KEITH IOAKIM ν. MAYZUS INVESTMENT COMPANY LTD, Αρ. Αίτησης: 252/2010, 24/11/2015

(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967 (Ν.24/67)όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») προβλέπει ότι: «3.

(1)Όταν .... ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του Νόμου ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη τεκμαίρεται ότι έγινε αδικαιολόγητα και παράνομα (″..... ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων″) εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι αυτός έγινε για ένα από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου (οι οποίοι λόγοι καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτούμενου). Στην παρούσα περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου[1]. Ειδικά, οι Καθ' ων η Αίτηση θα πρέπει να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή με βάση τους λόγους που προβάλλουν στην έγγραφο εμφάνισή τους, ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης και πληρωμής αντί προειδοποίησης. Το βάρος απόδειξης της περιόδου απασχόλησης ενός εργοδοτούμενου όταν αυτή είναι αμφισβητούμενη το φέρει ο εργοδοτούμενος. Συνακόλουθα ο Αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι η περίοδος απασχόλησής του στην Straighthold μπορεί να θεωρηθεί για σκοπούς του Νόμου ως περίοδος απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση και να προστεθεί στην περίοδο που απασχολήθηκε πραγματικά στους Καθ' ων η Αίτηση. Μαρτυρία - Αξιολόγηση - Γεγονότα - Νομική Πτυχή- Κατάληξη Ενώπιον του Δικαστηρίου για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσαν ο κ. Jamal Abeid Fakhory, γενικός διευθυντής των Καθ΄ ων η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο και η κα Kristina Leonova, προσωπική βοηθός του κ. Fakhory κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο Αιτητής υποστήριξε το αίτημά του μόνο με τη δική του μαρτυρία. Σημειώνουμε ότι μαρτυρία της κας Leonova δεν αφορούσε το ζήτημα του τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή[2]. Α. Περίοδος απασχόλησης του Αιτητή Προτού εξετάσουμε το ζήτημα του τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή είναι απαραίτητο να εξετάσουμε το θέμα που αφορά την περίοδο απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς του Νόμου. Το Μέρος Ι του Δεύτερου Πίνακα του Νόμου, καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού της περιόδου της απασχόλησης ενός εργοδοτούμενου και ορίζει ότι οι σχετικές πρόνοιες για τον υπολογισμό της περιόδου απασχόλησης εφαρμόζονται μόνο αναφορικά με την εργοδότηση σε ένα εργοδότη με εξαίρεση τις περιπτώσεις που καλύπτονται από την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του Μέρους Ι του Δεύτερου Πίνακα, η οποία προβλέπει τ' ακόλουθα: «Νοείται ότι όταν η επιχείρηση ή τμήμα της επιχείρησης εργοδότη μεταβιβάζεται ως έχει σε άλλο εργοδότη ή όταν ο εργοδοτούμενος μετατίθεται από μια εταιρεία σε άλλη σύμφωνα με την παράγραφο (γ) του άρθρου 20 του παρόντος Νόμου, τότε όλες οι εβδομάδες απασχόλησης στον πρώτο εργοδότη θεωρούνται κατά τον υπολογισμό της περιόδου απασχόλησης ως απασχόληση στο δεύτερο εργοδότη.» Το Μέρος ΙΙ του ιδίου Πίνακα αναφέρει τους λόγους κάτω από τους οποίους δεν διακόπτεται το συνεχές της απασχόλησης ενός εργοδοτούμενου. Στο εδάφιο (γ) της παραγράφου 7 του εν λόγω Μέρους προνοείται ότι το συνεχές της απασχόλησης δεν διακόπτεται με την αλλαγή του προσώπου του εργοδότη ως εκτίθεται στις πρόνοιες της επιφύλαξης της παραγράφου 3 του Μέρους Ι του Δεύτερου Πίνακα του Νόμου. Το άρθρο 20(γ) του Νόμου προνοεί για μετάθεση από την εργοδότρια εταιρεία σε άλλη συνδεδεμένη εταιρεία και καθορίζει την έννοια των συνδεδεμένων εταιρειών. Πιο συγκεκριμένα το εν λόγω άρθρο αναφέρει τα εξής: «(γ) Αν ο εργοδότης του είναι εταιρεία εγγεγραμμένη με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο και τον μεταθέτει σε κατάλληλη απασχόληση σε άλλη εταιρεία η οποία είναι συνδεδεμένη με την εταιρεία στην οποία απασχολείται: Νοείται ότι για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, δύο εταιρείες θεωρούνται 'συνδεδεμένες εταιρείες' αν η μια είναι θυγατρική της άλλης ή αν και οι δύο εταιρείες είναι θυγατρικές τρίτης εταιρείας· ο όρος 'θυγατρική εταιρεία' έχει την έννοια που αποδίδεται σ΄ αυτόν από το άρθρο 148 του περί Εταιρειών Νόμου.» Το Άρθρο 148 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 προβλέπει τα πιο κάτω: «148.

(1)Για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(3), εταιρεία λογίζεται θυγατρική άλλης αν, αλλά μόνο αν, - (α) η άλλη εταιρεία είτε - (

1. i)είναι μέλος της και ελέγχει τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου της· ή (
2. ii)κατέχει την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου σε αυτή· ή (iii) είναι μέλος της και ελέγχει την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου των μελών της δυνάμει συμφωνίας που έχει συναφθεί με άλλα μέλη της. (β) η εταιρεία που αναφέρθηκε πρώτα είναι θυγατρική οποιασδήποτε εταιρείας η οποία είναι θυγατρική εκείνης της άλλη.» Mε βάση τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνουμε ότι η Straighthold και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι «συνδεδεμένες εταιρείες» σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου καθ΄ ότι η μια δεν είναι θυγατρική της άλλης ούτε και οι δυο είναι θυγατρικές μιας τρίτης εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 148 του Περί Εταιρειών Νόμου. Το γεγονός ότι και τις δύο εν λόγω εταιρείες τις έλεγχαν οι ίδιοι μέτοχοι δεν καθιστά την μια θυγατρική της άλλης ή και τις δύο θυγατρικές μιας τρίτης εταιρείας και συνακόλουθα δεν μπορούν να θεωρηθούν ως «συνδεδεμένες εταιρείες» με βάση τον Νόμο. Ως εκ τούτου η πρόνοια σχετικά με μετάθεση σε συνδεδεμένη εταιρεία που περιέχεται στην επιφύλαξη της παραγράφου 3 του Μέρους 1 του Δεύτερου Πίνακα του Νόμου δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση (Βλέπε Demades Auto Supplies (Limassol) Ltd v. Γεωργίας Ιωαννίδου

(1996)1 Α.Α.Δ. 228, Ταμείον Πλεονάζοντος Προσωπικού ν. Παναγιώτα Ονησιφόρου

(1989)1 Ε Α.Α.Δ. 504). Δεν διευκρινίζεται στον Νόμο η έννοια της μεταβίβασης μιας επιχείρησης από ένα εργοδότη σε άλλο «ως έχει». Έχει νομολογηθεί ότι όταν ο νέος εργοδότης γίνεται κάτοχος μιας τρέχουσας επιχείρησης (as a going concern) δηλαδή γίνεται κάτοχος στοιχείων (όπως όνομα, κτηριακές εγκαταστάσεις, εξοπλισμός, ενεργητικό και παθητικό, φήμη, πελατεία κ.λ.π.) που του δίνουν τη δυνατότητα να συνεχίσει την επιχείρηση χωρίς καμιά διακοπή τότε θεωρείται ότι υπήρξε μεταβίβαση «ως έχει»[3]. Στην απόφαση Secretary of State for Employment v. 1. Cohen and 2. Beaupress Ltd

(1987)IRLR 169 τονίστηκε ότι το βάρος απόδειξης ότι υπήρξε μεταβίβαση μιας επιχείρησης από τον ένα εργοδότη σε άλλο το φέρει ο εργοδοτούμενος και ότι για να δικαιολογηθεί συμπέρασμα μεταβίβασης ο εργοδοτούμενος πρέπει να δώσει μαρτυρία ότι η εργοδότησή του συνέχισε στον ίδιο χώρο, κάτω από την ίδια διεύθυνση, με τους ίδιους πελάτες και με τη χρησιμοποίηση του ιδίου στοκ. Οι Καθ' ων η Αίτηση υποστήριξαν ότι η Straighthold δεν μεταβίβασε την επιχείρηση της στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δραστηριοποιούνται σε διαφορετικό τομέα από αυτόν που δραστηριοποιείται η Straighthold. Με τη μαρτυρία του κ. Fakhory και της κας Leonova, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έθεσαν ενώπιόν μας οποιεσδήποτε λεπτομέρειες που να στηρίζουν τον εν λόγω ισχυρισμό τους εκτός από τις μη αμφισβητούμενες αναφορές τους ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν εξασφαλίσει άδεια ΚΕΠΕΥ σε αντίθεση με την Straighthold που δεν είχε τέτοια άδεια και ότι ο Αιτητής υπέγραψε επιστολή παραίτησής του από την εργασία του στην Straighthold (Τεκμήριο 5). Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι τον Οκτώβριο του 2008 ο κ. Sergey Mayzus του ανακοίνωσε ότι από την 1/10/2008 αυτός και κάποιοι άλλοι συνάδελφοι του στην Straighthold θα μεταφέρονταν από την Straighthold στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι την 1/10/2008 αναγκάστηκε να υπογράψει το Τεκμήριο 5 καθότι ο κ. Fakhory του ανέφερε ότι αν δεν το υπέγραφε θα έχανε τη δουλειά του. Υποστήριξε καταθέτοντας το Τεκμήριο 16 (αντίγραφο ιστοσελίδας του 2007) ότι το «εμπορικό όνομα Liteforex» που ασχολείται με Forex ανήκει στην Straighthold και ότι επειδή η Liteforex δεν ελεγχόταν από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου το 2008 ο κ. Sergey Mayzus δημιούργησε τους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι για τις εργασίες τους εποπτεύονται και ελέγχονται από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου. Σημειώνουμε ότι στο Τεκμήριο 16 δεν γίνεται αναφορά στην Straighthold αλλά σε άλλο νομικό πρόσωπο που φέρει το όνομα Straighthold Investment Group Inc γεγονός που δεικνύει ότι η πιο πάνω θέση του Αιτητή δεν στηρίζεται σε ασφαλές υπόβαθρο. Περαιτέρω, ο Αιτητής αντεξεταζόμενος ενώ ανέφερε ότι οι πελάτες της Straighthold ήταν οι πελάτες της Liteforex οι οποίοι θα μεταφέρονταν στους Καθ' ων η Αίτηση δεν μας έδωσε σαφή και ξεκάθαρη εικόνα κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση και η Straighthold ασχολούνταν με τις ίδιες εργασίες. Ανέφερε ότι η Straighthold ασχολείτο με χρηματοδότηση, διαφήμιση της Liteforex στο διαδίκτυο και παροχές υπηρεσιών και συμβουλών σε πελάτες της Liteforex για καταθέσεις και αποσύρσεις χρημάτων χωρίς όμως να συνδέσει αυτές τις εργασίες με τις εργασίες που εξασκούν οι Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω δεν μας ανέφερε κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση προσέλαβαν όλο το προσωπικό της Straighthold, όπως δεν μας ανέφερε κατά πόσο οι πελάτες της Straighthold μεταφέρθηκαν (και αν ναι, με ποιο τρόπο) στους Καθ' ων η Αίτηση, γεγονός που δεν μας φαίνεται φυσιολογικό λόγω της θέσης που κατείχε ο Αιτητής στους Καθ' ων η Αίτηση. Ούτε διευκρίνισε αν οι Καθ' ων η Αίτηση εξασκούσαν τις εργασίες τους από τον χώρο εργασίας που προηγουμένως εξασκούσε εργασίες η Straighthold χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούσε η Straighthold. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι η μαρτυρία του Αιτητή δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλή βάση στην οποία μπορούμε να στηριχτούμε και να καταλήξουμε ότι στην παρούσα περίπτωση την 1/10/2008 υπήρξε μεταβίβαση «ως έχει» της επιχείρησης της Straighthold στους Καθ' ων η Αίτηση, καθότι με αυτή δεν τέθηκαν ενώπιόν μας με σαφήνεια και λεπτομέρεια αξιόπιστα και ικανά στοιχεία που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τον Οκτώβριο του 2008 έγιναν κάτοχοι μιας τρέχουσας επιχείρησης (αναλαμβάνοντας στοιχεία όπως τους πελάτες, τον εξοπλισμό, τη φήμη, τον κύκλο εργασιών και το προσωπικό της Straighthold) τις δραστηριότητες της οποίας μπορούσαν να συνεχίσουν χωρίς διακοπή. Ως εκ τούτου ο Αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τον βάρυνε να αποδείξει τη μεταβίβαση της επιχείρησης της Straighthold «ως έχει» στους Καθ' ων η Αίτηση. Η κα Χ″Κωστή αγορεύοντας, εισηγήθηκε ότι στην παρούσα περίπτωση επειδή ο κ. Sergey Mayzus είχε τον ουσιαστικό έλεγχο (α) της Straighthold και (β) των Καθ' ων η Αίτηση εφαρμόζεται το άρθρο 20 (δ) του Νόμου και δυνάμει του εν λόγω άρθρου το συνεχές της απασχόλησης του Αιτητή δεν διακόπηκε με τη μετάθεσή του από την Straighthold στους Καθ' ων η Αίτηση. Σημειώνουμε ότι το άρθρο 20 (δ) του Νόμου προβλέπει ότι: «Εργοδοτούμενος δεν δικαιούται εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού-.. αν πριν από τον τερματισμό της απασχολήσεως άλλος εργοδότης ο οποίος είναι εταιρεία στην οποία ο προηγούμενος εργοδότης είναι κύριος μέτοχος ή ασκεί ουσιαστικό έλεγχο προσφέρει στον εργοδοτούμενο κατάλληλη απασχόληση.» Η εισήγηση της κας Χ″Κωστή δεν μας βρίσκει σύμφωνους για τους ακόλουθους λόγους: (α) το εν λόγω εδάφιο δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση καθότι ο «προηγούμενος εργοδότης» του Αιτητή ήταν η Straighthold (και όχι κ. ο Sergey Mayzus) η οποία δεν είναι κύριος μέτοχος στους Καθ' ων η Αίτηση ούτε ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στους Καθ' ων η Αίτηση και (β) το εν λόγω εδάφιο δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του Μέρους ΙΙ του Δευτέρου Πίνακα του Νόμου και της επιφύλαξης της παραγράφου 3 του Μέρους Ι του Δεύτερου Πίνακα του Νόμου. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγουμε ότι η περίοδος που εργάστηκε ο Αιτητής στην Straighthold δεν μπορεί να θεωρηθεί ως περίοδος απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση για σκοπούς του Νόμου καθότι στην προκειμένη περίπτωση την 1/10/2008 δεν υπήρξε μεταβίβαση «ως έχει» της επιχείρησης της Straighthold στους Καθ' ων η Αίτηση ούτε μετάθεση του Αιτητή από την Straighthold (τον εργοδότη του) σε άλλη συνδεδεμένη με αυτήν εταιρεία. Συνακόλουθα βρίσκουμε ότι για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή είναι από 1/10/2008 μέχρι 17/3/2010. Β. Τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή Να αναφέρουμε εδώ ότι τερματισμός της εργασιακής σχέσης δικαιολογείται με το σκεπτικό ότι η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου κλόνισε την σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχισή της. Στην Pattikis v. Nicosia Municipal Committee

(1988)1 C.L.R. 103, τo Δικαστήριο επισήμανε ότι η συνέχιση της σχέσης εργασίας μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου θα πρέπει να εξαρτάται στην ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει τη σύμβαση. Είναι θεμελιώδης αρχή του εργατικού δικαίου ότι η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Για να διατηρηθεί το κλίμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον εργοδότη του έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά και να προσφέρει τις υπηρεσίες του κατά έμπιστο και τίμιο τρόπο ώστε να διατηρείται η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του. Με βάση αυτή την υποχρέωση ο εργοδοτούμενος «πρέπει να κάνει το καλύτερο δυνατό για την επιτυχία των σκοπών και συμφερόντων του εργοδότη και να παραλείπει να κάνει οτιδήποτε μπορεί να βλάψει τα συμφέροντα του εργοδότη του.» (Βλ. Ι. Κουκιάδης, Εργατικό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2005, σελ. 562). Ο εργοδοτούμενος οφείλει λοιπόν να μη βλάπτει με τη διαγωγή του τα νόμιμα συμφέροντα της επιχείρησης του εργοδότη του. Από την πιο πάνω γενική υποχρέωση του εργοδοτούμενου απορρέουν σειρά ειδικών υποχρεώσεων με σκοπό την τήρηση συμπεριφοράς που να διασφαλίζει το κλίμα αμοιβαίας συνεργασίας κατά την εκτέλεση της εργασίας (Βλ. Ι. Κουκιάδης, πιο πάνω , σελ. 563). Εντός των πλαισίων αυτής της υποχρέωσης ο εργοδοτούμενος οφείλει να επιδεικνύει σεβασμό προς τη διεύθυνση του εργοδότη και τους συναδέλφους του, να μην αποκαλύπτει εμπιστευτικές πληροφορίες του εργοδότη του σε τρίτα πρόσωπα και να μην χρησιμοποιεί τη θέση εργασίας του για δικούς του σκοπούς εις βάρος των συμφερόντων του εργοδότη του. Σύμφωνα με τη νομολογία, η άμεση απόλυση ως δραστικό μέτρο θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. (Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γιώργου Κόγια

(2006)1 Β Α.Α.Δ. 1227, Kanika Developments Ltd ν. Λουκά

(2004)1 A.A.Δ. 603). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτούμενου (Αναστασία Κασάπη ν. Technoplastics Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 919). Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου λόγω της διαγωγής που επέδειξε εντός των πλαισίων του Νόμου είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη και είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο. Η απόφαση για απόλυση ενός εργοδοτούμενου θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιόν του στοιχείων («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Κατά την άσκηση του δικαιώματός του για απόλυση ενός εργοδοτούμενου ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσής του[4].(Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,

(2004)1 Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318)[5]. Στην απόφαση Galatariotis Telecommunications Ltd (πιο πάνω) στη σελ. 325, το Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της αγγλικής απόφασης των συνεκδικασθεισών εφέσεων Post Office v. Folley και HSBC Bank plc (formerly Midland Bank plc) v. Madden

(2001)1 All ER. 550, ανέφερε τ' ακόλουθα: «.. μπορούμε να πούμε ότι η αρχή που υιοθετείται είναι ότι η λογικότητα ή μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν δικαστήριο θα έκαμνε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Και συμφωνούμε με αυτή την προσέγγιση. Το σωστό κριτήριο, που έχει στον πυρήνα του τις αντιδράσεις του λογικού εργοδότη, διαμορφώθηκε ως εξής στην υπόθεση Madden, ανωτέρω: «In holding that the dismissal of Mr. Madden for that reason was unreasonable the tribunal erred in law in substituting itself as employer in place of the bank in assessing the quality and weight of the evidence.Instead it should have asked itself whether, by the standards of a reasonable employer, the bank had established reasonable grounds for its belief that Mr. Madden had been guilty of misconduct and whether the bank's investigation into the matter had been reasonable in the circumstances." Και σε μετάφραση: «Αποφασίζοντας ότι η απόλυση του κ. Madden για το λόγο εκείνο ήταν παράλογη, το δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αντικαθιστώντας την τράπεζα ως εργοδότη με τον εαυτό του, κατά την εκτίμηση της ποιότητας και της αξίας της μαρτυρίας. Αντ΄ αυτού το δικαστήριο έπρεπε να ερωτήσει τον εαυτό του κατά πόσο, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, η τράπεζα στοιχειοθέτησε λογικές αιτίες για την πεποίθηση της ότι ο κ. Madden υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από την τράπεζα ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη.» Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω αποφάσεις βασίστηκαν στην αγγλική νομολογία αναφορικά με τη δικαιοδοσία εξέτασης κατά πόσο μία απόφαση για απόλυση είναι παράνομη και αδικαιολόγητη κατά παράβαση της σχετικής εργατικής νομοθεσίας (unfair dismissal jurisdiction) η οποία αναγνωρίζει τις βασικές αρχές (α) ότι σοβαρή κακή διαγωγή (gross misconduct) που δικαιολογεί άμεση απόλυση προϋποθέτει ότι η υπό εξέταση συμπεριφορά είναι ηθελημένη και εσκεμμένη και (β) ότι συγκεκριμένες κατηγορίες κακής διαγωγής όπως π.χ. κλοπή, επίδειξη βίας, εσκεμμένη ανυπακοή νόμιμης και λογικής εντολής του εργοδότη, απειθαρχία, σοβαρή αμέλεια και διεξαγωγή ανταγωνιστικής εργασίας συνιστούν αναγνωρισμένες κατηγορίες σοβαρής κακής εργασιακής διαγωγής. Οι βάσεις των εν λόγω κατηγοριών σοβαρής κακής εργασιακής διαγωγής είναι τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που εξυπακούονται δυνάμει του κοινοδικαίου που διέπει τις συμβάσεις εργασίας όπως το καθήκον της τιμιότητας και αφοσίωσης, το καθήκον της πίστης, το καθήκον της συμμόρφωσης με νόμιμες και λογικές εντολές του εργοδότη, το καθήκον της επίδειξης επιμέλειας κατά την εκτέλεση της εργασίας κ.λ.π. Εσκεμμένη και σοβαρή παραβίαση οποιουδήποτε από τους πιο πάνω εξυπακουόμενους όρους συνιστά παραβίαση ενός από τους βασικούς όρους της σύμβασης εργασίας. Η εν λόγω αγγλική νομολογία εξαρτά τη νομιμότητα της απόλυσης για τους πιο πάνω λόγους από το κατά πόσον ο εργοδότης εφάρμοσε σωστά την αρχή της λογικότητας (″reasonableness″) υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης. Εξετάζεται κατά πόσον ένας λογικός εργοδότης εύλογα υπό τις περιστάσεις της περίπτωσης (α) θα αποφάσιζε ότι η διαγωγή που επέδειξε ο εργοδοτούμενος από μόνη της ήταν τόσο σοβαρή που να επισύρει την ποινή της απόλυσης και (β) θα τερμάτιζε την απασχόληση του εργοδοτούμενου. Εντός του πλαισίου εξέτασης του δεύτερου ερωτήματος στοιχεία όπως η προηγούμενη εργασιακή διαγωγή του εργοδοτούμενου, η δικαιολογία/ εξήγηση που δίνεται για την επίδειξη της μεμπτής διαγωγής, οι πράξεις και οι παραλείψεις του εργοδότη (π.χ. αν ο εργοδότης επέδειξε συνέπεια και σταθερότητα στις πράξεις του αναφορικά με τα πειθαρχικά μέτρα που λαμβάνει, αν ο εργοδότης με τη συμπεριφορά του οδήγησε τον εργοδοτούμενο να πιστεύει ότι η συγκεκριμένη διαγωγή δεν επισύρει την ποινή της απόλυσης) λαμβάνονται υπόψη. Στις περιπτώσεις που η υπό εξέταση διαγωγή είναι ολοφάνερη ή παραδεκτή το ερώτημα για το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών είναι κατά πόσον στην υπό εξέταση περίπτωση στα πλαίσια των δικών της γεγονότων και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις η συγκεκριμένη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί ως τόσο σοβαρή στο βαθμό που να δικαιολογείται η συνοπτική απόλυση[6]. Στην Kanika Developments Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι: «Το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν το κατά πόσο, ένεκα του εν λόγω επεισοδίου, ήταν λογικό να έχανε ο εφεσίβλητος τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Γιατί οπωσδήποτε, αν ήταν ακατάλληλος για ένα ξενοδοχείο το ίδιο εξ αντικειμένου θα ίσχυε και για άλλο ξενοδοχείο. Επρόκειτο για άνθρωπο οικογενειάρχη με σύζυγο και τρία παιδιά, ο οποίος για δέκα και πλέον χρόνια πρόσφερε στο ξενοδοχείο τις υπηρεσίες του χωρίς πρόβλημα. Υπέστη, με την απόλυση, καίριο πλήγμα. Μήπως ένα τέτοιο σφάλμα σήμαινε την κατάρρευση της σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου ώστε να δικαιολογούσε την απόλυση; Αναμένεται πως έτσι θα αντιδρούσε ένας λογικός εργοδότης; Η απάντηση θα πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παράγοντες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται, στη μια μεριά, η επιλήψιμη συμπεριφορά του υπαλλήλου, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμπεριφορά του υπαλλήλου και γενικότερα οι αδυναμίες και τα προτερήματα του. Στην άλλη μεριά βρίσκονται οι ανάγκες του εργοδότη, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται σε ευρύ φάσμα παραγόντων. Σε μερικές δε περιπτώσεις αυτοί οι παράγοντες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και ευαίσθητοι. Οπότε, σε καλύτερη θέση να τους αποτιμήσει είναι ο ίδιος ο εργοδότης. Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η στάθμιση. Τον πρώτο λόγο τον έχει βέβαια ο εργοδότης. Του αναγνωρίζονται περιθώρια. Μόνο όταν τα υπερβεί επεμβαίνει το Δικαστήριο.» Στις περιπτώσεις που η συμπεριφορά δεν είναι ολοφάνερη θα πρέπει προηγουμένως να απαντηθεί το ερώτημα κατά ποσόν έχει αποδειχτεί ότι ο εργοδοτούμενος επέδειξε τη διαγωγή που επικαλείται ο εργοδότης. Στην απόφαση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, ανέφερε τα πιο κάτω σχετικά με το τι πρέπει να αποδείξει ο εργοδότης, ποιο είναι το ζητούμενο σε υποθέσεις τέτοιας φύσης και ποιο το σχετικό βάρος απόδειξης: «Σε περιπτώσεις σοβαρού παραπτώματος (gross misconduct) από εργοδοτούμενο το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο εργοδότης είχε εύλογες υποψίες που έφθαναν στην πεποίθηση ότι ο εργοδοτούμενος ήταν ένοχος κατά το σχετικό χρόνο - και ότι προχώρησε σε διερεύνηση της υπόθεσης μέσα σε λογικά αναμενόμενα πλαίσια. Επίσης ότι ακολούθησε μία λογική διαδικασία πριν την κατάληξη του στην απόλυση του εργοδοτούμενου. ................... Βρισκόμαστε στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου και το ζητούμενο είναι όχι η απόδειξη πειθαρχικού παραπτώματος ως υποβάθρου και προϋπόθεσης απόλυσης αλλά η ικανοποίηση των όρων του άρθρου 5. Το κριτήριο, όπως και πάλι ορθά το αντελήφθη το Δικαστήριο, είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη υπό τις περιστάσεις, να προβεί σε τερματισμό της εργοδότησης στη βάση των ενώπιον του στοιχείων και πάντοτε, βεβαίως, έχοντας υπ΄ όψη ότι το βάρος στον εργοδότη είναι να αποδείξει τούτο επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.» (H υπογράμμιση είναι δική μας) Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφασή του αναφερόμενο στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)[7] το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος τους, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα», σημείωσε ότι: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για τη σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη-εργοδοτούμενου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης. Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτούμενου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί. (West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton

(1986)1 ALL ER 513 (House of Lords)). Στην αγγλική υπόθεση Sainsbury's Supermarkets Ltd v. Hitt

(2003)1 IRLR 23, τονίστηκε ότι το κριτήριο για το εύρος των λογικών αντιδράσεων του εργοδότη εφαρμόζεται και στην ερώτηση κατά πόσο η έρευνα αναφορικά με την κακή διαγωγή του εργοδοτούμενου ήταν εύλογη κάτω από τις περιστάσεις, όπως στον ίδιο βαθμό που ισχύει για το εύλογο της απόλυσης λόγω συμπεριφοράς. Σημειώνουμε ότι αποτελεί βασική αρχή ότι η εξέταση από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών τόσο του λόγου της απόλυσης όσο και της λογικότητας της απόφασης απόλυσης του εργοδοτούμενου βασίζονται και περιορίζονται στα γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά κατά τον χρόνο της απόλυσης του εργοδοτουμένου. Η κρίση του Δικαστηρίου επί του εν λόγω θέματος θα πρέπει να βασιστεί στα στοιχεία που είχε ενώπιόν του και στα οποία στηρίχτηκε ο εργοδότης κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης απόλυσης του εργοδοτούμενου[8] . Ο κ. Fakhory κατέθεσε ότι ο Αιτητής περί τον Φεβρουάριο - Μάρτιο του 2010 υιοθέτησε ανάρμοστη συμπεριφορά έναντι της διεύθυνσης των Καθ' ων η Αίτηση, εκφραζόταν με αρνητικό και απρεπή τρόπο προς τους ανωτέρους του, δεν επιδείκνυε σεβασμό προς τους προϊσταμένους του και εκφραζόταν με απρεπείς και δυσφημιστικούς χαρακτηρισμούς για τους αυτούς και δημιούργησε εχθρικό κλίμα μεταξύ του προσωπικού. Ισχυρίστηκε ότι κατά την ίδια περίοδο διαπίστωσε ότι ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση λάμβαναν απευθείας στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τους βιογραφικά από άτομα που επιθυμούσαν να εργαστούν σε αυτούς, ξαφνικά τα ίδια βιογραφικά λαμβάνονταν και από την εταιρεία υπηρεσιών εξεύρεσης προσωπικού SM StaffMatters Recruitment Specialist (στο εξής «η StaffMatters») με την οποία συνεργάζονταν οι Καθ' ων η Αίτηση με αποτέλεσμα όταν τα άτομα αυτά προσλαμβάνονταν από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση να πρέπει να καταβάλουν στην StaffMatters τη συμφωνηθείσα μεταξύ τους προμήθεια με βάση τους όρους της συμφωνίας συνεργασίας των Καθ' ων η Αίτηση με την StaffMatters. Για αυτό τον λόγο προχώρησε ο ίδιος σε εσωτερική έρευνα αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα. Ερευνώντας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο των Καθ' ων η Αίτηση διαπίστωσε ότι ο Αιτητής σε συνεργασία με τη σύζυγό του, η οποία εργαζόταν στην StaffMatters, χρησιμοποίησαν εσωτερικές πληροφορίες των Καθ' ων η Αίτηση για προσωπικό τους όφελος. Πιο συγκεκριμένα, ο Αιτητής αφού διαπίστωνε ότι κάποια από τα βιογραφικά που λάμβαναν οι Καθ' ων η Αίτηση πληρούσε τις προϋποθέσεις για πρόσληψη από τους Καθ' ων η Αίτηση, το προωθούσε στη σύζυγό του η οποία με τη σειρά της τα έστελνε πίσω στους Καθ' ων η Αίτηση ως βιογραφικό το οποίο θα μπορούσε να ενδιέφερε τους Καθ' ων η Αίτηση. Ο Αιτητής, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το ανθρώπινο δυναμικό των Καθ' ων η Αίτηση, προχωρούσε στην πρόσληψη του εν λόγω προσώπου, σημειώνοντας ότι είχε συστηθεί από την StaffMatters και οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλλαν στην StaffMatters τη συμφωνηθείσα προμήθεια. Από το ποσό της προμήθειας που λάμβανε η StaffMatters από τους Καθ' ων η Αίτηση, η σύζυγος του Αιτητή έπαιρνε ένα μέρος ως προμήθεια για τη δική της εργασία. Προς υποστήριξη των θέσεών του κατέθεσε ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ της κας Leonova με τον κ. Roman Gardenas, ημερομηνίας 11/02/2010 η οποία προωθήθηκε στον Αιτητή (Τεκμήριο 8) καθώς και τιμολόγιο της StaffMatters για την πρόσληψη του κ. Gardenas από τους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 9). Πέραν των πιο πάνω, διαπίστωσε, ακούγοντας τις ηχογραφημένες τηλεφωνικές συνομιλίες του Αιτητή, ότι ο Αιτητής μετέφερε σε τρίτα πρόσωπα εσωτερικές εμπιστευτικές πληροφορίες των Καθ' ων η Αίτηση. Υπήρχαν καταγραμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες του Αιτητή (α) με τη σύζυγό του, με την οποία συζητούσε θέματα σχετικά με τις προσλήψεις υπαλλήλων στους Καθ' ων η Αίτηση και (β) με άλλα άτομα με τα οποία συζητούσε τι συνέβαινε εντός των Καθ' ων η Αίτηση και τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Επίσης ο Αιτητής εκμεταλλευόμενος τη θέση που είχε στους Καθ' ων η Αίτηση, ενεργώντας για προσωπικό του όφελος, οικειοποιήθηκε πληροφορίες των Καθ' ων η Αίτηση και πιο συγκεκριμένα κατέβασε από τη βάση δεδομένων των Καθ' ων η Αίτηση δύο χιλιάδες λογαριασμούς. Επιπρόσθετα, είχε αντιληφθεί ότι όταν ο κ. Sergey Mayzus είχε στείλει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη ρώσικη γλώσσα μία επιστολή η οποία ήταν για εσωτερική επικοινωνία και δεν έπρεπε να διαρρεύσει εκτός των Καθ' ων η Αίτηση, ο Αιτητής ο οποίος δεν γνώριζε ρώσικα, απάντησε στον κ. Sergey Mayzus στα αγγλικά. Υποστήριξε ότι ρώτησε ένα προς ένα όλους τους τότε εργαζόμενους των Καθ' ων η Αίτηση κατά πόσο κάποιος από αυτούς είχε μεταφράσει την εν λόγω επιστολή στον Αιτητή, αλλά όλοι του απάντησαν αρνητικά. Συνεπάγεται ότι ο Αιτητής χρησιμοποίησε άτομο εκτός των Καθ' ων η Αίτηση για να του μεταφράσει το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής. Ακόμη, όταν ο Αιτητής κατά τη διάρκεια της εργοδότησής του μετέβηκε στη Νότιο Αφρική, ανέφερε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι είχε συνάψει συμφωνία με διαφημιστική εταιρεία στη Νότιο Αφρική η οποία θα προέβαλλε σε τηλεοπτικό κανάλι διαφήμιση των Καθ' ων η Αίτηση και ότι για το σκοπό αυτό θα έπρεπε να καταβληθεί το ποσό των €800- στην εν λόγω διαφημιστική εταιρεία. Το ποσό αυτό πληρώθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση αλλά στη συνέχεια διαφάνηκε ότι στην εν λόγω διαφημιστική εταιρεία εργάζεται ο γιος του Αιτητή και ότι τα χρήματα είχαν πληρωθεί στον γιο του Αιτητή. Τέλος, ο Αιτητής είχε αποτύχει και στις εξετάσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου και δεν έλαβε τη σχετική πιστοποίηση η οποία είναι απαραίτητη για τα άτομα που απασχολούνται σε ΚΕΠΕΥ. Τα πιο πάνω κατά τον κ. Fakhory καταδεικνύουν ότι ο Αιτητής εκμεταλλευόμενος τη θέση που είχε στους Καθ' ων η Αίτηση και την εμπιστοσύνη που του είχαν οι εργοδότες του, ενεργούσε για προσωπικό του όφελος και ότι με τις ενέργειές του παραβίασε συγκεκριμένους όρους της συμφωνίας εργοδότησής του που προέβλεπαν εχεμύθεια, τήρηση των κανονισμών των Καθ' ων η Αίτηση και τη λήψη άδειας/ πιστοποίησης από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου. Ενόψει των πιο πάνω και αφού έγινε συζήτηση με τον Αιτητή αναφορικά με τα παραπτώματα τα οποία είχε διαπράξει και τη γενικότερη συμπεριφορά του, στις 17/03/2010 του δόθηκε η επιστολή απόλυσής του. Η μαρτυρία του Αιτητή συνοψίζεται ως εξής: Σύμφωνα με τη συμφωνία εργοδότησής του, θα έπρεπε με την πρώτη ευκαιρία να λάβει μέρος στις σχετικές εξετάσεις του Υπουργείου Οικονομικών, προκειμένου να λάβει το απαραίτητο πιστοποιητικό που απαιτείται από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ένας υπάλληλος σε ΚΕΠΕΥ μπορεί να αποκτήσει το εν λόγω πιστοποιητικό μέσα σε δύο χρόνια από την ημερομηνία εργοδότησής του. Οι σχετικές εξετάσεις χωρίζονται σε δύο μέρη, το γενικό και ειδικό μέρος. Αμέσως μετά την προαγωγή του στη θέση του Head of Execution Department, τον Οκτώβριο του 2009 παρακάθισε στις σχετικές εξετάσεις και πέρασε με επιτυχία το γενικό μέρος. Έπρεπε επίσης να επιτύχει και στις εξετάσεις του ειδικού μέρους. Οι ημερομηνίες των εξετάσεων ανακοινώνονται κάθε φορά από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς με επιστολή η οποία αποστέλλεται σε όλες τις ΚΕΠΕΥ. Στις 26/02/2010 αποστάληκε επιστολή με την οποία ανακοινώνονταν ότι οι ημερομηνίες των εξετάσεων ήταν η 12 και 13 Ιουνίου 2010 (Τεκμήριο 20). Η αίτηση για συμμετοχή στις εξετάσεις έπρεπε να αποσταλεί μέχρι τις 26/03/2010. Οι Καθ' ων η Αίτηση τον απέλυσαν στις 17/3/2010 πριν του δοθεί ευκαιρία να αποκτήσει το απαραίτητο πιστοποιητικό και οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση περί αποτυχίας του να εξασφαλίσει τη σχετικά άδεια από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς κατά παράβαση της συμφωνίας εργοδότησής του δεν ευσταθούν. Αυτός πρότεινε στους Καθ' ων η Αίτηση να συνεργαστούν με την StaffMatters, αποκαλύπτοντάς τους ότι σε αυτή την εταιρεία εργαζόταν και η σύζυγός του. Οι Καθ' ων η Αίτηση ενέκριναν τη συνεργασία με την StaffMatters και υπέγραψαν συμβόλαιο με την εν λόγω εταιρεία. Αυτός λόγω των εργασιακών καθηκόντων του επικοινωνούσε τακτικά με την StaffMatters τόσο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τόσο και τηλεφωνικώς. Επειδή η σύζυγός του ήταν η υπεύθυνη στην εν λόγω εταιρεία συνομιλούσε συχνά μαζί της για θέματα δουλειάς και ουδέποτε της ανέφερε οτιδήποτε που να έβλαπτε τα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση. Πολλές φορές ένας ενδιαφερόμενος απέστελλε και ταυτόχρονα το βιογραφικό του στους Καθ' ων η Αίτηση και στην StaffMatters. Το ίδιο έγινε και με τον κ. Gardenas ο οποίος επειδή γνωριζόταν προσωπικά με τη σύζυγό του, απέστειλε το βιογραφικό του στην StaffMatters και στη συνέχεια και στους Καθ' ων η Αίτηση. Η StaffMatters απέστειλε το βιογραφικό του στους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι τον προσέλαβαν και ως εκ τούτου η StaffMatters απέστειλε σχετικό τιμολόγιο. Το εν λόγω τιμολόγιο πληρώθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς καμία διαμαρτυρία. Για το θέμα του κ. Gardenas ενημερώθηκε για πρώτη φορά μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης εργατικής διαφοράς. Ουδέποτε προηγουμένως οι Καθ' ων η Αίτηση του ανέφεραν οτιδήποτε σχετικά με το πιο πάνω θέμα. Ο κ. Sergey Mayzus του ζητήσε όπως δημιουργήσει μια νέα εταιρεία η οποία θα είχε ως βασικό σκοπό της την προώθηση των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση και για την εξυπηρέτηση των σκοπών της νέας εταιρείας του έδωσε οδηγίες να επικοινωνεί με τρίτα πρόσωπα και να κατεβάσει από τη βάση δεδομένων λογαριασμούς. Η επικοινωνία που είχε με τρίτα άτομα αφορούσε αποκλειστικά την ενημέρωσή τους για τη νέα εταιρεία. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση ότι αυτός «διέρρευσε» εκτός των Καθ' ων η Αίτηση επιστολή (Τεκμήριο 21) η οποία αφορούσε εσωτερική επικοινωνία, ανέφερε ότι η εν λόγω επιστολή ήταν γραμμένη στα ρώσικα και επειδή δεν γνωρίζει τη ρώσικη γλώσσα, την έδωσε σε άτομο το οποίο εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση ως γραμματέας για να του την μεταφράσει. Αυτή ήταν μια συνήθης πρακτική. Πουθενά δεν αναφερόταν στην εν λόγω επιστολή ότι το περιεχόμενό της είναι εμπιστευτικό και δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε οδηγίες από τους Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με τον τρόπο τον οποίο θα έπρεπε να μεταφράζουν τις επιστολές που τους αποστέλλονταν. Σχετικά με το θέμα πληρωμής από τους Καθ' ων η Αίτηση του τιμολογίου της διαφημιστικής εταιρείας στη Νότιο Αφρική, σημείωσε ότι του ζητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Νότιο Αφρική, να διερευνήσει με τις εκεί αρμόδιες αρχές κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν εκεί. Επίσης του ζητήθηκε να ανοίξει τραπεζικούς λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση και γι' αυτό το σκοπό του παραχωρήθηκε ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 22). Ανέφερε στον κ. Fakhory ότι ο γιος του, ο οποίος ήταν μόνιμος κάτοικος της Νοτίου Αφρικής, εργαζόταν σε διαφημιστική εταιρεία και μπορούσε να μεσολαβήσει να διαφημιστούν οι Καθ' ων η Αίτηση στη Νότιο Αφρική και να τους γίνει μια καλή χρέωση. Οι Καθ' ων η Αίτηση συμφώνησαν και του έδωσαν οδηγίες να προωθήσει το θέμα της διαφήμισης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Νότιο Αφρική διευθέτησε το θέμα της διαφήμισης των Καθ' ων η Αίτηση. Η διαφημιστική εταιρεία απέστειλε σχετικό τιμολόγιο στους Καθ' ων η Αίτηση το οποίο πληρώθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς καμία διαμαρτυρία. Ούτε αυτός, ούτε ο γιος του είχαν οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από την εν λόγω συναλλαγή. Καθόλη τη διάρκεια της απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση, ουδέποτε παρατηρήθηκε γραπτώς ή προφορικώς για τη συμπεριφορά του απέναντι στους συναδέλφους του. Στις 17/03/2010 πήγε στην εργασία του και γύρω στις 9:30π.μ. ο κ. Fakhory του παρέδωσε την επιστολή απόλυσής του, χωρίς οποιαδήποτε συζήτηση. Το μόνο που του ανέφερε ήταν ότι η επιστολή είχε άμεση ισχύ και ότι έπρεπε αμέσως να αποχωρήσει από το χώρο εργασίας του. Κατά την ακροαματική διαδικασία παρακολουθήσαμε με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν μας. Από την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, έχοντας κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων προβαίνουμε στην πιο κάτω αξιολόγηση και ανάλυση της ενώπιόν μας μαρτυρίας. Αξιολογώντας τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ' ων η Αίτηση προς υποστήριξη της εκδοχής τους παρατηρούμε κατ' αρχάς ότι οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση τέθηκαν ενώπιόν μας με γενικότητα και αοριστία χωρίς το πραγματικό υπόβαθρο που τις στηρίζει αφού δεν δόθηκαν στο Δικαστήριο οι λεπτομέρειες που να στηρίζουν και να δικαιολογούν τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν με τη μαρτυρία του κ. Fakhoury. Ο κ. Fakhoury δεν μας ανέφερε σε ποια πρόσωπα μετέφερε ο Αιτητής πληροφορίες (είπε μόνο ότι είναι πρόσωπα εκτός των Καθ' ων η Αίτηση - από άλλες εταιρείες). Ούτε μας ανέφερε συγκεκριμένα τι ήταν αυτές οι εμπιστευτικές πληροφορίες που μεταφέρθηκαν (είπε μόνο ότι ο Αιτητής συζητούσε τι συνέβαινε στους Καθ' ων η Αίτηση και τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση) με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην είναι σε θέση να εξετάσει και να αποφανθεί κατά πόσον όντως ο Αιτητής μετέφερε εμπιστευτικές, σύμφωνα με το συμβόλαιο εργοδότησής του, πληροφορίες. Σε σχέση με τις τηλεφωνικές συνομιλίες του Αιτητή με τη σύζυγό του δεν μας έδωσε λεπτομέρειες αναφορικά με το τι ακριβώς συζητούσε μαζί της πέραν του γενικού και αόριστου ισχυρισμού του ότι συζητούσαν σχετικά με τις προσλήψεις υπαλλήλων στους Καθ' ων η Αίτηση. Υπό το φώς των αναντίλεκτων γεγονότων ότι ο Αιτητής ήταν υπεύθυνος για τις προσλήψεις στους Καθ' ων η Αίτηση και η σύζυγός του εργαζόταν στην εταιρεία εξεύρεσης προσωπικού με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν συνεργασία, οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν μπορούν από μόνοι τους να στηρίξουν το συμπέρασμα ότι ο Αιτητής ενεργούσε κατά παράβαση των υποχρεώσεών του προς τον εργοδότη του. Κατά την αντεξέτασή του ο κ. Fakhoury παρά τις ερωτήσεις και τις υποβολές που του έγιναν δεν έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν και να θεμελιώσουν τους ισχυρισμούς που προέβαλε στην κυρίως εξέτασή του αλλά περιορίστηκε στο να απορρίψει τις υποβολές που του έγιναν λέγοντας ότι δεν συμφωνεί με αυτές και στο να πει (γενικά και αόριστα) ότι ο Αιτητής επικοινωνούσε με τη σύζυγό του χωρίς κανένα λόγο ή διαταγή από τους Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι ενώ ο κ. Fakhoury υποστήριξε ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του βασίζονται στο περιεχόμενο των ηχογραφημένων τηλεφωνικών συνομιλιών του Αιτητή, οι εν λόγω συνομιλίες (ή το περιεχόμενό τους) δεν προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξετάσει κατά πόσο οι ισχυρισμοί του κ. Fakhoury ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αντεξεταζόμενος σε ερωτήσεις της δικηγόρου του Αιτητή ο κ. Fakhoury σχετικά με το ποιο ήταν το πρόβλημα με το ότι ο Αιτητής κατέβασε λογαριασμούς πελατών από τη βάση δεδομένων των Καθ' ων η Αίτηση, παραδέχτηκε ότι ο Αιτητής λόγω της θέσης του στους Καθ' ων η Αίτηση είχε δικαίωμα πρόσβασης στη βάση δεδομένων των Καθ' ων η Αίτηση χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως να εξασφαλίσει έγκριση από τους προϊσταμένους του, σημειώνοντας για πρώτη φορά ότι ο Αιτητής δεν είχε δικαίωμα να διαβιβάζει αυτά τα δεδομένα σε τρίτα άτομα. Σημειώνουμε ότι στην κυρίως εξέτασή του ο κ. Fakhoury δεν ανέφερε ότι ο Αιτητής διαβίβασε σε τρίτα πρόσωπα τα στοιχεία που κατέβασε από τη βάση δεδομένων των Καθ' ων η Αίτηση. Απλώς ανέφερε ότι ο Αιτητής εκμεταλλευόμενος τη θέση του προέβηκε σε αυτή την πράξη και οικειοποιήθηκε τους λογαριασμούς των πελατών για δικό του προσωπικό όφελος, γεγονός που κατά τη γνώμη μας τείνει να δείξει ότι ο κ. Fakhoury προέβηκε σε αυτή του την αναφορά όταν αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να δικαιολογήσει τη θέση που προέβαλε στην κυρίως εξέτασή του αναφορικά με το παράπτωμα που απέδωσε στον Αιτητή. Παρατηρούμε ότι σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας του ο κ. Fakhoury δεν προσδιόρισε ποιο ήταν το προσωπικό όφελος του Αιτητή από αυτή την πράξη του. Όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέτασή του, πού στην κατάθεσή του ανέφερε ότι ο Αιτητής έδωσε σε τρίτα πρόσωπα τα στοιχεία που κατέβασε από τη βάση δεδομένων των Καθ' ων η Αίτηση απάντησε ότι το ανέφερε εκεί που σημείωσε ότι «μέσω» των τηλεφωνικών συνομιλιών που καταγράφηκαν αυτός διαπίστωσε ότι ο Αιτητής διέρρεε εμπιστευτικές πληροφορίες των Καθ' ων η Αίτηση σε τρίτα πρόσωπα. Καμιά λεπτομέρεια ούτε κανένα συγκεκριμένο στοιχείο μας δόθηκε που να στηρίζει τον εν λόγω ισχυρισμό του. Επαναλαμβάνουμε ότι οι εν λόγω τηλεφωνικές συνομιλίες δεν τέθηκαν ενώπιόν μας. Επίσης σημειώνουμε ότι μας φαίνεται παράξενο και μη φυσιολογικό το γεγονός ότι ο κ. Fakhoury δεν ανέφερε από την αρχή τον ισχυρισμό ότι ο Αιτητής διαβίβαζε στοιχεία των λογαριασμών των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση σε τρίτα πρόσωπα αλλά χρειάστηκε να του γίνουν ερωτήσεις κατά την αντεξέτασή του με σκοπό να διευκρινίσει ποιο ήταν το παράπτωμα του Αιτητή για να προβάλει αυτή τη θέση μετά που παραδέχτηκε ότι ο Αιτητής είχε δικαίωμα πρόσβασης στη βάση δεδομένων των Καθ' ων η Αίτηση. Οι θέσεις του κ. Fakhoury για ανάρμοστη και ασεβή συμπεριφορά προς τους προϊσταμένους του, για δημιουργία εχθρικού και αρνητικού κλίματος μεταξύ του προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση και για απρεπείς και δυσφημιστικούς ισχυρισμούς του Αιτητή για το πρόσωπο των προϊσταμένων του ήταν γενικόλογες και αόριστες. Δεν τέθηκαν ενώπιόν μας οποιεσδήποτε λεπτομέρειες συγκεκριμένων γεγονότων που να στηρίζουν και να δικαιολογούν τις πιο πάνω θέσεις του κ. Fakhoury αφού κανένα συγκεκριμένο περιστατικό επίδειξης τέτοιας συμπεριφοράς από τον Αιτητή δεν αναφέρθηκε στη μαρτυρία του κ. Fakhoury. Μας ξενίζει το γεγονός ότι ο κ. Fakhoury δεν έκανε ούτε μια συγκεκριμένη αναφορά σε σχέση είτε με την πιο πάνω κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά του Αιτητή είτε με την αντίδραση των Καθ' ων η Αίτηση στην πιο πάνω κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά του Αιτητή. Το εν λόγω γεγονός μας δημιουργεί αμφιβολίες αναφορικά με το αξιόπιστο των εν λόγω γενικόλογων ισχυρισμών. Σημειώνουμε ότι το Δικαστήριο για να είναι σε θέση (α) να αποφανθεί κατά πόσο οι ισχυρισμοί ενός εργοδότη για επίδειξη αρνητικής και εχθρικής συμπεριφοράς από ένα εργοδοτούμενο ευσταθούν και (β) να κρίνει κατά πόσο αντικειμενικά δικαιολογείται η απόδοση αρνητικής και εχθρικής συμπεριφοράς σε ένα εργοδοτούμενο από τον εργοδότη του θα πρέπει να έχει ενώπιόν του όλες οι συνθήκες και τα στοιχεία που περιβάλλουν τη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του κ. Fakhoury ότι ο Αιτητής συνεργαζόταν με τη σύζυγό του σε σχέση με τις προσλήψεις υπαλλήλων από τους Καθ' ων η Αίτηση εις βάρος των συμφερόντων των Καθ' ων η Αίτηση παρατηρούμε τ΄ ακόλουθα: (i) ενώ υπήρξε ισχυρισμός ότι ήταν αρκετές οι περιπτώσεις υπαλλήλων που προσλήφθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση και οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν προμήθεια στην StaffMatters τη στιγμή που οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν το βιογραφικό των εν λόγω υπαλλήλων πριν τους το αποστείλει η StaffMatters, στο Δικαστήριο αναφέρθηκε μόνο μια περίπτωση αυτή του κ. Gardenas και δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τις κατ΄ ισχυρισμό «αρκετές περιπτώσεις» (

(1)δεν δόθηκαν τα στοιχεία των εν λόγω υπαλλήλων και οι ημερομηνίες που στάληκαν τα βιογραφικά τους στους Καθ' ων η Αίτηση (α) από τους ιδίους και (β) από την StaffMatters, και

(2)δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από τους εν λόγω υπαλλήλους που να αναφέρουν ότι αυτοί δεν αποτάθηκαν στην StaffMatters για εξεύρεση εργασίας πριν αποστείλουν το βιογραφικό τους στους Καθ' ων η Αίτηση) και (ii) δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε στοιχείο που να στηρίζει τον γενικό ισχυρισμό ότι ο Αιτητής αφού διαπίστωνε ότι κάποιο από τα βιογραφικά που λάμβαναν οι Καθ' ων η Αίτηση πληρούσε τις προϋποθέσεις για πρόσληψη από τους Καθ' ων η Αίτηση το προωθούσε στη σύζυγό του. Δεν συγκεκριμενοποιήθηκαν ποια βιογραφικά προωθήθηκαν από τον Αιτητή στη σύζυγό του, με ποιο τρόπο και πότε. Ο κ. Fakhoury επικαλέστηκε τις ηχογραφημένες τηλεφωνικές επικοινωνίες του Αιτητή με τη σύζυγό του, το περιεχόμενο των οποίων δεν τέθηκε ενώπιόν μας. Τα Τεκμήρια 8 και 9 δεν επιβεβαιώνουν τον εν λόγω ισχυρισμό αφού το μόνο που δεικνύουν είναι ότι ο κ. Gardenas έστειλε απευθείας το βιογραφικό του στους Καθ' ων η Αίτηση το οποίο προωθήθηκε από την κα Leonova στον Αιτητή και οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν προμήθεια στην StaffMatters για την πρόσληψη του κ. Gardenas. Εκτός του ότι καμία μαρτυρία (προφορική ή γραπτή) που να δεικνύει ότι ο Αιτητής μετά που έλαβε γνώση του βιογραφικού του κ. Gardenas το προώθησε στη σύζυγό του τέθηκε ενώπιόν μας, δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε στη μαρτυρία του κ. Fakhoury που να δεικνύει πότε η StaffMatters έστειλε το βιογραφικό του κ. Gardenas στους Καθ' ων η Αίτηση γεγονός που, κατά την άποψή μας, αφήνει μετέωρους τους ισχυρισμούς του κ. Fakhoury. Ενώ ο κ. Fakhoury ισχυρίστηκε ότι μετά που ανακάλυψε την πιο πάνω κατ΄ ισχυρισμό συμπεριφορά του Αιτητή τηλεφώνησε στον διευθυντή της StaffMatters και «μετά που του έδειξε τη σχετική αλληλογραφία και άκουσε τις τηλεφωνικές συζητήσεις του Αιτητή με τη σύζυγό του», ο διευθυντής της StaffMatters του είπε ότι θα επιστραφούν από την StaffMatters στους Καθ' ων η Αίτηση τα χρήματα που κατέβαλαν στην StaffMatters, η μαρτυρία του εν λόγω διευθυντή δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Ούτε τέθηκε ενώπιόν μας μαρτυρία που να δεικνύει την επιστροφή χρημάτων από την StaffMatters στους Καθ' ων η Αίτηση. Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας του κ. Fakhoury διαφαίνεται ότι αυτός διαπίστωσε την πιο πάνω κατ΄ ισχυρισμό συμπεριφορά του Αιτητή στις 16-17/3/2010. Κατά την αντεξέτασή του όταν ρωτήθηκε κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωσαν το τιμολόγιο που τους απέστειλε η StaffMatters σε σχέση με την πρόσληψη του κ. Gardenas (Τεκμήριο 11) απάντησε καταφατικά και όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει πότε έγινε αυτή η πληρωμή απάντησε ότι δεν θυμάται και στη συνεχεία όταν ρωτήθηκε αν αυτή η πληρωμή έγινε μετά την απόλυση του Αιτητή, απάντησε «μπορεί, γιατί όχι;». Μας δημιουργείται η απορία πώς γίνεται οι Καθ' ων η Αίτηση να πληρώσουν το εν λόγω τιμολόγιο μετά την απόλυση του Αιτητή τη στιγμή που υπάρχει ο ισχυρισμός ότι μετά την απόλυση του Αιτητή ο κ. Fakhoury έθεσε στην StaffMatters το ζήτημα με τις προσλήψεις στους Καθ' ων η Αίτηση. Αρνητική εντύπωση για την αξιοπιστία του κ. Fakhoury μας άφησε το γεγονός ότι δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του έγιναν κατά πόσο γνώριζε ότι στην StaffMatters εργαζόταν η σύζυγος του Αιτητή και χρειάστηκε να ερωτηθεί αρκετές φορές με διάφορους τρόπους για να απαντήσει εν τέλει ότι το έμαθε μετά που αυτός εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση υπέγραψε τη συμφωνία συνεργασίας τους με την StaffMatters. Ακόμη παρατηρούμε ότι ο κ. Fakhoury δεν απαντούσε με αμεσότητα, σταθερότητα, λογική συνοχή και σαφήνεια στις ερωτήσεις της δικηγόρου του Αιτητή αναφορικά με το πληρεξούσιο έγγραφο που έδωσαν οι Καθ' ων η Αίτηση στον Αιτητή όταν αυτός μετέβηκε στη Νότιο Αφρική. Σημειώνουμε ότι ο κ. Fakhoury αρχικά είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έδωσαν πληρεξούσιο έγγραφο στον Αιτητή για να υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με διαφημιστική εταιρεία στη Νότιο Αφρική και στη συνέχεια ανασκεύασε λέγοντας ότι το πληρεξούσιο ήταν περιορισμένο για άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών στη Νότιο Αφρική. Ακολούθως σε ερωτήσεις αναφορικά με τι μπορούσε να κάνει ο Αιτητής με βάση το εν λόγω πληρεξούσιο απάντησε ότι αυτό αναφέρεται στο ίδιο το πληρεξούσιο και όταν ρωτήθηκε αν ο Αιτητής μπορούσε να υπογράψει συμφωνία με διαφημιστική εταιρεία απάντησε «γιατί όχι;». Σε υποβολή ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε με βάση το εν λόγω πληρεξούσιο να διενεργήσει οποιαδήποτε πράξη εκτός από το άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών απάντησε ότι δεν ξέρει τι δικαιούτο ο Αιτητής να πράξει. Στη συνέχεια παραδέχτηκε ότι η συμφωνία με τη διαφημιστική εταιρεία για να εγκριθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση έπρεπε να υπογραφεί από τον ίδιο αλλά δεν θυμόταν αν την είχε υπογράψει. Όταν ρωτήθηκε πώς πληρώθηκε το ποσό των €800,00 στη διαφημιστική εταιρεία από τους Καθ' ων η Αίτηση απάντησε με υπεκφυγή λέγοντας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πληρώνουν με δύο τρόπους (επιταγές και τραπεζικά εμβάσματα). Δεν διευκρίνισε πώς, πότε και με ποιο τρόπο οι Καθ' ων η Αίτηση διαπίστωσαν ότι τα €800,00 κατέληξαν στον γιο του Αιτητή και όχι στη διαφημιστική εταιρεία. Ανέφερε απλώς ότι το εν λόγω γεγονός το ανακάλυψε ο διευθυντής marketing των Καθ' ων η Αίτηση και ότι μετά από αυτό υπήρξε πρόβλημα στις σχέσεις του Αιτητή με τον διευθυντή marketing των Καθ' ων η Αίτηση. Δεν μας ανέφερε αν έγινε οποιαδήποτε παρατήρηση στον Αιτητή για το εν λόγω ζήτημα. Μας φαίνεται παράδοξο να μην γίνει οποιαδήποτε παρατήρηση στον Αιτητή για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Σε σχέση με τη θέση ότι ο Αιτητής έδωσε επιστολή που περιείχε εμπιστευτικές πληροφορίες των Καθ' ων η Αίτηση σε πρόσωπο εκτός των Καθ' ων η Αίτηση για να του την μεταφράσει, σημειώνουμε ότι κ. Fakhoury κατά την αντεξέτασή του είπε ότι δεν θυμόταν τι αφορούσε η εν λόγω επιστολή ή ποιο ήταν το περιεχόμενό της και δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο την εν λόγω επιστολή. Δεν μας ανέφερε πότε έλαβε χώρα το εν λόγω γεγονός ούτε πότε το ανακάλυψε αυτός. Αναφορικά με την κατ' ισχυρισμό αποτυχία του Αιτητή να λάβει την απαραίτητη για την εργασία του πιστοποίηση από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου σημειώνουμε ότι κ. Fakhoury ενώ παραδέχτηκε ότι ο Αιτητής σύμφωνα με τη σύμβαση εργοδότησής του είχε το δικαίωμα να παρακαθίσει δύο φορές στις σχετικές εξετάσεις και ότι αν αποτύγχανε την μία φορά είχε ακόμα μια ευκαιρία, δεν μας εξήγησε με πειστικότητα και σαφήνεια για ποιο λόγο οι Καθ' ων η Αίτηση θεώρησαν ότι μπορούσαν να στηρίξουν την απόφασή τους για απόλυση του Αιτητή στο γεγονός ότι ο Αιτητής απέτυχε να περάσει τις εξετάσεις τέλη του 2009, οι οποίες ήταν οι πρώτες εξετάσεις που παρακάθισε ο Αιτητής. Επιπλέον παρατηρήσαμε ότι ενώ αρχικά είπε ότι δεν θυμόταν πότε μετά τα τέλη του 2009 ήταν οι επόμενες εξετάσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου, στη συνέχεια παραδέχτηκε ότι οι επόμενες εξετάσεις στις οποίες ο Αιτητής μπορούσε να παρακαθίσει ήταν ορισμένες τον Ιούνιο του 2010 και ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούσαν να απολύσουν τον Αιτητή επειδή δεν πέρασε το γενικό μέρος των εξετάσεων χωρίς να μας αναφέρει που στηρίζει την εν λόγω θέση του η οποία, σημειώνουμε, είναι σε αντίθεση με τους όρους της σύμβασης εργοδότησης του Αιτητή και την παραδοχή του ότι ο Αιτητής είχε δύο ευκαιρίες για να περάσει τις εξετάσεις. Η μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με το κατά πόσο πριν την απόλυση του Αιτητή οι Καθ' ων η Αίτηση έθεσαν στον Αιτητή τα ζητήματα για τα οποία είχαν πρόθεση να τον απολύσουν ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει την εκδοχή του για τα παραπτώματα που του απέδιδαν δεν ήταν σαφής και σταθερή. Ενώ στην επιστολή απόλυσης του Αιτητή γίνεται αναφορά σε πειθαρχική ακρόαση, με τη μαρτυρία του κ. Fakhoury δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε σχετικές λεπτομέρειες και ο κ. Fakhoury κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι για το θέμα του κ. Gardenas, για τα ηχογραφημένα τηλεφωνήματά του Αιτητή και για αυτά που ανακάλυψε αυτός στις 16-17/3/2010 δεν ενημέρωσε τον Αιτητή και ούτε ζήτησε από αυτόν να ακούσει την άποψή του. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι η μαρτυρία του κ. Fakhoury είχε πολλά σημαντικά κενά και ουσιαστικές αδυναμίες οι οποίες μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να θεωρήσουμε την εν λόγω μαρτυρία ως αξιόπιστη και ασφαλή βάση στην οποία μπορούμε να βασιστούμε για εξαγωγή ευρημάτων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Κρίνουμε την εν λόγω μαρτυρία ως μη αξιόπιστη, μη ικανοποιητική και μη επαρκή και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα που να στηρίζουν την εκδοχή των Καθ' ων η Αίτηση. Οι γενικόλογοι ισχυρισμοί εκτός του ότι πλήττουν ουσιαστικά το αξιόπιστο της εν λόγω μαρτυρίας δεν μπορούν από μόνοι τους να αποτελέσουν το υπόβαθρο για την απόδοση κακής διαγωγής και διάπραξης εργασιακών παραπτωμάτων αφού ελλείπουν τα δεδομένα που πειστικά και αντικειμενικά θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν στον βαθμό που απαιτείται, σε διαδικασίες όπως την παρούσα, το συμπέρασμα για επίδειξη κακής εργασιακής διαγωγής και διάπραξη εργασιακών παραπτωμάτων. Συνακόλουθα η μαρτυρία του κ. Fakhoury δεν γίνεται αποδεκτή. Αξιολογώντας τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά του Αιτητή σημειώνουμε ότι μέσα από τη μαρτυρία του Αιτητή προβάλλουν στοιχεία τα οποία δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες αναφορικά με την αξιοπιστία του. Πιο συγκεκριμένα: (α) ο Αιτητής ενώ ισχυρίστηκε ότι πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου για το γενικό μέρος δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε έγγραφο που να επιβεβαιώνει τον εν λόγω ισχυρισμό του χωρίς να δώσει οποιαδήποτε δικαιολογία για την εν λόγω παράλειψή του. Κατά την αντεξέτασή του είπε ότι το εν λόγω γεγονός μπορεί να διαπιστωθεί από την ιστοσελίδα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου. Μας φαίνεται παράξενο και μη φυσιολογικό το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιοδήποτε απτό στοιχείο που να στηρίζει την πιο πάνω θέση του τη στιγμή που κατέθεσε μέρος της ιστοσελίδας της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου που αναφέρεται στις σχετικές εξετάσεις καθώς και την επιστολή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου για το πρόγραμμα των εξετάσεων του Ιουνίου του 2010, (β) ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η επιστολή για την οποία ισχυρίστηκε ο κ. Fakhoury ότι δόθηκε σε πρόσωπο εκτός των Καθ' ων η Αίτηση για μετάφραση είναι το Τεκμήριο 21 δεν τέθηκε ενώπιον των μαρτύρων των Καθ' ων η Αίτηση κατά την αντεξέτασή τους. Προβλήθηκαν πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία του Αιτητή. Καμία εξήγηση ή δικαιολογία δεν δόθηκε για την παράλειψη της υποβολής του εν λόγω ισχυρισμού στους μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση. Καθοδηγούμενοι από τις αποφάσεις στις υποθέσεις Fredericou Schools Co Ltd v. Acuac Inc

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ 1527, Adidas v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 CLR 383, βρίσκουμε ότι το εν λόγω γεγονός εξασθενεί ουσιαστικά τη βαρύτητα του εν λόγω ισχυρισμού του Αιτητή. Επίσης ενώ (

1. i)η δικηγόρος του Αιτητή υπέβαλε στον κ. Fakhoury ότι η επιστολή μεταφράστηκε από άτομο που εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση και (
2. ii)ο Αιτητής στην κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι έδωσε την επιστολή για μετάφραση σε άτομο που εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση ως γραμματέας, κατά την αντεξέτασή του διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι το άτομο που μετάφρασε την επιστολή όταν του δόθηκε η επιστολή για μετάφραση δεν εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση καθότι εργάστηκε μόνο για 1-2 μήνες στους Καθ' ων η Αίτηση και μετά έφυγε, (iii) ο Αιτητής αντί να απαντήσει ευθέως στην ερώτηση που του έγινε κατά την αντεξέτασή του πώς γνωρίζει ότι η επιστολή που οι Καθ' ων η Αίτηση τον κατηγορούν ότι την έδωσε σε πρόσωπο εκτός των Καθ' ων η Αίτηση για μετάφραση είναι το Τεκμήριο 21 αφού λέει ότι όταν απολύθηκε δεν έγινε συζήτηση και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τον ενημέρωσαν για τα γεγονότα που διαπίστωσαν και να δώσει μια σαφή, φυσική και πειστική εξήγηση πώς συμβιβάζονται οι δύο πιο πάνω θέσεις του, απάντησε αόριστα με υπεκφυγές επικαλούμενος το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσής του (Τεκμήριο 10) και πιο συγκεκριμένα λέγοντας ότι σε αυτή αναφέρεται ότι θα γίνει έρευνα και οι αποδείξεις θα δοθούν αργότερα, (γ) ο Αιτητής ενώ ήταν υπεύθυνος για τις προσλήψεις προσωπικού στους Καθ' ων η Αίτηση όταν ρωτήθηκε ποια πρακτική ακολουθείτο για την πρόσληψη νέων υπαλλήλων που έστελλαν βιογραφικό στους Καθ' ων η Αίτηση απάντησε ότι δεν γνωρίζει «επειδή αυτός δεν τα χειριζόταν αυτά» και είχε σχέση μόνο με τις εταιρείες εξεύρεσης προσωπικού. Η εν λόγω δικαιολογία που προέβαλε ο Αιτητής στερείται κατά την άποψή μας πειστικότητας. Δεν φαίνεται λογικό και φυσικό ένας υπεύθυνος για τις προσλήψεις σε μια εταιρεία να λέει ότι δεν γνωρίζει την πρακτική για αυτά τα θέματα. Περαιτέρω ο εν λόγω ισχυρισμός του Αιτητή είναι σε διάσταση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8 στο οποίο φαίνεται ότι κοινοποιήθηκε στον Αιτητή βιογραφικό που λήφθηκε απευθείας από τους Καθ' ων η Αίτηση από πρόσωπο που έψαχνε εργασία, (δ) ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι το τιμολόγιο της StaffMatters πληρώθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς διαμαρτυρία και ότι για το θέμα που δημιουργήθηκε με την πρόσληψη του κ. Gardenas το πληροφορήθηκε μετά την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης εργατικής διαφοράς, κατά την αντεξέτασή του σε διάσταση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ανέφερε ότι ο κ. Fakhoury δεν ήθελε να πληρώσει το τιμολόγιο της StaffMatters για την πρόσληψη του κ. Gardenas και ότι αυτός του είπε ότι το εν λόγω τιμολόγιο έπρεπε να πληρωθεί «γιατί αυτό είναι το σωστό ηθικά», και (ε) ενώ κατέθεσε ότι αυτός και η σύζυγός του δεν είχαν οποιοδήποτε κέρδος από τις προσλήψεις των υπαλλήλων στους Καθ' ων η Αίτηση μέσω της StaffMatters αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι η σύζυγός του έπαιρνε προμήθεια από την StaffMatters για τις εν λόγω προσλήψεις. Θεωρούμε ότι τα πιο πάνω κλονίζουν το αξιόπιστο της μαρτυρίας του Αιτητή. Ως εκ τούτου απορρίπτουμε τη μαρτυρία του Αιτητή ως αναξιόπιστη. Λόγω των αδυναμιών στη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τη συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής και τις συνθήκες που την περιβάλλουν καθώς και τη γνωστοποίηση προς τον Αιτητή των τελευταίων διαπιστώσεων/ευρημάτων των Καθ' ων η Aίτηση που τους οδήγησε να πάρουν την απόφαση απόλυσης του Αιτητή, το Δικαστήριο έκρινε ότι θα ήταν ακροσφαλές να στηριχτεί σε αυτή τη μαρτυρία για εξαγωγή συμπερασμάτων και ότι δεν ήταν δυνατό να προβεί σε ευρήματα αναφορικά με όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης. Οι περιστάσεις της υπόθεσης και τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την παρούσα εργατική διαφορά θα αποτελούσαν τη βάση της κρίσης του Δικαστηρίου κατά πόσον η απόφαση απόλυσης του Αιτητή στις 17/3/2010 δικαιολογείτο εντός του πλαισίου του Νόμου και της Νομολογίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με αποδεκτή μαρτυρία όλες τις περιβάλλουσες συνθήκες της επίδικης συμπεριφοράς του Αιτητή κατά τον Φεβρουάριο - Μάρτιο του 2010 με βάση τις οποίες το Δικαστήριο θα μπορούσε να κρίνει κατά πόσον η συγκεκριμένη συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής υπό τις περιστάσεις ήταν αντικειμενικά τόσο σοβαρή που ένας λογικός εργοδότης ακολουθώντας μια δίκαιη και εύλογη διαδικασία θα αποφάσιζε τον τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητή στις 17/3/2010. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βάρυνε να αποδείξουν ότι υπό τις περιστάσεις και εντός του πραγματικού πλαισίου της υπόθεσης ενέργησαν εύλογα ως ένας λογικός εργοδότης και ότι νόμιμα και δικαιολογημένα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή εντός των πλαισίων του Νόμου και των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία. Είναι κατάληξή μας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τερμάτισαν νόμιμα την εργοδότηση του Αιτητή εντός των πλαισίων του άρθρου 5(ε) και (στ) του Νόμου. Το γεγονός της αναξιοπιστίας του Αιτητή δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την πιο πάνω κατάληξή μας αφού ενόψει του συμπεράσματος του Δικαστηρίου για την απόρριψη της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση δεν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω εξέταση ως προς το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής του Αιτητή. Σχετική αναφορά για το θέμα αυτό γίνεται στις υποθέσεις Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 CLR 21[9] και Paphos Stone C.Estates Ltd v. Μάκη Νεοπτολέμου, ECLI:CY:AD:2014:A457, Πολ. Έφεση Αρ. 361/2009 ημερ.3/7/2014[10]. Συνακόλουθα ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημιώσεις σύμφωνα με τον Νόμο. Αποζημιώσεις Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία του Αιτητή ως αναξιόπιστη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς του Αιτητή σχετικά με τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη (α) το γεγονός ότι από τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ'ων η Αίτηση δεν αποδείχθηκε νόμιμος τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή, (β) το ύψος των εβδομαδιαίων απολαβών του Αιτητή (€846,00 [€3.384,00 Χ13 /52]), (γ) τη διάρκεια της υπηρεσίας του στους Καθ' ων η Αίτηση (1 έτος (1 χρόνος και 24 εβδομάδες) σύμφωνα με τον Νόμο) και (δ) το ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την ηλικία του Αιτητή και τη σταδιοδρομία του, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν σε απολαβές δύο

(2)εβδομάδων ήτοι €1.692,00 (ήτοι 2 Χ€846,00). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9(β) του Νόμου ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί με απολαβές δύο

(2)εβδομάδων. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή μετά τον τερματισμό της απασχόλησής του δύο εβδομαδιαίους μισθούς ως πληρωμή αντί προειδοποίησης. Ως εκ τούτου δεν οφείλουν στον Αιτητή οποιοδήποτε ποσό ως πληρωμή αντί προειδοποίησης. Λόγω του ότι μεγάλο μέρος της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας υπόθεσης αφορούσε το ζήτημα του συνεχούς της απασχόλησης του Αιτητή το οποίο ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει και του ότι η μαρτυρία του Αιτητή σε σχέση με τον τερματισμό της απασχόλησής του κρίθηκε ως αναξιόπιστη, κρίνουμε ότι θα ήταν δικαιότερο όπως επιδικάσουμε υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση μόνο το ½ των δικηγορικών εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €1.692,00 με νόμιμο τόκο πλέον το ½ των δικηγορικών εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.)............... (Υπ.) ................ Α. Τσουλόφτας, Μέλος Ν. Τιμινής, Μέλος Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ΕΚ/ΕΜ Subject: Final/ Industrial Disputes Court Αναφορά: Απόλυση λόγω διαγωγής [1] «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον· (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητος της αμέσως προηγουμένης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή· (ii) διάπραξις σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του· (iii)διάπραξις ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηρός συγκαταθέσεως του εργοδότου του· (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του· (ν) σοβαρά ή επαναλαμβανόμενη παράβασις ή παραγνώρισις κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» [2] Η μαρτυρία της κας Leonova ήταν περιορισμένη. Η εν λόγω μάρτυρας αναφέρθηκε μόνο στο Τεκμήριο 5, την άδεια των Καθ' ων η Αίτηση από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς , στους διευθύνοντες συμβούλους των Καθ' ων η Αίτηση και την αλλαγή ονόματος των Καθ' ων η Αίτηση. [3] Βλέπε Γ. Τομάζου κ.α. ν. Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2003)1 Β Α.Α.Δ. 1078. [4] Στην Πολιτική Έφεση Αρ. 59/2010 L.PAPAPHILIPPOU&CO, ο οποίος μετονομάστηκε σε L. PAPAPHILIPPOU&CO LTD ν ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΛΟΥΚΑ, ημερ. 20/6/14 τονίστηκε ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας και συνακόλουθα και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων του εργοδοτούμενου προτού ληφθεί απόφαση τερματισμού της απασχόλησής του, «είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του.» [5] Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ, (πιο πάνω) παρατίθεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swift

(1981)1 R.L.R. 91:"The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quite reasonably take a different view". [6] Βλέπε Halsbury's Laws of England, 4th edition, Vol.16(1B) page 109 para.651 [7] Βλέπε επίσης Πολ. Έφεση αρ. 310/2009 Δημήτρης Φωτιάδης v Alpha Bank Ltd ημερομηνίας 26/6/2013. [8] Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, Vol.16(1B) στη σελ. 103, παραγ.645 αναφέρονται τ' ακόλουθα:"It is a central principle of unfair dismissal law that the fairness of a dismissal should be determined on the facts as known to the employer at the time of dismissal. In contrast to the common law on wrongful dismissal, an employer cannot rely on subsequently discovered facts, especially misconduct by the employee, to justify a dismissal that was unfair on the facts known at the time.". [9] «If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weight thereafter». [10] « Το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά επιδίκασε αποζημιώσεις. Από τη στιγμή που έκρινε ότι οι Εφεσείοντες δεν απέσεισαν το βάρος που είχαν να αποδείξουν ότι ο τερματισμός έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 5(α), (ε) και (στ) του Νόμου, τότε ο Εφεσίβλητος δικαιούται σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου σε αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του. Το γεγονός ότι η μαρτυρία του Εφεσίβλητου δεν αξιολογήθηκε θετικά, δεν επηρεάζει κατά την άποψη μας το δικαίωμα του Εφεσίβλητου σε αποζημιώσεις, εφόσον το βάρος απόδειξης ότι ο τερματισμός ήταν νόμιμος δεν ήταν στους ώμους του , αλλά στους ώμους των Εφεσειόντων.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο