήθελε παραπεμφθή αυτώ, ως ήθελεν εκάστοτε καθορισθή διά νόμου ή διά κανονισμών εκδοθέντων κατ΄ εφαρμογήν του εδαφίου τούτου. (ε) αυτοτελείς αξιώσεις που εγείρονται από τη σύμβαση εργασίας και περιλαμβάνουν απαιτήσεις για ετήσιες άδειες, δεδουλευμένο ημερομίσθιο, φιλοδώρημα, δέκατο τρίτο μισθό και οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα προκύπτει από νόμο, κανονισμό, έθιμο, ατομική ή συλλογική σύμβαση. (στ) οποιωνδήποτε διαφορών αστικής φύσεως αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του περί Προστασίας της Μητρότητας Νόμου.» Οι υποχρεώσεις των εργοδοτών αναφορικά με την καταβολή εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τους εργοδοτούμενους τους και το σχετικό ύψος των εν λόγω εισφορών προβλέπονται από τον Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμο Ν.59(Ι)/

1. Ο Ν.59(Ι)/2010προβλέπει και τις κυρώσεις που επιβάλλονται στους εργοδότες στις περιπτώσεις που παραλείπουν να συμμορφώνονται με τις διατάξεις του για την καταβολή των νενομισμένων εισφορών καθώς και για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων να διεκδικήσει τα ποσά που του οφείλονται ως εισφορές από τους εργοδότες ή ο δικαιούχος να διεκδικήσει το ωφέλημα που ενώ είχε δικαίωμα να του καταβληθεί από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων το απώλεσε λόγω παράλειψης του εργοδότη να καταβάλει στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων τις νενομισμένες εισφορές για το πρόσωπο του. Ούτε οι πρόνοιες του Ν.59(Ι)/2010 ούτε οι πρόνοιες οποιουδήποτε άλλου νόμου δίνουν δικαιοδοσία στο Δ.Ε.Δ. να εκδικάσει τις διαφορές που αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του Ν.59(Ι)/
2. Περαιτέρω με βάση τον Ν.59(Ι)/2010 δικαιούχος των ποσών των εισφορών είναι το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και όχι η Αιτήτρια στης οποίας τον ασφαλιστικό λογαριασμό πιστώνονται οι ασφαλιστικές μονάδες με βάση τις εισφορές για το πρόσωπο της και στη συνέχεια ανάλογα με τις ασφαλιστικές μονάδες καθορίζεται το ύψος των παροχών και των ωφελημάτων που δικαιούται ή θα δικαιούται από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει η ίδια τις νενομισμένες εισφορές για το πρόσωπο της από τον εργοδότη της. Συνακόλουθα ούτε το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την εν λόγω αξίωση της Αιτήτριας όπως αυτή τίθεται στην υπό εξέταση αίτηση εργατικής διαφοράς. Συνεπώς η εν λόγω αξίωση της Αιτήτριας δεν μπορεί να παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δυνάμει της παραγράφου 2 του άρθρου 64Α του περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/60). Με βάση τα πιο πάνω η εν λόγω αξίωση της Αιτήτριας απορρίπτεται. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ων η Αίτηση για τα πιο κάτω ποσά: α) Το ποσό των €598,08 ως δεδουλευμένο μισθό για την περίοδο 1.9.2011 μέχρι 14.9.2011, β) Το ποσό των €1.068,00 ως αναλογία 13ου μισθού για τα έτος 2011, γ) Το ποσό των €9.612,00 ως αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόληση της, και δ) Το ποσό των €1.602,00 ως πληρωμή αντί προειδοποίησης ήτοι σύνολο €12.880,08 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ........................................................... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............................................... (Υπ.) ............................................... Θ. Ανθούσης, Μέλος. Σ. Γεωργίου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Παράνομη απόλυση κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης). [1] Βλέπε Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 Β Α.Α.Δ.

1. [2] Η Αιτήτρια γέννησε στις 10.3.
2. Υπολογίζοντας τις 18 εβδομάδες που δικαιούτο ως άδεια μητρότητας και τους 3 μήνες μετά που απαγορευόταν η απόλυση της, η ημερομηνία που θα έπαυε η Αιτήτρια να καλύπτεται από τον Ν.100(Ι)/97 είναι η 14/10/
3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο