← Κύπρος

ΝΑΤΑΛΙΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ κ.α. ν. IMCS INTECOLLEGE LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 549/12, 629/12, 31/10/2016

ΝΑΤΑΛΙΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ κ.α. ν. IMCS INTECOLLEGE LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 549/12, 629/12, 31/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2016:43 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Χρ. Χρίστη και Χ. Ηρακλείδη, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 549/12 Μεταξύ: ΝΑΤΑΛΙΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ Αιτήτρια -και-

  1. IMCS INTECOLLEGE LTD
  2. EDEX - EDUCATIONAL EXCELLENCE CORP. LTD (Πανεπιστήμιο Λευκωσίας) Καθ' ων η αίτηση ------ Αρ. Υπόθεσης: 629/12 Μεταξύ: ΙΡΙΣ ΒΟΓΑΖΙΑΝΟΥ Αιτήτρια -και-
  3. EDEX - EDUCATIONAL EXCELLENCE CORPORATION. LTD
  4. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 31η Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια στην Αίτηση 549/12: κα Λ. Πατσαλίδου Για την Αιτήτρια στην Αίτηση 629/12: κα Μ. Κυπριανίδου Για τους Καθ' ων η αίτηση 1: κ. Α. Κωνσταντίνου μαζί με κα Κ. Μιχαηλίδου Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κα Τ. Σκούρου ΑΠΟΦΑΣΗ Οι πιο πάνω Αιτήσεις έχουν συνενωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 11.11.2013, λόγω κοινών νομικών και πραγματικών ζητημάτων. Η Αιτήτρια στην Αίτηση 549/12 (στο εξής «η Α' Αιτήτρια) αξιώνει τις πιο κάτω θεραπείες:
  5. Απόφαση ότι η απόλυση της στις 4.1.2011 είναι αυθαίρετη, παράνομη και άκυρη εφόσον αυτή έγινε κατά παράβαση του άρθρου 3 και 5 και 16 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος και το Πρωτόκολλο 12 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κατά παράβαση του ατομικού δικαιώματος επαγγέλματος (άρθρο 25 του Συντάγματος), του δικαιώματος ιδιοκτησίας Άρθρο 23 του Συντάγματος), λόγω απώλειας των εισοδημάτων της και του δικαιώματος ιδιωτικής ζωής (άρθρο 15 του Συντάγματος και 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης) λόγω της μεταχείρισης που έτυχε η Αιτήτρια από τους Καθ' ων η αίτηση και της συνεπαγόμενης προσβολής της προσωπικότητας της.
  6. Γενικές και ή ειδικές τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράβαση των πιο πάνω νομοθετικών και συνταγματικών διατάξεων, σχετικών κανόνων και αρχών δικαίου.
  7. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία , απόφαση ή διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέποντα και ή δίκαια υπό τις περιστάσεις.
  8. Τόκο προς 8% ως το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει ως πλέον νόμιμο τόκο.
  9. Έξοδα πλέον ΦΠΑ Η Αιτήτρια στην Αίτηση 629/12 (στο εξής « η Β' Αιτήτρια») εξαιτείται τις πιο κάτω θεραπείες:
  10. Αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της υπό των υπ' αριθμό 1 Καθ' ων η αίτηση ή διαζευκτικά πληρωμή λόγω πλεονασμού υπό του αριθμό 2 Καθ' ου η αίτηση.
  11. Αυξημένες αποζημιώσεις
  12. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο
  13. Νόμιμο τόκο
  14. Έξοδα και ΦΠΑ Η EDEX - EDUCATIONAL EXCELLENCE CORPORATION LTD (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία»), με τους πανομοιότυπους λόγους εμφάνισης που καταχώρησε και στις δύο υποθέσεις αρνείται και απορρίπτει τις εναντίον της αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι ο τερμα-τισμός της απασχόλησης των Αιτητριών ήταν καθόλα νόμιμος και δικαιολογημένος καθότι οφείλετο σε λόγους πλεονασμού λόγω (α) κατάργησης της θέσης που εργά-ζονταν οι Αιτήτριες και (β) εκσυγχρονισμού και ή αλλαγών στην οργάνωση της επιχείρησης, οι οποίες κατέστησαν τη θέση των Αιτητριών περιττή. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι προ της αποφάσεως για τερματισμό των υπηρεσιών των Αιτητριών, διαβουλεύτηκαν μαζί τους και τους προσέφεραν θέση στο τμήμα εισδοχής φοιτητών με καθήκοντα συνυφασμένα και σχετικά με τα μέχρι τότε καθήκοντα και προσόντα τους, ενώ θα διατηρούσαν όλα τα ωφελήματα τους περιλαμβανομένου και του μισθού τους, αλλά οι Αιτήτριες χωρίς εύλογη αιτιολογία και ή παράλογα αρνήθηκαν να αναλάβουν την εν λόγω θέση. Είναι η θέση του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού (στο εξής «το Ταμείο») ότι ο προβαλλόμενος εκ μέρους της Εργοδότριας Εταιρείας λόγος για κατάργηση της θέσης των Αιτητριών δεν συνιστά λόγο πλεονασμού και ως εκ τούτου κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού. Επίσης, ότι οι Αιτήτριες δεν δικαιούνται οιασδήποτε πληρωμής από το Ταμείο γιατί και αν ακόμη αποδειχθεί ότι συνέτρεχαν συνθήκες πλεονασμού αυτές δεν αποδέχθηκαν άλλη κατάλληλη απασχόληση που τους πρόσφερε η Εργοδότρια Εταιρεία πριν τον τερματισμό της απασχόλησης τους. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδο-τούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιο-λογημένα απόλυσε τις Αιτήτριες για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσε για την Εργοδότρια Εταιρεία ο Δρ. Παύλος Παύλου, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχε τη θέση του Αντιπροέδρου Διεύθυνσης του Τμήματος Εισδοχής Φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Για τις Αιτήτριες, εκτός από τις ίδιες, κατέθεσε ο συντεχνιακός της ΠΕΟ κ. Σάββας Τούλουππος. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού αναφερθούμε στην προσαχθείσα μαρτυρία κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία διατηρεί Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο, που έχει εγκαθιδρυθεί και λειτουργεί με βάση τον περί Ιδιωτικών Πανεπιστημίων Νόμο. Η Α' Αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας την 1.10.1997 ως μέλος του γραφείου εισδοχής φοιτητών. Από το 2003 τοποθετήθηκε ως ακαδημαϊκή σύμβουλος στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων (School of Business), θέση που διατή-ρησε και μετά το 2007 που εγκαθιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Η Β' Αιτήτρια προσλήφθηκε την 1.5.2003 ως ακαδημαϊκή σύμβουλος στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και από το 2008, μετά την επιστροφή της από άδεια μητρότητας, τοποθετή-θηκε ως ακαδημαϊκή σύμβουλος στη Σχολή Θετικών Επιστημών (School of Sciences). Τα καθήκοντα τους ήταν εκείνα που αναφέρονται στο "Job Description" των ακαδη-μαϊκών συμβούλων (Τεκ.1), που περιλάμβαναν σε γενικές γραμμές, την εξυπηρέτηση, καθοδήγηση, συμβουλή και ενημέρωση των φοιτητών επί των ακαδημαϊκών προγραμμάτων που προσφέρει εκάστη Σχολή, τη διαδικασία εγγραφής και επιλογής μαθημάτων, την ενθάρρυνση των φοιτητών να χρησιμοποιούν τις ηλεκτρονικές υπηρε-σίες του Πανεπιστημίου και γενικότερα επί παντός θέματος που αφορά τον κάθε φοιτητή από της εγγραφής του μέχρι και της αποφοιτήσεως του. Η απασχόληση τους τερματίστηκε στις 28.2.2011 με επιστολή πανομοιότυπου περιεχο-μένου ημερ. 4.1.2011 (Τεκ.17) την οποία παραθέτουμε: "We are sorry to inform you that your employment as Academic Advisor with the School of Business (School of Sciences) will be terminated due to redundancy. Due to a change in operations the Academic Advisor position will be abolished. The effective date of termination of your employment is March 1st
  1. The present should be treated as the legal notification as the required by the Termination of Employment Law. Please contact Maria Anastasi at the Finance Department about your final salary payment and your Provident Fund and Stella Nicolaou, the Health and Safety Officer, regarding your Medical Plan. We would like to thank toy for your input in the organization and to wish you all the best in your future career plans." Οι τελευταίες απολαβές των Αιτητριών ανέρχονταν για την πρώτη στα €505,96= εβδομαδιαίως και για τη δεύτερη στα €445,03=, συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. Σύμφωνα με τον Δρ. Παύλο Παύλου, από το 2007 το Πανεπιστήμιο προέβαινε σε συνεχείς αναβαθμίσεις των υπηρεσιών του. Διεφάνη ότι οι ακαδημαϊκοί σύμβουλοι δεν ενθάρρυναν ικανοποιητικά τους φοιτητές στην επιλογή των μαθημάτων τους, ως απαιτούσε η περιγραφή των καθηκόντων τους και δεν ήταν σε θέση να δίδουν απαντήσεις σε εξειδικευμένες ερωτήσεις φοιτητών παρά μόνον γενικές συμβουλές με τη βοήθεια του outline του κάθε μαθήματος, με αποτέλεσμα να λαμβάνει το Πανεπι-στήμιο πληθώρα παραπόνων από φοιτητές. Λόγω της θέσης του, γνωρίζει επίσης ότι το Πανεπιστήμιο είχε θέσει ως στρατηγικό στόχο να μετατρέψει και προσφέρει τις πλείστες υπηρεσίες του σε ηλεκτρονική μορφή. Πριν από το 2010 είχε ήδη εισαχθεί το on-line system επιλογής μαθημάτων από τους ίδιους τους φοιτητές. Οι σύμβουλοι μέσα από τα καθήκοντα τους όφειλαν να παρο-τρύνουν και να ενθαρρύνουν τους φοιτητές να κάνουν χρήση του εν λόγω συστήματος για την εγγραφή και επιλογή των μαθημάτων τους προκειμένου να μειωθεί ο χρόνος αναμονής και η δυσαρέσκεια των φοιτητών. Φάνηκε ωστόσο ότι οι ακαδημαϊκοί σύμβουλοι δεν ενθάρρυναν τους φοιτητές στη χρήση του εν λόγω συστήματος και έτσι συνέχιζαν το 2010 να επιλέγουν τα μαθήματα τους διαπροσωπικά με όλα τα προβλή-ματα αναμονής και καθυστέρησης. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι υπηρεσίες των ακαδημαϊκών συμβούλων ήταν από τις πρώτες υπηρεσίες στις οποίες δόθηκε προτεραιότητα παροχής σε ηλεκτρονική μορφή μέσω του internet και του intranet, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον ανάγκη για τους φοιτητές να επισκέπτονται τους ακαδημαϊκούς συμβούλους. Τέτοιες υπηρεσίες είναι η παροχή συμβουλών για την επιλογή του προγράμματος σπουδών, πληροφοριών για τον κύκλο σπουδών και τη διδακτέα ύλη κάθε μαθήματος ως και η επιλογή των μαθημάτων ανά εξάμηνο. Επίσης η διαδικτυακή (on line) επιλογή μαθημάτων αντικατέ-στησε και την ανάγκη της διαπροσωπικής συνεννόησης του φοιτητή με τον ακαδημαϊκό σύμβουλο για την εγγραφή του, καθώς το Student Intranet επιτρέπει στον φοιτητή να έχει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία που αφορούν την ακαδημαϊκή του πορεία. Σημείωσε ο μάρτυρας ότι μέχρι το 2010, μόνο 30 φοιτητές έκανα χρήση του ηλεκτρο-νικού συστήματος. Υποδεικνύοντας επανειλημμένες φορές στις Αιτήτριες την ανάγκη για κατεύθυνση των φοιτητών στη χρήση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών, μετά από μελέτη και έρευνα φάνηκε ότι χωρίς την κατάργηση των διαπροσωπικών υπηρεσιών δεν μπορούσε να επιτευχθεί ο στόχος. Προς επιβεβαίωση της θέσεως του ότι αυτό επιτεύχθηκε μετά την απόλυση των Αιτητριών, παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένα στατιστικά στοιχεία (Τεκ.5 και Τεκ.6). Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης σε εκπαίδευση των φοιτητών στις διαδικτυακές υπη-ρεσίες, που καθώς είπε, αντικατέστησαν τις υπηρεσίες των ακαδημαϊκών συμβούλων. Συγκεκριμένα, προ της ενάρξεως της ακαδημαϊκής χρονιάς προηγείται ένας μήνας εγκλιματισμού των νέων φοιτητών και δίδονται πληροφορίες για τους κλάδους και το πρόγραμμα σπουδών, τα outlines, τη χρήση της βιβλιοθήκης και τη μηχανογραφική διαδικασία επιλογής μαθημάτων. Επίσης, όλοι οι νέοι φοιτητές εκπαιδεύονται στη χρήση του intranet και των ηλεκτρονικών υπηρεσιών που προσφέρει το Πανεπιστήμιο. Το 2010 το Πανεπιστήμιο εισήγαγε μια σειρά μαθημάτων UNIC-100 για όλους τους νέους φοιτητές, με σκοπό την παροχή ακαδημαϊκής καθοδήγησης για τη διαδικτυακή (on-line) εγγραφή. Αναφορικά με τις συμβουλευτικές υπηρεσίες που παρείχαν οι Αιτήτριες στους φοιτητές σε σχέση με την επιλογή μαθημάτων, ισχυρίστηκε ότι με την ίδρυση του Πανεπιστημίου και μετά από εισήγηση της Επιτροπής Αξιολόγησης Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, οι υπηρεσίες αυτές προσφέρονται πλέον από καθηγητές που διδάσκουν το μάθημα. Για τα υπόλοιπα καθήκοντα των ακαδημαϊκών συμβούλων ισχυρίστηκε ότι δημιουργήθηκε το Student Success Center, το οποίο υποβοηθά με επαγγελματικό τρόπο τους φοιτητές σε θέματα ανάπτυξης αυτοπεποίθησης και ενδυνάμωσης τους, μέσω διαφόρων προγραμ-μάτων, σεμιναρίων κλπ. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι περί τον Δεκέμβριο 2010 προτάθηκε στις Αιτήτριες όπως συνεχίσουν την απασχόληση τους στο τμήμα εισδοχής φοιτητών, για την διεκ-περαίωση καθηκόντων του εν λόγω τμήματος, με τους όρους και τα ωφελήματα που απολάμβαναν ως ακαδημαϊκοί σύμβουλοι, προς αποφυγή της απόλυσης τους με την κατάργηση των θέσεων που κατείχαν. Ενώ οι Αιτήτριες αποδέχθηκαν την πρόταση, σε κατοπινό στάδιο επέδειξαν μια αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, αρνούμενες να συμμε-τάσχουν σε προγραμματισθείσα εκπαίδευση που προσφέρθηκε σε λειτουργούς του τμήματος εισδοχής από τις 21 - 23.12.
  2. Αντί αυτού οι Αιτήτριες ζήτησαν άδεια και απουσίαζαν κάποιες συγκεκριμένες μέρες από την εργασία τους. Ως Αποτέλεσμα η Εργοδότρια Εταιρεία μη έχοντας άλλη επιλογή προχώρησε σε τερματισμό της απασχό-λησης τους λόγω πλεονασμού. Καταθέτοντας η Α' Αιτήτρια, αναφέρθηκε κατ' αρχάς στα ακαδημαϊκά της προσόντα και στα καθήκοντα που ασκούσε ως ακαδημαϊκή σύμβουλος του Πανεπιστημίου. Απορ-ρίπτοντας τη θέση των Εργοδοτών της, ότι δέχθηκε πρόταση μαζί με την Β' Αιτήτρια να μετακινηθούν στο τμήμα εισδοχής φοιτητών, ισχυρίστηκε ότι στην ίδια ουδέποτε έγινε τέτοια πρόταση. Αντιθέτως ενώ από τις 24.11.2010 περιήλθε σε γνώση της ότι η ακαδημαϊκή σύμβουλος κα Γεωργία Χαραλάμπους συμφώνησε να μετακινηθεί σε άλλο τμήμα με γενικά καθήκοντα, εντούτοις στην ίδια δεν δόθηκε καμία απάντηση όταν ζήτησε ενημέρωση για τη δική της θέση. Επίσης, το τμήμα εισδοχή φοιτητών είχε προγραμματίσει εκπαίδευση των λειτουργών του από τις 10 μέχρι τις 21.12.2010 και όχι από 21-23.12.2010 που ισχυρίζεται ο Δρ. Παύλου, χωρίς οι ίδιες να έχουν οποια-δήποτε ενημέρωση. Στις 20.12.2010 της αναφέρθηκε τηλεφωνικώς από τον Δρ. Παύλου ότι τα καθήκοντα της θα αναλαμβάνονταν από το τμήμα εισδοχής φοιτητών και ότι για την περίοδο από 10.1.2011 -14.2.2011 το γραφείο της θα μεταφερόταν προσωρινά στο χώρο του εν λόγω τμήματος. Και ενώ την επομένη ο Δρ. Παύλου κοινοποίησε ηλεκτρο-νική επιστολή (Τεκ.15) με την οποία ανακοίνωνε ότι τα καθήκοντα των ακαδημαϊκών συμβούλων θα διεκπεραιώνονταν από μέλη του γραφείου εισδοχής φοιτητών και ότι αυτές θα μεταφέρονταν προσωρινά κατά την περίοδο των προεγγραφών και εγγρα-φών (10.1.2011 -14.2.2011) στο εν λόγω τμήμα, ωστόσο στις 23.12.2010 κλήθηκαν στο γραφείο του Αντιπροέδρου και Επικεφαλή του Τμήματος Ανθρώπινου Προσωπικού Δρ. Αιμ. Σολωμού, όπου ο Δρ. Παύλου τις πληροφόρησε ότι στις 4.1.2011 θα έπαιρναν επιστολή απόλυσης καθώς η θέση που κατείχαν θα καταργείτο. Κατά την εκεί παρουσία τους, αφού ρώτησε τον Δρ. Σολωμού εάν υπήρχαν άλλες κενές θέσεις που μπορούσε να προσληφθεί, της απάντησε ότι τέτοιες θέσεις δεν υπήρχαν. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το καλοκαίρι του 2011 μέχρι και τον Νοέμβριο του ιδίου χρόνου, είχε διαπιστώσει ότι η θέση του ακαδημαϊκού συμβούλου την οποία κατείχε δεν κατηρ-γήθη αλλά διατηρείτο και μετά την απόλυση της. Υπήρχε μάλιστα και σχετική ανακοί-νωση στην επίσημη ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου με την οποία συμβούλευαν τον κάθε φοιτητή σε ποιο ακαδημαϊκό σύμβουλο μπορούσε να αποταθεί για την επιλογή των μαθημάτων του για τα επόμενα τετράμηνα (Τεκ.41). Αυτό επιβεβαιώνεται και από μεταγενέστερη ανακοίνωση όπου ο κ. Θεοκλέους, επικεφαλής των ακαδημαϊκών συμ-βούλων, ενημερώνει τους φοιτητές ότι οι προεγγραφές online αρχίζουν στις 16.1.2012 με διαπροσωπικές συναντήσεις (Τεκ.44), καθώς και από ηλεκτρονικό μήνυμα του Δρ. Σολωμού ημερ. 27.3.2012 από το οποίο προκύπτει ότι οι ακαδημαϊκοί σύμβουλοι Χρ. Θεοκλέους, Π. Νικάνδρου και Galina Yaneva θα μεταφέρονταν στο Τμήμα Ακαδημαϊκών Υποθέσεων, με τον πρώτο να παραμένει επικεφαλής των ακαδημαϊκών συμβούλων (Τεκ.45). Ισχυρίστηκε τέλος, ότι η παρουσία ενός ακαδημαϊκού συμβούλου στο Πανεπιστήμιο ήταν πάντοτε απαραίτητη, καθώς, για παράδειγμα, ένας νέος φοιτητής μετά τη συμπλήρωση της αίτησης εισδοχής θα πρέπει να συμβουλευτεί τον σύμβουλο ο οποίος θα καταχωρήσει τα επιλεγέντα μαθήματα στο σύστημα έτσι ώστε το λογιστήριο να γνωρίζει το ποσό των διδάκτρων που θα καταβάλει ο συγκεκριμένος φοιτητής. Με την πληρωμή της προκαταβολής ο φοιτητής αποκτά το επίσημο έντυπο εγγραφής με τον αριθμό φοιτητικής ταυτότητας και κωδικό πρόσβασης. Η έγκριση των μαθημάτων κάθε νέου και παλιού φοιτητή γινόταν από τον ακαδημαϊκό σύμβουλο με την αποστολή επιβεβαιωτικής επιστολής. Ο νέος φοιτητής δεν μπορούσε να εκπαιδευτεί στη χρήση του intranet και των ηλεκτρονικών υπηρεσιών που προσφέρει το Πανεπιστήμιο, χωρίς να έχει στην κατοχή του τη φοιτητική ταυτότητα και τον κωδικό πρόσβασης τα οποία δίνονταν μετά από διαπροσωπική συνάντηση με τους ακαδημαϊκούς συμβούλους. Επιπρόσθετα ένας νέος φοιτητής δεν μπορεί να προχωρήσει σε online registration εάν δεν συμπληρώσει 15 πιστωτικές μονάδες (30 ECTS) τις οποίες μπορεί να αποκτήσει μετά την ολοκλήρωση του πρώτου τετραμήνου. Τα πιο πάνω ένας νέος φοιτητής δεν θα μπορούσε να γνωρίζει χωρίς να αποταθεί στον ακαδημαϊκό σύμβουλο, αλλά ούτε και η οποιαδήποτε εκπαίδευση του φοιτητή, σχετικά με τις online υπηρεσίες του Πανεπιστη-μίου, θα μπορούσε να προσφερθεί με το μάθημα UNIC-100 αφού είναι προαιρετικό και δεν δίνεται οποιαδήποτε βαθμολογία. Η Β' Αιτήτρια, αφού αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά της προσόντα, συμφώνησε ότι τα καθήκοντα του ακαδημαϊκού συμβούλου ήταν αυτά που ανέφερε η Α' Αιτήτρια. Προ-βαίνοντας σε αναλυτική αναφορά επί των καθηκόντων που ασκούσε από τη θέση αυτή, επισήμανε την προσωπική επαφή που είχαν με τον κάθε φοιτητή ξεχωριστά για μια σωστή ενημέρωση σε σχέση με τη λειτουργία του ακαδημαϊκού προγράμματος και την εξοικείωση του με το Πανεπιστημιακό περιβάλλον, τη χρονοβόρα διαδικασία στην επιλογή μαθημάτων που καθιστούσε απαραίτητη τη συμβουλή του ακαδημαϊκού συμ-βούλου, την ενθάρρυνση του φοιτητή να επισκέπτεται καθ' όλη την ακαδημαϊκή χρονιά τον ακαδημαϊκό σύμβουλο και όχι κατά την περίοδο των εγγραφών, ώστε να ενημερώ-νεται για το online registration, την τεράστια ευθύνη που είχαν για τον έλεγχο των on line εγγραφών, την παρακολούθηση της προσωπικής προόδου του φοιτητή μέσω προσωπικών συναντήσεων και την επικοινωνία με φοιτητές για θέματα οικονομικών οφειλών προς το Πανεπιστήμιο και απουσιών από τα μαθήματα τους. Απορρίπτει τη θέση του Δρ. Παύλου ότι η βοήθεια που παρείχαν ήταν επικουρική τονίζοντας ότι ήταν αδύνατος ο επικουρικός έλεγχος 4000 online εγγραφών. Αναφορικά με το μάθημα UNIC-100 University Experience ισχυρίζεται ότι προσφερόταν αρκετά χρόνια πριν την απόλυση της και ότι οι φοιτητές δεν το επέλεγαν γιατί αντίθετα με τους ισχυρισμούς του Δρ. Παύλου δεν ήταν ποτέ υποχρεωτικό, δεν είχε βαθμό και δεν ήταν δωρεά. Επίσης δεν προσφερόταν πριν τις εγγραφές αλλά κατά τη διάρκεια του semester. Περαιτέρω απορρίπτει τον ισχυρισμό του Δρ. Παύλου ότι της προσφέρθηκε η θέση λειτουργού εισδοχής φοιτητών την οποία απέρριψε, τονίζοντας ότι στο εν λόγω τμήμα είχαν προσληφθεί καινούργια άτομα μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου 2010 και συγκε-κριμένα η Μικαέλλα Κουμουνδούρου, η Άντρια Λαού, η Μαριάννα Μιχαήλ, η Ανθή Τσιακούρα και η Σάρα Τυρίμου. Επίσης στις 26.11.2010 περιήλθε σε γνώση της ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκ.53) το οποίο απεστάλη από τον Δρ. Παύλου σε άλλους συναδέλφους της, εκτός από την ίδια και την κα Δημοσθένους, με το οποίο τους πληροφορούσε για τη μετακίνηση της κα Γεωργίας Χαραλάμπους στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής, αναφέροντας ξεκάθαρα ότι η κα Galina Yaneva - Constantinides θα αναλάμβανε τα καθήκοντα της πρώτης δηλαδή θα συνέχιζε να βλέπει και να συμβουλεύει φοιτητές της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών. Αυτό καθώς είπε, επιβεβαιώθηκε σε μεταγενέστερο μήνυμα του Δρ. Σολωμού ημερ. 27.3.2012 (Τεκ.45) όπου κατονομάζει την κα Yaneva - Constantinides ως μια εκ των τριών νέων ακαδημαϊκών συμβούλων του Πανεπιστημίου. Τόνισε ότι με τη μετακίνηση της κας Χαραλάμπους άρχισαν να ανησυχούν καθώς δεν γνώριζαν τι θα γινόταν με τη δική τους θέση. Στις 23.12.2010 ενώ βρισκόταν με άδεια κλήθηκε τηλεφωνικώς από την κα Ντίνα Χασάπη -HR officer - σε συνάντηση με τον Δρ. Σολωμού στην παρουσία του Δρ. Παύλου, όπου ο τελευταίος τους ανακοίνωσε τον τερματισμό της απασχόλησης τους, λόγω πλεονασμού. Σε ερώτηση της Α' Αιτήτριας εάν υπήρχαν κενές θέσεις κάπου αλλού στο Πανεπιστήμιο ο Δρ. Σολωμού τους είπε ότι δεν υπήρχε τίποτε διαθέσιμο. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Δρ. Παύλου για εκπαίδευση που προσφέρθηκε σε λειτουρ-γούς του τμήματος εισδοχής, διευκρίνισε ότι ποτέ δεν της ζητήθηκε να παρευρεθεί σε οποιοδήποτε training. Για τις άδειες που είχε αιτηθεί και είχαν εγκριθεί από τον προϊ-στάμενο της, ουδέποτε της ζητήθηκε να τις ανακαλέσει ή να τις μεταφέρει στην επόμενη χρονιά. Ο κ. Σάββας Τούλουπος με τη μαρτυρία του επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον των Αιτητριών να συνεχίσουν την απασχόληση τους στο Πανεπιστήμιο. Αναφέρθηκε επίσης σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Πρόεδρο του Πανεπιστημίου κ. Περιστιάνη, ο οποίος του ανάφερε ότι δεν υπήρχε άλλη δουλειά για τις Αιτήτριες. Ανάλυση - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α)....................................................................................................................................................................................................... (β)....................................................................................................................................................................................................... (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων (iii) καταργήσεις τμημάτων (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Στην προκείμενη περίπτωση το ερώτημα που τίθεται είναι, εάν και κατά πόσο η Εργοδότρια Εταιρεία απέδειξε συνθήκες πλεονασμού λόγω εκσυγχρονισμού και ή αναδιοργάνωσης που οδήγησαν σε κατάργηση της θέσης του ακαδημαϊκού συμβούλου που κατείχαν οι Αιτήτριες. Σημειώνουμε ότι ο κάθε εργοδότης έχει δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρημα-τικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησης του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή η μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990: «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργησή τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου. Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle -v- Percival Boats Ltd
(1969)1All ER 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειω-μένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επη-ρεασμός της εργασίας του εργοδοτούμενου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Στην ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι η στοιχειοθέτηση πλεονασμού δεν εξαρτάται από το πώς ο ίδιος ο εργοδότης χαρακτηρίζει την πράξη του. Το Δικαστήριο παρατή-ρησε ότι το θέμα ήταν: «εντελώς αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το εφαρμοζόμενο κριτήριο αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και όχι τη γνώμη των εργοδοτών ή οποιουδήποτε άλλου επί του σημείου εκείνου.» (Βλ. και United Hotels (Lordos) Ltd v. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή έχουμε εξετάσει και τη μαρτυρία τους, έχοντας κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Αρχίζοντας την αξιολόγηση της ενώπιον μας μαρτυρίας από την επιστολή απόλυσης (Τεκ.17), οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι από το γράμμα της εν λόγω επιστολής δεν φαίνεται να είχαν καταργηθεί τα καθήκοντα της θέσης του ακαδημαϊκού συμβούλου κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχολήσεως των Αιτητριών. Αυτό άλλω-στε επιβεβαιώνεται και μέσα από τη μαρτυρία του Δρ. Παύλου ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν υποστήριξε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητριών τα καθήκοντα τους ως ακαδημαϊκοί σύμβουλοι είχαν καταργηθεί. Ενώ ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι οι υπηρεσίες των ακαδημαϊκών συμβούλων, ήταν από τις πρώτες υπηρεσίες στις οποίες δόθηκε προτεραιότητα παροχής σε ηλεκτρονική μορφή μέσω του internet και intranet, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον ανάγκη για τους φοιτητές να επισκέπτονται τους ακαδημαϊκούς συμβούλους, εν τούτοις από τα Τεκ.5 και Τεκ.6, που ο ίδιος έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, καθίσταται φανερό ότι κατά το 2011 οι φοιτητές που έκαναν χρήση των online υπηρεσιών ήταν ελάχιστοι (Spring 2011 - 39 φοιτητές και Fall 2011 - 47 σε σύνολο 4000 φοιτητών) ενώ το 2012 ήταν λίγο περισσότεροι από τους μισούς φοιτητές του Πανεπιστημίου. Από τη στιγμή επομένως που δεν υπήρξε χρήση των εν λόγω υπηρεσιών από όλους τους φοιτητές, είναι λογικό να συμπεραίνει κανείς ότι η διαπροσωπική συνεννόηση φοιτητή και ακαδημαϊκού συμβούλου δεν αντικαταστήθηκε από το ηλεκτρονικό σύστημα και ότι τα καθήκοντα του ακαδημαϊκού συμβούλου εξακολούθησαν να υφίστανται και να είναι αναγκαία προς εκτέλεση και σε χρόνο μεταγενέστερο της απόλυσης των Αιτητριών. Ως επακόλουθο των πιο πάνω διαπιστώσεων μας, απορρίπτουμε επίσης τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας, όπως αυτή προκύπτει από τη μαρτυρία του Δρ. Παύλου, ότι προ της ενάρξεως της ακαδημαϊκής χρονιάς προηγείται ένας μήνας εγκλιματισμού των νέων φοιτητών και δίδονται πληροφορίες για τους κλάδους και το πρόγραμμα σπουδών, τα outlines, τη χρήση της βιβλιοθήκης και τη μηχανογραφική διαδικασία επιλογής μαθημάτων. Εκ των πραγμάτων είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι η Εργοδότριας Εταιρεία παρέσχε τέτοιες διευκολύνσεις στους φοιτητές κατά τον ουσιώδη χρόνο της απόλυσης των Αιτητριών και ή κατά το διάστημα μέχρι και το Φθινόπωρο του
  1. Γιατί αν όντως, όπως ισχυρίζεται ο Δρ. Παύλου, προσφέρονταν τέτοιες διευκολύνσεις που θα απεγκλώβιζαν τους φοιτητές από οποιανδήποτε ταλαιπωρία, τότε δεν υπήρχε λόγος να δέχονται διαπροσωπικές υπηρεσίες ή να ευρίσκονται σε διαπροσωπική συνεννόηση με ακαδημαϊκούς συμβούλους των οποίων προφανώς τα καθήκοντα και η θέση δεν είχαν καταργηθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η εισαγωγή επίσης του UNIC-100 σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει έρεισμα μείωσης των καθηκόντων που εκτελούσαν οι Αιτήτριες κατά τον ουσιώδη χρόνο, γιατί όπως επιμαρτυρείται μέσα από τα στοιχεία που οι ίδιες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και για τα οποία είχαν άμεση γνώση εκ της θέσης που κατείχαν, έστω και να το μάθημα αυτό προσφερόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο, εν τούτοις δεν φαίνεται να υπήρχε απεριόριστη πρόσβαση για όλους τους φοιτητές. Αιτιολογώντας την καταληκτική αυτή θέση του Δικαστηρίου, είναι αρκετό να καταγρα-φεί ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητριών περί διατηρήσεως της θέσεως των ακαδημαϊκών συμβούλων και μετά την απόλυση τους, παρέμεινε χωρίς αμφισβήτηση καθώς τα δια-φορά έγγραφα που οι τελευταίες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου το επιμαρτυρούν. Η προσπάθεια του συνηγόρου της Εργοδότριας Εταιρείας να θέσει την εν λόγω πραγμα-τική μαρτυρία ως μη αποδεκτή, γιατί, καθώς ανέφερε, δεν τέθηκε ενώπιον του μάρτυρα της προς σχολιασμό, δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή από το Δικαστήριο, καθώς τα έγγραφα αυτά προέρχονται από το online σύστημα του Πανεπιστημίου και τα όσα προκύπτουν μέσα από το περιεχόμενο τους έχουν ήδη τεθεί στον Δρ. Παύλου κατά την αντεξέταση του. Τέτοια έγγραφα, στα οποία αναφέρθηκαν και οι δύο Αιτήτριες, είναι η ανακοίνωση από την επίσημη ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου (Τεκ.41) με την οποία ενημέρωναν το κοινό ότι η ημερομηνία έναρξης των προεγγραφών για το καλοκαίρι και fall 2011 θα ήταν η 9.5.2011, συμβουλεύοντας επίσης τον κάθε φοιτητή σε ποιο ακαδημαϊκό σύμβουλο μπορούσε να αποταθεί. Είναι επίσης η ανακοίνωση (Τεκ.44) όπου ο κ. Θεοκλέους, επικεφαλής των ακαδημαϊκών συμβούλων, ενημερώνει τους φοιτητές για την ημερομηνία έναρξης των online προεγγραφών που ήταν η 16.1.2012 με διαπροσωπικές συναντήσεις (Τεκ.44), καθώς και το ηλεκτρονικό μήνυμα του Δρ. Σολωμού ημερ. 27.3.2012 από το οποίο προκύπτει ότι οι ακαδημαϊκοί σύμβουλοι Χρ. Θεοκλέους, Π. Νικάνδρου και Galina Yaneva θα μεταφέρονταν στο Τμήμα Ακαδημαϊκών Υποθέσεων, με τον πρώτο να παραμένει επικεφαλής των ακαδημαϊκών συμβούλων (Τεκ.45). Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα γιατί η Εργοδότρια Εταιρεία προέβη στην ανάρτηση των εν λόγω ανακοινώσεων, αφ' ης στιγμής ισχυρίζεται ότι όλες οι υπηρεσίες του Πανεπιστημίου προσφέρονταν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος και δεν υπήρχε πλέον ανάγκη για τους φοιτητές να επισκέπτονται τους ακαδημαϊκούς συμβούλους; Το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει συνάδει με τις ανάλογες θέσεις των Αιτητριών. Ότι δηλαδή και μετά την απόλυση τους η θέση του ακαδημαϊκού συμβούλου εξακολούθησε να υφίσταται και τα καθήκοντα τους εκτελούνταν από άλλα πρόσωπα. Διάσταση μαρτυρίας εκδηλώθηκε επίσης και ως προς τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας, ότι οι Αιτήτριες προ της απολύσεως τους δέχθηκαν πρόταση για συνέχιση της απασχόλησης τους σε άλλο τμήμα του Πανεπιστημίου και δη στο τμήμα εισδοχής φοιτητών. Αξιολογώντας το μέρος αυτό της μαρτυρίας τείνουμε να αποδεχθούμε ως πιο θετική και ειλικρινή τη θέση των Αιτητριών. Κατ' αρχάς από το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσης δεν προκύπτει τέτοιος ισχυρισμός. Επίσης από την ηλεκτρονική επιστολή ημερ.21.12.2010 (Τεκ.15) που παρουσίασε ο Δρ. Παύλου, αυτό που προκύπτει, κατά την ταπεινή μας γνώμη, είναι ότι τα καθήκοντα των ακαδημαϊκών συμβούλων θα διεκπεραιώνονταν από το γραφείο εισδοχής φοιτητών και ότι οι Αιτήτριες θα μεταφέ-ρονταν προσωρινά στο εν λόγω τμήμα για την περίοδο των προεγγραφών και εγγρα-φών που θα διαρκούσε από 10.1.2011 μέχρι 14.2.
  2. Και ενώ η Α' Αιτήτρια ζήτησε αυθημερόν εξηγήσεις τι θα απογινόταν μετά την ολοκλήρωση των εγγραφών και κατά πόσο θα υφίστατο η θέση του ακαδημαϊκού συμβούλου μετά την εν λόγω περίοδο, εν τούτοις η Εργοδότρια Εταιρεία αντί να δώσει οποιαδήποτε απάντηση στα ερωτήματα της, στις 23.12.2010 την κάλεσε μαζί με την Β' Αιτήτρια για να τους ανακοινώσει ότι στις 4.1.2011 θα λάμβαναν επιστολή απόλυσης. Είναι λοιπόν εύρημα μας ότι οι Αιτήτριες ουδέποτε δέχθηκαν πρόταση για συνέχιση της απασχόληση τους στο τμήμα εισδοχής φοιτητών του Πανεπιστημίου. Επακόλουθο είναι και η απόρριψη της θέσης της Εργοδότριας Εταιρείας ότι οι Αιτήτριες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε προγραμματισθείσα εκπαίδευση που προσφέρθηκε σε λειτουργούς του τμήματος εισδοχής από τις 21 - 23.12.
  3. Πέραν των πιο πάνω διαπιστώσεων μας, ότι οι Αιτήτριες ουδέποτε δέχθηκαν πρόταση για συνέχιση της απα-σχόλησης τους στο Πανεπιστήμιο, από την τεθείσα ενώπιον μας πραγματική μαρτυρία και δη το Τεκ.34 καθίσταται φανερό ότι η εν εκπαίδευση σε λειτουργούς του τμήματος εισδοχής φοιτητών έγινε από τις 10 - 21.12.2010 και όχι κατά την περίοδο που ισχυρίζεται η Εργοδότρια Εταιρεία. Έχοντας επίσης υπόψη τα όσα ισχυρίστηκε ο Δρ. Παύλου, ότι αντί αυτού οι Αιτήτριες ζήτησαν άδεια και απουσίαζαν κάποιες συγκεκρι-μένες μέρες από την εργασία τους, ευλόγα προκύπτει το ερώτημα γιατί τους εγκρίθηκε κατά τη συγκεκριμένη περίοδο άδεια ή γιατί δεν ανακλήθηκε η εγκριθείσα άδεια ή γιατί δεν κλήθηκαν να μην κάνουν χρήση της άδειας τους κατά την εν λόγω περίοδο αφού η παρουσία τους κρινόταν αναγκαία; Το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο κατά-λήγουμε είναι ότι ουδέποτε υπήρξε μια τέτοιο πρόταση στις Αιτήτριες. Γιατί αν προέκυπτε κάτι τέτοιο, τουλάχιστο θα τους κοινοποιείτο και η ανάλογη ενημέρωση, όπως έγινε με την εκπαίδευση που προφέρθηκε τις αμέσως προηγούμενες μέρες και για την οποία επίσης οι Αιτήτριες δεν είχαν καμία ενημέρωση. Αλλά και στην περίπτωση ακόμη που ήθελε αποδειχθεί η θέση της Εργοδότριας Εται-ρείας, ότι δηλαδή υπήρξε πρόταση προς τις Αιτήτριες για συνέχιση της απασχόλησης τους στο τμήμα εισδοχής φοιτητών, θέση που δεν υιοθετούμε, και πάλι η Εργοδότρια Εταιρεία όφειλε να αποδείξει ότι τα καθήκοντα και οι όροι απασχόλησης των Αιτητριών δεν θα μεταβάλλονταν, ότι η απόφαση της ευρίσκετο εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη, ότι έγινε για εύλογη αιτία και δεν ήταν αυθαίρετη. Διαφορετικά οι Αιτήτριες θα είχαν κάθε δικαίωμα να μην αποδεχθούν την προσφερθεί-σα θέση και να επιμείνουν στα δικαιώματα τους. Τέτοιο θέμα ωστόσο δεν έχει προκύ-ψει καθώς οι Αιτήτριες μέχρι την τελευταία στιγμή επιζητούσαν να παραμείνουν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας, γεγονός που επιβεβαίωσε με τη μαρτυρία του και ο συντεχνιακός κος κ. Τούλουπος. Για όλα τα πιο πάνω αλλά και της εντύπωσης που δημιουργήσαμε για τον μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας ενόσω αυτός κατέθετε στο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι δεν είπε όλη την αλήθεια. Ως επακόλουθο δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία του και την απορρί-πτουμε σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτή των Αιτητριών. Αποδεχόμαστε λοιπόν, τη μαρτυρία των Αιτητριών ως ειλικρινή και αξιόπιστη και ως αποδίδουσα πλήρως στην αλήθεια και ανάλογα είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Θέτοντας λοιπόν τα γεγονότα της υπόθεσης υπό το φως του Νόμου και της νομολογίας είναι η κατάληξη μας ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο του τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητριών η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε μορφή εκσυγ-χρονισμού ή αναδιοργάνωσης ή σε οποιαδήποτε αλλαγή που θα οδηγούσε στην κατάργηση των καθηκόντων των Αιτητριών. Αντίθετα αυτό που προκύπτει είναι ότι τα καθήκοντα και η θέση του ακαδημαϊκού συμβούλου συνέχισαν να υφίστανται και να εκτελούνται από άλλα άτομα. Περαιτέρω είναι η κατάληξη μας ότι ουδεμία νέα θέση απασχόλησης δεν προτάθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία στις Αιτήτριες. Εν κατακλείδι ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση του Νόμου οποιοδήποτε λόγο που θα δικαιολογούσε την απόλυση των Αιτητριών λόγω πλεονασμού. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργο-δότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξου-σίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Α' Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότρια Εταιρείας για 13 συναπτά έτη και η Β' Αιτήτρια για 8 συναπτά έτη. Από της απολύσεως τους η Πρώτη παρέμεινε άνεργη για περισσότερο από ένα χρόνο και η Δεύτερη εργοδοτήθηκε στη σχολή Τέρρα Σάντα με €850 μηνιαίως. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση τους, τις μηνιαίες απολαβές τους, τη διάρκεια της απασχόλησης τους, το γεγονός ότι η Πρώτη παρέμεινε άνεργη για μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ η Δεύτερη εργοδοτήθηκε με πολύ χαμηλότερο μισθό απ' ότι λάμβανε από την εργασία της, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημιώσεων στην μεν Α' Αιτήτρια το ποσό των €16.190,72 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 32 εβδομάδων και στην Β' Αιτήτρια το ποσό των €8.010,54 που αντιστοιχεί με απολαβές 18 βδομάδων. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 549/2012 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €16.190,72 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 549/2012 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας δικηγορικά έξοδα €1800 πλέον ΦΠΑ. Εκδίδεται επίσης απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 629/2012 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €8.010,54 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 629/2012 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας δικηγορικά έξοδα €1400 πλέον ΦΠΑ. Οι Αιτήσεις εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτονται χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Χρ. Χρίστης, Μέλος Χ. Ηρακλείδης, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.