ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ ν. BERNHARD SCHULTE SHIPMANAGEMENT (CYPRUS) LTD, Αρ. Υπόθεσης: 225/2011, 4/12/2015

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο «Νόμος»), προβλέπει ότι «Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, οι Καθ' ων η αίτηση είναι αυτοί που φέρουν το βάρος να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν τον Αιτητή. Ωστόσο κατά την ημέρα της ακρόασης, οι Καθ' ων η αίτηση, δια του συνηγόρου τους δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι δεν θα προσέφεραν μαρτυρία, καθότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν αδικαιολόγητος και αντίθετο με τις πρόνοιες του Νόμου. Επίσης με βάση τις ακαθάριστες αποδοχές και τα χρόνια υπηρεσίας του Αιτητή δήλωσαν ότι κατέβαλαν σήμερα στον Αιτητή υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €39.889,50 που αναλογεί με ημερομίσθια ενός έτους καθώς και το ποσό των €6.136,80 ως πληρωμή αντί προειδοποίησης. Ως επακόλουθο η πλευρά του Αιτητή ζήτησε όπως προσκομίσει μαρτυρία για σκοπούς αυξημένων αποζημιώσεων. Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν προσκόμισε μαρτυρία. Συνεπώς το μοναδικό επίδικο θέμα που απομένει προς εξέταση είναι η αποζημίωση που δικαιούται ο Αιτητής ως αποτέλεσμα του τερματισμού της απασχόλησης του. Η μοναδική προφορική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν αυτή του Αιτητή. Αφού ακούσαμε και αξιολογήσαμε τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών καθώς και το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής προσελήφθη από τους Καθ' ων η αίτηση στις 12.8.1973 και απασχολήθηκε ανελλιπώς ως υπάλληλος λογιστηρίου μέχρι τις 29.11.2010 που τερματίστηκε η απασχόληση του. Αρχικά εργάστηκε ως υπεύθυνος λογαριασμών (account officer) και ακολούθως προήχθη στη θέση του επόπτη λογαριασμών (account supervisor). Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές του ανέρχονταν στα €2751 μηνιαίως πλέον 13ο και 14ο μισθό και φιλοδώρημα (bonus) που αντιπροσώπευε το ½ επί των ακαθά-ριστων μηνιαίων απολαβών του. Κατά τον χρόνο της απόλυσης του ήταν 57 ετών και πατέρας δύο παιδιών. Βασικό εισόδημα για τη συντήρηση της οικογένειας του ήταν ο μισθός που λάμβανε από την εργασία του. Καθώς ανέφερε ο Αιτητής, εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για 37 ολόκληρα χρόνια με πίστη και αφοσίωση και πάντοτε με εργατικότητα, ζήλο και επαγγελματισμό και απελύθη χωρίς να του δοθεί το νόμιμο δικαίωμα ακρόασης και οποιαδήποτε προειδοποίηση. Εν όψει επίσης της ηλικίας του, με την απόλυση του απώλεσε την προοπτική σταδιοδρομίας του, παρέμεινε άνεργος από το 2010 μέχρι και σήμερα παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε για εξεύρεση νέας εργασίας, υποβάλ-λοντας διάφορες αιτήσεις σε οργανισμούς χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα. Επίσης λίγους μήνες μετά την απόλυση του και δη στις 23.5.2011, υπέστη σοβαρό έμφραγμα μυοκαρδίου. Έκτοτε παρακολουθείται τακτικά από τα εξωτερικά ιατρεία της Καρδιολογικής Κλινικής Λεμεσού λόγω στεφανιαίας νόσου. Με τον τερματισμό της απασχόλησης του έλαβε το Ταμείο Προνοίας το οποίο μαζί με την αντιμισθία της συζύγου του αποτέλεσαν τα μέσα συντήρησης της οικογένειας του. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτού-μενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου: 1. Πάσα αποζημίωσις επιδικαζόμενη εις εργοδοτούμενον υπό του Δικαστηρίου εργατικών Διαφορών δυνάμει του άρθρου 3 υπολογίζεται ως εκτίθεται εις τον παρόντα Πίνακα. 2. Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα είναι μικροτέρα του ποσού το οποίον ο εργοδοτούμενος θα ελάμβανε εάν είχε κηρυχθεί υπό του εργοδότη του ως πλεονάζον και εδικαιούτο εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού δυνάμει του Μέρους IV, ως αύτη υπολογίζεται δυνάμει του Τέταρτου Πίνακος, λαμβανομένης όμως υπ' όψιν απασχολήσεως από της 1ης Ιανουαρίου 1960. 3. Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα υπερβαίνη τα ημερομίσθια δύο ετών. 4. Πλην ως προνοείται υπό των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος Πίνακος, το Δικαστήριον εργατικών Διαφορών έχει απόλυτον διακριτικήν εξουσίαν ως προς το υπ' αυτού επιδικασθησόμενον ποσόν. Κατά τον υπολογισμόν όμως του επιδικασθησομένου τούτου ποσού, το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών δέον να λάβη υπ' όψιν του, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Καθώς ανεφέρθη στην Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 Α.Α.Δ. 98, 105: «Η υλική ζημία την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του πίνακα». Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τις απολαβές του που για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €767,10- εβδομαδιαίως, την επί 37 έτη συνεχή περίοδο απασχόλησης του, την ηλικία του κατά τον χρόνο της απόλυσης (57 ετών - ηλικία δύσκολη για την εξεύρεση εργασίας και δη στη θέση που ο ίδιος κατείχε, με βάση τα όσα έχει αναφέρει στη γραπτή δήλωση του), την απώλεια σταδιοδρομίας μέχρι τον χρόνο της αφυπηρετήσεως του, των άκαρπων προσπαθειών που κατέβαλε για εξεύρεση νέας εργασίας, της οικογενειακής του κατάστασης, τη ζημία που υπέστη λόγω της πρόωρης απομάκρυνσης του από την υπηρεσία αφού υπό λογικές συνθήκες ανέμενε ότι θα έφευγε με την αφυπηρέτηση του, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο και δίκαιο να του επιδικάσουμε, υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €79.779- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 104 βδομάδων. Κατάληξη Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €79.779- με νόμιμο τόκο από 4.12.2015 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου ποσό €39.889,50- που ισοδυναμεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στον Αιτητή από τους Καθ' ων η αίτηση, το δε υπόλοιπο ισόποσο ποσό πλέον νόμιμο τόκο από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Σημειώνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν ήδη καταβάλει στον Αιτητή το ποσό των €39.889,50- που τους αναλογεί με βάση το άρθρο 3

(2)του Νόμου. Ως επακόλουθο ο Αιτητής δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο ισόποσο ποσό ήτοι το ποσό των €39.889,50- πλέον νόμιμο τόκο από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Αναφορικά με τα έξοδα η κάθε πλευρά να αναλάβει τα δικά της έξοδα. (υπ)....................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Δ. Αναστασίου, Μέλος Α. Κωνσταντινίδου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο