ΓΙΩΡΓΟΥΛΛΑ ΜΟΥΤΣΗ κ.α. ν. VALENTINE ESTATES LIMITED κ.α., Αρ. Υποθέσεων: 229/2011 και 386/2011, 26/8/2015

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυσε τις Αιτήτριες για λόγους πλεονασμού. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή γραπτής δήλωσης είναι του κ. Χρίστου Κέστα, Γενικού Διευθυντή της Εργοδότριας Εταιρείας. Παράλληλα με τη μαρτυρία του, κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία, θα 'ταν χρήσιμο να παραθέσουμε τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία ασχολείται με ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν η διαχειρίστρια του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Malama Holiday Village («το ξενοδοχείο»), που βρίσκεται στο Παραλίμνι και λειτουργεί κάθε χρόνο από τις αρχές Απριλίου μέχρι και τέλος Οκτωβρίου, ενώ τους υπόλοιπους μήνες αναστέλλει τις εργασίες του. Και ο δύο Αιτήτριες εργάστηκαν στο ξενοδοχείο ως καμαριέρες. Η Αιτήτρια στην Αίτηση 229/11 προσλήφθηκε την 1.8.1995 και η Αιτήτρια στην Αίτηση 386/11 στις 4.4.

1. Η απασχόληση τους τερματίστηκε στις 4.12.2009 με πανομοιότυπες επιστολές ημερ.11.9.2009 και 23.9.2009 αντίστοιχα (Τεκ.1 και Τεκ.2) το περιεχόμενο των οποίων παραθέτουμε αυτούσιο: «Προειδοποίηση τερματισμού απασχόλησης λόγω πλεονασμού Το ξενοδοχείο μας έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα από τη σοβαρή μείωση του κύκλου εργασιών του που πλησιάζει το 25%. Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε ιδιάζουσες συνθήκες που μας αναγκάζουν να κηρύξουμε μέρος του προσωπικού μας ως πλεονάζον και είναι με βαθιά λύπη που είστε μία από τους επηρεαζόμενους. Ως εκ τούτου σας δίνεται προειδοποίηση 12 εβδομάδων με τη λήξη της οποίας η απασχόληση σας τερματίζεται. Η τελευταία ημερομηνία εργοδότησης σας είναι η 4η Δεκεμβρίου
2. Οποιαδήποτε ωφελήματα δικαιούστε από την απασχόληση σας, όπως δεδουλευμένους μισθούς, αναλογία 13ου και 14ου μισθού και αδειών, θα σας καταβληθούν με την αποχώρηση σας. ...» Για σκοπούς του Νόμου, οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές των Αιτητριών ανέρχονταν για την πρώτη στα €310,62 και για τη δεύτερη στα €326,
3. Μαρτυρία Σύμφωνα με τον κ. Κέστα, το 2009 σημειώθηκε μείωση των διανυκτερεύσεων ήτοι του αριθμού των κατειλημμένων δωματίων στο ξενοδοχείο, με αποτέλεσμα την ανάγκη μείωσης του αριθμού των καμαριέρων που ασχολούνταν αποκλειστικά με τον καθαρισμό των δωματίων. Προς υποστήριξη της θέσεως του κατέθεσε αντίγρα-φα καταστάσεων, που υπεβλήθηκαν στον ΚΟΤ με βάση τη σχετική νομοθεσία, για τα έτη 2005 έως 2010 (Τεκ.3), από τις οποίες προκύπτουν τα ακόλουθα στοιχεία: 2005 2006 2007 2008 2009 2010 Μάρτιος 553 276 53 100 141 Απρίλης 3050 3341 2411 3071 2484 1776 Μάης 4408 4259 3219 4434 3563 3303 Ιούνης 4295 4460 3788 4629 3277 3337 Ιούλης 4756 4820 4761 4830 3786 4360 Αύγουστος 4962 4748 4900 4916 3846 4357 Σεπτέμβριος 4621 3723 4454 4725 3951 4479 Οκτώβριος 4362 3916 3528 4438 3909 4422 Σύνολο 31007 29543 27114 31143 24957 26034 Διαθέσιμες Διανυκτερεύσεις 37184 37184 37184 37184 37184 37184 %Πληρότητα 83.39% 79,45% 72,92% 83,75% 67,12% 70,01% Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι στην ξενοδοχειακή βιομηχανία συνηθίζεται η εργοδότηση μόνιμου και εποχιακού προσωπικού ανάλογα με τις προκύπτουσες ανάγκες. Έτσι και η Εργοδότρια Εταιρεία, ακολουθώντας την πρακτική αυτή εργοδοτούσε μόνιμο και σε περιόδους αιχμής και εποχιακό προσωπικό. Τους καλοκαιρινούς μήνες του 2009 εργοδοτούσε 3 εποχιακές καμαριέρες για καθορισμένο χρονικό διάστημα, μια εκ των οποίων για είκοσι μόνο μέρες. Προς υποστήριξη των θέσεων του κατέθεσε σχετικό Πίνακα με τα ονόματα και την περίοδο απασχόλησης των καμαριέρων, μονίμων και εποχιακών, που εργάστηκαν στο ξενοδοχείο το 2008 και
4. Από τα εν λόγω στοιχεία φαίνεται ότι το 2009 εργάστηκαν στο ξενοδοχείο συνολικά 3 εποχιακές καμαριέρες, η Nikolova Silvina από 1.6.2009 - 26.10.2009, η Έλενα Χριστοδούλου από 8.8.2009 - 23.8.2009 και η Mirella Nae από 15.8.2009 - 31.10.
5. Επίσης δύο από τις μόνιμες καμαριέρες απουσίαζαν από την εργασία τους με άδεια ασθενείας. Συγκεκριμένα η κα Χριστίνα Καλλή απουσίαζε από τις 23.7.2009 - 31.7.2009, 1.9.2009 - 20.9.2009 και από 5.10.2009 μέχρι τέλους της τουριστικής περιόδου, η δε κα Εύη Καΐκκη από 14.10.2009 μέχρι τέλους της τουριστικής περιόδου (Τεκ.4). Ισχυρίστηκε επίσης, ότι με τη μείωση της πληρότητας του ξενοδοχείου που παρουσι-άστηκε το 2009 και που ανήλθε στο 16,63% σε σχέση με το 2008, μειώθηκαν και οι ανάγκες καθαρισμού των δωματίων από καμαριέρες. Προτού όμως η Εταιρεία προχωρήσει σε απολύσεις προέβη και σε προβλέψεις πληροτήτων για το 2010, διαπιστώνοντας σε τελική ανάλυση πως η πληρότητα θα μειωνόταν ακόμη περισσότερο αφού οι προκρατήσεις θα ήταν πολύ χαμηλότερες από τις αντίστοιχες του
6. Προς επιβεβαίωση των θέσεων του παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου προβλέψεις πληροτήτων για τα τρία τελευταία έτη που παρουσίαζαν την πιο κάτω εικόνα (Τεκ.5): ημερομηνία έκδοσης WBS 2010 2009 2008 5.10.2009 15,2% 21,7% 27,7% 12.11.2009 16,9% 23% 28,9% 11.12.2009 18,2% 23,6% 29,6% 15.1.2010 19,6% 24% 29,9% 18.2.2010 20,6% 24,7% 30,8% 12.3.2010 27,4% 33,8% 37,2% 23.4.2010 35,9% 43,2% 60,3% 21.5.2010 40,9% 49,2% 66,3% 1.7.2010 52,4% 56,5% 75,8% 15.7.2010 56,6% 58,3% 77,2% 12.8.2010 62,6% 62,3% 81,5% 10.9.2010 68,9% 66% 85,5% Σύμφωνα με τον μάρτυρα, με αυτά τα δεδομένα, ήτοι τη σημαντική μείωση του κύκλου εργασιών και τις δυσοίωνες προβλέψεις αναφορικά με την πληρότητα του ξενοδοχείου για το 2010, η Εργοδότρια Εταιρεία αποφάσισε ότι θα έπρεπε να μειώσει τον αριθμό των μονίμων καμαριέρων στο ξενοδοχείο και να τερματίσει την απασχόληση τους για λόγους πλεονασμού, εν όψει και της αδυναμίας για απασχόληση των καμαριέρων σε άλλο τμήμα του ξενοδοχείου. Ενημερώνοντας το προσωπικό για τη μείωση του κύκλου εργασιών του ξενοδοχείου και της ανάγκης για μείωση του αριθμού των καμαριέρων οι Αιτήτριες μαζί με μια ακόμη καμαριέρα επέδειξαν ενδιαφέρον και συμφωνήσαν να αποχωρήσουν. Ωστόσο, η μειωμένη πληρότητα του 2009 αλλά και οι προβλέψεις για περαιτέρω μείωση των διανυκτερεύσεων το 2010, ανάγκασαν την Εργοδότρια Εταιρεία, να προσφέρει ελκυστικές τιμές για διανυκτερεύσεις αλλά και εκπτωτικά κουπόνια για προσέλκυση εγχώριου τουρισμού. Ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σχετική αλληλογραφία που είχε με διάφορους τουριστικούς πράκτορες, βάσει της οποίας κατά τους μήνες Ιούνιο έως Αύγουστο προσφέρονταν εκπτωτικές τιμές της τάξης του 20-30%, καθώς και δημοσιεύσεις με σχετικά εκπτωτικά κουπόνια για την περίοδο από 22.6.2010 έως 31.10.2010 (Τεκ.6 και Τεκ.7). Οι πιο πάνω ενέργειες, με βάση τους ισχυρισμούς του μάρτυρα, οδήγησαν στην αύξηση των διανυκτερεύσεων κατά 2,9% σε σχέση με το
7. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι στην αύξηση των κρατήσεων συνέτειναν και τα μέτρα που έλαβε η Κυβέρνηση για υποστήριξη του τουρισμού, ήτοι την αναστολή τελών για διανυκτερεύσεις που καταβάλλονταν στις δημαρχιακές αρχές καθώς και τη μείωση του ΦΠΑ από 8% σε 5%. Υπό αυτά τα δεδομένα, ισχυρίστηκε ότι στις 12.8.2010 ήταν η πρώτη φορά που διεφάνη ότι η πληρότητα του ξενοδοχείου θα ήταν ελαφρώς καλύτερη από το
8. Προς κάλυψη των έκτακτων αναγκών και των κρατήσεων που έγιναν την τελευταία στιγμή στο ξενοδοχείο, αλλά και προς αναπλήρωση του κενού των δύο μόνιμων καμαριέρων που απουσίαζαν με άδεια ασθενείας μέχρι το τέλος της τουριστικής περιόδου και μιας καμαριέρας που είχε αποχωρήσει στα τέλη Φεβρουαρίου 2010, η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε σε προσλήψεις τεσσάρων εποχιακών καμαριέρων και συγκεκριμένα της Silvina Nikolova, που εργάστηκε από τις 5.4.2010 μέχρι 3.11.2010, της Bundena Miroslava, που εργάστηκε από 16.5.2010 μέχρι 3.11.2010, της Iliana Handzhiyska, που εργάστηκε από 1.6.2010 μέχρι 4.11.2010 και της Ελένης Σταύρου που εργάστηκε από 2.7.2010 μέχρι 3.11.
9. Σημείωσε περαιτέρω, ότι λόγω της οικειοθελούς αποχώρησης της μόνιμης καμαριέρας Εύης Καΐκκη στις 17.7.2010, η Εργοδότρια Εταιρεία αναγκάστηκε να προσλάβει μία ακόμη εποχιακή καμαριέρα την Alina Zamfira, η οποία εργάστηκε από 27.7.2010 μέχρι 30.10.
10. Προς επιβεβαίωση της θέσης του παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκ.8 στο οποίο αναφέρονται τα ονόματα και η περίοδος απασχόλησης των μονίμων και εποχιακών καμαριέρων κατά το
11. Είναι περαιτέρω η θέση του μάρτυρα ότι η μικρή αύξηση του κύκλου εργασιών που παρουσίασε το ξενοδοχείο το 2010, ουδόλως επηρεάζει την ύπαρξη πλεονασμού και την αδιαμφισβήτητη μείωση των διανυκτερεύσεων το 2009, δηλαδή το χρονικό σημείο που οι Αιτήτριες απολύθηκαν λόγω πλεονασμού. Σημείωσε ότι ο αριθμός των διανυκτερεύσεων, ο οποίος μπορεί να καταδείξει με τρόπο αντικειμενικό τον κύκλο εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας είχε μειωθεί κατά 19,86% το 2009 σε σχέση με το 2008, οπότε και θα μπορούσε βάσει των προβλέψεων του 2009 να απέλυε προσωπικό για λόγους πλεονασμού από το τέλος του
12. Αν σκοπός ή επιδίωξη της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν η μείωση του κόστους του ξενοδοχείου, θα μπορούσε να απέλυε από τότε προσωπικό. Ωστόσο θεώρησε σκόπιμο να δώσει χρόνο ευελπιστώντας σε ανάκαμψη, που τελικά δεν ήλθε. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε τέλος σε διεξοδική ανάλυση των διαφόρων τεκμηρίων υποστηρίζοντας σε τελικό στάδιο ότι οι διάφορες προσλήψεις έκτακτων καμαριέρων που έγιναν πριν τον Ιούλιο 2010 οφείλονταν σε συχνές απουσίες μόνιμων καμαριέρων τις οποίες θα έπρεπε να καλύψουν, έστω και αν τα στοιχεία αυτά δεν αναφέρονται στα διάφορα έγγραφα που τέθηκαν ως Τεκμήρια. Σε υποβολή που τέθηκε στον μάρτυρα, κατά την αντεξέταση του, ότι τα στοιχεία που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε νέα υποβολή, ότι μείωσαν τον αριθμό των μόνιμων καμα-ριέρων που εργοδοτούσαν στο ξενοδοχείο και αύξησαν τον αριθμό των προσωρινών γιατί αυτό συνέφερε στην Εταιρεία να αγοράζει φτηνότερες υπηρεσίες και να μην υπάρχει τακτική δέσμευση εργοδότησης, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι οι προβλέψεις δεν τους παρείχαν μια σαφή εικόνα πού θα κυμαίνονταν οι κρατήσεις για το 2010 και ότι η πρώτη φορά που διαπίστωσαν ότι η πληρότητα θα βρισκόταν στα ίδια περίπου επίπεδα με το 2009 ήταν στα μέσα Αυγούστου. Οι προβλέψεις, καθώς είπε, πιθανόν να άρχιζαν από τον Σεπτέμβριο 2009 που έλαβαν την απόφαση για απόλυση των Αιτητριών. Ερωτηθείς γιατί προσέλαβαν προσωπικό προηγουμένως και όχι τον Αύγουστο που ισχυρίζεται ότι η πληρότητα έφθασε στα ίδια επίπεδα με το 2009, ανέφερε ότι τον Αύγουστο είναι δύσκολο να βρεθούν άτομα προς εργοδότηση. Αντεξεταζόμενος από την κα Σκούρου ανέφερε ότι το ξενοδοχείο λειτουργεί γύρω στους 6½ μήνες τον χρόνο, από τέλη Μαρτίου ή μέσα Απριλίου μέχρι τέλη Οκτωβρίου και για τους επόμενους μήνες αναστέλλει τις εργασίες του. Κατά την περίοδο δε της αναστολής το προσωπικό παραμένει εκτός εργασίας και λαμβάνει επίδομα ανεργίας από το αρμόδιο κυβερνητικό τμήμα. Για το εποχιακό προσωπικό ανέφερε ότι εργάζεται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ανάλογα με τις ανάγκες του ξενοδοχείου, που μπορεί να είναι μια εβδομάδα, ένας μήνας ή και ολόκληρη η τουριστική περίοδος. Εποχιακές προσλήψεις γίνονται με βάση τις προβλέψεις που έχει το ξενοδοχείο για κάθε μήνα και σε κάθε περίπτωση που οι ανάγκες δεν καλύπτονται από το μόνιμο προσωπικό. Στις αρχές Μαΐου 2010 ανέφερε ότι προσλήφθηκε μια εποχιακή καμαριέρα, λόγω αδειών ασθενείας, παραδεχόμενος ότι δεν θα προέκυπτε τέτοια ανάγκη εάν δεν απολύονταν οι Αιτήτριες. Στον μάρτυρα υποδείχθηκαν διάφορες προσλήψεις που έγιναν στο ξενοδοχείο το 2010 και οι οποίες δεν αναφέρονται στο Τεκ.
13. Ισχυρίστηκε ότι δεν επρόκειτο για καμαριέρες αλλά για άλλες ειδικότητες, όπως υπάλληλοι κουζίνας και καθαριστές πισίνας, οι οποίοι καταχωρούνται στο αρχείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων κάτω από τον ίδιο κωδικό. Σε υποβολή ότι τον Ιανουάριο 2010 προσλήφθηκε ως καμαριέρα η Μικαέλα Στάρκερ η οποία εργάστηκε στο ξενοδοχείο μέχρι 4.11.2010, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έχει υπόψη του τέτοιο όνομα. Το ίδιο ανέφερε και για κάποια Αναστασία Ττοφή. Ακολούθως ανέφερε ότι στις 3.4.2010 προέβησαν σε δύο προσλήψεις εποχιακών καμαριέρων και μίας στις 16.5.2010 και ότι όλες οι υπόλοιπες προσλήψεις έγιναν μετά τον Ιούλιο που άρχισε να διαφαίνεται ότι το ξενοδοχείο θα είχε αυξημένη πληρότητα. Σε υποβολή ότι δεν είχαν οποιεσδήποτε ενδείξεις για προβλέψεις του 2010 ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά επιμένοντας στην αρχική του θέση ότι υπήρχαν τέτοιες ενδείξεις. Επανεξεταζόμενος σε σχέση με την Μικαέλα Στάρκερ και την Αναστασία Ττοφή ανέφερε ότι πιθανόν να προσλήφθηκαν σε άλλη ειδικότητα. Ανάλυση - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α) ............................................. (β) ............................................. (γ) ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων· (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τας μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων· (iii) καταργήσεως τμημάτων· (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών· (ν) ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών· (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής· και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως. Το ερώτημα που τίθεται και που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει, με βάση την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία, είναι κατά πόσο η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε να αποδείξει συνθήκες πλεονασμού που δικαιολογούσαν τον τερματισμό της απασχό-λησης των Αιτητριών λόγω περιορισμού του όγκου εργασιών του ξενοδοχείου. Σύμφωνα με την επικρατούσα νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μίας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της επιχείρησης στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων πριν την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών κριτηρίων θα πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Για τον προσδιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρηση στην Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1Α.Α.Δ. 703, 706 επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστη-ριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεχτή η θέση των εφεσειό-ντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και η σημασία που ενέχει ο όρος "όγκος εργασίας" στο πλαίσιο του Άρθρου 18 (γ) (vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Αξιολογώντας κατ' αρχάς την πιο πάνω μαρτυρία δεχόμαστε ότι τα όσα ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο αναφορικά με τις διανυκτερεύσεις, ήτοι τον αριθμό των κατειλημμένων δωματίων στο ξενοδοχείο κατά τα έτη 2005 έως 2010, ανταποκρί-νονται πλήρως στην πραγματικότητα. Αυτά άλλωστε επιβεβαιώνονται και από το Τεκ.3 που ο ίδιος ο μάρτυρας κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι σχετικές υποβολές του κ. Σταυρίνιδη και της εκπροσώπου του Ταμείου προς τον μάρτυρα, ότι τα εν λόγω στοιχεία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, παρέμειναν μετέωρες. Καμία μαρτυρία προσκομίστηκε από της Αιτήτριες και το Ταμείο για να θεμελιώσουν τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς τους. Ο μάρτυρας παρέθεσε επίσης προβλέψεις πληρότητας του ξενοδοχείου για το 2010 οι οποίες για τους ίδιους λόγους παρέμειναν αναντίλεκτες. Είναι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, εύρημα μας ότι τα γεγονότα σε σχέση με την πληρότητα του ξενοδοχείου για τα έτη 2005 έως 2010 ως και οι προβλέψεις πληρότητας του ξενοδοχείου για το 2010 έχουν όπως ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο. Προσεκτική μελέτη των εν λόγω στοιχείων τείνει να καταδείξει ότι η πληρότητα του ξενοδοχείου το 2009 μειώθηκε κατά 16,63% σε σύγκριση με το 2008, 5,8% σε σύγκριση με το 2007, 12,33% σε σύγκριση με το 2006 και 16,27% σε σύγκριση με το

1. Το 2010 η πληρότητα αυξήθηκε κατά 2,89% σε σύγκριση με το
2. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός που προκύπτει από την αντεξέταση του μάρτυρα, ότι από αρχές Νοεμβρίου 2009 και μέχρι το τέλος Μαρτίου 2010 το ξενοδοχείο ανέστειλε τις εργασίες του για τη χειμερινή περίοδο και άρχισε να επαναλειτουργεί στις αρχές Απριλίου. Καθ' όλη την περίοδο της αναστολής το προσωπικό παρέμεινε εκτός εργασίας και επωφελείτο επιδόματος ανεργίας από το Αρμόδιο Τμήμα του Υπουργείου Εργασίας. Προσεκτική επίσης μελέτη της μαρτυρίας τείνει να καταδείξει ότι από τις 3.4.2010 μέχρι και τις 27.7.2010 η Εταιρεία προχώρησε σε πρόσληψη εννέα συνολικά καμαριέρων και όχι πέντε καμαριέρων, όπως ο μάρτυρας ανέφερε στην κατάθεση του. Συγκεκριμένα με βάση το Τεκ.8, που ο ίδιος έθεσε ενώπιον μας, από τις εννέα εποχιακές καμαριέρες η Silvina Nikolova εργάστηκε στο ξενοδοχείο από 3.4.2010 - 3.11.2010, η Bundeva Miroslava από 16.5.2010 - 3.11.2010, η Iliana Handzhiyska από 1.6.2010 - 4.11.2010, η Ελένη Σταύρου από 2.7.2010 - 3.11.2010, η Teodora Ivanova από 2.7.2010 - 3.11.2010, η Vasileva Zlatka από 9.7.2010 - 3.11.2010, η Ανδρούλλα Ιακώβου από 14.7.2010 - 31.10.2010, η Daniella Arabadzhieva από 27.7.2010 - 3.11.2010 και η Alina Zamfira από 27.7.2010 - 30.10.
3. Περαιτέρω, στις 28.2.2010 και 22.7.2010 απεχώρησαν οικειοθελώς από την εργασίας τους δύο μόνιμες καμαριέρες. Οι υποβολές που δέχθηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του ότι υπήρξαν επιπλέον νέες προσλήψεις καμαριέρων δεν έχουν αποδειχθεί αφού καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από την πλευρά του Ταμείου για θεμελίωση των οποιωνδήποτε ισχυρισμών του. Από τα στοιχεία λοιπόν που έχουν τεθεί ενώπιον μας βρίσκουμε ότι η πληρότητα του ξενοδοχείου κατά το 2009 παρουσιαζόταν αισθητά μειωμένη σε σύγκριση με το
4. Το κατά πόσο όμως μια τέτοια μείωση δικαιολογούσε την απόλυση των Αιτητριών, αυτό θα εξαρτηθεί από τις πραγματικές απαιτήσεις του ξενοδοχείου. Κατά πόσο δηλαδή οι απαιτήσεις του ξενοδοχείου μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο σε βαθμό που δεν καθιστούσαν πλέον αναγκαίες τις υπηρεσίες των Αιτητριών και τούτου πάντοτε σε συνάρτηση με τις νέες προσλήψεις που έγιναν στο ξενοδοχείο μετά την επαναλειτουργία του το
5. Καθοδηγούμενοι από την αγγλική νομολογία επισημαίνουμε ότι ο Νόμος δεν εμποδίζει τον εργοδότη να προβεί σε νέες προσλήψεις για πλήρωση θέσεων που έχουν κενωθεί μετά από επίκληση συνθηκών πλεονασμού. Ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση η απόλυση θα κρίνεται δικαιολογημένη εάν ο εργοδότης είναι σε θέση να αποδείξει ότι μετά την απόλυση οι ανάγκες της επιχείρησης έχουν αλλάξει δραματικά για γνήσιους απρόβλεπτους λόγους. Διαφορετικά, η διαδικασία του πλεονασμού θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία ή ως ένας εύσχημος τρόπος σε κάθε περίπτωση που ο εργοδότης επιθυμούσε να απαλλαγεί από κάποιους εργοδοτού-μενους. Αποτελεί επίσης κοινή λογική, που εμπεδώνεται στο γράμμα του Νόμου (άρθρο 22), ότι τέτοιου είδους απρόβλεπτες ανάγκες επιβάλλουν στο εργοδότη να επικοινωνεί με τους πρώην εργοδοτούμενους σε μια προσπάθεια επαναπρόσληψης προσωπικού σε συγκεκριμένες θέσεις. Όπως έχει αποφασιστεί στην Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Γρηγορά κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985: «Η πρόσληψη υπαλλήλου για να εκτελεί με τα ίδια μέσα τα καθήκοντα της εφεσίβλητης, καταδείχνει με βεβαιότητα ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της εφεσίβλητης δεν οφειλόταν ούτε και σε περιορισμό του όγκου της εργασίας των εφεσειόντων». Εν προκειμένω, ο μάρτυρας συνέδεσε την πρόσληψη των εννέα εποχιακών καμαριέρων αποκλειστικά και μόνο με την κάλυψη των εκτάκτων αναγκών και κρατήσεων που έγιναν τελευταία στιγμή στο ξενοδοχείο, την αναπλήρωση του κενού που άφησαν οι δύο μόνιμες καμαριέρες με την αποχώρηση τους και δύο άλλες που απουσίαζαν με άδεια ασθενείας. Αναφορικά με τις δύο καμαριέρες που απεχώρησαν οικειοθελώς από την εργασία τους, παρατηρούμε κατ' αρχάς ότι η κα Ευαγγελάκη απεχώρησε στις 28.2.2010 και η κα Καΐκκη στις 22.7.

1. Επίσης με βάση το Τεκ.8 με άδεια ασθενείας απουσίαζε μόνο μία καμαριέρα, η κα Θεοδώρου Χρυσή από 9.8.2010 -15.8.2010, 28.8.2010 - 8.9.2010 και από 17.9.2010 μέχρι το τέλος της τουριστικής περιόδου. Περαιτέρω, με βάση τα όσα ο μάρτυρας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, οι έκτακτες ανάγκες προέκυψαν με την προσφορά των ελκυστικών τιμών για διανυκτερεύσεις και με τα εκπτωτικά κουπόνια προσέλκυσης εγχώριου τουρισμού για κρατήσεις που θα γίνονταν από 22 - 29.6.2010 και από 4 - 11.8.2010 για διαμονή μέχρι 31.10.
2. Διευκρίνισε ο μάρτυρας, ότι τα εν λόγω μέτρα αναγκάστηκε να λάβει η Εταιρεία λόγω της μειωμένης πληρότητας του 2009 και των προβλέψεων για περαιτέρω μείωση για το
3. Σημείωσε επίσης ότι στις 12.8.2010 ήταν η πρώτη φορά που διεφάνη ότι η πληρότητα του ξενοδοχείου θα ήταν ελαφρώς καλύτερη από αυτή του
4. Με βάση λοιπόν τα γεγονότα της υπόθεσης δεν βρίσκουμε να υπήρξε οποιαδήποτε δραματική αλλαγή στις ανάγκες της επιχείρησης που δεν μπορούσε να προβλέψει η Εργοδότρια Εταιρεία αφού μέχρι και τις αρχές Αυγούστου 2010 καμία διαφοροποίη-ση υπήρξε ως προς την πληρότητα του ξενοδοχείου σε σχέση με το
5. Ωστόσο κάτω απ' αυτά τα γεγονότα η Εργοδότρια Εταιρεία προσέλαβε από τις αρχές Απριλίου μέχρι και την 1.6.2010 τρεις εποχιακές καμαριέρες και άλλες έξι κατά τον μήνα Ιούλιου. Η πρόσληψη της κας Silvina Nikolova που έγινε στις 3.4.2010 ίσως να μπορούσε να δικαιολογηθεί ως αντικατάσταση της κας Ευαγγελάκη που έφυγε στις 28.2.
6. Σε σχέση όμως με τις δύο άλλες προσλήψεις που έγιναν στις 16.5.2010 και 1.6.2010 δεν δόθηκε καμία εξήγηση και ούτε μπορούν να θεωρηθούν ότι σχετίζονται με την αποχώρηση της κας Καΐκκη που έγινε στις 22.7.2010 ή την απουσία της κας Θεοδώρου που άρχισε από τις 9.8.
7. Περαιτέρω ούτε και οι πληρότητες του ξενοδοχείου σε συνάρτηση με τις πληρότητες του προηγούμενου χρόνου θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τις συγκεκριμένες προσλήψεις, εν όψει της απόλυσης των Αιτητριών και της μείωση του προσωπικού στο συγκεκριμένο τομέα. Ως επακόλουθο, παρά την απόλυση των Αιτητριών με τις νέες προσλήψεις διεφάνη ότι οι υπηρεσίες τους δεν έπαυσαν ποτέ να είναι αναγκαίες για το ξενοδοχείο. Αποτείνεται ο μάρτυρας ότι ενημερώνοντας το προσωπικό για τη μείωση του κύκλου εργασιών του ξενοδοχείου και της ανάγκης για μείωση του αριθμού των καμαριέρων οι Αιτήτριες μαζί με μια ακόμη καμαριέρα επέδειξαν ενδιαφέρον και συμφωνήσαν να αποχωρήσουν. Παρόλο που δεν τίθεται δικογραφημένη θέση περί οικειοθελούς αποχώρησης των Αιτητριών, ωστόσο, προς πλήρη διασάφηση θα πρέπει να σημειώσουμε ότι από τη στιγμή που η Εργοδότρια Εταιρεία εκδήλωσε την απόφαση της για απόλυση προσωπικού, το γεγονός ότι οι Αιτήτριες δεν αντέδρασαν και συμφώνησαν να αποχωρήσουν δεν διαφοροποιεί τη νομική κατάσταση πραγμάτων. Δεν αλλάζει δηλαδή το γεγονός ότι επρόκειτο για απόλυση. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England 4th Edn. Vol. 16, pg. 425, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου ο εργοδότης προτίθεται να κηρύξει τον εργοδοτούμενο ως πλεονάζον προσωπικό και αυτός αποδέχεται πρόθυμα, τούτο και πάλι συνιστά απόλυση του εργοδοτουμένου (Burton Alton & Johnson Ltd. v. Peck [1975] 1 C.R. 193, Morley v. CT Morley Ltd [1985] 1 CR 499). Ομόφωνα λοιπόν καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων οποιοδήποτε λόγο που θα δικαιολογούσε τον τερματισμό της απασχόλησης των Αιτητριών, με βάση το άρθρο 5(β) και 18(γ)(vii) του Νόμου. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο το άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση των Αιτητριών, τα ημερομίσθια, τη διάρκεια απασχόλησης τους ως και όλους τους άλλους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο όπως τους επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης τα πιο κάτω ποσά: Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 229/11 το ποσό των (€310,62 Χ 35) €10871,70 Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 386/11 το ποσό των (€326,47 Χ 38) €12405,86 Για σκοπούς απόφασης οι υποθέσεις αποσυνδέονται και εκδίδονται αποφάσεις ως ακολούθως: (α) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 229/11 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €10871,70 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (β) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 386/11 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €12405,86 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ).............. Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Χ. Βασιλείου, Μέλος Γ. Ιουλιανός, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο